نام کتاب : هم سایه ی من     

نویسنده : شایسته بانو کاربر انجمن نودهشتیا

« کتابخانه ی مجازی نودهشتیا »

wWw.98iA.Com

آغاز..

طرفاي ده صبح بود که با صداي زنگ ساعت  گوشيم از خواب پاشدم يک کش و قوسي به بدنم دادم و زنگ  و قطع کردم ديدم 12 تا sms دارم يک نگاه به عکس خودم و محمد که روي پاتختي بود انداختم پيش خودم گفتم حتما باز ديشب دلش برام تگ شده آخه از بعد از نامزديمون هر وقت دلتنگ ميشد شبا که ميخوابيدم واسم از دلتنگياشو آيندمون مينوشت و sms ميطد تا بقول خودش هر وقت صبح پاشدم با خوندنشون انرژي بگيرم..با ذوق اولين sms  رو خوندم يهو تمام تنم يخ کرد دلم گواه بد ميداد هر sms رو که باز ميکردم قلبم کند و کند تر ميزد آب دهنم خشک شده بود حتي صدام در نميود .. بغض چنگ انداخته بود به گلوم.. محمد گفته بود به دلايلي منو نميخواد .. گفته بود ناراحت نشم .. گفته بود من آرزوي هر پسريم و اشکال از اونه و اونه که لياقته منو نداره ...دلم ميخواست گريه کنم ولي جون گريه کردنم نداشتم سريع دکمه ي call رو زدم و صدايي که تو گوشم پيچيد انگار ناقوس مرگم بود ... شماره ي مشترک مورد نظر در شبکه موجود نميباشد .. حالم غير قابل توصيف بود..منو محمد که يه زماني همه ي دوستامون خوشبخت ترين زوج ميدونستن.حقش نبود اينجوري بشه اونم درست وقتي که با هزار مصيبت رضايت خونوادهمون جلب کرديم و نامزد شديم...اين حقم نبود .. احساس کردم تمام اتاق دور سرم ميچرخه .. حتي جون نداشتم مامان يا کتي رو صدا کنم....يه آن فقط از جام بلند شدم و ديگه چيزي نفهميدم...

فصل يک :

تقريبا 4 ماهي از اون صبح کذايي ميگذره .. اون روز صبح مامان به هواي اينکه بيدارم کنه مياد توي اتاقم و و ميبينه وسط اتاق بيهوش افتادم و هر کاري ميکنه بهوش نميام  خلاصه با کمک کتي خواهرم  دوباره منو رو تخت ميکشونن و زنگ ميزنن اورژانس  و پزشک اورژانس بلافاصله با تشخيص شوک شديد روحي منو منتقل ميکنه به بخش اعصاب يکي از بيمارستان هاي مطرح شهر با پيشنهاد بابا با محمد تماس ميگيرن که هم در جريانش بگذارن هم اينکه شايد دليل بيهوش شدن من رو بدونه که اونام دقيقا با همون چيزي که من مواجه شدم مواجه ميشن يعني خط از شبکه خارج شده ي محمد . اين وسط فقط کتي به ذهنش ميرسه  که شايد توي sms هاي گوشي يا کامپيوترم چيزي پيدا شه که کليد اين معما باشه و دليل اين شوک روشن بشه که با sms هاي محمد مواجه ميشه و تقريبا همه چيز براشون روشن ميشه بعدها فهميدم  توي مدت بيهوشيه من پدرم به هر دري ميزنه تا ردي از محمد و خونوادش پيدا کنه .. دم خونشون ميره که همسايشون ميگه سه روز پيش بدون گذاشتن آدرس يا شماره تلفن از اينجا نقل مکان کردن .به نمايشگاه ماشين عموش ميره که نوچه هاي عموش باباي نازنينمو از مغازه بيرون ميکنن خلاصه دليل رفتن ناگهاني حمد براي من و تک تک اعضاي خونوادم يه معما ميشه ... منم که تقريبا بعد از دو هفته از بيهوشي در اومدم با حال زارم با تک تک دوستاش  تماس گرفتم و متاسفانه هيچکس هيچ خبري از اون نداشت ..انگار محمد يه قطره آب بود و توي زمين فرو رفته بود...از اون روزا هر چي بگم کم گفتم ... از همه درد آورتر بي خبري بود .. اينکه دليل رفتن يه عزيز رو ندوني...چندين دفعه بهش e-mail زدم که لا اقل بگه چرا چي شده و ...نامردي بود فاصله ي بين خوشبختي و بد بختيت فقط يه sms باشه..محمد جوري رفت انگار از اول اصلا نبوده ..ولي خدارو شکر از اونجايي که آدم قوي و خودداري بودم تا حدودي تونستم کنار بيام ولي حرف حديث هاي آدما گاهي بد جور دلمو ميسوزوند ... اينکه خالم آروم به مامانم بگه نکنه عيب و ايراد از کيانا بوده و من ناخواسته بشنوم .. اينکه دوستام با يه حالت دلسوزي همراه با هزارتا شک و ترديد نگام کنن.. خلاصه .. دو ماه ديگه به همين منوال گذشت و توي اون روزها  تنها خبر خوبي که تونست تا حدودي حال و هواي منو عوض کنه ..خبر قبوليم تو مقطع فوق ليسانس معماري توي يکي از بهترين دانشگاههاي تهران بود .. با اينکه ليسانسم رو هم توي بهترين دانشگاه شهرمون شيراز گرفته بودم  ولي تهران هميشه برام يه آرزو بود ..بعد از اون هم به فاصله ي دو روز e-mail اي از محمد دريافت کردم که بکل آب پاکي رو رو دستم ريخت و همه چي برام روشن شد يه ايميل دون متن که فقط عکساي عروسي اون با دختر همون عمويي که پدر منو از در مغازش بيرون کرد بود..بعد از ديدن اونا دوروز خودمو توي اتاق حبس کردم و توي اون دوروز براي اولين بار توي مدت گريستم از ته دل بعدشم با اراده تمام وسايل و عکسها و چيزايي که از محمد داشتم و توي يه گون ريختم و دادم دست بابا تا از بين ببرتشون اونجور که خودش صلاح ميدونه..محمد ديگه تموم شد و خوشحال بودم که هنوز بينمون اتفاقي نيوفتاده شايد قسمت اين چنين بود و شايد بقول مامان بزرگم صلاح من در اين بود و يه آزمايش الهي بود..بهر حال تمام اينها مقدمه اي بود براي چيزي که قرار بود از اين به بعد اتفاق بيفته و زندگيه منو دستخوش تغييراته بزرگي کنه..

فصل دوم :

جلوي آينه وايساده بودم و داشتم به صورتم نگاه ميکردم .. چقدر توي اين چند ماه لاغر شده بودم  زير چشمام گود افتاده بود به موهام که عين يه چادر مشکي دورمو گرفته بود نگاهي انداختم هيچوقت از سر شونم بلند تر نشده بودن و  الان تقريبا تا وسطاي شونم رسيده بود .. بنظرم بيشتر بهم ميومد .. با خودم زمزمه کردم کيانا؟ به خودت بيا .. قوي باش دختر .. خدا بزرگه ..  با اين حرف توي دلم يه نسيم خنکي پيچيد ... رفتم سمت دستشويي و وضو گرفتم از دستشويي که اومدم بيرون کتي در و باز کرد.                        خنديد گفت : وضو گرفتي واسه ي نماز؟                     

 به نشانه ي بله آروم سرمو تکون دادم..                         

 گفت : باشه کيانا جوني بعد نمازت برو بالا توي اتاق بابا , کارت داره ...فکر کنم واسه آبجي جوني خوشگلم نقشه ها کشيده ..                    آروم بغلش کردم .. زير گوشش گفتم به خوشگليه تو که نيستم جغله ..هنوز 20 سالت نشده پاشنه ي خونرو از جا کندن اين خاطر خواهات ...      

محکم تر بغلم کرد و گفت : وااااي کيانا دلم براي شيطنتات شده قده يه عدس...   

 چشمام يهو غمگين شد و آروم نگامو دزديدم..گفتم : بهم وقت بده کتي ..خودم ميشم قول مردونه..

 آروم گفت :بهت ايمان دارم کيانا ... بهپعد بلند گفت : اهوي سفارش مارم پيش اوس کريم بکنا ميگن دعاي آبجي بزرگا ميگيره .         با لحن خودش گفتم : ما مخلص شماييم.. 

از در که داشت ميرفت بيرون يه نگاه بهش انداختم .. چقدر واسم عزيز بود با اينکه سه سالي تفاوت سن داشتيم ولي همه ي جيک و پوکمون يکي بود  ندار ..ندار بوديم ..و بر خلاف باطن يکي مون دوتا ظاهر کاملا  متضاد داشتيم ... من قدم  به زور 160 سانت ميشد هيکل ظريفي داشتم و موهاي مشکي با  پوست سبزه  که از خانواده ي مادريم ارث داشتم با گونه ي برجسته ولباي  قلبي  شکل که زينت بخششون يه چال گونه کنار لپ چپم بود و هر وقت ميخنديدم خودنمايي ميکرد و ابرو و چشم مشکيه تيله اي که از بابام به ارث برده ام و به قول مامان نوشين: هر وقت بهم خيره ميشي ياد نگاه هاي محسن ميفتم ....بر خلاف من ,کتي قد بلند و درشت با پوست سفيد و موهاي خرمايي روشن که تا دم کمرش بود, همه ميگفتن به مامان بزرگ پدريم رفته و بر عکس من چشماي سبز تيره اش رو  از خانواده ي مادريم  ارث داشت و در کل جز خوشگل ترين دختراي فاميل محسوب ميشد و واقعا هم لوند بود درست  بر عکس من که از بچگي عين پسرها بودم .با اين فکرا يه خنده ي محو رو لبم نشست و با گفتن الله اکبر نمازمو شروع کردم.. بعد نماز با يه آرامش عجيبي رفتم بالا سمت اتاق بابا محسن ..   آروم در زدم .. که از اتاق صداشو شنيدم ... مثل هميشه گفت : جان بابا تويي؟      

رفتم تو و با خنده گفتم : آخه از کجا ميفهمين ؟         

با مهربوني از زير عينکش نگام کرد و گفت آخه توي اين خونه فقط تويي در اين اتاق رو ميزنه بعد وارد ميشه مامانت که سروره در زدن نميخواد کتيم که عين ...                   

 همون موقع بود که کتي با يه سيني چايي پريد تو اتاق با خنده گفت نه بابا بگو عين ؟؟؟؟ بابام با خنده گفت : گوش وايساده بودي فضول ؟؟ عين اجل معلق عين جن.. همينه ديگه سکتمون دادي دختر . 

کتي با اشاره به سيني چاي گفت : بيا و خوبي کنه بده نخواستم بذارم گلوتون خشک شه؟   بابا آرم گونشو بوسيد و گفت دستت درد نکنه بابا البته اکه به بهانه چايي نيومده باشي فضولي کتيم  خودشو به مظلوميت زد و گفت وا ؟ بابا منو  فضولي ؟ با اين حرفش منو بابا بلند زديم زير خنده خودشم مثلا ناراحت شده بود ولي ميخنديد .. آخه کل فاميل ميدونستن کتي ذاتا فضول که نه ولي يکم  کنجکاوه !!!!!           

بعد از اينکه خنديدم وچايي خورديم کتي به هواي بردن سيني منو بابا رو تنها گذاشت و رفت... بعد از رفتن کتي بابا رو به من کرد و گفت : کيانا جون ميدونم سه روز ديگه موعد ثبت نامته..واسه ي همين پس فردا عازم تهرانيم  شب رو هتل ميمونيم و صبح که ثبت نامت کرديم ميريم خونه اي رو که از چند وقت پيش به يکي از دوستام سپردم رو برات قول نامه کنيم..        

 با تعجب به بابا نگاه کردم  و گفتم : مگه نميرم خونه ي عمو اينا؟          

بابا در کمال خونسردي گفت : نميخوام کسي بدونه تو رفتي تهران ... نميخوام کسي سوال پيچت کنه يا زخم زبونت بزنه  مردم عادت دارن زود قضاوت کنن ..بعدشم  يه ماه دوماه نيست  حرف دوساله دوست ندارم سر بار کسي باشي .. بعدم انگار که با خودش حرف ميزد زير لب گفت  : تازه توي اين چند وقت دوست و از دشمن شناختم..        

بابا راست ميگفت توي اين چند وقته همه به نوعي فقط نيش و کنايه زدن و مامان يا به نحوي بابا رو چزونده بودن..بر خلاف تصور اينکه خانواده   مرهمين روي زخمامون همه از دو تا خاله ام تا  سه تا داييام و زناشون  و عموم و زن عموم فقط نمک رو زخممون پاشيدم..حتي با اينکه مامان سعي ميکرد من بويي نبرم ولي بازم از نگاهها و پچ پچا ميشد فهميد حرفم شده نقل مجالس .. از اينکه ميديدم پدرم اينقدر منو خوب درک ميکنه چشمام پر اشک شد و با بغضي که تو صدام بود گفتم : بابا نميدونم چجوري ازتون تشکر کنم...

بابا آروم سرمو به سينش گرفت  و گفت : تا وقتي من هستم نبايد اشک تو چشمات  بشينه الانم برو ببين برا سفرت چيا ميخواي که قراره دو سال از اينجا دور باشي  و روي پاي  ودت وايسي دوست دارم بشي همون کياناي قوي قديم .. در ضمن يه خبر خوب ديگم دارم که به شرط يه بوس بهت ميگم..

با ذوق سريع گ.نه ي بابا رو بوسيدم و گفتم بگو بابا..

گفت : به يکي از دوستام که از هم دوره اي هاي قديمم عست سپردم  يه کارم در ارتباط با رشتت برات دست و پا کنه تا بصورت پاره وقت روزايي که دانشگاه نداري بري سره کار و بقول معروف يکم دست به آچار شي هم واسه آينده ي شغليت خوبه همم اينکه از وقتت به حو احسن استفاده ميکني..

با شنيدن اين حرف جيغ کوتاهي کشيدم و بلند شدم شروع کردم بپر بپر .. باورم نميشد باباي گلم فکر همه چي رو کرده بود ولي يه لحظه به خودم اومدم و گفتم بابا ؟ به نظرت از پس تنها زندگي کردن بر ميام نميشه مامان يا کتيم.. 

وسط حرفم پريد  گفت کتي که درس داره مامانتم تمام زندگيش شوهرش و يه بچه ي ديگش که از تو کوچکتره اينجاست اونم راضي باشه من اجازه نميدم بياد تو بايد رو پاي خودت وايسي ...اينکار دارم ميکنم تا بفهمي وقتي شکست خوردي چجوري دست به زانو بزني وبا يه يا علي  از جا بلند شي..ميخوام از شکستت درس بگيري ديگه زود به آدما اعتماد نکني و تمام اينا موقعي به فعليت مي رسه که روي پاي خودت وايسي..

الانم برو که بايد کلي حساب کتاب کنمو برنامه ريزي..بازم ازش تشکر کردم و از اتاق اومدم بيرون .. با هزار تا فکر و خيال و دلواپسي ..بايد خودمو همه جوره آماده ميکردم...

فصل سوم :

روز حرکت رسيد..بابا خودش زحمت توضيح دادن کل ماجرارو براي مامان و کتي بعهده گرفت  و با تمام دلگرمي هايي که  بهشون داده بود هنوزم نگراني تو چشم هاي مامان نوشين موج ميزد. ولي در عوض کتي هي نيشگوناي ريز مي گرفت منو و مي گفت : اي پدر صلواتي ديگه کويته کويته ديگه بعدم غش غش مي خنديد و در جواب خودش ميگفت : نه بابا .. بابام مي دونه تو با همه ي شيطنتاي ذاتيت درکل بي بخاري..از  حرفاش خندم .. گرفت ولي ميون خنده يه بغض بدي تو گلوم نشست ...چقدر دلم براي عطر تن مامان نوشين و شيرين زبونياي کتي تنگ ميشد بعد از اينکه همه ي سايل رو پشت ماشين و صندوق عقب جا داديم مامان آروم منو کشيد تو بغلش و طبق معمول به آيـت الکرسي زير لب زمزمه کرد  از لرزيدن صداش حين خوندن معلوم بود داره گريه ميکنه..واسه ي همين بغض منم ترکيد ..

کتي ام بغض کرده بود ولي بازم دست بر نميداشت ميگفت هرکي ندونه فکر ميکنه مجلس ترحيمه آخي جوون خوبي بود ناکام از دنيا رفت بابا ول کنيد اين حرفارو بايد واسه ي من گريه کنيد اين که داره ميره صفا .. بيخودي داره اشک تمساح ميريزه..

مامان ميون گريه از حرفاي يه ريز کتي خندش گرفت گفت : امان از زبون تو آخر با اين زبونت هم منو بيچاره ميکني هم خودتو.. توي اين موقعيتم ول کن نيستي مادري نه؟؟؟

کتي سر و گردني تکون داد و با عشوه گفت : بگو ماشا.. همين موقع هاست که تفاوت ها احساس ميشه..

اينبار من کتي رو کشيدم تو بغلم و .. گفتم : تفاوت خوب اومدي .. هر شب زنگ  email يادت نره ميدونم پرونده ي همه زير بغلت پس منتظر اخبار داغ داغ هستما...

کتي غش غش خنديد گفت خيالت راحت سر خط با تلفن مشروح و با ايميل خدمتت ارائه ميدم بي کم وکاست .. 

خلاصه ميون گريه و خنده بالاخره خداحافظي کرديم و من بهمذاه بابا عازم تهران شديم .. به محض اينکه ماشي از سر کوچه پيچيد احساس دلتنگي  به همه ي وجودم چنگ انداخت براي خنده هاي تي صداي ذکر گفتن هاي مامان عطر بهارنارنج توي حياط..بابام که انگار حالمو فهميده بود رو بهم کرد و گفت : ديشب از چراغ روشن اتاقت فهميدم تا صبح نخوابيدي صندليو بخوابون و يکم استراحت کن بابا جون.. روزاي پر زحمتي پيش روته..

با تکون دادن سر ازش تشکر کردم و چشمامو رو هم گذاشتم..توي افکار و دلتنگيام غوطه ور بودم که نفهميدم کي خواب رفتم.وقتي بيدار شدم تقريبا طرفاي کاشان بوديم .. بعد از خوردن ناهاري که مامان تو را برامون تدارک ديده بود مسيرمون رو به سمت تهران ادامه داديم.نميدونم چرا تمام مدت راه فکرم مشغول بود بابا محسنم که متوجه شده بود دارم به نحوي سعي ميکنم با شرايط جديد کنار بيام حرفي نميزد و سکوت کرده بود. 

وقتي رسيديم تهران  بابا به سمت يکي از هتل هاي خوب که نزديک دانشگاهمم بود رفت تا فردا صبح براي ثبت نام مشکل خاصي پيش نياد..

ساعت نزديکاي دو شب بود بابا خيلي وقت بود که بخاطر خستگيت راه و رانندگي بخواب رفته بود  ولي من کلافه از اين دنده به اون دنده ميشدم..نزديکاي اذان صبح بود بدون اينکه چشم رو هم گذاشته باشم  پاشدم وضو گرفتم و نماز خوندم .. توي راز و نياز با خدا فقط يه چيزي  و  واسه ي خودم خواستم , اينکه توي اي دو سال بتونم روي پاي خودم وايسم و تواناييهامو به بابا نشون بدم  وتوي درس و کار موفق بشم و بگوشه اي از محبتاشون رو جبران کنم..

ساعت طرفاي 7 بود بابارم بيدار کردم .. و بعد از خوردن صبحانه طرفاي 8 که نوبت ثبت نامم بود دانشگاه بوديم ..کل کاراي دانشگاه  45 دقيقه بيشتر طول نکشيد ..طبق برنامه ي دانشگاه دوروز بيشتر کلاس نداشتم ... شنبه ها و دوشنبه ها از 8 تا 3 يعد از ظهربرنامه ي خوبي بود بقول بابا 4 روز هم براي کار يک روزم  يعني جمعه ها رو براي استراحت و درس اختصاص ميدادم. ساعت طرفاي 9 بود که به سمت دفتر  املاکي که صاحبش دوست بابا بود براي نوشتن قول نامه وقتي رسيديم يه انوم يه آقاي مسن اونجا بودن که يکي صاحب دفتر املاک بود و ديگري صاحب سوئيتي که قرار بود بابا برام بخره ...نميدونم چرا ولي زن مسن  و نگاهاش اصلا به دلم نشست بخصوص که تا نشستيم گفت اگه آشنايي شما با آقاي سخاوت تعريف ها ي ايشون از دختر خانومتون نبود محال بود اون خونه رو به دست يه دختر مجرد مي دادم.. بابا هم در کمال آرامش گفت : حرفاي شما کاملا متين دوره زمونه بدي شده و نميشه به هر کسي اطمينان کرد ولي من خيال شمارو از طرف دخترم راحت ميکنم کياناي من دانشجوي فوق دانشگاه ... رشته ي معماري .. وقتي بابا اين حرف رو زد موجي از تحسين فقط براي چند صدم ثانيه توي صورت اون خانوم  ديدم که زود جاشو به همون نگاه بي تفاوت و سرد داد .. بابا  در ادامه گفت که من دوروز توي هفته دانشگاه ميرم و 4 روزه ديگم قرار جايي مشغول به کار بشم که زحمت پيدا کردنشو  آقاي سخاوت کشيدن بره..

نمي دونم چرا ولي وقتي بابا جمله ي آخر راجع به کار منو زد رو لباي اين خانوم که بعدا خودشو فرخي معرفي کرد   يه لبخند تمسخر آميز نشست...بگذريم...

قرارداد بسته شد ... و بابا در کمال سخاوت خونه رو بنام من قول نامه کرد  دو سوم مبلغ خونه رو نقد پرداخت کرد  قرار شد ما بقيم طي يک فقره چک بانکي  طي يک هفته آينده به خانوم فرخي پرداخت کنه اونجوري کهمن از لابلاي صحبت هاي اين خانوم فهميدم يک هفته ي ديگه براي هميشه عازم پاريس بود . قرار شد هفته  ديگه درس همين موقع بغد از اطمينان از وصول چک کليدها که نزد آقاي سخاوت به امانت ميمونند بهمون تحويل داده بشه.. در خلال حرف هاي خانوم فرخي متوجه شدم که سه تا پسر داره که دو تاشون سالهاست مقيم پاريس هستند و همونجام تشکيل خانواده دادن و فقط پسر کوچيکش شروين  ايران مونده و البته الانم براي بستن يه قرارداد کاري به ترکيه رفته سوييتيم که ما از اين خانوم خريداري کرديم مطلق به همين پسرش بوده و با رفتن خانوم فرخي پسرش به آپارتمان 400 متري ايشون که درست واحد روبري سوئيت من بود نقل مکان کرده و  اين خانوم براي اينکه تو پاريس در آمدي نداشته و از طرفي هم نميخواسته سر بار دوتا پسر و عروسش باشه تصميم  به فروش اين ملک کرده تا بتونه با پولش براي خودش توي کشور غريب خونه اي خريداري کنه. با شنيدن  اين حرف ها دوزاريم افتاد که اين نگاه هاي غير دوستانه و مشکوک از کجا آب ميخوره و چرا اين خانوم از اينکه داره آپارتمان رو به مجرد واگذار ميکنه ناراحته و دليل اصلي راضي شدنش رو هم نياز مالي و کمبود وقت بيان کرد.

بهر حال از حرفاش حس ناخوشايندي بهم دست داد..  انگار قرار بود من پسرشو از راه بدر کنم و با يه سيب سرخ از بهشت برونمش.. بقول کتي : ني که پسرام عينه نوزاد پاک ومعصومن .. با اين فکرا با خودم عهد بستم اگه پسرش  از زيبايي عين برد پيت و از نجابت عين عيسي بن مريم بود تا اونجايي که ممکن باهاش روبرو هم نشم چه برسه سلام و عليک همسايگي البته بعدش پيش خودم فکر کردم اگه اين بابام عين مادرش گوشت تلخ باشه که اه اه اصلا همسايگي رو بي خيال ..پيش خودم فکر کردم الان اگه کتي اين افکار منو ميشنيد ميگفت کيانا توام آب نميبين ها ... شايد بعد از اون اتفاق اين اولين بار بود داشتم يه پسري که حتي  نديده بودم رو سبک سنگين ميکردم توي اين عوالم بودم که آقاي سخاوت  با يه مبارک باشه ي بهمون شيريني قول نامه رو تعارف کرد من ناخودآگاه با يک خنده شيريني رو برداشتم ..توي همين حين متوجه نگاه خصمانه ي خانوم فرخي به خودم شدم.. لامصب چشماش عين ليزر بود انگار افکار آدمم ميخوند با اين تشبيه خودم لبخندم پررنگ تر شد و اين همزمان شد با تعارف شريني از سوي آقاي سخاوت بهش  و اونم با يه لحن عصبي : نميخورم .. قند دارم و روشو از من گرفت..بيچاره آقاي سخاوت در حالي که شوکه شده بود از لحن خانوم فرخي عذر خواهي کرد و سر جاش نشست  بلافاصه ام بعد حرف آقاي کيفشو انداخت رو دوشش گفت خوب ديگه رنانده منتظرمه برم که هزار تا کار دارم  اميدوارم هفته ي ديگه چکتون پاس شه خدا حافظ.

با رفتن خانوم  فرخي به پيشنهاد آقاي سخاوت براي بازديد ملک رفتيم ..آپارتمان توي يکي از مناطق شمال شهر بود و ته يک کوچه باغ قرار داشت که واقعا زيبا بود و الحق حرف آقاي سخاوت که ميگفت عروس اين منطقست  کاملا درست بود .آپارتمان به دليل دوبلکس بودن واحدها از بيرون بنظر 4 ظبقه ميومد و با توضيح آقاي سخاوت فهميديم کلا سه واحد  بيشتر نداره طبقه اول شامل يک واحد 500 متري که متعلق به يک خانوم و آقاي مسن مقيم آمريکا ست و اونجور که سخاوت گفت معمولا 1-2 ماهي که در سال که براي بازديد اقوام ميومدن  اينجا ساکن ميشدند  و طبقه ي دو هم که  آپارتمان 400 متري خانوم فرخي و سوئيت 45 متري من قرار داشت .وقتي وارد آپارتمان شديم باورم نميشد اينجا مال يه پسر بوده باشه..فوق العاده رنگ آميزي شده بود .. طبقه ي اول  آشپز خونه ي چوبي خوشگل سالن ياسي رنگ با پرده ها بنفش کمرنگ ..يه دستشويي با کاشي هاي زرشکي و طبقه ي دوم يه حال ليمويي کوچولو با يه اتاق خواب سرمه اي سفيد و يه اتاق کرم آجري که کاملا نشون ميداد که براي اتاق کار رنگ آميزي شده همه و همه نشون از يه صاحب با سليقه داشت..با ديدن اين همه سليقه کنجکاويم براي ديدن پسر خانوم فرخي بيشتر و بيشتر شد و اونقدر مو اطراف شده بودم که با حرف بابا که گفت : پسنديدي بابا از جام پريدم  وب ا خنده گفتم : عااااليه بابا.. خيلي ماهه ... نميدومنم چجوري ازتون تشکر کنم..بابام در کمال سخاوت گفت : قابله تورو نداره ...تو ارزشت برام بيش از ايناست.. نميدونم چند در صد آدما هستن که طعم حمايت پدرا نرو اونجور که بايد ميچشن ولي من همونجا تو دلم خدارو شکر کردم که سايه ي پدر به اين خوبي بالا ي سرمه.. و جز اون چند درصدم.

به هر صورت بعد از بازديد از ملک بو گذاشتن قرار با آقاي سخاوت براي دريافت کليد بابا بابا راهي هتل شديم تا هم ناهار بخوريم همم ليست چيزايي که براي خونه ميخوام رو بنويسم تا از فردا بريم دنبال خريد خيالمم از طري راحت بود که به شروع دانشگاه ده روزي مونده توي اين ده روز ميتونم جا بيفتم و همه وسايل آسايشي رو فراهم کنم.

فرداي اونروز به اتفاق بابا رفتيم دنبال کارا خريدام شامل نيم ست شيري براي سالن يه تخت ميز توالت سفيد با روتختيه آبي کمرنگ براي اتاق خواب بعلاوه ي يه کتابخونه ي و ميز تحرير و ميز نقشه کشي  چوبي براي اتاق کار که قرار بود اتاق مطالعمم باشه خلاصه  گاز و يخچال و ماشين لباسشويي و اتو و جارو برقيو دو دست فرش شش متري..که قرار شد همه توي هقته ي آينده دم خونه ارسال بشه يا بيان نصبشون کنن..

يه هفته ام مثل برق گذشت و با تماس آقاي سخاوت فهميدن اينکه چک پاس شده قرار محضر و تحويل کليد گذاشته شد. موقعي که رسيديم محضر آقاي سخاوت توضيح داد که گويا خانوم فرخي صبح زور بعد از حصول اطمينان از پاس شدن چک بلافاصله سندارو امضا کرده و ازون طرفم رفته فرودگاه بنابر اين فقمونده بود من پاي برگه هارو امضا کنم.. با گرفتن کليد  به پيشنهاد بابا يه حساب توي يه بانک نزديک خونم باز کردم و بابا براي سه چهار ماهم مبلغي رو توش سپرده کرد و قرار بر اين شد هر وقت به پولي احتياج داشتم بابا به حسايم حواله کنه ..

عصر و فرداي همون روزم همه ي وسايل  اومر در خونه و با کمک بابا همرو چيديم .. خوشبختانه خونه پرده داشت و گويا قبل از فروش همرو شسته وتميز آويزون کرده بودن اين باعث شد يه قدمم جلو بيفتيم و خونه ي جديد من از هر لحاظ آماده باشه طرفاي نه شب يکشنبه بود و من از فرداش کلاسام شروع ميشد  که بابا من رو با يه دنيا دلتنگي و مسئوليت تنها گذاشت و عازم شيراز شد ...من موندم و شروعي دوباره... بدون اينکه بدونم آينده  چه چيزي برام رقم زده..

فصل چهارم :

دو هفته از مستقر شدنم توي خونه جديد ميگذشت . تقريبا هر روز با مامان و کتي تلفني حرف ميزدمو از اوضاع اينجا براشون ميگفتم. کلاسام از فرداي روزي که بابا رفت شروع شده بود درس هام از همون اول سنگين بود و توجه زيادي رو مي طلبيد ولي بازم بخاطر کم بودن واحد ها سر جمع هفته اي 12-13 ساعت بيشتر وقتم رو نميگرفت. با محله ام بيشتر آشنا شده بودم و اين چند وقته تقريبا جاها ي که براي خريد منزل مناسب بودن و آژانس محله و .. رو پيدا کرده بودم. همه چي رو روال افتاده بود و تنها مشکلم  خالي از سکنه بودن خونه بود .. با اينکه منطقه ي امني بود و خود خونم  مجهز به سيستم دزدگير بود ولي باز هم شبا احساس بدي داشتم و با هر تقي از خواب ميپريدم البته اين موضوع رو به مامان اينا نگفته بودم نميخواستم هنوز هيچي نشده فکر کنن  دارم ترس رو بهانه ميکنم..از طرفيم هنوز آقاي سخاوت بابت کاري که قرار بود منو معرفي کنه تماسي نگرفته بود و همين باعث شده بود بيشتر روزا خونه باشم و توهماتمم نسبت به صداهاي اطرافم بيشتر .. تا اينکه يه شب با صداي گرومپي از خواب پريدم..ايندفعه بر خلاف دفعه هاي قبل که يه جورايي مطمئن بودم توهمه.. اطمينان داشتم صدارو درست و واضح شنيدم بخاطر همين سريع با همون تاپ و شلوار خوابم دوييدم سمت در و با برداشتم يه چوب که از قبل براي دفاع شخصي کنار گذاشته بودم زدم از توي خونه بيرون و از پله هاي راهرو سرازير شدم  که صداي پايي رو که ميومد بالا رو شنيدم.. چشمتون روز بد نبينه تمام دل و جراتم  ته کشيد و تمام بدنم يخ بست ,صداي ضربان قلبم رو به وضوح ميشنيدم و توي اين حين صداي پا هم هي نزديک  و نزديکتر ميشد با ديدن سايه ي يه مرد توي پيچ پله ها تصميم گرفتم قايم بشم اما درست همون موقع از حرکتم چوب دستم خورد به ديوار و صدا داد. با اين صدا قدم هاي مرد تند تر شد و من که مطمئن بودم توان مقابله ندارم با تمام قوا شروع کردم دوييدن و بالا رفتن از پله ها که درست دم پاگرد آخر احساس کردم يکي از پشت گرفتتم منم تعادلم بهم خورد و خوردم زمين در حالي که جيغ ميزدم سريع برگشتم تا دوباره پاشم بدوام که سايه ي يه مرد بلند قد  و چهارشونرو بالاي سرم ديدم  و اين باعث شد دوباره جيغ بزنم وبا اينکارم خم شد رو من و دهنم محکم گرفت و با لحن عصبي گفت اينجا چه غلطي ميکني؟ بغضم گرفته بود بايد يه کاري ميکردم واسه ي همين شروع کردم لگد پرت کردن و توي يه لحظه دستشو گاز گرفتم وچون لاغر بودم از کنار ش در رفتم که با روشن شدن چراغ تونستم صورتشو ببينم  به ظاهر و تيپش نميومد دزد باشه در حالي که  ابروهاش گره کرده  بود و داشت کف دستشو که گاز گرفته بودم نگاه ميکرد با لحن عصبي گفت :

- ازتون ميشه بپرسم تو خونه ي من چه غلطي مي کنين؟؟؟

با شنيدن اين حرف دوزاريم افتا د که اين پسر خانوم فرخي که از ماموريت اومده .. ولي خودمو نباختم  با کمال پررويي چواب دادم :

-شما توي خونه ي من چه غلطي ميکنيد اصلا شما کي هستيد؟؟

با عصبانيت دو قدم سمت من برداشت و گفت :

-من؟ بعدم انگار که دوزاريش افتاده باشه با لحن ملايم تري گفت :

-من مجد هستم پسر خانوم مچد واحد 2 و شما؟ يادم نيماد توي اين ساختمون خانوم جوان جيغ جيغو داشته باشيم..

جمله ي آخر رو از قصد با غيظ و تمسخر ادا کرد..

پيش خودم فکر کردم ... هووومم.. پس شروين مجد اينه .. بنازم خلقت خدارو ..الحقم تيکه اي بود ..قدي حدودا 185 به بالا موهاي پر مشک چشم ابروي مشکي و پوست گندمي هيکلم که ديگه نگو .. توي تي شرت چسبون طوسي و شلوار  خاکستريش بد جوري خود نمايي ميکرد.. چهار شونه و عضله اي.. 

 يهو با صداي  بلند گفت : 

-خانوم ميشه بپرسم به چي اينجور زل زدين ؟

ناخود آگاه جواب دادم :

-به شما

ولي بلافاصله به خودم اومدم و با ديدن قيافه ي متعجب و ابروهاي بالا رفتش چشم ازش يرداشتم که با لحن خاص گفت :

-به چيه من؟

کلافه گفتم :

-به چي شما چي؟

اينبار ابروهاش توهم رفت و گفت :

-منو دست انداختين نصفه شبي ازتون پرسيدم شما کي هستيد و اينجا چي کار ميکنيد ..

لحن کلامش خيلي بد بود از خود راضي و مستبد انگار داشت با خدمه ي خونش حرف ميزدواسه ي همين در کمال خونسردي جواب دادم :

-بايد به عرضتون برسونم اين دختر بچه ي جيغ جيغو ساکن واحد روبروي شماست خواهشا از اين به بعد اگه هوس کردين شب گردي کنيد اينقدر سر و صدا راه نندازين و فرهنگ آپارتمان نشيني داشته باشيد!!!

با عصبانيت تقريبا داد زد :

-چي؟؟؟ مگه اونجا فروخته شده؟؟

-منم در کمال آرامش و با لحني که سعي ميکردم تحقير توش باشه گفتم :

--بله مي تونيد با والده تماس بگيريد و بپرسيد!!

در حالي که يه تا ابروشو ميداد بالا  يه نگاه به من کرد و رفته رفته نگاهش رو پايين برد و روي سينه و سر شونه هاي من براي چند ثانيه ثابت نگه داشت بعدم با لبخند مرموزي به چشام زل زد و گفت :

-   بابت خونه ي جديد تبريک ... در ضمن شمام بهتره توي خونه اي که واحد روبروش يه مرد مجرده با لباس مناسب تري بگرديد..

با اين حرفش احساس کردم صورتم گر گرفت و بدون اينکه نگاهش کنم از پله ها سرازير شدم ولي پشتم صداي خنده ي بلند و مردونشو شنيدم و اونقدر از دست خودم  که بدون اينکه حواسم به ظاهرم  باشه وايساده بودم و با يه مرد غريبه يکي بدو ميکردم  عصبي بودم که ناخودآگاه تمام عصبانيتم رو  سر در خونه خالي کردم..محکم اونو بستم.. بعد پشت در تکيه دادم ..بغضم گرفته بود..ناخود آگاه چشمام پر اشک شد.. درست که توي خانواده ي بي حجابي بودم  ولي تقريبا بزرگ و کوچيکمون جلو ي غريبه ها اين چيزارو رعايت ميکردم .. از تصور اينکه مجد پيش خودش راجع بهم چي فکر ميکنه موهاي تنم سيخ شد ..توي اين افکار بودم که از پشت در صداشو شنيدم که گفت :

-   خانوم نينجاسلاحتو  جا گذاشتي  بعدم نترس و در نرو من به جوجه خونگيا کاري ندارم و يه قهقه ي بلند سر داد و در آپارتمانشو بست..

نميدونم چرا بغضم ترکيد..اشکام بي مهابا روي گونه هام ريخت توي دلم گفتم : خدا لعنتت کنه محمد که منو اينجوري کردي.. ضعيف شدم .. خيلي ضعيف شدم..

اونشب تا صبح فقط از اين دنده به اون دنده شدم تمام مدت به اتفاقي که افتاده بود فکر مي کردم ..نميدونم چرا ولي احساس ميکردم غرور بدي تو چشماش ازون غرورا که همرو از پا در مياره خوشحال بودم ازينکه فقط همسايمه..خوشحال بودم بابا برام خونه خريد .. و مستاجرشون نيستم و گرنه با اون غرور و خودخواهي آزارم ميداد حالا به هر طريقي  اونشب بازم با خودم عهد بستم که حتي در حد يه همسايم باهاش روبرو نشم..

فکر  خيالا باعث شد فرداش تقريبا کل کلاسامو چرت بزنم و آخرم سر کلاس 1 تا 3 که استاد سخت گير و جدييم داشت تذکر بشنوم.. و تمام اينارو از چشم مجد ميدونستم .. عصر طرفاي ساعت 4  بود که رسيدم و به محض اينکه کليد انداختم صداي زنگ تلفن بلند شد از شوق اينکه نکنه از خونه باشه  با عجله  خواستم برم سمت تلفن که جيب مانتوم به دستگيره ي در گير کرد و خوردم زمين به هر بدبختي که بود رسيدم با نفس نفس گفتم :

-ب..له.

صداي مردونه اي پشت خط پيچيد در حالي که تو صداش خنده بود و تا حدودي ام آشنا ميزد گفت :

-سلام

-سلام .. شما؟

- مجد هستم نميدونستم اينقدر زنگ تلفنم شمارو از خود بيخود ميکنه .. احتياط کنيد خانوم..

کارد ميزدي خونم در نميومد مرتيکه... از تو چشمي کشيک منو ميکشيده و تا رسيدم زنگ زده که هول شم بهم بخنده ... با لحني که سعي ميکردم آروم و خونسرد باشه گفتم :

- امرتون..

 خنده اي کرد گفت :

-چه بد اخلاق .. بگذريم خواستم بگم  رمز جديد دزدگيز چيه؟ امروز براي قطعش ..

وسط حرفش پريدم و گفتم :

-664567

در جوابم جدي گفت  :

-اوه وايسا خانم چه خبره دوباره لطفا بگيد 

شمرده گفتم :

-6..6...4..5..6..7

-آهان مرسي..

با لحن سردي گفتم :

- خواهش مي کنم.

- چيه بابت ديشي ناراحتين ؟ دليل اصلي تماسم اين بود که ازتون عذر خواهي کنم اگه ترسوندمتون... اگه کاري  نداريد .. روز بخير

به آرومي خداحافظي کردم .. باورم نميشد .. حس بدي که داشتم با معذرت خواهي که کرد تا حدودي بهتر شد ..پيش خودم فکر کردم اونقدرام آدم بدي نيست...ولي بازم  يکي ا ز  درون بهم نهيب زد بايد ازش خيلي خيلي دوري کنم..

تقريبا يک ساعت بعد از تماس مجد بابا تماس گرفت و شماره ي آقاي سخاوت رو داد گفت گويا 2-3 بار با همراهم تماس گرفته بوده تا راجع به شرکتي که قرار بود معرفي کنه بگه و من جواب نداده بودم.. 

بابا خواست تا باهاش تماس بگيرم يادم افتاد گوشيم رو از بعد از کلاس از رو silent  بر نداشتم واسه ي همين بلافاصله که با بابا قطع کردم شماره ي سخاوت رو گرفتم و با اولين زنگ  گوشي رو برداشت.. بعد از سلام و احوالپرسي و تشکر دوباره بابت خونه و عذر خواهي اينکه همراهمو جواب ندادم .. گفت زنگ زده تا بهم خبر بده  فردا براي مصاحبه برم شرکت آتيه بعد از يادداشت آدرس بهم گفت که راس ساعت 8 بايد اونجا باشم و بهتره مدارک و چندتا از نمونه کارهامو براشون ببرم!!در آخرم اضافه کرد که تا اونجا که ميشده برام سپرده اونجا و ديگه باقيش بستگي به توانايي خودم داره و اينکه چجوري خودم رو نشون بدم! بعد از تشکر دوباره و خدا حافطي . يه نگاه به کاغذ آدرس کردم تقريبا مرکز شهر بود اسم آتيم برام آشنا بود جز اون دسته از شرکتا بود که با وجود اينکه 4-5 سال شکل گرفته ولي توي همين چند سال تونسته  بود خودي نشون بده و اسمشو پاي خيلي از قرارداد هاي بزرگ بياره. 

صبح روز بعد ساعت 6 از خواب پاشدم و بعد از خوردن صبحانه  لباسم رو که از ديشب آماده کرده بودم رو پوشيدم يه مانتوي مشکي که لبه ي آستيناش نوار پهن زرشکي داشت و يه شال زرشکي با شلوار مشکي و کيف و کفش مشکي ورني .. بعدم يه دستي به صورتم بردم بعد از مدت ها يه آرايشي کردم .. در کل بدک نشدم و بالاخره بعد يه ربع  دل از آينه کندم 

ساعت 7:15 بود که زنگ زدم آژانس و بعد از برداشتن مدارک و نمونه کارها با خيال راحت رفتم دم در .. 15 دقيقه اي منتظر بودم .. کم کم احساس کردم داره ديرم ميشه واسه ي همين مجدد شماره آژانس رو با موبايلم گرفتم که مسئولش گفت متاسفانه ماشين طرح دار نداشتيم و هرچيم   باهاتو ن تماس گرفتيم جواب ندادين .. با عصبانيت گوشي رو قطع کردم و راه افتادم  تا برم لا اقل سر خيابون در بست بگيرم داشتم از استرس ميمردم 7:40 دقيقه بود من تازه سر خيابون منتظر دربست بودم  در همين حين يه پاجروي مشکي از جلوم رد شد و يکم جلو تر از من زد رو ترمز و دنده عقب اومد درست جلوم وايساد  اول ترسيدم ولي بلافاصله با پايين اومدن شيشه ي ماشين مجد رو شناختم .. چه تيپيم زده بود .. يه  عينک آفتابي شيک به چشمش بود , موهاي مرتب و براق که نشون ميداد تازه از حوم اومده صورت سه تيغ  يه کت اسپرت سرمه اي با بلوز سفيد م پوشيده بود  که خيلي بهش ميومد.. عينکشو از چشمش برداشت و گفت :

-سلام ..اگه جايي ميري برسونمت ..

پيش خودم گفنم چه صميمي .. چه زود خودموني شد!!! با اينکه از خدام بود بپرم بالا و بگم بگاز که ديره ولي با يه لحن جدي و رسمي واسه ي ينکه حساب کار دستش بياد گفتم :

-مرسي از لطفتون!!! تاکسي رو ترجيح ميدم..

احساس کردم يه لبخند مرموزي زد و در حالي که دوباره عينکشو به چشمش ميزد شونه هاشو بالا انداخت با گفتن : هرجور راحتين  گاز داد و رفت ..تا 2-3 دقيقه بعد از رفتن مجد تاکسي نيومد تقريبا داشتم به خودم فحش ميدادم که چرا باهاش نرفتم که يهو يه تاکسي از دور ديدم و واسش دست تکون دادم وقتي وايساد مسيرو که گفتم ..گفت : 10 تومان مخم سوت کشيد ولي بي خيال چونه زدن شدم و پريدم بالا بهش گفتم آقا زود باش فقط ولي خوب ترافيک بدي بود .. بالاخره با هزار بد بختي ساعت 8:45 رسيدم دم در شرکت و پول و دادم سريع پريدم بيرون .. وارد ساختمون که شدم از آقايي که پشت ميز  اطلاعات نشسته بود  پرسيدم شرکت آتيه کدوم طبقه  است که يه نگاه بهم انداخت و با خونسردي  به تابلو ي پشتش اشاره کرد .. يعني کور که نيستي خودت نگاه کن ...چشم انداختم به تابلو و ديدم طبقه 4.. به طرف آسانسور رفتم که با ديدن  شلوغي و اينکه آسانسور تازه  طبقه ي 21 بود بي خيالش شدم و بدو رفتم سمت پله ها وقتي رسيدم پشت در شرکت نفسم بالا نميومد يه چند ثانيه وايسادم نفسم  بيا سر جاش .. با ديدن تابلوي شرکت آتيه سهامي خاص  بسم ا.. گفتم و زنگ رو فشار دادم.. 

بلافاصله در باز شد ..نفس عميقي کشيدم و رفتم تو....يه لحظه از اون چيزي که ميديدم شوکه شدم عجب ديزايني داشت ياد يکي از شرکت هاي امريکايي افتادم که توي مجله ي معماري برتر ديده بودم  تقريبا به سبک اون طراحي شده بود اونقدر محو اطراف بودم که صداي منشي رو نشنيدم و وقتي به خودم اومدم که داشت ميگفت : 

- خانوم ؟؟ حواستون کجاست ؟؟ 

-  ها؟!؟! بله .. چيزي فرموديد ؟ 

پشت چشمي نازک کرد و گفت : 

- عرض کردم امرتون ...

-  معذرت ميخوام متوجه نشدم .. مشفق هستم براي مصاحبه ي شغلي اومدم .. 

با بي حوصلگي گفت : 

ساعت 8 بايد اينجا ميبوديد خانوم!!  آقاي رييس روي وقت شناسي خيلي حساسند و بعد اشاره کرد بشينم و تلفن رو برداشت و شماره اي گرفت  حدس زم بايد به رييسش زنگ بزنه که حدسم درست بود چون گفت : 

- جناب رئيس خانوم مشفق تشريف آوردن ....... بله ......بله چشم!! گوشي رو که گذاشت رو کرد به من و گفت :

- فرمودن الان کار دارن فعلا منتظر باشيد. و سرشو انداخت پايين و مشغول کارش شد منم از فرصت استفاده کردم وشروع کردم اطراف رو ديد زدن..طراحي فضاي اونجا کاملا مدرن بود از ترکيب  چوب و فلز که در يونان باستان نشانه ي اقتدار بود استفاده شده بود  در ها همه چوب هاي تيره که روشون خراطي شده بود ديوارها ترکيب رنگ کرم و قهوه اي و توي ديوارها با فرفوژه قاب هايي ساخته بودن و داخل قاب ها نمونه کارهاي برتر شرکت به چشم ميخورد که اکثرشون جوايز متعددي رو به خودشون اختصاص داده بودن واز در که وارد ميشدي سمت راست ميز منشي و چند تا صندلي به چشم ميخورد  و روبرو يه سالن نيم دايره که  سه تا در رو شامل ميشد که روي تابلوهاي کنارشون نوشته شده بود  اتاقهاي بايگاني  و امور مالي و امور اداري.. سمت چپ در درست روبروي ميز منشي دوتا پله ميخورد وارد يه کريدور مانند ميشد که اتاق معاون توي يک سمتش و اتاق کنفرانس سمت ديگرش قرار داشت و بين اين دو اتاق يه راهروي کوتاه بود که تهش منتهي به يه در ميشد که نقش خراطيش با ساير در هاي شرکت متفاوت و البته چشم نواز تر  بود بالاش نوشته شده بود رياست.. کنار ميز منشيم دوتا پله ميخورد به سمت پايين که يه راهرو و بود توي تيررس من قرار نداشت .. ولي ميشد حدس زد به سمت ساير اتاق ها قسمت هاي ديگه شرکت ميره ..بعد از اينکه خوب اطراف رو بررسي کردم به ساعت نگاهي انداختم تقريبا 9:30 بود رو کردم به منشي و گفتم :

- ببخشيد جناب رئيس تماس نگرفتند ؟

با غيظ جواب داد : 

-نخير جلسه دارن ....مشکل خودتون دير اومديد بايد منتظر باشيد!!

يعني حرف زياد موقوف بشين سر جات!!!!

پيش خودم گفتم اه اه اين ديگه کيه فکر کنم اگه همکارش بشم نتونم باهاش کنار بيام با اين فکر رفتم تو نخش دختر نازي بود چشماي درشته آبي موهاي بلوند که البته رنگ شده بود و پوست عين برف..ولي خوب خروارها آرايشم داشت .. ولي بنظرم بدون آرايششم ناز بود ولي اخلاق اصلا نداشت!! ياد حرف مامان بزرگم افتادم ..نه نه سيرت چيز ديگست ..از  افکارم خندم گرفت  با اين فکرا  45 دقيقه ديگم گذاشت ديگه داشتم کلافه ميشدم گاه گداريم يکي ميومد مي رفت اتاق معاون يا ميرفت سمت اون راهرويي که بهش ديد نداشتم .. ولي در کل شرکت آرومي بود ساعت حدوداي 10:20 بود که صداي زنگ تلفن اومد و منشي بعد از اينکه جواب داد با چشمي گوشي رو گذاشت و رو کرد به من  و گفت :

-آقاي رييس منتظرن از اين سمت لطفا .

گفتم بلدم اون در ديگه بي توجه به حرف من راه افتاد و منم پشتش الحق عجب قد و هيکليم داشت  من فکر کنم تا سر شونشم نبودم ...توي اين افکار بودم که رسيديم دم اتاق  در زد و بعد از شنيدن کلمه ي بفرماييد رو به من اشاره کرد ... يعني برو تو تا لهت نکردم بعدم درو پشت سرم بست و رفت .

يه نگاه به اطراف انداختم رييس روي صندلي پشت به من نشسته بود  اهمي کردم بلکه برگرده که برنگشت خندم گرفته بود از اينکه منشي ميگفت جلسه داره و هيچکس تو اتاقش نبود و هيچکسم نديده بودم از اتاقش خارج شه..يه چند ثانيه ي ديگم منتظر موندم و ديدم نخير بر نميگرده واسه ي همين سرفه ي الکي کردم که يهو گفت :

-    تا اونجا که من ميدونم وقتي يکي به دفتر رياست مياد اول سلام ميکنه نه اينکه اهن و اوهون راه بندازه و منتظر باشه بهش سلام کنن..

داشتم فکر ميکردم اين صدا زيادي آشناست  که با چرخيدن صندلي رو به من و خيره شدن دوتا چشم تيله اي مشکي بهم دليل آشنا بودن صدا واضح شد ... يه جورايي شوکه شده بودم باورم نميشد مجد روبروم نشسته .. يه نيشگون از پام گرفتم .. ديدم نه مثل اينکه کابوس نيست .. خود خودشه ..يه جورايي شده بود عين زبل خان !!! همه جا بود!!! در حالي که يه لبخند محوي رو لبش بود گفت :

-چرا خشکتون زده خانوم مشفق ؟

با بي حالي روي صندلي کنار ميزش نشستم .. که باز با يه لبخنده موزماري گفت :

-فکر نميکنم آقاي رييس اجازه داده باشه بشينيد ..

يهو عصبي گفتم :

-شما ميدونستيد من امروز ميام اينجا نه ؟ روي من تاکيد کردم! ديدم صبح با يه لبخند مرموزي گفتين هرجور راحتيا و گازشو گرفتينو رفتين بعدم يک ساعت و نيم منو پشت در اتاقتون معطل کرديد واسه جلسه اونم چه جلسه اي و به اتاق خاليش اشاره  کردم...

بلند زد زير خنده و گفت : 

-وقتي عصباني ميشي چشمات ديدنيه ...تا حالا چشم اينقدر مشکيه  نديده بودم مي دونستي ؟؟!

کارد ميزدي خونم در نميومد واسه ي اينکه در وري بارش نکنم نفسم رو محکم دادم بيرون ..

موقعي که ديد چيزي نميگم  گفت :

-   ببخشيد ولي براي اينکه کارمند اين شرکت بشي بايد آن تايم بودن رو ياد بگيري  خوش قول بودن شرط اول براي موفقيت در کاره چون باعث جلب اطمينان ميشه حالام بگو ببينم چي ميل داري چاي يا قهوه ؟

سرمو تکون دادم و گفتم :

-مرسي چيزي ميل ندارم 

بدون توجه به حرف من تلفن رو برداشت  شماره اي گرفت و گفت :

-مش رحيم دوتا نسکافه با کيک بيار اتاقم 

بعدم که گوشي رو گذاشت رو به من کرد و گفت :

-   يک ساعت ونيم توي اين اتاق نشستم چيزي نخوردم معدم داره ضعف ميره فکر کنم توام دست کمي از من نداشته باشي ..

بيراهم نميگفت فشار منم همچين بگي نگي افتاده بود پايين بخصوص با حرصيم که خورده بودم!!!

موفعي که سکوتم رو ديد خيلي جدي گفت :

-    خوب ميشه مدارک نمونه کارهاتو ببينم ؟ سخاوت خيلي ازت تعريف ميکرد!! البته ميدونم  يه حور بازار گرمي بود واسه دختر رفيقش ميگفت فوق دانشگاه ... قبول شدي!! منم درسمو اونجا خوندم!!

بدون اينکه نگاش کنم پوشه ي کارامو گذاشتم رو ميزش  و اونم توي سکوت شروع کرد به ورق زدن ..

زير چشمي نگاش  مي کردم  سر بعضي از پلانام مکثي ميکرد و سري تکون ميداد توي همين حين تقه اي به در خورد و پيرمردي که حدس ميزدم مش رحيم باشه با سيني نسکافه و کيک وارد شد با ديدن من لبخندي زد و گفت :

-سلام دخترم

 و نسکافه رو جلوم گذاشت منم در جواب لبخند مهربونش لبخندي زدم گفتم :

-سلام پدر جان زحمت کشيديد..ممنون.. 

اونم گفت :

- نوش جونت بابا...و  با گرفتن اجازه بيرون رفت..

وقتي رومو کردم سمت مجد ديدم با يه لبخند محوي داره نگام ميکنه تا نگاه منو ديد سرشو انداخت پايين روي نقشه ها و گفت :

-   کارهاتون در حد يه دانشجو بد نيست ولي من اينجا توقع بيشتري از شما دارم بخصوص با توجه به اسم و رسمي که شرکت داره..من بر خلاف زندگي شخصيم که توش آدم  اصلا خوشنامي نيستم ولي توي زندگي شغليم فوق العاده  موفق و مشهورم نميدونم ميدونيد يا نه شرکت من نسبت به اينکه شرکت نوظهوريه و 4-5 سال بيشتر نيست که ثبت شده ولي توي همين چند سال کم تونسته مشتري هاي خوبي براي خودش دست و پا کنه و پروژه هاي بزرگي رو در دست بگيره ..علاوه بر اينا تونسته توي عرصه ي رقابت برنده ي جوايز متعدديم بشه ..نميخوام از خودم تعريف کنم ولي يه جورايي برنامه ريزي و شيوه ي مديريتي من باعث اين همه پيشرفت شده البته تلاش بچه هاي شرکتم غير قابل اغماض ولي  شيوه ي عملکرد من باعث شده اين تلاش ها به ثمر برسه.....

با اين حرفاش پوزخندي زدم پيش خودم گفتم نميخوام از خودم تعريف کنم رو خوب اومدي جناب مجد اگه خدايي ناکرده ميخواستي تعريف کني چيکار ميکردي!!!!

يهو با تن صدايي عصبي گفت : خانوم مشفق حواستون کجاست ؟؟؟

در کمال خونسردي گفتم :

-داشتم به اين فکر ميکردم شما نميخواستيد از خودتون تعريف کيد اگه ميخواستيد چيا ميگفتيد پس!!

بر خلاف تصورم که الان حالش گرفته  و عصبي ميشه بلند زد زير خنده ... خنده اش قوي و مردونه پر از غرور بود و چهرشو از اونچه بود جذاب تر ميکرد ..از اينکه جذابيتش رو هيچ جوره نميشد انکار کرد لجم ميگرفت و از خودم بدم ميومد..

بعد از اينکه دست از خنديدن برداشت رو کرد بهم و مستقيم زل زد به چشامو گفت :

-خوشم مياد زبونت درازه و من عاشق کوتاه کردن زبون کارمنداي زبون درازم!!!

اخمام رفت توهم و گفتم :

-حالا از کجا ميدونيد من قبول کنم که کارمند شما بشم ؟

لبخندي زد و گفت :

-   از اونجا که توي چشمات ميتونم بخونم چقدر توي کار و درست جاه طلبي و اينجام سکوي پرتاب خوبيه براي امثال تو..

يه چند ثانيه اي توي چشماش خيره شدم .. بعدم کم آوردم و سرمو انداختم پاين.. اونم ديگه ادامه ي حرشفو نگرفت و گفت :

-نسکافتو بخور يخ کرد .

بعد از خوردن نسکافه پوشه ي کارامو سمتم گرفت و  در کمال ادب گفت :  

-   خوشحال ميشم از فردا بياي سر کار ساعت کاري قانوني اينجا 8 صبح تا 5 بعد از ظهره و بشتر از اين اضافه کاري محسوب ميشه  فقط پنج شنبه ها تا ساعت 12 که اين در مورد تو که تازه کاري صدق نميکنه  يعني پنج شنبه هام تا 5 ميموني ...در ضمن يک ماه بصورت آزمايشي هستي و اگه راضي بودم  همکاريتو با ما ادامه ميدي ..سخاوت گفته  شنبه و دوشنبه دانشگاهي  تا 3 از دانشگات تا اينجا يه ربع راه بايد بياي  و تا 7 بموني .. و کارهاي عقب افتادت رو انجام بدي !

نگاش کردم با حن جدي گفتم :

-از فردا راس 8 اينجام !!

سري تکون داد و گفت :

-   خوبه ! در ضمن هيچکس!!! تاکيد ميکنم هيچکس نبايد بفهمه منو تو همسايه ايم!!! چون بفهمن در درجه ي اول واسه ي خودت بد ميشه !دوست ندارم آش نخورده و دهن سوخته بشي!!!

با اينکه از حرفش درست و حسابي چيزي سر در نياوردم ولي قبول کردم و بعد از خداحافظي از شرکت زدم بيرون ...

فصل پنجم :

اولين صبح کاريم از ترس اينکه خواب بمونم ساعت 5.5 از خواب پاشدم  و يه صبحانه ي مفصل براي خودم درست کردم تا بقول کتي مغزم مشعوف شه ..و مشغول خوردن شدم ..يه چيزي بد جوري فکرمو درگير کرده بود ديروز بعد از اينکه از شرکت مجد بر گشتم اول به مامان اينا زنگ زدم  تا بهشون خبر بدم که که کارم جور شده  و بعد از اون با سخاوت تماس گرفت تا ازش بابت لطفي که کرده بود تشکر کنم   اما سخاوت  چيزي بهم گفت که خيلي فکريم کرد اون گفت :

-   آقاي مجد توي اينکار جز بهتريناست بخاطر همين خيلي سخت گيره تا حالا 4 -5 تا دختر پسر از آشناها معرفي کردم ولي هيچکدوم رو قبول نکرده با اينکه همشون سابقه ي کارم داشتن و حداقل يکي از پلاناشون به بهره برداري رسيده , حتي من چون اين ديد رو داشتم چند جا ديگم برات سپرده بودم..

بعدم گفت که تعجب کرده من دانشجو , بدون هيچ سابقه ي کاري رو پذيرفته و اضافه کرد که حتما کارام خيلي عالي بوده و ازين بابت کلي  خوشحاله و عين بچش بهم افتخار ميکنه.  

از وقتي که گوشي رو با سخاوت قطع کردم  يه ترسي مثل خوره افتاد به جونم  اونم اينکه چرا منو قبول کرده ... ولي بالاخره با خودم کنار اومدم که فعلا هيچي مهم تر از اينکه خودي نشون بدم  و با کار کردن توي اون شرکت رزومه ي کاري خوبي داشته باشم نبود.

بلند شدم ميز صبحانه رو جمع کردم ساعت حدود 6:15 بود , از اونجا که ديروز با توجه به کارکنان اونجا متوجه شده بودم ظاهر آراسته توي شرکت مهمه تصميم گرفتم توي ظاهرم سخت گيري کنم و وسواس بيشتري به خرج بدم ..

يه مانتوي فيروزه اي خيلي خوشرنگ  با يک شلوار جين آبي کمرنگ به اضافه ي روسري ابريشم قهوه اي با خال هاي همرنگ مانتوم  که يه کيف کفش قهوه اي تکميلش کرد رو پوشيدم ..

پشت چشمم يکم سايه ي آبي خيلي کمرنگ زدم مژه هاي مشکيمم با ريمل کمي حالت دادم..

وقتي رفتم جلوي آينه قدي دم در تا حدودي از خودم راضي بودم!با بسم ا.. رفتم سمت در همزمان با من مجدم از در اومد بيرون و سوتي زد با خنده گفت :

-چيه خانوم مشفق با رئيس شرکت لباساتون رو ست کردين ؟

 يه نگاه به ظاهرش کردم ديدم بيراهم نميگه  يه کت  قهوه اي اسپرت پوشيده بود با بلوز شلوار جين  آبي کمرنگ  و يه کفش قهوه اي اسپرت خيلي شيک..

خندم گرفت ... که فهميد و ادامه داد : جوابمو ندادين از کجا ميدونستين من تيپ آبي قهوه اي ميزنم که شمام همون تيپ رو زدين؟؟

نگاه گذرايي بهش کردم  و گفتم :

-اين فيروزه اي نه آبي 

-   از نظر ما آقايون کلا آبي ابيه .. حالا فيروزه اي آسماني لاجوردي .. همش آبي محسوب ميشه ما از اين قرتي بازيا نداريم ...

راست ميگفت مامان نوشين و بابام هميشه سر اينکه بابا پرده ي اتاق رو صورتي ميديد و مامان اصرار داشت گل بهيه  بگو مگو داشتن !! حتي بابا رنگ اتاق کتي  رو که ياسي بود رو هم صورتي ميديد واسه ي همين حرص کتي در ميومد و ميگفت بابا چنان ميگه صورتي ياد اتاق باربي ميفتم ..

موقعي که لبخند رو رو لبم ديد يه جور مهربوني که منو ياد خنده هاي بابا محسن انداخت خنديد و گفت :

-ديدي بالاخره خنديدي..

سري تکون دادم که  ادامه داد مسيرمون يکيه با من مياي ؟

ياد ديروز افتادم دوباره يکم اخم کردم و گفتم : نه مرسي خودم ميام ..

مرموز نگام کرد و جدي گفت:

- پس دير نکن!

گفتم :

-سعي ميکنم!!!

يهو انگار چيزي يادش افتاده باشه گفت :

-راستي من تو شرکت اينقدر شوخ نيستم ...خواستم گفته باشم..

نخير انگار اصلا اموراتش نميگذشت اگه سر به سر من نميذاشت ..

با لحن جدي گفتم : 

بله ..متوجه ام 

و از در رفتم بيرون اواسط کوچه بودم که پاجروي مشکيش با سرعت از کنارم گذشت و سر پيچ کوچه نا پديد شد!!!

نميدونم چرا ولي يه حسي بهش داشتم !!! نميگم توي يه نگاه عاشق شدم  و از اين مزخرفات ولي وقتي ميديدمش حول ميشدم ..حسي رو که هيچوقت به محمد نداشتم!! البته خيلي خوب خودمو کنترل ميکردم .. نميدونم شايد همه ي اينا مال برخورد اولمون يا صميمي حرف زدن اون بود بهر حال نبايد اجازه ميدادم از حدش خارج بشه!!!

وقتي رسيدم سر کوچه تازه يادم افتاد من بلد نيستم با تاکسي خطي برم اونجا ديروزم آدرسو داده بودم دست راننده واسه ي همين بي خيال مال دنيا شدم و دوباره دربست گرفتم  راننده که پيرمرد خوبي بود و بقول خودش تمام کوچه پس کوچه هاي تهرون رو ميشناخت بهم گفت نزديکترين  و ارزون ترين راه اينه با اتوبوس سر خيابون برم تا فلان ميدون و از اونجا خطي هايي هست که درست از جلوي ساختمون شرکت که ساختمون تجاري معروفيم بود عبور ميکنه..و در حدود  30 دقيقم بيشتر طول نميکشه ..

ساعت طرفاي 7:45 بود که رسيدم دم در شرکت از پيرمرد تشکر کردم و پياده شدم اينبار بر خلاف ديروز با آسانسور رفتم وقتي جلوي در رسيدم با نام خدا زنگ زدم و وارد شدم به خانوم منشي  که  انگار تازه رسيده بود سلام دادم.. يک نگاه خيره بهم کرد و سري تکون داد (يعني بازم تويي که!!! ) بلافاصله تلفن رو برداشت حضور منو به مجد اعلام کرد! بعد از ربع ساعت مجد به همراه يه دختر که از قيافه و چشمهاي سرخش معلوم بود گريه کرده از دفترش بيرون اومد احساس کردم عصبيه موقعي که به ميز منشي رسيد بدون توجه به  حضور من رو کرد به منشي و گفت : 

خانوم شمس خانوم کرامت رو بعد از کارگزيني ببريد واحد مالي تا تسويه حساب کنن ايشون از امروز با ما همکاري نميکنند!!!

دختر يهو با يه صداي بغض دار تقريبا ناله کرد :

- شروين جان ...

مجد عصبي نگاهي بهش انداخت  که دختر ديگه چيزي نگفت و فقط بغضش تبديل به هق هق خفه اي شد...

منشي که حالا ديگه فهميده بودم فاميليش شمسه انگار که به يه همچين صحنه هايي عادت داره با خونسردي دستمالي دست کرامت داد و گفت :

-بسه ديگه دنبالم بيا

وقتي تو پيچ راهرو از نظر ناپديد شدن مجد تازه متوجه من که تو بهت بودم  شد در حالي که هنوز برق عصبانيت تو چشماش با لحن خشني گفت : 

-   خانوم مشفق ميخوان همين جا وايسين .. نمايش درام تموم شد دنبالم بياين تا با وظايفتون آشنا شيد!! ريزه کاري هاشم همکار جديدتون خانوم  فرهمند براتون توضيح ميدن!! 

مجد راه افتاد سمت اون قسمتي که ديروز توي زاويه ديدم نبود و از بعد از پايين رفتن از دو تا پله وارد يه  راهرو شديم که  به ترتيب روي در ها نوشته شده بود آشپرخانه ,نمازخانه , کارگزيني  بعد,  از راهروي اول به سمت چپ پيچيديم  وارد يه راهروي ديگه شديم  که  اونجام به ترتيب کارگاه کامپيوتر و کارگاه ماکت سازي و اتاق مهندسين قرار داشت منتهي اليه اين راهروي يه سالن بزرگ دايره مانند بود که وسطش با يه ماکت بزرگ تزيين شده بود. بعدها از بچه ها شنيدم که ماکت اولين پروژه ي بزرگي که  شرکت در اون همکاري کرده و يه جورايي باعث رونق گرفتن شرکت هم شده . دور تا دور سالن  4 در قرار  دشت و  به ترتيب روي تابلوهاي کنارشون نوشته شده بود بازبيني,  محاسبه ي خطا , طراحي داخلي  و سرويس بهداشتي ..

مجدبا سرفه اي من رو که محو اطراف و ماکت وسط سالن بودم رو متوجه خودش کرد و  در حالي که هنوز لحنش عصبي و بي حوصله بود گفت: 

- کار شما تو قسمت محاسبه ي خطاست در واقع وظيفه ي اصليتون اينجا اينه که طرحها و پلان هاي دستي و کامپيوتري مهندسين رو از همه جهت بررسي کنيد و در صورت داشتن مشکل به اطلاعشون برسونيد در غير اينصورت به بخش بازبيني نهايي بفرستيد.

بعدم با يه تقه وارد اتاق شد و منم پشت سرش.. با ورود ما سه تا خانوم سريع از جاهاشون بلند شدن و سلام کردند.. مجد جدي و رئيس مابانه جوابشون رو داد  و بلافاصله رو کرد به يکي از اون خانوما که از بقيه کوتاه تر و فربه تر بود و صورت بانمکي داشت و به نظر از من کمي بزرگتر ميومد  و گفت : 

-    خانوم فرهمند ايشون خانوم مشفق هستند و از اين به بعد به جاي خانوم کرامت با ما همکاري ميکنند. راهنمايي ها لازم رو در ارتباط با کارشون در اختيارشون بگذاريد لطفا .

و بدون حرف اضافه اتاق رو ترک کرد .

نگاهي به اطراف انداختم اتاق کار جديدم اتاق بزرگ ودلبازي بود که از چهارتا ميز کار و يک ميز بزرگ نقشه کشي تشکيل شده بود و روي هر ميزم يه سيستم کامل کامپيوتري و پشت هر ميز يک تخته ي وايت برد قرار داشت!!

بعد از رفتن مجد خانوم فرهمند لبخندي بهم زد و گفت :

-   به آتيه خوش اومدي عزيزم من فاطمه فرهمند هستم  مسئول اين قسمت  البته اينجا تيمي کار ميکنيم ولي خوب دستور آقا ي مجد  اينه که هر تيم يه مسئولم داشته باشه .

نميدونم توي نگاهش چي بود که منو ياد نگاههاي کتي اداخت شايد يه جور محبت خالصانه و اين باعث شد منم در جوابش با لبخند بگم :

-خوش وقتم منم کيانا مشفقم و خوشحالم توي تيم شما هستم .

فرهمند رو کرد به دوتا خانوم ديگه و گفت بچه ها نميخواين خودتونو معرفي کنيد ؟

اولي يه دختر قد بلند با چشم و ابروي قهوه اي موهايي به همين رنگ و پوست گندمي که تقريبا هم سن و سال خودمم نشون ميداد سلامي کرد و با يه خنده ي مليح گفت :

-من آتوسا محمدي هستم  , روز اول کارتون رو بهتون تبريک ميگم .

لبخندي زدم و باهاش دست دادم  و گفتم :

-خوشبختم , ممنون از لطفت.

نفر بعد يه دختر تقريبا هم هيکل خودم  و کم سن و سال تر با موهاي روشن چشم سبز روشن بود که به نظر کمي هم خجالتي ميومد , آهسته سلام کرد و گفت :

-منم سحر اميري هستم .

با اونم دست دادم  و گفتم :

-از آشنايي باهاتون خوشوقتم خانوم اميري

با اين حرفم خانوم فرهمند گفت :

-   کيانا جون خانوم اميري چيه هر کي ندونه فکر ميکنه با مادر بزرگه دوستت داري حال و احوال ميکني ... ما توي اين اتاق عادت داريم خودمون رو به اسم کوچيک صدا ميزنيم پس راحت باش .

بعدم منو به سمت ميزم راهنمايي کرد و وقتي همه سر جاهامون نشستيم  آتوسا گفت : 

 -  کيانا جون امروز شانست خوب بوده  امروز تا طرفاي ظهر بيکاريم   و تا ساعت 1 قراره از اتاق مهندسين يه نقشه بياد که  بررسي گروهيش کنيم فرصت داريم يکم باهم بيشتر آشنا بشيم. اولم از خودت شروع ميکنيم .

خنديدم و گفتم :

-چي بگم آخه ؟

فاطمه گفت :

-   از خودت تحصيلاتت خانوادت اينکه چي شد اومدي اينجا بگو تا از فضولي نمرديم . با حرف فاطمه هر 4 تامون زديم زير خنده سري تکون دادم و شروع کردم :

-   کيانا , 24 سالمه و شيرازيم و در واقع 1 ماهه که  اومدم تهران براي ادامه ي تحصيل توي مقطع فوق معماري دانشگاه ... و واسه ي اينکه خرج زندگيم رو خودم درآرم بقولي روي پاي خودم وايسم به پيشنهاد دوست پدرم که از آشنايان آقاي مجد بودم اومدم اينجا.

آتوسا گفت : باريک ا.. پس ارشدي اونم چه دانشگاهي فکر کنم خود مجدم ليسانسشو از همين دانشگاه گرفته البته فوق و دکتراش رو ميدونم از سوربن فرانسه گرفته!!

 فاطمه حرف آتوسا رو تاييد کرد و گفت : آره ليسانسشو از دانشگاه تو گرفته .

بعدم رو کرد به آتوسا گفت : 

-خوب نوبت تو 

آتوسا لبخندي زد و گفت : 

-منم همسن توام و ليسانس معماري از دانشگاه آزاد  دارم و يک سال ونيم که اينجا مشغول به کارم.

فاطمه گفت :

-نمي خواي بگي کي معرفيت کرده ؟ بعدم با يه خنده ي ريزي ادامه داد نامزد عاشق و شيداش ..

آتوسا گونه هاش گل انداخت با يه خنده ي مليحي در ادامه ي حرف فاطمه گفت :

-   2 سال عقد پسر داييمم و الان منتظريم سر بازيش تموم شه تا عروسي کنيم  و از طريق پسر داييم که هم دوره اي ليسانس آقاي مجد بود اينجا مشغول شدم البته خود کاوه ام تا سه ماه ديگه که خدمتش تموم بشه بر ميگرده سر کارش توي همين شرکت!

با ذوف گفتم : به سلامتي ايشا.. خوشبخت بشين.

 بعد فاطمه رو کرد به منو گفت حالا نوبت منه  :

-   منم 27 سالمه  و عين آتوسا ليسانس معماريم  و 4 ساله با يکي از بچه هاي حسابداري دانشگاهمون ازدواج کردم ولي هنوز بچه مچه خبري نيست که خودمون بچه ايم  دو سالي ميشه اينجا کار ميکنم و از طريق شوهرم که حسابدار همين شرکت و توي بخش ماليه به آقاي مجد معرفي شدم.

گفتم :

- چقدر خوب  که کنار همين .

فاطمه خنده اي کرد  و گفت : 

-واسه ي من خوبه ولي واسه ي اون نه چون دست از پا خطا کنه 

 بعد انگشتشو کشيد روي گلوش ..که باعث شد هممون بزنيم زير خنده  ..

رو کرد م به سحر و گفتم:

- ام باشه نوبت شماست ..

سحر با خجالت لبخندي زد و گفت :

-   منم 2 سالمه و تقريبا 4 ماهي ميشه که اينجا کار ميکنم  فوق ديپلمه معماريم  و از طريق پدر بزرگم به اين شرکت معرفي شدم.

آتوسا گفت : 

-پدر بزرگش جز مرداي گل روزگار و خودشونم اينجا کار ميکنن..

يهو بي هوا گفتم : 

-نکنه مش رحيم رو ميگين ؟

هر سه با تعجب تاييد کردن  حرف من رو منم داستان ديروز اينکه مش رحيم با  يه نگاه چه جوري  به دل من نشسته بود رو تعريف کردم و توي همين حين احساس کردم که سحر ميخواد  حرفي بزنه ولي روش نميشه رو کردم بهش و گفتم :

-سحر جون چيزي ميخواي بگي ؟

-کيانا جون ميشه لطف کني و به کسي نگي مش رحيم پدر بزرگمه .. آخه اينجا جوش يه جوريه که..

سري به نشونه ي تاييد تکون دادم و گفتم : 

-خيالت راحت هر چند که من اگه يه همچين آدمي پدر بزرگم بود همه جا جار ميزدم ..

احساس کردم ديگه نميخواد بحث و ادامه بده واسه ي همين منم پي گير نشدم اونروز تا نزديکاي ظهر با بچه ها از هر دري حرف زديم منم راجع به خودم بيشتر براشون گفتم البته داستان محمد و همسايه بودن با مجد رو از همه ي حرفام فاکتور گرفتم نميدونم چرا ولي دلم ميخواست  به هر نحوي شده محمد و اون برهه از زمان رو به طور کلي از زندگيم پاک کنم!

توي اون چند ساعت تنها چيزي که روم نشد از  بچه ها بپرسم  و يه جورايي از کنجکاوي داشتم ميمردم داستان کرامت و دليل اخراجش بود از طرفي دوست نداشتم از سحر و آتوسا بپرسم چون نامزد آتوسا دوست  صميمي مجد بود و پدر بزرگ سحرم  مش رحيم ,امين اون. 

طرفاي ساعت 12 بود که  که فاطمه گفت :

-بچه ها بهتره بريم ناهار الانه که سر و کله ي آقاي فراست پيدا بشه و نقشه رو بياره براي بررسي.

سحر و آتوسا حرف  فاطمه رو تاييد کردن و هرسه قابلمه هاي کوچکي رو از کيفاشون بيرون آوردن و به من نگاه کردن من که غذايي نداشتم گفتم :

-بچه ها من غذا نياوردم ديگه وايميسم يه بارکي رفتم خونه ميخورم .

 فاطمه گفت :

-   وا دختر مگه ميشه تا عصر ضعف ميکني اونم بعد از سرو کله زدن با پلان جديد  بيا نا هر کدوم يه سهمم از غذامون بهت بديم يه پرس کامل ميشه تعارف معارفم بگذارکنار چون ما اهل اين حرفا نيستيم.

ديدم بيراه نميگه قبول کردم و همگي راه افتاديم سمت آشپرخونه موقعي که رفتيم تو از تعجب شاخام داشت در ميمود صرفنظر از تميز ومرتب بودن اونجا سه تا مايکروويو و يخچال سايد باي سايد و 2تا گازرو ميزي برقي و سماور و کتري ويه ميز بزرگ 12 نفره .. خلاصه همه چي پيدا ميشد اونم چند تا چند تا پيش خودم فکر کردم  بيخود نيست شرکت موفقي داره چقدر به کارمنداش ميرسه .

بچه ها ظرفاشون رو تو مايکروويوا گذاشتن و بعد از گرم شدن  از توي يکي کابينت ها بشقاب درآوردن و هر کدوم يه سهم از غذا شون رو بهم داد و مشغول شديم .  موقع خوردن از هر دري حرف زديم بعد از مدت ها تنهايي غذا خوردن اونروز توي جمع غذا خيلي بهم چسبيد از طرفيم دلم براي خونوادم يه ذره شد و تصميم گرفتم توي اولن تعطيلي رسمي حتما يه سر بهشون بزنم.

بعد از اينکه ناهارمون تموم شد بچه ها ظرفارو  توي سينک دست شويي گذاشتن  با ناراحتي به ظرف ها نگاهي انداختم که فاطمه آروم زير گوشم گفت :

-مش رحيم دوست نداره ببينه کسي ظرف ميشوره ميگه ما به اندازه ي کافي خودمون کار داريم .

-ولي آخه .

وسط حرفم پريد و گفت :

-مش رحيمه ديگه

بعدم اشاره کرد  به  سحرو انگشتشو به علامت سکوت جلوي بينيش گرفت .

موقعي که از آشپز خونه اومديم بيرون با ديدن تابلوي نمازخونه ياد نمازم افتادم  نگاهي به ساعت انداختم ساعت 12:30 بود  هنوز نيم ساعتي تا بررسي پلان وقت داشتم  و بعيدم ميدونستن با اين ترافيک تهران عصري ميرسيدم تا برم خونه بخونم .

روم نشد  به بچه ها بگم ميرم نماز گفتم پيش خودشون ميگن چه رياکاره رو کردم بهشون و گفتم :

-شما بريد من يه دستشويي برم وبيام.

با رفتنشون منم وارد دستشويي شدم بعد از وضو گرفتن رفتم سمت نماز خونه همزمان با ورود من  يه پسر جوون با قد متوسط موهاي قهوه اي روشن و پوست مهتابي داشت ميومد از اونجا بيرون نا خودآگاه چشم تو چشم  هم شديم لبخندي زد و سلام کرد بعد از اينکه جوابشو دادم ازم پرسيد :

-شما همکار جديدمون  هستيد ؟

-بله

-من مصفا هستم از مهندساي واحد بازبيني نهايي .

-مشفق هستم . بخش محاسبه 

-خوشوقتم از آشناييتون,التماس دعا.

و با گفتن با اجازتون در و بست ورفت .

بعد از نماز نگاهي به ساعت انداختم يه ربع به يک بود با خيال راحت مانتوم رو مرتب کردمو و کفشم و پوشيدم  رفتم سمت اتاق کارم  دم در اتاق با مجد سينه به سينه شدم نميدونم چرا ولي امروز صبح از بعد از داستان کرامت چشماش يه خون نشسته بود 

نيم نگاه عصبي بهم  انداخت و گفت :

-ممکنه بپرسم کجاييد؟ آقاي فراست و خانوماي ديگه 10 دقيقه اي هست منتظرتونن..

نميدونم چرا زبونم نميچرخيد بگم نمازخونه  توي دودوتا چهارتاي اين بودم که بگم يا نه  که عصباني تر در حالي که سعي ميکرد تن صداشو  بلند نکنه زير لب غريد :

-   روز اول و بي نظمي خدا آخرش بخير کنه مي ترسم راجع به توام اشتباه کرده باشم!! توي همين حين مصفا از اتاق بازبيني بيرون اومد و با لبخند به مجد و من رو کرد بهم وگفت :

- قبول باشه خانم مشفق .

وبعدم راهشو کشيد ورفت ..مجد منتظر موند تا مصفا از پيچ راهرو بپيچه بلافاصله صورتشو  رو به من کرد و گفت :

-چي قبول باشه ؟؟ چه زود با همه ام آشنا شدين ...

از اين حالتش خوشم اومد يه حرصي تو چشماش بود!!! واسه ي اينکه از حرص بترکونمش  خيلي خونسرد گفتم :

-   اتفاقا ميخواستم بهتون تبريکم بگم کارمنداي شايسته اي دارين .. در ضمن يکم فکر کنيد ميفهمين در مقابل چه کارهايي قبول باشه ميگن!!!

بعدم بي توجه به خودش و چشماش که با زبوني بي زبوني ميگفت گردنتو ميشکنم با يه  لبخندي رفتم تو اتاق ..

موقعي که وارد شدم  فاطمه با دستپاچگي گفت :

-آقاي مجد رو نديدي اومد ديد نيستي خيلي عصباني شد .

-چرا ديدمش

-خوب؟

-چيزي نگفتن فقط پرسيدن کجا بودي گفتم دستشويي همين.

بعد خودش وبقيه نفس راحتي کشيدن که آتوسا گفت :

-اخه اونجوري که اون قاطي کرد از نبودنت گفتيم توبيخت حتميه .

بعدم فاطمه با گفتن بخير گذشت من رو به آقاي  فراست معرفي کرد فراستم بد از خوش آمد گويي توضيحي روي پلان ها داد  و رفت .

با رفتن فراست فاطمه پلان ها رو به چهار قسمت تقسيم کرديم و هر قسمت رو به يکي از ماها داد آتوسا و سحر  رفتن پشت ميزشونو مشغول کار شدن و خودشم بعد از توضيحات لازم  رو راجع به روند محاسبات  گفت و قرار شد اگه مشکلي داشتم از خودش بپيرسم .

اونقدر محو کار شده بودم که با صداي آتوسا که گفت :

-کيانا جون ساعت 5 نمياي بريم ؟

به خودم اومد و کش و قوسي به تنم دادم و گفتم :

-يکم ديگه مونده شماها تموم کردين ؟

فاطمه در جوابم گفت :

-آره عزيزم اولشه يکم دستت کنده بعدا سريع تر ميشي.

گفتم : 

-خسته نباشيد . خوش بحالتون ,منم  ميمونم وقتي تموم شد ميرم .

هر سه لبخندي زدن  و با گفتن مواظب خودت باش خداحافظي کردن و رفتن.

منم مشغول کار شدم  تا بالاخره تموم شد . چشمام  ميسوخت  هوام تاريک شده بود تقريبا, به ساعت نگاهي انداخنم و با ديدن 7:30 شب تقريبا از جام پريدم و بعد از مرتب کردن ميز چراغارو خاموش کردم و از اتاق زدم بيرون ..

 هيچ کس توي شرکت نبود سريع رفتم سمت  دستگيره ي در که با صداي مجد سر جام ميخکوب شدم ...

-کلا انگار قسمته منو و شما باهم تنها بمونيم ..

بي تفاوت نگاش کردم و گفتم :

-من متوجه گذر زمان نشدم وگرنه اين افتخار نصيبتون نميشد .

خنديد .. ولي برخلاف دفعه ها ي قبل خندش عصبي بود ,اومد  سمت در و گفت :

-مسيرمون يکيه  هوام تاريک شده با من مياي؟

-نه مرسي 

-باشه اين آخرين دفعه اي بود که گفتم!!

خواستم برم که ديدم درباز نميشه يکم تقلا کردم که با لحن ريلکسي گفت : 

-درو نشکن قفله  ... 

من همش يه هفته بود ميشناختمش  و يه هفته براي اعتماد به آدما خيلي کم بود تمام تنم عرق يخ کرد  بر گشتم سمتش و ديدم دست يه سينه وايساده و با  لبخند موذيانه اي داره منو نگاه ميکنه ... انگار که از ترسيدن من لذت ميبرد شايدم يه جورايي ميخواست بهم بفهمونه اون قوي تره ..با اينکه داشتم از ترس سکته ميکردم وشايد حتي رنگمم پريده بود تکيه دادم به در و خيره شدم به چشماش  چند ثانيه اي به همين منوال گذشت يهو اومد سمتم ناخود آگاه جيغ زدم که با جيغ من شروع کرد بلند خنديدن اينبار خندش عصبي نبود و از ته دل بود رو کرد بهم و گفت : 

-   بهت گفتم من با جوجه خونگيا کاري ندارم .. اينم تلافيه زبون درازي امروزت بود .. در ضمن من فکر ميکردم همه رفتن  که در رو قفل کرده بودم .

با غضب نگاش کردم ... بي توجه به من کليد انداخت و قفل در رو باز کرد بعدم دستگيره ي در رو گرفت و خود درو باز کرد و بعد سر خم کرد و  گفت :

-بفرماييد ...

بغض چنگ انداخته بود تو گلوم  اونقدر با عجله از در رفتم بيرون که بهش که کنار در وايساده بود تنه زدم .. 

توي راهرو صداي خندشو شنيدم ....

اول از همه حالم از ضعف ناتوانيه خودم بهم ميخورد و بدم از اون , عقده ي امروز رو خالي کرده بود اونم به بدترين نحو .. 

بايد نشونش ميدادم ... 

هزار تا نقشه ي مختلف تو ذهنم ميچرخيد اونقدر تو فکر بودم که نفهميدم کي رسيدم دم در خونه ... يه لحظه از تصور همسايه بودنمون موهاي تنم سيخ شد .. ولي بدش به خودم نهيب زدم کيانا قوي باش...

کليد انداختم وارد شدم اول از همه به پارکينگ نگاه انداختم ماشينش نبود نميدونم چرا ولي نفس راحتي کشيدم و رفتم بالا ..  

ساعت 9:30 دقيقه شب رو نشون ميداد که وارد خونه شدم دررو بستم و قفل کردم .. اونقدر اعصابم داغون بودو فکر انتقام ذهنم رو به خودش مشغول کرده بود که حتي حوصله ي اينکه به خونه هم زنگ بزنم  نداشتم ... اولين روز کاريم رو به گند کشيده بود.. شام نون و پنير خوردم و غذايي که ديشب درست کرده بودم رو گذاشتم براي فردا سر کار ...

با تني خسته و ذهني درگير رفتم تو تخت و نفهميدم درست کي خوابم برد. 

فصل ششم :

دو سه روز بعد از اون ماجرا انقدر درگير کاراي شرکت و کار هاي دانشگام بودم که  نه مجد و ديدم نه فرصت کردم با مامان اينا تماس بگيرم  تا اينکه يکشنبه عصر به محض اينکه وارد خونه شدم تلفن زنگ زد اول با سابقه ي ذهني که داشتم خيال کردم مجده ولي بعد يادم افتاد از در که اومدم , ماشينش توي پارکينگ نبود واسه ي همين بدو رفتم سمت تلفن. به محض اينکه گوشي رو برداشتم صداي جيغ کتي پيچيد تو گوشم :

-   هيچ معلوم هست کجايي بي وفا؟؟؟  ديگه رفتي سر کار خودتو گرفتي دريغ از يه زنگ !! نميگي اين خواهر تنهاست ؟؟ تو رفتي عشق و صفا ديگه منو يادت رفت ..

خندم گرفته بود راست ميگفت خيلي وقت بود با خونه تماس نگرفته بودم واسه ي همين گفتم :

-باشه باشه تسليم ... حالام نميخواي به بزرگترت سلام کني ؟

-خيلي پرويي کيانا .. خيلي... بعدم خنديد گفت :

-سلامي به گرميه آفتاب شيراز , شهر عشاق ...

وسط حرفش پريدم و با خنده گفتم :

-   اووووه بسه توام  , حالت چطوره ؟ کتي بخدا  نميدوني چقدر دلم هواتو کرده, اينکه بشينيم با هم ساعت ها حرف بزنيم .

-آره خواهر بشينيم ساعت ها به کله پاچه ي مردم که تو ديگ غل غل ميخوره نگاه کنيم ..

-کوفت !! ما کجا غيبت ميکنيم ؟

-آره اصلا فقط بيان واقعيته عزيزم!!! 

-عاشقتم ! يعني لودگي نکني اموراتت نميگذره ها ! مامان بابا چطورن ؟

-همه سر و مرو گنده ان  و دارن منو چپ چپ نگاه ميکنن .

بعدم خنديد و گفت :

- بيا اول با خانوم والده و ابوي صحبت کن بعد من باهات حرف ميزنم  فعلا!

مامان در حالي که داشت به کيانا غر غر ميکرد گوشي رو  گرفت و تا صداي منو شنيد  گفت :

-سلام مادري , قربون چشماي قشنگت برم . خوبي ؟

حرف ها و صداي مامان بعد از مدت ها يه آرامش عجيبي بهم داد اونقدر که براي بار هزارم ازينکه سايشون بالاي سرمه  تو دلم خدارو شکر کردم و در جواب مامان گفتم :

-سلام مامان گلم .. خوبم  الحمدا.. .. فقط دوري از شما و باباست که اذيتم ميکنه. 

-بخدا منم همش تو فکرتم .. مادر نشدي بفهمي وقتي بچه ي آدم ازش جدا ميشه چه حالي پيدا ميکنه .

تقريبا ده دقيقه اي با مامان حرف زدم و کلي نصيحت کرد که مواظب خورد و خوراکم باشم الان که اواسط مهر و هوا سرد گرم ميشه مواظب باشم سرما نخورم و....بعدم به سختي راضي شد گوشيرو به بابا بده ..

 وقتي صداي بابا توي گوشم پيچيد  اون آرامش صد برابر شد نميدونم چرا  ولي از همون بچه گيم بابايي بودم نه  اينکه  از مامان نوشين  بيشتر دوستش داشته باشم نه فقط   باهاش راحت تر بودم درست عکس کتي ..

بابا گفت :

-سلام بابا جان احوالت چطوره اين مامانت مهلت نميده آدم صداي قشنگه دخترشو بشنوه..کجايي بابا پيدات نيست؟

-   سلام بابا محسنم خوبين شما ؟؟؟ بخدا بابا نميدوني چقدر درگيرم  از شرکت که نميتونم زنگ بزنم خونم که ميام تا غذايي درست کنم و يه سري کاراي دانشگامو انجام بدم شده 11  ديگه جوني واسم نمونده.

-   خسته نکن خودتو بابايي,  تو که به اين پول نيازي نداري منم اگه پيشنهادشو دادم واسه خاطر خودت بود  هروقت احساس کردي از پسش بر نمياي بگو..

-   نه بابا خوبه فقط يکم هنوز دستم نيومده چجوري برنامه ريزي کنم راستي بابا ؟ شما ميدونستيد رئيس شرکتي که من ميرم پسر خانوميه که اين خونرو ازش خريديم ؟

-آره بابا سخاوت بهم گفته بود  مگه به تو نگفته بود ؟

-نه من نميدونستم 

-حالا چطور مگه ؟

-هيچي بابا همينجوري ...

باورم نميشدبابا  ميدونسته و هيچي بهم نگفته  البته پيش خودش فکر کرده بود که سخاوت ميگه ... ولي اون چرا نگفته ؟؟؟...با صداي بابا به خودم اومد که ميگفت :

-   بهر حال بابا زياد به خودت فشار نيار و در آرامش کامل به کارات برس. اينم بدون من و مامانت هميشه بهت افتخار ميکنيم دوست داريم ... اگه کاري نداري گوشيو بدم کتي ..

-نه بابا  مرسي به خاطر همه ي محببتاتون ... مواظب خودتون باشيد ..

بعدم خداحافظي  کرديم و  با کتي نزديک يک ساعت از هر دري حرف زديم از  فاميل و شرکت گرفته تا دانشگاه  اونو دانشگاه خودم  فقط  نميدونم چرا زبونم نچر خيد راجع به مجد حرفي بزنم  قرار شد اولين تعطيلي پشت هم يا کتي بياد تهران يا من برم شيراز و ترجيح دادم وقتي ديدمش  همه چي رو براش تعريف کنم.

روز بعد نميدونم چرا ساعت موبايلم زنگ نزد و شايد زنگ زده بود  و من نشنيده بودم  طرفاي 7:15 بود از خواب پريدم داشتم سکته ميکردم با جتم ميرفتم 8 نميرسيدم  واسه ي همين بلافاصله زنگ زدم به فاطمه و بهش گفتم خواب موندم اونم گفت: 

- ايرادي نداره اگه تونستم برات کارت ميزنم.

-آخه شمس رو چيکار ميکني؟

-به ظاهرش نگاه نکن , آدم بدي نيست فقط توام گوله بيايا !

بعد از حرف زدن با فاطمه يکم خيالم را حت شد.. بدو بدو حاضر شدم و يه لقمه نون   گذاشتم دهنمو بزور آب فرو دادم تا فشارم نيفته و  ساعت 7:45 از خونه زدم بيرون .

از شانس بدم مجد توي  پارکينگ بود و داشت سوار ماشينش ميشد منم بدون اينکه نيم گاهي بهش کنم بدو از در رفتم بيرون ...

به محض اينکه سر خيابون رسيدم  مجدم از کنارم رد شد و رفت خدا خدا ميکردم نره شرکت آخه بعضي روزا صبح ها ميرفت شهرداري  .. دوباره بي خيال مال دنيا شدم اولين تاکسي که از جلوم رد شد دربست گرفتم....به محض اينکه راننده پيچيد توي اتوبان نزديک بود گريم بگيره ...اتوبان قفل شده بود از ترافيک ..خودمو کلي فحش دادم که چرا با همون اتوبوس نرفتم حداقل تا يه مسيري خط ويژه بود و سريع تر ميرفت ..خلاصه با هر بد بختي بود ساعت 9 رسيدم شرکت راه پله هارو که داشتم ميرفتم يه پيام به فاطمه  که توي راه کچلم کرده بود با زنگ و پيام, زدم که من رسيدم  !  و تا رفتم   تو , شمس آروم بهم گفت بدو تو اتاقت  مجد شک  کرده به کارتي که فرهمند جات زده . بعدم روشو کرد انور و بي خيال مشغول کارش شد . پيش خودم گفتم : اگه شک کرده پس به احتمال زياد الان يا تو اتاقمه يا داره ميره اونجا . با هزار ترس و استرس راهروي اول رو پيچيدم و يواشکي سرک کشيدم که ديدم بله.. داره ميره سمت در قسمت محاسبه  به محض اينکه رفتش تو  گوله رفتم سمت دستشويي و کيفم گذاشتم توي قسمت زنونه  و دستمو خيس کردم و رفتم سمت اتاقم.

با وارد شدن من فاطمه و آتوسا وسحر سه تايي گفتن :

-ايناهاشن خانوم مشفق.

منم بدون اينکه خودم رو ببازم رو کردم بهش و گفتم: 

- با بنده امري داشتين ؟

در عين حالي که عصبي بود با شک پرسيد : 

-شما امروز کي تشريف آوردين شرکت ؟ الان کجا بوديد؟ 

با خونسردي گفتم :

-مثل هميشه ساعت 8 ,  الانم  شرمنده رفته بودم دستشويي , چطور مگه ؟ مشکلي پيش اومده؟ 

در حالي که ابروهاشو به نشانه ي تعجب داد بالا  رو کرد به فاطمه و با لحن تندي   گفت :

-پس چرا  وقتي از شما ميپرسم خانوم مشفق کجان مِن مِن ميکنيد ؟

فاطمم که ديگه خيالش از بابت من راحت شده بود با آرامش گفت :

- چون نميدونستم!!  آخه معمولا کسي ميخواد بره دستشويي اعلام عمومي نميکنه جناب مجد !!

کارد ميزدي خونش در نميومد ولي خودشو کنترل کرد و با لحن عادي گفت :

-آهان .. حق با شماست

 بعدم رو کرد به من و  با طعنه گفت :

-   راستش شما چون به طور موقت اينجا مشغوليد..  خواستم بگم توي اين يک ماه من تمرکز زيادي روي عملکردتون دارم پس حواستون جمع تک تک کاراتون باشه .

پوزخندي زدم که از چشمش دور نموند ومثل خودش با طعنه  گفتم :

- صد البته اين نشانه ي درايت شما در امر رياسته الانم اگه با بنده کاري نداريد برم پشت ميزم که کارم نيمه تموم مونده.

با گفتن بفرماييد ..از اتاق بيرون رفت و به محض بسته شدن در هر چهار نفرمون از خنده ولو شديم روي صندليامون در حالي که سعي ميکردم بي صدا بخندم  رو کردم به فاطمه و گفتم :

-دستت طلا دختر  کارت عالي بود!!! 

فاطمم در حالي که ريسه رفته بود از خنده گفت :

-   خدا نکشدت , وقتي شمس زنگ زد گفت مجد داره مياد اونجا نزديک بود شلوارمو خيس کنم واسه ي همين بهش گفتم اگه تو اومدي بگه بهت مجد شک کرده که تو همون لحظه پيام زدي .. ولي بازم شک داشتم بتوني کاري کني که نفهمه ... نميدونستم اينقدر فيلمي ... 

آتوسا و سحرم حرفاي  فاطمه رو تاييد کردن و کردن بعد از کلي خنديدن و شکر گزاري بابت اينکه لو نرفتيم مشغول کارمون شديم ...

اونروز ساعت حدوداي دو بود که آقاي فراست با يه سري پلان اومد و بعد از توضيح دادنشون رو کرد به فاطمه و گفت : 

-مهندس فرهمند  اينا بايد امروز برگردن اتاق مهندسين .

فاطمه متعجب گفت :

- چي؟ يعني ما بايد تا آخر وقت محاسبات رو انجام بديم ؟ غير ممکنه آقاي مهندس  مگه اينکه اضافه وايسيم..

 فراست با گفتن من نميدونم دستور جناب دکتره در رو بست و رفت.

من که سر  در نياورده بودم از سحر پرسيدم  :

-دکتر کيه ؟

-مجدو ميگه ديگه,  دکترا داره مگه روز اول آتوسا نگفت .

-اه اه  چه غلطا نه دقت نکردم .

بعدم ريز ريز خنديدم که فاطمه رو کرد بهمون و گفت :

-بفرما مجد کينه ي صبح رو به دل گرفت

گفتم :

-چطور؟

-نميبيني؟ ميدوني اينا چقدر طول ميکشه من بايد 6 خونه ي مادر شوهرم باشم .. 

گونشو بوسيدم گفتم:

- مسئله اي نيست که مال تورم من انجام ميدم تو همون 5 برو!

ذوق کرد و گفت :

-جون فاطمه؟ زحمتت نميشه ..

-نه بابا چه زحمتي مگه تو صبح لطف به اين بزرگي نکردي در حقم .. اينکه چيزي نيست .

پريد بغلمو ماچم کرد آتوسا که ازين حرکت ما خندش گرفته بود گفت :

-خدا شانس بده 

هر چهارتا خنديدم و رفتيم سرکارامون ساعت 5 بود که فاطمه کاراي باقيماندشو آوردو با هزار شرمندگي و اينکه جبران ميکنه و از اين حرفا  داد به من و رفت کار خودم تا ساعت حول حوش 6 طول کشيد ,تموم که شد  رفتم سمت آب سرد کن داشتم آب ميخورم که کار سحر و آتوسام تموم شد .. آتوسا رو کرد به من و گفت :

-ميخواي کاراي فاطمه رو تقسيم کنيم ؟

سحرم حرفش رو تاييد کرد که گفتم :

-نه لازم نيست بيشترشو خودش انجام داده شما برين

-باشه هر جور خودت ميدوني , پس اين کاراي ما آخرش تموم شد همرو ببر بذار اتاق مهندسين .

-باشه عزيزم ... مواظب خودتون باشيد.

بعد ازاينکه بچه ها خداحافظي کردن , رفتم سر کاراي فاطمه ولي اونقدر خسته بودم که سرعت قبل رو نداشتم بالاخره ساعت 8:15  بود که تموم شد برگه ها و  پلان هارو  دسته کردم  و رفتم سمت اتاق مهندسين توي اين فکر بودم که چجوري با اين دستاي پر در رو باز کنم که يهو صداي مجد اومد که مي گفت :

-خانوم مهندس کمک نميخواين ؟

بي توجه به حرفش سعي کردم در رو باز کنم که يهو همه ي پلانا و کاغذ ها از دستم ريخت .. 

عصباني نگاش کردم ... و بي تفاوت شونه بالا انداخت يعني چشمت کور!!! ميخواستي بگذاري کمکت کنم بعدم از رو کاغذها پريد و رفت اونقدر با نگاهم دنبالش کردم و تو دلم بهش بد و بيراه گفتن تا تو پيچ راهرو گم شد .. 

کاغذهارو خورد خورد جمع کردم و گذاشتم رو ميز وسط اتاق و اومدم بيرون. خواستم برم سمت در که  يادم افتاد کيفم  رو از صبح توي دستشويي بانوان جا گذاشتم .. رفتم سمت دستشويي اما هرچي گشتم نبود .. کلافه شده بودم همه ي زندگيم اون تو بود از موبايل و کارت ملي و کارت دانشجويي و از همه مهمتر کيف پولم  و کارت بانکام ..پيش خودم گفتم شايد بچه ها رفتن دستشويي , ديدنش و آوردنش توي اتاق .. داشتم تمام اتاق رو زير و رو ميکردم  که  سنگيني نگاهي رو احساس کردم  , برگشتم و مجد رو  دم در ديدم  با يه لبخند موذيانه ي آشنا.... توي دلم گفتم رو آب بخندي  باز چه خوابي ديدي؟؟!!!  نگاه منو که ديد گفت:

-فکر  کردم رفتين !!!؟!  

-  نخير

-دنبال چيزي ميگرديد خانومه مشفق!!!

-نخير!!!!

-اينجوري به نظر نمياد ...آخه ..

دلم ميخواست دونه دونه گل و گيسشو بکّنم .... 

نميدونم توي نگاهم چي ديد که سکوت کرد ...

منم ديگه جايز نديدم بيشتر از اين اتاق رو جلوش زير  و رو کنم  از طرفيم اميدمو  واسه ي پيدا کردن کيف از دست داده بودم  .. فقط مونده بودم چجوري بايد تا خونه برم...

رفتم سمت در که برم بيرون ديدم خيال نداره از جلوي در بره کنار .. با لحن عصبي گفتم :

-لطف ميکنيد بريد کنار ميخوام برم ..

به آرومي رفت کنار  ...

 به راهرو رسيده بودم که گفت :

-معمولا خانوما هميشه يه کيف گنده رو شونشونه .....

اول خواستم محلش نذارم ولي باشنيدن کلمه ي کيف يهو ضربان قلبم شدت گرفت ... بدون اينکه بر گردم وايسادم و دستامو مشت کردم اونم با وقاحت ادامه داد :

- توي اين کيف  انواع اقلام آرايشي و البته گاها بهداشتي  پيدا ميشه ...

روي بهداشتي تاکيد بيشتري کرد ... منظورشو فهميدم ...احساس ميکردم يه نفر چقدررر ميتونه پررو باشه .. که همچين چيزي رو به روي يه زن بياره .. برگشتم که ديدم درست پشت سرمه ...

نگاهش عصبي بود!!!

تا اومدم حرف بزنم داد زد گفت :

-واقعا فکر ميکني من خرم ؟؟؟؟؟؟ آره ؟؟ گنده تر از توهاشم ....

بقيه ي حرفشو خورد و يکم آرومتر  ادامه داد:

-    تو صبح با من از در خونه زدي بيرون و ساعت 8 رسيدي اينجا !!! هه!!... واسم مهم نيست دير اومدي... آدميزاده ... ولي از اينکه احمق فرض شم متنفرم!!!! ميفهمي؟؟؟؟؟ اگرم جلوي اون سه تا دختر احمق تر از تو حرفي نزدم نميخواستم بفهمن که تو همسايه ي مني ...

بعدم با پوزخند  گفت :

-البته يه بار گفتم بازم ميگم  اگرم بفهمن واسه ي من بد نميشه!!!!

با صدا يي که از ته چاه در ميومد گفتم :

-ميشه کيفمو بديد ..

-   رو ميز شمسه ! توي دستشويي پيداش کرده بود گذاشته بود رو ميزش که مال هرکي هست موقع رفتن برداره ... منم چون صبح ديده بودم تو دستت شناختمش!!! 

بعدم يه ابروشو داد بالا و گفت :

-نميخواي به دقت و نکته سنجيم آفرين بگي؟؟؟؟!!! 

برگشتم برم که ادامه داد :

-صبح خوب فيلمي بازي کردي... ولي بدون براي من زود همه چي رو ميشه!!!!

علي الخصوص نقشه هاي زنانه!!! چون توي اين يکي ...

نذاشتم حرفشو ادامه بده و  برگشتم سمتش و گفتم :

-   شما حق نداريد سر من عربده بکشيد ... فکر ميکنيد کي هستيد؟؟!!!! اوندفعه چيزي بهتون نگفتم دووور برداشتين ... کار صبحم به تلافيه اون !!!!اونقدرام که تصور ميکنيد جوجه نيستم!!!!! ازين به  بعدم هرکاري کنيد وبيخودي بخواين منو برنجونيد يا بترسونيد يا هرچي.. منتظر عکس العملش باشيد!!!! 

-اُه اُه ؟؟؟ پس موش و گربه  بازيه ؟؟؟!! نميترسي همچين حريف قدري داري؟

نگامو انداختم تو نگاش ..

-آخرش مشخص ميشه قدر کيه ...

خنده ي مستانه اي کرد وبعد خيلي جدي چشماشو توي چشمام انداخت و سرش و نزديک صورتم آوردجوريکه  هرم نفساش بوي ادکلنش و بوضوح حس ميکردم و گفت :

-ميشه بپرسم آخرش يعني کي؟

جوابي ندادم ... در عوض با پررويي تمام نگاش کردم .. بالاخره طاقت نياورد و دستي به موهاش کشيد  و سرش رو کشيد عقب..

زير لب جوري که بشنوه گفتم : 

-آخرش يعني اين ...

بعدم بدون حرف اضافه رومو برگردوندم و رفتم سمت ميز شمس و کيفمو برداشتم .. داشتم به در نگاه ميکردم که از پشت سرم  با حرص گفت :

-نترس خانوم  موشه قفل نيست!!

بعدم با لحن نه چندان دلپسندي ادامه داد :

-  من معمولا  به موشا آزادي عمل ميدم  تا خودشون بيان سمتم!!!

سرمو تکون دادم و با زهر خندي گفتم :

-    البته به موشاي کور ديگه  مثل خانوم کرامت !!!!!!! ولي اين يکي دو تا چشم داره چهار تا ديگم قرض کرده!!!  خيلي وقتم هست که ميدونه بد زمونه اي شده!!!!!

توي چشماش  طوفاني به پا شده بود از عصبانيت  رگ گردنش به وضوح نبض ميزد!!! و سينه ي  ستبرش تند تند بالا پايين ميرفت ... پيش خودم گفتم چقدر عصباني ميشه جذاب تر  ميشه... لبخندي نثارش کردم ازونا که چال گونم رو قشنگ نشون ميده .. بعدم  به آرومي گفتم : 

-شب خوش ...

منتظر نموندم تا حرف ديگه اي بزنه و سريع از در زدم بيرون...  با اينکه از داستان خانوم کرامت چيزي نميدونستم ولي گويا درست زده بودم وسط خال!! با گريه  اشو شروين جان گفتنش هر آدم تعطيليم ميتونست تا حدودي داستان رو بفهمه .دلم خنک شده بود و احساس ميکردم  امشب برخلاف چند شب پيش اين منم که با خيال راحت ميخوابم!!!

ديرتر از هميشه رسيدم خونه,ميل چنداني به غذا نداشتم واسه ي همين بي خيال شام شدم هوا کم کم داشت سرد ميشد واسه ي همين يه گرمکن طوسي با يه بلوز آستين بلند زرشکي تنم کردم و نشستم  روبروي تلويزيون ولي روشن نکردمش تمام ذهنم روي اتفاقاي چند ساعت پيش بود ..نميدونم چرا دوست داشتم سر به سر مجد بگذارم .. خوذمو گول ميزدم اگه ميگفتم ازش خوشم نمياد ... با اينکه ميدونستم آدم جالبي نيست ..البته اين طبيعت همه ي آدماست که دوست دارن نظر کسايي که همه ي نظرا دنبال اوناست رو به خودشون جلب کنن و منم از اين قاعده مستثني نبودم ....البته چاشني غرورم از بقيه تا حدود زيادي بيشتر بود...توي همين افکار بودم که صداي ماشين مجد اومد سوييت من همه ي پنجره هاش سمت حياط بود وبنابراين به در بيرون ديد نداشت احساس کردم مجد داره با يکي حرف ميزنه واسه ي همين رفتم سمت در آپارتمان از توي چشمي نگاه  کردم صداي کفشاي مجد با صداي يه کفشه پاشنه بلند مخلوط شده بود و همون موقع مجد با يه دختر قد بلند که توي تاريکي راهرو درست قيافش ديده نميشد رفت سمت در آپارتمانش.. خنده ي دختر توي راهرو پيچيده بود و مجدم در حالي که ميخنديد دائم با عزيزم و جانم گفتن انو دعوت به سکوت ميکرد .. موقعي در رو واسه ي دختره باز کرد و احساس کردم براي چند ثانيه نگاشو به در آپارتمان من انداخت و بعد رفت تو ودر رو بست!!!

شونهامو انداختم بالا و اومدم روي کاناپه ولو شدم ....نه قلبم تند ميزد نه مثل روزي که عکساي  عروسي محمد رو ديدم به قلبم وزنه ي سنگيني آويزون شده بود  .. شنيده بودم عشق آدم رو حسود ميکنه .. پس عاشق مجد نبودم ...

زير لب چند بار زمزمه کردم ...محمد ... محمد.. يهو يه بغض بدي  چنگ انداخت توي گلوم .. اون کجا و مجد کجا...دلم براي نگاههاي عسليه مهربونش تنگ شده بود تو کل 4 سالي که ميشناختمش و 3 ماهي که نامزد بوديم کوچکترين بدي در حقم نکرده بود و مطمئن بودم براي  اينکارشم دليل منطقي اي داشت ..محمد از يه خانواده ي مذهبي بود ...قدش تقريبا هم قداي مجد بود  و بر خلاف مجد که چشم و ابرو مشکي بود وبو ي ادکلنش همه جا رو بر ميداشت  محمد چشماي عسلي و موهاي قهوه اي روشن داشت و هميشه فقط بوي تميزي ميداد  ...تا قبل از اينکه ازم خواستگاري کنه هيچ وقت تو چشمام نگاه نميکرد ولي روز خواستگاري زل زد تو چشمام  و گفت که از ته دل دوسم داره ... چه حالي شدم بماند ... روز نامزديمون سلول سلولم خوشحال بود .. محمد حتي دوران نامزديمونم براي خودش حد و مرزهايي رو تعريف کرده بود .. خيلي که دلش برام تنگ ميشد فقط دستمو ميگرفت و مهربون ميبوسيد و ميگفت منو تو محرميتمون الان عين دو تا خواهر و برادره ...بعدم مهربون ميخنديد و ميگفت پس بهم بگو داداش .. اينجوري پذيرشمم برات راحت تر ميشه..

اما نميدونم چي شد که يهو همه چي طوفاني شد ... با اين افکار ناخودآگاه تلفن رو برداشتم و شماره ي موبايل محمد رو که  ميدونستم از شبکه خارج شده رو گرفتم ولي به محض اينکه تماس برقرار شد بوق خورد .. سه متر از جام پريدم و با هزار بدبختي  تلفن رو قطع کردم ... قلبم داشت از سينه ميزد بيرون .. دستم ميلرزيد .. ميدونستم محمد از اين تيپا نيست که شماره رو بگيره تا ببينه کي بوده ولي بازم تلفن  رو گداشتم رو ميز و خودم در حاليکه پاهامو تو سينم جمع کرده بودم نشستم رو کاناپه و خيره شدم به تلفن ..با خودم فکر ميکردم اگه الان زنگ زد چي بگم ؟ بردارم ؟ که يهو تلفن زنگ زد و دوباره شش متر پريدم هوا  زنگ چهارم با هر جون کندني بود دکمه ي اتصال رو زدم و با صدايي که لرزش به وضوح توش حس ميشد گفتم :

-بله ؟

-سلام خواب که نبودي؟

با صداي مجد در  عينه حالي که نفسم رو با خيال راحت دادم بيرون نا خود آگاه اخمام رفت تو هم گفتم :

-بر خر مگس معرکه لعنت !!!   فرمايش!!!!

-اه اه چه لات شدي.. داداش .

احساس کردم جور ي پشت تلفن حرف ميزنه که شخصي که بغلشه فکرکنه  مخاطبش مرده نه زن!!!

-کاري داشتين ؟ 

نا خود آگاه نگام سمت ساعت رفت نزديک 12 بود و اضا فه کردم : 

-نصفه شبي!!!!

-   پوزش!!! ميخواستم بگم من مهمون عزيزي دارم که نميتونم تنهاش بگذارم .. صداي خنده ي پر عشوه اي اومد .و ادامه داد  :

-دزدگير با تو .. مرسي ..

بعدم بدون اينکه منتظر جواب من بشه گفت فعلا و قطع کرد ..

تو دلم هرچي بد و بيراه بود نثار خودشو هفت جد و آبادش کردم که همچين انگلي رو پس انداختن !! البته انگل اجتماع نبود چون واقعا تو کارش آدم موفق و جدي بود ولي بقول کتي : "انگل دم ذستي" که بود... با اين فکر خنده اي کردم و ازکمد يه ژاکت  برداشتم و شالمم انداختم رو سرم و رفتم سمت پارکينگ .... 

بعد از اينکه رمز دزدگير رو زدم اومدم که از پله ها برم بالا يهو صداي داد و هوار نامفهومي اومد و که با باز شدن در آپارتمان واضح شد .. مجد در حالي که عصباني بود داد زد : 

-   از خونه ي من گمشو بيرون ... آدم به کثافتي  تو و بابات نديدم برو گمشو مار خوش خط و خال .. گفتم از دوران دانشجويي فرق کردي ولي ديدم همون آشغالي که بودي هستي

دخترم در حالي که سعي ميکرد مجد و به آرامش دعوت کنه با صداي زير زنونه اي گفت :

- شروين جان باور کن اونجوري که تو فکر ميکني نبود من داشتم فقط... 

مجد وسط حرفش پريده و گفت : 

-   ميري يا پرتت کنم بيرون منو گاگول گير آوردين ..فقط داشتي نقشه هاي پروژه ي خليج رو  مي ديدي؟؟؟!!!پس  اين فلش لعنتي چيه هان؟؟؟؟!!!توش فايل طرح هاي مناقصه چي کار ميکنه برو به اون بابا ي  بي غيرتت   بگو دخترتو به چند ميليون پول ميفروشي بد بخت؟؟؟!!! 

دختره اينبار عصباني در حالي که تن صداش ديگه اون ملاحت سابق رو نداشت گفت :

-حرف دهنتو بفهم آشغال نذار يه کاري کنم بابام دودمانتو به باد بده!!!

-هر غلطي ميخواين بکنين !! مال اين حرفا نيستين!!

من که از اين همه عربده کشي شوکه شده بودم با صداي کفشاي پاشنه بلند دختر رفتم زير پاگرد پله ها قايم شدم ... 

همينکه دختره رسيد دم در برگشت و  من تازه تونستم قيافشو ببينم  صورت بدي نداشت شبيه باربي بود البته به لطف جراحي بيني و پروتز گونه!!  با صداي جيغ مانندش گفت : 

-تو لياقت منو نداري ..بدم فکر نکن با اون نقشه هاي مزخرفت ميتوني مناقصه رو ببري!!

اينبار مجد از پله ها سرازير شد و دخترم که ديد هوا پسه جيغ زد و در رفت! 

موقعي که  ديدم دختر ه  رفت  به خيال اينکه مجد رفته بالا سنگرمو رها کردم نميدونم چرا ولي يه حس خوبي  داشتم ... دلم خنک شده بود با اين افکار از پله ها رفتم بالا توي پاگرد اول نشسته و سرشو توي دستاش گرفته..  احساس عذاب وجدان گرفتم از اينکه دلم خنک شده بود!!! و يه لحظه دلم به حالش سوخت که تا منو ديد خنديد و گفت : 

-تو اينجا چي کار ميکني ؟

نخير! اين بشر اصلا انگار نه انگار ..

-داشتم خرده فرمايشاي شمارو انجام ميدادم داداش!

مخصوصا داداش رو با لحن پاي تلفن خودش گفتم . يهو بلند زد زير خنده و گفت :

-آخه سوئيت روبرو  رو ميخواست گفتم اجاره ي يکي از دوستامه از شهرستان اومده!!

-آهان .. از اون لحاظ!!!

يک نگاه به سر تاپام انداخت و گفت :

-از کي اينجور رو گرفتي؟؟!!!حالا نه به اون روز اولت نه به امروز!!

خندم گرفت کلا ذاتش خراب بود ...سکوتم رو که ديد پروتر شد و گفت :

-ولي  خودمونيم تو درو همسايگي اخلاقت بهتره ها!!!

سعي خودمو کردم نخندم به جاش يه اخم کردم و گفتم :

-   شمام کلا فرهنگ آپارتمان نشيني نداري هروزم دارين يه شمّشو نشون ميدين  الانم بلند شين ميخوام رد شم صبح 7 کلاس دارم!!!

در حالي که ميخنديد گفت :

-بله بفرماييد!!!! 

بلند شد و من جلو راه فتادم اونم از پشت .. دم در آپارتمانامون که رسيديم جدي گفت :

- فردا که مياي 3 به بعد ؟ 

سري به نشانه ي تاييد تکون دادم .. و اومدم تو داشتم درو ميبستم که آروم گفت :

-شب بخير همسايه!!

منم با لحن جدي گقتم :

-شب خوش!!!

واسم جالب بود آدم تو داري بود با اينکه شاهد کل جرو بحث بودم ولي هيچ توضيحي نداد  که چي شده و چرا ...منم  اونقدر خسته بودم که پي اشو نگرفتم سرم به بالشت نرسيده بيهوش شدم!! 

فصل هفتم :

توي همون هفته شرکت قرار بود توي يه مناقصه ي بزرگ شرکت کنه , البته پدر همه ي کارکنا در اومده بود, روزاي قبل از مناقصه مجد اونقدر عصبي بود که هيچ کس نميتونست بره سمتش و تقريبا صابون  اخلاق خوشش به تن همه ي کارمندا به جز عده ي محدودي که الحمدا.. منم جزوشون بودم  خورده بود  روزي که قرار بود مناقصه صورت بگيره تقريبا همه ي کارمندا با يه استرسي  کار ميکردند و گوش به زنگ نشسته بودن تا مجد از جلسه برگرده...

تقريبا ساعت 12:30 بود  که شمس پريد تو اتاق و گفت : 

-مجد اومد.. نميشه از قيافش چيزي خوند .. گفته همه جمع شن اتاق کنفرانس ..

ما چهارتا نگاهي بهم انداختيم که فاطمه گفت :

-خيره ايشاا...

آتوسا در حالي که نگراني از صورتش پيدا بود گفت :

-   وايي من که ديگه حوصله ي عربده هاشو ندارم!!! يادتونه با مصفا سر اينکه يه قسمت ماکت ..بجاي 5 سانت ارتفاع , 4.75 سانته چه کرد ؟؟؟

سحر گفت : 

-بريم ببينيم چي شده ... 

فقط اين وسط من ساکت بودم واسم فرقي نميکرد يعني بنظرم خيلي فرقي نميکرد برنده شيم يا نه همه تا اونجا که تونسته بودند زحمت کشيده بودند و نا مردي بود اگه شرکت برندم نميشد از کارکنا قدر داني نشه!!

وقتي وارد سالن کنفرانس شديم يه لحظه چشمم بهش افتاد براي اولين بار تو کت و شلوار رسمي ميديدمش...  مطمئنم اگه کتي اينجا بود يدونه از اون جووووناي معروفشو نثارش ميکرد ... واقعا هم تيکه اي شده بود نميدونم سنگيني نگاهمو احساس کرد يا اتفاقي ... روشو کرد سمت من و نگاشو انداخت تو چشمام .. . تو چشماش يه برقي بود ... و در حالي که يه لبخند کمرنگ رو لبش بود سرشو به نشونه ي سلام يه کوچولو خم کرد... يهو احساس کردم گونه هام آتيش گرفت  ...بدون اينکه جواب سلامشو بدم  رومو برگردوندم سمت فاطمه ... فاطمه که تازه متوجه مجد شده بود زير گوشم گفت :

-حيفه با اين تيپي که زده   مناقصه رو نبرده باشه ..

سحر آروم گفت :

-اينجوري که اين سينشو داده جلو ...يعني يه موفقيتي کسب کرده!!!

آتوسا با اين حرف سحر ريسه رفت و گفت :

-توام ترشي نخوري يه چيزي ميشيا... تحليلاي مارپلي ميکني...

با اين حرف هر 4 تامون زديم زير خنده داشتم ميخنديدم که ديدم مجد يه ابروشو داده بالا و دوباره خيره شده به من .. فاطمه که متوجه اين نگاه شد آروم رو کرد به اون دوتاي ديگه و گفت :

-هيس الان صاحابش مياد بيرونمون ميکنه ..

اين حرفش خنده ي منو بيشتر کرد که با صداي عصبي مجد به خودمون اومديم که گفت : 

-اگه خانوماي ته سالن اجازه بدن من شروع کنم!!

بالاخره هر جور بود خندمون رو قورت داديم  و  مجدم شروع کرد  .. 

بعد از يه ذره مقدمه چيني گفت :

-   با تشکر از زحمات تک تکتون توي اين چند وقته... ميدونم هممون به نوعي  زير استرس شديد کار کرديم به هر حال زمان کم بود و کار زياد اما متاسفانه اين وسط براي من بد شد ...

فاطمه زير گوشم گفت : 

-به جون خودم نبرديم!!

-چون بايد يک پاداش  به خاطر زحمتتانون و يه مهموني بزرگم براي برنده شدن شرکت توي مناقصه ترتيب بدم ..

چند ثانيه اي همه تو بهت بودن که يهو انگار که تازه حرف هاي مجد براشون جا افتاده شروع کردن به دست و سوت زدن ..فاطمه که از خوشحالي هي بازوي من بد بخت رو چنگ مي انداخت ..

يکي از مهندسا دستشو برد بالا و با اشاره ي مجد گفت :

-ما همه خوشحاليم ازين پيروزي ولي خوشحال تريم بابت پاداش ميشه بگيد پاداش چيه ؟

مجد خنده ي مغروري کرد و گفت :

-براي کسايي که استخدام رسمين يک ماه حقوق ثابت و براي قرار داديها 15 روز..

نميدونم چرا اون وسط شيطنتم گل کرد و دستمو بردم بالا ... همه ي حاضرين علي الخصوص کارمنداي زن با يه تعجبي بهم نگاه کردن ..

خود مجد در حاليکه يه خنده ي متعجب و موذي رو لبش بود با اشاره سر اجازه داد که گفتم :

-   خوب اين وسط تکليف کارمنداي رسمي مشخص شد .. قرارداديارم که  در ادامه پاداششون رو گفتين ... ميمونم من!!! که نه  قرار داديم نه رسمي و يه جورايي آزمايشيم .. پاداش من چيه..

مجد در حاليکه  سعي ميکرد خندشو کنترل کنه  گفت :

-شما همينکه توي اين شادي سهيمي خودش پاداشتونه ..

همه علي الخصوص آقايون زدن زير خنده .. احساس بدي بهم دست داد بيشعور جلوي همه ضايعم کرده بود ... اومدم بهش جواب دندون شکني بدم که پيش دستي کرد و گفت :

-ولي چشم حتما بررسي ميکنم و بهتون تا آخر ساعت کاري اعلام ميکنم ..

بدون اينکه تشکر کنم نشستم سر جام ..

کم کم جمعيت متفرق شدن و هرکي رفت سر کارش ما 4 نفرم برگشتيم تو اتاقمون تمام مدت تا پايان وقت اداري سحر و آتوسا و فاطمه راجع به پاداش و اينکه باهاش چيکار کنن بحث کردن و منم ازونجايي که بيکار بودم سرمو گذاشتم رو ميز و نفهميدم کي خواب رفتم ...

احساس کردم يکي داره گونمو ناز ميکنه .. که خوابالو گفتم :

-نکن فاطمه ...الان پا ميشم ..

صدايي نيومد و باز احساس کردم گونم ناز شد ...

اين دفعه  آروم سرمو از روي ميز برداشتم و در حاليکه چشمام نيمه باز بود به جلو نگاه کردم .. 

مجد رو ديدم که از اونور  نشسته رو ميز ..

فکر کردم خوابم .. چشمامو ماليدم و وقتي باز کردم ديدم داره  با خنده نگام ميکنه بعدم با صداي که توش  به وضوح خنده موج ميزد گفت :

-خواب نميبيني خودمم..

نيم متر پريدم هوا ..و بي هوا گفتم :

-مگه ساعت چنده ؟

گفت :

-نترس  يه ربع به پنجه..

-پس بچه ها کوشن ..

-    نيم ساعت پيش اومدم تا بگم بياي تو اتاقم راجع به پاداشت حرف بزنيم .. ديدم خوابي دوستات حول کرده بودن .. خواستن بيدارت کنن که اجازه ندادم يعني دلم نيومد ... و مرخصشون کردم .. کل شرکتو..

عصباني شدم اخم کردم گفتم :

-يعني چي  .. اينکارا يعني چي .. ؟

خنده ي بلندي کرد و گفت :

-     من مرده ي اون عذاب وجدانيم که الان داري بخاطر اينکه رييست موقع خواب در وقت اداري مچتو گرفته احساس ميکني!!!!!! 

-نفهميدم کي خوابيدم قتل که نکردم!!

-وقتي  خوابي معصومي فقط ...ولي  پاميشي..

حرفشو قطع کردم در حالي که از جام بلند ميشدم  گفتم :

-به چه حقي وقتي خواب بودم گونه ي منو ناز کردين؟

يه لحظه متعجب شد ولي سريع بي تفاوت شونه انداخت بالا و با پوزخند گفت :

-من ؟؟؟؟ خواب ديدي ...   بعدم يه ابروشو داد بالا و گفت :

-من فقط در يه صورت گونه ي يه دختر رو ناز ميکنم .. 

از حرف خودش قهقه اي سر داد و ادامه داد :

-مثل اينکه خيلي دوست داري طعم ناز و نوازشاي منو بچشي..

عصبي و کلافه شده بودم .. دلم ميخواس خر خرشو بجوام ... انگار اونم متوجه شد چون بلافاصله زهر خندي زد و گفت :

-حالا خونتو نميخواد کثيف کني ..بلاخره يه نفر..

نذاشتم حرفشو ادامه بده و گفتم :

-مرسي بابت پاداشتون .. عالي بود .. 

کيفمو برداشتم و از اتاق زدم بيرون ...

نميدونم چرا عقده ي رياست داشت عقده ي اينکه بچزوندم .. مگه چيکارش کرده بودم ... آدمم اينقدر کينه اي ؟؟؟؟

 از ساختمون شرکت زدم بيرون نم نم بارون ميومد ولي  تصميم گرفتم پياده برم سمت ايستگاه اتوبوس  هنوز چند قدم نرفته بودم که بارون تند تر شد و يهو رگبار گرفت ...بي خيال پياده روي شدم و رفتم اون سمت خيابون تا تاکسي سوار شم .. توي همين حين ماشينش از جلوم رد شد و چند متر جلوتر نگه داشت .. بعدم دنده عقب گرفت و شيشه رو داد پايين و گفت :

-بارونيه سوار شو .. سرما ميخوري..

با نفرت نگاش کردم ...

-اگه نگفتيد بالاخره يکي پيدا ميشه .. شايد از برکت بارون ... يه خوبشم پيدا شه !!!!!!!!

زير لب غريد :

-لجباز

بعدم بي هيچ حرفي شيشرو داد بالا و تمام حرصشو روي پدال خالي کرد و با سرعت رفت ..

تقريبا 2 ساعتي توي راه بودم خيابونا به خاطر بارندگي کيپ شده بود از ترافيک.. سر کوچه در حالي که لباساي خيس به تنم چسبيده بود از ماشين پياده شدم و سلانه سلانه رفتم سمت خونه دم در يه لحظه سرمو بالا کردم و ديدم پشت پنجره وايساده با ديدن من سري به نشانه ي تاسف تکون داد و رفت .. منم کليد انداختم و وارد شدم .. از پله ها که رفتم بالا ديدم جلوي در آپارتمانش تکيه داده به چارچوب ...نگاهي بهش انداختم که اومد جلو تر و گفت :

-ميدوني سرما بخوري خودم ميکشمت ؟؟؟!!!

سکوت کردم که ادامه داد :

-باشه قبول امروز بد حرف زدم .. ولي احمق کوچولو .... تام و جريم مواقع بحران باهم دوست ميشن!!!

از حرفش خندم گرفت طبق معمول تا خندمو ديد پررو شد و گفت :

-بيا پيش من چايي تازه دم دارم بخور تنت گرم شه!!!!

جوري چپ چپ نگاش کردم که  دستاشو به حالت تسيم برد بالا بعدم با خنده گفت :

-زبونتو موشه خورده همسايه؟؟؟؟

-نه همسايه آقا گربهه نطقمو کور کرده!!!

خنديد گفت :

-آخيش متلک خونم افتاده بود پايين ..

بدم گفت:

-برو تو ديگه يخ زدي ..

-اگه شما اجازه بدي .. ماشاا.. نفست زياده ..

خنديد و گفت :

-بله  زحمت رو کم ميکنم...  عصر عالي بخير..

طبق معمول يه پشت چشمي نازک کزدمو سري تکون دادم و کليد انداختم رفتم تو!!!

از ترس اينکه سرما بخورم تا در رو بستم شروع کردم تند تند لباسامو در آوردن بعدم رفتم بالا و ريختمشون توي سبد رخت چرکها و بلافاصله رفتم زير دوش آب گرم...

از حموم  که اومدم بيرون احساس بهتري داشتم مو هامو خشک کردم و يه لباس گرم پوشيدم  ولي محض اطمينان و واسه ي اينکه يه وقت سرما نخورم و گزگ بدم دست مجد تا اذيتم کنه يه ليوان بزرگ آب  پرتقال واسه ي خودم گرفتم و با يه قرص سرما خوردگي خوردم... طرفاي 9 ام اونقدر که تنم خسته بود رفتم تقريبا سرم به بالشت نرسيده بيهوش شدم..

صبح روز بعد موقعي که از خواب پاشدم اول دو دقيقه تو رختخوابم نشستم آب دهنمو  قورت دادم و  کش و قوسي اومدم  تا ببينم سرما خوردم يا نه وقتي ديدم حالم خوبه خوبه  با فکر اينکه مجد ضايع ميشه  سر وحال قبراق بعد از خوردن صبحانه حاضر شدم  و زدم بيرون .. داشتم در رو قفل ميکردم که در اونور باز شد و مجد با موهاي بهم ريخته و يه دست گرم کن کاپشن مشکي اومد بيرون و تکيه داد به چهار چوب در.. نگاهي بهش انداختم و اومدم برم که با صدايي  که بد جور گرفته بود گفت :

-کجا؟

در حالي که خندم گرفته بود و به سختي سعي ميکردم  کنترلش کنم گفتم :

-خوب شرکت ديگه ..

خيلي جدي گفت :

-امروز شرکت  مرکت تعطيله!!! بايد بموني خونه به رئيس شرکت برسي ...

-چي شده ؟ پشه لگدتون زده ؟؟؟!!!!

سرفه اي کرد و کلافه نگام کرد :

-بمون!!! حالم خيلي بده ...

-خوب برين دکتر ... مگه من دکترم ؟

-حرف دکترم نزن من تاحالا تو عمرم جز دندون پزشکي هيچ دکتري نرفتم!!

مونده بودم چيکار کنم برم يا بمونم از طرفي يه کرمي افتاده بود تو وجودم برم از طرفيم دلم سوخت واسش .. توي همين فکرا بودم که  موشکافانه نگام کرد و گفت :

-چيه؟ داري فکر ميکني بري و حالمو بگيري؟؟؟ خوب برو هر چند که زنگ ميزنم ميگم راه ندنت تو ساختمون شرکت!!!

-بعدم با لحن شيطوني ادامه داد :

-افتخار بزرگي نصيبت شده ... با يه زنگم ده نفر اينجا بودن .... ولي خوب ... 

-حالا من نخوام افتخار نصيبم بشه بايد کيو ببينم ؟؟؟

با بد جنسي گفت :

-بازم منو!!!! 

خندم گرفته بود ...يکم سبک سنگين کردم و ديدم بدم نيست کلي کار عقب افتاده براي دانشگاه داشتم که ميتونستم امروز که تو خونم انجام بدم..

واسه ي همين گفتم :

-باشه ... قبول...

بدون اينکه ابراز خوشحالي کنه سري تکون داد و از جلوي در رفت کنار ... ديدم نميره تو گفتم :

-خوب برين تو ديگه کاري داشتين زنگ بزنين ..

جوري که انگار احمق ديده نگام کرد و گفت :

-   حيفه موش!!! تو با اين آي کيو چجوري مهندس شدي؟ من اگه ميخواستم مريضم تو خونه تنها بمونم که ميگفتم برو شرکت حالم بد بود زنگ ميزنم!!! بيا اينجا يه سوپي برام درست کن يه آب ميوه اي بده دستم ...نترس لو لو خور خوره نيستم!!!!ا من ميرم بالا تو اتاقم ميخوابم توام پايين بشين کاري داري بکن ولي تو خونه باش!!!

بعدم بدون حرف اضافه در رو باز گذاشت و رفت ..

معلوم بود حالش بده تمام مدت تکيه داده بود به ديوار حرف ميزد دلم سوخت.. رفتم تو خونه و کيف و کتاباي دانشگامو برداشتم و با همون مانتو روسري رفتم ..

وارد خونه که شدم  اول از بودن کليد روي در مطمئن شدم و نا خودآگاه کليد رو برداشتم و گذاشتم تو جيب مانتوم بعدم توجه ام رو به اطراف دوختم  ورودي خونه  يه کريدور نيم دايره بود که توش کمد وجاکفشي و يک در که احتمال دادم سرويس بهداشتي باشه  و يه در نيمه باز سفيد  از چوب وشيشه قرار داشت از اون در رفتم تو وارد يه راهرو شدم که سمت راستش  نرد ه هاي چوبي بود با دوتا پله به سمت پايين  وارد يه سالن بزگ که قشنگ دو تا ست کامل مبل رو تو خودش جا داده بود.. و يه گوششم يه پيانو ي  بزرگ سفيد قرار داشت ميشد و طرف ديگش به سمت آشپزخونه ميرفت از در  سمت راست آشپزخونه  با يه اختلاف سطح خيلي قشنگ  وارد يه فضا ميشد که يه ميز  ناهار خوري 12 نفره قرار داشت و از در چپش وارد يه حال نسبتا بزرگ ميشدي  که کنارش پله هاي چوبي خراطي شده به سمت بالا ميرفت توي حال يه عکس خانوادگي از  مجد توش به ديوار زده شده بود  توي عکس مجد بيست سالشم نبود ولي  از الانشم بهتر بود!!! خانوم فرخيم جوون و لاغرتر بود دوتا برادراشم خوب بودن منتهي به نظر من مجد چهره ي گيرا تري داشت و بيشترم شبيه پدرش بود.

  در کل خونه ي قشنگي بود و همه ي خونه با ترکيب رنگ هاي آبي خيلي کمرنگ وشيري تزئين شده بود بعد از اينکه خوب اطراف رو ديد زدم وارد  آشپز خونه شدم و در يخچال رو باز کردم .. خدارو شکر فراووني بود چند تا پرتقال برداشتم و آبشو گرفتم ويکم نون و کره و پنير گذاشتم تو ي سبني و از پله ها بالا رفتم .. داشتم فکر ميکرم .. کدوم در اتاقشه که ديدم فقط يه دره که شبيه دراي ديگه نيست .. نميدونم چرا ولي ياد در اتاقش توي شرکت افتادم که با ساير درها متفاوت بود واسه ي همين اول توي اون اتاق سرک کشيدم, حدسم درست بود به سينه روي تخت دراز کشيده بودخس خسه نفسش شنيده ميشد .. خوابه خواب بود ...بعد از اينکه سيني رو گذاشتم روي پاتختي .. نگاهي به اطراف انداختم .. اتاق سرمه اي سفيد بود با يه ميز کار سمت راست اتاق و يه تخت دونفره سمت چپ ...و يه در که باز حدس زدم سرويس بهداشتي باشه اتاق ساده اي بود روي ديوار چندتا عکس از خودش و دوستاش که همه پسر بودن و معلوم بود مال دوران دانشجوييشه به چشم ميخورد .. با صداي سرفش برگشتم سمتش . خواب بود هنوز.. احساس کردم تب داره گونه هاش گل انداخته بود .. آروم دستمو گذاشتم رو پيشونيش که حدسم درست و بود داشت تو تب ميسوخت , نگران شدم .. آروم لحاف  رو زدم کنار و سعي کردم بيدارش کنم .. ولي هر چي تکونش دادم فقط هذيون ميگفت و دوباره خواب ميرفت .. با اين هيکل مردني سعي کردم  طاق بازش کنم وکاپشن گرمکنشو از تنش در آرم با هر بد بختي بود اينکارو کردم و سريع رفتم سمت آشپزخونه يکم يخ از تو فريزر برداشتم و دنبال لگن همه ي سوراخ سنبه هاي خونرو گشتم و آخر توي يه اتاقک  کنار دستشويي دم حال که توش فقط ماشين لباسشويي بود   و حدس زدم رخت شور خونست  پيدا کردم و بدو رفتم بالا .. لگن رو توي دست شويي خودش پر کردم و چند تا تيکه يخ انداختم توش و آوردم لب تخت .. پاهاشو از تخت انداختم پايين و کردم توي لگن ..بعد از اينکار يهو شروع کرد لرزيدن رفتم تنشو گرفتم تو بغلم که نلرزه... و آروم اروم پيشونيش که خيس عرق بود رو ناز کردم و زير لب گفتم :

-   هييس آروم.. تبت بالاست با اينکار زود زود خوب ميشي ..آروم.. آفرين پسر خوب..بعدم يکم از يخ هارو لاي دستمالي که از پايين آورده بودم پيچيدم و گذاشتم روي پيشونيش.

کم کم لرزشش آروم شد و حرارت بدنش کم شد .. ترسيدم چشماش باز شه و ببينه اينجوري بغلش کردم از رو تخت اومدم پايين و پاهاشو از لگن درآوردم و خشک کردم , دوباره درازشون کردم رو تخت ..لگن رو بردم گذاشتم توي دستشويي .. و برگشتم ..ديدم هنوز خوابه .. آروم دستمو گذاشتم روي پيشونيش .. تبش خيلي پايين اومده بود تا دستمو اومدم بردارم يهو مچمو گرفت و منم از تر س جيغ زدم که با يه لبخند کمرنگي گفت : 

-هيييس بابا .. مگه مرده زنده شده؟؟؟

سعي کردم مچمو از دستش در آرم که سفت تر گرفت و گفت :

-بشين لب تخت  ... من با اين حالم نميتونم لقمه بگيرم .. واسم لقمه بگير..

کلا آدم پرويي بود!!! و يه نگاه به سيني انداختم کره آب شده بود واسه ي همين  با اين بهانه  گفتم :

-ول کن دستمو کره آب شده برم عوضش کنم ..

- يه دفعه گقتم دوست ندارم خر فرض شم ...من کره نميخوام همون نون پنير ..

با دستيم که آزاد بود سيني رو گذاشتم رو پاهام اونم  خودشو کشيد بالا ونشست بالشت رو گداشت پشتشو تکيه داد بهش ..منيدونم چرا ولي قلبم تند تند ميزد ..زير نگاهش  با هر جون کندني بود   و با يه دست لقمه  مي گرفتم براش و  اونم با دستش که آزاد بود و دست منو نگرفته بود ميذاشت دهنش و روش يه قلپ آب پرتقال ميخورد ...

يه دفعه نميدونم چي شد دستمو ول کرد .. اروم دستش رفت سمت کاپشن گرم کنش و در حالي که ابروشو داده بود بالا و از چشماش شيطنت ميباريد گفت :

-تو اينو در آوردي؟؟؟؟

سر تکون دادم و گقتم :

-آره ..چطور ..

يهو چشماشو ريز کرد و يه نگاه به سر تاپام انداخت و گفت :

-خوب شد پاشدم وگرنه  معلوم نبود ديگه کدوم لباسامو در آري...

اخم کردم و گفتم :

-تب داشتين ميخواستم تبتونو بيارم پايين اين چه حرفاييه..

بلند با اون صداي گرفتش خنديد و گفت :

-من خودم آدم لخت کنم ... تو ديگه ميخواي سر منو شيره بمالي ..

مخم سوت کشيد ا اين همه وقاحت و پررويي .. اومدم پاشم که  سريع باز دستمو گرفت و گفت :

-من هنوز گشنمه ...

عصبي نفسمو دادم بيرون ميدونستم حتي با اينکه مريضه زورم بهش نميچربه   مشغول لقمه گرفتن شدم و اونم ساکت نگام  ميکرد و لقمه هاشو ميخورد .. يکم که گذشت  احساس کردم مچ دستم داغتر شد واسه ي همين گفتم :

-فکر کنم تبتون رفت بالا باز فقط ته آب پرتقال رو بخورين .. نميخواد پنيرارو بخورين ..

ديدم چيزي نگفت نگاش کردم که ديدم يه جوري داره نگام ميکنه ... قلبم عينه جوجه شروع کرد زدن ..انگار فهميد چون گفت :

-مال تبِ مريضي نيست ...

-با يه لحني که خودمم از ضعفي که توش بود حالم بهم خورد گفتم :

-ميشه دستمو ول کنين؟؟؟

دستمو با عصبانيت ول کرد و گفت :

-تلفن رو بردار اين شماررو بگير 912…....... ..بزن رو آيفن

شماررو گرفتم دو تا بوق خورد  که صداي  ظريف يه دختر پيچيد و گفت :

-واي شروين عزيزم تويي.

-سارا سلام

-سلام عزيزم صدات چرا اينجوريه 

-سرما خوردم سوپ بلدي درست کني واسم بياري؟؟

-معلومه عشقم تا 1 ساعت ديگه اونجام!!تازه  يه لباسم ازونا که دوست داري خريدم ببيني تو تنم خودت خوب ميشي!!!!

-نه بذار اونو براي بعد حالم بده بدو !

-زود اومدم بوووس!!!!

اشاره کرد قطع کنم ...

نگاش کردم ...

يه چيزي رو قلبم سنگيني ميکرد ..

بدون حرف سيني رو برداشتم که برم که با صداي عصبي گفت :

-اين مياد , اينورا و تو راهرو آفتابي نشو...

جوش آوردم سيني رو کوبيدم رو پاتختي و گفتم :

-آخه من داشتم سينه چاک ميدادم به خلوت همايوني شما راه پيدا کنم يا  همش اينجا ولو بودم ..... 

بعدم درو زدم بهم و رفتم بيرون .. گربه صفت .. جاي تشکرش بود ... لياقت نداره!!!! کيفمو برداشتم و کليداشو گذاشتم سر جاشو زدم بيرون .. دلم نميخواست برم خونه .. ولي ترسيدم برم جايي موقع برگشتن با دختره روبرو شم و فکر کنه واسم مهم بوده نشون بدم يه دختر توي اين خونست واسه ي همين بي خيال شدم برگشتم تو سوئيتم ...ولي نميدونم چرا همش گوشم به در بود که کي دختره مياد... 

تقريبا سه ربع بعد صداي کفش پاشنه بلندي توي راهرو پيچيد منم واسه ي اينکه صحنه اي رو از دست ندم عين کنه آويزون در شدم ..

 دختر که ميدونستم اسمش ساراست قد متوسط رو  به بلند  با صورت سفيد و چشمهاي درشت سبز و  موهاي شرابي فر که از پشت شال تا کمرش بود داشت لباشو يه رژ لب زرشکي همرنگ موهاش زده بود و يه تاپ و شلوار سفيد  با يه پانچوي سر مه اي که جلوش رو باز گذاشته بود پوشيده بود و يه قابلمه ي کوچيکم دستش بود مجد با همون تيپ صبح اومد دم در و سارا تا ديدتش با عشوه گفت :

-الهي بميرم شرويني نبينم مريض باشي..

موقعي که رسيد بهش مجد دستشو دور کمرش انداخت و گونشو رو بوسيد موقع اين کار نميدونم چرا ولي احساس کردم مخصوصا در آپارتمان منو نگاه کرد و رو کرد به سارا و گفت :

-مرسي اومدي آتيش پاره ..

دخترم خنديد و رفتن تو...

قلبم يه جوري شده بود ... تند و سنگين ميزد . رفتم پهن کاناپه شدم.. و چشمامو يه لحظه بستم .. پيش خودم فکر کردم .. چرا ؟؟ چرا به مجد دارم احساس پيدا ميکنم ... دختر دبيرستاني نبودم که کورکورانه عاشق شم ..ميديدم مجد آدم اصلا جالبي نبود .. اونم واسه مني که محمد رو ديده بودم ...کسي که از ديد من ربع النوع نجابت بود...با خودم فکر کردم کاش محمدي نبود!!! کسي که هي ناخودآگاه همرو باهاش مقايسه کنم .. بغضم گرفت .. اينکه بکارت روحم با محبت محمد از بين رفته بود  برام ضربه ي بدي بود اونم واسه مني که  مثل  خيلي از دختراي هم وطنم معتقد بودم فقط يه مرد بايد تو زندگيم باشه ..درسته اين ذهنيت يه جورايي از جامعه به  افکار ما زن ها تزريق ميشد  ولي متاسفانه بيشترمون پذيرفته بوديمش  ... توي اونروزها بيشتر ازينکه فکر رفتن ناگهاني محمد آزارم بده اينکه چطور به نفر بعدي که قرار آيندمو باهاش بسازم توضيح بدم من يه زماني  با يکي  بدون اينکه اتفاقي بيفته فقط نامزد  بودم زجر آوربود احساس ميکردم اگه طرف مقابل عکس العمل بدي نشون بده ته مونده ي غرور منه که لگد مال ميشه !!! اونم مرداي ايراني ... کم دور و برمون ازين داستانا نشنيده بوذيم ...به هر حال از تمام اين حرفا گذشته ... نبايد خودمو گول ميزدم من داشتم درگير عاطفي ميشدم  اون خوشتيپ بود فوق العاده جذاب و  موفق بود و بقولي تمام صفاتي رو که در وهله ي اول يه زن رو جذب ميکنه داشت ...ولي اينا ملاک درستي نبود ....  نبايد ميذاشتم اين اتفاق بيفته ..درست بودکه من نامزد کرده بودم و بهم خورده بود ولي خودم و جسممو هنوز پاک ميديدم   و شک نداشتم  که مجد و امثالش لياقت منو ندارن ولو اينکه از لحاظ ظاهر و موقعيت از اونا پايين تر باشم ...

اونشب بعد از کلي کلنجار عقلم با اقتدار  از احساسم پيشي گرفت ...ولي ميدونستم  هميشه همه چيز عقلاني پيش نميره ...

فصل هشتم :

تفريبا يک هفته اي بود که همه چي در آرامش بود هم مجد به  پرو پام نميپيچيد همم اينکه من سعي ميکردم خيلي جلوش آفتابي نشم اواسط آبان بود و هوا کم کم داشت سرد  ميشد و خونه تقريبا عين يخچال شده بود... يکي از همين  روزا که  يادمه  اولين روز عادت ماهيانه امم بود , با اينکه  اونقدر سردم بود که دوتا پليور و دوتا شلورا گرمکن رو رو ي هم پوشيده بودم يه کلاهه  پشمي کشيده بودم سرم  ولي بازم نميدونم چرا پام پيش نميرفت  برم به مجد بگم که شوفاژ هارو روشن کنه.. نشسته بودم داشتم درسهاي دانشگامو مرور ميکردم که زنگ آپارتمانم زده شد از توي چشمي که نگاه کردم ديدم خودشه .... از بعد از اون سرما خوردگيه يه هوا لاغر تر شده بود ولي بهش ميومد ..بالاخره دل از چشمي کندم و درو باز کردم ..  طبق عادتش بدون اينکه سلام کنه گفت :

-فکر کردم خونت هزار متر زير بناست چرا اينقدر لفتش ميدي تا درو باز کني ؟

جوابشو ندادم ..کلا دوست داشت نيشرو بزنه!!! ..  بي تفاوت  گفتم :

-خوب حالا امرتون ؟؟؟

-   اومدم بگم من دارم  فردا صبح يه هفته ميرم اصفهان واسه ي همون مناقصه اي که برديم .. البته قبل رفتنم يه سر ميام شرکت و سفارشاي لازم رو ميکنم  ولي خواستم قبلش به تو بگم .. توي اين چند وقتي که نيستم علاوه بر دزد گير در پارکينگ و در اصليم قفل کن  .. اگرم بري خونه ي يکي از قوم و خويشات تا تنها نموني که  خيلي خيلي بهتره و خيال منم راحت تره!!!

نگاهي  بهش انداختم و گفتم :

-خوب ديگه؟

-يعني نميري خونه ي اقوامت ؟

-نه .. دليلي نميبينم ..  شما خيلي شبا نيستيد!!! ... بعدشم مگه تا الان تنها نبودم؟؟!! .. 

موشکافانه نگام کرد بعدم يه خنده ي محو رو لبش نشست و گفت :

-چه شجاع!!! ببينم آمار رفت  و آمد منم داري؟؟؟

پيش خودم گفتم باز آتو دادم دستش ...داشتم فکر ميکردم چي بگم که ديدم داره سر تاپام رو بر انداز ميکن واسه همين گفتم :

-شاخ دارم يادم؟؟؟ چرا اينجوري نگام ميکنين؟

 با شک گفت :

-سردته؟

-چطور

-   آخه اين همه لباس و کلاه تنته .. اول فکر کردم چاق شدي بعد ديدم يه شلواره ديگه ازون زير زده بيرون بعدم اشاره کرد به پاچه ي شلوارم .. 

پيش خودم گفتم نميري کيانا با اين تيپ پسر کشت!!!!!

در ادامه گفت :

-يعني با اينکه شوفاژا روشنه بازم سردته ؟ نکنه مريض داري ميشي..

با تعجب نگاش کردم و تقريبا داد زدم :

-مگه روشنن؟؟؟؟؟؟؟!!!!!

تعجب کرد گفت :

-نزديک يه هفتست ... هوا سرد شده ديگه !!

دلم ميخواست هونجا قربونيش ميکردم!!!!! با عصبانيت گفتم :

-يعني شما شوفاژارو روشن ميکني نبايد به من بگي؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!

انگار تازه دوزاريش افتاده باشه گفت :

-آخه فکر ميکردم ..

-شما اينجور فسفر نسوزون ...

-ببخشيد .. حالا ميخواي واست شوفاژارو روشن کنم!!!! شيراش قلق داره!!

-لازم نکرده چلاغ که  نيستم ..

يه نگاه  موزماري بهم  کرد و شونه هاشو انداخت بالا وگفت :

-خودت ميدوني  پس.. فعلا!!!

تا در و بستم بدو رفتم سمت شوفاژها.. اولي رو هر چي زور زدم باز نشد .. دومي سومي.. خلاصه .. هيجکدوم رو نتونستم باز کنم  .. مونده بودم برم بهش بگم يا نه .. اگه نميرفتم  بايد يکيو مياوردم شيرارو باز کنه .. منم تنها , به هرکسي نميشد امتحان کرد ..تو دو به شک بودم که بي خيال شدم و رفتم سمت در تا درو باز کردم ديدم به ديوار کنار در تکيه داده و با يه لبخند  موذيانه نگام ميکنه!!!!! بعدم گفت :

-چي شد؟؟؟!! نتونستي نه ..!!!؟؟

از جلو در بي هيچ حرفي رفتم کنار ..

اومد تو اول به دور و بر يه نگاه کرد .. بعدم روشو کرد به من و گفت :

-چه با سليقه ...

-مرسي!

-   بي هيچ حرف ديگه رفت سمت شوفاژ اول و با يه حرکت بازش کرد .. بعدم با يه دونه ازون خنده مهربوناش که منو ياد بابام مينداخت نگام کرد و گفت :

- آخه تو با اين دستاي ظريف از پس اينا بر مياي دختره ي لجباز ...

قلبم دوباره شروع کرد به تند زدن .. پيش خودم گفتم  کيانا اون به درد تو نميخوره اينقدر بي جنبه نباش باز به روت خنديد..بعدم ناخودآگاه بهش اخم کردم!!!!!

انگار که به حال درونيم پي برد بي هيچ حرفي رفت سراغ بقيه ي شوفاژا ..وقتي 3 تا شوفاژ پايين رو روشن کرد رو کرد بهم و گفت :

-اجازه هست مال بالارم روشن کنم ؟ اين سه تا کفاف کل خونرو نميده!

چه مودب شده بود .. نگاش کردم گفتم :

-همرو روشن کنيد .. ممنون ميشم!!

-پس مشکلي نداره برم تو اتاق خوابت ؟

-نه برين ...

نشستم رو کاناپه .. وقتي از بالا اومد .. نگاش مهربون تر شده بود!!  با خودم گفتم يا  خدا!!! اين چرا اينجوري ميکنه امشب؟؟؟!!!!

 براي اينکه از کارشم تشکر کنم  تعارف زدم گفتم :

-مرسي تو زحمت افتادين يه چايي ميخورين ؟

ميگن تعارف اومد نيومد داره ... گفت :

-آخ گفتي آره اگه زحمتي نيست ..

تو دلم کلي بد و بيراه بار خودم کردم..شما حرف نزني کسي نميگه لالي.. خلاصه رفتم تو آشپزخونه و کتري رو گذاشتم نميدونم با اينکه دوست نداشتم  توي خونم باشه ولي دوست داشتم حالا که هست نشون بدم خانه داري بلدم  واسه ي همين يه سبد ميوه و دو تازير دستي بردم تا کتري جوش بياد..موقعي که وارد حال شدم ديدم  قاب عکش خانوادگيمون دستشه و داره نگاه ميکنم تا منو ديد قاب و گذاشت سر جاش و اومد سبد رو از دستم گرفت و گذاشت رو ميز بعد مهربون خنديد و گفت :

-چرا زحمت کشيدي با اين حالت خانوم موشه ..

پيش خودم فکر کردم کدوم حالت که  دوباره گفت :

-خواهر خوشگلي داري..

نميدونم چرا خيلي خوشم نيومد  با اينکه کتي رو خيلي دوست داشتم ولي ته دلم يه جوري شد .. با اين حال گفتم :

-لطف داريد .. 

چند ثانيه به صورتم خيره شد و گفت :

-ولي تو بانمک تري ...

يه نسيم خنکي از دلم رد شد.. با صداي سوت کتري به خودم اومدم و گفتم :

-برم چايي رو دم کنم کتري جوش اومد..

بعد از اينکه چاي دم کشيد توي استکان ريختم و با خرما و قند گذاشتم تا اومدم بردارم يهو زير دلم تير کشيد و دستم رو گرفتم زير دلم ويه ناله ي آروم جوري که نشنوه کردم .. 

توي همين حين سنگيني نگاهي رو احساس کردم برگشتم ديدم .. تکيه داده به در زبونم بند اومده بود ...با لبخند اومد تو و روبروم وايساد و گفت :

-مامانم هر وقت ازين دردا داشت چاي دارچين ميخورد ... هم درد و تسکين ميداد همم ..

قلبم داشت از سينم ميزد بيرون و نوک انگشتام يخ کرده بود .. يه جورايي دوست داشتم آب ميشدم ميرفتم تو زمين يه جورايي ام دوست داشتم ميکشتمش..

انگار که فهميده باشه ادامه داد :

-   از چيزايي که رو تختت بود فهميدم .. الانم که ديدمت مطمئن شدم.. ميخواي تو بشيني من واست چاي دارچين دم کنم خانوم موشه مريض؟

با صدايي که از ته چاه ميومد گفتم :

-   ميشه بريد ؟؟؟ من دوست ندارم يه مرد غريبه تو خونم باشه ... اونم از اون مردايي که به خودشون اجازه ميدن به  حريم خصوصي افراد  سرک بکشن ..

نگاهي بهم کرد و  با لحن يکم عصبي گفت :

-   دوباره شدي همون موشه که بايد دمشو چيد !!!!! يه هفته که نيستم خوب جولوناتو بده چون بعد از اينکه بيام ميخوام تصميم بگيرم  لياقت اينکه توي شرکتم باشي رو داري يا نه!!!

با اخم نگاش کردم و رومو کردم اونور..

عصبي غريد و گفت :

-هر وقت باهات حرف ميزنم روتو بکن سمت  من.. 

مخصوصا رومو همون ور نگه داشتم ..که يهو با دستش چونمو گرفت چرخوند سمت خودش و گفت :

-   اگه ميبيني گاهي لي لي به لالات ميذارم مال اين که پدرت به سخاوت  گفته که به من بگه هواتو داشته باشم!!وگرنه من عادت دارم نازمو بکشن نه اينکه ناز کسي رو بکشم!!!

نگاش عين گوله ي آتيش شده بود تنم يخ کرده بود و به وضوح فشارم پايين بود ..

مطمئنم فهميده بود چه حاليم چون آروم چونمو ول کرد و بدون حرف اضافي از آشپزخونه رفت بيرون چند لحظه بدم صداي در خونه اومد...

همونجا روي صندلي آشپزخونه ولو شدم .. سرمو گذاشتم رو ميز و اجازه دادم اشکام جاري شه.. موقع هاي ماهانم خيلي نازک نارنجي ميشدم گريه يکم بهم تسکين ميداد .. همين طور که اشکام ميومد به اين فکر کردم چرا ؟؟؟ چرا بايد اجازه بدم هر جوور دوست داره باهام رفتار کنه!!!! چرا کوتاه ميام خيلي جاها ..من که اينجوري نبودم .. يهو فکري به ذهنم رسيد.... آروم اشکامو پاک کردم و يه لبخند موذي زدم  .. احساس ميکردم اين يه هفته فرصت خوبيه تا حريف رو از ميدون به در کنم!! اون کاملا داشت رو قاعده ي بازي پيش ميرفت اون  يه گربه بود که  قشنگ داشت  با طعمه بازي ميکرد... پس نوبت من بود ... با اين فکر جون دوباره اي گرفتم ..براي برد از حريف اول  بايد خوبه خوب ميشناختمش... . اين هفته يه فرصت طلايي بود!! 

اونشب با هزاران نقشه ي تو ذهنم خوابيدم  اولين قدم اين بود فردا با روحيه برم شرکت تا فکر نکنه بهم ضربه اي زده!!! صبح ساعت شش سر حال از خواب پاشدم  بعد از خوردن صبحانه  رفتم سر کمد لباسام يه بارونيه  شيک  سرمه اي داشتم  واسه ي مهموني که  هر وقت ميپوشيدم  کتي ميگفت : دوزار افتاد روت!!!!! تصميم گرفتم اونو بپوشم  با يه شلوار جين سرمه اي راسته  و يه کيف و بوت  پاشنه بلند قهوه اي سوخته  . يه شال سفيدم انداختم سرم و يه آرايش حسابيم  کردم وقتي جلوي آينه وايسادم  کلي فرق کرده بودم يه لبخند پسر کشم نشوندم رو لبام و با بسم ا.. از در اومدم بيرون...

وقتي رفتم پايين از ماشين توي  پارکينگ فهميدم نرفته ... گفتم معطل کنم شايد بياد .. واسه ي همين رفتم دزدگير رو قطع کردم و يه کمم طولش دادم  ..  نا اميد داشتم  از پارکينگ مي رفتم سمت در  که ديدم داره از پله ها مياد پايين يه نگاه انداختم که ديدم ابروهاشو داد بالا و گفت :

-داري ميري شرکت ؟؟؟

-بله....

-چه تيپي زدي.. 

-آخه بعد از شرکت قراره برم بيرون !

چپ چپ نگا کرد و گفت :

-به سلامتي کجا ؟؟؟

بي تفاوت گقتم :

-خونه ي آقا شجاع .

بعدم يه دونه ازون خنده هاي پسر کش که چال گونم قشنگ به چشم ميومد رو بهش انداختم و تو بهت گذاشتمش و رفتم ...

وسطاي کوچه بودم که ماشين با قيژي جلوي پام نگه داشته شدو مجد ازش پياده شد اومد سمتم .. يه لحظه ترسيدم تو چشماش يه طوفاني بود .. ولي خودمو نباختم و سينمو دادم   جلو و بي تفاوت نگاش کردم اومد سمتم و با يه حرکت گلمو گرفت چسبوندتم به شيشه ي ماشين ..

و عصباني گفت :

-خوش ندارم عين فا حشه ها کسي بياد شرکتم!!!

باورم نميشد من که لباس بدي نپوشيده بودم .. اخم کردم و در حالي که سعي ميکردم دستش رو از دور گردنم باز کنم گفتم :

-چته رم کردي ؟؟؟؟ ولم کن لعنتي....جلوي مردم..

 دستشو محکم تر فشار داد دور گلوم ...و گفت:

- پس سوار شو..

بي هيچ حرفي در رو باز کرد و هلم داد تو ماشين ...

خودشم سوار شد .. اومدم درو باز کنم بپرم پايين که ديدم قفل کودک رو زده عصبي گفتم :

-اين مسخره بازيا چيه ؟

-   تو اين مسخره بازيا چيه ؟؟ اين کفشا چيه ؟؟؟ مگه عروسي دعوتي ؟؟؟ با کي داري لج ميکني... با خودت ؟ بعدم دستمال گرفت جلومو گفت :

-زود اون ماتيک سرخ رو از رو لبت پاک کن ... شبيه زناي هرجايي شدي..

مخم داشت سوت مي کشيد .. دستمال رو گرفتم و پرت کردم  اونور و با عصبانيت گفتم :

-نگه دار وگرنه من ميدونم و تو ..هرجايي تويي و اون زنايي که هرشب با يکيشوني

پوزخندي زد انگار نه انگار ...و گفت :

-اونا که اگه هرجايي نبودن که هرشب نميومدن پيش من!!!

با عصبانيت داد زد :

-لعنتي تو مگه کيه مني به تو چه آخه...

-کسيت نيستم ولي ميدونم  يه مرد بي ناموس اينجوري ببيندت پيش خودش چي فکر ميکنه ..

-کافر همه را به کيش خود پندارد!!!! 

زد رو ترمز و بزگشت سمتم و با صدايي از عصبانيت دورگه شده بود گفت :

-من هر گهي که هستم ناموس دزد نيستم!!! اينو يادت باشه ..

ترسيده بودم ولي با پررويي گفتم :

-پس اون دخترايي که ميان پيشت بي ننه بابان ؟؟؟ آدم نيستن که بي حيثيتشون ميکني؟

-   اونا خودشون ميخوان در ضمن من تا حالا با دختري نبودم که ... استغفرا... کيانا يه کاري نکن اون روي سگ من بالا بيادا ... اون رژ کثافتو عين بچه ي آدم پاک کن وگرنه خودم پاکش ميکنم..

نميدونم چرا  دوست داشتم با خودم  و خودش دوئل کنم واسه ي همين دوباره دستمال رو پرت کردم تو صورتشو گفتم  :

-فکرشم نکن اين رژ از رو لبم پاک شه !!!

نمبدونم از تجربه ي زياد با دخترا بودن بود يا  کلا آي کيوش بالا بود چون يه نگاه مشکوکي بهم کرد و گفت :

-مثل اينکه بدت نمياد من پاکش کنم  ... قند تو دلت آب شد؟؟؟

مخم سوووت کشيد ..دلم ميخواست ناخناشو دونه دونه بکشم!!!!!!!!!!!!!!!

دستمال رو با آرامش برداشت تا اومد بيارتش سمت من گفتم :

-هوووي!!! چيکار ميکني ؟؟ بدش خودم!!! 

با عصبانيت چند دفعه کشيدم به لبم که با لحن شيطوني گفت :

-اووووه بسه حالا توام!!! لبتو که نگفتم بکني اون  لب حالا حالا بايد سالم بمونه ...

دلم ميخواست سرمو بزنم به شيشه!!!!! براي اينکه حرصش بدم گفتم :

-خوبه يه هفته در نبودتون نفس ميکشم!!!!! اونوقت ميخوام ببينم کيه به رژم گير بده ...

بدم يه پوزخند زدم بهش...

عين سيب زميني نگام کرد و در کمال اعتماد به نفس گفت :

-خدا ازون ته دلت بشنوه!!!!!!!!

بعدم در کمال خونسردي عينکشو رد و راه افتاد ...رک بگم ازون آدماي هفت خط بود گاهي وقتا که به چشمام نگاه ميکرد احساس ميکردم تا ضمير نا خودآگاهمم  داره ميخونه... نميدونم شايد من به عنوان يه زن  از مردي که نگام کنه بفهمه چمه  براي زندگي خوشم بياد ولي قبول اينکه به چه قيمتي اين تجربه رو بدست آورده باشه  برام مهم بود  ...بگذريم اولين بار بود تو ماشينش نشسته بودم خدا وکيلي  دست فرمونش عالي بود....ولي يکم تند ميرفت البته من از سرعت بدم نميومد ولي از لايي کشيدن ميترسيدم ... اونم نميدونم مخصوصا ميخواست دست فرمونش رو به رخم بکشه يا عادتش بود خيلي تند ميرفت گاه گداري از بين دو سه تا ماشين لايي ميکشيد ..

بالاخره با هزار بدبختي بود رسيديم نزديکاي شرکت  که يهو زد رو ترمز و گفت :

-اينجا پيادت ميکنم دوست ندارم کسي ببينتمون .. نميخوام واست بد شه...

بدون حرف پياده شدم  که شيشه رو داد پايين و گفت :

-با اون کفشاتم خيلي تو شرکت راه نرو امروز...

چپ چپ نگاش کردم که گفت :

-فعلا بابات تورو دست من سپرده!!!!!

عصباني گفتم :

-يکي بايد پيدا کنيم شمارو دستش بسپريم ..

خنديد و گفت :

-شيطون!!!!!!!!

اخمي کردم ..و رومو ازش برگردوندم ...

اونم  گاز داد و رفت...

وفتي رسيدم شرکت ديدم بغل ميز شمس وايساده و داره به دو سه تا از بچه هاي شرکت امر و نهي ميکنه .. منو که ديد طبق معمول سرشو يه هوا  تکون داد بعدم نگاش رفت سمت کفشام .. و يه اخم ريز کرد ... و ادامه ي حرفشو گرفت..رفتم توي اتاقم .. فقط فاطمه اومده بود تا منو ديد سوتي کشيد و بعد از سلام و احوالپرسي گفت : اااوووووه چه تيپي زدي .... چه ناز شدي .. پيش خودم گفتم خبر نداري اين تيپ باعث خلق چه صحنه هاي اکشني شده...  ازش تشکر کردم کم کم سر و کله ي سحر وآتوسام پيدا شد  هر کدوم يه نظري راجع به تيپ ما دادن ... يه ساعتي گذشت و مشغول کارام بودم که يه پيام از  شماره ي ناشناس اومد ..

" آقا گربه داره ميره  ... برو تو ريکاوري تا  من بيام!!!!هيچ از موشاي ضعيف خوشم نمياد!!! چون مجبور ميشم بخورمشون!!! "

کار مجد بود ... تو دلم گفتم : بري ديگه بر نگردي .. ولي بعدش زبونمو گاز گرفتم ديگه راضي به مرگش که نبودم!!!!

نميدونم چرا بر خلاف صبح که خوشحال بودم از رفتنش .. ولي الان کسل شده بودم اونروز تا عصري بي حوصله و دمغ بودم و وقتيم رفتم خونه و به جاي خالي  ماشينش نگاه کردم بغضم گرفت ...

وقتي رسيدم خونه ناخوآگاه شماره ي مامان اينارو  گرفتم دو سه ساعتي خودمو با مامان و بابا و علي الخصوص کتي سرگرم کردم .. وقتي که صحبتم تموم شد و قطع کردم تازه فهميدم چقدر دلتنگشون بودم ...بدم براي خواب آماده شدم..

شب  موقع خواب به تنها چيزي که فکر ميکردم اين بود که مجد الان کجاست يا چيکار ميکنه و اونقدر حالت هاي مختلف در نظر گرفتم تا بالاخره خواب رفتم ...

فردا صبحش کسل و بيحال از خواب پاشدم و به زور حاضر شدم رفتم سر کار ...انگار مجد نبود منم حال و حوصله نداشتم ... وقتي رسيدم طبق معمول فقط فاطمه اومده بود  بعد از اينکه بهش سلام کردم و با خنده گفتم : 

-تو از چند مياي که هميشه اولي ؟ 

خنديد و گفت :

-تقصير محسنه کلا آدم سحر خيزيه منم بد عادت کرده .. ما 7.5 تقريبا ميرسيم..

يکم ميزمو مرتب کردم تا کارمو شروع کنم  توي همين حين نگاهي به ساعت انداختم  ديدوپم 8:30 شده رو کردم به فاطمه و گفتم :

-آتوسا و سحر دير نکردن ؟

-نه مگه نميدوني؟ با سه تا از مهندسا رفتن اصفهان ديشب ..

پيش خودم گفتم خوش بحالشون ..مجد سحر رو گفته بياد ولي من رو.. توي اين فکرا بودم که فاطمه گفت :

-   البته گويا مجد به معاونش گفته به آتوسا و تو بگه ولي  بعد  بي خيال تو شده و گفته سحر .. من فکر ميکنم چون رسمي نيستي هنوز ...

بازم جاي اميدواري بود اول اسمي از من برده ولي واسم عجيب بود چرا تغيير عقيده داده...توي اين عوالم بودم که يه لحظه به ذهنم خطور کرد حالا که سحر و آتوسا نيستن بهترين موقعيت که از زير زبون فاطمه داستان اون کرامت گريان رو بپرسم... رو کردم به فاطمه و گفتم :

-راستي فاطمه اوني که قبل از من اينجا بود چي شد يهو رفت ؟

فاطمه خنديد و گفت :

-   واي بالاخره پرسيدي ... من کم کم داشتم فکر ميکردم تو چيپ  فضولي مغزت خرابه يا سوخته .. من اگه بودم روز اول آمار يارورو در مياوردم ..

بعدم شکلک بانمکي در آورد و انگار که يه سوژه ي ناب دادم دستش اومد يه صندلي کشيد دم ميز منو روبروم نشست و شروع کرد :

-   وا.. توي اين دوسالي که من آدماي مختلفي پشت ميز تو و سحر نشستن ..ميدوني داستان دختراي مجرد اين شرکت چيه اينکه همشون عاشق يه نفرن اونم مجده ...رک بهت ميگم يه جورايي حق دارن يعني منم شايد اگه مجرد بودم جذبش ميشد م... 

خندم گرفت  بايد يه پروژه تحت عنوان علل بيماري مجد گرايي و دلايل شيوع آن  رو براي خودم تعريف ميکردم تا بتونم بهتر از پس مجد بر بيام..

فاطمه ادامه داد :

-   ميدوني از ديد خيليا مجد انحراف اخلاقي داره ولي از ديد من يه مرد جوونه که اونقدر دورش رو دختر حسابي و نا حسابي گرفته که ناخودآگاه  گه گاه به اين خوان نعمتي که جلوش بازه يه ناخونکي ميزنه..وگرنه کسي که منحرفه نسبت به همه منحرفه ولي باورت نميشه مجد به من يا آتوسا که شوهر نامزد داريم حتي نگاهم نميکنه موقع حرف زدن .. من به شخصه خيلي واسش احترام قائلم ..اما راجع به کرامت بگم که اونم مثل خيلياي ديگه به مجد نخ داد و مجد نگرفت ولي اونقدر تکرار کرد تا بالاخره تقريبا خودش رفت نخ رو داد دست مجد ..

فاطمه که از تشبيه خودش ريسه رفته بود از خنده بعد از اينکه خندش تموم شد ادمه داد :

-   کرامت مجد رو شام دعوت کرد بيرون و اونجور که با وقاحت براي ما تعريف کرد شبم رفته بودن خونه ي کرامت و با هم قهوه خورده بودن  کرامت اونقدر ابله بود که فکر ميکرد چون مجد بهش روي خوش نشون داده تمومه و اون عاشقش شده واسه ي همين گويا ادعا کرده بوده که مجد باهاش رابطه داشته و به جسمش صدمه زده ولي مجدم ازون زبل تر شکايت کرده و کار به پزشک قانوني  اين صحبتا کشيده و مشخص شده نه بابا خانوم جندين دفعه جراحي کرده ... به هر حال تموم اين قضايا منجر  بيرونش کنه ..اونروزيم که تو اومدي , کرامت اومده بود واسه ي تسويه حساب و اين حرفا..

من که دهنم باز مونده بود ... فقط يه سوال تو ذهنم ميچرخيد اونم اينکه اين داستان از کجا درز پيدا کرده ؟ که فاطمه در جوابم گفت :

-   يه دختره بود لنگه ي کرامت به اسم خانوم درمنش تمام جيک و پوک کرامت و اين يکي بود  مثلا صميمي بودن ولي تا کرامت رفت همه ي داستان رو واسه همه تعريف کرد البته خودشم بعد از دو هفته اخراج شد چون اونم داشت به مجد طناب ميداد .. مجدم که ديده بود وضع شرکتش داره متشنج ميشه بلافاصله درمنش رو هم اخراج کرد!

فاطمه در ادامه ي حرفش گفت :

-   توي اين مدت تنها کسي که ديدم به مجد توجهي نداره تو بودي هر چند که من حس ميکنم بر خلاف تو اون بهت توجه داره ...

از اينکه ميديدم حالت دروني علاقه به مجد نمود بيروني پيدا نکرده خوشحال شدم وگفتم :

-نه بابا من احساس ميکنم يه جورايي ميخواد ضايعمم کنه!!

فاطمه خنديد و گفت :

-   نه احساس ميکنم يه جورايي نسبت بهت يه نوع احساس مسئوليت پدرانه داره .. ميدوني اونروز که رو ميز خوابت برده بود من اومدم بيدارت کنم پيش خودم  گفتم توبيخت حتميه ولي ديدم داره با يه لبخندي نگات ميکنه و بعدم رو به ما کرد و مرخصمون کرد ..

براي اينکه سوتي مجد روجمعش کنم  به دروغ گفتم :

-توبيخم نکرد ولي يه جوري فاميليمو صدا کرد که ده متر پريدم از جام ..

فاطمه گفت :

-بهر حال ببين کي بهت گفتم بعدم انگار که چيزي يادش افتاده باشه گفت :

-   -بهتره جلوي سحر راجع به مجد حرف نزني .. سحرم يه جورايي گرفتار  عشق مجده البته يه مدت بود به هر بهانه اي ميرفت توي اتاقش ولي ازون جا که نوه ي مش رحيمه مجد بهش رک گفته بوده که دوست نداره از دختر خوبي مثل سحر رفتاراي سبک ببينه .. واسه ي همينه از مجد خوشم مياد اگه آدم کثيفي بود ميتونست به راحتي از سحرم سوءاستفاده کنه ..ولي اينکارو نکرد البته خوب اين با توجه به شناختيه که من در حد محيط کار ازش دارم ..

قبول کردم به سحر چيزي نگم .. حرفاي فاطمه که تموم شد هردو برگشتيم سر کار ولي من حواسم هنوزم پيش ديدگاه فاطمه به مجد بود راستش يه جورِ بي طرفي راجع بهش قضاوت کرده بود و همين باعث ميشد صحت ديدگاهش تاحدودي  غير قابل انکار باشه..

سه چهار روز ديگم گذشت و من هرروز دلتنگ تر ميشدم دلم براي سر به سر گذاشتنامون تنگ شده بود علي الخصوص توي خونه با اينکه همسايم بود ولي در نبودش خونه بد جور سوت و کور شده بود شايد تمام اينا به خاطر اين بود که من خيلي تنها بود با بچه هاي دانشگاه چون بيشترشون پسر بون و دختراشم هم تيپ من نبودن اصلا جور نشده بودم و توي شرکتم به جز فاطمه و تا حدوديم آتوسا با کسي احساس صميميت نميکردم دوستاي خودمم که شيراز بودن و در حد تلفن و پيام و ايميل گه گاهي ازشون خبري ميگرفتم ... خلاصه اونروز از راه دانشگاه اونقدر کسل بودم که شرکت نرفتم مجدم که نبود و انگيزه ي لازم رو به قولي نداشتم واسه ي همين يه راست اومدم خونه ..موقعي که اومدم بالا با ديدن در آپارتمان مجد عصبي شدم رفتم سمت در و چند بار با پا کوبيدم و به در و با خودم گفتم :

- لعنتي لعنتي ... ازت متنفرم که من و تنها گذاشتي و رفتي .. توي همين عوالم بودم که در يهو باز شد و مجد با قيافه ي خوابالو و وحشت زده و موهاي بهم ريخته و يه تي شرت سفيد چسبون و يه شلوار ورزشي طوسي در رو باز کرد ....

باورم نميشد داشتم سکته ميکردم فکر کردم خواب ميبينم که با صداي خوابالو و دورگه ي مجد فهميدم به خودم اومد :

- چي شده کيانا ؟؟؟ چرا اينجوري درو ميکوبي ؟

من که به تته پته افتاد بودم با سر هم کردن اصوات نا مفهومي فقط گفتم :

- ش ش شم ااا م م اااو م م دي ؟؟

يهو يه نگاه به قيافه ي من انداخت و زد زير خنده و در حالي که ميخنديد گفت :

- آهان فکر کردي نيستم ؟؟؟؟ داشتي دق دليتو سر در خونم خالي ميکردي؟

بعدم ازون نگاههايي که باهاش مچ ميگرفت کرد و گفت :

- ازين به بعد هر وقت خواستي دق دليتو خالي کني به در کاري نداشته باش من سينم اونقدر قوي هست که توان مقابله با مشت هاي ظريف تورو داشته باشه ... 

بعدم نگاهشو انداخت توي عمق چشام ...تاب نيوردمو نگامو دزديم .. گفتم : 

- کي اومدين ؟؟ چرا ماشين پايين نبود پس؟

- وسط راه خراب شد تعميرگاست .. بعدم موذيانه گفت :

- دلتنگم شده بودي ؟؟؟

تقريبا از توي شوک در اومده بودم واسه ي همين گفتم :

- تو خواب ببينيد من دلتنگتون شم!!! حالام که اومدين از امشب دزدگير با شما!!!

ابروشو داد بالا و يه لبخندي زد و گفت :

- چه مسئله ي بغرنجي!!!!به روي چشم!!!

بعدم به راحتي گفت :

- ولي من دلتنگت شده بودم .. ميدوني اونجا کسي نبود سر به سرش بگذارم ..البته به حسام (معاون شرکت!) زنگ زدم و گفتم با تيم بفرستدت ... بعدم در حالي که اومد روبروم وايساد ادامه داد و گفت :

- ولي ديدم خانوم موشه درس داره .... ببين چه به فکرتم خال قزي خانوم..

در حاليکه تو دلم کله قند آب ميشد سعي کردم با لحن بي تفاوتي بگم :

- همين شما موندين که به فکر من باشين .. البته شمام ميگفتين من نميومدم...

خنديد و يکم بهم نزديکتر شد و درست روبروم وايساد و آروم گفت :

- مطمئني؟؟؟ رو حرف رئيست حرف بزني گرون تموم ميشه واستا ...راستي .. ماتيک قرمزت کو ؟؟؟ مگه قرار نبود من نيستم... 

داشتم سنکوپ ميکردم ... چقدر دلم واسش تنگ شده بود ... خودمو کنترل کردم و گفتم :

- امروز دانشگاه بودم اونجا که خبري نيست!!! مهم شرکته که کلي مهندساي جوون و خوشتيپ داره!!!! بعدم يه پوزخند زدم و گفتم :

- کاري نداريد؟؟؟؟؟

دندون قروچه اي کرد و گفت :

- داغ ماتيک سرخ رو به دلت ميذارم ...همين طور داغ تورو به دل ... 

باقي حرفش رو خورد منم خونسرد گفتم :

- بله!!! خواهيم ديد جناب وکيل وصي!!!!! روز خوش!!!

زود تر از من بي هيچ حرفي رفت تو خونه و در کوبيد بهم ..

نقطه ضعفش دستم اومده بود بر خلاف ظاهرش که آدم راحتي بنظر ميومد ولي غيرتي بود و واسش خيلي چيزا اهميت داشت ...و اين حساسيت ش رو من ميتونست يه برگه بنده واسه ام باشه تا به موقعش تلافيه همه ي اذيتاشو در آرم!!! البته اون موقع نميدونستم بازي با غيرت يه مرد يعني بازي با دم شير....

فصل نهم :

صبح روز بعدي که مجد از اصفهان اومد بر خلاف يه هفته ي اخيرش سر حال و قبراق راس 6 از خواب پاشدم و صبحونه رو خوردم رفتم سر وقت کمدم .. 

يه بارونيه کرم يکم براق داشتم با يه شلوار کرم تنم کردم و يه شال قهوه اي سير  انداختم سرم   تيپمو با يه کفش چرم کرم و قهوه اي و يه کيف کرم  تکميل کردم ...

آرايش ملايمي کردم و به جاي رژ فقط يه برق لب زدم  و تو آينه يکم ژست گرفتم و سر حال زدم بيرون داشتم در آپارتمان رو قفل ميکردم که مجدم اومد بيرون و يه نگاه به سر تاپام انداخت و طبق معمول بي سلام گفت :

-آخه توي سياه سوخترو چه به کرم پوشيدن!!!

اول صبحي بايد کرمرو بريزه .. در جوابش گفتم :

-شما بتون ياد ندادن  اول سلام کنين ؟؟؟؟

با لحن شوخ و در عين حال پررو گفت :

-نه!! تازه مثل تو که بهت ياد ندادن به بزرگتر سلام کني ...

همچين بيراهم نميگفت مجد حداقل 6-7 سالي از من بزرگتر بود ...من تاحالا بهش سلام نکرده بودم!!!!!

به روم نيووردم که گفت :

-من امروز ماشين ندارم   با تو ميام!!

اخم کردم و گفتم :

-يعني چي ؟؟؟ با من ميخواين راه بيفتين ؟؟؟

-خنديد گفت :

-- نيست که توام بدت مياد؟

عصبي گفتم :

-آره بدم مياد!!

انگار از عصباني شدن من لذت ميبرد گفت :

-خدا از ته دلت بشنوه بعدم ... بهتر با رئيس بعد از اينت بهتر صحبت کني ... 

يهو متعجب نگاش کردم که گفت :

-يه ماه امتحانيت تموم شد ..

بعدم ابروهاشو داد بالا و خنديد ..

در حالي که خوشحال بودم استخدامم ولي با پررويي گفتم :

-اون که مسلم بود !!!!کي بهتر از من ..

يهو از منفجز شد از خنده و گفت :

-يعني کم نياري يه وقتا ....

بعدم گفت :

-بدو ديرمون شد ..

دوست داشتم  باهاش باشم واسه ي همين ديگه حرفي نزدم و راه افتاديم .. اولين باري بود کنارش راه ميرفتم ..شونه به شونه .. بوي ادکلنش ديوونم ميکرد ..قدم خيلي براش کوتاه بود .. تا وسط بازوش بودم تقريبا .. وقتي رسيديم دم خيابون ..بدون توجه به من که داشتم ميگفت اتوبوس اونوره به اولين ماشين گفت  دربست و در رو واسم باز کرد ..

سوار شدم اونم کنارم نشست ... تاسوار  شديم و ماشين حرت کرد با اعتراض گفتم :

-منو مسخره کردين ميگين با هم بريم بعد دربست ميگيرين ؟ 

مهربون نگام کرد و گفت :

-آخه من دلم مياد خانوم موشرو با اتوبوس ببرم ؟؟؟؟

-زير نگاش تاب نيووردم  و رومو کردم اونور...

-   اونم ديگه حرف نزد  و لي گه گاه سنگيني نگاشو احساس ميکردم .. نرسيده به شرکت به راننده گفت که نگه داره و زير گوشم گفت :

-- شرکت ميبينمت کيانا

بعدم پياده شد و پول رو حساب کرد و به راننده گفت :

-خانو م رو تا مسيري که ميرن برسون .

بعدم سرشو به معني خداحفظي خم کرد و دستاشو کرد تو جيبش تا ماشين را افتاد ...

نميدونم چه حسي داشتم .. خيلي خوب بلد بود با يه دختر جوون رفتار کنه و توقع هايي که اون از يه مرد داررو برآورده کنه ...

توي همين افکار بودم که رسيدم  و تمام مدت اينکه برسم به اتاقم تو فکر مجد بودم  با ديدن و آتوسا و سحر و سوغاتيايي که واسه ي منو فاطمه از اصفهان خريده بودن تا حدودي از فکرش در اومدم بعد از تشکر و روبوسي فاطمه رو کرد به آتوسا و گفت :

-خوب بگو ببينم اين پروژه چجوري با کيا همکاري دارين ؟؟

-   وا.. از قرار معلوم با شرکت ايران پايا همکاريم يعني سرمايه گذار اونان اتفاقا رئيس شرکتم  با دخترش و چند تا از مهندسا بودن ..

سحر ميون حرقش پريد و گفت :

-بساطي داشتيم با اين دختره رئيس!!! همش به مجد آويزون بود ..

آتوسا ادامه داد :

-   اه اه عينه سريش اصلا من مونده بودم  ...تمام مدت تو ماشين مجد بود با اون ميرفت و با اون ميمومد ...البته عملا خودشو تحميل کرده بود ...

با شنيدن اين حرفا نميدونم چرا نفسم به شماره افتاد پيش خودم گفتم.. کيانا آروم باش .. کيانا اين بچه بازيا چيه اصلا زندگي اون به تو چه ... 

سحر با ناراحتي گفت :

-   همه چيزش خوب بودا ولي اين دختره  گند زد به همه چي ... تازه دو شبم رفت تو اتاق مجد .. 

آتوسام حرف سحر رو تاييد کرد ..

با شنيدن اين حرف يه بغضي چنگ زد به گلوم ...اين فکر که  من فقط يه بازيچه ام براي مجد عينه خوره به جونم افتاده بود ... من احمق چه زود درگير احساسات شدم  ..

با شنيدن صداي فاطمه  به خودم اومدم :

-   پس سوژه اي بوده !! حالا دختر چه ريختي بود به مجد ميومد ؟

آتوسا با اکراه گفت :

-   نامردي بگيم زشته ... يه جورايي .. خيليم خوب بود ... چشماي سبز وحشي ابروهاي کموني قهوه اي روشن و لباو دماغشم که نگو قدشم بلند بود ولي اخلاق نداشت ...  واسه ي مجد خودشو لوس ميکرد با ما يه جور حرف ميزد که انگار نديمه هاشيم .. اونجور که فهميديم دورگم بود مادرش گويا آلمانيه .. البته اين بچه بوده از پدرش جدا شده .. پدرم واسه  مجد و ما که به عنوان تيمش بوديم سنگ تموم گذاشت در صورتي که سه تا تيم ديگم براي قسمت هاي ديگه پروژه بودن .....توي تيم ها فقط ما و آقاي حجت و رامش دخترش  هتل عباسي بوديم بقيه تيم ها هتل هاي ديگه بودن ...

فاطمه گفت :

-   اي شيطونا ديدم آب زير پوستتون رفته ها !! نگو هتل عباسي بودين ... آتوسا و سحر خنديدن .. فقط اين وسط من بودم که ساکت بودم يه جورايي  زبونم قفل شده بود .. آتوسا داشت ميخنديد که نگاش افتاد به من و گفت :

-   کيانا جون حالت خوبه ...

-   چي؟؟ .. آره آره خوبم .. فکر کنم قندم افتاده ..صبح دير پاشدم بدو اومدم چيزي نخوردم ..

باورم نميشد چه راحت دروغ ميبافتم .. فاطمه گفت :

-   اي بابا بيا بيا يکم ازين گزهاي اصفهان بخور حالت جابياد .. 

گز رو از دستش گرفتم واسه ي اينکه ضايع نشه بزور قورتش دادم البته بدم نشد چون باهاش لااقل بغضم رو فرو دادم ...

بعد از حرفاي آتوسا و سحر همگي به کارشون مشغول شدن البته منم مثلا کار ميکردم ولي ... تمام مدت توي ذهنم هزار تا فکر و خيال بود ... ازينکه بازيچه شده بودم خون خونمو ميخورد ...ازينکه عين احمقا فکر کرده بودم شايد محبتش از رو علاقست .. از خودم بدم ميومد ... پيش خودم گفتم حتما تا الان کلي به ريشمم  خنديده ...توي همين عوالم بودم که خط رو ميزم زنگ خورد گوشي رو که برداشتم صداي پر انرژي مجد تو گوشم پيچيد که گفت :

-   کيانا خانوم من به هرکسي خودم زنگ نميزنما ... ولي شما ديگه حق آب و گل داري ميخواستم بگم بيا تو اتاقم کارت دارم.. البته واسه ي حفظ ظاهر الان به شمسم ميگم باهات تماس بگيره ..

بعدم بدون اينکه منتظر حرفي از من بشه گوشيو گذاشت ...از درون جوش آورده بودم ... بايد بهش نشون ميدادم من ازون دخترا نيستم که بتونه دمي رو باهاشون خوش باشه ...

بعد از تماس شمس با اقتدار کامل از جام پاشدم و خيلي جدي رفتم جلو در اتاقش  در زدم و با شنيدن بفرماييد رفتم تو به محض ورودم  بر خلاف انتظار پاشد واسم وايساد با خنده گفت :

-   چطوري ؟ راحت رسيدي ؟

بي تفاوت گفتم :

-   ممنون 

بازم مهربون خنديد و گفت :

-   بگم مش رحيم واست چي بيار چاي قهوه ..

وسط حرفش پريدم و بالحن نه چندان دوستانه اي گفتم :

-   آقاي مجد امرتون  رو بگيد !!!

يه نگاه بهم انداخت و سري تکون داد و جدي گفت :

-   تصميم دارم به عنوان استخدام رسمي اينجا مشغول شي ...اينم برگه ي استخدامت تا عصر پر کن  .. مبلغ پيشنهادي حقوقتم نوشتم اگه مبلغي مد نظرت بود ..بنويس..

برگرو از دستش گرفتم و بلند شدم که گفت :

-   ميشه بپرسم چت شده و اين چه رفتاريه ؟؟؟

-   نگاهي بهش انداختم ... بعدم گفتم :

-   همه ي رئيس ها با کارمنداشون اينقدر صميمن که فعل مفرد به کار ميبرن ؟؟؟؟؟؟؟

-   يه لحظه با تعجب نگام کرد و بعد عصبي از جاش بلند شد و اومد سمتم و گفت :

-   نه!! فقط من اونم نه با هرکسي فقط با تو!!!! 

با لحن ستيزه جويي گفتم :

-   من علاقه اي به اين صميميت ندارم!!!

با آرامشي خاصي بهم نزديکتر شد و گفت :

-   مهم تو نيستي که علاقه داشتي باشي هر چند توام بالاخره علاقه مند ميشي..

ديگه بيشتر ازين موندنو جايز ندونستم واسه ي همين يه قدم عقب برداشتم با اخم گفتم :

-   زيادي خيالبافين  آقاي مجد!!! بدون اينکه منتظر جواب باشم  از در زدم بيرون ...

يهو از درون تهي شدم ...من مجد رو دوست داشتم .. اين غير قابل انکار بود .. به خودم که نميتونستم دروغ بگم ..ولي اين دوست داشتن نابودم ميکرد ... بازم محمد اومده بود جلوي چشمم.. مجد چي داشت که اون نداشت ؟؟؟ چرا جنس دوست داشتنا فرق ميکرد ؟؟؟... چرا عکس محمد رو کنار دختر عموش ديدم  ناراحت شدم ولي نه ازين جنس... محمد متين بود پاک بود ولي چي نداشت که منو اسير نکرده بود ...فکرم به جايي قد نميداد..مجد آرزوي خيليا بود محمدم  همين طور...پس مشکل از من بود ... محمد مرد مطيع زندگي بود که   گاهي وقتا از محبتاي بي حد و حصرش کلافه ميشدم  و ازينکه هر چي ميگفتم نه نميورد شرمنده !!!... شايد اين  روح من   بود که  طالب آرامش نبود!! شايد  مبارزه جو بودم حتي با کسي که  عشقم بود .. شايد اينکار جذابيت طرف مقابل رو برام بيشتر ميکرد .. نميدونم ... بگذريم ..

اونروز تا ساعت 4 تقريبا سرم خيلي شلوغ بود و وقت نکردم به برگه ي استخدامم رو نگاهي بندازم ... ساعت نزديکاي 4 بود که کار رو تحويل بخش مهندسي دادم و برگشتم پشت ميزم و برگرو گذاشتم جلوم بعد از پر کردن مشخصات نگاهي به قسمت حقوق مزايا انداختم حقوقي که مجد برام در نظر گرفته بود 1.5 برابر حقوق فاطمه اينا بود با عصبانيت خط زدم و حقوق فاطمه رو که ميدونستم چقدره نوشتم!! محتاج نبودم اون اجازه نداشت با اينکار منو کوچيک کنه ..

ساعت پنج شد و کم کم بچه ها يکي يکي رفتن .. منتظر شدم تا شرکت خالي شه .. با عزم راسخ رفتم در اتاق مجد رو زدم .. خودش در رو باز کرد و بي هيچ حرفي رفت کنار .. خيلي جدي بود .. وارد که شدم در رو بست و بازم بي هيچ کلامي نشست پشت ميزش...

رفتم يکم جلوتر و جلوي ميزش وايسادم ...يکم اين پا اون پا کردم و  برگرو گذاشتم رو ميزش وگفتم :

-   پرش کردم!!

بازم حرفي نزد و برگه رو برداشت  و نگاهي کرد روي مبلغ مکث طولاني اي  کرد و يهو سرش رو آورد بالا و گفت :

-   اين چه کاريه ؟

با اينکه ميدونستم منظورش چيه بي تفاوت گفتم :

-   کدوم کار؟

از جاش بلند شد و دستاشو حائل ميز کرد و گفت :

-   يعني نميدونين!!!؟؟؟

سري به نشانه ي نفي تکون دادم!!!!

از پشت ميز اومد سمتم ... نبايد خودمو ميباختم سعي کردم بي تفاوت باشم ...اومد روبروم وايساد و گفت :

-   من واست يه حقوقي در نظر گرفتم .. واسه ي چي خط زدي کمش کردي ؟!!؟؟ اين بچه بازيا چيه ؟؟؟؟!!!

اخمي کردم و گفتم :

-   من محتاج پول شما نيستم .. چرا بايد حقوق من بيشتر از بقيه همکارام باشه ؟؟؟!! ميخواين منو مديون کنين ؟؟؟چي عايدتون مي شه ؟؟؟ 

-   عصبي شد و بازومو محکم گرفت و تو يه حرکت منو کشيد سمت خودش و گفت :

-   احمق تو به چيه من احتياج داري ؟؟؟!!!! اونقدر مغزت کوچيکه که نميفهمي تو فوق ليسانسي  اونم بهترين دانشگاه پايه ي حقوقيت با اونا که فوق ديپلم و ليسانسن فرق ميکنه!!!وقتي تو خودت واسه ي سوادت ارزش قائل نيستي ميخواي بقيه باشن ؟؟؟

طرحايي که تو زده بودي کجاو کارهايي که اونا روز اول به من دادن کجا ... من خرو باش که ميخواستم  بعنوان پاداشي که بهت قول دادم ,بفرستمت بخش مهندسي ...ولي ميبينم لياقت نداري.. همون حقوقيم که درخواست کردي مبناي حقوقيت ميشه ...

بغضم گرفته بود ... ازينکه اينقدر به نمونه کارام دقت کرده بود و براش اهميت داشت...و من خر...مونده بودم هر وقت ميومدم ازش بدم بياد يه دليل ديگه به دلايلي که فکر ميکردم براش ارزش دارم اضافه ميشد ...سرمو انداختم پايين و روبروش وايسادم .. اونم  ولم کرد  و دستي تو موهاش کشيد و با لحن خسته اي گفت :

-   برو بيرون ..

بي هيچ حرفي رفتم سمت در که عصبي گفت :

-   منتظر باش ... بدجوري پا رو دمم گذاشتي کيانا!!!! بازيمون يادت نره!!! از الان به بعد قواعد عوض ميشه !!! تا الان خيلي لي لي به لالات گذاشتم .. خودت خواستي...

بغض تو گلوم داشت خفم ميکرد ... به سختي نگاش کردم ...قيافش از هميشه جدي تر بود ... خودمو نباختم ولي با صدايي که از ته چاه در ميومد گفتم :

-   پس بچرخ تا بچرخيم!!!! 

از در شرکت که زدم بيرون بدون توجه به مسير شروع کردم پياده رفتن .. الان که اونم ديگه عملا شمشير رو از رو بسته بود بايد تا آخرش ميرفتم ... اشتباه کرده بودم ولي کاراي اون بدتر از من بود ...نبايد کوتاه ميومدم و نبايد مثل بقيه ميشدم .. شايد اصلا من عاملي بودم که بايد توي اين دنيا  دهن شروين مجد رو ميماليد به خاک .. با اين افکار جون دوباره گرفتم و با گرفتن دربست راهيه خونه شدم روح و جسمم خسته و بود و مطمئن بودم اينبار همه چي رنگ و بوي ستيزه جويي به خودش ميگيره  ..

روز بعد صبح دانشگاه داشتم  و سه به بعد ميرفتم شرکت لباس ساده اي پوشيدم و راهي شدم تمام مدت کلاسا حواسم  هول اتفاقاي ديروز ميچرخيد ... انقدر فکرم مشغول بود که ساعت 1 کلافه از در دانشگاه زدم بيرون و تصميم گرفتم تا شرکت پياده برم راهي نبود ولي اونقدر سلانه سلانه رقتم که ساعت نزديکاي 2 بود رسيدم دم در شرکت وقتي رفتم تو شمس يه دونه ازون لبخنداي بي روحش رو زد و گفت :

-   چي شه امروز مگه کلاس نداشتي زود اومدي؟

واسه ي اينکه پاپيچم نشه گفتم :

-   تشکيل نشد!

-   ا؟ پس برو توي اتاق کنفرانس جلسست شرکت ايران پايا يه جلسه ي توجيهي واسه ي همه گذاشته ... توي همين حين يه دختر قد بلند و با موهاي روشن و چشم سبز که آرايش حسابييم داشت اومد سمت ميز شمس و با لحن دستوري گفت :

-    از روي همه ي اينا به تعداد مهندسين و تيم بازبيني شرکتتون يه کپي بگير زود بيار.. بعدم نگاهي به من انداخت و رو کرد به شمس و گفت :

-    اين خانوم کين ؟؟؟

شمس چپ چپي نگاش کرد و گفت :

-   ايشون از همکارا  هستند ..

دختر نگاه تحقير آميزي به من انداخت و گفت :

-    پس چرا اينجا وايسادين سريعتر برين  اتاق کنفرانس ..بعدم روشو کرد اونور و رفت ..

وقتي رفت, شمس گفت :

-   چقدر من ازين دختره بدم مياد دختر رئيس شرکت ايران پاياست .. انگار ما کلفت خانوميم!!!

با سر حرف هاي شمس و تاييد کردم پيش خودم گفتم پس رامش اينه و.... خدا وکيليم عين تنديس زناي رومي بود ... توي اين افکار بودم که شمس گفت :

-   برو تا اين گوشت تلخ نيومده باز  ..

نگاه تشکر آميزي بهش انداختم و رفتم سمت اتاق کنفرانس اتاق تاريک بود و داشتن اسلايدايي رو از فضايي که قرار بود روش کار شه نشون ميدادن يه مرد چاق و نسبتا قد کوتاه که ريش پروفسوري داشت و موهاي جلوش ريخته بود داشت روي هر کدم از اسلايدها توضيحات لازم و  انتظارايي که از طرح  ميرفت  رو بيان ميکرد  حدس زدم  حجت رئيس شرکت باشه نگاهي به اطراف انداختم هيچکس متوجه حضور من نشده بود همه مشغول نت برداري بودن منم از فرصت استفاده کردم چشم انداختم دنبال مجد گشتم که ديدم کنار دختره حجت نشسته.. دختره زير گوشش حرف ميزد و مجد با لبخندي در جوابش سر تکون ميداد .. تو قلبم ولوله اي به پا بود ... زوم  کرده بودم روشون که چراغاي سالن روشن شد و مجد يهو سرش رو آورد بالا و براي چند ثانيه نگاهمون افتاد تو نگاه هم حس کسي رو داشتم که موقع دزدي مچشو گرفتن ضربان قلبم چند برابر شده بود بالاخره به خودم نهيب زدم و با يه اخم سرمو برگردوندم ... و از در رفتم بيرون ...رفتم تو اتاقم  که  کم کم بچه هام سر وکلشون پيدا شد .. باهاشون سلام عليک کردم فاطمه رو کرد بهم و گفت :

-   چه زود اومدي امروز..

-    کلاسم تشکيل نشد ..2 اومدم

-   آتوسا گقت :

-   پس چرا نيومدي تو اتاق کنفرانس؟؟؟ 

سحر که سعي ميکرد آروم باشه گفت :

-   آره صحنه هاي رمانتيک زيادي رو از دست دادي..

فاطمه در ادامه ي حرفش گقت :

-   آره رامش جون دل و دين مجد رو برده ...حالمون رو بد کرد بايد ميديديش فکر ميکنه    ..... آسمون باز شده خاونم تالاپي افتاده پايين ..

با اين حرف هرسه خنديدن و منم به لبخندي اکتفا کردم ....بعدش از فاطمه خواهش کردم اگه حرف مهمي زدن در رابطه با کار ما برام توضيح بده توضيح ها ي فاطمه و حرفاشون راجع به حاشيه هاي کنفرانس که تموم شد تقريبا ساعت پنج شده بود .. کار خاصي نداشتم ولي طبق قرار داد بايد تا 7 ميموندم .. بچه هام که ميدونستن خداحافظي کردن و رفت ... تمام فکرم حول حرفاشون بود گويا قرار بود يه اتاق توي شرکت ما تا پايان طرح  به نماينده هاي  ايران پايا اختصاص داده بشه و  البته يکي از اين  نماينده  ها کسي نبود جز رامش به اضافه ي  چند تا از مهندساشون...اينکه ميتونستم تحمل کنم يا نه نميدونم ولي بايد قبول ميکردم.. بايد خودمو واسه ي همه چيز آماده ميکردم ..بقول بابا محسن من قوي بودم, يه دفعه از پسش بر اومدم مطمئن بودم اين دفعم ميتونم نبايد ضعف نشون ميدادم وگرنه مجد ميتونست با اين نقطه ضعف زنونه  نابودم کنه ..ساعت 6 بود ديگه حوصلم سر رفته بود واسه ي همين از جام پاشدم که برم ... توي راهرو صداي خنده ي رامش ميومد و صداي  بم مجد که داشت چيزي رو توضيح ميداد .. خودمو به نشنيدن زدم و تا اومدم از در شرکت برم بيرون  يهو رامش گفت :  

-   شروين همه ي کارمندات اگه مثل اين خانوم از زير کار درو باشن که شرکتت ور شکسته ميشه ..

نگاهي به پشتم کردم ديدم دوتايي توي راهرويي بودن که تهش اتاق مجد قرار داشت و داشتن ميومدن سمت من کس ديگه ام اونجا نبود ...

در کمال خونسردي گفتم :

-   ببخشيد  با منين؟؟؟

پوزخندي زد و گفت :

-   مگه کسي ديگه ايم اينجا هست ؟؟؟!!

منم با همون پوزخند جواب دادم :

-   شما بازرس ارزيابي کارکنان هستين ؟؟؟؟

پشت چشمي نازک کرد و رو کرد به مجد و با اعتماد به نفس گفت :

-   شروين جان کارمندات خيلي زبون درازنا ..نميخواي زبونشونو کوتاه کني؟؟؟

منم عصبي گقتم :

-   شما کم آوردي سوت بزن چرا پاي آقاي مجد رو ميکشي وسط...

رو کرد به شروين و گفت :

-   نگفتم عزيزم ..اون از منشيت اينم از اين خانوم!!!!!

شروين اخمي کرد و رو کرد به من و گفت :

-   خانوم مشفق ايشون خانوم حجت دختره رئيس شرکت ايران پايا هستن که تا يه مدت با ما همکاري ميکنن..

خونسرد گفتم :

-   به سلامتي ايشاا... مزين فرمودن شرکت رو ...

از حرف من خوشش نيومد انگار چون با اخم ادامه داد :

-   ايشون تا زماني که پروژه ي شرکتشون دست ماست مسئوليت   قسمت مهندسي دستشونه ...

به بي حس ترين شکل ممکن گفتم :

-   باريکلا ... ما که الحمدا.. بازبينييم !! (يعني که يعني!!!)

دختره نگاه تحقير آميزي به من کرد و گفت :

-   گفتم بهتون نمياد مهندس باشين ...همون...بازبيني هستين ..

لبخند مليحي تحويلش دادم و گفتم :

-   آره عزيزم متاسفانه تو دور زمونه اي که هر کسي تا يه دوره ي معماري و نقشه کشي فني ميبينه  توي مجتمع فني  , اسم خودش رو ميذاره مهندس معمار  ما فوق ليسانس هاي معماري ترجيح ميديم بهمون نگن مهندس.....

انگار درست زده بودم وسط هدف چون رنگش تقريبا به سرخي ميزد و از حرص داشت رژ لبشو ميخورد ... بعدم رو کرد به مجد و گفت :

-   بهتره فکري به حال زبون دراز کارکنات بکني وگرنه من اينجا بمون نيستم بعدم عين فشنگ در حالي که به من تنه زد از در خارج شد و رفت ...

مجد نگاهي به من کرد و با عصبانيت گفت :

-   اين چه طرزحرف زدنه ؟؟

بي  خيال  گفتم :

-   لياقتشون بيش از اين نبود!!!

نفسشو محکم داد بيرون و گفت :

-   هرچي که هست فعلا بزرگترين موفقيت شغلي من وابسته به ايناست دوست ندارم با حرف هاي خاله زنکي زنونه اين موقعيت از بين بره ...

-   نترسيد کارم که بي خيال بشين مزاياي  حضور شما براشون بيش از اين حرفاس 

 از اونجايي که توي اين چيزا تيز بود ابرو هاشو داد بالا و با يه لبخند گفت :

-   نکنه بعضيا حسوديشون ميشه ...

شونه هامو انداختم بالا و گفتم :

-   آخه بعضيا آش دهن سوزي نيستن که که آدم حسودي کنه .. اتفاقا خدا خوب در و تخته رو باهم جور ميکنه!!!!

خنده ي کوتاه و تا حدودي عصبي کرد و گفت :

-   نه !! خوشم مياد راه افتادي ... ولي ميدوني کيانا من ميدون ميدم .. تا به وقتش زمين زدن طرف مقابل لذت بخش تر باشه ...

يه دونه ازون خنده هام کردم و گفتم :

-   بالاخره آدما بايد يه جوري به خودشون دلخوشي بدن ...

آروم اومد سمتم و سينه به سينم وايساد و نگاه خمارشو انداخت تو چشمام ..

-   ميدوني با يه مرد که بازي رو شروع ميکني بايد پيه خيلي چيزارو به تنت بمالي؟؟؟!!!

منظورشو فهميدم ...  ميخواست منو بترسونه ...

-   آره اونقدر نامردن که   وقتي کم ميارن... کثيف بازي ميکنن!!! اميدوارم شما نامرد نباشيد ...

آروم چونمو گرفت و نگاشو دوخت به چشام :

-    هيچ فکر کردي اگه باشم چه بلايي سرت مياد ؟؟؟!!!!

نگاش کردم ...قلبم داشت ميزد از سينم بيرون آروم لباشو نزديک صورتم کرد ... نگامو از چشمش بر نداشتم .. نميخواستم کم بيارم ...هرم نفساش ميخورد رو لبم ...يه لحظه ديگه طاقت نيوردم سرمو کشيدم عقب... تمام تنم يخ کرده بود...

نگاش کردم توي نگاش هيچي نبود ...اروم انگار نه انگار که اتفاقي افتاده گفت :

-   ديگه ساعت 6 شرکت رو نپيچون که بري.. وايسا تا 7 با آژانس برو فيششم بذار پاي شرکت!

نميدونم اين حرفش چه ربطي داشت ولي فکر کنم در درجه ي اول واسه ي اينکه فضا رو عوض کنه گفت بعدم رفت سمت تلفن و به يه آژانس زنگ زد .. بعد از گذاشتن گوشي رو کرد سمت منو گفت :

-   ميدونم خوش نداري با من بياي واسه ي همين واست آژانس گرفتم ...

بعدم کلافه ادامه داد:

-   شب قراره رامش و حجت براي يه سري حرف هاي تکميلي  بيان خونه .. ممنون ميشم اگه ..

داشت اين پا اون پا ميکرد که گفتم :

-    بله تو قفسم ميمونم بيرون نميرم جيکم در نميادو ....!!!!! بعدم عصبي ادامه دادم  :

-   -کاري نداريد .. سرشو به نشانه ي نه تکوني داد و منم از شرکت زدم بيرون ....

موقعي که رفتم پايين ماشين منتظرم بود ... وقتي سوار شدم  و آدرسو گفتم سرمو تکيه دادم به پنجره ي خنک ... و چشمامو بستم ... خدايا ... من اومدم تهران تا از تمام فشارهاي روحي که بهم وارد ميشد راحت شم .. چرا از چاله افتادم تو چاه .. چاهي که با پاي خودم رفته بودم توش و ته دل دوست ندرارم  از توش در بيام!!! از خودم بدم ميومد ...موقعي که مجد سرشو آورده بود جلو صورتمو .. نميدونم چرا بدم نميومد ببوستم... منم آدم بودم .. دختر بودم , احساس داشتم ...خسته بودم از چيزايي که احساسمو به بازي گرفته ...از همه مهمتر کمبود محبت يه جنس مخالف رو خيلي احساس ميکردم .. خدايا راجع من چي فکر ميکني ..بغض کردم...چه حالي بودم ... به محض رسيدن به خونه رفتم لباسامو درآوردم و رفتم زير دوش .. شروع کردم بلند بلند گريه کردن ... مشتامو کوبيدم به ديوار ... من چم شده بود ؟؟؟؟داد ميزدم به همه بد وبيراه ميگفتم به محمد به مجد به رامش ...... دلم براي آغوش مامان تنگ شده بود براي محبتاي بابا .. خنده هاي کتي ... 

يکم که گريه کردم  آروم شدم و از حموم اومدم بيرون ميلي به شام نداشتم ... خيلي دلم ميخواست برگردم خونه ولي به بابا قول داده بودم ... همون شب سر نماز از خدا خواستم يه موقعيتي پيش بياد واسه ي دوسه روز شده با تلفن خودشون برم شيراز و ازينجا دور شم ....

صبح روز بعدش با تن کوفته و گلو درد شديد از خواب پاشدم ... شب قبلش اونقدر گريه کرده بودم تا همونجا رو مبل با موي خيس و بدون پتو خواب رفته بودم و حتي نفهميده بودم حجت و دخترش اومده بودن يا نه .. از جام پاشدم و رفتم سمت دستشويي تا حاضر شم .. از قيافه ي خودم تو آينه وحشت کردم رنگم شده بود عين گچ ... خيلي نتونستم رو پا وايسم .. عادت داشتم به محض اينکه مريض ميشدم فشار هميشه پايينم پايين تر ميومد .. واسه ي همين بلافاصله رفتم رو ي کاناپه نشستم  بايد به شمس اطلاع ميدادم جون شرکت رفتن نداشتم  ... ساعت تازه 6.5 بود  و کسي هنوز نرفته بود شرکت... واسه ي همين رفتم سمت آشپزخونه و به  سختي يه ليوان آب قند واسه ي خودم درست کردم و خوردم. .... تاثيري نداشت چون پايين پتو نداشتم تصميم گرفتم برم  تو اتاقم  از فشار پايين پله هارو نشسته رفتم بالا.. وقتي رو تختم دراز کشيدم تمام تنم خيس عرق يخ شده بود .... و از ضعف خواب رفتم ...

موقعي که دوباره پاشدم ساعت نزديکاي 9 بود و گوشيم داشت زنگ ميخورد ... فاطمه بود .. تلفن رو برداشتم  که گفت :

-   کيانا ؟؟؟؟ معلوم هست کجايي؟؟؟ نگراني مردم ... چرا شرکت نيومدي؟ خواب موندي ؟؟

سعي کردم صدام عادي باشه گفتم :

-   نه يکم سرما خوردم ... نميام امروز ... به شمس ميگم مرخصي رد کنه ..

فاطمه يکم آرم تر شد و گفت :

-   ميخواي بيام پيشت ؟ بريم دکتر ..

-   نه خوبم 

خلاصه با هزار بدبختي رازيش کردم که خوبم و حتي مجبور شدم به دروغ بگم که دختر عموم تو راه و داره مياد ...

بعد ازينکه تماس رو با فاطمه قطع کردم بلافاصله به شمس زنگ زدم و گفتم مريضم نميام خوشبختانه اون عادت نداشت پا پي قضيه بشه و گفت که برام مرخصي رد ميکنه...

تلفن رو قطع کردم سرم به بالشت نرسيده دوباره خواب رفتم ...نميدونم چقدر گذشته بود که با صداي زنگ در از خواب پريدم ...توي تب ميسوختم و جام خيس شده بود از عرق تا پامو گذاشتم از تخت پايين سرم گيج رفتو محکم خوردم و زمين و تقريبا ديگه چيزي نفهميدم ...توي اون حال احساس کردم يکي بغلم کرد و چيزي دورم پيچيده شد و بعدم صداي بوق ماشين و خيابون اومد و با سوزش دستم چشمامو باز کردم ....که يه خانوم سفيد پوش مسن  رو بالاي سرم ديدم  سزمو بلند کردم و گفتم :

-   من کجام ؟

اروم منو دوباره خوابوند رو تخت و گفت :

-   آروم گل دختر بيمارستني خدارو شکر  به موقع به دادت رسيدن  وگرنه .. معلوم نبود چه بلايي سرت بياد ...تبت 40 بود دير رسونده بودت تشنج کرده بودي ...

با تعجب به زن پرستار خيره شده بودم  از حرفاش سر دز نميوردم دوست داشتم  کب به دادم رسيده بود ؟؟؟ توي اين فکر بودم که يهو مجد از در اتاق اومد تو و بهم نگاه کرد مهربون خنديد و گفت :

-   بيدار شدي خانوم؟؟؟!!بهتري؟

يه حس عجيبي بهم دست داد ... آروم گفتم :

-   ممنون ..

با حضور مجد خانوم پرستار  با خنده ي معني داري به من از در رفت بيرون .. مجدم اومد بالاي تخت وايساد و آروم شروع کرد موهام از روي پيشونيم کنار زدن و پيشونيمو ناز کرد ...

نگاهي بهش کردم . گفتم :

-   شما اينجا چي کار ميکنيد ؟

-   امروز از صبح يه استرسي داشتم وقتي ساعت 11 خانوم شمس برگه ي درخواست مرخصي تو رو آورد امضا کنم ازش پرسيدم چي شده که نيومدي گفت که گفتي سرما خوردي و اين حرفا ...منم معطل کردم گفتم بيام بهت سر بزنم تو که ماشين نداشتي که بري دکتر ...ميدونم اونقدرم لجبازي که به اقوامتونم زنگ نميزدي وقتي رسيدم کلي زنگ زدم ديدم جواب نميدي .. مجبور شدم کليد بندازم و اومدم بالا ديدم افتادي کف اتاقت .. موقعي که برت گردونرم ديدم از تنت آتيش بلند ميشه بغلت کردم و گذاشتمت تو ماشين و سريع آوردمت اينجا ..بقيشم که خودت در جرياني..

اخمي کردم و با صداي گرفته گفتم :

-   - شما کليد خونرو از کجا داشتيد ؟

خنده اي کرد و گفت :

-   فکر کنم اونجا قبلا مال من بوده ها!! توام که ماشاا... يادت رفته بود توپي در رو عوض کني ...

آروم دستي کشيد رو موهامو گفت :

-   اونقدر ظريفي وقتي بغلت کردم انگار يه دختر بچه ي پنج ساله تو بغلمه ..

از چشماي شيطونش معلوم بود که ميخواد بروم بياره اين موضوع رو ...

بي تفاوت نگاش کردم وگفتم :

-   کي ميريم؟

-   الان ميرم از پرستارت ميپرسم ..وقتي که از اتاق رفت نفس راحتي کشيدم .. فقط يادم افتاد ديشب پيرهن خوابم که رکابي و نازک بود تنم بود لحاف رو زم کنار با ديدن يه شلوار گرمکن با يه  تي شرت  ...آب دهنم خشک شد.. لبا سمم عوض کرده بود سينم تند تند از عصبانيت بالا پايين ميرفت ...متاسفانه با پرستار وارد شد و نتونستم حرفي بزنم بعد از جدا کردن سرم از دستم مانتو و روسريمو از روي چوب لباسي در آورد و جلوي پرستار عين بچه ها  تنم کرد و روسريمم گره زد  و بعدم گفت تو بشين من برم نسختو بگيرم و ماشينم بيارم دم در ..بعد رفت ..يه ربع بعد اومد از جام که پاشدم سرم باز گيج رفت که دستشو انداخت دورم .. اول حودموکشيدم کنار و با اخم نگاش کرد و زير گوشم گفت :

-   - هييييسسسس الان وقت لجبازي نيست تکيه بده به من ..

-   مجبور شدم بي خيال شم و بهش تکيه بدم ... سرمو آروم چسبوند به سينش و دستشو حلقه کرد دوره شونم .. با گفتن يواش خانوم آروم .. الان ميرسيم ...کل مسير تا ماشين رو رفتيم من تب داشتم ولي تن اون از منم داغتر بود به هر ترتيبي بود رسيديم درو باز کرد با يه حرکت منو بلند کرد و نشوند رو ي صندلي ماشينش... گر گرفته بود .. روم نميشد تو چشماش نگاه کم .. خدايا .. اين چه بلايي بود انداختي به جونم ... ياد لباسام که ميفتادم که ديگه نگوکل راه ساکت بودم اونم حرفي نميزد ... بر خلاف دفعه ي پيش آروم ميروند قبل از اينکه بريم سمت خونه دم يه سوپر و ميوه فروشي نگه داشت و همه جور مرکبات و لوازم سوپ و خلاصه از شير مرغ تا جون آدميزاد خريد و گذاشت پشت ماشين .. . وقتي سوار شد گفتم :

-   - افتادين تو زحمت .. اين کارا چيه ؟

خنديد و گفت :

-   آخه من يه همسايه که بيشتر ندارم ... 

بعدم خيلي جدي رو کرد بهم و گفت :

-   کيانا ... نميدوني چقدر ترسيدم اونجوري پخش زمين ديدمت ...

بي حال سرمو تکون دادم و دوباره ازش تشکر کردم همه ي فکرم حول و حوش لباسم بود .. نميدونم بايد چي بهش ميگفت ... وقتي رسيديم اول اومد در سمت من رو باز کرد حالم بهتر بود واسه ي همين گفتم خودم ميرم .. اونقدر جدي گفتم که بي هيچ حرفي قبول کرد رفتام بالا يادم افتاد کليد ندارم منتظر شدم تا بياد در رو با کليد خودش باز کرد و من رفتم تو و اونم قرار شد باقي خريدارو بياره بالا ...مستقيم رفتم تو اتاقم لباس خوابم روي تخت بود .. عصبي پرتش کردم اونوذ و يه پليور صورتي روشن از تو کمدم درآوردم و روي تيشرتم تنم کردم و موهام پريشونم رو  با يه کش ساده پشت سرم چمع کردم و رفتم پايين ديدم داره تو کابينت ها دنبال چيزي ميگرده تا منو ديد گفت :

-   آب ميوه گيريت کجاست ..

بي حال رفتم سمتش و آب ميوه گيري رو دادم بهش ...هنوز تب داشتم واسه ي همين نشستم رو صندليه آشپزخونه .. داشت پرتقالارو ميشست که گفتم :

-   ميخواين جبران کنيد ؟ من خوبم شما الان بايد شرکت باشين ...

-هييييسسس مريض که اينقدر حرف نميزنه شرکت رو سپردم دست رامش .. بعدم زير چشمي نگام کرد تا ببينه عکس العملم چيه ..

حرفي نزدم ولي دلم ميخواست با همون کيسه ي پرتقالها بزنم تو سرش ..

بعد ازاينکه آب ميورو داد دست من ميوه ها رو گذاشت تو يخچال اومد نشست روبروم و گفت :

-   بهتري خانوم موشه ؟

در جوابش گفتم :

-   شما کار بدي کرديد که منو ..

-   بغلت کردم ؟

-   نه!!! نبايد .. 

نميتونستم بگم ... دوزاريش اصلا کج نبود .. بلافاضله گفت :

-   نميتونستم با اون لباس ببرمت بيرون سرد بود ..

عصبي با چشم تبدار نگاش مردم ..

-   ميتونستيد پالتومو تنم کنين ميتونستين  پتو دورم بپيچيد ..

-   تو پيرهن تنت بود هرچي ميکشيدم روت باز پاهات لخت بود ..

بي راه نميگفت ولي خوب .. اه لعنتي.. انگار فهميد کلافم گفت :

-   من اونقدر استرس داشتم ... کيانا باور کن قصدي نداشتم تنها فکري بود که به ذهنم رسيد نميتونستم ريسک کنم باد بخوري حالت بد تر شه ...

بغض کردم ولي رومو کردم اونور و گفتم :

-   ميشه يادتون بره ؟؟

شيطون خنديد و گفت :

-   راستشو بگم ....اون همه ظرافت رو ؟ نه نميشه ازم نخواه!!!

هيچي نگفتم که ادامه داد :

-   بهت گفتم تو بازي با يه مرد .. بايد پيه همه چيو به تنت بمالي ...

لعنت بهت .. توي مريضيمم منو ول نميکرد ...از جام پاشدم که گفت :

-   کم آوردي ؟

-نه فقط کلمه اي که لايقش باشين رو پيدا نميکنم ..

خنديد و گفت :

-   ازين حرفا بگذريم اين چند وقت که مريضي بي خيال بازي ميشم تا خوب شي بازي با موش مريض مزه اي نداره .. بعدم مهربون نگام کرد و گفت :

-    شب طرفاي 8-9  بايد ببرمت يکي ديگه از آمپولات رو بزني ...الانم  ساعت 4 تا ناهار که چه عرض کنم عصرونه رو آماده کنم برو بالا بخواب..

با شک گفتم :

-   شما ميمونيد همين جا ؟

اخم کرد و گفت :

-   ببين کيانا يه بار بهت گفتم دله نيستم!!!! پس راحت برو بخواب...

رفتم بالا و در اتاقمو بستم و دراز کشيدم .. يهو ياد لباس  و وقاحت اين بشر  افتادم پريدم در رو قفل کردم ...

ساعت حول و حوش 6 بود با صداي مجد که از پشت در صدام ميکرد از خواب پريدم موهام پريشون دورم ريخته بود گونه هام گل انداخته بود فکر کنم بازم تبم رفته بود بالا,  قفل رو بعدم در رو بازکردم ... مجد کلافه نگام کرد و عصبي گفت :

-   چرا دررو قفل کردي ؟؟ ميدوني چقدر صدات کردم ..

-   با چشماي تب دارم نگاش کردم و گفتم :

-    دوباره تب دارم ...

-   معلومه از گونه هات .. بعدم رفت مانتو روسريمو آورد و داد دستم  و گفت :

-   بپوش بريم درمونگاه نگرانتم ..

بعدم دوباره شيطون شد و گفت :

-   ميتوني راه بياي ؟؟ يا دوست داري ...

چپ چپ نگاش کردم که زير گوشم گفت :

-   کيانا .. اينجوري نگام نکن ..دله ميشما!!!!

سرمو انداختم پايين و زير لب گفتم :

-   بر مردم آزار لعنت ..

بلند خنديد و رفت ماشين رو از پارکينگ درآورد وبعد از اينکه سوار شديم به سمت درمونگاه راه افتاد توي راه سرمو تکيه دادم به پشتي ماشين و سکوت کردم حال خوبي نداشتم خوشبختانه مجدم عقلش رسيد و حرفي نزد موقعي که رسيديم مهربون دست کشيد رو لپم که آروم دستشو کنار زدم بعدم با خنده گفت :

-   اگه از آمپول ميترسي ميخواي منم باهات بيام دستتو بگيرم بهت روحيه بدم؟

يه نگاه بهش انداختم بعدم گفتم :

-   مجد؟؟؟؟

-   جااانم ؟؟

-   ببند!!!!!!

غش غش خنديد و گفت :

-   بپر پايين شيطون بپر ...

موقع ورود به درمونگاه آروم زير گوشم گفت :

-   خوب جولوناتو بده خوب شي ديگه از اين شروين مهربون خبري نيست.. چون من از باخت متنفرم!!!!

حرفي نزدم ولي پيش خودم گفتم ميشناسمت چه اعجوبه اي هستي !!!!!!

لعنتي پرستاره چه آمپولي زد...نميتونستم درست راه برم ولي از ترس اينکه مجد دستک دنبک کنه و دري وري بگه سعي کردم عادي راه برم .. وقتي از اتاق اومدم بيرون اومد سمتم و گفت :

-   ادبت کرد خانوم پرستار؟

خيلي جدي گفتم :

-   شما حرف نزني کسي نميگه لاليا...!!!!

خنديد ولي ديگه چيزي نگفت تا رسيديم خونه ... نزديکا 7.5 بود ... موقعي که رسيديم دم در آروم گفت :

-   کيانا ؟

-   - بله 

-   بهتري؟

-   آره .. 

دستشو گذاشت رو پيشونيم ...

-   تب نداري جوجو..

سرمو تکون دادم با کليد خودش در رو باز کرد منتظر شدم بياد تو که گفت :

-   واست سوپ پختم .. دستپختم خوب نيست ولي از هيچي بهتره.. بخور کاري داشتيم زنگ بزن من بيدارم ..

پيش خودم گفتم ... خدارو شکر باز شعورش ميرسه  شبو اينجا اطراق نکنه ..

بعد از تشکر در رو بستم ومانتومو در آوردمو انداختم همونجا رو کاناپه و رفتم آشپزخونه خيلي گرسنه بودم واسه ي همين يه کاسه از سوپش ريختم و وجداني مزش عالي بود .. وقتي خوردم يکم جون گرفتم و بعد ازينکه ظرفمو شستم رفتم سمت اتاق خواب بهترين کار اين بود استراحت کنم .. تا اومدم بخوابم تلفن زنگ خورد برداشتم مجد گفت :

-   چطوري؟

-   خوبم ..

-   ببين توي کيسه ي دواهات آموکسي سيلينه  8 ساعت يه باره اونجوري که خودت ساعتاشو راحتي بخور ... شام خوردي؟ خوب بود؟

-   ممنون .. سير شدم!!!

خنديد و گفت :

-   يعني خوب نبود ..

-   به پاي دستپخت مامانم نميرسيد ..

-   اونکه صد البته ..کيانا؟

-   بله ؟

-   حالت بد شد زنگ بزنيا !! باشه؟

-   باشه ممنون ..

-   آفرين جوجو .. يه چيز ديگه تا موقعيم که خوب نشدي نيا شرکت...

بد جنس شدم و گفتم :

-   ميترسين رامش جووون بگيره ازم؟؟؟

بلند خنديد و گفت :

-   مثل اينکه خوب شدي باز شروع کردي!!!بعدم ادامه داد :

-   آره آخه اگه مريض شه نميتونه خوب به من برسه ...

سکوت منو اينور خط که ديد آروم گفت :

-   کيانا!!! بذار تا زماني که خوب نشدي توي صلح باشيم ..

-   باشه!!!! بعدم با خنده گفتم:

-   پس مراتب ارادت بنده رو به رامش جان برسونيد!!!

خنديد و گفت :

-    بله چشم!!! شب عالي  خوش..

-   شب بخير

گوشي رو گذاشتم نميدونم چه حکمتي بود تا بهم توجه نميکرد واسش بال بال ميزدم و تا توجه ميکرد بي تفاوت ... بي جنبه بودما!!!

ساعت 10 قرصمو خوردم تا بشه 10 شب 6 صبح و 2 بعد از ظهر... بعد از خوردن قرص خوابيدم  ..

 صبح با زنگ گوشيم از خواب پريدم ...فاطمه بود يکم حال و احوال کرد و عين مادرا دستور چند مدل سوپ و آش مخلوط آبميوه که تقريبا هيچکدومش يادم نموند و داد و بعدم شروع کرد اخبار شرکت  و اينکه مهندسا از دست رامش و تيمش چه خون به جگري شدن و چي ميکشن تعريف کرد و اينکه  ديروز در غياب مجد رامش نزديک بوده تو کار بايگاني و کارگزينيم دخالت کنه... اين وسط فضوليم گل کرده بود که ببينم مجد علت غيبتش رو تو شرکت چي گفته واسه ي همين از فاطمه پرسيدم که گفت:

-   وا.. درست نميدونم ولي مثل اينکه يکي از بستگان مسنشون مريض شده و بود و چون بچه هاي طرف  همه خارج بودن مجد رفته دنبال کاراش .. البته يه ساعت پيشم رفته بيرون از شرکت , رامشم داشت باز به همه ي سوراخ سنبه ها سرک ميکشيد .. در همين حين صداي کليد انداختن و در باز شد ن در  اومد آروم با فاطمه خداحافظي کردم و سريع رو تخت دراز کشيدم  و خودمو زدم بخواب ..

تو دلم گفتم راست ميگن کرم از خود درخته  و... صداي باز شدن آروم در اومد و بوي ادکلن مجد تو اتاقم پيچيد ... آروم نشست کنار تختم و موهامو از روي گونم کنار زد .. و يواش صدام کرد ..

-   کيانا جان ؟؟؟.... خانوم ؟؟؟؟ نميخواي پاشي؟

مخصوصا عکس العملي نشون ندادم ... آروم دستشو گذاشت رو پيشونيم و ديد تب ندارم  نفس راحتي کشيد و از رو ي تخت پاشد با صداي در فکر کردم رفته و تو جام خنديدم و نيم خيز شدم که ديدم رو صندلي ميز توالتم نشسته و داره با شيطنت منو نگاه ميکنه .. وقتي چشماي گرد شدمو ديد بلند زد زير خنده و گفت :

-   واقعا فکر ميکني بعد از 32 سال سن نميفهمم کي  واقعا خوابه کي بيدار چشمات پرت پرت ميکرد گلابي!!!

منم براي اولين بار خنديدم و ناخودآگاه گفتم :

-   وقتي بچه بودم بابا محسنم  هم هميشه ميفهميد خواب  نيستم ..

با مهربوني گفت :

-   يعني الان ميخواي بگي بزرگ شدي؟؟؟!!!

هيچي نگفتم , سکوتمو که ديد گفت پاشو دست و روتو بشور منم واست يه آب  ميوه بگيرم بخور بريم آمپولتو بزني .. بدو که بايد برم شرکت تا رامش بچه هارو فراري نداده ..

غش غش خنديدم .. که گفت :

-   مثل اينکه خبر داشتي ..

-   آره پيش پاي شما با فاطمه حرف ميزدم ...

کلافه دست کرد تو موهاش  و گفت .. 

-   اخلاقه کاريش خوب نيست وگرنه...

بقيه ي حرفشو خورد ..تو دلم گفتم وگرنه تو خلوت ... اه!!!! مردشور!!!نخواستم به چيزي فکر کنم  مجدم بدون حرف ديگه اي  رفت پايين دست رومو شستم مسواک زدو موهامو شونه کردم و جمع کردم بالا سرم و يه کاپشن گرمکن آبي آسماني تنم کردم و مرتب رفتم پايين !!

موقعي که منو ديد خنديد و گفت :

-   واسه خانوم پرستاره تيپ زدي آمپولتو يواش بزنه؟؟؟

خنديدم و عين بچه ها لبامو و جمع کردم و سر تکون دادم ...

گفت :

-   نه مثل اينکه حالت خوبه!!! از فردا مياي سر کار من دلم براي بازيمون تنگ شده!!!

اخمي کردم و گفتم :

-   ا مروز چهارشنبست فردام نيام ديگه نميدوني چقدر از درسام عقبم...!!!!

گفت :

-   بسوزه پدر اين دل با رحم ومروت .. فردام نيا ولي از شنبه سر ساعتي که بايد باشي شرکتي!!! کاراي بخشتون خيلي زياده!!! 

سري تکون دادم و ليوان آب پرتقال رو ازش گرفتم و خوردم !!

توي راه درمونگاه بوديم که همراهش زنگ خورد گوشيو برداشت 

-   الو

-   ...

-   مرسي باز چي شده ...

-   ....

-   باشه تا يک ساعت ديگه شرکتم ...

-   ....

-   باشه تو خودتو ناراحت نکن عزيز!!

-   ..

-   فعلا!!

از حرفاش  حدس زدم با رامشه ولي بروم نياوردم قطع که کرد روشو کرد سمت منو با يه لحن کلافه اي  گفت :

-   رامش بود!

-   بله .. .

-   آمپولتو زدي بردمت خونه ميرم شرکت .. اگه حالت بد اينا شد به گوشيم زنگ بزن !! شمارشو داري؟

-   نه!!

-   من که بهت  پيام زده بودم باهاش!!

-   بله ولي پاک کردم!!!

متعجب شده بود بدون پيش خودش فکر کده بود پيام که زده با هيکل افتادم رو شماره و چه بسا از حفظم بودمش!!!

گوشيمو از دستم گرفت و شمارشو زد توش وبعدم ذخيرش کرد!!! 

موقع برگشتن بر خلاف اين چند بار اخير تند تر ميرفت و من تا حدودي چسبيده بودم به صندلي وقتي رسيديم خواستم پياده شم .. آروم دستمو گرفت و گفت :

-   ببخش تند رفتم نگران شرکتم!!!! 

سرمو تکون دادم که گفت :

-   کاري داشتي زنگ بزنيا.. بي تعارف ..

-   باشه ... از ماشين پياده شدم وايساد تا برم تو بعد از اينکه در رو بستم صداي کشيده شدن لاستيک ها روي آسفالت .. خبر از رفتن شو ميداد...

فصل دهم :

تقريبا دو هفته از اون روزي که من مريض شدم گذشت  توي اون دو هفته اونقدر همه مشغول بوديم و هر کي به نوعي  داشت با خواسته هاي نا معقول شرکت ايران پايا سر و کله ميزد  که تقريبا نه من به پرو پاي مجد مي پيچيدم  نه  اون در واقع به نوعي  اون اگه  از پس رامش بر ميومد کلاهشو بايد مي انداخت هوا و ديگه وقتي واسه ي من نميموند .. 

از طرفي منم علاوه بر کاراي شرکت و دانشگاه ميان ترما مم شروع و شده بود اونقدر ذهنم درگير بود و کار ريخته بود سرم که فرصتي براي رويا بافي و خيال پردازي و نقشه کشي نداشتم ... البته ناگفته نماند  چون گاه گداري مجبور ميشدم تا 2-3 صبح بيدار باشم از رفت و آمد هاي رامش به خونه ي مجد که اقلا هفته اي دو سه بار بود بي خبر نبودم ...

يه هفته اي به دادن متمم طرح تکميلي پارت اول پروژه مونده بود که نقشه هاش براي محاسبه اومد بخش ما... فاطمه استرس داشت و مدام مي گفت :

-   بچه ها با نهايت دقت کار کنيد  اين با همه ي کارهايي که تا الان داشتيم فرق ميکنه ...

ماهم نهايت دقتمون رو روي کار گذاشتيم اما هنوزم من دستم کند بود البته لازم به توضيح کلا هم وسواس زيادي به خرج ميدادم طرفاي ساعت 5 بود که کار بچه ها يکي يکي تموم شد فاطمه اومد بالاي سرم  و گفت :

-   واي کيانا تو هنوز کارت مونده ؟؟؟؟

-   آره ميمونم تا تمومش کنم ..

-   کيانا جون  تمو کني بريا ... وگرنه من بايد جواب مجد رو بدم .. ميدوني که کارام سنگين ميشه اخلاقياتش بهم ميريزه ..

سري تکون داد و گفتم :

-   نگران نباش شما برين من تمومش ميکنم ...

فاطمه با گفتن : موفق باشي با بچه هاي ديگه راهي شدن و رفتن ..

توي محاسباتم يه قسمت بود که هر چي محاسبه ميکردم با عدداي ديگه جور در نميومد يعني به نظرم به طور کل اشکال از طرح اصلي مهندسي بود که نقشه رو کشيده .. پايين صفحه رو نگاه کردم اما متاسفانه اسم طراح اون قسمت نبود ..

رفتم روبروي تخته سفيدم وايسادم شروع کردم طرح خودمو مطابق با ساير قسمت ها کشيدم و محاسبتشم زير ش نوشتم ... بنظرم اين خيلي بهتر و دقيق تر بود ... منتهي نميدونستم بايد چجوري اين طرحمو ارائه بدم تصميم گرفتم يه سر اتاق مهندسي بزنم .. وقتي رفتم هيچکس توي اتاق نبود مندسين مهمان ايران پايام رفته بودن ... رفتم ببينم اگه مجد باشه با اون لااقل يه مشورتي بکنم  در اتاقشو زدم که ديدم صدايي نيومد آروم در رو باز کردم ديدم سرش رو ميزه فکر کردم خوابه واسه ي همين اومدم از اتاق برم بيرون که گفت :

-   کاري داشتي؟

-   مزاحمتون شدم!

چشماشو از نور ريز کرده وبود وگفت :

-   نه مزاحم نبودي  بگو کارتو ..

-   ميشه چند لحظه بياين اتاقم .. احساس ميکنم يکي از نقشه ها يه مشکل غير قابل اغماض داره ..

اصلا فکر نميکردم اينقدر تحويلم بگيره خيلي جدي گفت :

-   حتما ... بريم فقط بهتر نبود اول با مهندس طرح صحبت کني ..

-   خواستم اما زير طرح اسمي نبود ..

ابروشو داد بالا و در رو باز کرد و گفت :

-   بفرماييد ..

تمام مدتي که  من و واسش ايرادات رو گفتم و طرح پيشنهادي خودمو براش توضيح دادم سکوت کرده بود و به دقت گوش ميداد ..

حرفام که تموم شد ... ديدم هنوز ساکته  و داشت نقشه ي روي ميز رو بررسي ميکرد ... يه نگاه به طرح من انداخت و گفت :

-   ميتوني تا شب پلان کاملشو بکشي؟؟؟؟؟!!! منم ميمونم شرکت يکم کاراي عقب افتاده دارم ..

تعجب کردم :

-   يعني طرح من مورد تاييده ؟

مهربون نگام کرد و گفت :

-   بله خانوم مهندس..

اين اولين بار بود با لحن جدي و خوب منو مهندس خطاب ميکرد يه حس خوبي بهم دست داد و منم با يه لبخند گفتم :

-   پس از همين الان شروع ميکنم..

سري تکون داد و از اتاق بيرون رفت 

ساعت 6 بود شروع کردم و طرفاي ساعت 8 بود که در اتاقم زده شد و مجد با دو تا ظرف غذا اومد تو و گفت :

-   در چه حالي؟

-   يه نيم ساعت سه ربع ديگه کار داره فکر کنم ...

-   پس بيا شامتو بخور مريض نشي..

از اونجايي که خيلي گشنم بود قبول کردم  و رفتيم توي آشپزخونه و مشغول شديم .. تا حالا غذا خوردنشو نديده بودم و واسم جالب بود خيلي تميز و آروم ميخورد و لقمه هاي کوچک بر ميداشت در حين غذا خوردن ازم پرسيد:

-   کيانا ايراد ديگه اي پيدا نکردي نقشه ها رو خوب بررسي کن يه هفته بيشتر وقت نيست .. بعدم  انگار با خودش حرف ميزنه گفت :

-   اين هفته تموم بشه اين  نقشه ها تاييد شه من يه نفس راحتي  مي کشم!!!

غذامو که خوردم رو کردم بهش و گفتم :

-   -من برم سر کارم راستشو بگم يه ذوقي دارم!!!!

خنده اي کرد و سرشو تکون داد ...

 تقريبا سه ربع بعد که کارم تموم شد و با شوق دستمو زدم بهم خيلي خوب شده بود همون موقع در زد و وارد شد ..گفتم :

-   تموم شد!!!!!

بدون حرف اومد بالاي سرم دستاشو حائل ميز نقشه کشي کرد و شروع کرد با دقت بررسي کردن کارم .. يه 3-4 دقيقه اي بي هيچ حرفي گذشت و سرشو آورد بالا وگفت :

-   ميخواي بدوني مهندسي که ازش ايراد گرفتي کي بود؟؟؟!!!

با ذوق گفتم :

-   آره ...کي بود ..

خنده ي تلخي کرد وگفت :

-   توي اين شرکت فقط زير طرح هاي رئيس شرکت اسمي نوشته نميشه ..

اول نفهميدم منظورشو ولي بعد از چند ثانيه دوزاريم افتاد ... آب دهنم رو قورت دادم  وگفتم :

-   من ...نمي..

انگشتشو گذاشت رو لبم و گفت :

-   هيييسس!! خوشحالم تو فهميدي ... فقط بايد يه قول کوچيک بدي ... اونم به کسي نگي..

سرمو  به نشونه ي موافقت تکون دادم  ولي ته دلم يه ذوقي داشتم که  نگو ازينکه ازش ايراد گرفتم ..گويا اين ذوق زائد الوصف از صورتم معلوم بود چون گفت :

-   حالا از خوشحالي نترکي ...

با اين حرفش نتونستم خودمو کنتر کنم زم زير خنده که اومد سمتم وآروم انگشتشو کشيد رو چال گونم ...نميدونم تو نگاش چي بود که خندمو خوردم ...آروم گفت :

-   ميدوني تا اين وقت شب نبايد يه موش پيش يه گربه ي گرسنه بمونه ... اونم موشي که اينقدر موشه!!!

مهربون خنديد  و ادامه داد :

-   کيانا باورم نميشه تو جوجه مهندس فقط متوجه ايرادم شدي ..ميدوني اين نقشرو همه ي مهندسا بررسي کرده بودن ؟؟؟

سرمو به نشانه ي نه تکون دادم که گفت :

-   خوشحالم از اينکه احساسي استخدامت کردم پشيمون نشدم .. الانم زودي برو تو پارکينگ تا من بيام بريم خونه!!   زود تا مجبور نشدم کثيف بازي کنم ..

-   حرفش خيلي جدي بود و اسه ي همين سري کيفمو برداشتم از در زدم بيرون ...همين که رسيدم دم در شرکت .. رامش از در اومد تو و با نگاه پر از سوال و غير دوستانه اي گفت :

-   اين وقت شب اينجا چي کار ميکني ؟؟؟؟؟!!!

تا اومدم جواب بدم مجد با لحن عصبي گفت :

-   من گفتم يکي از بخش محاسبات بمونه هيچکدوم حاضر نشدن جز خانوم مشفق..

رامش با لحن بدي گفت :

-   آخه  واسه هيچکدومشون  قد اين خانوم  صرف نداشت که بمونن!!!!

عصبي شدم گفتم :

-   اون مدل صرفارو که شما خوب بلدي چرتکش رو بندازي!!!!

رامش عصبي اومد سمتم و گفت :

-   زبونتو بکن تو حلقت وگرنه ميندازمت ازينجا بيرونا ....

با اين حرف مجد اومد سمت رامش و گفت :

-   چه خبرته عزيزم .. به خانوم مشفق چيکار داري ايشون لطف کردن تا الان موندن!!

رامش در حاليکه تابلو خودش رو لوس ميکرد گفت :

-   شروين ديدي که اين دختره ي عقده اي چشم ديدن منو نداره ...

مجد در حاليکه نگاش به من بود زير گوش رامش گفت :

-   عزيزم همه به تو و معلومات تو حسوديشون ميشه يه مدير خوب که نبايد اينجوري سر هيچي از کوره در بره!!!

بغض بدي چنگ انداخت به گلوم .... پوزخندي زدم و گفتم :

-    آره واقعا!!! نيست هاروارد مدرک گرفتن!!!

رامش دوباره عصبي برگشت سمت من اما تا اومد حرفي بزنه مجد عصبي  گفت :

-   خانوم مشفق زيادي بهتون ميدون دادم ... بريد بيرون تا توبيخ کتبي نشديد!!!!!

نگاه پر از نفرتي به هردوشون انداختم و زير لب جوري که مطمئن بودم مجد ميشنوه گفتم :

-   خلايق هر چه لايق!!!!

ساعت 10 شب بود هوام سوز بدي داشت ..از در ساختمون زدم بيرون شماره ي آژانسم  نداشتم بغضم گرفته بود تا ميومدم يکم به مجد اميدوارم  شم  ...اون روي پليدشو به نمايش ميذاشت  کثافت تو تخم چشماي من نگاه کرد و گفت ...حسودي... هه!!! 

 تا آژانس حدود يه ربع پياده بود .. از سرما نوک انگشتام گز گز ميرفت .. از همه بد تر قلبم بود که انگار يکي چنگ انداخته بود بهش ... توي همين فکرا بودم که با بوق يه ماشين به خودم اومدم .. ديدم مجد پشت فرمون و داره بوق ميزنه .. با ديدنش شيشرو داد پايين و گفت : 

-   کيانا سوار شو دختر يخ زدي ...

عصباني نگاش کردم و بي توجه بهش راهمو ادامه دادم پا به پام ميومد و ميخواست مجابم کنه که سوار شم که يه لحظه برگشتم عقب و ديدم ماشين نيروي انتظامي از پشت داره مياد ..روسريمو يکم کشيدم جلو و مثلا رفتم سمت ماشين مجد ولي  به محض اينکه مجد وايساد تا سوار شم واسه ي ماشين پليس دست تکون دادم  و ماشين مجد رو نشونشون دادم اونام بلا فاصله با بلند گو به مجد  اخطار دادن که وايسه وقتي  افسر ها پليس  پياده شدن يکيشون  رفت سمت مجد و از ماشين پيادش کرد و اون يکي  ازم پرسيد چي شده  در کمال خونسردي گفتم :

-    اين آقا الان 5 دقيقست مزاحمه منه ...و پا به پام داره مياد ...

کارد ميزدي خون مجد در نميومد .. از نگاش آتيش ميباريد و با چشماش ميخواست خفم کنه ..

مامور پليس ازم پرسيد که شما چرا اين وقته شب اينجا هستيد که گفتم :

-   من داشتم ميرفتم آژانس سر خيابون ماشين بگيرم چون شمارشو گم کرده بودم  که اين آقا مزاحمت ايجاد کرد ..

-   افسر آروم بدون اينک مجد بشنوه  گفت :

-   شما شکايتي داريد ..

 نگاهي به مجد که داشت  با عصبانيت به اون يکي مامور جواب پس ميداد انداختم و در حالي که دلم غنج ميرفت از خوشحالي  گفتم :

-   نه شکايتي ندارم ولي بدم نمياد يه گوشمالي حسابي به اين افراد بدين مامور با تکون سر منظورمو فهميد و گفت :

-   - شما ميتونيد بريد ...بقيه اش رو بسپريد به من ..

ازشون تشکر  کردم با خوشحالي راهي شدم!!!

اونشب تا برسم خونه کلي با خودم خنديدم ... انگار خدام جواب دل سوختمو داده بود و اون ماشين پليس رو سبز کرده بود ...مدام قيافه ي مجد با اون تيپ و کب کبه و دب دبش ميومد جلوي صورتم و ناخودآگاه ريز ريز ميخنديدم ... فکر کنم راننده آژانسم شک کرد به سلامت عقلم..

ساعت نزديکاي 11 بود رسيدم  خونه و يه راست رفتم تو اتاقم داشتم لباس خوابمو که يه بلوز  ساتن  رکابي آسماني با يه شلوار همرنگش بود  رو  ميپوشيدم احساس کردم يه صدايي از پايين اومد ..ولي بعد که گوش دادم چيزي نشنيدم ..پيش خودم گفتم لابد باز توهم زدم ...رفتم دستشويي مسواکمو زدم و برگشتم تو اتاق .... جلوي  ميز توالتم  وايستاده بودم تا کرم بزنم به صورتم که  توي آينه با ديدن مجد که تکيه داده بود به در اتاقم ميخکوب شدم اول فکر کردم خيالاتي شدم  برگشتم ديدم نه ... اونجا ايساده و با نگاهي که از توش آتيش ميباريد زل زده بود به من  ... نفسام به شماره افتاد....  در اتاق رو بست و اومد سمتم و من ناخودآگاه چند تا قدم به عقب برداشتم ...تا اينکه خوردم به ميز ...مجد در حاليکه  موهاش بهم ريخته بود و داشت دندوناشو بهم فشار ميداد از عصبانيت.. آروم آروم نزديکم شدو  گفت :

-   اين چه کاري بود که کردي ؟؟؟؟؟!!!

سعي کردم خودمو نبازم و گفتم :

-   تو اينجا چيکار ميکني؟؟؟ مگه ...

 فرياد زد :

-   خفه شو!!!  بهت ميگم اين چه غلطي بود کردي ....؟؟؟

همزمان با فريادش موهامو تو چنگش گرفت و سرمو درست روبروي صورتش قرار داد و گفت :

-   قرارمون اين بود بازيه کثف نکنيم درسته ؟؟؟؟  زير قولت زدي کوچولو!!!...پس حالا نوبت منه  ..بدون خودت خواستي خانوم موشه  بعدم با دست آزادش شروع کرد سر شونه هامو لمس کردم ... از درد موهام که کشيده ميشد نفسم بالا نميومد   ... بغض کردم ...تنها صدايي که از گلوم در اومد يه نه نا مفهوم بود ...

-   صورتشو به صورتم نزديک کرد و گفت :

-   نه چي؟؟؟ هان ؟؟؟ بگو... بگو تا همينجا  يه کاري نکردم که  مجبور شي تا آخر عمر  دنبالم  بيفتي...

بغضم ترکيد با صداي لرزون گفتم :

-   تورو خدا ولم کن ...

موهامو ول کرد و دستشو به شونم گرفت و هولم داد وچسبوندتم به ديوار و خنده ي عصبي کرد و داد زد  : 

-   حالا مونده خال قزي ...فهميدي؟؟؟ حالا مونده!!! 

و شروع کرد به باز کردن دکمه هاي بلوزش .. 

گريم تبديل به هق هق شد ...بعد از باز کردن دکمه هاش دستشو حائل ديوار کرد و خيمه زد روم  اومد بياد جلو تا لبامو ببوسه که دست آزادمو حائل کردم به سينشو با هق هق گفتم :

-   تورو خدا ... تورو خدا ولم کن ...

-   عصبي داد زد :

-   ولت کنم که پروتر شي؟؟ اره ..ميخواستي آبرومو ببري که چي بشه؟؟؟ 

 تنشو روي دستم که حائل بود فشار داد ... تنش عين کوره بود و قلبش زير دستم محکم ميکوبيد به سينش ...

اون  يکي دستشو از شونم سر داد و از زير بلوزم حلقه کرد دور کمرم و منو کشيد سمت خودش که طاقت نياوردم ميون هق هق داد زدم :

-   شروين توروخدا ..به قرآن من منظوري نداشتم .... توام اذيتم کردي .... شروين  بس کن ... شروين به جون مامان نوشينم منظوري نداشتم ...

احساس کردم دستش شل شد ...

يه لحظه چشمم افتاد تو چشماش نگاش ديگه اون کينه و عصبانيت توش نبود ...

چند ثانيه اي بهم زل زد و بعد يهو دستاشو ول کرد و يه قدم رفت عقب ...سينه ي مردونش بالا و پايين ميرفت و روي پيشونيش عرق نشسته بود .. .ديگه توان نداشتم ..نشستم رو زمين و شروع کردم زار زار گريه کردن ... تمام تنم ميلرزيد .. يه لحظه احساس کردم دستي کشيد رو موهام ... عصبي دستشو پس زدم و گفتم :

-    گمشو بيرون .... زورت از همه ي عالم و آدم فقط به من رسيده آره ؟؟؟ اين همه عروسک دورتن ... دست از سرم بردار.. فهميدي ..

انگشتشو به نشونه ي تهديد تکون داد و گفت :

-   اينکارو کردم تا بدوني با کي طرفي .. از فکر عوض کردن قفل درم بيا بيرون چون درو ميشکونم و کلا اپن ميشي!!!!!

از اينکه فکرمو خونده بود گريم شدت بيشتري گرفت و در حالي که صدام يارا نداشت ولي با همه ي توانم داد زدم :

-   عقده اي ... تو مشکل داري .. تو... تو.... تعادل روحي نداري.. 

پوزخندي زد و از در اتاق رفت بيرون ....موقعي به خودم اومد که صداي در پايين خونرو لرزوند .. 

 با بدبختي خودمو کشيدم رو تخت و اونقدر به حال خودم اشک ريختم  تا خواب رفتم ....

صبح روز بعد طرفاي 10 از خواب پريدم ...يادم افتاد که دانشگاه دارم سريع از جام بلند شدم ... با ديدن خودم تو آينه وحشت کردم چشمام ورم کرده بود و سر شونم کبود شده بود ...نميدونم چرا با يادآوري شب قبل دوباره بغض کردم ..... بايد تلافي ميکردم ... حس انتقام تو بند بند وجودم رخنه کرده بود .. نميدونم تو وجود آدميزاد چيه که مثل  يک  اينرسي در مقابل کلمه هاي دستوري عمل ميکنه  ....  اين  اينرسي تو وجود من در مقابل مجد به اوج خودش ميرسيد  براي همين يه حسي از درون دستور به سرکشي ميداد ... 

براي مبارزه بايد يه دژ مستحکم واسه خودم ميساختم واسه ي همين در نظرم  اولين کاري که بايد ميکردم عوض کردن قفل در بود!!! حداقل  تا درو ميشکست وقت ميشد فرار کنم ..يه جا پناه بگيرم .. کار بعديم  که ضربه ي آخر محسوب ميشد  اين بود که براي در حفاظ آهني بگذارم ... ولي اون کار يکم وقت گير بود با اين حال ميدونستم اين روزا مجد زود تر از ساعت 8 نمياد .. بايد زود دست بکار ميشدم .. ...حاضر شدم و بعد از اينکه از بانکي که توش حساب داشتم پول برداشتم يه پرس  غذا از تهيه ي غذايي که همون نزديکي بود خريدم ساعت حول و حوش 12 بود که با يه قفل ساز برگشتم خونه مادامي که توپي در داشت عوض ميشد  راهنماي همشهري که سر راه خريده بودم باز کردم با اولين شماره که از پيش شمارش نشون ميداد همين اطرافه و يکي ازين شرکتهايي بود  که کارشون نصب حفاظه  تماس گرفتم  ... براي ساعت 2 قرار گذاشت که کاگراشو بفرسته براي انجام کار ... و اونجوري که گفت حدود 3-4 ساعت طول ميکشيد... وبا احتساب بد قولي و استراحت و زمان هاي پرت  حدودا تا ساعت 7 کارشون تموم ميشد ..

بعد از حساب کردن پول قفل ساز و گرفتن کليد هاي جديد در رو قفل کردم و نهارمو خوردم .. بي خيال شرکت رفتنم شدم ....ترجيح دادم زنگم نزنم!!!فقط به فاطمه يه پيام زدم و گفتم که کلاسم طول ميکشه تا 5 و نميتونم بيام ...

ساعت تقريبا 2:15 بود که نصابا اومدن و مشغول شدن ساعت 4 شمس زنگ زد به موبايلم و گفت که مجد سراغمو گرفته و وقتي ديده نيومدم  عصبي شده و گفته پي گير شه  ..منم خيلي عادي در جواب شمس  گفتم کلاسم تا 5 طول ميکشه و ديگه  بعدشم ديره بيام يه جور خودش جواب مجد رو بده!!!

بر خلاف انتظارم کار نصابا طول کشيد و ساعت نزديکاه 8 بود  و هنوز يکم ديگه از کارشون مونده بود خدا خدا ميکردم مجد ديرتر از هميشه بياد ولي متاسفانه 8:10 دقيقه بود که صداي ماشينش  اومد ..احساس کردم رنگم پريد ولي واسه ي اينکه صحنه ي ديدني چهرشو وقتي با  حفاظ روبرو ميشه از دست ندم توي راهرو وايسادم ... تا مثلا نشون بدم که دارم به کار عزيزان کارگر شخصا!!! نظارت ميکنم ...با صداي پاهاش ضربان قلب منم شدت گرفت .. وقتي از پاگرد پله ها پيچيد براي چند ثانيه شوکه به در آپارتمان من خيره شد و بعدم سعي کرد به خودش بياد بدون توجه به من رفت سمت آپارتمانشو داخل شد!!

بالاخره طرفاي 9 کار  تموم شد براي حساب کتاب مجبور شدم تا دم در خونه باهاشون برم بعد از کلي چونه   قيمت نه چندان معقولي رو بابت حق الزحمه و نصب ازم گرفتن...

 وقتي که برگشم بالا .. ديدم مجد به  چهارچوب در آپارتمانش تکيه داده و  با يه پوزخند داره منو نگاه ميکنه بهش توجهي نکردم و رفتم سمت آپارتمانم که بلند گفت :

-   من اگه بخوام  يه کاري رو بکنم از ديوار چينم شده رد ميشم!!!

جواب ندادم .. ولي جلوي چشمش نردرو کشيدم و قفل زدم و در حالي که داشت از عصبانيت چشماش ميزد بيرون درو محکم بستم و قفل کردم!!!

فررداي انروز باحس بهتري از خواب پاشدم… حس امنيت ... حس قدرت  .. بعد از صبحانه خوردن يه مانتو شلوار مشکي از تو کمد برداشتم و يه کاپشن قرمز که سر کلاهش خز داشت رو روش پوشيدم و يه شال قرمز و مشکيم سرم و کردم و اون ماتيک قرمزه که ميدونم مجد خيلي!! دوستش داشت  رو هم زدم و با ريمل مشکيم حسابي مژه هامو حالت دادم!!! با ديدن خودم تو آينه حسابي کيف کردم ... و با خنده گفتم :

-   ايييييييييييييينه!!!!!!

بازم بي خيال مال دنيا شدم و ترجيح دادم تا براي جلوگيري از برخورد مجدد با مجد با آژانس برم واسه ي هيمن بلافاصله تماس گرفتم و بعد از يه ربع ماشين اومد  راس 8 بود که رسيدم شرکت شمس با ديدن متعجب نگام کرد و براي اولين بار گفت :

-   چه خوشگل شدي مشفق!!!

خنده ي مهربوني بهش کردم و گفتم :

-   مرسي لطف داري..

طبق معمول که عينه کش زود به حالت اوليه بر ميگشت سري تکون داد ومشغول کارش شد! منم کارتمو زدمو رفتم سمت اتاقم ..توي پيچ اول راهرو .. بي هوا سينه به سينه ي يه آقا  شدم که باعث شد تمام کاغذهايي که دستش بود بريزه روي زمين .. معذرت خواهي کردم و  دستپاچه نشستم  و  کمک کردم تا کاغذ ارو جمع کنيم ...

سر کاغذ آخر دوتايي همزمان دستمون رفت به کاغذ که باعث شد براي يه لحظه نگاهم با يه جفت چشم  ماشي رنگ تلاقي پيدا کرد .. بلند شدم و درحاليکه کاغذهارو تحويلش ميدادم  نگاهي بهش انداختم ..  و معذرت خواهي کردم  يه پسر تقريبا 27-28 ساله بود .. باپوست تيره و چشماي ماشي خوشرنگ و موهاي خرمايي  و قد نسبتا بلند و هيکل ورزيده و   ... يه کت قهوه اي پوشيده بود با يه شلوار جين و پليور سرمه اي و در کل خوشتيپ بود  ..

 لبخندي زد و گفت :

-   تقصير منم بود .. راستش منم اصلا حواسم نبود ..

-   بهر حال عذر ميخوام 

ميخواستم برم که  دوباره پرسيد :

-   شما مال اين شرکتين ؟

-   بله ..

-   من پوريا راد .. از مهندساي  هاي ايران پايا هستم  

-   خوشبختم مشفق هستم .. بخش محاسبه 

لبخندي زد و گفت :

-   خوشحال شدم از آشناييتون خانوم مهندس!

سري تکون دادم و خواستم از کنارش رد شم که خز کاپشنم گير کرد به دکمه ي کتش تقلا کردم که درآد که خنديد و گفت :

-   چند لحظه آروم باشيد خانوم مشفق الان آزادش ميکنم ..

-   توي همين حين صداي سرفه  و بعدم سلام کردن دستپاچه ي راد باعث شد رومو بکنم اونور که با ديدن چشماي به خون نشسته ي مجد .. سلام آرومي دادم!!!

مجد با صدايي که از عصبانيت دورگه شد بود گفت :

-   اينجا چه خبره ؟

تا اومدم حرف بزنم راد گفت :

-   خزه کلاهه خانوم مشفق به دکمه ي ... آهان .. آزاد شد ... بعدم اشاره کرد به کتش  منم کامل برگشتم سمت مجد و بعد ازينکه با يه پوزخند زير پوستي به مجد نگاه کردم ..رو کردم سمت راد . مخصوصا با غلظت بيش از حد گفتم :

-   خيلي لطف کرديد آقاي راد!!ممنونم! بعدم با گفتن با اجازه رفتم سمت اتاقم!!!!

حس خوبي داشتم ... يه گرماي مطبوعي از ديدن قيافه ي  عصبي مجد تو وجودم نشست... در حاليکه هنوز سنگيني نگاهشو  احساس ميکردم  وارد اتاق شدم... بعد از سلام و احوالپرسي  با روحيه ي مضاعفي مشغول کار شدم... اونقدر کارا زياد بود که نميتونستيم حتي سر بلند کنيم .. تا اينکه يهو با صداي آتوسا همه بخودمون اومديم ...

-   وااااايي؟؟؟؟ کيانا؟؟؟ اسمتو زير اين طرح چي کار ميکنه؟؟؟

متعجب نگاش کردم که طرحو رو ميزش گذاشت و گفت :

-   خوب بيا ببين !!!

از جام پاشدم و رفتم سمت ميزش...طرح خودم بود که پريشبش کشيده بودم براي محاسبه ي مجدد اومده بود بخش ما!!! به آتوسا که منتظر جواب بود نگاهي کردم و بعدم داستان رو براشون البته!! با سانسور!!! تعريف کردم .. بعد از اينکه حرفم تموم شد  فاطمه نگاهي بهم کرد و گفت : 

-   عجيبه!! باورم نميشه مجد چنين کاري کرده باشه!!!

آتوسا و سحرم سرشونو به نشانه ي مثبت تکون داد و آتوسا ادامه داد :

-   يه دفعه من از يکي از نقشه هاي بي نام که در واقع مال خودشه يه ايراد کوچولو گرفتم بچه ها شاهدن باهام چه کرد!!! 

تعجب کرده بودم ... يعني واقعا مجد اينقدر انتقاد ناپذير بود؟؟؟ پس چرا حرف منو بي هيچ برو برگردي قبول کرد تازه اسمم آورد زير نقشه؟؟!!!

تمام مدت روز تا زمان ناهار فکرم حول حوش اين موضوع ميچرخيد و آخرم به اين نتيجه رسيدم حتما محاسبات طرح جايگزينم منطقي و بدون اشکال بوده.. 

موقع ناهار مطابق هروز همه قابلمه به دست رفتيم سمت آشپزخونه .. موقعي که رسيديم راد و دوتا آقاي ديگه از شرکت ايران پايام سر ميز بودن ..راد با ديدن من ازجاش بلند شد و مجدد سلام و احوال پرسي کرد و بعدم قبل از اينکه ما غذامون رو شروع کنيم  خودش و همکاراش از آشپزخونه رفتن بيرون .. تا رفت فاطمه که اصولا آدم تيزي بود  با لحن بامزه اي گفت :

-   به به !!! اين آقا کي باشن ..

-   هيچي بابا امروز سر پيچ راهرو با هم متصادف شديم و يه سلام عليکي کرديم!! همين!!

-   خوشتيپه  ها کيانا!!! مهندسم که هست!!!

-   مبارکه مامانش باشه!!

آتوسا خنديد وگفت :

-   راست ميگه فاطمه,  از دستش نده!!!  بالاخره ما دوتا پيرهن از تو بيشتر پاره کرديم!!!

فاطمه در ادامه ي حرف آتوسا گفت :

-   ما با همين يه نگاه بود بل گرفتيم چسبيديم به شوهرامون عينهو سريش اونام ديگه مجبور شدن ..

بعدم زد زير خنده که آتوسا گفت :

-   وااا!!! فاطمه دلشونم بخواد!!!!!!

همه خنديديم و مشغول شديم  ... بعد از غذا بلافاصله برگشتيم سر کارامون  معمولا هفته هايي که آخرش تحويل داشتيم کارا بقدري زياد بود که وقت سر خاروندنم نداشتيم !!! ساعت طرفاي 4 بود که فاطمه اومد بالاي سرم و گفت :

-   ببين کيانايي من کارم مونده ولي بايد حتما برم وقت دکتر دارم!!! تو ميتوني در حقم خواهري کني؟؟؟

خنديدم و گفتم :

-   زبون نريز !!!!! چقدر هست؟؟؟

-   به جون کيانا 1 ساعت بيشتر نميشه!!

نميدونم چرا اينقدر فاطمه به دلم نشسته بود خنديدم و گفتم :

-   پدر مرام بسوزه برو خيالت راحت ...

گونمو بوسيد و گفت :

-   برام دعا کن کيانا!!!! 

نگاش نگران  بود!!!  نمي دونم چي شده بود!!! سرمو تکوون دادم و گونشو بوسيدم و گفتم :

-   هر چي هست توکل به خدا...

دوباره تشکر کرد و رفت . نزديکاي 5 آتوسا و سحرم آماده شدن واسه رفتن و باز من فقط عين اين شاگرد تنبلا موندم کاراي فاطمه خيلي نبود واسه ي همين 45 دقيقه بيشتر طول نکشيد از اونجايي که کلي کار واسه دانشگامم داشتم بعد از تموم شدن کارم سريع طرح ها رو لوله کردم  و بعد از اينکه تحويل بازبيني دادم کيفمو انداختم رو دوشمو از شرکت زدم بيرون ... يکم  بيشتر از ساختمون شرکت  دور نشده بودم که يهو ديدم يکي داره صدام ميکنه  برگشتم ديدم راده ... رفتم اونور خيابون ببينم چي ميگه که از ماشين پياده شد وگفت :

-   خانوم مشفق هوا سر د شده افتخار ميديد برسونمتون ..

-   نه مرسي لطف داريد ..

-   تورو خدا تعارف نکنين لا اقل تا يجا که مسيرتونه ..!!!

توي همين گير و دار تعارفات يهو چشمم افتاد اونور ديدم ماشين مجد از پارکينگ شرکت  پيچيد توي خيابون!!!  و اومد سمت ما ...نميدونم چرا ولي يهو ..يه حس  پليدي وادارم کرد که بي مقدمه به راد گفتم :

-   باشه ميام!! 

و بعدم بلافاصله جلو چشم مجد که تازه مارو ديده بود سوار ماشين راد شدم!!!

از طرفي رادم که تعجب کرده بود که چرا تو 1 ثانيه مني که اينقدر سفت و سخت وايساده بودم  ميگفتم نميام يهو تغيير عقيده دادم با طمانينه راه افتاد!!!! 

راد براي اينکه جو سنگين ماشين رو عوض کنه شروع کرد حرف زدن و از پروژه گفتن اما من تمام مدت حواسم به ماشين مجد بود که پشتمون با فاصله ي يکي دو ماشين داشت ميومد و به نوعي تعقيبمون ميکرد !! واسه ي همين سوال هاي راد با يه بله يا نه  سر سري  جواب ميدادم!!!البته گاه گداريم راهنماييش ميکردم و آدرس رو بهش ميگفتم !!بالاخره حدود نيم ساعت بعد رسيديم سر کوچمون و من بدون اينکه يه کلمه فهميده باشم که راد چي گفته و من چي شنيدم ازش تشکر کردم وپياده شدم!!! وقتي ماشين راد رفت  از دور ماشين مجد رو ديدم!! تازه يادم افتاد که فکر اين يه تيکه مسيرو نکردم!!!! راستش يکم ترسيدم ولي بعدش گفتم : تو کوچه که ديگه نميتونه غطي بکنه !!!

با  کمي استرس راه افتادم سمت خونه و بر خلاف تصورم ماشين مجد از بغلم گاز داد ورفت ...  با رد شدن ماشين از کنارم نفس راحتي کشيدم .... موقعي که رسيدم خونه ...ماشينش تو ي پارکينگ بود از پله ها رفتم بالا که ديدم  توي پاگرد نشسته ... خواستم از بغلش رد شم که خيلي آمرانه گفت :

-    کيانا بشين!!!!!

بي تو جه بهش از پله ها رفتم بالا که بر خلاف انتظار خيلي ملايم بازومو گرفت و برم گردوند سمت خودش و گفت : 

-   خواهش ميکنم!!

بي هيچ حرفي نشستم پيشش که گفت :

-   مگه بهت نگفتم دوست ندارم کسي بفهمه توي يه ساختمونيم  خانوم موشه؟؟؟؟

اخم کردم و گفتم :

-   من سر کوچه پياده شدم!!!

مهربون خنديد و گفت :

-   ميدونم سر کوچه پياده شدي ... ولي ..حرفم اينه!! اصلا چرا سوار شدي؟؟؟

-   خوب اصرار کرد منم..

-   وسط حرفم پريد و گفت :

-    يعني هر کي اصرار کنه ...

-   عصبي نگاش کردم و گفتم :

-   -نخير!!! آقاي راد همکارمه!!

آروم عين بابا ها خواست گونمو ناز کنه که سرمو عقب کشيدم  نفس عميقي کشيد . گفت :

-    دوست ندارم بخاطر لج و لجبازي سوار ماشينه غريبه ها شي!!!!

-   بعدم در حاليکه خز کاپشنمو با دستش لمس ميکرد گفت :

-   - دوست ندارم بخاطر لج و لجبازي کاپشن قرمز بپوشي.. 

اومدم حرف بزنم که انگشت گذاشت رو لبمو گفت :

-   آقاي راد همکارته درست!!! ولي چند وقته ميشناسيش؟؟؟!! مني که الان رئيسشم!! روزي 10 دفعه ميبينمش باهاش طرف صحبت ميشم نميشناسمش!!!

با اينکه حرفاش منطقي بود ولي دلم ميخواست کلشو بکنم!!!!!با خودم بايد روراست ميبودم!! من هر کاري ميکردم تجربه اي که مجد داشت رو نداشتم!! ازينکه ميديم تک تک حرکتامو تا حدودي ميفهمه حرصي ميشدم.. توي همين فکرا بودم که ديدم زيادي داره پدرانه نطق ميکنه  نا خودآگاه کفتم :

-   باشه!! درست .. نميشناسمش .. ولي لامصب خوب تيکه ايه!!!

يهو براي چند ثانيه با دهن باز نگام کرد و بعد در حالي که سعي ميکرد عصبي بودن خندشو قايم کنه  گفت :

-   به پاي هم پير شيد فقط  بپا همه مثل من نيستن تا لب چشمه برن ولي محض خاطر چشمه تشنه برگردن!!!

چپ چپ نگاش کردم که دوباره زير گوشم گفت :

-   قيافش بد نيست ... ولي مال اين حرفا نيست!!!

با عصبانيت گفتم:

-   کدوم حرفا ؟؟

-   حالا!!!

اومدم پاشم که مچ دستمو گرفت و پيچوند ...

بعد م زير گوشم گفت :

-   اين دفعرو ميذارم به حساب بچگيت!!!

دستمو با تقلا از تو دستش درآوردمو گفتم :

-   فکر نکنم اينکه  توي سن 24 سالگي دوست دارم با يکي آشنا بشم به شما ربطي داشته باشه!!!! 

خيلي عادي گفت :

-   ميترسم برات گرون تموم شه جوجو!!!

عصبي شدم و گفتم :

-   تهديدم ميکنين؟؟؟

-    نه ... هم جنساي خودمو ميشناسم!!!

تقريبا با لحن بدي گفتم : 

-   جنس شما که از نامردي و کثيفي تکه!!! پس بعيد بدونم هم جنس شما وجود داشته باشه که بخواين بشناسين!!!

بعدم  نگامو از چشماش که از زور عصبانيت ريز شده بود  و رنجش بوضوح توش ديده ميشد برداشتم و رفتم سمت آپارتمانم....

فصل يازدهم :

بالاخره اون يه هفته ي کذايي تموم شد و متمم طرح هاي پارت اول مورد قبول ايران پايا و شخص حجت قرار گرفت الحقم نگذريم کار مجد عالي بود !! هم طرح هايي که کشيده بود فوق العاده بود همم نظارتش روي تيم دقيق و حساب شده بود ... اين موفقيت واسه شرکت نوپاي آتيه اونقدر بزرگ بود که مجدبه مناسبتش يه جشن بزرگ بگيره!!! 

اونروز طرفاي ساعت 11 بود که شمس اومد تو اتاق به 4 نفرمون کارت دعوت داد!! بعد از رفتن شمس هرکي کارته خودش که اسمشم روش بود رو برداشت .. مهموني  پنج شنبه شب از ساعت 8 شب توي خونه ي خودمون بود!!!همچنين پنج شنبه براي کل کارکنان تعطيل اعلام شده بود!!! 

نميدونم چرا عصباني شدم يعني اصلا فکر منو نکرده بود؟؟؟!!!من يا نبايد ميرفتم مهموني يا بايد اونقدر وايميستادم تا همه برن ... واي!!!! اين يکي رو نبودم....توي همين افکار بودم که تلفنه رو ميزم زنگ زد و تا برداشتم صداي مجد پيچيد تو گوشم  طبق معمول بدون سلام گفت :

-   کيانا فوري بيا تو اتاقم!! با شمسم هماهنگه!!!

تا اومدم حرفي بزنم گوشيو قطع کرد ..

فاطمه که حواسش به من بود گفت :

-   کي بود کيانا..

حواسمو جمع کردم که سوتي ندم!!!

-   شمس بود گفت مجد کارم داره!!

خنديد و گفت :

-   وا !! پس چرا اين ريختي شدي!!

-   آخه يهو قطع ميکنه!! حتي نذاشت من حرف بزنم!!

-   همينه بابا مدلشه ولي به خدا خيلي دختر گليه!!

سحر که حرفاي مارو گوش ميکرد خنديد گفت :

-   آره گل خر زهره!!! 

-   هر چهارتا خنده اي کرديم و منم اومدم بيرون و رفتم سمت اتاق مجد... تقه اي به در زدم که گفت :

-   بيا تو!!!

وارد که شدم پاشد..  يه کت شلوار خوش دوخت دودي تنش بود و زيرش يه بلوز سفيد که خيلي برازندش بود!!!  خيلي مودب تعظيمي کرد و با يه خنده گفت :

-   به به کيانا خانوم!!

-   سلام..

-   سلام به روي ماهت!!! خوبي؟؟؟

-   بي تفاوت گفتم :

-   مرسي شما بهتري؟!!

خنده سرخوشي کرد و گفت :

-   چرا بد باشم.. بذار بعدا  طرحهايي که کشيدي اجرا بشن ... هرکدومش واست يه ارزشي پيدا ميکنه!!!

اونجوري که راجع به کارش حرف ميزد نشون ميداد عاشقانه کارشو دوست داره و رک ميگم اين حالتش حس احترام طرف مقابل رو بر مي انگيخت واسه ي همين نا خود آگاه خنده اي اومد رو لبم و گفتم :

-   تبريک ميگم بهتون!!

يهو پاشد اومد سمتم و مهربون خنديد و گفت :

-   همش از پا قدم تو بوده .. تازه يادت نره يه قسمته طرحم به نام شماست خانوم!!!

سرمو انداختم پايين و آروم تشکر کردم .. اينجوري که ميشد دلم يه جوري ميشد دوست داشتم بي خيال همه چي بشم و منم با عشق زل بزنم به چشماش!! ولي خوب ديگه .... مام واسه خودمون غرور داشتم ..

سکوتمو که ديد گفت :

-   کيانا بشين که ديدمت اصلا يادم رفت ميخواستم چي بگم!!

بعدم خودش برگشت پشت ميزشو و گفت:

-   کارت دعوتت  رو شمس داد؟!

تازه ياد مهموني افتادم و اخمام رفت تو هم !!!

خنديد و گفت :

-   حدسم درست بود با توپ پر مياي!!! 

-   بعدم دستاشو به حالت تسليم بالا برد و گفت :

-   - حق داري من شرمندم ولي .. تو رو در بايستي گير کردم!! راستش اول قرار بود جشن از طرف حجت باشه و خونه ي اونا برگزار کرد ولي رامش گفت چون اونا توي پنت هاوس برجن ممکنه سر و صدا ي مهموني صداي بقيه ساکنين رو درآره واسه ي همين به  حجت پيشنهاد خونه ي من که هم بزرگه و هم کسي جز من!! توش نيست رو داد و حجتم از خدا خواسته واسه دوزار و ده شاهي کمتر خرج کردن با خوشحالي قبول کرد!!!

با اومدن اسم رامش و آشي که اون تائيس ( تائيس زني است که به تحريک وي اسکندر پرسپوليس را به آتش کشيد!!!) واسم پخته بود اخمام رفت تو هم!!! جوابي ندادم .. که پاشد اومد روبروم صندليم رو چرخوند و تکيه داد به ميز  و گفت :

-   خانوم موشه؟؟؟ چاره اي نداشتم!! بعدم گفتم بياي اينجا من تا حالا مهمونيه به اين بزرگي ندادم .. ميتوني کمکم کني؟؟؟!!!

-   عصبي نفسمو دادم بيرون و با اخم نگاش کردم و نا خودآگاه گفتم :

-   رامش جون مگه مرد ه؟؟؟!!!

-   بلند خنديد و گفت :

-   کيانا ؟؟؟  اخه اون کار بلده؟؟؟

-   آهان آخه بنده  با 50 سال سابقه ي اداره سور و سات همايوني در خدمتتونم!!!!

بلند زد زير خنده و گفت :

-   کيانا رومو زمين ننداز جبران ميکنم!!!

چقدر اين بشر رو داشت!!!!! جبرانم ميخواست بکنه!!! اصلا چجوري روش شده بود ... داشتم به اين چيزا فکر ميکردم که يهو چونمو ملايم گرفت صورتمو کرد سمت خودش و با مهربوني گفت :

-   کيانا .. باور کن نزديکترين کسم تويي فعلا!!! واسه ي همين به تو گفتم!!!!

-   پوزخندي زدم وگفتم :

-   شما که با دو تا تماس سارا خانوم و ليلا جونو و الي ماشاا... دست به سينه ميرسن خدمتتون؟؟!!

موذيانه نگام کرد و گفت :

-   حسوديت ميشه ؟؟؟؟!!!!

-   چونمو از دستش کشيدم بيرون و  با حرص گفتم :

-   -نه بابا حسودي کدومه!! دلم ميسوزه واسشون!!!! همه که اونجور که من شمارو ميشناسم نميشناسنتون!!!!!

بر خلاف اينکه فکر ميکردم عصبي بشه .. خنديد و گفت :

-   آره خدايي تو بيشتر از بقيه منو شناختي..وگرنه تا الان خودت اومده بودي سراغم!!!!!! ميدوني که منظورم چيه!!؟؟!

-   شيطون زل زد بهم که در حالي که از حرفش چندشم شده بود و توي چهرمم به وضوح معلوم بود  گفتم :

-    شما آدم نميشيد!!!!

با صدا بم مردونش با لحن عجيبي گفت :

-   آره خيلي وقته سيب حوا ديوونم کرده!!!! 

و به لبام خيره شد...

سرفه اي کردم و از جام پاشدم که به خودش اومد و گفت :

-   کيانا؟؟؟!!! کمکم ميکني؟؟!!

نميدونم چرا ولي شيطنتم گل کرد!! بدم نميومد  قبول ميکردم و يه ذره ازش کولي ميگرفتم و به ارائه ها و کاراي عقب افتاده دانشگام ميرسيدم!!!

واسه ي همين خيلي عادي گفتم :

-    چند تا شرط داره!!!

از ذوقش گفت :

-   هر چي باشه قبوله!!

موقع هايي که شبيه پسر بچه ها ميشد ديدني بود قيافش خنديدم و گفتم :

-   اول بپرس چيه ..

-   خنديد و گفت :

-   - هرچي بگي قبوله..

سري تکون دادم و با  بدجنسي تمام گفتم :

-   همم.... اولا که از فردا مرخصي ميخوام تا آخر هفته ....  

-   وسط حرفم پريد و گفت :

-   باشه اينکه چيزي نيست ... دستمو به نشانه ي سکوت بالا بردم که خنديد و گفت :

-   - بفرماييد فعلا دور دور شماست !!

خيلي ريلکس نگاش کردم و گفتم :

-    شرط دومم  اينه که اين يه هفته ..... ماشينت دست من باشه!!!!

بر خلاف اينکه فکر ميکردم الان اخماش عين خيلي از مردا که عاشق ماشيناشون ميره تو هم ولي در جا دست کرد تو جيبشو سوئيچ رو گرفت سمتم و خنديد و گفت :

-   گواهينامه که داري؟؟؟!  

در حاليکه يه جورايي شوکه بودم سوئيچ رو گرفتم و گفتم :

-   آره بابا!!! ميخواي اگه ناراحت ماشينتي...

-   خنديد و گفت :

-   نه ناراحت توام آخه ميترسم نداشته باشي  بزني يکي رو ناکار کني قتل عمد شه .. اونوقت من بمونم تو خماريت ..

بعدم يه قدم اومد جلو جوري که مجبور شدم سرمو بالا بگيرم تا صورتشو ببينم .. آروم دستشو گذاشت رو شونم و گفت :

-   مرسي قبول کردي.... فکر نميکردم شرطات اينقدر کوچولو باشن!! بعدم خنديد و زير لب گفت :

-   - شرطاتم عين خودته کوچولو و ظريفه!!!!

چپ چپ نگاش کردم و امدم عقب همزمان با اين کارم در باز شد و من و مجد برگشتيم سمت در .. رامش  چپ چپي به من نگاه کرد  و بعدم  بدون اينکه منو آدم حساب کنه رفت و گونه ي مجد رو بوسيد ... تقريبا قلبم وايساد!!!! ولي نميدونم چرا ولي مجد يه نگاهي بهم کرد که معنيشو درست نفهميدم  با اين حال يکم آرومم کرد !!!  در حاليکه معذب بود به رامش گفت :

-   نبايد در بزني؟؟؟!!! بعد بياي تو ..

رامش پشت چشميبه من  نازک کرد و  با شک رو به مجد گفت :

-   - مگه چي کار ميکردي ؟؟!! هان؟

-   مگه بايد کاري ميکردم؟!؟! رسم ادبه ...

رامش خودشو لوس کرد و واسه اينکه منو بيشتر حرص بده دستشو انداخت دور بازوي مجد و زير گوشش چيزي گفت که مجد پررو سرخ و سفيد شد و بدون اينکه جوابشو بده رو کرد سمت من و گفت :

-    خانوم مشفق شما تشريف ببريد  و اگه مشکل ديگه اي بود من رو در جريان بگذاريد ..

چپ چپي نگاش کردم و سرمو تکون دادم و زدم بيرون .. 

نميدونم چرا غصم گرفته بود ... سوئيچ ماشينشو تو دستم فشار دادم براي يه لحظه دلم خواست من جاي رامش دستمو دور بازوي مردونه ي مجد حلقه ميکردم .. با اين فکر نفس عميقي که کشيدم  سوئيچ رو گذاشتم تو جيب مانتوم رفتم تو اتاق .. تا طرفاي 5 کارامو جمع و جور کردم و با بچه ها رفتيم از شرکت بيرون داشتم طبق معمول پياده ميرفتم سمت ايستگاه که يهو ياد ماشين و سوئيچ افتادم.. خيلي وقت بود نرونده بودم... واسه ي همين با يه ذوقي برگشتم شرکت و  رفتم سمت پارکينگ در حاليکه تمام جوانب احتياط  اينکه کسي منو نبينرو  رعايت ميکردم ماشينشو پيدا کردم و پريدم بالا .. استارت زدم   و روشن شد... خودم توي شيراز يه 405 داشتم .. ولي دو سه دفعه پشت رونيز بابامم نشسته بودم .. ولي هيچکدوم اتومات نبودن!!! با خودم فکر کردم مجد هيچي نداشته باشه دل گنده اي داره که  سوئيچ يه ماشين صدوچند ميليوني رو بدون اينکه حتي بدونه رانندگيم در چه حده  داده بهم!!! بعدم با فکر اينکه معلوم نيست با اينکار مخ چندتا از دخترارو زده خودمو قانع کردم .... بالاخره دل رو زدم به دريا و دندرو گذاشتم رو Drive و بسم ا.. گفتم گاز دادم ... واااايي عجب نرم بود!!! از پارکينگ که اومدم بيرون ضبط رو روشن کردم که صداي فريدون فروغي تو ماشين پيچيد  ...

-   دوتا چشم سياه داري

-   دوتا موي رها داري

-   تو اون چشات چيا داري

-   بلا داري بلا داري

-   دوتاچشم سياه داري

-    

-   ***

-   توي سينت صفا داري

-   توي قلبت وفا داري

-   صف عشاق بدبخت

-   ازينجا تا کجا داري

-    

-   ***

-    

-   به يکدم ميکشي مارا

-   به يکدم زنده ميسازي

-   رقابت با خدا داري

-   ***

خندم گرفته بود از مجد يه همچين آهنگهايي بعيد بود ... پيش خودم گفتم منم چشمام سياهه ها بعدم در حاليکه با خودم ريز ريز ميخنديدم زدم يه آهنگ شاد اومد  يکم تو خيابونا  ويراژ دادم و بعدم رفتم سمت خونه .. طرفاي 8 بود که رسيدم با ديدن مجد دم در تعجب کردم و ماشين رو جلوي پارکينگ نگه داشتم و پياده شدم و گفتم :

-   سلام ..دم در چيکار ميکنين؟؟؟

خسته نگام کرد و گفت :

-   کجا بودي؟؟؟ گوشيتو چرا جواب نميدادي؟

با تعجب نگاش کردم و گفتم :

-   مگه زنگ زدين ؟؟!

بعدم از تو کيفم گوشيمو درآورم و ديدم 20 تا تماس داشتم ازش!!!!

متعجب نگاش کردم .. و گفتم :

-   ببخشيد ..خنديدم و به ماشين اشاره کردم و ادامه دادم :

-   جو گير شده بودم  نشنيدم ... نگران شدين نه ...؟؟

نفس عميقي کشيدو گفت :

-    نگران ...

بعدم بي هوا کشيد منو تو بغلش و گفت :

-   احمق کوچولو فکر کردم چيزيت شده ...بعدم  آروم سرمو بوس کرد ..

من که هاج و واج مونده بودم به خودم اومدم و تقريبا خودمو از بغلش کشيدم بيرون ولي نخواستم ضايعش کنم  فقط  گفتم :

-    خوب حالا بابا شمام منتظر سوژه اي ها!!! حالا چرا دم درين؟؟؟؟!!!

خنديد ...و باز نگام کرد ...

يه ابرومو دادم بالا  که با خنده گفت :

-   ظهري جو گير شدم سوئيچ رو دادم!!!  يادم رفت کليداي خونم بهشه!!

با خنده ي حرصي گفتم :

-   بله!! رامش جون رو ديدين از خود بيخود شدين!!

اخم کرد و گفت :

-   حرف اون رو نزن!!! امروز خيلي بدم اومد پريد تو اتاق بعدم باز خودش شد و با نگاه شيطون گفت :

-    وگرنه داشتم مخ يه دختر بچه ي جونورو ميزدم!!!

باز رو دادم پررو شد!!! چپ چپ نگاش کردم !!!

-   از مادر زادا نشده!!!

غش غش خنديد و گفت :

-   کي!!؟؟

-   اونکه مخ منو بزنه؟؟؟!!!

بي هوا دستشو برد و روسريمو بهم ريخت و گفت :

-   مطمئني؟؟!!!

ديدم داره زياده روي ميکنه بي خيال شدم و رفتم درو باز کردم و با يه لحن دستوري گفتم :

-   ماشينو گذاشتي تو پارکينگ سوويچشو بيار دم در بهم بده!!

در حالي که سعي ميکرد نخنده زير لب گفت :

-   برو تو بچه پررو!!!

خودمو به نشنيدن زدم و گفتم :

-   چيزي گفتين؟؟!!!

سري به نشونه ي نه تکون داد و منم اومدم تو!!! و رفتم بالا ... 

داشتم لباسامو عوض ميکردم که زنگ آپارتمانمو زد ..بدو يه سوئي شرت رو تاپ و گرمکنم پوشيدم و رفتم پايين در رو که بازکردم سوئيچ رو گرفت جلومو گفت :

-   تقديم  به شما مادمازل!!!

سري تکون دادم و گفتم :

-   مرسي!! بعدم نگام به سوئيچ افتاد و با تعجب گفتم :

-   کليداي خونه که هنوز بهشه ..

-   در رو باز کردم کليد زاپاسا تو خونه بود اينام باشه پيشت  توي اين هفته لازمت ميشه!!!

بعدم مهربون خنديد و گفت :

-   عجله اي اومدي درو باز کردي؟؟

-   آره چطور؟

خنديد و گفت:

-   هيچي !! راستي کيانا اين شماره ي زينت خانومه ... توي کاراي خونه به مامانم کمک ميکرد ... واسه تميز کاريو اينا بهش زنگ بزن بياد .. يه وقت خودت کاري نکنيا!؟؟!!

چپ چپي نيگاش کردم.. کاغذ رو گرفتم  و گفتم :

-   نخير!!! بنده ايشونم نميومد کاري نميکردم .. همين در حد نظارت !!

خنديد و گفت :

-   معلومه خانوم!!! 

-   بعدم سر خم کرد :

-    شب عالي بخير!!! 

-   موقعي که اومدم تو توي آينه تازه ديدم کاپشنمو اشتباه پوشيدم!!! خندم گرفت فهميده بود عين گوله اومده بودم در رو باز کردم!!!!

اونشب طرفاي ده بود که يه تلفن از خونه داشتم وطبق معمول با مامان و بابا و آخرم تا يکي دو ساعت با کتي حرف زدم و داستان مهموني شرکت رو شرط و شروطم رو با سانسور بخش هاي احساسي واسش تعريف کردم البته از اونجايي که کتي تيز بود با شک ازم پرسيد :

-   کيانا اين پسره از تو خوشش مياد ؟؟؟

-   نه بابا صد تا دوست دختر داره ..منم ديگه چون رئيسم بود قبول کردم ..

بعدم با کمي مکث گفت :

-   آخه پسرايي که دختره نامزدشونه پرايدشون رو نميدن دختره ...وااااي به حال پاجرو!!!!!

من که احساس ميکنم بهت نظر داره!! بعدم شيطون گفت :

-   من که ميگم بچسب بهش ولش نکن بد بخت!! همه چيش اکيه ها!!!

ته دلم يه ذوقي بود سرخوش خنديدم و گفتم :

-   چرت نگو بابا همه دوست دختراش عين مانکنان آخه من لي لي پوت رو ميخواد چي کار؟؟؟!

کتي خيلي جدي گفت :

-   گم شو دلشم بخواد !!! تاززززه کيانا به جون تو مرداي درشت و قد بلند عاشق زنايين که تو بغل جاشن!!!

در حاليکه از خنده ريسه رفته بودم  گفتم :

-   خفه شو کتي... توام منحرفيا!!!!!!!!!!!!!!!!

خودشم خنديد وبعد با جديت  گفت :

-   حالا نه ببين کي گفتم اين بابا ازت خوشش مياد!! در ضمن !!  توي مهموني عين قربتي ها پا نشي بريا قشنگ به خودت برس!!!!

-   اوووه باشه بابا!!! 

يکم ديگه ازين در اون در حرف زديم بالاخره از تلفن دل کندم و رفتم سر طرح دانشگام که فردا بايد ارائه ميدادم!!ولي تمام مدت فکرم پيش حرفاي کتي بود!!!يعني واقعا مجد از من خوشش ميومد که حاضر شد ماشينشو بده ؟؟؟؟ شايدم کارش خيلي گير بود!!! بعدم بدون اينکه نتيجه اي بگيرم کارمو تموم کردم و رفتم خوابيدم!!!!

 فرداش ساعت 6 پاشدم!!! راستش دلم نميومد من با ماشين مجد برم و اون پياده واسه ي همين تصميم گرفتم زود حاضر شمو اونو برسونم بعد برم دانشگاه بعد از خوردن صبحانه    يه جين سرمه اي و يک مانتو مقنعه ي سرمه اي و کوله و کفش سفيد پوشيدم و يه عطر ملايم زدم و  رفتم از در بيرون زنگ آپارتمانشو زدم که بعد از چند دقيقه خواب آلود درو باز کرد يه شلوار گرمکن بلند مشکي پاش بود بدون بلوز!!!!!! راستش يه لحظه محو هيکلش شدم!!!! اهل ورزش نبود البته نميخواستم... فابريک عضله اي بود!!! با سلامش به خودم و اومدم و با لبخند  گفتم :

-   ا.. سلام .. ببين !! حاضر شو برسونمت بعد برم دانشگاه!!

خميازه اي کشيد و گفت :

-   مهمون دارم!!! تو برو!!! اون ميرسونتم!!!

نميدونم چرا يه لحظه راه تنفسيم بسته شد!!!! تنم از تو ميلرزيد و سر انگشتام يخ کرد!! کليدارو گرفتم طرفش و با صدايي که  از ته چاه در ميومد گفتم :

-   مرسي..

-   هاج و واج نگام کرد و گفت :

-   چرا اينو پس ميدي؟؟؟!!

-   نفس عميقي کشيدم و گفتم :

-   نميخوامشون!! بعدم آويزونش کردم به دستگيره ي در و بي توجه بهش که آروم صدام ميزد از پله ها بدو اومدم پايين ..دم در ماشين رامش بود ....اونقدر حالم بد بود مخصوصا رفتم يه لگد به ماشينش زدم که صداي دزدگيرش تو کوچه پيچيد ... نزديک بود سکته کنم  واسه ي همين دوييدم و در رفتم .. بغضم وسط کوچه ترکيد .... نميدونم چم شده بود!!!!!...

چند دقيقه اي پشت يه درخت وايسادمو اشکامو پاک کردم ..آرومتر شده بودم .. نميخواستم ديگه بهش فکر کنم!!!!!نبايد ضعف نشون ميدادم!!!! مگه اون حرفي زده بود؟؟! ... با اين فکراخودمو قانع کردم که خودم و بعدم حرفاي کتي باعث شده خيالات برم داره و مجد فقط محض راه افتادن  کارش سوئيچ ماشينشو داده!!!!!

 سر خيابون واسه ي دانشگاه در بست گرفتم .. فقط کلاس اولمو موندم و طرحمو تحويل دادم ..بعد برگشتم خونه ...وارد که شدم ماشين مجد توي پارکينگ بود هنوز ... رفتم بالا که ديدم کليدا به دستگيره ي درم آويزونه!! عصبي شدم و پرتشون کردم  وسط کريدور .... بعدم رفتم تو .....

بعد از تعويض لباس....از زور ناراحتي و فکر مشغول بدون ناهار رو کاناپه خوابم برد!!!!

طرفاي 3 بود با صداي تلفن از خواب پريدم ...خوابالو گوشي رو برداشتم که صداي بم مجد تو گوشي پيچيد و گفت :

-   کيانا ؟؟؟؟  پشت درم !!! درو باز کن..

خوابالو رفتم دم در و باز کردم که مجد بي تعارف اومد  تو .. تازه تازه خواب داشت ميپريد و ياد صبح افتادم واسه ي همين اخمام رفت توهم... و گفتم :

-   بفرماييد تووو ..... دم در بده ...

-   يهو عصبي رو کرد بهم و گفت :

-    اين مسخره بازيا چيه .. 

-   بعدم سوئيچ رو گرفت سمتم و گفت :

-    مگه با هم قرار نداشتيم؟؟؟ من رو حرفت حساب باز کردم!!!!

بدجور کک افتاده بود به جونم !!!! واسه ي همين بي خيال خميازه اي کشيدم و گفتم :

-   کدوم قرار؟؟؟؟!!! 

عصبي دستي کشيد تو موهاش و گفت :

-   مگه شرط نذاشتي که واسه ي مهموني کمکم کني!!!!!؟؟؟؟!

-   خوب ؟؟!! شرط گذاشتم ....ولي تعهدي  که ندادم!!!!الانم دوست ندارم!!!!!!اصلا کار دارم!!!!!

-   کيانا اون روي سگ منو بالا نيارآآآآآآآآآآا...

-   عصبي شدم تقريبا داد زدم :

-   هووو ... بالا بياد ببينم !!!!! نه بالا بياد ميخوام ببينم چه غلطي ميخواي ميکني؟؟؟؟!! برو بده همون دگوري که اين آش و واست پخته خودشم نوش جان کنه ... مگه چلاغه!!! اتفاقا خوبه ياد ميگيره!!! واسه ي آيندتونم خوبه !!!!!!!!! 

يهو نگاش يه جوري شد .. اومد طرفم که گفتم :

-   بخدا دست بهم بزني من ميدونم و تو!!

سر جاش وايساد و گفت :

-   از صبح ناراحتي؟؟؟!! بخدا رامش ديشب مست مست از مهموني اومده بود اينجا..مي گفت اونجايي که بوده  نزديک اينجا ست و چون  ترسيده مست پشت فرمون تا خونشون برونه ترجيح داده بياد اينجا که نزديکتره!!

واسه ي اينکه نشون بدم براي من مهم نيست شونه بالا انداختم و گفتم :

-   خوش بحال باباش با اين دختر تربيت کردنش!! منو سننه؟؟؟؟!!!

آروم صورتمو کرد سمت خودش...و گفت :

-   کارم گير باباشه!!!!

-   خوب...

-   کيانا ...با من اينجوري نکن!!!!

-   چجوري؟؟؟!!

-   نگام کن؟!؟؟!

سرمو کردم اونور که چونمو محکم تر گرفت صورتمو برگردوند ...

-   کيانا ...

هر يه کيانا که ميگفت قلبم ميومد تو دهنم!!! نا خداگاه نگاش کردم ...

نميدونم تو چشماش چي بود ....شايدم  من خودمو گول زدم .. شايد خواهش بود توي نگاش به هر حال طاقت  بيش از اين نياوردم و با بد خلقي گفتم :

-   خيله خوب بابا!!!! قيافرو!!!شکل اين مادر مرده ها!!!!  باشه فقط چون دلم سوخت واست قبول ميکنم!!!!! 

خنديد و گفت :

-   فکر کنم تا   مهموني روزي يه دفعه اين سوئيچ بيچاره از اين آپارتمان به اون آپارتمان پرت شه!!

از لحنش خندم گرفت و تا خندمو ديد پررو شد و گفت :

-    ولي ماشاا.. شش دونگ صدارم داريا!!! چه هوار هواري کردي!!!!

 بعدم غش غش خنديد ..

-   چپ چپ نگاش کردم که  گفت :

-    اه اه !! غلط کردم!! 

قيافش خيلي بامزه شده بود  واسه ي همين لبخند زدم و  گفتم :

-   حالا برو ديگه ميخوام نهار بخورم معدم داره سوراخ ميشه!!!

با ذوق گفت :

-   بخاطر اينکه باهام آشتي کردي و زحمت مهموني رو به دوش گرفتي ناهار مهمون من!!!

دو به شک بودم که قبول کنم يا نه که گفت :

-   رومو زمين ننداز!!!

 ناهار  درست حسابيم نداشتم  واسه ي همين منم ديگه حرفي نزدم فقط گفتم :

-   پس بذار حاضر شم!!

مهربون نگام کرد و گفت :

-   برو منتظرم!!!

رفتم بالا دست رومو يه آب زدم ...

نميدونم چرا دوست داشتم تيپ بزنم نا سلامتي اولين باري بود که داشتيم ميرفتيم با هم رستوران .. ازين فکر خندم گرفت ولي مشغول شدم .. يه شلوار لوله تفنگي مشکي پام کردم با يه چکمه ي تا زير زانوي ورني مشکي و يه تونيک بافت مشکي .. يه شال گردن قرمزم پيچيدم دور گردنمو و به جاي روسريم کلاه تپل قرمز سرم کردم ... اون رژ قرمز معروفمم زدم و با ريمل مشکي مژه هامو حالت دادم!! يه کيف ظريف مشکيه بند بلندم کج انداختم !!!همممم... خوب شده بودم ...

از پله ها که رفتم پايين مجد يهو از رو کاناپه پاشد ... و بعد بي هوا گفت :

-   چه ناز شدي..

-   مرسي.. 

-   همين جوري محو من بود که با صدام  که گفتم : بريم؟؟؟!!   به خودش اومد 

يهو اخم کرد و گفت :

-   باز تو اين لباتو سرخ کردي؟؟!!

-   به شما مگه ربطي داره؟؟؟

-   با من داري مياي بيرون!!!پس  داره  .. بعدم  خيلي ريلکس يه دستمال برداشت و گرفتش سمتم :

-   پاک کن ...

بي خيال گفتم :

برو بابا!!!

يهو چونمو گرفت تو دستش و گفت :

-   دوست ندارم وقتي مياي بيرون به چشم دختراي بد  بهت نگاه کنن رژ قرمز لايق تو نيست اونم تو خيابون!!! نميگم نزن تو خونه بزن خيليم بهت مياد  .. ولي نميخوام تو خيابون به چشم اون سبک دخترا که يه موي گنديده ي تو به صد تاشون ميرزه نگات کنن ... بعدم آروم شروع کرد لبامو با دستمال پاک کردن ...

-   اعتراضي نکردم بيراه نميگفت .. بعدم .. کدوم دختريه که از غيرتي شدن مردي که دوست داره  بدش بياد... 

بعد از اينکه لبمو پاک کرد خنديد و گفت :

-   حالا شد .....حيف رنگ لباي خوشگلت نيست جوجو!!!

احساس کردم تنم داغ شد انگار خودشم فهميد چون بلافاصله روشو برگردوند و گفت : 

-   من برم ماشين رو درآرم بدو بيا کيانا که مردم از گرسنگي..

بعدم از در زد بيرون ...منم يکم صبر کردم تا التهابم کم شه ...و رفتم پايين که ديدم به ماشين تکيه داده و داره  سوت ميزنه تا منو ديد رفت سمت کمک راننده و گفت :

-   بپر بالا شوماخر!!

خندم گرفت ..و گفتم :

-   خودتون بشينين ديگه ..

شونه هاشو انداخت بالا و گفت :

-   فعلا دست تو جغلست بشين ببينم چيکار ميکني!!!!

-   سوار شدم ..راستش يکم حول شده بود ولي سعي کردم به روم نيارم .. تو دلم بسم ا.. گفتم و راه افتادم .. توي راه خيلي حرف نزديم فقط گه گاه راهنماييم ميکرد که از کدوم مسير برم  وکجا بپيچم آخرم توي يه کوچه ي دنج پر درخت جلوي يه رستوران گفت که نگه دارم وقتي ماشين رو پارک کردم .. يهو واسم دست زد و با يه لبخند گقت :

-   کيانا .. عالي بود!!!! خيلي خوبه دست فرمونت .. لياقتشو داري بعدا ها  واست بهترين ماشينارو بخرم!!!!!!!!!!!!!!!

متعجب گفتم :

-   مرسي .. ولي شما چرا بخري؟؟؟

خنديد و گفت :

-   اين فضوليها به تو نيومده بدو که مردم از گرسنگي...

اونروز صرفنظر از صبحش يکي از بهترين روزاي عمرم بود .. توجه و محبت هاي مجد به حدي بود که گاهي وقتا يادم ميرفت اين همون رئيس بد اخلاق شرکته که  همه  ازش حساب ميبرن  ...  واسم جالب بود محبتاي مجد جنسش با محمد فرق داشت شايد از لحاظ عقلاني محمد شخص مناسب تري بود براي ادامه ي زندگي ...شايد بکر بودن روحش  و نجابت ذاتي که داشت اونو به وضوح از مجد متمايز ميکرد!!! ولي در عوض مجد به واسطه ي روابط زيادي که با دخترا داشت  به شناخت کاملي از هم جنساي من رسيده بود که باعث ميشد محبتاش ملموس باشه و رفتارش پخته تر از محمد!!! از طرفي من اون موقع تصورم اين بود که مجد بدليل روابط آزادي که با دخترا داشته خيلي راحت تر ميتونه با نامزدي سه ماهه ي من کنار بياد... چيزي که عين خوره منو ميخورد!!! شايد توي جامعه ي ما داشتن دوست پسر که به مراتب بدتر از نامزد بودن و محرم شدن به کسيه پذيرشش راحت تر بود تا به هم خوردن يه نامزدي ...و تصوراتي که ازش ميشد و حرفايي که پشتش بود!!!! نميدونم شايد بابا محسنم به اين فکر کرده بود که منو فرستاد  تهران ... شايد اونم دوست داشت مثل من گذشتمو به هر طريقي شده فراموش کنه!!! بابا منو ميشناخت ميدونست نميتونم نگاههاي آدمارو که با تصور لغت نامزد بودن چه فکرايي پيش خودشون نميکنن رو تحمل کنم ...

بعد از خوردن ناهار  که چه عرض کنم عصرونه در حالي که فک جفتمون اينقدر که خنديده بوديم درد گرفته بود از رستوران زديم بيرون .. سوئيچ رو گرفتم سمتشو گفتم:

- بس که هي گفتين بخور بخور دارم ميترکم نميتونم رانندگي کنم ... 

خنديد و گفت :

-   الان ميبرمت يه جا تا غذات هضم شه ..هستي  يا نه؟؟!

سرمو به نشونه ي مثبت تکون دادم ونشستيم تو ماشين و گازشو گرفت و رفت  ... آهنگ شادم گذاشت ...خيلي تهران رو وارد نبودم ولي از اونجايي که هر وقت ميومديم هميشه بام تهران ميرفيم از مسير حدس زدم ميريم اونجا . ذوق زده گفتم :

-   واي ميريم بام ؟؟؟؟!

-   ا؟پس بلدي؟

-   آر ه هر وقت ميومديم  تهران کتي کچلمون ميکنه بس که ميگفت بريم بام!!

خنديد و گفت :

-   کتي خواهرته ديگه؟؟!

-   آره چه خوب يادتون مونده!!!!!

شيطون گفت :

-   من دختراي خوشگل رو خوب يادم ميمونه!!!!!

چپ چپي نگاش کردم که بلند خنديد و گفت :

-   قيافتو  وقتي اينجوري ميکني ....خيلي بامزه ميشه!!! 

رومو کردم اونور که گفت :

-   خوب بابا!! شما غيرتي نشو!!! من يه خوشگل تر از خواهرتو پيدا کردم فعلا!!! با اون کاري ندارم!!!

دلم يهو ريخت حتما منظورش رامش بود آخه تم رنگ مو و چشماش شبيه کتي بود!! ولي کتي با نمک تر بود!! با اخم گفتم :

-   رامش جووون رو ميگين ؟؟ نخير کتي ما خوشگلتر!!!

يه دونه ازون تک خنده هاي مردونش کرد و گفت :

-   کيانا ؟؟؟ تو چه اصراري داري اين رامش رو به من بچسبوني؟؟؟!

شونه هامو بالا انداختم و گفتم :

-   وا.. من اصراري ندارم .. ولي جوانب امر رو که بررسي ميکني اينجوري نشون ميده !!!!

خنديد و انگار ترجيح داد بحث و تموم کنه گفت :

-   نه رامش نيست!! حدست غلطه!!!! حالا مونده تا بفهمي کيه!!!

دلم چنگ خورد!!!!! نفسم يهو گرفت .. رومو کردم اونور.. يعني کي بود؟؟؟!!! نفس عميقي کشيدم و ترجيح دادم بهش فکر نکنم اونم ديگه تا رسيدنمون حرفي نزد ..وقتي که رسيديم تصميم گرفتيم پياده بريم بالا و برگرديم ... وقتي بغلش راه ميرفتم زيادي ازش کوتاهتر بودم يهو ياد حرف کتي افتادم که مرداي قد بلند زن کوتاه دوست دارن ... تنم داغ شد و خندم گرفت!!! با تعجب نگام کرد و گفت :

-   کيانا به چي ميخندي؟؟؟!!!

خندم شدت گرفت و گفتم :

-   اينکه من و شما عين فيل و فنجونيم!!!!

يهو وايساد و با خنده گفت :

-   مگه بده ؟؟؟!! بعدم بي هوا از کمر بلندم کرد و گذاشتم روي جدول بغل مسير پياده روي!!!

-   ببين  اين بالا که وايسي ميشي  هم قدم!!!

بازم خندم شدت گرفت :

-   هنوزم کوتاهترم يکم!!!

بعدم با شيطنت ادامه دادم :

-   البته قد من خوبه ها شما زيادي بلندين!!!!

مهربون نگام کرد عين اين بابا ها که از خنده ي بچه هاشون شاد ميشن بعدم دستمو گرفت گفت :

-   بيا بريم شيطون ... بيا تا کار دستم ندادي!!!!

منظور حرفشو درست نفهميدم ولي احساس کردم کلافست ... بقيه مسير آروم کنار هم راه رفتيم .. هردختري از بغلمون رد ميشد اول به مجد خيره ميشد و بعدم يه جوري به من نگاه ميکرد ..ولي مجد تمام مدت تو فکر بود ديگه حرفي نزد ... موقعي که رسيديم بالا عين اين بچه ها با ذوق گفتم :

-    آخ جوووون اينجا کلي خوراکي داره ... من خوراکي ميخوام ..

مجد خنده ي با محبتي کرد و گفت :

-    هرچي ميخواي بگو برات بخرم ..

با ناراحتي گفتم :

-   نخير نوبت من مهمونتو ن کنم...

اومدم دست کنم تو کيفم که مچمو گرفت و در حاليکه اخم مهربوني کرده بود گفت:

-   اينکار زشت رو نکن ...!!!! وقتي يه مرد هست يه جوجو دست نميکنه تو جيبش!!!!روشنه؟؟؟

-     ولي آخه ... دستم محکم فشار داد و گفت :

-     آخه نداريم!!!

ديگه حرفي نزديم  و رفتيم توي يکي از کافه ها اول از همه دوتا ليوان شير کاکائو ي داغ خورديم  و بعدم هوس کيک شکلاتي کردم و سفارش دادم که نصفشم نتونستم بخورم ... مجد مال خودشو که خورد کيک  باقي مونده ي منم کشيد سمتش و با چنگالم شروع کرد  خوردن .. راستش تعجب کردم و گفتم :

-   چنگال خودتون اون بودا ...

خنديد و گفت :

-   با چنگال تو خوشمزه تره!!!!!

-   جلل الخاق...

خنديد و گفت :

-   هنوز مونده اين چيزارو بفهمي!!!!

بعدم ميز روحساب کرد و رفتيم...

از در کافه که اومديم بيرون يه لرز نشست به تنم .. سعي کردم به روم نيارم که سردم شده که مجد يهو گفت :

-  کيانا ؟؟ چرا رنگت پريده؟؟

-   هيچي خوبم!!!

-   آروم دستمو گرفت و گفت :

-   - دستت يخ زده ميگي خوبم .. بدون اينکه مهلت حرف زدن بده کتشو درآورد و انداخت رو دوشم ..

-   با اعتراض گفتم :

-   خوبه بابا .. خودتون چي آخه ...چيزي تنتون نيس ..بعدم يه نگاه به کتش کردم و گفتم :

-   - قيافه اي واسم ساختين ها!!!!

-   ختديد و گفت :

-   خيليم خوبه ... عوضش ديگه کسي نگات نميکنه بعدم کلامو کشيد رو صورتمو خنديد ... تا پايين  برسيم خيلي حرفي نزديم ..من که مست عطر کتش بودم و انم تو فکر بود و گه گاهي فقط ازم ميپرسيد گرم شدي؟؟! خوبه ؟ راحتي و خلاصه ازين حرفا ...

توي راه برگشت بوديم که موبايلش زنگ خورد موقعي که به صفحه ي موبايل خيره شد اخماش رفت تو هم و جواب داد :

-   بله؟

-   ...

-   سلام مرسي... تو چطوري؟؟؟ 

-   .....

-   خوب تقصير خودته جنبه ي مشروب نداري ميخوري!!!!

-   ....

-   چيييييييييييي؟؟؟؟! اونجا چيکار ميکني؟؟؟!!!!

-   .....

-   نه نيستم .. 

-   .......................

-    اومده بودم بيرون شام بخورم!!

-   ................

-   نه ...تو راهم دارم ميام ...

-   .....................

-   نه .... اومدم!!!

عصبي گوشي رو قطع کرد و پرتش کرد اونور....

بعدم رو بهم کرد و گفت :

-   کيانا رامش دم دره!!!!

با تعجب گفتم :

-   چييييي؟؟؟؟!!!

-   کيانا ... نميخوام تورو ببينه .. نصف شبيم نميخوام دو قدم انورتر خونم پيادت کنم!!!

کلافه در حاليکه دلم ميخواست خودشو رامشو تير بارون کنم گفتم :

-   خوب حرفتو بزن!!

انگار که تو شش و بش بود گفت :

-   چيز کن .. ميري پشت ماشين قايم شي؟؟؟ .. من در رو قفل نميکنم ما که رفتيم بالا بپر پايين!!!

دلم ميخواست ميمردم و اينقدر خوار نميشدم !!! عصبي گفتم :

-   نگه دار!!!!!!!!!

با تعجب نگام کرد و گفت :

-   ديوونه شدي نصفه شبي؟؟؟!

-   اااه ... خنگيا ..مگه نميخواي برم پشت!!! از روت که نميتونم بپرم!!!!

نفس راحتي کشيد و گفت :

-   آهان!! سکته کردم دختر!! 

-   زد کنار و پياده شدم اونم پياده شد و در پشت ماشين که حکم صندوق عقبم داشت رو باز کرد و رفتم اون تو موقعي که اومد درو ببنده گفت :

-   کيانا ... 

جوابشو ندادم که گفت :

-   قهر نکن کيانا .... دل خوشيم تويي!!!!!!

طاقت نياوردم و گفتم :

-   خوب بابا!!!

لبخنده غمگيني زد و گفت :

-   اگه سوئيچ رو ديگه نمياري پس بدي و شوتش کني تو راهرو ميذارمش رو ماشين!!!

سرمو تکون دادم و گفتم :

-   باشه!! راه بيفت که سفير کبير منتظره!!!

در رو بست و راه افتاد!!!! بقيه را رو هم من هم اون ترجيح داديم ساکت باشيم .. موقعي که رسيديم از صداي رامش چندشم شد :

-   بابا چه عجب اومدي شروين کم مونده بود قهر کنم برما!!!! 

بعدم خنديد و گفت :

-    امشب تلافيه ديشب که خواب رفتم رو در ميکنم!! موافقي؟؟

مجد با لحن عصبي گفت :

-   لازم نکرده .. تو ازين به بعد  خواستي بياي زنگ بزن!!!! بقيه کارا پيش کش!!!

نميدونم چرا شيطنتم گل کرد باز !!! يعني بدم نميومد يکم  سر به سر رامش بذارم..

واسه ي همين با موبايلم شماره ي مجد رو گرفتم .. .

موبايلش تو ماشين بود تا دررو بازکرد برداره سريع قطع کردم .. 

رامش گفت :

-   کي بود؟؟؟!!

مجد در جوابش گفت : 

-   نميدونم قطع شد!!!!

بلافاصله دوباره گرفتم ...

تا مجد برداشت قطع کردم ..

رامش با کنجکاوي پرسيد :

-   کيه  که هي قطع ميکنه ...

مجد با صدايي که شيطنت و طعنش رو  به وضوح فهميدم گفت :

-   نميدونم يه شيطون کوچولوئه لابد!!!!

رامش که صداش عصبي به نطر ميرسيد :

-   شيطون کوچولو چه کوفتيه بده ببينم کيه ..

گويا اسممو به نام خودم ذخيره نکرده بود چون بلافاصله صداي نکره رامش اومد که گفت :

-   خانوم موشه  کيه ديگه؟؟؟؟؟؟!!!!

همون موقع واسه ي اينکه حرصشو بيشتر در آرم سريع يه پيام به اين مضمون زدم         << شرويني  جونم امشب عالي بود!!!! مممآآآآچ!!! >>  و  بلافاصله ام گوشيمو خفه کردم که اگه زنگ زد ضايع نشه!!

صداي دينگ  پيام که اومد بعد از چند لحظه داد و هوار رامش بلند شد :

-   اين کيه هاااان؟؟؟؟؟؟؟!!!! 

بعدم شروع کرد فحش دادن ولابلاي حرفاش تهديد کردن و اينکه به بابا ش ميگه و .... قرار داد رو فسخ ميکنن و ...

جالبيش اينجا بود که مجد تمام اين مدت سکوت بود ... وآخرم با صداي در  و بعدم ويراژ ماشين فهميدم که رامش رفته .... 

از خنده کف ماشين ولو بودم  که در يهو باز شد و به  خودم اومد .... فکر اينجاشو نکرده بودم که مجد ممکنه عصباني بشه . توي تاريکي پارکينگ تشخيص ندادم  صورتش چه فرميه ولي چشماش برق عجيبي داشت ... با صداي بمش گفت :

-   نمياي بيرون ؟؟؟!!!

با طمانينه پياده شدم  .... در ماشين رو بست  و تو تاريکي روبروم وايساد .. تا اومدم حرف بزنم .. انگشتشو گذاشت رو لبم و سرشو خم کرد و زير گوشم گفت :

-   ميخواي جواب پيام رو بدم؟؟؟!!!

بعدم با مکث گفت :

-   بخصوص تيکه ي آخرشو؟؟؟!!!

قلبم داش از جاش کنده ميشد  نميدونستم چي بگم ... اومدم برم که بازومو گرفت :

-   کجا؟؟؟!!!! 

تنم لرزيد ...از ترس نبود .. 

آهسته زير گوشم گفت :

-   حالا واقعا امشب خوب بود ...

سرمو به نشونه ي مثبت تکون دادم که گفت :

-   نميخواي ازم تشکر کني؟؟؟!!

آروم گفتم :

-   مرسي...

-   مرسي کي؟؟؟!!

نگاش کردم .. چشمام به تاريکي عادت کرده بود ميشد شيطنت رو تو صورتش به وضوح ديد  واسه ي همين گفتم :

-   مرسي جناب مجد!!!

-   جناب مجد باباي خدا بيامرزم بود!!

پررو !!! ميخواست مجبورم کنه اسمشو بگم!! واسه ي همين گفتم :

-   مرسي آقاي مجد!!! همين!!!!

بازومو فشار داد و گفت :

-   پس آقاي مجد؟؟؟!!

-   بله !!!!

حرصي بازومو ول کرد و گفت :

-   باشه به وقتش !!!

بعدم دستاشو کرد تو جيبش و گفت :

-   راستي ميدوني با کار امشبت يه خرج کادوي آشتي کنون رامش رو رو دستم گذاشتي؟؟؟!!

با تعجب نگاش کردم و گفتم :

-   واقعا آشتي ميکنه؟؟!؟!!

خنده ي موذيانه اي کرد و گفت :

-   هنوز منو نشناختي ..

اخمي کردم و رفتم سمت پله ها که بلند خنديد پشتمو و گفت :

-   حالا باز از حسودي  قهر نکني بياي کليدارو پرت کني تو صورتما!!!

برگشتم و با حرص گفتم :

-   نخير!!!! شما ارزوني همون رامش جون!!!! منم ميبينين گاهي هم صحبتتون ميشم از تنهاييه!!!!

به ماشين تکيه داد ... و يه لبخند کجي رو لباش بود...و چيزي نگفت ..

رفتم بالا و درو بستم ... خدايا اين چه آتيشي بود انداختي به جونم؟؟؟!!!

کلا ه و شالمو درآوردم  و داشتم با چکمه هام سر و کله ميزدم که زنگ آپارتمان زده شد ... با هر جون کندني بود چکمه هامو درآوردم و رفتم دررو باز کردم ... مجد خندون پشت در بود .. گفت :

-   بيا باز سوئيچ يادت رفت شيطون!!!!

-   مرسي..

بعدم تعظيمي کرد و رفت !!!!

اونشب تا خود صبح به مجد فکر کردم چشماشو خنده هاش حرفاش صداي مردونش .. بد جوري گرفتار شده بودم!!! عصباني بودم!!! ولي واقعا از دستم خارج بود!!!!! حتي دليلشم نميدونستم .. ..

هرچند دوست داشتن دليل نميخواست...

فصل دوازدهم :

فردا ي اونروز طرفاي ساعت 9 بيدار شدم فقط دوروز به مهموني مونده بود و واسه ي اينکه به مجد ثابت  کنم که بقول معروف زنيت دارم  و ميتونم از پس خيلي کارا بر بيام زمان کمي بود..  همين که داشتم صبحانه ميخوردم ليست کارايي که بايد انجام بدم رو نوشتم  تا بلافاصله برم دنبالشون ...ساعت نزديکاي 10.5 بود که حاضر شدم .. فقط يه موضوع بود که باعث شده بود دو به شک به تلفن خيره شم .. اونم اين بود که من پول لازم رو واسه سفازش غذا و کيک و گل و .. نداشتم .. توي همين افکار بودم که موبايلم زنگ خورد!!!! ذوق کردم خودش بود!!! دکمه ي اتصال و زدم :

-   به به !!!! خانوم مشفق!!!!

-   به به!!! ... آقاي مجد ..

-   سر خوش خنديد و گفت :

-   کيانا هنوز که نرفتي دنبال کارا؟؟؟

-   نه هنوز!!

-   آهان .. ببين پس قبلش  برو تو آپارتمان من توي اتاقم يه پاکت رو پاتختيمه اونو بردار توش پوله... ديشب خواستم بهت بدم که دير وقت يادم اومد صبحم دلم نيومد بيدارت کنم..

واسه ي خودم کلاس گذاشتم و گفتم :

-   مرسي.. حالا خودم حساب ميکردم بعدا با هم حساب ميکرديم .. 

با لحن مهربوني گفت :

-   شمام تا الانم کلي مارو شرمنده کردي ...

-   نه بابا  اين چه حرفيه ..

-   راستي کيانا .. به زينت خانوم زنگ زدم.. واسه ي فردا صبح ساعت 9  مياد تو فقط در رو بايد براش باز کني هم امينه همم همه ي زير وبم خونرو بلده نيازي نداره بالا سرش وايسي...

-   باشه ..مرسي گفتي ..

-   مرسي از تو برو به سلامت ...

گوشيو که قطع کردم  رفتم اون آپارتمان ... . وارد اتاقش شدم و   پاکت  رو برداشتم داخل پاکت خيلي بيشتر از حد تصورم پول بود واسه ي همين مقداري  که فکر ميکردم لازمه رو برداشتم و بقيه ي پولارو گذاشتم سر جاش و با ذوق رفتم سمت پارکينگ .. ماشينو درآوردم و رفتم دنبال کارا..

اول از همه رفتم يه رستوران که دختر عموم براي عروسيش  از اونجا سفارش غذا داده بود ميدونستم اسمش فارسيه و سمت دولته خلاصه پرسون پرسون رفتم تا پيدا کردم خداروشکر سرراست بود ...سفارش چند مدل غذاي ايراني و چند مدل غذاي فرنگي دادم وبعد از دادن آدرس دقيق نيمي از پول رو دادم وباقي رو هم قرار شد موقع تحويل غذاها بهشون بدم!!!

بعد از اونجا رفتم و به چند تا شيريني فروشي سر زدم که اصلا باب ميلم نبودن ..يهو ياد يه شيريني فروشي افتادم که يکي از بچه هاي سال دومي واسه ي دفاعش شيريني هاشو از اونجا خريده بود و همه ي بچه ها خيلي ازش تعريف ميکردن آدرس دست و پا شکستشو بلد بودم .. خوشبختانه ازونجايي که بنام بود و همه ميشناختن اونجارم راحت پيدا کردم و سفارش چند مدل دسر و شيريني هاي خشک و تر چند مدل آجيل دادم  و بعد از حساب کردن پولشون آجيلا و شيريني ها ي خشک رو تو ي ماشين گذاشتن و شيريني تر , دسر و اينارم با دادن آدرس موکول کردم به روز مهموني...

نوبت به ميوه بود از اونجايي که هوا سرد شده بود و ميوه هاي اين فصلم خيلي نبود فقط پرتقال و نارنگي و سيب و موز و خيار گرفتم و البته براي اينکه يه ذرم خودي نشون بدم يه جعبه انارم گرفتم تا شب پنج شنبه خودم دون کنم ... 

بعد از اينکه واسه خودم يه پرس غذا گرفتم سر راه برگشت به گل فروشي سر کوچه ام سفارش  چند شاخه مريم , ليليوم  و ارکيده بنفش کمرنگ دادم و قرار شد پنج شنبه اونارم بيارن دم خونه!!!

وقتي رسيدم خونه ساعت از سه گذشته بود معدم داشت سوراخ ميشد بعد از اينکه ناهارمو خوردم ولو شدم رو تخت ..تمام کارارو راست و ريس کرده بودم ... فقط ميموند تميز کاري خونه که فردا قرار بود کمک بياد و بعدم ميموند لباسم با اين فکر عين فشنگ از جام پاشدم و رفتم سر کمدم ...

تقريبا تمام کمد رو زير و رو کردم ولي هيچ لباس رسمي  اي نداشتم که چشممو بگيره .. بايد حتما يه خريد ميرفتم .. بيخيال استراحت شدم .. داشتم  دوباره لباس ميپوشيدم که موبايلم زنگ خورد .. :

-   کيانا کجايي؟؟؟

-   اول سلام بعدا کلام جناب مجد!!!!

بلند خنديد و گفت :

-   يه دفعه گقتم اون بابام بود!! همون صدام نکني بهتره!!!

-   باشه ..امرتون ..

-   آهان ..ببينم بيروني؟؟؟!

-   نه الان داشتم دوباره ميرفتم ...

با طمانينه گفت :

-   کيانا چيزه ... مياي دنبالم؟؟؟

خنديدم :

-   بابا ماشينه خودته .. آره ميام فکر کنم طرفاي 5.5 اونجا باشم..

-   مرسي کيانا ..

گوشيو گذاشتم  خدا خدا ميکردم ترافيک نباشه تا بتونم همون شب برم خريد  ولي از بخت بد بخاطر بارون خيابونا بد جور شلوغ بود .... ساعت 6 بود  رسيدم دم در شرکت محض احتياط رفتم توي يکي از کوچه هاي شرکت و بهش sms زدم بياد اونجا ...

تا وقتي که بياد سرمو گذاشتم رو فرمون که با رِنگي که روي شيشه ي ماشين گرفت سرمو برداشتم ...يه نگاه بهش کردم ... يا خدا چقدر خوشتيپ شده بود يه پليور مشکي ساده پوشيده بود با يه شلوار جين سرمه اي سير و کفشاشم که نگو .. موهاش بارون  خورده بود و خيلي بهش ميومد درو زدم که پريد بالا و با خنده گفت :

-   چه باروني ...

بوي ادکلنش پيچيد تو ماشين يه لحظه به رامش حسوديم شد که بي خيال بغلش ميکرد يا گونشو ميبوسيد ...محوش بودم که گفت :

-   کيانا خانوم کجاييي؟؟؟؟!!!

چشم ازش برداشتم و گفتم :

-   هيچي ... خسته نباشين. .. بريم؟؟؟!

مهربون خنديد و گفت :

-   شما خسته نباشي... ببخش مجبورت کردم بياي دنبالم .... بعدم گفت  :

-   ناراحت نميشي گه من بشينم ؟ راستش جايي کار دارم .. 

با کمال ميل قبول کردم و جامون رو با هم عوض کرديم اينجوري ميتونستم يکم نگاش کنم ...

توي راه براش خلاصه اي از کارايي که امروز کردم رو گفتم و اون هر بار مهربون ميخنديد و تشکر ميکرد ... يهو نگاه کردم ديدم سمت الهيه ايم ... گفتم :

-   اينجا چي کار داريم؟؟!!

خنديد گفت :

-   تورو نميدونم ولي من بايد يه دست کت شلوار بخرم واسه ي مهموني ... راستش از لباس پوشيدنت معلومه با سليقه اي واسه همين رامشو پيچوندم و بعدم يه نگاه بهم کرد و ادامه داد :

-    مزاحم شما شدم!!!

با خودم فکر کردم بدم نشد منم ميتونم مغازه هاي اينجا رو نگاه کنم شايد چيزي چشممو گرفت و فردا يه سر اومد و خريدمش...

ماشين رو پارک کردم و وارد يه پاساژ کوچيک شديم که فقط 4-5 تا مغازه توش نبود ..ته پاساژ يه مغازه ي بزرگ وخيلي شيک بود که يه سمتش لباساي مردونه بود سمت ديگش لباساي زنونه ...

صاحب مغازه که انگار مجد رو ميشناخت سلام عليک گرمي باهامون کرد ..منم   براي اينکه مجد رو همراهي کرده باشم  رفتم سمت لباساي مردونه يه کت شلوار دودي  خيلي شيک با يه بلوز زرشکي ديدم که خيلي به نطرم شيک اومد ... داشتم بررسيش ميکردم که ديدم مجد بالاي سرمه داره با لبخند نگام ميکنه ...لبخند زدم و گفتم :

-   اين چطوره ؟؟!!

رو کرد به فروشنده و گفت :

-   اينارو ميخوام امتحان کنم .. 

-   موقعي که رفت توي اتاق پرو منم رفتم سمت لباساي زنونه ... من با اينکه پوستم سبزه بود ولي لباس آبي آسموني خيلي بهم ميومد بخصوص اينکه با موهاي مشکيمم تضاد خوبي داشت روي رگال مغازه يه همچين رنگ لباسي  نظرمو جلب کرد لباس يقه ي گرد بسته داشت و آستين حلقه اي و چسبون  تا بالاي زانو بود  و روي کل لباس يه حرير آبي ميومد و روي همه ي اينا يه کمربند نقره اي  که درست روي گودي کمر قرار ميگزفت بنظرم لباس شيکي بود ..داشتم بنداز بر اندازش ميکردم که  با صداي مجد بخودم اومدم :

-   - از اين خوشت اومده ؟!!

-   برگشتم سمتش...

-   وااااااييييي چقدر برازندش بود ... ناخود آگاه با يه لخند و نگاهي که ميدونم از توش تحسين مي باريد گفتم :

-   - چه خوب شدين !!!

-   مهربون زير گوشم گفت :

-   - سليقه ي شماست ديگه ...

بعد از اينکه لباسشو عوض کرد همين طوري که داشتم بقيه ي  جنساي مغازرو ميديدم  مجدم حساب کتاب کرد و زديم بيرون ...

مجد پيشنهاد داد که بريم يه رستوران براي شام ولي من اونقدر خسته بودم ترجيح دادم غذارو تو خونه بخورم واسه ي همين از يه رستوران خوب غذا گرفت و اومديم سمت خونه .. 

ساعت نزديکاي 10 بود که رسيدم ... موقعي که اومديم بالا مجدم خيلي راحت  وبدون تعارف  براي خوردن غذا اومد آپارتمان من .. منم ديگه درست نديدم حرفي بزنم و غذا هارو ازش گرفتم و رفتم توي آشپزخونه ... داشتم ميز رو ميچيدم که از توي دستشويي بلند گفت :

-   کيانا شير دستشويي پايينت فشارش کمه .. ميشه برم بالا ذستمو بشورم ..

-   آره برو!!!

ميز و که چيدم اومدم که صداش بزنم ديدم داره از بالا مياد پايين..

مموقع خوردن هردو ساکت بوديم بعد از اينکه غذامون تموم شد بلند شد رفت سمت ظرفشويي که با اعتراض گفتم :

-   چي کار ميکنين ... خودم ميشورم 

خنديد  گفت :

-    جشمات سرخه سرخه مرامي بيدار موندي وگرنه عين بچه شيطونا پاي سفره خوابت ميبرد!!

خنديدم و گفتم :

-   نابودم !!!

بعدم نشستم رو صندلي و ظرف شستنشو تماشا کردم ...و تقريبا چرت زدم کارش که تموم شد دستمو گرفت و منو کشوند دنبال خودش تو هال و بعدم اشاره کرد :

-   تو برو بخواب منم بيشتر ازين مزاحمت نميشم...!!

خوابالو تشکر کردم  وکيسه ي لباساشو دادم دستش ...و با يه شب بخير درو بستم .. 

سلانه سلانه از پله ها بالا رفتم بعد از مسواک زدن وارد اتاق شدم  که ديدم يه بسته ي کادويي رو تختمه .. روش يه کاغذ بود که نوشته شده بود : تقديم به جوجوي خسته!!

بخط .. خطه مجد بود ببا ذوق بازش کردم .. از ديدن پيرهن آبي آسماني که تو دستم بود  شاخام داشت در ميومد .. کي اينو خريده بود؟؟؟!!!

نميتونم حس اون لحظمو بزبون بيارم فقط اونقدر خوشحال بودم که دوست داشتم داد بزنم و به همه بگم  مجد چيکار کرده ... پيش خودم ميگفتم يعني دوسم داره ؟؟ شايدم مال اين بود که کمکش کردم .. بعدم توي يه لحظه  حال خودمو با اين فکر که شايد با هر دختر ديگه اي ميرفت اين کارو ميکرد بهم  ريختم .. خيلي بد بود ..توي يه تضاد عاطفي گير کرده بودم ... مجد توي لفافه خيلي کارا کرده بود که ميدونم هر دختري ديگه اي جز من بود به حساب علاقه ميذاشت ولي من نميتونستم ... نميگم آدم بد بيني بودم .. ولي دوست داشتم واقع بين باشم و ترجيح ميدادم دست به عصا راه برم ...

اونشب لباس رو با دقت توي کمدم آويزون کردم و تصميم گرفتم در اسرع وقت ازش بابت اين محبتش تشکر کنم ... و با هزار جور فکر و خيال بالاخره خواب رفتم ...

صبح روز بعد ساعت نزديکاي 8 بود که از خواب پاشدم بعد از اينکه صبحانه خوردم لباس مناسب کار پوشيدم و رفتم اون آپارتمان راس 9 زينت خانوم که يه زن حدود 55 ساله نشون ميداد اومد ... سلام عليک کردم و گفتم :

- زخمت کشيدين اومدين ... منم واسه ي کمک هستم!!

با تعجب نگاهي بهم کرد و گفت :

-   نه خانوم جون من خودم کارارو  انجام ميدم!!

-   آخه دست تنها که نميشه خونه ي به اين بزرگي .. کاري بود به منم بگين!!

لبخندي زد و گفت :

-   باشه دختر جون!!!

همين طور که زينت خانوم مشغول شد منم توي آشپزخونه ميوه ها رو شستم و خشک کردم  و مشغول دون کردن انارا شدم  ...

موقعي که تموم شد ساعت نزديکاي 12.5 بود بد جور احساس گرسنگي ميکردم پاشدم لباس پوشيدم و رفتم پيش زينت خانوم :

-   من دارم ميرم غذا بگيرم چي دوست دارين ؟؟؟!!

مهربون نگاهي بهم کرد و گفت :

-   من ناهار ميارم با خودم دختر جون!!!

-   حالا ميشه لطف کنيد ناهاروتونو بذارين بعدا امروز يه چلو کباب حسابي بخوريم؟؟؟

خنديد و گفت :

-   شمام عين آقاي دکتر حرف ميزنيدا !!!

منظورش شروين بود خيلي دلم ميخواست راجع به مجد يه چيزايي بدونم ولي ضايع بود اگه سوال ميکردم ...

رو کردم بهش و گفتم :

-   پس حاضر شين بريم يه رستوران توپ..

با مهربوني گفت :

-   مادر جون اگه بياري خونه من راحت ترم الان وسط کار سختمه .. 

قبول کردم و رفتم يکي از رستوران هاي خوب اطراف و يه پرس برگ  يه پرس جوجه گرفتم و برگشتم ..موقع خوردن ناهار رو کرد بهم و گفت :

-   شما نامزد آقا دکتري؟؟!!

غذا پريد تو گلوم و دست و پا شکسته گفتم :

-   نه .. بابا !! من همسايه روبروييشونم !! البته توي شرکتشونم کار ميکنم!!

مهربون خنديد و گفت :

-   آخه ديدم با بقيه ي دخترايي که اينجا ميومدن خيلي فرق ميکنين گفتم شايد آقاي دکتر دست از جووني کردن برداشته باشه!!

خنديدم .. هر چند خندم خيلي شاد نبود , گفتم :

-   نه آقاي مجد کلا خيليي جووني ميکنه!!!!

زينت خانوم سري تکون داد و گفت :

-   ماشاا... بس که خوش قد و بالاست دخترا دست از سرش بر نيمدارن دختر جون اونم مرده ديگه ....

زمان رو مناسب ديدم واسه ي همين گفتم :

-  شما خيلي سال ميشناسيشون ؟؟

-   آره مادر جون تقريبا هم سن و سالاي الان تو بودم که شوهرم زمين گير شد !! از کارگراي جناب مجد بود از روي داربست افتاد .. جناب مجد همه جوره هوامونو داشت و واسه ي اينکه فکر نکنم داره در حقمون ترحم ميکنه در ازاي کمک کردن به خانومش به من حقوق ميداد حقوقي که دو سه برابر اون چيزي بود که واقعا حقم بود... دوتا دختر دارم .. هردوشون جناب مجد جهيزيه داد .. خدا بيامرزتشون!! خيلي آدم با خدايي بود!!!

-   خانوم مجد چي؟؟!!

-   اونو که نگو ماهه ..هر چي بگم کم گفتم عين خواهرم دوستش دارم .. هرچند ظاهرش خيلي خو ش اخلاق نيست ولي قلبش خيلي مهربونه ... بعدم ادامه داد :

-   آقا شاهين و آقا شهاب پسراي بزرگشون خيلي شبيه خانومن  ولي اين ته تغاريه دور از جونش  عين خود جناب مجده .. راستشو بخواي دختر جون من آقا شروين رو عين پسر خودم دوست دارم ..و هميشه آرزومه بهترين زن نصيبش بشه !!!

خودمم توي اين مدت فهميده بودم مجد با تمام اخلاقاي ناپسند اجتماعيش ولي چهره ي محبوبيه از کارمندا گرفته تا يه زن عامي همه دوستش دارن و براش احترام قائلن...خيلي دوست داشتم  ببينم اگه مجد يه زن بود با همين منش  فقط  دوست پسر داشت يا با يکي نامزد کرده بود و بهم خورده بود بازم راجع بهش اينجوري فکر ميکردن ... يا مثل خونواده ي من توي خفا ميگفتن لابد دختره يه ايرادي داشته .. خيلي جالب بود هميشه ته تهش ايراد رو از دختر ميديدن .. بيخيال اين فکرا شدم و ظرفهاي ناهارو جمع کردم و شستم ,  زينت خانوم رفت دنبال بقيه ي کارا....

 طرفاي ساعت سه داشتم  توي کابينت ها دنبال ظروف مناسب واسه آجيل و شيريني و اينجور چيزا ميگشتم  .. توي يکي از کابينت هاي يه ظرف خيلي شيک نظرمو جلب کرد  داشتم سعي ميکردم روي نوک انگشتام وايسم برش دارم که يهو احساس کردم يکي پشتمه برگشتم مجد خنده اي کرد و ظرف رو از کابينت برداشت و داد دستم ..

-   چطوري خانوم کوچولو!!!؟؟؟

با تعجب در حالي که به کابينت تکيه داد و مجد روبروم وايساده بود گفتم :

-   شما اينجا چي کار ميکني؟؟!!  

-   حوصله ي شرکت رو نداشتم زدم بيرون گفتم بيام کمک دستت .. زينت خانوم اومده ؟؟؟!!

-   آره بالان ... پايين تموم شد .. 

-   پس من برم يه سلام عليکي بکنم ...

دم در برگشت و گفت :

-   کيانا يه چايي ميذاري؟؟!!

-   آره .. حتما ... 

-   مرسي

از بالا صداي سلام عليک گرمي ميومدو خنده هاي سر خوش زينت خانوم .. چايي رو که دم کردم مجد و زينت خانوم وارد  آشپزخونه شدن و مجذ رو کرد به من و گفت :

-   کيانا با خاله زينت من آشنا شدي؟؟؟ ازوون زن هاي گل روزگاره..

زينت خانومم که ازين حرف محد ذوق کرده بوددر جواب گفت :

-   آره پسرم ماشاا.. چه همسايه ي خانومي داري بعدم با شيطنت به مجد نگاه کرد که مجد گفت :

-   خانوم؟؟؟ يه تيکه جواهره ازين همسايه ها توي اين دوره و زمونه کم پيدا ميشه ..

هردو خنده اي کردند و من تقريبا هاج و واج نگاشون کردم و زير لب  ازشون بابت تعريفا تشکر کردم 

بعد از چايي که تمام مدتش  به حرفاي مجد و زينت خانوم از خانواده هاي همديگه سراغ ميگرفتن گوش دادم .. زينت خانوم برگشت سر کارش و مجدم رفت کمکش ...ساعت طرفاي 6 بود که کارهاي خونه تموم شد و مجد اومد پايين و در حايکه کتش دستش بود گفت :

-   کيانا من ميرم خاله زينت رو برسونم .. توام مياي؟؟؟

نميدونم چرا احساس کردم شايد مزاحم باشم واسه ي همين گفتم :

-   نه  منم ديگه کاري ندارم تقريبا ...ميرم خونه يکم استراحت کنم 

-   خوب ما رفتيم همين حا استراحت کن ديگه خونه ميري چي کار؟؟!!

-   نه .. اونور راحت ترم!!

ديگه اصرار نکرد و بعد ازينکه از زينت خانوم تشکر  کردم خداحافظي کردن و رفتن!!!

موقعي که اومدم خونه از زور خستگي همون جا روي کاناپه بيهوش شدم!!!!

بالاخره روز مهموني رسيد  و  از اونجاي که مجدم خونه بود پا به پاي من کمک کرد جالبيش اينجا بود نه من نه مجد هيچکدوم اشاره اي به لباسي که برام خريده بود نکرديم و منم تصميم گرفته بودم براي قدرداني همون لباس رو شب بپوشم... 

 اونروز  از صبحش ميوه  و شيريني و آجيل رو تو ظرفهاي مختلف چيده بوديم و توي جاهاي مختلف سالن قرار داده بوديم از طرفيم گل ها رو توي گلدوناي مختلف گذاشتم و تموم خونه رو  با شاخه هاي مختلف گل تزئين کردم  ... همه جاي خونه رو بوي گل گرفته بود  تا ساعت 1 تقريبا کارها تموم شد فقط ميموند پذيزايي و شام که قرار دادي که با فارسي نوشته بودم شامل پذيرايي شامم ميشد و همه ي ظرف و ظروف و چيدمانم از خودشون بود !!!! براي پذيرايي کليم  گويا قرار بود مش رحيم از ساعت 4 بياد و کارها  رو به عهده بگيره ...

بعد از تموم شدن کار مجد رو کرد به من و گفت :

-   کيانا ناهار رو چي کار کنيم ؟!!

-   نميدونم وا... ميگم شام که قراره حسابي باشه بيا ناها ر نيمرو يا املت بخوريم !!!

-   خنده ي بلندي کرد و گفت :

-   پايه اي؟؟؟!! اگه تو مشکلي نداري منم حرفي ندارم ..

-   رو کردم بهش و گفتم :

-   پس بيا سمت من ... اينجا رو نميخوام کثيف کنم ..

-   نه منتظر کسيم قراره چيزي بياره ... همين جا بخوريم!!!

شونه هامو بالا انداختم و گفتم :

-   هرجور راحتي.. حتما هم بايد من درست کنم ديگه؟؟؟!!

ابروهاشو داد بالا وگفت :

-   نه استثنا اين يکي رو بلدم ...

خنديدم و اونم مشغول کار شد .. وسطاي غذامون بوديم که زنگ زده شد .. با تعجب نگاش کردم که گفت :

-   نگران نشو دم در کارم دارن تو غذاتو بخور الان ميام ..

موقعي که اومد دوتا کيسه ي سياه دستش بود با تعجب پرسيدم  :

-   اينا چيه ...

خنديد و گفت :

-   مال بچه ها نيست .. 

اخمام کردم تو هم که گفت :

-   آقاي حجت و دخترشون توي مهموني مشروب نباشه بهشون خوش نميگذره ...

-   چي؟؟؟؟ يعني اينا مشروبه ؟؟؟!!!!!

خندش گرفت گفت :

-   خوب آره!!

نميدونم چرا غصم گرفت  با ناراحتي گفتم :

-   يعني شمام  ميخوري؟؟!!!

مهربون نگام کرد و گفت :

-   يه لبي تر ميکنم ولي حدمو ميدونم !!!!

پيش خودم گفتم .. به به !! گل بود به سبزه نيز آراسته شد!!! ناهار که تموم شد رو کردم بهش و گفتم :

-   ديگه کار خاصي نمونده .. من برم سمت خودم ا حاضر شم بايد فکر کنم ببينم چه جوري بيام که کسي متوجه نشه من همسايه ي بغليتونم!!!

تا دم در همراهيم کرد و داشتم ميرفتم بيرون که بي هوا بازومو گرفت رومو کرد سمت خودش و گفت :

-   کيانا نميدونم چجوري محبتاتو جبران کنم!!!

ميدونم چم شده بود بي فکر گفتم :

-   نيازي به جبران نيست شما رئيس شرکتين و من کارمندتون!!!

اخمي مهربوني کرد و گفت :

-   يعني من مجبورت کردم ؟؟ يا بهت دستوري دادم که اينجوري فکر ميکني؟؟!!

شونه هامو انداختم بالا که گفت :

-   کلا آدم پليدي هستي گاهي وقتا!!!

-   همه گاهي وقتا پليدن!!!

بازومو فشاري و داد و گفت :

-   همه بيشتر وقتا پليدن ولي تو گاهي !! 

بازومو از تو دستش در آوردم و بعد از خداحافظي اومدم تو آپارتمانم ... اول از همه نياز به يه چرت داشتم تا يکم سر حال شم و بعدا براي مهموني حاضر واسه ي همين بلافاصله رفتم بالا و ولو شدم رو تخت ...

 طرفاي ساعت 6 بود که از خواب بيدار شدم و  با ديدن ساعت عين فشنگ از جام پريدم خيلي ديرم شده بود بلافاصله رفتم تو يحموم و بعد ازينکه يه دوش گرفتم موهامو با سشوار يکم خشک کردم .. اتو کشيدم .. موهام چند سانتي پايين تر از سر شونم  بودو لخت ريختم دورم!!

بعدم شروع کردم آرايش کردن يه خط چشم سرمه اي  که خيلي بهم ميومد پشت چشمام کشيدم و يکم سايه ي آبي کمرنگ زدم و با ريمل سرمه اي سيرم مژه هامو حالت دادم  گونه هامم رژ گونه ي گلبهي زدم و با يه رزژ و برق لب صورتي آرايشمو تکميل کردم بنظرم بد نشده بودم صورتمم بخاطر خوابي که کرده بودم شاداب بود ...

يه جوراب شلواري کلفت رنگ پا پام کردم .. و لباسي که مجد برام خريده بود رو تنم کرد ... و کمر نقره ايشو بستم ... خيلي بيشتر از حد تصورم بهم ميومد و کمر باريکم رو به رخ ميکشيد.. راحتي رو ترجيح دادم و يه کفش عروسکي نقره اي  تخت ساده پوشيدم  .. البته  اصولا خيلي اهل کفش پاشنه بلند نبودم نميدونم چرا ولي قدم کوتاه بود ديگه چه ميشد کرد!!! 

کمي عطر زدم و يه گوشواره ي برگ مانند نقرم انداختم به گوشم  و  با يه کيف کوچيک دستي آبي آسماني ام تيپمو کامل کردم!! فقط ميموند اينکه چجوري يواشکي برم پايين و بدون اينکه کسي ببينتم زنگ بزنم و برم تو ساعت 9 بود از تو چشمي خوب بررسي کردم کسي تو راهرو نبود يه پانچو ي سرمه اي با روسري همرنگ لباسم سرم کردم و از پله ها رفتم پايين .. بيرونم سرکي کشيدم دم در پايينم کسي نبود .. سري زنگ رو فشار دادم بلافاصله در باز شد نفس راحتي کشيدم و رفتم تو ... مش رحيم در رو باز کرد و  بعد از گرفتن روسري و پانچوم منو راهنمايي کرد سمت سالن .. تقريبا نصف مهمونا اومده بودن  ولي نميدونم چرا من فقط دنبال يه نفر ميگشتم ... با شنيدن صداي مجد از پشت سرم  قلبم براي يه لحظه وايساد :

-   سلام خانوم مشفق ...

برگشتم سمتش.. 

چقدر توي کت شلواري که با سليقه ي من خريده بود مردونه و جذاب شده بود .. توي چشماش يه برق خاصي بود ... کنارش يه آقاي ديگه که نميشناختم و سنش حدود 50 سالي بنظر ميومد  وايساده بود واسه ي همين منم رسمي در جوابش گفتم :

-   سلام آقاي مجد ...

-   مجد رو کرد به سمت آقايي که کنارش ايستاده بود و گفت :

-   آقاي فلاحي معاون شرکت ايران پايا!!

بعدم رو کرد به من و گفت :

-    خانوم مشفق از مهندسين خوب شرکت!!

مرد تعظيمي کرد و گفت :

-   خوشوقتم خانوم!!!

-   منم همين طور!!!

مجد رو کرد بهم و مهربون خنديد و گفت :

-    خيلي خوش آمديد ..

-   ممنونم از لطفتون ...

بعدم تعظيمي کرد و با اشاره ي دست گفت :

بفرماييد .. خانوم فرهمند و محمدي اون سمت سالن هستند ... اينجا رو عين خونه ي خودتون بدونيد و از خودتون پذيرايي کنين!!!

نميدونم ولي دوست داشتم تا ابد کنارش وايسم مو قعي که اينجوري رسمي حرف ميزد کلامش زيادي دلنشين  و متين بود.. بالاخره با هزار زحمت چشم ازش گرفتم و نگاهي  انداختم سمت سالن که فاطمه و آتوسا  هردوهمزمان برام دست تکون دادن سر راه با بعضي از کارکنان شرکت سلام عليکي کردم و رفتم پيششون ..آتوسا  يه کت و شلوار کرم خيلي شيک که واقعا برازنده ي قد بلندش بودپوشيده و بود و موهاشم جمع کرده بود بالاي سرش و فاطمم يه پيرهن حرير مشکي بلند تنش و بود موهاشو دورش شلوغ درست کرده بود جفتشون ناز شده بود  تا رسيدم بهشون  آتوسا گفت :

-   اهوي خيلييييييييييي تيپ زدي !!! ميخواي دل راد بد بخت رو ببري؟؟؟!!!

خنديدم و سلام عليک گرمي با هردوشون کردم .. فاطمه خنديد و رو کرد بهم :

-   خوب يه هفته مرخصي رفتي حال کرديا!!!

-   آره درسام سنگين شده بود!!!

آتوسا خنديد و گفت :

-   آب رفته زير پوستتا!!

بعدم زير گوشم ادامه داد :

-   الان نگاه نکن ولي راد چشم ازت بر نميداره ...

ريز خنديدم که گفت :

-   زهر مار چه کيفي ميکنه!!

روکردم به فاطمه گفتم :

-   راستي سحر کوشش؟؟؟!!

-   گويا حال مادرش خوب نبود نميتونه بياد!!!

-   اي بابا !!! ايشاا.. مشکلي نباشه ...

همون موقع آهنگ شادي گذاشته شد  و و فاطمه خنديد و گفت :

-   وايييي من دلم ميخواد برقصم ...

بعدم اشاره زد به همسرش که کنار چند تا از همکاراي مرد وايساده بود و دوتايي به همراه چند نفر دختر و پسر ديگه رفتن وسط!

موقعي که فاطمه رفت  آتوسا گفت :

-   تو نميرقصي ..

-   سري به نشانه ي نه تکون دادم که گفت :

-   - پس من ميرم دستشويي و ميام

-   باشه برو!! 

چند لحظه بد که به تعداد افرادي که وسط سالن  مشغول رقص بودن اضافه شد رفته رفته چراغام خاموش شد ... منم از تازيکي استفاده کردم و چشمي انداختم به دور و بر...اول از همه بالاي پله هاي سالن رامش پدرش و ديدم که با مجد و يکي دو نفر ديگ مشغول گفت و گو بودن دست همشون ليوانهاي نوشيدني بود که حدس ميزدم مشروب باشه .. رامش يه پيراهن کوتاه دکلته ي بنفش  پوشيده و بود موهاي بلندشو  با بي قيدي رها کرده بود دورش و آرايش غليظيم داشت ولي از حق نبايد گذشت جذاب شده بود!!ترجيح دادم عشوه هايي که واسه ي مجد مياد رو تماشا نکنم واسه ي همين رو کردم سمت ديگه سالن  و راد رو کنار پيانو ديدم ... يه بلوز مردونه ي سفيد اسپرت پوشيده بود با يه جين مشکي شيش تيغ کرده بود و موهاشم ژل زده بود و داشت با يه آقاي ديگه حرف ميزد ... خدايي قيافش بد نبود ولي به پايه مجد نميرسيد!! نميدونم چرا با اين فکر يه لبخندي رو لبم نشست و نا خودآگاه  دوباره رومو برگردوندم سمتي  که مجد وايساده بود .. ديدم داره از بالاي شونه ي  رامش در حاليکه اخم عميقي روي صورتشه ي  منو نگاه ميکنه .. به محض اينکه ديد دارم نگاش ميکنم بي تفاوت روشو کرد اونور و دستشو حلقه کرد دور کمر رامش.. 

نميدونم چرا احساس کردم مخصوصا اينکارو کرد و با اين فکر يه لبخند از ته دلي روي لبم نشست .. پيش خودم گفتم بخور جناب مجد .. اين همه تو منو چزوندي حالام بسوز!!!

توي افکار خودم غوطه ور بودم که با صداي راد بخودم اومدم :

-    سلام خانوم مشفق .. امسال دوست پارسال آشنا!!!

 يه درصد احتمال دادم مجد اين صحنرو ببينه واسه ي همين  با يه لبخند پسر کش گفتم :

-   سلام آقاي راد خوب هستين ؟

-    ممنونم خانوم شما چطورين ؟؟

-   مرسي ..

-   بعدم خيلي مودبا نه رو کرد بهم و گفت :

-    چيزي ميل داريد براتون بيارم .. خيلي دور از همه چي نشستين ..

-   نه ممنونم از لطفتون ..

از رو نرفت و بعد از چند ثانيه گفت :

-   ممکن کنارتون بشينم ..

ديدم ضايعست بگم نه!! جاي دوستمه واسه همين با طمانينه گفتم :

-   بفرماييد ...

 از طرفي آتوسام  وقتي که برگشت  با ديدن  راد کنار من  چشمکي زد و راشو کج کرد و رفت پيش يکي ديگه از همکارا...

راد رو کرد به من و گفت :

-   درسا در چه حال خانوم؟ شنيدم دانشجوي ارشد هستيد !!

-   بله .. اي بد نيست .. يه ذره حجم کارامون زياده ولي در کل خوبه ...

خنديد و گفت :

-   جاي خسته نباشيد حسابي داره هم کار ميکنيد و هم درس ميخونيد ...

-   ممنونم!!!

يکم که گذشت رو کرد بهم  و گفت :

-   شما هميشه اينقدر ساکتيد؟

-   لبخندي زدم و گفتم :

-   نه !!! 

سرشو انداخت پايين و با لحن آرومي گفت :

-   پس شانس منه ...

-   نه راستش رو بخواين يکم خستم!!

-   چرا خانوم ؟!! شما که يک هفته اي ميشه سر کار نيومديد!!!

با تعجب نگاهي بهش کردم  و گفتم :

-   چه خبرا زود ميپيچه!!!

خنديد و گفت :

-   نه از خانوم فرهمند همکارتون سراغتون رو گرفتم فرمودند مرخصي هستيد!!

-   بله.. راستش اونقدر کاراي دانشگام سنگين شده بود گفتم يه هفته مرخصي بگيرم تا عقب افتادگي هارو جبران کنم ...

با اين حرفم شروع کرد به تعريف يه خاطره از دوران دانشجوييش و خدا وکيليم بامزه تعريف کرد... آخر داستان داشتيم ميخنديدم که احساس کردم  يه سايه افتاد رومون .. سر بلند کردم و ديدم مجد با ابروهاي گره کرده وايساده جلومون ...راد به رسم ادب از جاش بلند شد و گفت :

-   آقاي دکتر بفرماييد...

مجدم بدون تعارف سر جاش نشست و بعدم رو کرد بهش و گفت :

-    به گمونم آقاي فلاحي دنبالتون ميگشتن...

راد با سر تعظيمي کرد و رو به من گفت : 

-   با اجازتون خانوم مشفق ..

منم سري تکون دادم و رفت ...

مجد رو کرد به من و در حالي که ميخواست حفظ ظاهر کنه آروم گفت :

-   ميشه بپرسم دقيقا با اين بچه قرطي چي ميگفتي که اينجوري نيشت باز بود!!!

چپ چپ نگاش کردم که سرشو آورد جلو تر گفت :

-   اون دفعه رو گذاشتم به حساب نفهميت ولي شايد از ايندفعه نتونم بگذرم!!!!

از بوي مشروبي که ميداد چندشم شد و توي دلم گفته اين بابا يه سور به مرده شوره زده اينقدر پرروئه!!!! بعدم با لحني که سعي ميکردم آروم باشه رو کردم بهش و گفتم :

-   ببخشيد دقيقا شما چه نسبتي با من داريد ؟؟؟!! بابا مين ؟؟؟ داداشمين؟؟؟!!

انتظار چنين حرفي رو نداشت عصبي دستي به موهاش کشيد و گفت :

-   خوش ندارم توي شرکتم ...

بقيه حرفشو گرفتم  واسه ي همين وسط حرفش پريدم و با پررويي گفتم :

-    مطمئنيد؟؟؟ وا.. ما از روز اول شکست عشاق رنگ و وارنگ شما رو ديديم!! فکر نميکنيد شما خودتون  يه پا الگوييد!!!!!؟؟؟

بعدم بي توجه به دندون قروچه اي که از عصبانيت کرد از جام بلند شدم و رفتم پيش آتوسا و فاطمه ...

آتوسا تا منو ديد با خنده گفت :

-   راد چي ميگفت ؟؟؟!!!

-   هيچي بابا !!! بعدم واسش به صورت خلاصه  تعريف کردم فاطمه خنديد و گفت :

-   واسه ي آشنايي بد نبود!!!

بعدم توي يه فرصت که آتوسا داشت با يکي از همکارها صحبت ميکرد آروم ازم پرسيد :

-   کيانا؟ مجد چي ميگفت ؟؟؟! خيلي اخمالو  باهات حرف ميزد!!

از دقتش متعجب شدم ولي به روم نياوردم در جوابش گفتم :

-   چميدونم جديدا مثا اينکه مسئول حراست شرکتم شده  به جاي خير مقدم و پذيرايي  ميگفت دوست ندارم توي شرکت مسائل عاطفي پيش بياد!!

فاطمه ابروشو به نشانه ي تعجب داد بالا و با لحن بامزه اي گفت :

-    بييييييي خياااال!!! مجد؟؟؟!؟

-   آره منم توي همين موندم!!!

فاطمه رفت تو فکر و ديگه چيزي نگفت ... با صداي مردونه و پر جذبه ي مجد که همرو به شام دعوت کرد به خودمون اومديم .. تقريبا آخرين نفري بودم که از سالن داشت ميرفت سمت ناهار خوري ... مجد توي يه فرصت مناسب در حاليکه هنوزم اخم داشت زير گوشم گفت :

-   چقدر ديگه بايد پول بدم به رستوران؟؟!!

بدون اينکه نگاش کنم گفتم :

-   400 هزار تومن !!!! توي پاکت بغل پاتختيتون پول هست ... من همرو برنداشتم!!

سري تکون داد و بدون تشکر دور شد!!!

لجم گرفته بود همه ي زحمتاي اين مهمونيه مزخرف رو دوش من بود تازه يه چيزيم طلب کار شده بودم!!

موقع شام مجد مرتب به همه سر ميزد و تعارف هاي معمول رو بهشون ميکرد موقعي که به جمع ما رسيد بدون اينکه نگاهي به من کنه در کمال ادب شخص آتوسا و فاطمه و همسرش رو مخاطب قرار داد و گفت :

-   تورو خدا تعارف نکنيد و کم و کسري بود به بزرگيه خودتون ببخشيد!!!

نميدونم چرا با اينکه هنوز کلي از غذام مونده بود!! اشتهام کور شد!!!! بعد ازاينکه رفت منم ظرف غذامو بردم سمت آشپزخونه سرکي کشيدم کسي نبود!! واسه ي همين با حرص همهي غذا رو ريختم  توي سطل و ظرف رو با حرص گذاشتم رو ميز!!! اومدم از در بيرون برم در حاليکه زير لب داشتم به روح و روانش فحش ميدادم ... سينه به سينش در اومدم!!!! عين زبل خان همه جا بود!!! عصباني نگاش کردم که با خنده ي موذيانه اي که کرد  به حد انفجار رسيدم .. اومدم رد شم برم که مخصوصا دوباره جلوي راهم رو سد کرد خوشبختانه تا اومد چيزي بگه صداي آقاي حجت از پشت سر اومد که گفت :

-   شروين جان دستت درد نکنه واقعا سنگ تموم گذاشتي و در همين حين که مجد برگشت سمتش منم باهاش چشم تو چشم شدم!!

-   حجت در کمال وقاحت با چشماي سرخش به من زل زد و گفت :

-   شروين جان اين خانوم از کارمندات هستن!!؟

-   مجد که خيلي از نگاه حجت به من خوشش نيومده بود ... به سردي گفت :

-   بله !!! چطور!!!؟؟

-   حجت ابروهاي کم پشتشو بالا انداخت و گفت :

نميخواي معرفيشون کني؟؟!!!

-   مجد نفسشو محکم داد بيرون رو کرد به حجت:

-    خانوم مشفق از مهندساي ارشد هستن!!

حجت با پررويي شکم گندشو کمي جلو داد و گفت :

-  چهره ي شرقي زيبايي دارين خانوم!!! بهتون تبريک ميگم!!!!بعدم با پررويي تمام رو کرد به شروين گفت :

-   واقعا زن هاي خودمون يه چيز ديگن!! اگرم دقت کرده باشي اونقدر که در وصف چشم و موي مشکي اشعار مختلف هست در وصف ساير رنگها چنين اشعاري نميبينيم!!! درست نميگم خانوم مشفق...؟؟

نگاهش اونقدر وقيح بود که ميخواستم چشماشو درآرم!!!! از طرفي مجدم کارد ميزدي خونش در نميومد... واسه ي همين با بيتفاوتي شونه اي بالا انداختم و گفتم :

-   من خيلي اهل شعر و شاعري نيستم!! به هر حال خوشوقتم!! بعدم سريع ازونجا دور شدم!!!

شام تموم شده بود همه جوونها با انرژي بيشتري وسط بودن و ميرقصيدن  فاطمه و آتوسا هم  با هم داشتم ميرقصيدن که  با ديدن من ... دستمو گرفتن و آوردن وسط... منم بي خيال  حجت و مجد و هر خر ديگه اي شدم و زدم به سيم آخر و يکم همراهيشون کردم ..  واسه ي روحيمم بهتر بود..توي همين حين با شروع آهنگ بدي .. راد اومد سمتم و با سر تعظيمي کرد و گفت :

-   افتخار ميدين يه دورم با من برقصيم ...

راستش ميخواستم قاطعانه در خواستشو رد کنم که با شنيدن دست و سوتا ي بچه ها به افتخار وسط اومدن رامش با مجد  ... پشيمون شدم ..  بر خلاف تمام عقايد قلبيم  درخواستشو قبول کردم .. يه کينه و بغضي تو وجودم بود!!!! نگاهي به آتوسا و فاطمه انداختم جفتشون چشمکي زدن... خنده ي تلخي رو لبم نشست ... 

از حق نگذريم رادم حريمو کامل رعايت ميکرد و تقريبا هردو فقط رو بروي هم بشکن ميزديم نکاهي به اونور سالن انداختم ... رامش با عشوه ي خاصي همراه آهنگ ميخوند و ميرقصيد و مدام ميرفت توي بغل مجد که فقط وايساده بود و مردونه دست ميزد ...

يه کاري ميکنم عاشق من شي 

نتوني از دلم ساده تو رد شي...

يه کاري ميکنم هر شب و هر روز

بگي دوسم داري عاشق من شي ...

****

دلم ميخواست کله ي مجد رو بعدم رامش رو بکنم!!! ولي خوب کاري ازم بر نميومد!! توي همين فکرا بودم که رادم سرشو آورد جلو وگفت :

-   آهنگ قشنگيه .... يه جورايي حرف دل منه ....

اين وسط همين ابراز احساسات پوريا راد کم بود که نمک بپاشه رو زخم من ....

من ميگم عاشقتم صدام کن ...

با چشمات بازم منو نگاه کن ..

هرچي خواستي تو بگي قبوله ..

روي دوست داشتن من حساب کن...

*****

نميدونم چرا بدون اينکه به حرف راد توجهي کنم رومو کردم سمت مجد که نگاهمون براي چند ثانيه با هم تلاقي کرد ... نميدونم توي نگاش چي بود که با بيتي  که خواننده خوند باعث شد يه بغض بدي چنگ بندازه به گلوم ...

دوست دارم.. 

به دلم خيلي نشستي ...

نگو دل به من نبستي ..

اون که ميخوام پيش من  باشه ...

تو هستي !!

به دلم خيلي نشستي...

 ******

بالاخره با هر جون کندني بود آهنگ تمو م شد راد مجدد سر خم کرد و منم ازش تشکر کردم که گفت :

-   آهنگ بديم ... 

وسط حرفش پريدم گفتم :

-   مرسي ترجيح ميدم بعدي رو تماشاچي باشم ..

پسر خوبي بود بدون اينکه ناراحت شه لبخندي زد و گفت :

-    هرجور شما مايليد .. ممنونم بابت لطفي که کرديد!! 

لبخندي زدم و برگشتم سمت بچه ها و کنار آتوسا نشستم!!! 

انگار اونام خيلي از زوج مجد و رامش خوششون نميومد چون بلافاصله فاطمه رو کرد به ما و گفت :

- خدايي از مجد بعيده به اين سبک دخترا اينقدر رو بده !!!!! اين دختره کيه ديگه!!!! مست مسته!!!

آتوسا خنديد و گفت :

-   آهنگ يکم ديگه ادامه پيدا ميکرد .. جلوي ما مجد رو کلا بغل ميکرد!!!

فاطمه خنده اي کرد و با سر حرف آتوسا رو تاييدکرد و در ادامه گفت :

-   ولي مجدم سعي ميکرد لبخند بزنه ها وگرنه موقعي که ميرفت رامش تو بغلش تمام عضله هاي فکش از حرص منقبض ميشد..

آتوسا رو کرد به جفتمون و گفت :

-   مجد زرنگه .. فعلا واسه ي منافعشه که  به اين دختره چيزي نميگه ... وگرنه ما که ديگه ميدونيم آخر عاقبت رابطه ي اين تيپا با مجد چيه ..

فاطمه جدي شد و در حاليکه تو فکر بود گفت:

-   آررررره  حق با توئه آتي!

بعدم رو کرد به من و گفت :

-   اوووي شيطون فکر نکن ما مسخ رامش بوديم از تو غافل شديم.. راد چي ميگفت ؟؟؟!!

-   آتوسا ذوق زده گفت :

-   آره بگو ببينم .. وايي نميدوني کيانا چفدر بهم مياين!!!

لبخندي زدم و گفتم :

-   هيچي فقط روبروي هم بشکن زديم .. فکر کنم اون بنده خدام توي حرکات رامش مونده بود...بعدم گفت يه آهنگ ديگه .. که ديدم پررو ميشه ..

-   فاطمه ريسه رفت و گفت :

-   باريکلا!!! توام با سياستيا...

نزديکاي ساعت 12 بود که کم کم مهمونا عزم رفتن کردن فاطمه ام رو کرد به من و گفت :

-   کيانا جون تو با ما مياي ؟؟! ما آتوسا رو هم ميرسونيم...

رو کردم بهش و گفتم :

-   نه عزيزم من ميان دنبالم راستشو بخواين ...

بچه ها لباس پوشيدن و خداحافظي کردن و رفتن  ...

مونده بودم … داشتم فکر ميکردم اگه رامش جان بخواد شب اينجا بمونه چي کار کنم  که متوجه نشه همين بغلم که با صداي راد به خودم اومدم :

-   خانوم مشفق؟؟! اگه وسيله نداريم من در خدمتم...

-   نه ممنون ميان دنبالم !!!

-   خوب مسئله اي نيست فکر ميکنم خيلي نزديک اينجا باشيد چون اوندفعه  سر همين خيابون اصلي پيادتون کردم!!!

-   يه لحظه ضربان قلبم وايستاد ..نميدونم مجد از کجا پيداش شد و گفت :

-    نه پوريا خان !! خانوم مشفق پسر عموشون از دوستان دوران تحصيل من هستن .. قرار بيان دنبالشون .. امشبم اگه مهموني نبودن دليلش مشغله ي  کاري بود.. ولي قول دادن آخر شب بيان تا ديداري تازه کنيم!!

-   راد لبخندي زد و گفت :

-   بهر حال من در خدمت گذاري حاضرم!!!!

-   لبخندي زدم و براي حرص دادن مجدبا يکم عشوه  گفتم :

-   مرسي از لطفتون جناب راد ...

راد هم لبخندي زد  و با مجد دست داد و بعدم سمت من  با سر تعظيمي کرد و رفت ...

موقعي که برگشتم ديدم مجد با چشمايي که ازش آتيش ميباريد نگاهي کرد و رفت .. آخرين مهمونا حجت و رامش بود و آقاي فلاحي بودن خدارو شکر از قرار معلوم رامش اونقدر خورده بود که حال خوبي نداشت و داشت ميرفت ... بعد از اينکه آقاي فلاحي خداحافظي کرد ... حجت با نگاه چندش آورش سر تا پاي من رو دوباره کاويد و گفت :

-   خانوم مشفق اين افتخار رو به بنده ميديد که برسونمتون ؟؟؟!!!!!

داشتم دنبال جواب ميگشتم که مجد نجاتم و داد و همون جوابي رو که به راد داد ه بود براي حجت هم تکرار کرد .. اما حجت دست بردار نبود .. که بالاخره مجد از پسش بر اومد و راضيش کرد ولي آخر سر که داشت ميرفت در حالي که عين آدم خورا به من نگاه ميکرد رو کرد به مجد و گفت :

-   هر وقت مهموني بود خانوم مشفق رو هم با خودتون بيارين .. خوشحال ميشم تو جمعمون ببينمشون ... بعدم با يه ژست خاصي گفت :

-   ما جمعامون افراد خاصين ... خوشحال باش که توام جز اون افراد خاصي عزيزم!!!!

چشمکي زد و  به مجد گفت :

-   مگه نه شروين جان ...

احساس کردم يکم ديگه  حجت ادامه بده مجد جفت پا مياد تو صورتش ...

-   مجد در حاليکه صداش از عصبانيت ميلرزيد  گفت :

-   بله .. حتما .. مرسي ازينکه تشريف آوردين (يعني زحمت رو کم کنين !!!) ..

خدارو شکر رامش توي حال خودش نبود و نفهميد من موندم و اون داره ميره در حاليکه رو ي پاش بند نبود اومد گونه ي مجد رو ببوسه که مجد نگهش داشت و باهاش خداحافظي کرد ...آقاي حجتم زير بازوشو گرفت و در حالي که نگاه آخر رو به من کرد خداحافظي کرد و رفت .. جالبيش اينجا بود مجد حتي به خودش زحمت نداد باهاشون تا دم در پايين بره .. تا رفتن در رو بست ... و رو کرد سمت من و  در حاليکه داشت گره ي کراواتشو شل ميکرد گفت : يه ليوان آب بهم ميدي؟؟؟

بعدم رفت ...ر فتم توي اشپزخونه ...بيچاره مش رحيم ...تمام ظرفارو شسته بود و رفته بود .. يه ليوان از توي کابينت برداشتم توش آب ريختم و رفتم سمت سالن مجد نبود رفتم سمت هال که اونجام نبود ...صداش زدم که جواب نداد...ليوان آب رو گذاشتم رو ميز  و دوباره صدا زدم :

- آقاي مجد ...

با ترس رفتم سمت پله ها و دوباره صداش کردم اما جوابي نشنيدم!!!

بيخيال شدم و کيفمو برداشتم و پانچو و روسريمو انداختم روي دستم و رفتم سمت در ..خواستم بازش کنم که هر چي تقلا کردم در باز نشد ... بغضم گرفته بود دوباره تلاش کرد اما باز نشد!!!!....با صداي مجد به خودم اومد ...

-   قفله ... نشکنش!!!

رومو کردم سمتش و چسبيدم به در ....موهاش شلوغ شده بود  وچشماش قرمز بود .. ياد حرف بابا محسنم افتادم که هميشه ميگفت به آدم مست اعتباري نيست ...ترس بدي سراسر وجودم رو گرفت نا خدا گاه گفتم :

-   شما الان تعادل نداريد !!! بخدا راست ميگم ...

-   پوزخندي زد و گفت :

-   گفتم بهت من حد خودمو ميدونم ... پس مطمئن باش توي متعادل ترين وضعمم..

-   بعدم بدون اينکه نگام کنه گفت :

اونجا واينسا اون در باز بشو نيست بيا تو سالن ...

ديدم چاره اي نيست واسه ي همين دنبالش رفتم که بلکه خرش کنم در رو باز کنه ..

کنار پله هاي سالن وايسادم که رفت سمت ضبط و يه آهنگ آروم گذاشت .. بعدم اومد  و پايين پله ها وايساد و دستشو سمت من دراز کرد و گفت :

-   افتخار ميديد ؟؟!!!

نا خود آگاه دستمو گذاشتم تو دستش اونم لباسامو ازم گرفت و گذاشت روي يکي از مبلها ومنو با خودش برد وسط سالن ...

دستمو کشيد سمت خودش و دست ديگشو حلقه کرد دوره کمرمو آروم آروم شروع کرد با آهنگ تکون خوردن ...

تمام تنم از درون ميلرزيد و يه اضطراب بدي داشتم ولي ميترسيدم چيزي بگم عصباني بشه ..

زير گوشم گفت :

-   لباستو دوست داشتي جوجو؟

در حاليکه مطمئن بودم صدام ميلرزه گفتم :

-   بله ...

-   مهربون خنديد و دستيمو که تو دستش بود رو به لبش برد و بوسيد  بعدم سرشو نزديک گوشم آورد و گفت :

-   ميدونستي خيلي بهت ميومد؟؟!؟!

بعدم ادامه داد ...

-   شده بودي عين يه پري کوچولو...

نميدونم چرا بغضم گرفته بود جاي بوسش رو دستم داشت ميسوخت ... حرفي نميزد ولي ترسناک شده بود ...

طاقت نياوردم و گفتم :

-   نميخواين بذارين من برم!!! خيلي خستم!!!

يهو عصباني شد و حلقه ي دستشو از دور کمرم باز کرد و وايساد روبروم :

-   خيلي با من بودن ناراحتت ميکنه ؟؟؟!!!!! با اون بچه قرتي يه آهنگ رقصيدي و کل مهمونيم حرف زدي ...ولي منو تا نصفه ي يه آهنگم نميتوني تحمل کني؟؟؟؟ 

نميدونم چرا ازين توهينش عصباني شدم و واسه ي همين ناخود آگاه اخمي کردم و گفتم :

-   اون بچه قرتي مشروب نخورده بود حريمم رعايت ميکرد .. ولي شما دوست دارين .. تمام حريم هارو بشکنيد و راحت باشيد و اين تو مرامم نيست الانم خيلي بهتون محبت کردم تا اينجام پا به پاتون اومدم لطف کنيد درو باز کنيد!!! ميخوام برم!!!!!

نميدونم چه لذتي ميبرد منو اينجوري عصبي ميديد!! بلافاصله ابروش رفت بالا و موذي نگام کرد و گفت :

- نه فکر ميکردم خانوم موشه با آقا گربه صلح کرده ولي مثل اينکه ... بعدم آروم دست کشيد به موهام که سرمو دزديدم .. اونم محکم سرمو گرفت تو  دستاشو گفت :

-   ببين گفته بودم اوندفعه رو ميذارم به حساب بچگيت ولي کيانا به اون خدايي که ميپرستي يه دفعه ديگه ببينم دم خور شدي با اين مرتيکه راد گردنتو ميشکنم ...اينقدرم نگو مشروب مشروب من الان از صد تا هوشيار هوشيارترم!! يه دفعم بهت گفتم دله نيستم!!!! پس از تنها بودن با من نترس ميفهمي نترس...... 

جمله ي آخرش بيشتر التماسي بود تا دستوري سرمو تکون دادم از تو دستش خارج کردم و با حرص  گفتم :

-   اولا به شما مربوط نيست که من با کي رفت و آمد ميکنم .. در ثاني دله نبودنتون  از رنگ و وارنگ دخترايي که ميان و ميرن مشخصه من حالم از امثال شما بهم ميخوره از تنها بودن باهاتون نميترسم بلکه متنفرم .. چندشم ميشه!!

با چشم هاي گرد شده نگام کرد ... نميدونم اين حرفا از کجا اومد .. فقط اينو ميدونم خيلي زياده روي کردم ... اونم خشکش زده بود ..  تمام تنم يخ بست...

يکم بد به خودش اومد کليد رو گرفت سمتم و با صداي دورگه اي گفت :

-   اگه از من بدت مياد بهتره زود تر بري!!!!

با آخرين توانم کليد و گرفتم از اونجا اومدم بيرون ...

وقتي در خونمو بستم .. گرمي اشک  و روي گونم احساس  کردم ...

نميدونم چرا پشيمون بودم از حرفايي که زدم ... ياد اون چند روزه خوبي که با هم داشتيم آتيشم ميزد .. چرا همه چي رو خراب کردم .. شايد .. ميخواست باهام حرفي بزنه ... با اين فکر بغضم بيش از پيش ترکيد  ... .و وقتي لباسو توي تنم ديدم لباسي که اون واسم خريده بود و من حتي تشکر نکردم به هق هق افتادم ... اونشب تا دم دماي صبح به مجد فکر کردم و اينکه چرا اون حرفارو زدم .. من واقعا ازش متنفر که نبودم هيچ  عاشقشم بودم ...

ولي خوب پشيموني سودي نداشت .. پس بهتر ديدم همه چي رو بسپرم دست تقدير و بعدم زمان..

فصل سيزدهم :

دو سه روز ي از مهموني گذشت و توي اين چند روز سعي کردم هچ برخورد مستقيمي با مجد نداشته باشم البته احساس ميکنم اونم  همين نيت رو داشت چون يه روز توي شرکت تا از در اتاقم اومدم بيرون ..توي راهرو عقب گرد کرد و رفت به هر حال اونروز  از دانشگاه يه راست رفته بودم شرکت و ساعت نزديکاي هفت بود که خيس از بارون رسيدم خونه بعد  از اينکه يه دوش گرفتم رفتم سمت يخچال تا آبي بخورم که با ديدن تقويم روش يه فکري به ذهنم رسيد هفته ي بعد يک شنبه يکي از اعياد بود و تعطيل بود امروزم از بچه هاي شرکت شنيده بودم که شنبه رو هم دولت تعطيل کرده بود بدم  نميومد يه سر برم شيراز يعني حقيقتش دلم براي مامان و بابا و کتي يه ذره شده بود با اين فکر بلافاصله  تلفن رو برداشتم و شماره ي خونرو گرفتم با دومين زنگ کتي تلفن رو برداشت و با خنده گفت :

-   کيانا عجب حلال زاده اي هستي ميخواستم  همين الان بهت زنگ بزنم..

-   اوي!!اول سلام!!!

-   با صداي پر انرژي گفت :

-   سلام به روي ماهت به چشمون سياهت ..چطوري خره؟؟

-   خر خودتي ديوونه .. تو چطوري؟ مامان اينا چطورن؟

-   همه خوبن شکر! يه خبر دست اول واست دارم.. حدس بزن ؟

يکم فکر کردم و گفتم :

-   کتي جون من بگو حدسم نمياد!!!

-   فريبا دختر خاله نيره داره عروسي ميکنه ... همين پنج شنبه!!!

با خوشحالي گفتم :

-   آخي به سلامتي ...منم يه خبر دست اول دارم 

خنده ي شيطوني کرد و گفت :

-   نکنه توام تو تهرون بببببببععععللله!!!

خنده اي کردم و گفتم :

-    کتي کوفت نگيري توام که ذهنت فقط رو يه چيزي ميچرخه ..نه بابا ميخوام پس فردا  چهارشنبه ت...ا يکشبه بيام خونه!!!

يهو بر خلاف انتظارم که کتي  خوشحال ميشه پشت تلفن  سکوت شد !!! جوري که فکر کردم قطع شده ..

-   الو کتي؟

-   جانم ... 

-   چي شدي ؟!!

-   با لحن متعجبي گفت :

-   هيچي .. يعني ميخواي عروسي فريبام بياي؟

-   خوب آره مگه چيه ؟؟؟

با ناراحتي گفت :

-   آخه چيزه ؟؟؟!

-   عصباني شدم  و با لحن رنجيده اي گفتم :

-   چيه کتي ؟.. خوب بگو ديگه ..يعني اينقدر از اومدنم ناراحت ميشي؟؟؟

-   کتي که تازه انگار دوزاريش افتاده گفت :

-   نه بابا ديووونه اونکه از خدامه بياي راستش حرفم سر قضيه ي عروسيه .. آخه راستش داماد .. چجوري بگم .. گويا تو نامزديه تو .... آخه .....داماد نوه خاله ي محمده!!!

تازه فهميدم کتي چرا به تته پته افتاده بود ... با بي خيالي گفتم:

-    خوب باشه ..به من چه ؟؟؟!! مهم اينه همديگرو ديدن و پسنديدن!! ايشاا.. خوشبخت بشن..

کتي با لحن پر از ابهامي گفت :

-   يعني تو ناراحت نميشي اگه محمد رو ببيني؟؟؟!!

فکر اينجاشو نکرده بودم!!! از طرفيم برام جالب بود که خالم اينا که اينقدر با مذهبي بودن خانواده ي محمد مخالف بودم و ميگفتن به سبک خانوادگي ما نميخورن چجوري حاضر شدن دختر بدن بهشون .. بعدشم مگه محمد منو نذاشته بود کنار بخاطر دل من بد بختم شده بود نميتونستن  کاري ديگه اي کنن؟؟؟...

توي همين افکار بودم که با صداي کتي به خودم اومدم..

-   کيانا ميدونم به چي فکر ميکني ...منو مامانم به همين فکر کرديم ولي ديديم اگه حرفي بزنيم ميذارن پاي حسادت .. ميدوني جالبش چيه اينه که اينا از بعد از نامزدي تو با هم دوست بودن و اون موقع که بابا در به در دنبال محمد ميگشته اينا با نوه خالش مراوده داشتن البته فريبا ميگفت اميررضام نميدونسته محمد چرا اينکارو کرده به هر حال دروغ يا راستش پاي خودشون .. توام بيا قدم سر چشم .. ولي اگه ديدي نميتوني بري عروسي منم نميرن باهم ميشينيم غيبت ميکنيم ...

بعدم خنديد تا مثلا من روحيم عوض شه ...

منم خنديدم .. نميدونم فهميد مصنوعيه يا نه ..بعدم گفتم :

-   نه اتفاقا ميام عروسي .. دليلي نداره من خودمو قايم کنم .. اگه اينکارو کنم فقط به شايعه ها دامن زدم ... ديگه خودم که ميدونم من مشکلي نداشتم...

کتيم حرفمو تاييد کرد و قرار شد به مامان بابا نگه که دارم ميام تا سورپريزي باشه واسشون و بعد از اينکه يکم ديگه از اين در اون در حرف زديم با يه اميد ديدار گفتن  گوشي رو گذاشتم...اين وسط ميموند شرکت و مجد که چهارشنبه پنج شنبرو بهم مرخصي ميده يا نه .. با خودم فکر کردم ..کارمند از من پرروتر نيست هنوز يه ماه نشده رسمي شدم نصفشو مرخصي گرفتم .. با اين فکر با ودم ري ريز خنديدم و بعدم فکرم رفت سمت عروسي و محمد ...  احساس خاصي نداشتم از ديدنش .. نميگم هيچي ولي بيشتر حس کنجکاوي بود و اينکه شايد با ديدنش دليل کارشو بهم بگه .. ولي خوب ناخودآگاه استرسم داشتم .. استرس نگاه هاي مردم و حرفاشون ... بايد توکل به خدا ميکردم .. از صدقه سر مجد و مهمونيه جذابش کلي نماز قضا رو دستم مونده بود تصميم گرفتم اوشب يکم با خداي خودم خلوت کنم ... که ابته خيلي موثر بود چون واقعا بهم آرامش عجيبي داد...

صبح روز سه شنبه از شکت به يه آژانس مسافرتي زنگ زدم و يه بليط رفت و برگشت واسه ي شيراز گرفتم و پولشم به صورت اينترنتي پرداخت کردم و فرار بود پيک ساعت 12 بليطارو به آدرس شرکت بياره...

قدم بعدي دادن برگه درخواست مرخصي بود و امضاي مجد .. بعد از اينکه يه برگه  در خواست از کارگزيني گرفتم و پر کردم رفتم پيش شمس تا برگه درخواستمو ديد  يه دونه ازون لبخنداي نايابشو زد و گفت :

-   مشفق واقعا فکر ميکني بعد از اون يه هفته مرخصي مجد بهت مرخصي بده ؟؟؟

-   وا.. چميدونم 

بعدم خنديدم و ادامه دادم :

-   توکل به خدا!!!

-   شمسم خنديد نميدونم از اعتماد به نفس من خوشش اومد يا اينکه به خيال باطلم خنديد!!!

-   خلاصه يه نفس عميق کشيدم و تقه اي به در اتاق مجد زدم .. با صداي گيراش که گفت :

-   - بفرماييد .. داخل شدم بر خلاف دفعه هاي پيش برام بلند نشد و نگاه گذرايي بهم کرد  و بعدم  سرشو انداخت رو پرونده ي زير دستش ..

به آرومي سلام کردم و رفتم سمتش و کاغذ در خواست مرخصي رو گذاشتم روي ميز...

کاغذ رو برداشت و نگاهي انداخت با اخم رو کرد سمتم و گفت :

-    واقعا بازم مرخصي ميخواين ؟؟؟

نميدونم چرا از اينکه لحنش ديگه مثل قديم صميمي نبود دلم گرفت ولي به روي خودم نياوردم و با جديت گفتم :

-   بله .. بايد برم شيراز!!

ابروهاشو داد بالا و يه لحظه نگاهش نگران شد و گفت :

-   اتفاقي افتاده ؟

شيطنتم گل کرد واسه ي همين يه لبخند با چاشني خجالت  زدم و گفتم :

-   نه  امر خيره ايشاا...

ابرو هاشو داد بالا و گفت :

-   ا؟ به سلامتي حتما براي خواهرتون؟؟؟!!

خيلي پليد بود .. با اخم گفتم :

-   نه ... چرا اينجوري فکر ميکنيد ؟؟

تک خنده ي مردونه اي کرد و گفت :

-   آخه اين روزا پوست سفيد و چشم روشن تو بورسه

دلم ميخواست سرشو بکوبم به تيزي ديوار ..حرفش يعني که يعني !!!! لبخندي زدم  و با آرامش ساختگي گفتم :

-   اتفاقا نشنيدين ميگن سفيد سفيد 100 تومن سفيد و سرخ سيصد تومن .. حالا که رسيد به سبزه هرچي بگن ميارزه ؟؟؟!!

نگاه شيطوني کرد و گفت :

-   بله شنيدم ... ولي اون سبزست... نه سياه سوخته ...

يعني گيوتينم کمش بود!!!!!! با عصبانيتي که سعي ميکردم کنترلش کنم گفتم :

-   حالا بهم مرخصي ميدين ؟؟

در حاليکه از پيروزيش غرق لذت بود و لبخند موذييم رو لبش بود برگه رو امضا کرد و رو کرد بهم و گفت :

-   اگه به همه ي کارمندا اينجوري مرخصي ميدادم شرکت تا الان ورشکسته بود .. ايندفعه رم بخاطر ديني که هنوز احساس ميکينم به گردنمه دادم ولي ديگه مرخصي خبري نيست!! روشنه ؟؟؟!!!

سري تکون دادم و بدون تشکر رفتم سمت در که با لحني که توش شيطنت موج ميزد ...گفت :

-   حسابم باهات صافه دفعه ي بعدي تشکر يادت نره!!!!!!

چپ چپ نگاش کردم و زدم بيرون ..  در رو که بستم صداي قهقهشم اومد اين بشر کلا از رو نميره خداي اعتماد به نفسه .. داشتم زير لب غر غر ميکردم که شمس رو کرد بهم و گفت :

-   نداد؟؟؟!

-   چرا ولي با کلي غر غر ...

متعجب نگام کرد و بعدم شونشو انداخت بالا و گفت :

-   چه خوش شانس!!

منم ديگه حرفي نزدم .. 

ساعت 12.5 بود و وقت ناهار طبق قول آژانس هواپيمايي تا ساعت 12 بايستي پيک ميومد واسه ي همين قبل از اينکه برم آشپزخونه يه سر رفتم پيش شمس ..

-   ببين براي من پيک چيزي نياورد ؟؟!!

يه ابروشو داد بالا و گفت : 

-   وا.. يه پيک اومد .. مجدم اينجا بود اون پولشو حساب کرد و بسته رو گرفت منم ديگه دخالت نکردم!!!

نفسمو با عصبانيت دادم بيرون و گفتم :

-   اين مرتيکه مگه رئيس شرکت نيست؟؟؟؟؟چرا همش ول ميچرخه پس؟؟؟!؟! بره بشينه پشت ميزش ديگه ....

-   ديدم شمس يهو رنگش عين گچ ديوار شد و سرشو اندا خت پايين!!!!!

برگشتم ديدم مجد در حالي که اخم عميقي روي صورتشه ... نگاه بدي به من انداخت  و رفت سمت راهرو ...

راستش بدمم نيومد ... پيش خودم گفتم اينم تلافي اون دري وري که گفتي!!!! سياه سوخته هفت جدته!!! بعدم  نگاهي به شمس که عين شير شده بود کردم و گفتم :

-   خوب حالا توام ... من گفتم ..اخمشم به من کرد تو چرا رنگت رفت ...

پشت چشمي ناز کرد و گفت :

-    مشفق برو ...!!!! داشتي سکتم ميدادي!!!

ايشششي گفتم و خنديدم .. بعدم  رفتم سمت آشپزخونه ..

تا آخر وقت اداري در گير اين موضوع بودم که چجوري بليطارو از چنگ مجد درآرم نميدونم چه کرمي داشت !! اه ... آخر سر تصميم گرفتم بي خيال شم و همون رفتم خونه برم ازش بگيرم ... اونجا لااقل بحث رئيس و مرئوسي نبود!!!

ساعت 5 بود که بعد از خداحافظي حسابي و آرزوي تعطيلات خوب واسه ي بچه ها ازشون جدا شدم و براي خريد سوغاتي و چند تا از سفارش هاي کتي رفتم سمت تجريش !!!!

موقعي که رسيدم  طرفاي 9 بود ولي از ماشين مجد  خبري نبود ... رفتم توي خونه گوش به زنگ اينکه کي مياد .. فردا ساعت 7 صبح پروازم بود واسه ي همين ساکمو بستم و لباسي که مجد برام خريده بود رو هم گذاشتم براي عروسي که بپوشم واسه ي پاتختيم يه  لباس قرمز کوتاه دکلته با يه ژاکت همرنگش و کيف و کفش ست برداشتم ... ساعت نزديکاي دوازده  بود که دلم شور افتاد نه فقط براي بليطا براي خودش... بي خيال ژست  و قيافه شدم و شماره  همراهش رو گرفتم ... اما خاموش بود!!! قلبم داشت ميومد توي دهنم .. جز شماره ي همراهش .. از هيچکسي که بشناسدش  شماره اي نداشتم .. بدون اينکه دست خودم باشه يه ژاکت پوشيدم و رفتم توي پله ها روبروي در ورودي نشستم و تلفنم گذاشتم بغلم و گه گاه به اميد اينکه همراهش روشن شده باشه  زنگ زدم ... نميدونم کي و چه ساعتي بود که همونجور که سرمو چسبونده بودم به ديوار خواب رفتم ...

با احساس معلق بودن از خواب بيدار شدم .. اول فکر کردم خواب ميبينم وبعد ا حساس کردم .. رو ي يه سطح نرم دراز کشيدم .. چشمامو باز کردم ..

اول تشخيص نميدادم کجام که  صداي مجد منو به خودش آورد ..

-   نترس کيانا تو خونه ي مني..

-   نگاه خواب آلودم رو انداختم بهش... گيج گيج بودم و تنم يخ بسته بود .. پتويي پيچيد دورمو نشست کنارم رو کاناپه و ادامه داد :

-   توي راهرو چي کار ميکردي ؟؟؟ خوابت برده بود صدات کردم بيدار نشدي ديدم تنت يخ کرده مجبور شدم  بغلت کنم بيارمت تو ..

کم کم  هوشيار شدم و يادم افتاد مجد چقدر نگرانم کرده بود يهو اخمام رفت توهم که گفت :

-   واسه ي من نگران شده بودي يا بليطا؟؟؟

عصبي نگاش کردم و گفتم  :

-   شما که کلا اومدن و نيومدنتون دست خداست  .. .. واسه ي بليطام ...

يهو  از جا پريدم و گفتم :

-   ساعت چنده ؟

لبخند خسته اي زد و گفت :

-   4.5 نگران نشو 6 راه ميفتيم !!

-   با تعجب گفتم :

-   راه ميفتيم ؟؟؟!

-   آره ديگه پس ميذارم اين وقت صبح تنها بري!!!

چيزي نگفتم .. لااقل بهتر از آژانس بود  ..نگاهي بهش انداختم قيافش خيلي درب و داغون بود ... نميدونم کجا بود نخواستمم بپرسم که خودش گفت :

-   حال شوهر خاله زينت بد شده بود برده بودمش بيمارستان الحمدا.. بخير گذشت .. گوشيمم باطريش تموم شده بود ..

در حالي که حس فضوليم ارضا شده بود گفتم :

-   خدارو شکر بخير گذشت .. بعدم مگه من از شما توضيح خواستم ..

نگاه شيطوني کرد و گفت :

-    خودتم نپرسي چشمات پر از سوال ميشه ..

-   بعدم پاشد و گفت :

-   - کيانا من يه ساعت چشم بذارم رو هم 5.5 بيدارم کن بريم!!!

با گفتن اين حرف از پله ها رفت بالا منم يکم ديگه دراز کشيدم  .. ساعت پنج بود که از جام پاشدم ميز صبحانه رو چيدم و رفتم سمت خودم  و حاضر شدم يه شلوار ورزشي مشکي با يه کفش ورزشي مشکي پام کردم و يه پليور سرخابي با يه باروني  مشکي يه روسري سرخابي مشکيم سرم کردم .. بدون آرايش!!... بعد از اينکه  خونرو چک کردم .. در رو قفل کردم و با ساکام رفتم اون سمت .. ساعت نزديکاي 5.5 شده بود که رفتم بالا و ديدم مجد بيهوشه از خواب .. نميدونستم چجوري بيدارش کنم چند بار صداش زدم بيدار نشد .. آخر سر با ريشه هاي شالم اونقدر دماغشو قلقلک دادم که با يه عطسه از خواب پريد.. و بلافاصله سر جاش نشست و گفت :

-   ساعت چنده ؟

-   5.5 نترس دير نشده ...

-   باشه پس من يه دوش بگيرم لباس بپوشم ميام پايين ..

سرمو تکون دادم و از در اتاقش رفتم سمت آشپزخونه .. تقريبا ده دقيقه بعد در حاليکه يه پليور قهوه اي يقه گرد  با يه شلوار مخمل قهوه اي پوشيده بود و موها ي خيسش برق ميزد اومد توي آشپزخونه .. با ديدن ميز چشماش خنديد  و رو کرد بهم و گفت :

-   مرسي کيانا .. نميدوني چقدر گشنم بود .. بعدم نشستيم  و باهم صبحانه خورديم ..

وقتي صبحانه تموم شد اومدم ميز رو جمع کنم که دستمو گرفت و گفت:

-    ديرت ميشه اومدم خودم راست وريسش ميکنم .. وسايلت رو آوردي ؟؟..

سرمو تکون دادم و گفتم :

-   آره دم دره .. 

-   پس بريم !!!

تمام وسايلمو خودش برداشت .. منم در رو قفل کردم و رفتيم سمت ماشين .. توي راه رو کرد بهم و گفت :

-   چيزي کم و کسر نداري سوغاتي اينا خريدي ؟؟؟!!!

-   آره ديروز بعد از شرکت رفتم يه سر تجريش..

-   خوبه .. کي بر ميگردي؟؟!!

-   خندم گرفت .. ابرومو دادم بالا و با لحن پرروي گفتم :

-    وا... فکر کنم  شما بهتر بدوني؟؟!!!

-   خنده اي کرد و گفت :

-   درست فکر کردي .. بعدم جدي شد و ادامه داد :

-   ساعت 8 يکشنبه پروازته ... تا برسي تهران 9.15 با تاخير 9.5 ميشه من 9.5 ميام فرودگاه باشه ؟؟

اخمي کردم و گفتم :

-   نيازي نيست .. خودم ميام!!!

با لحن آمرانه اي گفت :

-   احمق نشو کيانا!!!! اون وقت شب از مهر آباد ميخواي رو چه حسابي تک و  تنها بياي !! خودم ميام!!! 

کل کل باهاش فايده نداشت تقريبا هم رسيده بوديم واسه ي همين سري به نشانه ي توافق تکون دادم و از ماشين پياده شديم .. تمام مدت عين بابا ها مواظب بود  تمام کارا از حمل تا تحويل بار رو خودش انجام داد ..و بليطارو بهم داد ومنم گذاشتم توي کيف دستيم موقعي که داشتم ميرفتم سمت سالن ترانزيت رو کردم بهش و گفتم :

-   مرسي بابت اينکه منو رسوندين ..

مهربون خنديد گفت :

-   هر چند تو از من بدت مياد ولي من بهت عادت کردم .. زود بيا!!! خونه بي تو صفا نداره .. بعدم بدون توجه به همه ي آدماي توي فرودگاه منو کشيد تو بغلش و سرمو بوسيد ..از تو بغلش در ومدم چپ چپي نگاش کردم که خنديد و گفت :

-   اونجوري نگام کن دم رفتني .. بعدشم اين يکي کاملا برادرانه بود .. قسم ميخورم  ...

خندم گرفت ...اونم خنديد و مطمئن بودم با نگاش تا موقعي که برم توي سالن دنبالم ميکنه ... واسه ي همين با همه ي حرصي که از دستش خورده بودم توي آخرين لحظه ي ورودم برگشتم و واسش دست تکون دادم که باعث شد لبخند مردونه و زيبايي به پهناي صورت برام بزنه ... لبخندي که کل مسير تا شيراز توي خاطرم بود... 

فصل چهاردهم :

باورم نميشد اينقدر دلم براي شيراز تنگ شده باشه ساعت نزديکاي 9 بود که بالاخره بارامو تحويل گرفتم و سوار تاکسي دربست شدم و با دادن آدرس سرمو چسبوندم به شيشه ... با اينکه خيلي دلتنگ شهرم بودم ولي يه حس عجيبي داشتم ...  توي فکر مجد بودم  که گوشيم زنگ خورد و با زدن دکمه ي اتصال صداش پيچيد تو گوشم :

-   رسيدي؟؟!!

خندم گرفت از حلال زادگيشو با خودم گفتم طبق معمول بدون سلام!!!

-   سلام!!!! بله !!

-   خوبه .. مواظب خودت باش... در ضمن ديگه مرخصي نداريا ..

-   خوب؟ که چي؟؟

صداش شيطون شد و گفت :

-   گفتم يه وقت به سرت نرنه بيشتر بموني!!!

-   نه نميمونم!! دوشنبه دانشگاه دارم!!

خنديد و گفت :

-   پس تا يکشنبه شب!!

تماس رو  که قطع کردم براي چند لحظه با خنده به گوشيم نگاه کردم و بعدش گذاشتمش توي کيفم ..

حدود نيم ساعت بعد رسيدم دم خونه , کتي از قبل گفته بود چهارشنبه صبح دانشگاه کلاس داره و ساعت 11 مياد .. بابام که به احتمال زياد سر کار بود ... از ذوق ديدن مامان توي دلم يه نسيم خنکي پيچيد .. زنگ رو فشار دادم که صداي قشنگش اومد :

-   بله ؟

صدامو عوض کردم و با يکم لهجه گفتم :

-   خانووم جان يه کمکي بکن ....

ميدونستم مامان دست رد به سينه ي هيچ متکدي اي نميزنه ...خندم گرفته بود در که باز شد مامان دستشو از لاي در بيرون کرد و گفت :

-   بيا خانوم جان يکم پول و چند دست لباسه ...

خنده ي مستانه اي کردم و کلمو از لاي در کردم تو ...

-   سلام مامان خوشگلم..

مامان کيسه از دستش افتاد گفت :

-   کيانا ... فدات شه مادر ...

بعد کشيدتم تو بغلش و گفت :

-   دورت بگردم خانومم .. قربونت برم دختر گلم .. عزيز دل مادر !!!

تازه فهميدم چقدر دلم براي مامان تنگ شده بود ..بغضم گرفت و بوش کردم ...

اونم با بغض ادامه داد :

-   چرا بي خبر اومدي؟؟!!!

در حاليکه اشک گوشه ي چشممو پاک ميکردم از بغلش اومدم بيرون و با خنده  گفتم :

-   تقصير کتي شد اون ميدونست گفت نگو سورپريز شه ..

مامانم خنديد و گفت :

-   بيا بريم تو .. بيا تعريف کن ببينم ... خانوم مهندسه من !!!

تا ظهر که کتي و بابا بيان با مامان از هر دري حرف زديم از شرکت تا مشکلات زندگي مجردي  و دانشگاه و سختي هاي فوق ... البته راجع به  مجد هيچي نگفتم ... يعني ميخواستمم روم نميشد.. به هر حال با اومدن بابا و کتيم يه دور ديگه بازار قربون صدقه ماچ و بوسه داغ شد ..و يه دورم تمام حرفايي که براي مامان گفته بودم براي بابا تکرار کردم و بعد از خوردن ناهار ساکمو آوردم و سوغاتي هاي مامان و بابا و سفارش هاي کتي رو بهشون دادم .. با خودم فکر کردم  ...  چقدر بودن در کنار خانواده  لذت بخشه و خانواده ي خوب چه دلگرميه  ايه .. بعد از اينکه حرفامون تموم شد  بابا  برگشت سر کار  و مامان براي استراحت  بعد از ظهر رفت تا يه چرتي بزنه من و  کتيم رفتيم توي اتاق من ...  تا وارد شديم کتي رو کرد بهم و گفت :

-   خووووب حالا تعريف کن ببينم ..

خنديدم و گفتم :

-   همچين ميگي خوب انگار تا الان تعريف نميکردم!!!

يه ابروشو داد بالا و گفت :

-   آآآرررره جون عمت!!!! زود بگو از مهموني از اون همسايه ي خوشتيپت ...

خنديدم ... رفتم تو فکر واقعا نياز داشتم با يکي حرف بزنم و کي بهتر از خواهرم که نزديکترين  دوستمم بود واسه ي همين از روز اول شروع کردم ..

تقريبا دو ساعتي بي وقفه حرف زدم تا بالاخره حرفام تموم شد .. کتي رفته بود تو فکر و لبخند مرموزي رو لبش بود ...بعدم رو کرد بهم و گفت :

-   ولي کيانا خوش بحالت ها!!!

چپ چپ نگاش کردم که بلند خنديد و گفت :

-   جون آبجي راست ميگم کيانا .. خاک تو سرت اين مجد رو تور کن ديگه من اگه تا الان بودم سه تا بچم داشتم  ازش ...

-   خندم گرفته بود ولي در حاليکه سعي ميکردم جدي باشم گفتم :

-   کتي خجالت بکش ...بعدشم اون يه سر داره هزار سودا!!!

-   وا چرا ؟؟؟؟ جوون به اين خوشتيپي...وا...  ثوابم داشت .. از اين منجلاب فساد  ميکشيدمش بيرون!!!!...

خنديدم و گفتم :

-   حالا گيرم منم ازش خوشم بياد از کجا معلوم اون از من خوشش بياد؟؟!!

-   وآآآآآ... من که هر چي از اين بد بخت شنيدم توجه بود!!! مگر اينکه توهم زده باشي منم با توهماتت سر کار رفته باشم

-   گمشو کتي .. توهم کدومه همون چيزايي رو گفتم که اتفاق افتاده مگه روانيم!!!

خنديد و گفت :

-   رواني که ... اي يي ..يي!!! بگي نگي !!! اگه نبودي تا الان توام عين من از مجد سه تا بچه داشتي !!!!

بعد از اينکه به اندازه ي کافي به نظريه پردازي هاي کتي راجع به مجد گوش دادم بحث رو سوق دادم به سمت عروسي ... کتيم که انگار يه موضوع جديد دادن دستش .. شروع کرد با آب و تاب از خبر هاي دست اول گفتن ..

-   راستش کيانا گويا خاله خيلي رضا نبوده تو بياي ديروز شنيدم مامان به بابا ميگفت "  مردم خواهر دارن ما هم خواهر داريم پرو پرو برگشته به زبون بي زبوني ميگه بهتر کيانا نباشه حالا من که به کيانا چيزي نگفتم تا بچم ناراحت نشه ولي به اونم نگفتم که کيانا مياد يا نه  بگو تو خاله اي ؟ به جاي اينکه طرف دختر خواهرت باشي  وايسادي روبروش!!! " خلاصه اينکه کيانا با اين حرفا اونجور که بوش مياد اومدن تو مساوي با پس افتادن خاله نيره و فريبا!! راستي لباس اينا آوردي؟؟

-   آره واسه ي عروسي همون لباسي که مجد خريد رو آوردم واسه ي پاتختيم اون دکلته قرمزه که تازه  خودم خريده بودم...

-   اي ول مجد!! برو بيار لباسشو ببينم ..

-   نه ديگه بذار همون فردا ...

کتي  به مسخره روشو به حالت قهر کرد اونورگفت :

-   اييييش... تحفه!!

هردو زديم زير خنده ..اونروز علاو بر اون چند ساعت شبشم تا نزديکاي ساعت 3 با کتي از هر دري حرف زديم .. تقسيم حضور و وجود مجد با يکي باعث شده بود کلي آرومتر شم .و البته  ناگفته نمونه ميدونستم دهن کتيم قرصه  و ازين بابت خيلي خوشحال بودم !!!!

فرداي اونروز که روز عروسيم محسوب ميشد ساعت نزديکاي ده بود که با تکوناي کتي از خواب پريدم :

-   هوووي؟؟ چه خبرته چرا اينجوري بيدارم ميکني؟؟؟!

خنديد و گفت :

-   بدو دير شد ساعت 11 وقت آرايشگاه گرفتم !!!

خميازه اي کشيدم   و گفتم :

-   آرايشگاه واسه چي .. حالا مگه چه خبره ..

-   واسه تو شايد پررو!! خودش يه مجد داره چشم نداره ببينه ما ميخوايم يکم به خودمون برسيم بلکه يه نيمچه مجديم در اين خونرو بزنه !!!!

خندم گرفت ميدونستم کتي از اون سبک دخترا نيست و  صرفا بخاطر مرتب بودن ميخواد بره آرايشگاه خودمم بدم نميومد ابروهامو تميز کنم و موهامو يه دستي بکشم واسه ي همين سريع بعد از خوردن صبحانه با هم راهي شديم!!

با يه ربع تاخير رسيديم آرايشگاه... کتي بر خلاف من که موي لخت رو ترجيح ميدادم عاشق موي حالت دار بود واسه ي همين به آرايشگر گفت موهاشو بپيچه .. منم يکم زير موهامو مرتب کردم و گفتم لخت برام سشوار کنه از طرفيم گفتم يه رج از زير ابروم برداره که خيلي پر و کلفت شده بود .. با اينکار صورتم و پشت چشمم  هم بازترمي شد... بعد از اينکه کار موهاي کتي تموم شد نوبت به آرايش صورتش رسيد  اونقدر آرايشگر خوب درستش کرد که منم هوس کردم صورتمو بسپرم دستش فقط قبلش تاکيد کردم آرايش مليح کنه و از خظ چشم و سايه هاي اجق وجقم استفاده نکنه ..موقعي که کار آرايشگر تموم شد کتي با ديدنم سوتي زد و گقت:

-   واي کيانا محشر شدي ...

خودمو که توي آينه ديدم حرف کتي به نظرم بيراهم نيومد واقعا عوض شده بودم آرايش صورتم در عين سادگي و ملاحت خيلي چهرمو تغيير داده بود و در کل هردومون از آرايشگاه راضي اومديم بيرون ...

ساعت نزديکاي سه بود که رسيديم خونه , گويا جشن عقد ساعت 5 بود  واسه ي همين بلافاصله رفتيم تو اتاق  تا حاضر شيم ...موقعي که لباسمو پوشيدم و اومدم از اتاق بيرون کتي سوتي زد و مامان گفت :

-   ماشاا... هزار ماشاا... چقدر ناز شدي مادر .. بعدم بدو رفت توي اشپزخونه اسفند دود کنه ...

کتي خودش در حاليکه يه پيرهن طلايي حرير ماکسي که واقعا برازنده ي قد و هيکلش بود به تن کرده بود با خنده رو کرد به بابا و گفت :

-   اوووه چه جوگير ... البته خوب تيکه اي شدي ولي نه در حد و اندازه  هاي اسفند بهر حال دست خريدار لباس درد نکنه ...

چشم غره اي بهش رفتم ... که با چشمکي جوابمو داد .. البته از حق نگذريم لباس بهم ميومد ولي مامان نوشينم چاشنيشو زياد کرده بود ...

به هر تر تيبي بود ساعت 4.5 از در راه افتاديم توي راه مامان نوشين تمام مدت توصيه هاي لازم رو به من ميکرد تا اگه کسي حرف و زخم زبوني زد  ناراحت نشم .. اونقدرم گفت و گفت تا کم کم دلشوره افتاد به جونم .. انگار تازه يادم افتاده بود که قراره محمد رو ببينم... با اين افکار بالاخره رسيديم ... عقد توي خونه ي خود خاله نيره اينا بود و واسه ي عروسي گويا بايد ميرفتيم يه باغ حوالي شهر که طبق گفته ي بابا راهي نبود و تقريبا بيست دقيقه اي ميرسيديم ...تمام مدت اينکه آسانسور برسه بالا يه استرسي داشتم که گويا کتي هم فهميد چون دستمو آروم گرفت و فشار داد و يه دونه ازون خنده هاي با محبتشو به روم زد.. نميدونم چند نفر از آدما طعم داشتن خواهر واقعي  رو چشيدن ولي من ميتونم  بگم باحضور کتي اين حس تو وجودم 1 00 %ارضا شده بود و هميشه به داشتنش افتخار ميکردم ..

بالاخره رسيديم  .. مامان و بابا و بعدم کتي و آخر از همه من وارد شدم ... خاله که تا اونموقع منو نديده بود و داشت قربون صدقه ي کتي ميرفت با ديدن من رنگ از صورتش به وضوح پريد و به يه سلام  و عليک بدون روبوسي و خوش آمد گويي سرد  بسنده کرد .... نميدونم چرا ولي همون نرسيده برخورد خاله کل اعتماد به نفسمو گرفت .. انگار کتيم فهميد چون آروم زير گوشم گفت :

-   نبينم خودتو ببازيا!!! به مجد فکر کن .. بعدم ريز ريز خنديد!!!

نميدونم اين حرف رو براي چي زد ولي تاثير چشم گيري داشت .. که ناخودآگاه خنده به لبم آورد و باعث شد از سد بقيه اقوام که بعضياشون به گرمي ولي با نگاه هاي ترحم انگيز و بعضياشونم با تعجب باهام سلام عليک کردن به راختي بگذرم...با کتي يه گوشه ي سالن رو انتخاب کرديم و نشستيم ...نميدونم چرا ولي هر لحظه منتظر ورود محمد و زنش يا حداقل مادر و خواهرش بودم ...انتظارم خيلي به طول نيانجاميد که مادرش بعدشم خواهرشو دختر عموش وارد شدن خوشبتانه خودش گويا نيومده بود ولي مطمئنا براي عروسي ميومد ...

بر خلاف انتظار مادر و خواهرش  بلافاصله بعد از ديدن من اومدن سمتم  و سلام عليک گرمي باهام کردن  به وضوح ميشد تعجب توي تک تک نگاه هاي اطرافيان ديد ..و اين حالت موقعي به اوج خودش رسيد که مامان محمد منو کشيد تو بغلش و بوسيد  و آروم جوري که فقط خودم بشنوم گفت :

-   کيانا جون منو حلال کن ...

لبخندي بهش زدم  و گفتم :

- اين حرفا چيه ...

بعدم رو کردم به خواهرش و زن محمد و گفتم :

-   بفرماييد بشينيد .. خيلي خوش آمديد ...

خواهرش لبخند مهربوني زد ولي  الهام زن محمد پشت چشمي نازک کرد و به يه سلام سرد اکتفا کرد بعدم  دنبال مادر شوهر و خواهر شوهرش رفت  و  همگي نشستن توي يه قسمت سالن که توي زاويه ي ديد من نبود...

نزديکاي ساعت 5 بود که عروس و داماد وارد شدن .. از دم در شروع به سلام و احوالپرسي کردن تا رسيدن به ما ... فريبا هم مثل مادرش با لحن سردي با من سلام عليک کرد و لي خوشبختانه بر خلاف قبل اصلا خودومو نباختم… و عادي برخورد کردم ... بالا خره عاقد اومد و همه ي خانوما رفتن به سمت اتاق عقد به تبعيت از بقيه منو کتيم اين کار رو کرديم  اما تا اومدم وارد شم خالم  که جلوي در وايساده بود با لحن بدي رو کرد بهم و با صداي  تقريبا بلندي گفت :

-   کيانا جون ... ببخشيدا خاله جون ولي مامانت نگفته بهت دختره مطلقه شگون نداره پاي سفره ي عقد باشه ؟؟  

نميدونم چرا يه بغض بدي چنگ انداخت به گلوم ... يعني من مطلقه محسوب ميشدم  ؟؟!من که حتي اسم محمدم توي شناسنامم نرفته بود ... نگاهي به خاله انداختم و بدون اينکه حرفي بزنم  برگشتم سر جام ... مامان و کتيم که حرف خالرو شنيده بودن اومدن کنارم ... کتي رو کرد بهم و گفت :

-   کيانا ؟ ميخواي برگرديم خونه ؟؟!!

با صدايي که از بغض ميلرزيد جواب دادم :

-   نه چرا ؟؟!!!! برگردم؟؟ اونوقت  يه چيزديگه ميگن ... ميگن چشم نداشت خوشبختي دختر خالشو ببينه ؟؟!!! ميدوني کتي خندم ميگيره يادته همين خاله سر خواستگاري من و اينکه خانواده ي محمد مذهبين و از لحاظ پوشش به ما نميخورن چه قشقرقي راه انداخت و چقدر بالاي منبر رفت ؟؟!! اونوقت الان خودش داره با همون خانواده وصلت ميکنه ...

کتي کاملا درک ميکرد چي ميگم ..سرشو تکوني داد و نفس عميقي کشيد .. همزمان با اين کارش صداي بله ي فريبا اومد و دست و سوت  و هلهله ...رو کردم به مامان که تا اون لحظه اخماش تو هم بود چشماش پر از  غم و گفتم :

-   مامان گلم نميخواد ناراحت شي .. ولشون کن .. واگذار همه ي آدما دست اونيکه اون بالاست ... شما برو تو اتاق عقد بالاخره  خالشي.. اونا بدن شما بد نباش .. 

مامان لبخندي زد  و آروم گونمو بوسيد و رفت تا هم کادو هارو بده همم تبريک بگه ... ساعت نزديکاي  7 بود که مراسم عقد کنون و کادو دادن ها تموم شد  و قرار شد همگي بريم سمت باغ البته عروس ميموند تا تعويض لباس کنه و بعد بياد ..   موقع رفتن به خاطر ازدياد جمعيت مامان و کتي سوار آسانسور شدن  و بابام که از قبل رفته بود  پايين واسه ي همين مونده بودم   من و چند تن از اقوام از اونجايي حوصله ي نگاه هاي کنجکاو و سوال هاي بي سر و تهشون رو نداشتم ترجيح دادم با پله ها برم ... توي پاگرد دوم بودم که  سينه به سينه ي  يه آقايي شدم .. سرمو بلند کردم که عذر خواهي کنم که  نگام با نگاه متعجب محمد تلاقي پيدا کرد ...

براي چند صدم ثانيه شوکه نگاش کردم ولي بلافاصله به خودم اومدم و با اخمي سرمو انداختم پايين تا برم ...که  گويا پامو بد گذاشتم و ليز خوردم ... اما دستا ي قوي محمد مانع از زمين خوردنم شد ... بعد از اينکه تعادلم رو تونستم حفظ کنم با اخم عميقي به دستم که هنوز توي دستش بود  نگاه کردم و بعد به محمد يهو با همون نگاه پاک آشناش پيشونيش خيس عرق شد و سرشو انداخت پايين و سريع دستشو کشيد و ببخشيد آهسته اي زير لب گفت ...

بلافاصله عقب گرد کردم و از پله ها رفتم پايين ... تمام مدت قلبم تند تند ميزد و يه حس بدي داشتم ... باورم نميشد با ديدنش اينقدر بهم بريزم نميدونم دلتنگش بودم ..ازش دلگير بودم.. چه حالي بودم .. فقط ميدونم بغض داشتم به اندازه ي تمام دنيا بغض داشتم .. ازينکه ميديدم هنوز نگاهش پاکه ازينکه هنوز تو چشماش همون برق قديمه ..يه لحظه از ذهنم گذشت که محمد اونقدر خوب بود که اگه منم جاي اقوام بودم .. شايد دليل رفتنش رو طرف مقابلش ميديدم!!!!! هر چند خود منم تنها دلگيريم از محمد ضربتي عمل کردنش بود ... پيش خودم خدا خدا کردم که اگه دليلي داشته اينکارش اونقدر منطقي بوده باشه که منو از اين برزخي توش دارم دست و پا ميزنم نجات بده ...

موقعي که رسيدم پايين با ديدن قيافه ي گرفته ي مامان و کتي فهميدم اونام محمد رو ديدن!!!

وقتي سوار ماشين شديم کتي آهسته زير گوشم گفت :

-   ديديش؟!!

-   آره !!!

-   باهات حرفم زد؟

-   نه مهلت ندادم!!!

-   خوب کاري کردي .. پسره ي... ا..اکبر!!!

چيزي نگفتم ولي رفتم توي فکر... از همين الان ميدونستم اگه محمد بخواد توضيحي بده اين فرصت رو بهش ميدم.. نه بخاطر اون بخاطر خودم ... فقط به خاطر  شخص خودم.. توي اين مدت هر وقت جلوي آينه وايمستادم دنبال هزارتا ايراد تو وجودم ميگشتم و اين شده بود کابوسم ..خسته بودم از سناريو بافي از حدس از گمان .. بايد تمومش ميکردم ..

توي اين افکار بودم که بالاخره رسيديم .. عروسي بر خلاف نامزدي من مختلط بود ...و همون اقوام محمد اينا که سر مختلط بودن نامزدي  من آَشوب راه انداخته بودن که واي دوره ي آخر الزمون شه و اين حرفا حالا دختراشون راست راست با لباساي صد برابر بد تر از من و کتي داشتن جلو مردا راه ميرفتن ... چقدر آدما زود رنگ عوض ميکردن ...

دل و دماغ آنچناني نداشتم بعد از سلام و احوالپرسي با يه عده از فاميلا که توي عقد کنون نبودن يه جاي دنج رو توي جمع جوونترها پيدا کرديم و با کتي نشستيم مامان و بابا م به جمع بزرگتر ها پيوستند و رفتن يه سمت ديگه توي افکار خودم بودم که يه لحظه سنگيني نگا هي رو احساس کردم ... رومو که چرخوندم با ديدن محمد که کنار خواهرش و الهام وايساده بود نگاش به من بود اخمي کردم و رومو برگردندم!!!! باخودم آهسته گفتم :

-   احمق... انگار نه انگار که زن داره !!!! کتي که گويا حرفمو شنيده بود  خنده اي کرد و گفت :

-   تازه ديدي؟؟؟ از وقتي نشستي عين تلسکوپ  هابل روته .... الهامم هي بهش چشم غره ميره... نميدونم کيانا ولي  رفتار محمد با الهام اصلا شبيه اون رفتاري که با تو داشت نيست ...

شونه هامو بالا انداختم و گفتم :

-   نميدونم والا!!!! فعلا که من..

-   بعدم ادامه ي حرفمو خوردم ..کتي واسه ي اينکه حال و هومو عوض نه گفت :

-   حالا کدومشون بهترن ؟؟؟

-   کدوم چي بهتره ؟!!!

-   بابا منظورم بين مجد و محمده کدوم بهترن ؟؟!!!

واقعا خودمم نميدونستم ... واسه ي همين گفتم :

-   از چه لحاظ؟؟!!!

-   نميدونم قيافه ؟!!

-   اون بهتره !!

-   تيپ!!

-   مجد!!

-   اخلاق !!

-   اه چه ميدونم کتي .. توام ديوونم کردي!!!

-   بلند خنديد و گفت :

-   اووه چته ؟؟!!

واقعا چم بود ؟؟؟!! بغضمو با يه جرعه آّب فرو دادم و واسه ي اينکه از دل کتيم در بيارم رو کردم سمتشو گفتم :

-   بريم برقصيم؟؟؟!!

خنديد و گفت :

-   واست حرف در ميارنا!؟؟!

-   عيبي ندار من بشينم.. پاشم... برم ...بيام...  همش حرفه .. 

با اين حرفم دستمو گرفت و رفتيم وسط ...

نميدونستم الان محمد به چي فکر ميکنه يادمه دوست نداشت تو جمع برقصم و اونقدر تو گوشم خونده بود تصميم داشتم بعد از عروسيمون محجبه شم ...البته انقدر خودش بهم محبت ميکرد که واسم ديگه اين چيزاي کوچيک مهم نبود ...به هر حال يه دور که رقصيم برگشتم سمتش تا ببينم قيافش چه شکلي شده .. چشماش قرمز بود و دستاشو مشت کرده بود تا نگاه من  رو ديد روشو کرد اونور رو به الهام  و بهش لبخند زورکي زد ...

نفس عميقي کشيدم ... پيش خودم گفتم پس هنوزم براش مهمه ... 

بعد از اون يه دور رقص تا موقع شام  يه گوشه نشستم.. موقع شام از اونجا که ميل چنداني نداشتم  .. تصميم گرفتم از ساختمون برم بيرون و توي باغ قدمي بزنم با وجود هواي سرد فقط يه ژاکت تنم کردمو از در اومدم بيرون .. اونقدر تنم تب دار بود که هواي به اين سرديم اثري روش نداشت .. همين جور که داشتم ميرفتم سمت ته باغ و با خودم هزار و يک جور فکر ميکردم احساس کردم صداي خش خش برگ از  پشت سرم مياد ... بلافاصله رومو کردم اونور ديديم محمد يکم عقب تر  از منه موقعي که ديد وايسادم  چند قدم ديگه اومد سمتم و با فاصله روبروم قرار گرفت  و به آرومي سلام کرد ...

در جوابش اخمي کردم که گفت :

-   حرف دارم ... خيلي حرف دارم کيانا!!!! اونقدر توي اين دلم غمه که موندم تا الان چجوري نترکيده!!!

نفس عميقي کشيدم و رومو کردم اونور و گفتم :

-   حتما پشيموني ازينکه چرا از اول منو انتخاب کردي ...

عصبي دستي کشيد لاي موهاشو گفت :

-   هر کي... هر کي ندونه.. تو ميدوني 4 سال دنبالت بودم!!! 4سال شب وروزم تو بودي .. تمام اين مدت به اين اميد بودم که تو که منو ميشناسي .. بالاخره يه خبري ازم ميگيره ... 

بابات بعد از داستان عکسايي که با ايميل برات فرستادن .. ديگه نميذاشت پامو تو شعاع 10 کيلومتري خونتونم بذارم چندين بار اومدم چندين بار تلفن زدم ...ولي هر دفعه يکي بهم جواب سر بالا داد يا مادرت يا پدرت ..آخرشم که ازم دورت کردن؟!!!

پوزخندي زدم و گفتم :

-   چرا اومدي؟؟؟ مگه زن نداشتي؟؟ چرا قبلش نيومدي؟؟!!! توجيه چي رو داري ميکني؟؟؟! تو ميدوني به من چي گذشت؟؟!!! آره؟؟؟ ميدوني؟؟؟ 

نگاه عميقي بهم کرد ...و بعد ادامه داد :

-   خرف براي گفتن زياد دارم .. امشب وقت مناسبي نيست .. ولي فردا پس فردا هرروز که تو راحت بودي بگو .. ميخوام ببينمت کيانا ... من رو زندگيم قمار کردم .. بايد حرفامو بشنوي .. نميخوام برگردم نميخوام برگردي يا حتي منو ببخشي ميخوام دليلمو بدوني.. شايد بهم حق دادي .. شايد ديگه نفرينم نکردي .. کيانا من نابود شدم  که باهم نابود نشيم ..کيانا من از بين بد و بدتر بد رو انتخاب کردم ....

تو چشماش پر از غصه بود پر از غم .. تازه تازه انگار داشت يادم ميفتاد محمد کي بود ... چي بود ....ميدونستم دروغ نميگه تو مرامش نبود... بغض داشتم .. دلم براي اون موقع ها که بغضم ميگرفت و عين يه داداش مهربون سرمو ميگرفت به سينش تا گريه کنم تنگ بود ... يادمه هر دق دلي داشتم سرش خالي ميکردم آخرش ميخنديد و ميگفت آروم شدي؟؟ صبور بود ... خيلي صبور بود و اين غم تو چشماش خيلي خيلي بزرگ   وگرنه آدمي نبود که ناراحتيشو نشون بده ....

تسليم شدم ... رو کردم بهش و گفتم :

-   خدا شاهده نفرينت نکردم ... خدا شاهده ... ميدونستم يه دليلي داري ... دليلت رو نشنيدم ولي ميدونم حتما واسه ي خودت اونقدر محکم بوده که بخواي چنين کاري کني ... ولي آقاي محترم اين رسمش نبود!!!! ميدوني به من چي گذشت ؟؟؟!!

سرشو تکون داد  انداخت پايين :

-   پيش اون چيزي که به من گذشته هيچه ... 

با صداي پا رومو کردم سمتش و گفتم :

-   شمارم تغيير نکرده من تا يکشنبه هستم ... اگه ميخواستي دليلتو بکي بهم sms بزن يه جا قرار ميذاريم ببينمت .. به زنتم بگو .. بگو تا مديونش نباشم!!! اگه مخالف بودم... بهش بگو اين حقه کياناست  که بدونه !!!

بعدم بدون اينکه ديگه نگاش کنم از کنارش رد شدم و به دو رفتم سمت ساختمون .. دم در ورودي با الهام سينه به سينه شدم .. نگاه  با غضبي بهم کرد و با لحن عصبي گفت :

-   محمد رو نديدي؟!!!

واسه ي اينکه پيش خودش راجع بهم فکر بد نکنه رو کردم بهش و گفتم :

-   چرا اومده بودم قدم بزنم .. اونم تو حياط بود ...

انگار که تعجب کرده بود من اينقدر راحت بهش گفتم ... اومد حرفي بزنه که محمد پشت سر من از پله ها اومد بالا و روکرد به الهام  و گفت :

-   دنبال من ميگردي ؟!!!

الهام سري تکون داد و گفت :

-   زن عمو خستست ميگه بريم کم کم.. 

ديگه وايسادنو جايز نديدم واسه ي همين اومدم تو  وبا چشم دنبال کتي گشتم بالاخره گوشه ي سالن پيداش کردم داشت با يه پسر جووني حرف ميزد .. بر خلاف شيطنت هميشگيش اينبار خيلي با متانت در حاليکه سرشو انداخته بود پايين به صحبت هاي پسر گوش ميداد ..خندم گرفت و پيش خودم گفتم اي کتي شيطون بالاخره توام ...نگاهي به پسره کردم .. قد بلندي داشت و چهارشونه بود و بر خلاف هيکلش صورت ظريف و قشنگي داشت و پوست سبزه و چشم و ابروي مشکي و در کل جوون برازنده اي بود از لحاظ ظاهر ...کنجکاويمو کنترل کردم تا به وقتش از خود کتي بپرسم و با فکري مشغول از بحثي که با محمد داشتم رفتم و پيش مامان اينا نشستم ...

ساعت نزديکاي دوازده بود که کم کم مهمونا عزم رفتن کردن و ماهم به تبعيت جمع بلند شديم و بر خلاف باقي فاميلاي نزديک  که ميخواستن دنبال عروس برن نه ما مايل به رفتن بوديم  و صد البته نه خاله و فريبا مايل به حضور ما ... واسه ي همين به پيشنهاد مامان و بابا يه راست اومديم خونه ...

علاوه بر خستگي جسم اونقدر از لحاظ روحي بهم فشار اومده بود که حتي ناي سين جيم از کتي راجع به اون پسري که داشت باهاش حرف ميزد رو هم نداشتم  واسه ي هيمن بلافاصله بعد از اينکه رسيديم خونه لباس راحتي پوشيدم و با همون آرايش صورتم تقريبا بيهوش شدم..

روز بعد با صداي زنگ گوشيم از خواب پريدم و اونقدر خوابالو بودم که بدون اينکه نگاه کنم کيه دکمه ي اتصال رو زدم و با صداي دورگه از خواب گفتم :

-    بله ؟؟؟!!

-   سلام. شناختي ؟!

صدا صداي محمد بود ... عين فنر از جام پاشدم و نگاهي به ساعت انداختم  تقريبا يه ربع به ظهر مونده بود صدامو صاف کردم و گفتم :

-   سلام , آره..

با لحني که منو ياد قديما ميانداخت گفت :

-   خواب بودين خانوم؟! مزاحمت نباشم؟!

-   آره ... نه ديگه بايد پا ميشدم..

-   خلاصه ببخشيد فکر نميکردم اين ساعت ...

-   ميدونم ... مسئله اي نيست!!!

چند ثانيه اي سکوت  کرد و بعدم  گفت :

-   با الهام حرف زدم گفتم ميخوام باهات حرف بزنم ... راستش بر خلاف انتظارم که قشقرق به پا ميکنه حرفي نزد ... نميدونم شايد اونم يه جورايي خودشو به تو مديون ميدونه ...

نفس عميقي کشيد و ادامه داد...

-    خواستم بپرسم براي شما کي راحته که با هم حرف بزنيم؟؟!!!

نميدنم چرا ولي دوست نداشتم کسي حتي مامان اينام ازين موضوع با خبر شه البته کتي سواي همه بود ... با خودم کمي فکر کردم و گفتم :

-   فکر کنم فردا برام راحت تر باشه ... فردا طرفاي عصر...

-   باشه .. فقط ميشه بريم .. همون پارک دم دانشگاه ؟؟!

همون جايي رو گفت که اولين بار ازم خواستگاري کرده بود ... نميدونم ... برا م خيلي فرقي نميکرد .. ولي پيش خودم گفتم شايد اونجا راحت تر بتونه حرف بزنه ... يه حالي بودم ... يه حس سرماي بدي داشتم .. سرمايي که رو لحنمم اثر گذاشت :

-   واسه ي من جاش فرق نميکنه ...

صداش عوض شد و با يه غمي گفت :

-   يادته ميگفتم لحنت که سرد ميشه قلبم از حرکت وايميسه ؟؟؟!!

يادم بود..

با لحن جدي اي گفتم :

-   يادمه خيلي حرفا ميزديد!!!! ولي خوب ... کو عمل..

نفس عميقي کشيد :

-   من رو بيشتر ازين شرمندم نکن ... از روزي که بهم جواب بله دادي شرمندت بودم ...تازه ميخواستم با خوشبخت کردنت اونو جبران کنم که ....

وسط حرفش پريدم و گفتم :

-   حرفا باشه براي فردا ... ساعتشو تا قبل از ظهرش برام sms کن..

-   با شه خانوم ...

-   خداحافظ..

-   منتظر نشدم جواب بده و گوشي رو گذاشتم با حرفاش تمام اون صحنه ها تک تک از جلوي چشمام گذشت ... محبتاش .... کيانا خانوم گفتناش .. يادمه هيچوقت بدون  خانوم صدام نميکرد ... آه بلندي کشيدم و از تخت اومدم پايين  ...

موقعي که از در اتاق اومدم بيرون با صداي سر حال کتي از تو فکر اومدم بيرون :

-   به به کيانا خانوم!!! ... ساعت خواب آبجي خانوم ..تعارف نميکردي .. ميرفتي تا شب..

خندم گرفته بود واسه ي اينکه کم نيارم گفتم :

-   چيه خيلي سرحالي؟؟!!! نکنه شاهزاده ي سوار بر اسبتو ديشب پيدا کردي؟؟!!

خنديد و گفت :

-   نه بابا کو؟؟؟!! کجاست ...؟؟؟!!

زير بازوشو گرفتم و دم گوشش گفتم :

-   همون آقاهه که داشتي باهاش حرف ميزدي !!!!! فکر نکن نديدمتا !!!!!!

بر خلاف انتظارم خنده ي بلندي کرد و بعدم آروم زير گوشم گفت :

-   به کاهدون زدي .. طرف داشت راجع به خواهرم سوال جواب ميکرد ...

اول دوزاريم نيفتاد ولي بعد يهو گفتم :

-   چييييي؟؟؟!!!

-   بله خانوم!! راجع به سرکار .. البته اول رفت با مامان حرف زد مامان دل و ماغشو نداشت بعد اومد با من حرف بزنه که مثلا کد خدارو ببينه ده رو بچاپه!!!

خندم گرفت از لحنش و گفتم :

-   تو چي گفتي؟؟!!

با لحن شيطوني گفت :

-   وا... گفتم اين جنس بنجل رو ما از خدامون هر چه زود تر ردش کنيم بره!!!

نيشگوني از بازوش گرفتم و گفتم :

-   کووفت .. آدم يه خواهر مثل تو داشته باشه دشمن نميخواد ...

بعدم با قهر از پله ها رفتم پايين که دنبالم اومد و با خنده گفت :

-   نه بي شوخي بهش گفتم خواهرم فعلا تهران داره ارشد ميخونه و به دلايلي قصد ازدواح نداه اونم گفت تازماني که درسشون تموم شه صبر ميکنم ... حالا نظرت چيه قرار امروز توي پاتختي جوابتو به مادرش بديم..

عصبي شدم  :

-   فکرشم نکن.. جواب رده ...

کتي که اصولا تيز بود گفت :

-   بگو دلم جايي گيره ...

چپ چپ نگاش کردم که ديگه حرفي نزد منم پي اش رو نگرفتم ميدونستم خود کتي به مامان ميگه که دست به سرشون کنن.. 

بعد از خوردن ناهار طرفاي ساعت 2.5 بود که با کتي اومديم که حاضر شيم  ..... پاتختي گويا از ساعت 5 تا 8 بود هر چند دل  دماغ  رفتن نداشتم و ميدونستم صاحب مجلسم علاقه ي چنداني نداره به حضورم ولي به خاطر مامان و حرف مردم تصميم گرفتم برم .. رفتم حموم ... بعد از اينکه موهامو پشت سرم گوجه اي جمع کردم ...زدم به سيم آخر و پيرهن دکلته ي قرمزمو پوشيدم و يه ماتيک غليظ قرمز زدم و روش برق لب و داخل و بيرون چشمم يه مداد مشکي کشيدم و يکمم سايه ي تيره زدم پشت پلکم , با ريملم مژه هامو حالت دادم و يه رژگونه کمرنگ گلبهيم آراشمو تکميل کرد... خوشم اومده بود از خودم تاحالا ازين آرايشا نکرده بودم ... کتي که ديدتم خنديد و گفت :

-   واي کيانا چه با حال شدي.. بعدم خنديد و ادامه  داد :

-   تهران روت تاثير گذاشته ها!!!!

خنديدم و سري تکون دادم خودشم خوشگل شده بوده .. يه کت شلوار بنفش کمرنگ پوشيده بود   وموهاشو پشت سرش ساده جمع کرده بود  و با يه آرايش مليح زيباييش کامل  شده بود ..

ساعت 4.5 بود از خونه راه افتاديم چون بابا نميومد با 405 رفتيم و تا اونجام کتي روند الحقم توي اين 2-3 ماهي که من نبودم رانندگيش خيلي بهتر شده بود .. پا تختي خونه ي مادر داماد بود واسه ي همين با کمي پرس و جو ي آدرس  بالاخره با اينکه مسير دوري نبود  نزديکاي 5 رسيديم ...

تقريبا اکثريت اومده بودن ...  مطابق ديروز خاله با ديدنم يه جوري شدو  به يه سلام و احوال پرسي بدون روبوسي بسنده کرد ولي بر خلاف استقبال سرد خاله  مادر داماد خيلي گرم برخورد کرد  و با مهربوني گونمو بوسيد بهم خوش آمد گفت ... 

پيش خودم گفتم قربون هفت پشت غريبه که صفاشون بيشتره ... بعد از اينکه مامان کادوش رو که يه سکه تمام بود با يه کتري برقي داد دست خواهر داماد  رفتيم يه گوشه ي سالن نشستيم .. خونه ي بزرگ و دلبازي داشتن و خوشبختانه  بخاطر برخورد خوب صاحبخونه ناخودآگاه احساس آرامش کردم ...

مدتي از نشستنمون نگذشته بود که الهامم اومد البته بدون مادر و خواهر محمد ... بعدم شنيدم که گويا مادر محمد مريض احوال بوده خواهرشم بخاطر اون نيومده .. بعد از تحويل دادن کادوها که از طرف خودش و اونا بود نگاهي انداخت اطراف سالن و با ديدن من اومد کنارمو سلام و احوالپرسي کرد و بعدم نشست کنارم .. خوب يکم عجيب بود ولي حرفي نزدم و به خوبي باهاش برخورد کردم .. البته نگاه ها و پچ پچ هاي در گوشي اطرافيان ازين کار به اوج خودش رسيد .. يکم که گذشت الهام رو کرد به من و گفت :

-   محمد گفت فردا ساعت 5 بياين همون جايي که تلفني گفت  ..

تشکري کردم و ادامه دادم  :

-   اميدوارم درکم کني..

سري تکون داد و گفت :

-   من محمد رو خيلي دوست دارم .. درسته اون منو .. بعدم بغض کرد و بعد از چند ثانيه آرومتر ادامه داد :

-     توروخدا ازم نگيرينش!!!

خندم گرفته بود!!! با خدم فکر کردم ..من اونو از تو نگيرم؟؟!!! .نفس عميقي کشيدم و گفتم :

-   محمد براي من تموم شده ..حتي دليلشم منطقي باشه باعث نميشه که من اونو از تو بگيرم... اون با ازدواجش تمام راه هاي بازگشت رو بسته .. خيالت راحت باشه ...

نگاه قدر شناسانه اي بهم کرد و با يه تشکر ازجاش بلند شد و رفت سمت ديگه ي سالن پيش ساير اقوامشون ..

 باقي مراسم با شادي و خنده ي اطرافيان  و فکر مشغول من گذشت ... هرچند منم توي چند آهنگ کتي رو همراهي کردم و  خودمو شاد و بي خيال نشون دادم ولي استرس فردا  داشت ديوونم ميکرد .. اميدوار بودم دليل محمد ربطي به من نداشته باشه شايد اين باعث ميشد اعتماد به نفسه از دست رفته به من برگرده ...از همه مهمتر دوست داشتم محمد براي ديگران و اونايي که هزار جور عيب و ايراد رو من گذاشتن  دليلشو بگه .. بالاخره طرفاي ساعت 8 بود که کم کم همه عزم رفتن کردن و مام به تبعيت از بقيه با همه خداحافظي کرديم و رفتيم سمت خونه ...

بعد از اينکه رسيديم خونه و شام خورديم از زور استرس ساعت  10 -10.5 جمع رو ترک کردم و به بهانه ي خواب اومدم اتاقم ... نميدونم چقدر گذشته بود که در اتاق باز شد و کتي آروم کنارم نشست و گفت :

-   کيانا بيداري؟؟!!

سرمو از زير لحاف آورم بيرون و گفتم :

-   آره .. 

-   فردا قراره با محمد حرف بزني ؟؟؟!!

-   تو از کجا فهميدي؟!!

-   نا خواسته حرفاتو با الهام شنيدم ... ببخشيد ..

-   نه بابا ميخواستم بهت بگم .. ولي نميخوام مامان اينا بفهمن .. گويا قبل از رفتنمم ميخواسته باهام حرف بزنه اونا اجازه ندادن... 

سرشو تکون داد و گفت :

-   نه خيالت راحت باشه ... اين حقته که بخواي داستانو بدوني ...

بعدم يکم فکر کرد و گفت :

-   فردا به بهانه ي خريد ميريم بيرون ..بگو ميخواي براي همکارات سوغاتي بخري..

خندم گرفت و گفتم :

-   شيطون نکنه مامانو با همين نقشه هاي پليد دودره ميکني !!!؟

 خنديد و گفت :

-   جون به جونت کنن خواهر بزرگه اي ها!!!!!!

چيزي نگفتم و آروم دسشتو ناز کردم اونم گونمو رو بوسيد از اتاق رفت بيرون ...

روز بعد ساعت نزديکاي  4 بود که رو کردم به مامان و گفتم  :

-   مامان  منو کتي ميخوايم بريم خريد راستش به همکارا قول دادم براشون از شيراز سوغات بخرم .. شمام مياين ؟؟!!

خدا خدا ميکردم که جوابش نه باشه که خوشبختانه رو کرد بهم و گفت :

-   نه مادري خودتون برين ولي زود بياين که واسه ي شام دور هم باشيم ... 

گونشو بوسيدم و اشاره زدم به کتي و با هم رفتيم حاضر شديم ....ساعت طرفاي  4.5 بود که از خونه زديم بيرون دستام از زور استرس يخ بسته بود .. نميدونم چرا ...در صورتي که لزومي نداشت اينقدر مضطرب باشم ولي متاسفانه از درون داغون بودم... 

بالاخره راس ساعت رسيديم و موقعي که پياده شدم بر خلاف انتظارم کتي رو کرد بهم و گفت :

-   کيانا من ميرم يکي از پاساژ هاي همين اطراف کارت تموم شد به من زنگ بزن بيام دنبالت !!

-   مگه تو نمياي ؟!!! 

لبخندي زد و گفت :

-   فکر نکنم حضور من درست باشه ..

حق با کتي بود سري تکون دادم و وارد پارک شدم ... نميدونم چرا ولي ناخودآگاه رفتم سمت همون نيمکتي که اولين بار کنار هم نشستيم ...  حدسم درست بود .. اونجا نشسته بود و سرشو بيم دستاش گرفته بود .. جلوتر رفتم و سلام کردم که با صدام بلافاصله از جاش بلند شد و سلام کرد و ادامه داد:

-   ببخش مزاحمت شدم ... مرسي اومدي .. بفرما بشين ...

-   بعد از نشستنم .. با فاصله اونم نشست و رو کرد سمت من و گفت :

-   خوبي؟؟!!!

-   مرسي ممنون...شما چطوري؟

-   زندم!!! شکر!

-   خوب ميشنوم ..

نگاهي بهم کرد ... ازون نگاههاي غمگيني که تا عمق وجود آدم  نفوذ ميکنه.... نفس عميقي کشيد  و شروع کرد :

-   5سال پيش وقتي اومدم دانشگاه هيچوقت فکر نميکردم که  دانشگاه جايي باشه عشق رو تجربه کنم ..درست يادمه روز سومي بود که ميومدم دانشگاه دم در سينه به سينه ي دختري شدم که تا سرش رو بلند کرد نگاهم که به نگاهش افتاد حالي شدم که غير قابل وصفه ... اول يه کلافگي بود دوست داشتم هر روز بيام دانشگاه فقط به اميد يه نيم نگاهش ولي رفته رفته اين کلافگي تبديل به دل تنگي شد و اين دلتنگي تبديل به غيرت يادمه به همه ي پسرا سر بسته گفته بودم حق جزوه گرفتن از اونو ندارن حق حرف زدن باهاشو ندارن ...يادمه تا فرصتي پيش ميومد کل مسير ي رو که ميرفت تعقيبش ميکردم متانت و کردارش جوري بود که هر روز بيش از پيش شيفتش ميشدم و توي دلم بهش احترام ميذاشتم .... موقعيتشو نداشتم وگرنه همون وقت ميرفتم سراغش اما محکوم به صبر بودم  ... يادمه اونقدر اين دختر پاک بود که به خودم اجازه نميدادم باهاش يه کلمه حرف بزنم .. حتي توي خلوت ذهنمم اجازه نميداد پام از يه حدي فراتر بره .. من اونو ميخواستم با ذره ي ذره ي وجودم ... اونقدر اين عشق ادامه پيدا کرد تا فراي همه چيز رفت ... خود خواهي هامو کنار گذاشت من بايد خوشبختش ميکردم پس در درجه ي اول درسم بود يادم بعد از دو ترم مشروطي که به خيالش گذشت..  يا علي گفتم بعد از چند ترم بالاخره شدم شاگرد اول و با نمره هاي عالي تمام در سارو  پاس کردم .. حالا نوبت اين بود خيالمو از بابت اينکه مال منه راحت کنم .. با مادرم در ميون گذاشتم و از اونجاي که منو ميشناخت  قبول کرد ... يادم نميره بعد از 4 سال انتظار بالاخره تمام جراتمو جمع کردم و اومدم سر وقتت ... ازت خواستم بياي توي اين پارک تا برات بد نشه ... توام با اينکه اول شوکه شده بودي ولي قبول کردي ......موقعي که براي اولين بار تو چشمات نگاه کردم بغض راه گلومو بست کيانا  دلم ميخواست تا ابد تو چشمات خيره شم ... نميدونستم چي بگم يادمم نيست چي گفتم فقط يادمه  سعي کردم تمام علاقم بهتو هر چند که کار سختي بود تو کلمه بگنجونم توام نگات يه رنگ ديگه گرفت رنگ آشنا ولي نه خنديدي نه حرفي زدي... فقط گفتي با پدرت صحبت ميکني و نتيجه رو بهم ميگي ... روزي که گفتي پدرت بهم اجازه داده براي خواستگاري دل  تو دلم نبود ما خانواده ي متوسطي بوديم و شما وضع مالي خوبي داشتين من علاوه بر خودم دو تا دادا ش و يه خواهر کوچکترم داشتم و تو فقط يه خواهر داشتي پدر و مادر من ديپلمه بودن و پدر تو تحصيل کرده و از همه مهمتر شما بي حجاب بودين و خانواده ي من مذهبي ... تازه تازه بود که داشتم تفاوت هارو ميديدم و ميترسيدم به خاطر همين تفاوت ها ...پدرت قبولم نکنه ... که جلسه ي اول خواستگاري همينم شد... اما من کوتاه نيومدم چندين دفعه با پدرت حرف زدم ... نميدونم شايد اونقدر حرفام صادقانه بود که بالاخره پدرت راضي شد ... وقتي سر بسته از علاقم بهت گفتم  وقتي از پاکيه عشقم بهت گفتم پدرت بالاخره کوتاه اومد پدرت مرد بود ميدونست من چطوري ميتونم از لحاظ احساسي تا ته دنيا حمايتت کنم ... انگار خدا جواب تمام راز و نياز هاي نصفه شبمو داد وبالاخره  خانواده ها راضي شدن نامزد شيم و بخاطر احترام به خانواده ي من محرميت خونديم ... يادم نميره موقعي که بهم بله دادي کيانا ..اون نگاهت اون خندت ... از همون جا بود که من شرمندت شدم ..شرمنده ي محبتات ... باورم نميشد  اين خنده ها ديگه مال منه اين نگاه روشنت ... ميدوني اوايل فکر نميکردم يه روزي اينجور ديووونه وار عاشق يه جفت چشم مشکي روشن بشم ...کيانا.. محمد خيلي وقته پيش به وصالت رسيد از همون موقعي توي پارک با شنيدن حرفام رنگ نگاهت عوض شد ... از همون موقعي که پا به پام اومدي و پدرت رو راضي کردي از همون روزي که  به عشقم بله دادي  از اولين بار زير بارون موندنمون که باعث شد آروم بخزي تو بغلم ... از اولين دعوات که قهرت 5 دقيقم طول نکشيدو سرتو گذاشتي رو سينم و گريه کردي و گفتي دلت درد ميکرد عصبي بودي و من فهميدم خانومم مشکلش چيه ...و براي اولين بار احساس مرد بودن کردم ... از همون وقتي که براي اولين بار دستتو بوسيدم و وقتي سرمو بلند کردم از گونه هات خون ميچکيد و نگات رنگ ديگه گرفته بود ... از اولين باري که بهم گفتي محمد جان ... 

بغضم کرفته بود ... محمدم ... صداش ميلرزيد ... براي چند ثانيه سکوت کرد و بعد ادامه داد ...

-   اون موقع هيچوقت باورم نميشد کسي يا چيزي بتونه منو ار تو جدا کنه با خوشحالي کار ميکردم و قرار بود پدرمم کمک کنه تا با گرفتن يه خونه ي نقلي بريم سر زنذگيمون .. ولي انگار خدا ميخواست به من بهشت رو نشون بده و قتي با همه ي وجود حسش کردم منو از بهشت برونه ... سه روز  قبل از اينکه يهو برم و پيدام نشه يه شب بابا اومد ... رنگ به روش نبود ... هر چي ازش پرسيديم چي شده .. جوابي نداد تا اينکه صبحش مامان صدام کرد تو اتاق و تا رفتم بغضش ترکيد از ميون حرفاش فهميدم که گويا بابا يه مقداري پول ازعموم ميخواسته که عموم گفته بود فقط در ازاي يه چک سفيد امضا به بابام حاضر ميشه همچين پولي رو قرض بده و بابامم قبول کرده بود ... ولي متاسفانه موقعي که موعد چک ميشه عموم  خيلي راحت پا رو همه چيز ميذاره و ميگه تو حق برادري رو ادا نکردي و رفتي واسه ي پسرت خواستگاري يه از ما بهترون يکي که حتي حجاب درست و حسابيم نداره تک دختر من 6 ساله عاشق پسرت و وصيت بابام چيزي نبوه جر اينکه پيوندهاي خانوادگي رو محکم کنيم و خلاصه ... اگه نامزدي رو بهم نزني منم دودمانتو به باد ميدم ... بيچاره بابا هر  چقدرخدشو به آب و آتيش ميزنه و ميگه خدارو خوش نمياد اين دوتا جوون دوست دارن همديگرو و  از همه مهمتر با اين کار نفرين دختره هميشه پشتمون عموم راضي نميشه .. بابامم ميگه به يه شرط قبول ميکنه که من راضي شم ... يادمه اونروز تمام حرف مادرم اين بود که به فکر خواهر  و برادراي کوچيکترم باشم و به تمام چيزايي که معتقد بودم غصمم داد.....  من که تا اون لجظه تو شوک بودم شروع کردم داد هوار کردن فکر اينکه کسي بخواد يک ثانيه تورو از من جدا کنه داشت ديوونم ميکرد همون موقع بلافاصله لباس پوشيدم و رفتم در مغازه ي عموم ولي اي کاش قلم پام ميشکست و ميمردم ... وقتي حکم جلب پدرمو و حکم حراج تنها داراييمون يعني خونمون رو ديدم آه از نهادم بلند شد ..نميدونم چجوري توي اون مدت کم تونسته بود اينکارو کنه لحنش اونقدر جدي بود که مطمئن بودم اونقدر کينه تو دلشه که حتي اگه محلشم نذاريم روي حرف برادري کوتاه نمياد و نميذاره تا آخر عمر آب خوش از گلوي نه تنها من و تو بلکه خواهرمو و داداشام پايين بره ...مونده بودم چيکار کنم يادمه اونروز عصرش يه سر اومدم ديدنت .. با ديدنت نه تنها آروم نشدم داغ دلمم تازه شد ... نميخواستم خودخواهي کنم ... نميخواستم با روي حرفم موندن هم توررو  همم برادر خواهرامو بد بخت کنم کيانا خودتو بذار جاي من ..نميخواستم به قيمت اينکه زنم باشي تا آخر عمر دستم جلوي هر کس و ناکس دراز باشه ...من حتي از همون روزم ميرفتم سر کار نميتونستم زندگي اي درست کنم که لايقه تو باشه .. بعدم تو به کنار تا آخر عمر شرمنده ي برادر و خواهرم ميشدم ... نميدونم اونروز يادته يا نه وقتي بغلت کردم  گفتي چرا اينقدر نفس نفس ميزني ... ومن فقط لبخند زدم و گفتم نميدونم خانوم ...ولي ميدونستم از تصور اينکه آخرين باره که عطر موهات تو مشامم ميپيچه و آخرين باره گرميه تنتو و اين خنده ي نازتو ميبينم داشتم ديوونه ميشدم... وقتي رفتم از خونتون بيرون يه راست رفتم جايي که هيچکس نباشه .. اونقدر داد زدم تا بالاخره بغضم ترکيد ... من همون شب با تصميمي که گرفتم نابود شدم کيانا ...محمد همون شب مرد .. براي هميشه روحشو کشت .. تصميم گرفتم همه چيز يهو تموم شه اگه خورد خورد ميشد نميتونستم ... جونشو نداشتم براي توام سخت تر بود و ميخواستي ته وتوي قضيه رو درآري... شايدم دنبال راه حل بگردي ولي گيرم پدر تو زير پرو بال منو ميگرفت زير پر و بال خانوادم مادرم .. پدرمم ميتونست بگيره ؟؟؟؟!!! شايد بگي از کجا معلوم عموت نميخواست بترسونه و وقتي مي ديد شما کاري از پيش نبردين و تن به خواستش ندادين بي خيال ماحرا نميشد ... من يه مردم ونگاههاي يه مرد و ميشناسم .. عموم با شيطون هم داستان شده بود .... فرداش خونمون رو حراج کرد و ما با بغض ونفرين اسباب و اثاثيمون رو بستيم و از اون محل نقل مکان کرديم ... وقتي که اين اتفاق افتاد فهميدم هيچ راهي نيست .... همون روز بابام از ناراحتي کارش به بيمارستان کشد منم براي اينکه اين داستان رو تموم کنم رفتم پيش عموم و گفتم قبوله ...ولي واگذارت تا ابد به دست اونيکه اون بالاست اون خودش ميدونه چجوري انتقام منو بگيره .....  کيانا  اينکه اونشب با چه حالي sms  زدم بماند هر پيامي که ميفرستادم انگار يه تيکه از وجودمو ميکندم و زير پا لهش ميکردم ...تا حالا يادم نمياد اينقدر اشک ريخته باشم ...بخصوص وقتي که روز بعد ديدم به خاطر بدهي پدرم عموم سيم کارتمم  که به نام بابا بود از شبکه خارج کرده ...دنيا رو سرم خراب شد ...تو بهت اين بودم که همه چي  تموم شده ... کيانا.. از اونشب من يه مرده ي متحرکم ... 

بغضش ترکيده بود و اشک ميريخت و با حرص حرف ميزد ..

-   کيانا من 5 ساله با يادت زندگي کردم کيانا .. مرد نيستي بفهمي از عشقت گذشتن يعني چي کيانا مردا عاشق نميشن ولي وقتي بشن تمومه ...ديگه هيچکس جاشو نميگيره ...

هق هق ميکرد ....منم از هق هقش بغضم ترکيد ...

بريده بريده ادامه داد :

-بعد از اون عين يه آدم مسخ شده دنبال کاراي بابام بودم بابام حالش وخيم بود ولي وقتي بهوش اومد وگفتم که قبول کردم .. دست کشيد سرم و گفت ...ميدونم چه حالي بابا ... منو حلال کن ... درست دوروز بعد بابا از بيمارستان مرخص شد ... اومدم دم خونتون و با  ...تعقيب کتي فهميدم که بيمارستاني خدا ميدونه پرستار بخش تو نگام چي ديدي که اجازه ميداد شبا بيام بالا سرت .. وقتيم يه شب اومدم و فهميدم صبحش مرخص شدي تصميم گرفتم تا آخر عمر دورادور مواظبت باشم ...

يکم آرومتر شد اشکاشو پاک کرد  و  ادامه داد :

-   با بهتر شدن حال بابا عمو هم زمزمه هاي خواستگاري از دختر ش رو پيش کشيد و اونا اومدن خونمون .. عمو شرط گذاشته بود که به محض ازدواج با الهام تمام اموالمون و بر ميگردونه و حتي بدهي بابارم به خودش ميبخشه ... براي من و الهامم يه خونه به نام من خريد و يه شغلم برام جور کرد و به فاصله ي يه ماه مارو نشوند سر سفره ي عقد و بعدشم واسه ي اينکه هم خيال خودش رو  راحت کنه و هم آب پاکي رو رودست منو وتو بريزه عکساشو با email  من که پسوردشو ازم گرفته بود برات فرستاد ..بعد از اينکه آب ها از آسياب افتاد چندين دفه رفتم پيش بابات تا واسشون توضيح بدم زنگ زدم خونتون ولي متاسفانه .... اوناحق داشتن نخوان ديگه منو ببينن يا جوابمو بدن ...منم ديگه پي گير نشدم گفتم خدا خودش حافظت باشه ... هرچند تا قبل از تهران رفتنت گه گاه از دور ميومدم و نگات ميکردم .... با رفتنت اين دلخوشيم از گرفته شد و من موندم و تنهاييم ...  کيانا من هنوز نتونستم به الهام دست بزنم ... کيانا ... از من بگذر اگه لايقه نفرينم, نفرينم کن زود تر بميرم... دلم براي الهامم ميسوزه زندگي با مردي که روح نداره خيلي سخته ...

چشمام از زور گريه ميسوخت ... نگاهي بهش کردم و با بغض گفتم :

-   باور کن من نفرينت نکردم ... تمام اين مدت يه حس دروني بهم ميگفت محمد حتما دليلي محکمي داشته .. ولي ميدوني حرف مردم ... حرف اقوام ...

عصبي شد و گفت :

-   مگه چي ميگفتن ؟؟؟!!

-   خالم که نزديکترين کسم بود ميگفت حتما اشکال از کيانا بوده يا چيزي از من ديديد نا نجيبي کردم بد برخورد کردم ...چميدونم ... فکر کن اين حرف خالم باشه ببين بقيه چيا که نگفتن ...

عصبي پاشد وايساد و گفت :

-   پس همه گيره !!! 

اشکامو پاک کردم و با تعجب گفتم :

-   چي همه گيره ؟؟!!

سرشو تکون داد و گفت :

-   بي معرفتي آدما ... همون موقع که مادرت و پدرت جوابمو ندادن و حاضر نشدن حرفامو بشنون به مهرداد  توضيح دادم تا بگوش فريبا برسونه آخه  از بعد از نامزديمون با هم دوست بودن ... اونا از همه چي از همون اول خبر داشتن ..من فکر ميکردم مادر پدرت بهت نگفتن ... نگو....کلا خالت حرفي نزده ...

باورم نميشد خاله انقدر پست باشه که به تمام شايعه ها نه تنها پايان نده بلکه دامنم بزنه ...اينبار بغضم گرفت .. نه از حرفاي محمد از بدي روزگار... روزگاري که باعث ميشد فاميلا بهم پشت کنن و بيشترين ضربرو بزنن ... نگاه پر از غمي به محمد که اونم دست کمي از من نداشت کردم و گفتم :

-   من ازت کينه اي به دل ندارم ... حتي همون موقعم نداشتم رک ميگم ..من فقط از فکر اينکه من بد بودم .. اشکال از من بوده .. ناراحت بودم ميفهمي..فکر ميکردم چه مشکلي داشتم که تويي که اين همه دوستم داشتي ...

مهربون خنديد و گفت :

-   تو فرشته اي کيانا ... تو ...اين فکرا رو نکن ... اگه ميدونستم اين فکرارو ميکني .... هر جور شده بود ميومدم باهات حرف ميزدم ..کيانا ... ازت نميخوام اجازه بدي باهات باشم يا برگردم پيشت ..ولي ميخوام مثل يه برادر تا آخر عمر بتوني روم حساب کني ... نميگم با هم رفت و آمد داشته باشيم ولي اگه تا آخر عمر اگه ازم کمکي بخواي روتو زمين نميندازم تا اونجا که در توانمه سعي ميکنم بهت کمک کنم ..خواهش ميکنم کيانا اين يه دلخوشي رو ازم نگير ...

توي نگاهش چي بود بماند ... با خودم گفتم اين ديگه کيه ...کوه صبره ....حرفاشمثل آب رو آتيش بود ... يه حس آرامش خاصي بهم دست داده بود و با تمام وجود بهش حق ميدادم .. منم اگه جاي اون بودم و چنين مشکلي براي پدرم پيش ميومد قطعا همين کار رو ميکردم بخصوص وقتي باد نگاه هاي کتي ميافتادم فکر اينکه يه روز بهش بد بگذره  و تو چشماش م بشينه ...ممکن اشتباهش فقط اين بود که با خودم حرف نزد .. يا مستقيم بهم نگفت ... ولي ... از خود گذشتگيش ستودني بود ... 

ساعت نزديکاي  7 بود که بالاخره از محمد جدا شدم .. هر چند که اون دل نميکند موقع خداحافظي براي چند ثانيه خيره شد تو صورتم و گفت دلم ميخواد هيچوقت اين نگاه و اين صورت از ذهنم پاک نشه ... بعدم خنده ي تلخي کرد و گفت ..من به يادتم خوشم . هميشه آرزومه هر جا هستي فقط خنده بشينه رو لبات ... لبخندي زدم و ازش تشکر کردم  و هر کدوم راه افتاديم به سمتي... اما نميدونستم خيلي زود دست تقدير دوباره مارو سر راه هم قرار ميده ....

فصل پانزدهم :

بالاخره يکشنبه شب شد و وقت رفتن ... بعد از يه خداحافظي تقريبا طولاني از مامان و بابا  کتي منو رسوند فرودگاه .. و با يه دنيا دلتنگي ازش جدا شدم ....نيم ساعتي ميشد که هواپيما از زمين بلند شده بود تمام فکرم حول و حوش اتفاقاي ديروز  بود ...بعد از اينکه با محمد خداحافظي کردم تا ساعت 10 با کتي بيرون بوديم تا اولا براي بچه ها سوغاتي بخريم و در ثاني ورم چشم من بخوابه تا مامان اينا متوجه نشن ... خوبيش اين بود  که کتي حتي سوالم نکرد تا ببينه قضيه چي بوده و خوشحال بودم خواهر فهميده اي دارم .. نزديکاي 10 بود که داغون از بيرون برگشتيم  و بعد از خوردن شام دور همي طرفاي  11  بود که اومدم تو اتاقم و روي تخت ولو شدم و داشتم به حرفاي محمد فکر ميکردم که صداي آلارم sms گوشيم منو به خودم آورد ... با تعجب ديدم که پيام از مجده :

" کيانا فردا شب يادت نره ... منتظرم !" بازم بدون سلام و بدون اينکه حالي بپرسه ... 

دوباره که sms رو خوندم يهو عين فنر از جام پريدم ... آه از نهادم بلند شد . يادم افتاد براي همه سوغاتي خريدم غير از مجد .. اما چند ثانيه نگذشته بود که پيش خودم گفتم ... چه دليلي داره براش سوغاتي بخرم اين شد که با اين ذهن پليد خزيدم زير لحاف و خواب رفتم ...  

با ياد آوري ديشب ناخود آگاه خنده ي مرموزي رو لبم نشست و با صداي مهماندار که رسيدن به مقصد رو اعلام ميکرد کمربندم رو بستم و آماده شدم براي فرود ... 

بارهامو که از قسمت بار گرفتم بلافاصله حرکت کردم به سمت قسمت خروجي که بين راه با صداي گوشيم ايستادم و با ديدن شماره ي مجد ناخودآگاه لبخندي رو لبم نشست و دکمه ي اتصال رو زدم :

-   بله ؟

-   رسيدي؟؟!!

-   بله ..

-   بيا من دم درم .. ماشين بد جاست بدو ..

بعدم قطع کرد .. پيش خودم گفتم وا ؟! جاي خوش آمد گويي اين چه لحني بود بعدم حرکت کردم و با خودم گفتم همون لياقت نداشتي واست سوغاتي بخرم.. بعدم به فکر خودم خنديدم ..

با اينکه دلم براي شيراز تنگ شده بود ولي بايد اعتراف کنم  يه ذوقي از برگشتن به تهران داشتم ... رک ميگم دلم براي گربه اي که باهاش سر ناسازکاري داشتم تنگ شده بود بخصوص اينکه با حرفاي محمد اعتماد به نفسم خيلي خيلي بيشتر شده بود ... توي اين افکار بودم که با ديدن مجد کنار در خروجي يهو ضربان قلبم شدن گرفت ... يه شلوار جين روشن پوشيده بود با پليور سفيد و براي اولين بار يه شالگردن سرمه اي پيچيده بود دور گردنش.. با ديدن من اومد سمتم و يه لبخند مردونه زد و گفت :

-   به !!! کيانا خانوم!!!!

به تبعيت خودش بي خيال سلام شدم  و با يکي ازون لبخنداي مليحم گفتم :

-   مرسي افتادين تو زحمتااا..

يه ابروشو داد بالا و گفت :

-   تا باشه ازين زحمتا ...

زير پوستي خنديدم و گفتم :

-   لطف ميکنيد ساکم بيارين ؟؟؟! سنگينه ..!!!

خنده ي بلندي کردو در حالي که ساکامو برداشت  رو کرد بهم و گفت :

-    کيانا نکن اينکاراروو...

اخم مصنوعي کردم و گفتم :

-   وا؟؟! کدوم کارارو آقاي مجد؟؟!!!

نگاه مهربوني کرد و نفسشو محکم داد بيرون و گفت :

-   برو بچه ..نميدونم شيراز چي شده اينقدر شر شدي!!!!!

تک خنده اي کردم و گفتم :

-    من شر بودم آقاي گربه !!! فقط ميدونيد تجديد قوا کردم!!!!

نگاه عجيبي بهم کرد و گفت :

-   ا؟؟!!! پس هنوز قبول نداري حريفت قوي تر ازين حرفاس؟؟؟!!!

جدي شدم و گفتم :

-   همچين حريفايي در حد دست گرمين!!!!!

در حالي که در ماشيت رو باز ميکرد و بارام رو ميذاشت روي صندلي عقب نيم نگاهي بهم انداخت و گفت :

-   مثل اينکه تو شيراز اعتماد به نفس کاذب بهت دادن!!!!!

خيلي ريلکس نشستم تو ماشين و رو کردم بهش و گفتم :

-   شما ميتونيد با اين افکار به خودتون دلخوشي بدين!!!

نگاهي بهم کرد  و بعد از چند لحظه مسير صحبت رو عوض کرد و در حالي که داشت راه ميفتاد گفت :

-   بهت خوش گذشت؟؟!! ميخواستي حسابي خداحافظي کني که تاعيد ديگه مرخصي خبري نيست ...

-   جاي شما خالي دلم خيلي تنگ شده بود ... بله ..سعيمو ميکنم ديگه در خواست مرخصي ندم!!!

-   خنديد و گفت :

-   البته بديم .. خوب امضا نميشه .. 

-   بعدم شيطون نگام کرد و ادامه داد :

-   خواهرت چطور بود؟؟؟!!!

چپ چپ نگاش کردم ..

در حالي که ميخنديد گفت :

-   واي عاليه قيافت وقتي اين شکلي ميشي ...

بعد يهو نيم نگاهي بهم انداخت و در حاليکه زل زده بود به خيابون و يه اخمي کوچيکي به پيشونيش انداخت و گفت :

-   کيانا جات خالي بود خيلي...داشتم از تنهايي و بي هم صحبتي دق ميکردم ...

از اعترافش يه لذت غير قابل وصفي بهم دست و داد با شيطنت گفتم :

-   آخي آقاي مجد ... پس رامش جون کجا بودن ...

يه ابروشو داد بالا و با لحني که معلوم بود ميخواست حرصم بده گفت :

-   تو بغل من ...!!!!مثل اينکه توام دوست داري چون همش خودتو با رامش مقايسه ميکني..!!!

عصبي نگاش کردم ... پررو .. باز شروع کرده بود!!! تا اومدم جواب بدم ..نو حرفم پريد و گفت :

-   تو عين عروسک رو طاقچه اي آدم دوست نداره بهت دست بزنه ...ولي ساعت ها دوست داره بشين باهات حرف بزنه ...

متعجب نيگاش کردم که خنديد و گفت :

-   چيه به من نمياد بخوام با يکي حرف بزنم؟؟؟!!!

ناخودآگاه گفتم :

-   اصلا!!!

خنديد و گفت :

-   فکر کنم تو کل زندگيم اونقدري که با توي همسايه حرف زدم با هيچکدوم از امثال رامش ها حرف نزدم .. بعدم سرشو تکون داد و ديگه تا رسيدن به خونه چيزي نگفت و منم حرفي نزدم ...

موقعي که رسيديم بارهامو تا دم در و آورد و رو کرد بهم وگفت :

-   اگه ناراحت نميشي بيام تو خونت  ميخواي اگه سنگينن تا بالا بيارم واست ؟؟!!!

راست ميگن کرم از خود درخته ... نگاهي بهش کردم و سرمو عين بچه شرا تکون دادم و گفتم :

-   آره!! ميشه؟؟!!

خنديد و گفت :

-   پس باز کن درو..

درو که باز کردم اومد تو و بلافاصله رفت سمت بالا و اسبابام رو گذاشت و اومد پايين بعدم رو کرد بهم و گفت :

-    راستي شام خورده بودي..؟؟؟!!

-   آره ..تو هواپيما!!!

ابروشو داد بالا و گفت :

-   اونکه جايي آدمو نميگيره!!!

خنديدم و با اشاره ي به قدش  گفتم :

-   شما بله !!!! ولي ما ... 

مهربون خنديد و گفت :

-   پس تا فردا خاله ريزه!!!

بدون اينکه جوابي بدم به يه لبخند بسنده کردم و در رو بستم  و بلافاصله بعد از تعويض لباس ساعت رو گذاشتم رو 5.5 و خوشحال  ازينکه دوباره مجد رو ديدم خواب رفتم..

روز بعدش ساعت 3.5 از دانشگاه رسيدم شرکت و برا ي اينکه بد قول نباشم از صبحش سوغاتي ها ي بچه هارو گذاشته بودم توي کيفم تا بهشون بدم وقتي وارد شرکت شدم بعد يه سلام و حوالپرسي گرم با شمس رفتم تو اتاق با ورودم سحر و آتوسا و فاطمه ريخت رو سرم و بعد يه چاق سلامتي حسابي و دادن سوغاتي ها مشغول صحبت راجع به تعطيلات و اتفاقايي که در دوروز نبودم تو شزکت افتاده بود شديم اونجور که آتوسا ميگفت پنج شنبه طي جلسه اي اعلام شده بود که مجدد تيم مهندسي ايران پايا براي شروع پارت دوم از سه شنبه وارد شرکت ما ميشن و گويا  همه ي کارکنان  از فاصله ي زماني کمي که بين دوتا قسمت پروژه بوده کلي اظهار نارضايتي کردن همچنين گويا قرار بود طبق نظر رئيس شرکت , مجد يه جابجايي نيرو بين قسمت هاي مختلف بدليل نارضايتي از برخي از مهندسين ناظر اتفاق بيفته و اين خبر باعث ناراحتي مهندسين ناظر و خوشحالي مهندسين ساير بخش ها شده ...منم با شنيدن اين خبر احساس کردم بدم نمياد برم قسمت مهندسي و از شر اين محاسبات و اعداد ارقام تکراري راحت شم ...ولي با خودم گفتم زهي خيال باطل توي اين شرکت همه به چشم يه جوجه مهندسم به من نگاه نميکنن چه برسه مهندس ناظر!!! به هر حال اونروز تا پايان وفت اداري فقط به همين صحبت ها گذشت و با تموم شدن ساعت کاري بچه ها خداحافظي کردن و رفتن ..منم از فرصت استفاده کردم و رفتم پيش شمس تا سوغاتيشو که در بدو ورود فراموش کرده بودم , بهش بدم .. با ديدنش که در حال آماده شدن براي رفتن بود دوباره سلامي کردم  و  بسته ي کادويي رو گرفتم سمتش و گفتم :

-   خانوم شمس بفرماييد اينم سوغاتي شما!!!!

اول با تعجب نگاهي بهم انداخت و بعد با خنده رو کرد بهم و گفت :

-   واي .. مال منه ؟؟؟!! ممنونم از لطفت ..

و برخلاف انتظار دست انداخت گردنمو من رو بوسيد !!! توي همين حين با صداي مجد از بغل هم بيرون اومديم :

-   خانوم شمس اينجا چه خبره؟؟!

-   شمس که هنوز از گرفتن سوغاتي خوشحال بود رو کرد به مجد و گفت :

-   خانوم مشفق زحمت کشيدن و براي من از شهرشون سوغات آوردن!!!

-   مجد سرشو تکون داد و نگاهي به من کرد و با بالا دادن ابروش گفت :

-   ا؟!! دستشون درد نکنه ...!!!!

شمس که جلوي مجد معذب بود دوباره رو کرد به من و با يه لبخند مجدد تشکر کرد و کيفشو انداخت رو دوشش و خداحافظي کرد و رفت ... 

منم خواستم برگردم سمت اتاق کارم که مجد رو کرد بهم و گفت :

-   ديگه واسه ي کيا سوغاتي آوردي؟!!!

منظورش رو فهميدم ولي بدون اينکه به روم بيارم ... گفتم :

-   بجز خانوم شمس براي خانوم اميري و محمدي و فرهمند!!!

خنديد و گفت :

-   حالا چرا خانوم شمس؟؟؟!! نکنه فکر کردي ميتوني از طريق منشيم ...

وسط حرفش اومم و گفتم :

-   فدرت تخيلتون ستودنيه!!!!

تک خنده اي کرد و گفت :

-   تا اونجا که ميدونم آدم اول از همه براي رئيسش سوغاتي ميخره!!!؟!!!

در حالي که سعي ميکردم نخدم گفتم :

-   من اصولا از خودشيريني بدم مياد!!!!!

بلند خنديد و گفت :

-   منم اصولا  معتقدم تو خيلي پررويي ...

-   بله !!!!!

محلش نذاشتم و با اخم رفتم سمت اتاقم  بعد از اينکه کيفم رو برداشتم توي راهرو سينه به سينش در اومدم رو کرد بهم و گفت :

-   نمياي بريم خونه ؟؟!!!

-   نه!!  خودم ميرم!!

-   لوس نشو بيا بريم .. داشتم ميومدم اينو بهت بگم!!!

نگاهي بهش کردم .. نميدونم چرا ولي گاهي تو نگاش يه چيز آشنايي بود تعريفي ازش نداشتم ولي .قتايي که نگاش اينجوري ميشد دوست داشتم تا ابد خيره شم تو چشماش .. با صداش به خودم اومدم :

-   کيانا خانوم اگه اسکن چشم من تموم شد بريم

-   چي ؟!! آهان ببخشيد .. بريم!

سوار ماشين که شديم رو کرد بهم و گفت :

- خبر داري قراره جابجايي نيرو کنم؟!!

-   آره از بچه ها شنيدم... بيچاره اونايي که از مهندسي منتقل ميشن و خوش بحال اونايي که ميرن مهندسي!!!!

لبخندي زد و گفت :

-   توام دوست داشتي بري مهندسي؟!!

-   خوب کيه که بدش بياد؟؟!! هر چند من که تاره واردم .. حق آنچناني ندارم!!!

مهربون  نگام کرد و گفت :

- يه چيزي ميگم به کسي نگو ... دوستت خانوم فرهمند رو ميخوام بفرستم مهندسي!!!

ناخودآگاه با خوشجالي دستامو بهم کوبيدم و گفتم :

-   آخ جوووون خيلي عاليه ... مرسي شرو... آقاي مجد!!!

يهو زد رو ترمز و روشو کرد سمت و گفت :

-   مرسي چي؟؟!! يه چيز ديگه گفتي .. يالا بگو مرسي چي؟؟!!

در حالي که خودمم از سوتي که داده بودم شاکي بودم گفتم :

-   چيزي نگفتم .. گفتم مرسي آقاي مجد ...

موشکافانه نگام کرد و گفت :

-   نه اولش يه چيز ديگه گفتي!!!

در کمال خونسردي گفتم :

-   لابد شما اشتباه شنيدي!!!

بعدم رومو کردم سمت پنجره !!!اونم نفسشو داد بيرون و حرکت کرد  و گفت :

-   بالاخره که يه روز دوباره ميگي!!!!!

لبخندي موذيانه اي زدم و زير لب گفتم :

-   عمرا!!!!

مجدم در حاليکه لبخند پليدي رو لبش بود گفت :

-   فعلا که يه دفعه گفتي!!!

با حرص نگاش کردم که بي توجه به من با چشمايي که توش شيطنت موج ميزد به جلو خيره شد ...

تا خونه ديگه حرفي نزدم موقعي که رسيديم بر خلاف انتظارم دم در نگه داشت و رو کرد بهم و  گفت:

-   من بايد برم شرکت يکي از دوستام جلسه ... شايد شب دير بيام واسه ي همين دزدگير رو نزن خودم ميزنم..

-   با تعجب نگاش کردم و گفتم :

-   شما که نميخواستيد بياين سمت خونه چرا ..

يهو انگشتشو گذاشت رو لبم و گفت :

-   هييييس!!!! درسته تو واسه ي رئيست سوغاتي نمياري .. ولي من دلم نمياد همکارم توي اين سرما با تاکسي و اتوبوس که هزار جور آدم  ناجور توشونن بره و بياد..!!!

طبق معمول معذب بدون اينکه حرفي بزنم از ماشين پياده شدم که صدام زد :

-   کيانا ؟؟!!!

-   بله؟!

بعدم کلافه دست کرد تو موهاش و گفت :

-   هيچي !!! مواظب خودت باش..

با يه تک بوق گازشو گرفت و رفت ...

بازم رفته بودم تو فکر!!!! اين چرا اينجوري بود ..نميدونم چرا احساس ميکردم جلسه اي در کار نيست و رفته پي دوست دختراش .. يه حس بدي داشتم ... خيلي بهش رو داده بودم .. حالا که ديگه ميدونستم من مشکلي نداشتم و محمد از روي اجبار رفته بود پس چرا بازم اجازه ميدادم؟؟؟ ... احساس و عقلم بد جوري با هم ديگه در گير شده بودن و من مونده بودم اين وسط به حرف کدومشون برم!!!! 24 سالم بود و تو اوج نياز روحي بودم و از طرفيم عقلم مدام اين جملرو بهم گوشزد ميکرد که :

" اين ره که تو ميروي به ترکستان است!!!!"

اونشب ساعت نزديکاي 12 بود که مجد و اومد ومنم از اونجايي که ذهنم در گير بود و بي خوابيه عجيبيم زده بود به سرم نزديکاي 3-4 بود خواب رفتم ... صبح روز بعد با نور بي جون آفتاب پاييزي که از لاي پرده افتاده بود تو چشمم ازخواب بيدار شدم براي يه لحظه زمان و مکان رو  فراموش کردم با يه لبخند کش و قوسي به بدنم داد که يهو با ياد آوري شرکت عين فنر ازجام پريدم و وقتي که چشمم افتاد به ساعت که نزديکاي 9 رو نشون ميداد آه از نهادم بلند شد ..همچنين با ديدن گوشيم روي ميز وسط هال يادم افتاد نه تنها ساعتش رو کوک نکردم بلکه اصلا  با خودم  طبقه ي بالام نياورده بودمش ... خلاصه   بعد از اينکه  تند تند لباسامو  پوشيدم  و حاضر شدم زنگ زدم آژانس و سريع از در خارج شدم ... منتظر ماشين بودم که گوشيم زنگ خورد فاطمه بود  :

-   بله ؟!! 

-   سلام کيانا کجايي تو دختر؟؟!

-   سلام .. چطوري ؟ خواب موندم بابا !! الان دارم راه ميفتم ..

-   بدو بيا .. يک ساعت ديگه جلسه توجيهي با ايران پاياست قراره مجد آخر جلسه جابجايي هارم اعلام کنه نميدوني چه ولوله اي تو شرکت راه افتاده ..

خيلي دلم ميخواست حرفي رو که مجد ديروز زده بود رو بهش ميگفتم تا خوشحال شه ولي سوتي ميشد واسه ي همين گفتم :

-   فاطمه باورت نميشه ولي بدجور به دلم افتاده تو ميري تو بخش مهندسي...

خنده ي ريزي کرد و گفت :

-   آي قربون اون دلت برم ... ولي کيانا بعيد بدونم مجد تا حالا زن جماعت توي اين بخش راه نداده نه اينکه فکر کني زنارو بي سواد ميبينه ها اتفاقا اصلا اينجوري نيست ... ولي خوب ديگه نيست که بخش مهندسي حساسه و خودشم همش اون قسمته بيشتر ...نميخواد حواسش پرت شه ...

منظورشو  کامل فهميدم ... واسه ي همين در جوابش گفتم :

-   همينه ميگم به دلم افتاده تويي تو تنها زن متاهل با سابقه اي ..

ذوق زده گفت :

-   واي کيانا ... بدو بدو بيا يکم اميدواري بده بهم ...

توي همون حين ماشينم اومد و در حالي که داشتم سوار ميشدم گفتم :

-   باشه برو تا نهايت نيم ساعت ديگه اونجام ...

-   باشه پس ميبينميت 

-   فعلا!

خدارو شکر از اونجا که ساعت پيک ترافيک گذشته بود تقريبا بيست دقيقه بعد  يعني طرفاي 10 رسيدم شرکت ..

موقعي که از در رفتم تو با اشاره  هاي شمس فهميدم که برام کارتمو زده ...واسش بوسي فرستادم و تقريبا به حالت دو وارد راهرو شدم اما متاسفانه توي پيچ اول با يه برخورد فوق محکم پخش زمين شدم هنوز تو شوک زمين خوردن بودم که با ديدن مجد تقريبا زبونم بند اومد و اونم در حالي که ميخنديد زير بازومو گرفت و بلافاصله منو کشيد سمت خودشو زير گوشم گفت :

-   ديدي گفتم تو يه دليلي داري که دم شمس رو با  سوغاتي ميبيني .. بعدم در حاليکه يه خنده ي آروم مردونه کرد ادامه داد :

-   فکر نکن نفهميدم  دير اومدي وروجکا...

داشتم از استرس ميمردم .. ميترسيدم يکي از کارمندا سر برسه مارو توي اين وضعيت ببينه واسه ي همين جوابي ندادم و فقط نگاش کردم..

گويا از نگام فهميد حرف دلمو چون بلافاصله رهام کرد و عقب وايساد بعدم با تعجب سر تا پامو يه نگاه انداخت و با خنده اي که سعي ميکرد کنترل کنه گفت :

-   مثل که خيلي عجله اي هم حاضر شدي ..

بعدم دستاشو آروم تو هوا  بصورت افقي تکون داد و ادامه داد :

-   آروم تر.. آرومتر و در حالي که لبخند مرموزي رو لبش بود با قدم هاي محکم از من دور شد..

شونه هامو انداختم بالا و با گفتن يه"  روان پريش!!! "زير لب رفتم سمت اتاق .. بعد از سلام عليک منم مثل بقيه رفتم پشت ميزم  و تا موقعي که  زمان جلسه برسه در رابطه با نفرات احتمالي بحث کرديم ساعت 11 بود که شمس با تقه اي .. سرشو کرد تو اتاق و گفت که تا يه ربع ديگه بريم سالن کنفرانس موقعي که از پشت مي پاشدم فاطمه با تعجب به منو بعد به سرتاپام نگاهي کرد و گفت :

-   کيانا ؟؟! اين شلوار راحتي نيست پات؟؟!!

نگاهي به لباسام انداختم و با ديدن شلوار خوابه سرمه ايم که پايينش دوبل سفيد با گل هاي ريز سرمه اي داشت  بعد از چند ثانيه شوکه شدن يهو بلند زدم زير خنده بچه هام که انگار تا اونموقع مرامي خودشون رو کنترل کرده بودن همراه من شدن و چه بسا بيشتر از من ريسه رفته بودن .. در حاليکه داشتم اشک چشممو که ناشي از  خنديدن بود پاک ميکردم بريده بريده گفت :

-    حالا چه خاکي تو سرم کنم ...

سحر که از زور خنده گونش گل افتاده رو کرد بهم و گفت :

-   خوب ببينيم کسي شلوار نداره بده کيانا!!!

آتوسا در حالي که دوباره ريسه رفت از خنده رو کرد سحر و گفت :

-   مگه دستمال کاغذيه .. مردم شلوار اضافه که نميچپونن تو کيفشون ... شما فسفر نسوزون ...

فاطمه که قيافه ي خيلي متفکريبه خودش گرفته بود رو کرد بهم و گفت :

-   به نطرم بهترين کار باز کردن دوبله لااقل ميشه سرمه اي ساده!!! حالا اون خمره اي بودنشم ميگيم طرف بد لباسه...

بلافاصله آتوسا يه قيچي از رو ميزش برداشت و نشست پايين پام و بعد از چند ثانيه سرشو آورد بالا و در حاليکه بي صدا ميخنديد بريده بريده گفت :

-   ممددل دووبله... چسبيه!!!!

با اين حرف هر چهارتا دوباره زديم زير خنده و به پيشنهاد فاطمه قرار شد يه جوري بريم تا سالن که بچه ها دورمو بگيرن تا اين شلوار مجلسي من کمتر تو چشم بياد خلاصه با پج دقيقه تاخير  ما هم وارد سالن کنفرانس شرکت شديم  با وارد شدنمون مجد نيم نگاهي اول به من و بعد به پاهاي من کرد و لبخند مرموذي رو لبش نشست تازه دوزاريم افتاد که توي راهروا چرا گفت عجله اي حاضر شدم .. تو دلم دوتا ازون فحشاي مفهوميمو نثارش کردم و دوتام فحش به اون  چشماي هيزش دادم که همه چي رو رو هوا ميزنه !!!!!

بعد از اينکه همه سر جاهاشون نشستن .. مجد از  حجت خواست که شروع به توضيح کنه و خودشم رفت نشست کنار رامش ... نگاهي به رامش انداختم يه شلوار جين خوش ترکيب سرمه اي تنش بود با يه چکمه ي قهوه اي ساق بلند که روي شلوار اومده بود و يه پانچوي همرنگ چکمش ... بعدم يه نگاه به تيپ خودم انداختم يه مانتوي نيمه چروک البته آبرومند با اون شلوار که بهتر بود بهش فکر نکنم و يه کفش ورزشي... خندم گرفته بود!!!

چقدر واقعا تيپم با رامش قابل قياس بودم علي الخصوص الان .. برخلاف دفعه ي پيش که رامش  تمام مدت دم گوش مجد وز وز ميکرد اين بار همون دفعه ي اول که چيزي زير گوش مجد گفت مجد جوابي بهش داد که يه لحظه اخماش رفت توهم و ديگه تا آخر سخنان گوهر بار ابوي گراميشون لب از لب نگشودند .. توي همين بررسي ها بودم که فاطمه زد بهم و گفت :

-   چيه زوم کردي رو رامش؟؟؟!!! مجد داره نگات ميکنه ... با اين حرف فاطمه نگاهي انداختم به مجد که با يه اخم رئيس مآبانه داشت منو مي پاييد!!!  منم در جواب اين اخمش يه چپ چپي نگاش کردم که باعث شد يه لبخند محوي بزنه ... با تموم شدن توضيحات حجت که تقريبا هيچيشو به لطف رامش و مجد و پيژامه ي پام نفهميدم نوبت به معرفيه همکاراي ايران پايايي که مجدد قرار بود تا پايان پارت دوم کنار ما باشند رسيد نميدونم چرا ولي ناخودآگاه يه نگاه انداختم ببينم راد هست که پيداش نکردم واسه  همين بي خيال شدم ... مجد در حالي که اسم اعضاي ايران پايا رو مي  خوند نگاشو انداخت سمت من و با لحني که لااقل من از توش پليدي رو ميفهميدم گفت :

- متاسفانه مهندس راد با صلاحديد جناب حجت به دفتر اصفهان شرکت ايران پايا رفتن و ازين پس با ما کار نميکنند و به جاش آقاي موسي خاني  به جمع ما  پيوستن ...

با دنبال کردن مسير دست مجد که موسي خاني رو نشون ميداد چشمم به يه مرد  چهل و هفت هشت ساله کوتاه قد با سر تقريبا کچل و ريش پرفسوري افتاد ... دقيقا از نگاه مجد ميشد رذالت رو کامل فهميد ... دلم ميخواست خرخرشو ميجوييدم نه به خاطر اينکه راد رو از من جدا کرده چون توي اين مدت بهم ثابت شده بود تا اطلاع ثانوي به هيچکس جز مجد نميتونم فکر کنم  ولي حرصم گرفت ... با راد خوب ميشد  مجد رو چزوند ... ترجيح دادم ديگه بهش فکر نکنم بايد دنبال راه جديدي ميگشتم  ...  با ضزبه ي آرنج فاطمه به پهلوم به خودم اومدم و در حالي که پهلومو ميماليدم گفتم :

-   هووي ؟؟؟! چته؟؟؟!

-   چي چته ميخواد اسمارو بخونه !!؟!

نگاهمو انداختم به تريبون مجد در حاليکه جدي شده بود رو کرد به جمع و گفت :

-   نوبتيم باشه نوبت اعلام ليست جديد بخش هاي محاسبات و بازبيني و مهندسي توي بخش هاي طراحي داخلي و بايگاني و کارگزيني و مالي تغييري نداشتيم ولي توي سه تا بخش اول تقريبا تغييرات جزئي رو شاهديم.. اينم اعلام کنم اين تغييرات دليل بر اين نيست که من از کار کسي ناراضي بودم بلکه در واقع ميخوام به مهندسين خوب ساير قسمت هام اين فرصت داده بشه که تا توي اجراي اين پروژه ي عظيم سهمي داشته باشن ...

اول از همه اعضاي بخش بازبيني خونده شد که بغير از مهندس مصفا بقيه تغييري نکرده بودن البته فاطمه گفت گويا يکي از مهندسين ناظر جاشو گرفته ولي خوب ازونجاي که من فقط مصفارو توي اون بخش ميشناختم واسه ي همين فقط متوجه عدم حضور اون شدم ...

بعد از بازبيني نوبت به بخش ما رسيد فاطمه محکم دست من روگرفته بود اسم سحر و آتوسا خونده شد و اسم مصفا و يکي ديگه از مهندسين ناطرم توي اين بخش خونده شد!!! من موندم و فاطمه ... با تعجب فاطمه رو که از خوشي روي پاش بند نبود نگاه کردم ... و منتظر شدم تا ببينم اسمم تو بخش مهندسي هس يا اينکه کلا اخراج شدم .. با خوندن اسم اون بخش و نبودم اسم من تقريبا راه تنفسيم بسته شد هزارتا فکر و خيال به ذهنم رسيد واسه ي اينکه خودمو از شر همه ي اين افکار خلاص کنم بلافاصله پاشدم رو کردم به مجد و گفتم :

- ببخشيد ... اسم من چي؟؟؟؟!!!

مجد درحالي که کتش رو مرتب ميکرد کاغذها رو گذاشت روي ميز و رو کرد بهم و گفت :

-   اسم شما چي؟؟!!

-   اسم من رو نخوندين ؟؟؟!!!

لبخند شيطنت آميز کرد و در حاليکه نگاهش براي چند صدم ثانيه رفت به پاهام گفت :

-   شما هميشه عجله داريد گويا ...بعدم رو کرد به جمع و گفت :

-   خانوم مشفق توي پارت اول پروژه يک ايراد خيلي ريز رو که هيچکدوم از مهندسين نديده بودن از نقشه اي که من کشيدم گرفتن براي  همين ... از اين به بعد کليه  ي نقشه هايي که مهندسين اعم از من و ساير دوستان طراحي ميکنن اول از زير دست ايشون رد ميشه و بعد به بخش محاسبات ميره ...ميزتونم توي بخش مهندسيه!!

آه از نهادم بلند شد!!!! نه تنها بهم لطف نکرده بود بلکه کارمو 4 برابر کرده بود يعني اگه تا اونروز  قرار بود يک چهارم نقشه هارو بررسي ميکردم  الان شده بود کلش!!!!عصبي شده بودم  انگار فاطمه هم فهميده بود چون دستمو گرفت و گفت :

-   ناراحت نباش منم هستم .. 

-   نگاهي بهش انداختم و گفتم :

-   نميدونم با من چه پدر کشتگي اي  داره؟؟!!!

آتوسا که حرفاي ما رو شنيده بود رو کرد بهم و گفت 

-   ديدي بهت گفتم اين مجد دوست نداره کسي از کارش ايراد بگيره ايراده توام درست بوده  که چيزي نگفته الان اينجوري تلافي کرده ...

عصبي نگاهي به اونور سالن انداختم دلم ميخواست ميرفتم جلو هرچي از دهنم در ميومد بهش  ميگفتم ولي با يادآوري شلوارم ديگه حرفي نزدم...با  اسکورت بچه ها برگشتيم به اتاقمون .. قرار بود فردا سر قسمت ها يجديدمون مستقر شيم سحر  آتوسا ناراحت بودن ازينکه جمع چهارنفريمون بهم ميخوره .. ولي در عوض فاطمه رو پاش بند نبود از خوشحالي ...منم که غم عالم ريخته بود تو دلم .. 

اونروز تا آخر وقت کارايي که نا تمام بود رو تمام کرديم و بعدشم  من و فاطمه وسايل ميزامون رو توي جعبه گذاشتيم  تا ببريم بخش مهندسي  ... نزديکاي 6 بود که کار فاطمه تموم شد و ازونجايي که شوهرش خيلي وقت بود منتظرش بود بلافاصله خداحافظي کرد منم آخرين کشومو وسايلشو ريختم تو جعبه بردم توي اتاق جديدم .. موقعي که از اتاق ميومدم بيرون مجدم از انتهاي راهرو داشت ميومد سمتم بدون اينکه محلش بذارم رفتم توي اتاق محاسبات و بعد از برداشتن گيفم اومدم از کنارش رد شم که گفت :

-   ميري خونه ؟؟!!

بدون اينکه وايسم يا نگاش کنم سرمو به نشانه ي مثبت تکون دادم که دنبالم اومدو  سر پيچ راهرو راهمو سد کرد و گفت :

-   از ارتقا شغليت راضي هستي ؟؟

عصبي نگاش کردم وزدم به سيم آخر :

-   آآآآرررررررررررررره !!!... خيليييييييييييي!!! ببين جناب اينجور در حق من محبت نکن ... ميترسم محبتات تموم شه ..

ابروشو داد بالا و گفت :

-   من فکر کردم خوشحال ميشي بياي مهندسي!؟؟!

-   بله!!! خوشحال ميشدم در صورتيکه کارم طراحي بود نه اينکه بشينم همون کاري که تو بخش قبليم ميکردم رو با حجم چهار برابر بکنم!!!!

-   چي ميگي؟؟؟! مگه قراره محاسبات کني؟؟؟!! 

-   پس چي؟؟!

خنده کرد و با انگشتش دوتا زد رو دماغم که دستشو با خشونت پس زدم و گفتم :

-   رئيسمين که رئيسمين ولي  کوووفت .. چرا اينجوري ميخندين بد بختي آدما خنده داره؟؟!!!؟ بعدم دستتو بکش!!

خندشو قورت داد و گفت :

- ميدوني من با دخترايي که مثل تو گستاخ باشن در اين حد چيکار ميکنم؟؟؟!! موندم چرا راجع به تو اينقدر کوتاه اومدم!!

کلافه و عصبي نگاش کردم و اومدم برم که جلومو گرفت  و گفت :

-   باشه باشه تسليم .. ولي کار تو کار قبليت نيست !!!! ميخواي بريم سمت خونه من تو راه برات توضيح بدم؟؟؟!!

-   نخير نه توضيح ميخوام نه حاضرم با تو تا بهشت بيام!!!

اومدم برم که ازپشت سر گفت :

-   من عاشق اعتماد به نفست با اون پيژامه ي گل گليت!!! حتما ميخواي تيپت رو تو اتوبوس به رخ جمع بکشي!!!

هم خندم گرفته بود همم ... ا...اکبر!!! تف به مرامت بياد مجد!!!

تا ديد وايسادم از فرصت استفاده کرد و اومد و گفت :

-   تو برو دم ماشين من کيفمو بردارم اومدم .. قبول!!!

چشمامو يکم ريز کردم و گفتم :

-   حيف که دخترم ... وگرنه ...

-   وگرنه چي؟؟؟!!!

-   کلا دکوراسيونتو بهم ميريختم!!!

غش غش خنديد و بدون دادن جواب رفت سمت اتاقش...

موقعي که اومد و سوار ماشين شديم رو کرد بهم و گفت :

-   خوب خانوم اجازه ي توضيح ميفرماييد؟؟!!

سرمو تکون دادم که خنديد و گفت :

-   ببين کيانا تو کار الانت ديگه محاسبه نيست بلکه کاريه که قبلا من خودم انجام ميدادم ... در واقع تو طرح هارو ميبيني و اگه به نظرت جاييش مشکل داره يا طرح به دلت نميشينه اون قسمت رو عوض ميکني و بعد که طرح ها اومد پيش من از بين اين دو يکي ر  و انتخاب ميکنم يا بازم  ممکنه به اوني که انتخاب کردم اصلاحيه بزنم .. خوب نظرت چيه ؟؟!!! اين مثل کار قبليته؟؟!!

من که تقريبا شوکه شده بودم ... با ذوق گفتم :

-   يعني من يه جورايي ..

وسط حرفم پريد و گفت :

-   حسام از ديروز تا پايان پروژه نماينده ي ما توي اصفهانه واسه ي همين يه جورايي تو داري کاري رو  که حسام قبلا ميکرد رو ميکني!!!!  و در واقع  صورت غير رسمي معاون مني!!!!

ذوق مرگ شده بودم و اسه ي همين با لحن آروم و مهربوني گفتم :

-   چجوري به من اعتماد ميکني؟؟ من که تجربه اي ندارم!!!

مهربون خنديد و گفت :

-   بحث تجربه نيست ... مهم خلاقيته !!! و ديد خوب... تو با کاري که دفعه ي پيش به من کردي نشون دادي هم فوق العاده خلاقي همم ديدت به طرح ها عاليه!!! اميدوارم از پسش بر بياي!!!!

نميدونم .. يه حس خوبي بهم دست داد باورم نميشد مجد تا اين حد از ديد کاري بهم احترام بذاره و واسم ارزش قائل بشه .. و .اسه ي همين گفتم :

-   مطمئن باشم پارتي بازي نکردين؟؟؟! مثلا چون همسايتونم .. يا ..

نگاهي بهم کرد که براي يه لحظه نفسم بند اومد و بعدم گفت :

-   کيانا ... من آدم جاه طلبيم و توي تو توانايي اينکه براي شرکتم  موفقيت کسب کني رو ديدم وگرنه مادرمم بود الکي اينکارو نميکردم .. بعدم فکر نميکني تو واسه ي من بيش از يه همسايه اي؟؟؟!!!

اين اولين باري بود که مستقيم ازين حرفا ميزد ... واسه ي همين اخمام  رفت تو هم وگفتم :

-    منظورتون چيه ؟؟!!

نفس عميقي کشيد و شيطون گفت :

-   هيچي!! منظورم اينه تو دوست کوچولوي خوب منم هستي!!!!  وگرنه منظورم اون چيزي که تو ذهن تو اومد نبود!!!

آخ که دلم ميخواست با چرخ هاي همين ماشين از رون رد شم ... واسه ي اينکه بحث رو عوض کنم گفتم :

-   ميگم حالا من که از شما ايراد گرفتم اگه يه زماني نقشه هاي بهتر از شما بکشم حسوديتون نميشه؟؟؟!!!

-   نه!!! اون زماني که تو اينکارو کني.... نصفيش مال خودمه!!!

بعدم يه دونه ازون نگاههاي دختر کشش رو انداخت بهم ...

چشمامو ريز کردم و گفتم :

-   منظورتون چيه ؟؟؟!!!

تک خنده اي کرد و گفت :

-   هيچي!!!! 

فکرم با اين حرفش مشغول شد واسه ي همين باقي مسير به سکوت گذشت .. موقع پياده شدن از ماشين  رو کرد بهم و گفت :

-   کيانا تو شام داري ؟؟!!

-   نه !!! بايد برم يه چيزي درست کنم!!

-   ميخواي بري لباساتو عوض کني بريم بيرون يه چيزي بخوريم؟؟؟!!

-   نه خيلي کار دارم ميخواي اگه شما شام ندارين من درست کردم براي شمام بيارم؟؟!!

لبخندي زد و گفت :

-   زحمتت نميشه؟؟!

خنديدم و گفتم :

-   نه بابا!!!

اونقدر وايساد تا رفتم تو و بعدش خودش رفت ...

نميدونم خوشحال بودم ازينکه قراره يه کار مهم اجرايي بکنم ازينکه ميتونستم از خودم ايده بدم و همشو به نوعي مديون مجد بودم ... مجد بر خلاف محمد با کار بيرون زن مخالف نبود ...و زن رو هم اي مرد ميدونست و تنها چيزي که اهميت داشت توانايي بود ولو اينکه اين توانايي مال زن باشه يا نه ... روحيه ي خوبم باعث شد يه آهنگ شاد بذارم و بعد از تعويض لباس  برم توي آشپزخونه .. پيش خودم گفتم کاش ميدونستم غذاي مورد علاقش چيه ...با نگاه کردن به ساعت  که 7.5 رو نشون ميداد ديدم خيليم وقت ندارم براي درست کردن غذاي آنچناني واسه ي همين ترجيح دادم زرشک پلو با مرغ و خلال پسته و بادام درست کنم!! تقريبا ساعت 9:15 بود برنجم دم کشيد و مرغمم  آماده شد .. يه ديس برداشتم و برنج رو کشيدم و با زرشک و خلال پسته و بادوم حسابي زعفروني تزئينش کردم ... و توي يه ظرفه ديگم به ميزان لازم مرغ کشيدم و  گذاشتم توي سيني و رفتم از در بيرون ...به محض زدن زنگ در باز شد و مجد با خنده اي به پهناي صورتش  روبروم ظاهر شد و گفت :

-   واي کيانا دستت درد نکنه...

-   خواهش ميکنم .. سيني رو دادم دستش و خواستم برم که گفت :

-   خودت چي؟؟!!

-   منم دارم ميرم خونه غذامو بخورم ديگه ..

نگاهي بهم کرد و گفت :

-   اين زياده بيا تو با هم ميخوريم ! تنهايي نميچسبه به خدا!!!

نميدونم چرا ولي بازم نگاش شبيه اين پسر بچه ها تنها شده بود ... دو به شک بودم که گفت :

-   اصرار نميکنم!! ولي واقعا تنهايي بهم مزه نميده!!!!

سرمو تکون دادم و گفتم :

-   باشه ..

چشماش برق زد و از جلوي در کنار رفت تا من برم تو ..

اونشب کنار مجد شام آرومي رو خوردم و با  حر ف ها و خاطره هاش از زمان دانشجوييش توي دانشگاه ما سرگرم شدم  جالبش اينجا بود با وجود اينکه ده سالي از فارغ التحصيل شدنش از اون دانشگاه گذشته بود اما اساتيد جديد رو هم به خوبي ميشناخت و راجع بهشون نظر ميداد .. بهر حال ساعت نزديکاي 11 بود که بعد از خوردن يه چايي که خودش زحمت دم کردن و پذيرايشو کشيد  اومدم خونه ...و با هزار جور روياهاي دخترونه به خواب رفتم ... 

فصل شانزدهم :

تقريبا اواخر آذر بود و دو هفته اي از حضورم توي بخش جديد ميگذشت, توي اين مدت اونقدر درگير کار و تحويلاي آخر ترم دانشگاه بودم که وقت سر خاروندن نداشتم مجدم خدارو شکر ازون شبي که براش شام درست کرده بودم  انگار يه جورايي نمک گيرم شده بود براي همين خيلي به پروپام نميپيچيد البته مشغله ي کاريشم زياد بود از گودي پاي چشماش ميشد فهميد که کمبود خواب داره .. توي اين مدت روابطش با رامش کمتر شده و بود ديگه مثل قديم به رامش اجازه ي دخالت نميداد و گويا به نحوي اونو تحت کنترلش در آورده بود .. با اين کارش باعث شده بود کارمندام از دست اين دختره ي از خود راضي نفس راحتي بکشن ...و البته منم با آرامش خاطر بيشتري کارامو انجام بدم ... پارت دوم پروژه بر خلاف پارت اول ريزه کاريهاي زيادي داشت .. ولي خوبيش اين بود که نقشه ها و پلاناش به راحتي دوتا از تحويلاي پايان ترممو پوشش ميداد و ميتونستم خيالمو از دوتا درس 4 واحدي راحت کنم و ميموند يکي از درسام که بيشترش تئوري بود اگه خوب از پسش بر ميومدم ميتونستم از توي تحقيقاش يه مقاله ي خوبي در بيارم .. همه ي اين ها باعث شده بود توي شرکت با انگيزه ي بيشتري کار کنم و بطور غير مستقيم خودمو مديون محبت هاي مجد بدونم ...

اونروزم مثل روزاي ديگه  6  صبح ساعتم زنگ زد... از وقتي کارم توي شرکت با درسم مرتبط شده بود با انگيزه ي بيشتري ميرفتم سر کار واسه ي همين بعد از خوردن صبحانه  و گرفتن يه دوش آب گرم يه آهنگ شاد گذاشتم و موهامو خشک کردم و با يه وسواس عجيبي که توي اين دو هفته  و بعد از داستان پيژامه افتاده بود به جونم  شروع به انتخاب لباس کردم ... تقريبا سه روز پيشش يه پالتوي شيک مشکي خريده بودم  که تصميم گرفتم اونروز  به خاطر برفي که شب قبل اومده بود افتتاحش کنم  .. يه شلوار مشکي لوله تفنگيم تنم کردم با يه چکمه ي مشکي پاشنه تخت  رو ي شلوار و يه شال سبز پشميم انداختم سرم با دستکشاي ستش و بعد از ايکه يه آرايش مليح کرم صورتي کردم از خونه اومدم بيرون .. توي کوچه داشتم با احتياط قذم بر ميداشتم که با خوردن يه گلوله ي برفي به پشتم .. با عصبانيت برگشتم که ببينم کيه که با نيش تا بناگوش باز شده ي مجد  فحش نوک زبونم رو قورت دادم ...

يه شلوار مخمل مشکي با يه پليور خاکستري و يه پالتوي کوتاه مشکي و شالگردن دو رنگ مشکي خاکستري تنش بود و موهاش که يکم بلند شده بود نامرتب  ريخته  بود  رو پيشونيش .....

لبخندي زد و سرشو به نشانه ي سلام تکوني داد و گفت :

-   کبانا !!! جون شروين بيا امروز نريم شرکت ..

يا تعجب نگاش کردم و گفتم :

-   سلام!!! خوبين شما؟؟؟!!

دستي کشيد تو موهاش و گفت :

-   نه خستم!! بيا نريم شرکت ..

جوون مردم مثل  اينکه قاطي کرده بود .. يه ابرومو دادم بالا و گفتم :

-   شما رئيسي نري کسي کاريت نداره ولي من ...

اخمي کرد و گفت :

-   من بهت دستور ميدم امروز نري سر کار و با رئيست بياي برف بازي!!!

خندم گرفت ... بدم نميومد ... ما تو شيراز خيلي کم پيش ميومد برفي بياد يا  اگرم ميومد محال بود بشينه ....ولي  خوب ضايع بود واسه ي همين گفتم :

-   آخه ... کارا ... !!

-   کيانا .. بگو چشم!!! قول ميدم بهت خوش بگذره..!!!

سري تکون دادم ...و گفتم :

-   باشه .. من حرفي ندارم .. 

لبخند مردونه اي زد و دستاشو کرد تو جيب پالتوشو گفت :

-   پس  وايسا تا ماشينو بيارم ...

دو سه دقيقه بعد من و مجد سوار ماشين داشتيم ميرفتيم سمت شمشک جايي که من تاحالا نرفته بودم ولي خوب خيلي ازش تعريف شنيده بودم ... وسطاي راه وايساد و از يه سوپز دوتا کيسه ي بزرگ خوراکي خريد .. وقتي دوباره سوار شديم گفتم :

-   با گوريل انگوري مگه اومدين برف بازي چرا اين همه خريد کردين؟؟!!

-   خوب مگه فقط منو توييم؟؟؟!!

با تجب گفتم :

-   مگه بازم کسي هست ؟؟؟!!!!

-   آره بابا !!! مگه برف بازي دونفره مزه ميده ؟؟!! با بچه هاييم!!!  يه سري از هم دوره اي هام!!! حالا بي خيال اونارو ميبيني باهاشون آشنا ميشه يه سري شون با زناشون يه سري با زيداشون منم که با همسايمم!!! بعدم بلند خنديد!!

از يه طرف ناراحت که نه ولي تعجب کرده بودم چون فکر ميکردم خودممو خودش و از طرفيم بدم نميومد که با ساير هم نشيناش آشنا بشم البته ..توي اون مدت بهم ثابت شده بود تنها بودن باهاشم خيلي تضميني بر امنيت  نيست .. توي اين افکار بودم  که رو کرد بهم و گفت :

-   ميخوام يه آهنگ که خيلي دوست دارم و بذارم و بلند کنم!! ناراحت نميشي؟؟؟!!!

سري تکون دادم که يه سي دي از تو داشبورد برداشت و گذاشت توي ضبط و بلند کرد ...

نباآآآآشي کلّ اين دنيا واسم ... 

قد يه تابوته ...

نبودت مثل کبريت و دلم ...

انبار باروته ...

 *****

نباشي روز تاريکم يه اقيانوس آتيشه ...

تموم غصه ي دنيا ..

تو قلبم ته نشين ميشه ...

*****

اينجا يآهنگ که رسيد صداش رو بلند کرد و با انگشتاش ميزد رو فرمون  با يه اخم مردونه به جلو خيره شده بود و حرفي نميزد .. نميدونم چرا نفسم تو سينم حبس شده بود ... 

دنيااااا رو بي تووو ..

نميخوام يه لحظه ....

دنيا بي چشماآآآآت ... 

يه دروغ محضه ....

******

نباشي هر شب و هرروز ..

همش ويلون و آوارم ...

با فکرت زنده ميمونم ..

تا وقتي که نفس دارم ...

تا وقتي که نبود تو ..

يه روز کاري بده دستم ..

بمون تا آخر دنيا ..

بموني تا تهش هستم ...

*******

دنيااااا رو بي تووو ..

نميخوام يه لحظه ....

دنيا بي چشماآآآآت ... 

يه دروغ محضه ....

 ....

آهنگ که تموم شد  خنده اي کرد و گفت :

-   سرت که درد نگرفت از صداي بلند آهنگ ..

نميدونم چم شده بود .. بوي ادکلنش مستم کرده بود و احساس ميکردم گونه هام گل انداخته با خودم بد جور درگير بودم .. يعني اين آهنگ مال کي بود .. از اينکه مال من نبوده باشه يه بغضي تو گلوم بود ... احساس ميکردم داره تنم آتيش ميگيره واسه ي همين آروم شيشه رو دادم پايين و سرم و کردم بيرون ...

-   کيانا ؟؟؟! چي کار ميکني؟؟!!! سر ما ميخوري..

نگام تب دار بود ميدونستم .. بدون اينکه نگاش کنم .. گفتم :

-   خوبه ..گرممه...

-   ميدونم منم  واسه ي همين ميگم .. گرما سرما ميشه مريض ميشي و با تموم شدن حرفش نرم بازومو و گرفت و منو کشيد تو  و شيشه رو از سمت خودش داد بالا..

بعدم خنديذ و گفت :

-   قفل کودک مال همين وقتاستا ...

حرصي شدم و اومدم شيشرو بدم پايين که نيومد ..قهقه اي سر داد و گفت :

-   شوخس نکردما .. جدي بود حرفم ...

اخمي کردم و گفتم :

-   من اونقدر بزرگ شدم که بدونم چي خوبه چي بد خواهش ميکنم شيشرو بدين پايين ...

نگاهي بهم کرد .. ازونا که دلم ميريخت ...

-   ا؟؟!!! چقدر بزرگ شدي؟؟!!! اونقدر هست که از پس من بر بياي؟؟!!

اخمي کردم و گفتم :

-   از پس چيه شما؟؟!!

-   کلا از پس من !! مگه من آقا گربه نبودم؟؟؟!!!

نگاهي بهش انداختم که خيلي ريلکس دندرو  و عوض کرد و از يه راه فرعي رفت تو   و بعدم رو کرد سمت من و گفت :

-   کيانا رو چه حسابي با من اومدي؟؟!!  نگاه کن ؟؟؟! اينجا هيچکس نيست .. نميگي من بلايي سرت بيارم!!!! ؟؟؟!! 

اخمي کردم .. نميدونستم چي بگم ... اونقدر نگاش کردم تا ماشين رو  نزديک يه ساختمون پارک کرد و روشو کرد سمت من و گفت :

-   چيه ؟؟؟!! يعني نميدوني چرا با من اومدي؟؟؟!!!!

-   خوب شما ..

-   من چي؟؟!؟!!

-   مگه نگفتين رئيس دستور ميده نري؟؟!!!

لبخند محوي زد و گفت :

-   آهان!! چه کارمنده حرف گوش کني ... مطمئني دليل ديگه اي نداشته!!!؟؟؟

خيلي پست بود!!! نگاش...حرفاش .. ميخواست اعتراف بگيره!!!! اخم بدي کردم و با لحن غير دوستانه اي گفتم :

-   مطمئن باشيد ارزوي اون دليلي که دنبالش ميگرديد و به گور ميبريد!! آقاي مجد!!!!

نگاهي به سر تا پام کرد و رو لبام وايساد بعدم گفت :

-   خواهيم ديد!!!! 

نفس عميقي کشيدم که گفت :

-   بپر پايين بچه ها منتظرن !!!

بعدم خودش پياده سد و در پست  رو باز کرد تا خوراکي ها رو برداره که با ديدن  من که هنوز نشسته بودم اومد  سمت ديگه ي ماشين در من رو باز کرد و سر خم کرد و گفت :

-   بفرماييد مادمازل !!!!!!

بدون حرف پياده شدم که يهو بازومو گرفت و رومو کرد سمت خودش و گفت :

-    جلوي اينا تو دختر دوست خيلي قديميه پدرمي که شيراز زندگي ميکردي و چون هيچ اقوامي تهران نداشتي اومدي تو سوئيت من!!!! فهميدي؟؟!!

-   اينو ميتونستين عادي ترم بگين .. نه عينه ...

لبخند معنا داري زد و گفت :

-   انجوري بيشتر ميپسندم...!!!! 

بعدم براي چند ثانيه نگام کرد وآروم بازومو ول کرد و پالتومو مرتب!!!

بعد ازينکه  مجد کيسه ها خوراکي رو برداشت و در ماشين رو  قفل کرد به سمت ويلايي که نزديکش پارک کرده بوديم راه افتاد ... يکم نرفته بود که رو کرد سمت من و گفت :

- کيانا؟؟؟!! کجايي ؟؟! بيا ديگه!!

سري تکون دادم و رفتم سمتش دم در که رسيد وايساد تا منم  بيام.. با فشار دادن زنگ پسر سبزه ي مو مشکي که قد متوسطي داشت  در رو باز کرد و با گفتن :

-   به به  شروين خان ... آقا مخلصم ... امسال دوست پارسال آشنا بي معرفت ...

مجد رو مردونه بغل کرد و دو تا زد پشتش و بعدم رو کرد به من و گفت :

-   سلام خانوم .....

-   سلام..

شروين رو کرد بهش و گفت :

-   کيانا ...همون دختر دوست بابام که گفتم باهاش ميام!!!!

-   خوشبختم منم بهزادم .. از رفقاي دوران دبيرستان شروين ..

تازه فهميدم که مجد از قبل گفته بوده که همراه کسي مياد و تمام اون کاراي صبح يه نوع بازي بوده .. 

موقعي که وارد شديم يه راهرو روبرومون بود که سمت چپش کمد لباس بود و همون جا بهزاد رو کرد به من و گفت :

-   پالتوتونو بدين من تا آويزون کنم و تا اومدم در بيارم مجد گفت :

-   بگذار کمکت کنم ..

-   و از از پشت پالتومو درآورد و بعدشم شالمو ازم گرفت و آويزون کرد .. خدارو شکر زير پالتوم يه لبوز ليمويي کمرنگ و يه ژاکت لطيف مشکي  که به شلوارمم ميومد تنم بود ..و موهامم جمع کرده بودم بالاس سرم و مرتب بود ...

 بعد از گذشتن از راهرو از سمت چپ وارد يه حال نسبتا بزرگ شديم ... و با ورودمون  چند نفر خانوم آقا به احتراممون بلند شدن مجد که بلافاصله شروع به سلام عليکي گرم با تک تک افراد کرد و حتي گونه ي يکي تا از خانوم هارم بوسيد و ...تقريبا حضور من نا آشنا به اون جمع رو فراموش کرد ...ولي در عوض بهزاد خيلي مودب دونه دونه حاضرين رو به من معرفي کرد اولين نفر برادر کوچکتر يهزاد , بهروز بود  .

 پسر فوق العاده خوشتيپ سبزه رو با موهاي مشکي خيلي براق و هيکل ورزيده! ميشد گفت تقريبا هم قد هاي مجد بود و شايدم يکم چهارشونه تر ... 

نفر بعد پژمان دوست بهروز بود که هم قدهاي بهزاد بود و پوست روشن و موي قهوه اي داشت و بر خلاف بهروز هيچ گيرايي و جذبه ي مردونه اي نداشت ...

بعد از اون نوبت به پگاه خواهر پژمان رسيد, يه دختر ظريف و سفيد با موهاي فرفريه قهوه حميد هم  يکي ديگه از هم کلاسي هاي مجد بود که يه پسر تقريبا کوتاه و قد ويکم تپل بود به همراه همسرش نسترن... که تقريبا هم قد هاي حميد بود و موهاي مش کوتاه داشت و صورت گرد سفيد و در کل شيرين بود.. 

بعد از اينها حسام بود که با خنده رو کرد به من که يه لحظه از ديدنش شوکه شدم و با خنده گفت :

-   نترسيد خانوم مشفق من از اول در جريان بودم ...

سري تکون دادم با يه لبخند گفتم :

-   به هر حال مجدد از آشناييتون خوشبختم!!!

حسام هم همراه خواهرش حميرا اومده بود که چشم هاي ريز مشکي داشت و بر خلاف چهره ي مهربون برادرش قيافش اصلا دوستانه نبود و توي اون سرما يه تاپ زرشکي تنش بود با يه شلوار چرم مشکي و موهاي بلندشو دنب اسبي کرده بود بالاي سرش و تقريبا بزور به من سلام داد ...

نفر بعد رضا يکي ديگه از دوستاي مجد بود که سنش به خاطر موهاش که يه ذره ريخته بود و عينکي که به چشم داشت بيشتر از همه بنظر ميومد قد بلند و خيلي متشخص بود و البته خانومش ماهرخم که هموني بود که مجد از در اومد بوسيدش خيلي زن شيک و با وقاري  بود ... و مشخص بود  سنن از باقيه خانوم هاي حاضر در جمع بزرگتره .. 

آخر از همم يه پسر قد بلند و فوق العاده خوش لباس بود با صورت نه چندان جذاب ولي چشم هاي فوق العاده گيرا و نگاهي که آدم رو معذب ميکرد.. 

 بر خلاف سايرين که بهزاد معرفيشون کرد اين آقا دستشو  آورد جلو و بعد از اينکه توي رودربايستي بهش دست دادم لبخندي زد و گفت :

-   سروش هستم .. خوشحالم اين سعادت رو داشتم با شما آشنا بشم..

تو دلم گفت اي زبوون باز ... خر خودتي!!! بعدم بدون اينکه لبخندي بزنم سري تکون دادم و گفتم :

-   ممنون!!!

بعد از اتمام معارفه گوشه ي سالن نشستم و به مجد و حميد و رضا که داشتن سر به سر هم ميذاشتن و به نوعي با هم خوش و بش ميکردن نگاهي کردم که بهزاد با يه ليوان آب ميوه اومد بعد از اينکه بهم تعارف کرد لبخندي زد و گفت :

-   کيانا خانوم تو جمع ما غريبي نکنيد .. ما هممون سالهاست اولين برفي که ميزنه قله ي قافم که باشيم خودمون رو ميرسونيم اينجا تا باهم باشيم ... البته امسال سروش پسر عموي رضا هم که تازه از آمريکا اومدن با ما هستن!!!  

داشتم به حرف هاي بهزاد گوش ميدادم که سايه ي يه نفر افتاد رومون و بعد از اينکه سر بلند کردم ديدم مجده .. رو کرد به بهزاد و در حاليکه دستشو ميذاشت رو شونش گفت :

-   يعني فقط کيانا مهمونته ديگه به من نميخواي آبميوه بدي؟؟؟!!

بهزاد خنديد و گفت :

-   ديوونه تو که يه پا صابخونه اي ولي چشم الساعه !!!

حميد که حرفاي اين دوتا روشنيده بود از اون سر سالن رو کرد به بهزاد و گفت :

-   بهزاد ديگه وقتشه ها!!!   

بهروز تک خنده ي مردونه اي کرد و گفت :

-   خواستگار نداره بابا!! شما اگه سرغ داري بفرست .. ما از خدامونه بديم بره!!!

توي همين حين که بهزوز حميد با شوخياشون راجع به بهزاد داشتن جمع رو ميخندوندن مجد رو کرد سمت من و آروم گفت :

-   راحتي؟؟؟!! 

اخمي کردم و گفتم :

-   ممنون!!!

-   چيه ؟؟؟!! جرا سگرمه هات تو همه؟؟؟!!

-   درست نيست آدم مهمونش رو بذاره بره ...

نگاهي بهم کرد و لبخندي زد ...سرشو تکون داد و گفت :

-   بهزاد پسر خوبيه!!!

-   چه ربطي داره؟؟؟!! مگه من گفتم بدن!! درست نبود ايشون منو به بقيه معرفي کنه!!!

سري تکون داد و گفت :

-   باشه ببخشيد.. الانم اخماتو واکن زشته .. 

رو مو کردم اونور که گفت :

-   کيانا؟؟؟!!

بدون اينکه نگاش کنم گفتم :

-   بله؟؟؟!

تا اومد حرف بزنه بهزاد اومد و آبميوه بهش تعارف کرد و با خنده گفت :

-   بيا کوفت کن!!! تو باعث شدي اينا به فکر شوهر بيفتن واسه ي من ديگه!! 

با اين حرفش همه خنديدن و منم لبخند زدم ... 

بعدش بهزاد رو کرد به مجد و دوباره گفت :

-   ما با بچه ها قرار گذاشتيم يکي دو ساعت بعد از نهار که قشنگ انرژي گرفتيم بريم بيرون برف بازي تا اونموقع همه جوره از خودتون پذيرايي  کنين ... ناهارم طرفاي 1 ميخوريم نسترن  و ماهرخ و پگاه خانوم زحمتشو کشيدن ..

با اين حرفش نسترن و ماهرخ لبخندي زدن به تشکر من و مجد ولي پگاه گونه هاش سرخ شد و حرفي نزد .. نميدونم چرا ولي به نظرم دختر خيلي خوب و نجيبي اومد البته نا گفته نماند برادرشم خيلي آقا بود!!!

توي همين فکرا بودم که بهزاد بساط مشروبم آورد ... راستش تا اونموقع احساس راحتي ميکردم ولي با ديدن بساط عيش و نوش يه حس بدي بهم دست داد!!! انگار مجدم خيلي راضي  نبود چون رو کرد به بهزاد و گفت  :

-   اووه چه خبره داداشازين قرارا نبودا  .. مگه نميخواي برف بازي کني..

بجاي بهزاد حميرا در حالي که داشت يه ليوان براي خودش آماده ميکرد رو کرد به مجد و گفت :

-   شروين ؟؟؟!  تو ديگه چرا ؟؟؟! نکنه ميترسي آشناتون چغليتو به مامانت کنه ...

خودش از حرف خودش ريسه رفت ...

مجد پوزخندي زد و گفت :

-   حميرا يادمه قديما لااقل مشروب نميخوردي ... اينم به ليست اخلاقاي حسنت اضافه شد؟؟؟!!

حميرا پشت چشمي نازک کرد و گفت :

-   حالا تو چي شده اينقدر جا نمار آب ميکشي؟؟!!

مجد عصبي نفسشو داد بيرون گفت :

-   بحث جانماز آب کشيدن نيست ... هر چيزي جايي داره ...

با اين حرف مجد حسام رو کرد به حميرا و گفت :

-   با اينکه خواهرمي ولي بايد بگم منم طرف شروينم !!

کارد ميزدي خون حميرا در نميومد سکوت کرد و بدون اينکه ديگه حرفي بزنه ليوانشو پر کرد و رفت يه گوشه ي سالن نشست!!!

سروشم که انگار آب و هواي آمريکا حسابي روش تاثير گذاشته بود بلافاصله رفت سمت ميز بار و واسه ي خودش يه ليوان ريخت و مشغول شد ...

موقعي که بهزاد اومد ليواناي شربت مارو ببره مجد روکرد بهش و به آرومي گفت :

-   اين مرتيکه سروش اينجا چيکار ميکنه؟؟؟!!

-   چميدونم خود رضام شاکيه ...ميگفت چون ژانويه نزديک بوده از آمريکا اومده ... الان يک هفته ام هست گويا خونشونه اونام نتونسته بودن بپيچوننش!!!

-   هرچي خدا از من بدش مياد منم از اين تنه لش!!!

بهزاد سري به نشانه ي موافقت نشون داد و با رفتنش  مجد رو کرد به من و گفت :

-   خيلي با اين مرتيکه سروش دهن به دهن نذار!!!

اخمي کردم و گفتم :

-   ميدونيد خيلي امر و نهاتون دور از ادبه ؟؟؟!

-   هر چي که هست به نفعته گوش کني!!!

با اين حرفش چشمامو ريز کردم  و گفتم :

-   من خودم نفعمو ميدونم در چيه!!!

-   ا؟؟! در چيه؟؟؟!

-   در اين بود که اصلا با شما نميومدم!!!!!!

لبخدي زد و گفت :

-   يعني از کنار من بودن پشيموني!!!!

خيلي ريلکس گفتم :

-   موقعي آدم پشيمون ميشه که قبلش اشتياقي باشه!! نه وقتي که هيچ اشتياقي نبوده نباشه و به زور رئيست جايي باشي!!!!!!!

 با اين حرفم عصبي نگام کرد و دستي به موهاش کشيد و بلند شد رفت سمت رضا و حميد ...

هنوز چند دقيقه اي نگذشته بود که پگاه اومد کنارم نشست و گفت :

-   خيلي خوشحال شدم يه خانوم مجرد اومد تو جمع ...

لبخندي زدم و گفتم :

-   حميرا خانومم که مجردن!!

يه اخمي کرد و گفت :

-   ولي اون سبکش يه من نميخوره 

منظورش رو فهميدم و چشمکي زدم  اونم خنديد و ادامه داد :

-   شما چند سالتونه ؟

-   24 و شما؟

-   21

-   تقريبا هم سن خواهر منيد ...

-   ا؟ يه خواهر داريد؟!!

-   آره فقط يه خواهر دارم!!

لبخندي زد و گفت :

-   منم فط تو دنيا پژمان رو دارم ..

با تعجب من توضيح داد که وقتي سه سالش بوده مادرش طي يه سانحه ي رانندگي از دنيا ميره و پدرش  2 سال بعد از فوت مادرش با يه زن بيوه ازدواج ميکنه .. متاسفانه زن پدرش آدم جالبي نبوده و موقعي که پگاه 15 ساله بوده و برادرش 20 سال که پدرش رو وادار ميکنه از ايران مهاجرت کنن و شرطم ميذاره بچه ها نبايد بيان .. از اون موقع به بعد پگاه با برادرش تنها زندگي ميکنند و پدرشم سالي يه بار عيد ها 2 هفته اي مياد بهشون سر ميزنه....

براي اينکه از حال و هواي پدرش و غصه اي که داشت در بيارمش و از طرفيم حس کنجکاويمو ارضا کنم رو کردم سمتش و گفتم اين جمع داستانش چيه ؟

رو کرد بهم و گفت :

-   از وقتي يادمه آقا بهزاد  با دوستاش هرسال براي اسکي و برف بازي آخر هفته ها جمع ميشدن اينجا ماهم چون پژمان دوست صميمي بهروز برادر آقا بهزاده گه گاه باهاشون ميومديم!! تا اينکه بعد از تموم شدن دوره ي ليسانس دوستاشون هر کدوم براي ادامه ي تحصيل رفتن يه سمتي آقا شروين که همونطور که ميدوني رفت پاريس و حميد خان هم رفت ايتاليا و آقا رضام رفت اصفهان و هر کي به نوعي پخش و پلا شد ولي گويا قرار گذاشتن هر سال دوهفته مونده به ژانويه همه جمع بشن اينجا .. تا کسايي هم که ايران نيستن بتونن بخاطر تعطيلات کريسمس بيان.. البته اين برنامه توي تابستونم اتفاق ميفته منتها توي ويلاي شمال آقا شروين اينا!!!

حرف هاي پگاه برام خيلي جالب بود .. چه اکيپ خوبي بودن... رو کردم به پگاه و گفتم :

-   هميشه همه هستن؟؟؟!!

سرشو تکون داد و گفت :

-   آره !!! يه دفعه آقا بهزاد ميگفت بچه ها سرشون بره قولشون نميره...  واقعا هم هر سال محال هيچ غايبي باشه!!1

خوشم اومده بود ... بخصوص اينکه من همچين دوستايي هيچ وقت نداشتم و شايد بهترين دوستم فقط کتي بود ...و بقيه بعد از دوران دبيرستان و ليسانس به نوعي  ديگري رو فراموش کرده و بودند و هرکي درگير روزمرگي خودش شده بود ...

کم کم جمع زنونه تر شد بجز حميرا که کنار مردا بود ... نسترن و ماهرخم اومدن کنار من و پگاه نشستن و سر صحبت رو باز کردن و از خودشون گفتن ... نسترن فوق ليسانس مترجمي زبان بود علاوه بر کار توي يه دارالترجمه , معلم زبان دبيرستانم بود  و تقريبا دوسالي ميشد که با حميد ازدواج کرده بود... ماهرخم دکتر دندانپزشک بود و يه مطب توي خيابون ظفر داشت و پنج سال بود که با رضا ازدواج کرده بود ولي به دليل مشغله هايي که هر دو داشتن فعلا بچه اي در کار نبود ... پگاهم که سال سوم نقاشي از يکي از دانشگاههاي خوب بود و الحقم رشتش به طرز برخورد و روحيه مهربونش ميومد ...تقريبا ساعت نزديکاي يک بود و برفم دوباره شروع به باريدن گرفته بود که بهزاد رو کرد سمت  ما و گفت :

-   اگه زحمتي نيست خانوما بساط ناهارو راه ميندازين ؟؟؟!!

نسترن خنديد و گفت :

-   بله آقا بهزاد چرا که نه ... 

ماهرخ ادامه داد :

-   بهزاد؟؟!! مگه قرار نبود زنيتتو توي اين محفل به رخ بکشي؟؟؟!!

بهروز در ادامه گفت :

-   آره بهزاد قرار بود برات شوهر پيدا کننا!!!

بهزاد خنديد  و گفت :

-   باشه بابا تسليم!! من غلط کردم!! همه ي کارا با خودم!!!

بعدم رفت توي آشپزخونه ... نسترن رو کرد به ماهرخ و گفت :

-   گناه داره بابا بريم کمکش..

ماهرخ خنديد و گفت :

-   آره.. بيچاره بس که اين پسر گله حرف رو حرف منم  نه نياورد بعدم رو کرد به ما و گفت :

-   شمام مياين؟!!

با موافقت ما چهار تايي رفتيم توي آشپزخونه که درست سمت چپ راهروي ورودي قرار داشت .. بهزاد که مارو ديد تشکري و کرد برگشت پيش ساير آقايون  با کمک همديگه غذاهارو توي ظرف ها کشيديم و برديم سر ميز بعد ازايکه همه چي آماده شد نسترن رو کرد به جمع آقايون که اونور سالن بودن با يه بفرماييد دعوتشون کرد براي صرف نهار بر حسب اتفاق سر ميز غذا من درست رو بروي سروش قرار گرفتم و زير نگاه نافذش که در اثر خوردن مشروب يکمم تب دار شده بود  تقريبا غذا از گلوم پايين نرفت البته اين نکته از ديدش غافل نموند و رو کرد سمتم و گفت :

- کيانا خانوم؟!!  براتون کتلت بذازم انگار سالاد الويه دوست ندارين ... 

نگاهي بهش انداختم و گفتم :

-    نه دوست دارم .. ممنونم..

لبخندي زد و گفت :

-   آخه فقط با غذاتون بازي ميکنيد ..

مجد که روبروي من و به فاصله ي دونفر از سروش کنار بهزاد نشسته بود رو کرد سمت سروش و گفت :

-   کيانا کلا کم غذاست ... کاري به کارش نداشته باش...

با اين حرف مجد نگاخي بهش انداختم که از فک منقبض شده و جشم هايي که يکم به سرخي ميزد احساس کردم از اينکه من با سروش هم صحبت شدم راضي نيست ..

سروش بر عکس در کما لذ خونسردي رو کرد سمت  مجد و گفت :

-   شروين اين خانوم براي اولين بار که تو جمع ما هستن فکر ميکنم يکم بايد رسم مهمون نوازي رو به جا بياري!!!

نميدونم چرا ولي دلم مبخواست دهن سروش رو جواهر بگيرم با اين حرفش .. بر خلاف اينکه فکر ميکردم مجد با حرف سروش يکم به خودش مياد ولي با لحني که توش تمسخر بود رو کرد به سروش و گفت :

-   کيانا زود جوشه .. نيازي به اين کارا نداره .. لازم باشه اينکارو ميکنم ... تو نيازي نيست به من يادآوري کني.!!!

به خودم گفتم اين ديگه چقدر پررو ئه و منتظر بودم سروش جواب دندون شکني بده  بهش که بر عکس .. لبخند موقري به من زد و سري تکون داد و دوباره مشغول خوردن شد .. اين لبخند از ديد مجد دور نموند چون موقعي که سرمو بلند کردم ديدم با اخم اول سروش و بعدم من رو نگاه کرد حرصشو سر چنگال توي دستش در آورد ...

بعد از تموم شدن غذا من و نسترن شروع به جمع آوري کرديم و ماهرخ و پگاهم ظرف ها رو شستن و خوش کردن تقريبا نيم ساعت بعد همه ي کاراي تو آشپزخونه تموم شد و به پيشنهاد بهروز براي اينکه چرت بعد از نهارمون بپره قرار شد بريم برف بازي و بعد از اون بيايم و يه نوشيدني گرم بخوريم .. بعد از اينکه همه لباس پوشيديم به سمت  تپه هاي پشت ويلا حرکت کرديم ... توي راه تمام مدت حميد و بهزاد و بهروز و مجد بهم گوله برفي پرت ميکردند و رضا و ماهرخم که عقب تر ازونا راه ميرفتن هرکدوم يکي رو تشويق ميکردن .. من و نسترن و پگاهم با چند قدم فاصله با ماهرخ و رضا راه ميرفتيم و از هر دري حرف ميزديم  پژمانم کنار پگاه به حرفامون گوش ميکرد و حميرام و حسام و سروشم با فاصله ي نسبتا زيادي از ما داشتن ميومدن!! گويا حميرا به خاطر مشروب زياد حال خوبي نداشت و آروم راه ميومد!!!

بعد از رسيدن به محلي که قرار بود بازي کنيم .. منتظر شديم تا بقيه ام برسن و قرار برين شد سه دسته ي چهارتايي بشيم و ازونجاييم که حال حميرا خوب نبود بشينه يه جا و مارو نگاه کنه ... سر گروهها شدن مجد و حميد و بهزاد  ...  طبق قرعه کشي اي که کرديم من و پگاه و سروش توي گروه بهزاد  و نسترن و حسام و بهروز توي گروه حميد و ماهرخ و رضا و پژمانم توي گروه مجد افتادن.. با انجام قرعه کشي بهزاد رو کرد به بقيه و با خنده گفت :

-   ا قبول نيست .. ما گروهمون ضعيفه ...

مجد که انگار منتظر فرصت بود گفت :

-   ميخواي رضا يا پژمان بياد با شما کيانارو بفرست با ما ...

سروش لبخندي زد و رو کرد به مجد و گفت :

-    شما نگران تيم ضعيف بهزادي يا کيانا خانوم ؟؟؟... بعدم رو کرد به من و گفت :

-   من مطمئنم گروه ما از همه قوي تره !!! و کيانا خانوم  خوب از پس بازي بر مياد مگه نه کيانا خانوم؟؟!!

از حرفش خوشم اومد و ذوق کردم يه جورايي بهم اعتماد به نفس داد و ازينکه جلوي مجدم وايساد بدم نيومد!!ولي بر خلاف من مجد عصبي دستي به موش کشيد رو کرد به من و گفت :

-   کيانا نظر خودت چيه مياي اينجا ؟؟؟!!

يکم فکر کردم و بعد خيلي عادي گفت :

-   نه به نظرم حق با آقا سروشه مگه ما زنا چيمون کمتر ه..

پگاه لبخندي زد و گفت :

-   بله .. بهتره گروهها همون جوري بمونه ..

سروش رو کرد به مجد و گفت :

-   نگفتم شروين .. خانوماي گروه ما شيرزنن!!

مجد لبخند عصبي زد و گفت :

-   حالا مشخص ميشه .. کيانا .. مواظب خودت باش من خشن بازي ميکنما... بهتر بود ميومدي اينجا .. تا از گلوله هام در امان باشي .. خلاصه بعدن نگي نگفتي ... بعدم نگاهي به سروش کرد و ادامه داد :

-   و تو آقا سروش ... ميترسم آخرش از حرفات پشيمون شي!!!

سروش خنديد و گفت :

-   خواهيم ديد!!!

با اين حرفشون بازي شروع شد و هر گروهي يه جا سنگر گرفت و شروع کرد به گوله برفي درست کردن و نشونه رفتن موقعي که ما پشت سنگرمون رفتيم سروش رو کرد به من و پگاه و گفت :

-   شما گوله برفي درست کنين نشونه گيري با من و بهزاد .. بهزادم که انگار چندان از حضور سروش توي تيمش راضي نبود شونه اي انداخت بالا و گفت :

-   فکر بدي نيست .. 

بر خلاف انتظار همه سروش اونقدر تو نشونه گيري خوب بود که همه يه دفعه اي طعم ضربه هاي محکمش رو چشيده بودن البته مجدم تلاششو ميکرد .. توي همين گير و دار منم هوس کردم تلافي صبح رو سر مجد دربيارم واسه ي همين با  يه گوله برفي بزرگ از سنگرم اومدم بيرون تا بيام چشم بندازم مجد رو پيدا کنم يه گوله برفي به چه بزرگي خورد توي سرم  و با صورت پخش زمين شدم .. سروش که انگار حواسش به من بود رو کرد به کسي که اينکارو کرده و  در حالي که ميومد سمت من گفت :

-   قرار نبود بزنيم تو سر و صورتا ...

سروش که بهم رسيد آروم بازومو گرفت و بلندم کرد و با چشماي تب دارش نگاهي بهم کرد و گفت :

-   خوبي خانوم؟؟!! 

صداي  مجد که به وضوح عصبانيت توش احساس ميشد از پشت اومد و گفت :

-   بازي اشکنک داره ديگه!!!!

ناراحت شدم .. باورم نميشد کار مجد باشه ...

توي همون موقع همه ي بچه ها دورمو گرفتن و يهو نسترن گفت :

-   واي کيانا از بينيت خون داره مياد ..

دستمو کشيدم رو بينيم و با ديدن خون چندشم شد و سرم بيشتر گيج رفت همزمان با حرف نسترن  همه شروع کردن تو جيباشون دنبال دستمال که زودتر از همه مجد  رو زانو نشست و يه دستمال گرفت سمتم و در حاليکه اخم کرده بود گفت :

-   معذرت ميخوام ولي خوب بازيه ديگه ...

نگاهي بهش انداختم و دستمال رو پس زدم و از جام پاشدم که سروش گفت :

-   من دستمال ندارم ولي شال گردنم هست ...

براي اينکه حرص مجد رو در بيارم شال گردن سروش رو گرفتم و فشار دادم رو بينيم بوي ادکلن تلخش توي مشامم پيچيد ... 

با اينکارم مجد نفس عميقي کشيد و سريع از جاش پاشد رو کرد به بچه ها و گفت :

-   بسه ديگه بهتر بريم!!!!!!

همه با مجد موافقت کردن و راه افتادن ...

توي همين حين پگاه و نسترن  اومدن سمتم و  پگاه گفت :

-   کيانا خوبي؟؟؟! ميخواي اگه سر گيجه داري به من تکيه کني؟؟!!!حالا باز خوبه خداروشکر سرت به سنگي چيزي نخورد از شروين خان بعيد بود!!هيچ وقت توي سر و صورت نميزد!!!

لبخند تلخي زدم و گفتم :

-   حتما با من پدر کشتگي داره!!!

همراشون راه افتاديم دنبال بقيه مجد که جلوتر از همه بود يه لحظه بر گشت و نگاهي بهم انداخت ... توي نگاهش پشيموني بود ولي  انقدر خودخواه بود که نميخواست نشون بده واسه ي همين با نارحتي رومو کردم اونور و تصميم گرفتم ديگه باهاش حرف نزنم ..

توي راه سروش که از ما کمي جلوتر بود چند لحظه اي وايساد تا ما که کند راه ميومديم بهش برسيم و رو کرد بهم و گفت :

-   بهتري؟!!

سري تکون دادم و گفتم :

-   بله مرسي .. توروخدا ببخشيد شالگردنتونم کثيف شد ..

لبخندي زد و گفت :

-   افتخاري بود ...

بعدم نگاهي انداخت بهم که تا مغز استخونم سوت کشيد ...

نميدونم چرا ولي نگاش يه جوري بود .. خيلي آدم معذب  ميشد ... نگاش شبيه نگاههاي مجد بود گستاخ بودولي برخلاف نگاههاي اون کثيف!!!

باقيه راه سعي کردم کمتر حرف بزنم و بيشتر شنونده باشم ..سروش آدم حرافي بود و داستانايي که به نظر معمولي بودن اونقدر با آب و تاب تعريف ميکرد که آدم مشتاق شنيدن ادامش بود  .. تا ويلا سرگرم شنيدن حرفهابيسروش بوديم و نزديکاي ويلا بود که با يه حرفش من و پگاه و نسترن زديم زير خنده در حالي که .. داشتم ريسه ميرفتم چشمم افتاد به مجد که با غضب دم در ويلا منتظرمون وايساده بود ... براي اينکه حرصش رو بيشتر در بيارم به خنديدن ادامه دادم و درست موقعي که رسيديم نزديکش و مطمئن بودم صدامو ميشنوه رو کردم سمت سروش و گفتم :

-   واقعا مصاحبت باهاتون باعث شد اين مسافت حس نشه .. ممنونم ...

سروش لبخندي زد و سري خم کرد و گفت :

-   همچنين براي من ... 

سري تکون دادم و از کنار مجد رد و شدم و بعد از نسترن و پگاه داخل شدم ...

نميدونم شايد توهم زده بودم.. ولي موقعي از کنار مجد ميگذشتم  احساس کردم نفسشو با عصبانيت داد بيرون...

وقتي وارد سالن شديم همه دور شومينه جمع شده بودن و داشتن خودشون رو گرم ميکردن واقعا هم هوا خيلي سرد بود و برف با شدت هرچه تمام تر ميباريد منم بعد از اينکه پالتومو در اوردم دوييدم سمت شومينه و کنار پگاه وايسادم .. پگاه رو کرد بهم و گفت:

-    بهتر شدي؟؟

-   آره بابا خوبم ..

-   کارآقا شروين درست نبود ولي خوب بازي بود ديگه ... ازش ناراحت نباش!

-   ميدونم  از قصد بود ...مرض داره ..

خنديد و گفت :

-   اگر با من نبودش هيچ ميلي چرا ظرف مرا بشکست ليلي... شايد از تو خوشش مياد!!!

-   نه عزيزم ... اون ظرف ليلي بود نه کله اش!!!!

با اين حرف هر دو زديم زير خنده که با خنده ي ما همه رو کردن سمتمون و بهروز گفت :

-   خانوما بگين مام بخنديم دلمون باز شه!!!!

من در حاليکه ميخنديدم  رو کردم بهش و گفتم  :

-   اين خصوصي بود ولي چشم حتما بعدي رو اگه عمومي بود فراخوان ميديم !!!

همه خنديدن جز مجد که يه ليوان مشروب دستش بود و داشت ميخورد با جرف من نگاهي بهم انداخت و ليوان رو تو دستش فشار داد.. 

تقريبا ساعت 5 بود که بهزاد با چايي و کيک از همه پذيرايي کرد و  بعد از اون نسترن و حميد بخاطر کاراي عقب افتاده ي حميد زود تر از بقيه عزم رفتن کردن ... با رفتن اونا مجلس ساکت شد و بخاطر اين موضوع بهروز پيشنهاد داد که بازي کنيم ...و قرار شد هرکي يه نظرشو راجع به اينکه چه بازي کنيم بگه ...

آخرم با اکثريت آرا قرار شد دو گروه بشيم و گل يا پوچ بازي کنيم !!!!

همه بجز مجدبراي بازي اعلام آمادگي کردن و تقسيم به دوتا گروه پنج نفره شديم .. من و پگاه و ماهرخ و حميرا و پژمان در مقابل سروش و رضا و بهزاد و بهروز و حسام ...در واقع به نوعي قرار شد تيم خانوما منهاي پژمان در مقابل تيم آقايون بازي کنه دور اول ... با برنده شدن ما تموم شد و تونستيم بفهميم گل دست حسامه... و نوبت به ما رسيد .. موقع تقسيم گل تو آخرين لحظه ماهرخ که کنار من نشسته بود از پشت گل رو انداخت توي دست من و بازي شروع شد ..اول  از همه حسام با خنده رو کرد به حميرا و گفت :

-   تو که کلا پوچي!!!! دست بزن!!!

حميرا پشت چشمي نازک کرد و دست زد و از بازي رفت بيرون ...

-   بهزاد چشماشو ريز کرد و گفت :

پژمان جون شما يه دونه ازون کف قشنگارو بزن!!!

پژمان لبخندي زد و گفت :

-   تيز شدي بهزاد!!!!

بهزاد خنده اي کرد و گفت :

-   خره تيزي نميخواد آخه اين همه زن همديگرو ول ميکنن گل رو ميدن  به تو آخه ؟؟؟!!

با اين حرفش تيمش زدن زير خنده .... من مونده بودم  و پگاه و ماهرخ ...

رضا رو کرد به ماهرخ و گفت :

-   بچه ها قيافه ي اين موذي ميزنه ... من زنمو خوب ميشناسم گل دست خودشه ...

بهروز خنديد و گفت :

-   منم با رضا موافقم ... ولي به پگاهم شک دارم .. اين مظلوميتم مشکوکه ..

با اين حرف بهروز پگاه لبخندي زد و گفت :

-   بدويين .. داره زمانتون تموم ميشه نديدين ما چه زود گفتيم ..

توي همين حين سروش يهو زل زد به من و گفت :

-   ماهرخ و پگاه دست بزنين!!!

بهزاد با اعتراض گفت :

-   اااا... سروش بابا يه مشورتي ..

سروش رو کرد بهش و گفت :

-   اگه اينا پوچ نبودن با من .. 

بهزاد سري از روي نارضايتي تکون داد و ماهرخ گفت :

-   بالاخره چي کار کنيم ؟

بهروز و رضا همزمان گفتن :

-   بگذار ببينيم اين سروش خان حدسش درسته يا نه ... دست بزنين!!!

با پوچ شدن پگاه و ماهرخ اون گروه حورايي گفتن و  دستي به سر و پشت سروش زدن و بهزاد رو کرد به سروش و گفت :

-   بابا دمت گرم!!!! گل کاشتي ..

توي همين گير و دار که ميخواستن بگن گل توي کدوم دسته منه مجدم با ليواني که دوباره پر کرده بود .. اومد بالاي سرمون و کمي خم شد و  رو کرد به سروش و گفت :

-   من ميگم دست چپ!!

سروش نگاهي به من و بعد به مجد کرد و گفت :

-   ولي  من ميگم راسته !!!

نگاهي بهشون انداختم و همون موقع پگاه گفت :

-   يه شرط بندي کنين ... باحال ميشه ها...

مجد رو کرد سمت منو و گفت :

-   کيانا سر چي شرط ببنديم؟؟؟!!!

چشممو ريز کردم و رومو کردم اونور که بهزاد گفت :

-   راست ميگه شروين ...شما بگين سر چي شرط ببندن؟؟؟!!

نيم نگاهي به مجد انداختم و گفتم :

-   هرکي باخت بايد از جلوي در  تا دم ماشين آقاي مجد رو پارو کنه ...

بچه ها زدن زير خنده و بهزاد رو کرد به من و گفت :

-   عالييييي!!!! بود!!! بهتر ازين نميشه .. 

همه شروع کردن تشويق کردن سروش يا مجد و هرکي به نوعي با حدس يکي موافق بود منم که خوب ميدونستم کي بازندست  لبخند بد جنسي  رو لبم نشست و تماشاشون کردم تا اينکه بالاخره ماهرخ رو کرد به من و گفت :

-   کيانا جون نشون بده گل رو ديگه ...

براي اينکه هيجانشو بيشتر کنم دست چپم رو بردم بالا .. بهزاد زد پشت مجد و گفت :

-   فکر کنم تو بردي داداش...!!!

پوزخندي زدم به مجد و دست چپمو در حاليکه خالي بود باز کردم ... 

سروش بر خلاف تصورم که خوشحال ميشه .. فقط به يه لبخند مردونه اکتفا کرد و از جاش پاشد و رفت يه ليوان براي خودش مشروب ريخت و وايساد کنار شومينه ...

مجدم که عصبانيت تو چهرش کاملا مشهود نفس عميقي کشيد و رفت اونور نشست با اين کارم از همه بيشتر بهروز خنديد و رو کرد به مجد و گفت :

-   خوشم اومد کيانا خانوم تلافيه اون گوله برفي رو خيلي قشنگ درآورد!!

با اين حرف بهروز همه خنديدند و بهزاد در حاليکه با يه پاروي بزرگ از توي آشپزخونه مي اومد بيرون ..رو کرد به مجد و گفت :

-   شروين جون دستتو ميبوسه ... 

همه دست زدن و خنديدن.. مجد رو کرد به من و در حاليکه با از چشماش خون ميباريد گفت :

-   پيرزن رو از تاکسي خالي ميترسوني  بهزاد جون ...

بهزاد قهقه اي زد و گفت :

-   برو .. برو بلکه پريد ..

در همين حين زنگ در خونه زده شد و بهروز رفت در رو باز کنه مجدم کتش رو از روي مبل برداشت و داشت ميپوشيد که بهروز با نسترن و حميد وارد شدن  همه با تعجب نگاشون کردن که حميد کلافه بعد از سلام عليک رو کرد به جمع و گفت :

-   راهها بسته شده مام يک ساعت و خورده اي توي ترافيک بوديم تا اينکه گفتن کوه ريزش کرده و حداقل تا فردا ظهر راهها بستست!!!

نسترنم لبخندي زد و اومد سمت ما و رو کرد به ماهرخ و گفت :

-   بيچاره کارشم مونده بود!!!

با شنيدن اين حرف مجد رو کرد به حميد و گفت :

-   مظمئني؟؟!! سمت چالوس هم بستست لااقل ازون ور بريم دور بزنيم طول ميکشه ولي بهتره  که از کارو زندگي بيفتم؟؟!!

حميد سري به نشونه ي مثبت تکون داد و گفت :

-   آره بابا از دوطرف بستست.. خيلي بد برفيه با مادر خانومم حرف زديم گفت تهرانم نزديک 40 سانت نشسته ... اينجا که ديگه جاي خود داره!!!

مجد دستي به موهاش کشيد و گفت :

-   اي بابا من و باش ميخواستم ده برم تا دوازده تهران باشم !!!

بعدم بي خيال شونه انداخت بالا و گفت :

-   عيبي نداره آخرش اينه زنگ ميزنم شرکت با مهندسا هماهنگ ميکنم ..چه ميشه کرد!!

من که تمام اين لحظه فکرم روي اين موضوع بود که فردا هر سه نفر من و حسام و مجد نيستيم و اين ممکن شک بر انگيز باشه واسه ي همين رو کردم به حميد و گفتم :

-   يعني آقا حميد هيچ راهي نيست ؟؟؟! من فردا بايد ميرفتم شرکت ..

با اين حرف من حسام خنديد و گفت :

-   عيبي نداره کياناخانوم نامه ي درخواستتون رو بنويسين و در حايکه بادست به مجد اشاره ميکرد بدين رئيس امضا کنه!!!

با حرفش همه از خنده ريسه رفتن  و بر خلاف سايرين مجد نه خنديد و نه حتي لبخندي زد ....

بعد از اين حرفا دوباره هرکسي سر جاش نشست و مشغول حرف زدن با ديگري شد که بهزاد  به مجد که رفته بود کنار حميد نشسته بود رو کرد و گفت :

-   ببين شروين هنوز شرط رو يادمون نرفته ها .. 

-   حميد گفت :

-   کدوم شرط؟!؟!

بلافاصله ماهرخ براش داستان رو تعريف کرد و حالا حميد و رضا و بهزاد هر سه به مجد متلک ميانداختن که زود تر بره و مشغول شه توي همين حين سروش رو کرد به بهزاد و گفت :

-   ول کنيد بابا بد بخت رو بذارين شام که خورديم بعد از شام بره تا صبح سرگرم باشه..

تقريباهمه موافقت خودشون رو اعلام کردن... ومجد زير چشمي نگاه غضبناکي به من و بعدم پوزخندي به سروش زد و ديگه تا بعد از شام موقع خواب بحثي راجع به اين قضيه نشد ...

ساعت نزديکاي 11 بود که تقريبا خميازه ها شروع شد حميرا که به خاطر حال بدش زودتر از بقيه رفته بود براي استراحت .. وقتي بهزاد ديد همه خوابشون مياد رو کرد بهمون و گفت :

-   اينجا دو خوا ب بيشتر نيست واسه ي اينکه خانوما راحت باشن بهتره برين توي اتاق خوابهاي بالا ما مردام  همين جا توي پذيرايي ميخوابيم .. ماهرخ تشکري و کرد و به عنوان اولين نفر پيش قدم شد و من و پگاه و نسترنم پشت سرش.. 

من و پگاه توي يه اتاق رفتيم و نسترن و ماهرخم رفتن توي اتاقي که حميرا خوابيده بود و بزرگتر بود ...

نميدوم چند ساعت گذشته بود فقط ميدونم باز جاي خوابم عوض شده بود و فقط داشتم از اين دنده به اون دنده ميشدم و به شدتم تشنم بود .. واسه ي همين دل رو به دريا زدم و رفتم يواشي از پله ها پايين ... همه خواب خواب بودن و توي تاريکي تونستم رضا و سروش و بهروز رو تشخيص بدم .. اونورم دونفر يگه بودن که با توجه به هيکلشون مطمئنا بهزاد و پژمان بودن چون مجد خيلي درشت تر ازونا بود .. با صداي خرو پف حميد که درست پشت من يود و من نديده بودمش.. يه لحظه از جام پريدم و بدو رفتم توي آشپزخونه ذهنم درگير اين بود که مجد کجاست که با صداي خش خش پشت سرم قلبم يهو ريخت و سريع برگشتم...اما چيزي نبود ... يکم ديگه که آب خوردم دوباره صداي خش خش اومد .. گوشمو تيز کردم ديدم صدا از بيرونه و با فکر اينکه شايد دزد باشه رفتم دم در و آروم در رو باز کردم و نگاهي انداختم ...کسي نبود نفس راحتي کشيدم ... و نگاهي به آُسمون انداختم... يه برف تند و خوشگلي ميومد .. منم که برف نديده ذاتا!!! واسه ي همين آروم پالتومو برداشتم و زدم از در بيرون .. هوا خيلي سرد بود ... ولي بي نهايت زيبا !! آُسمون سرخ سرخ بود و علاوه بر برف يه باد تنديم ميوزيد ... داشتم بهاطراف که تا چشم کار ميکرد برف بود و سفيدي.. نگاه ميکردم که با صداي پاي پشت سرم زودي برگشتم و با ديدن مجد که يه پارو دستش بود اخمي کردم  و اومدم برم سمت خونه که راهمو سد کرد و گفت :

-   به به!!! کيانا خانوم!!!! نميگي اين وقت شب .. اومدي بيرون گرگ بخوردت؟؟؟!!!

نگاه گذارايي بهش کردم و بي تفاوت راهمو کج کردم که از اونورش برم که دوباره جلومو گرفت و گفت :

-    جوابمو ندادي؟؟؟؟!!

چشماش سرخ سرخ بود!!!

رو کردم بهش و گفتم :

-   اون همه مشروبي که شما امشب خوردي فيل رو از پا ميندازه ..موندم شما ... بعدم.. الان شما حالت خوب نيست پس بهتره بري کنار...

نگاهي بهم کرد ... نگاهش هوشيار تر از هر آدمي بود که تا حالا ديدم .. آرو م سرشو خم کرد سمت صورتومو  گفت :

-   بهت گفته بودم من حدم رو ميدونم!!!! نگفتم؟؟؟؟!!! امشبم اگه تو نميرفتي رو مخم لب نميزدم!!!

عصباني شدم و گفتم :

-   من؟؟؟!! من به شما چيکار دارم .. شما عين وحشيا ...

-   بقيه حرفمو نگفتم و با عصبانيت حولش دادم و خواستم رد شم که بازومو گرفت و گفت :

-    بهت گفتم ببخشيد!!!!

با حرص.. تقلا کردم بازومو از تو دستش در بيارم که محکمتر گرفتتم .. رو کردم بهش و گفتم :

-   ببخشيد مال زماني که کاري سهوا انجام بشه نه عمدا ...کار شمام عمدي بود!!! اگرم اينقدر از من بدتون مياد که عقده هاي زندگيتون رو سر من خالي ميکنيد .. بهتره ديگه با هم حرفي نزنيم!!! 

عصبي همزمان با ول کردن بازوم محکم هولم داد ... در اثر شدت حرکتش .. پخش شدم رو برفها ...براي يه لحظه احساس حقارت کردم که يه نفر اينجوري به خودش اجازه ميدم  با هام رفتار کنه ...بغضم گرفت ... دستشو سمتم دراز کرد تا بلندم کنه با عصبانيت پسش زدم و خواستم بلند شم اما اينبار ليز خوردم  دوباره افتاذم . خنده اي کرد ازون مهربونا .. ازونا که از صبح تا حالا  يه دونم نزده بود بعدم توي يه حرکت بازوهامو گرفت و بلندم کرد ... نميدونم چرا ولي ناخودآگاه اشک اومد به چشمام و اومدم برم که حصار دورمو تنگر تر کرد و گفت :

-   از سروش خوشت اومده ؟؟؟!!

يغضم بيشتر شد و چند قطره اشک چکيد رو صورتم که چونمو با دستش گرفت و صورتمو گرفت سمت خودش و گفت :

-   يعني اينقدر دوستش داري که به خاطرش گريه ميکني ...

يهو عصبي نگاش کردم که غش غش خنديد و گفت :

-   واي کيانا اينجوري نگام نکنا...!!!!!! شب برفي  و هواي سرد و يه دختره خوشگل وحشي و ... کار دستم ميديا!!!  آروم دساشو از خودم جدا کردم و  بي هيچ حرفي رفتم سمت خونه ... اونم تلاشي نکرد تا بياد دنبالم فقط موقعي که رسيدم دم در با لحني که دلم توي سينه فروريخت گفت :

-   کيانا؟؟؟!! 

واي  خدا !!! اين چرا اينجوري صدام ميکنه ..

نفسمو دادم بيرون و سعي کردم که بيتفاوت جوابشو بدم :

-   بله؟؟!!!

-   ميشه بگي تا کجا بايد پارو کنم!!!

خندم گرفت ... 

-   يه دايره بزرگ از محوطه ي جلوي ويلا رو نشون دادم که خنديد گفت :

-   چشم!!! اميدوارم جبران اون ضربه ي برفي بشه!!!

اخمي کردم .. اخمي که خودمم ميدونم چندان به اخم شباهت نداشت و از در اومدم تو  و جالبيش اين بود باقي شب به راحتي خوابيدم ....

فصل هفدهم :

 فردا صبح ساعت تقريبا نزديکاي 11 بود که از خواب پريدم  ... خيلي از خودم خجالت کشيدم که تا اون ساعت خواب بودم و بعد از اينکه دست و صورتم رو شستم و لباسم رو مرتب کردم رفتم پايين ... توي سالن کسي نبود .. يعني کجا رفته بودن؟؟؟!!!

 شونه هامو بالا انداختم و بخاطر دل ضعفه اي که داشتم رفتم سمت آشپزخونه و بعد از ريختن يه چايي يه تيکه بيسکوييت از رو ميز برداشتم و مشغول خوردن شدم .. تقريبا بيست دقيقه اي گذشت نگران شدم حتي يه نامه ام ننوشته بودن که مثلا داريم ميريم فلان جا بلافاصله گوشيمو برداشتم و با گرفتن شماره ي مجد منتظر برقراري تماس شدم ... ولي خوب چون منطقه کوهستاني و برفي بود آنتن نداد شماره ي کس ديگه ام نداشتم واسه ي همين نشسم توي هال منتظر .. تقريبا يه ربع ديگه به همين وضع گذشت ديگه داشتم کلافه ميشدم که صداي زنگ در اومد و بدو رفتم در رو باز کردم ... با ديدن سروش پشت در وارفتم و سلام آرومي دادم ..

رو کرد بهم و گفت :

-   بقيه نيستن؟؟؟!!

-    نه من بيدار شدم کسي نبود!! شما نميدونين کجان؟؟!

-   نه من رفته بودم بدوام يکم!!!

خندم گرفت توي برف  ؟! خوب شد کله ملق نشد!!! نگاهي بهش انداختم هيکل ورزيده اي داشت و بر خلاف مجد که فابريک بود اين نشون ميداد که براي هيکلش ز حمت کشيده يه پليور و کاپشن مشکي تنش بود با شلوار ورزشي مشکي .. با صداي سرفش به خودم اومدم و گفتم :

-   بله؟؟؟!!

لبخندي زد و گفت :

-   نميخواي از جلوي در بري کنار .. 

با خجالت  گفتم : 

-   آهان .. ببخشيد 

و از جلوي در رفتم کنار ..

موقعي که وارد هال شدم ... سروش کاپشنش و کلاهش رو در آورد و گرفت سمت  من و گفت :

-   لطف ميکني اينارو بذاري توي جالباسي...

نگاهي بهش کردم بدم نميومد بگم مگه چلاغي ولي خوب ديگه تو رو موندم  و ازش گرفتم و آويزون کردم .. دوباره اومدم توي هال که رو کردبهم و گفت :

-   چايي داريم خانوم؟؟؟!!

-   بله هستش..

-   لطف ميکني يه دونه بريزي؟؟؟!!

اين بار ابرومو دادم بالا و با خودم گفتم بچه پررو!!!!!! و رو کردم به سروش و گفتم ...

-   توي آشپزخونست خودتون زحمتشو بکشين!!!

بر خلاف تصورم ديدم لبخندي زد و سري خم کرد و رفت سمت آشپزخونه و از توي آشپزخونه با لحن آقا منشانه اي گفت :

-   کيانا خانوم شمام ميخورين ؟؟!!

-   نه مرسي ..

نميدونم چرا معذب بودم باهاش بر خلاف مجد که راحت ميومد تو خونم...شايدم موقع حضورش آرامش بيشتري داشتم با اين فکر پاشدم تا برم ببينم بقيه کجا رفتن و يه گشتي اطراف بزنم که توي راهرو و دم آپزخونه سينه به سينه ي سروش در آمدم ... لبخندي زد و گفت :

-   کجا دارين ميرين ؟!!

-   هيچي دارم ميرم يه چرخي اطراف بزنم!!!

اخمي کرد وگفت :

-   اينجا خطر ناکه تنهايي ..بفرماييد چاييتون رو بخورين بعد با هم ميريم ...

نگاهي بهش انداختم و گفتم :

-   نه مزاحم شما نميشم مواظبم .. اومدم برم که گفت :

-   پس وايسا منم ميام ...

بلافاصله لباسش رو پوشيد و همراه با من از در خونه اومد بيرون .. نميدونم چرا ولي حس گناه داشتم تمام مدت توي ذهنم اين بود اگه مجد منو تنها با اين ببينه چي فکر ميکنه ولي خوب از يه طرف ديگم هر دختري دوست داره ببينه مردي رو که بهش علاقه منده بخاطرش غيرتي ميشه توي همين افکار بودم که سروش رو کرد بهم و گفت :

-   خوب کيانا خانوم شما چه رشته اي ميخونيد ؟؟؟!1

-   معماري..

-   آ؟ پس هم رشته ي شروينين .. سال چندمين ؟

-   سال اول ارشد ..

يه تاي ابروش رو داد بالا و گفت :

-   اصلا بهتون نمياد من فکر کردم هم سن هاي پگاهين ..

-   مرسي لطف دارين توي همين حين از سمت جاده پاجروي مجد نمايان شد و من از خوشحالي يکم سرعتم رو زياد کردم .. ولي از شانس بدم يه قسمت زمين يخ بسته بود و منم دقيق پام رو گذاشتم اونجا که اگه سروش نبود با مغز خورده بودم زمين .. تو بغل سروش ميون زمين و هوا معلق بودم ... از طرفيم ماشين مجد هر لحظه نزديکتر ميشد واسترس اينکه من رو توي اين حالت ببينه داشت ديوونم ميکرد .. سروش محکم بلافاصله منو کشيد سمت خودشو توي دستاي قويش مثل پر کاه جابجا شدم و تقريبا هولو پي افتادم توي بغلش...تمام اينا شايد بيشتر از 3 ثانيه طول نکشيد ولي متاسفانه مجد به جز صحنه ي ليز خوردن من که همزمان با پيچيدنشون بود ساير صحنه هارو به وضوح ديد و اين از صداش موقعي که با عصبانيت گفت :

-   اينجا چه خبره ؟؟؟؟!!!! 

به راحتي مشخص بود ..

من که  از بغل سروش اومده بودم بيرون  و به شدت معذب بودم سرمو انداختم پايين و حرفي نزدم .. در عوض سروش خيلي ريلکس رو کرد به مجد و بهزاد که با مجد بود          و گفت :

-   بابا شما ها کجايين بنده خدا کيانا از ساعت 11 توي خونه تنهاست الانم گفتيم شايد رفته باشيد تپه ي بالا برف بازي...

مجد جوابي نداد و احساس کردم اونقدر عصبانيه که حرفش نمياد ولي بهزاد رو کرد به سروش وگفت :

-   من و شروين ساعت 9  با نسترن و حميد رفتيم ببينيم جاده کي باز ميشه .. تقريبا نيم ساعت پيشم باز شد نسترن و حميد گفتن از بقيه خداحافظي کنيم و عجله اي چون کار  داشتن رفتن ... ماهم برگشتيم به بقيه خبر بديم .. اونام لابد رفتن يه دوري بزنن ...

نميدونم ولي انگار بهزاد حال مجد رو فهميد چون رو کرد به سروش و گفت :

-   ميخواي من و تو بريم دنبال بچه ها شروينم کيانا رو ببره ويلا ..

سروش به نشانه ي موافقت سري تکون داد و رو کرد به من و گفت :

-   کيانا موردي نداره من برم؟؟؟!!

دلم ميخواست کلشو بکنم ... آخه يکي نبود بگه بد بخت توکه از اول سريش شدي ..

بدون اينکه نگاش کنم گفتم :

-   نه چه ايرادي .. بعدم منتظر شدم تا بهزاد و سروش راه بيفتن ... با دور شدن اونا منم که روم نميشد سوار ماشين شم اومدم پياده برم که با صداي دورگه ي مجد ميخکوب شدم :

-   کجا؟؟؟؟!!!! سوار شو !!!

رو مو کردم سمتش و بدون اينکه به چشماش نگاه کنم لبخندي زدم و گفتم :

-    نه خودم ميرم مزاحم نميشم!!!

اين بار لحنش آمرانه  بود شمرده شمرده گفت :

-   بهت.... ميگم...... سوار شو ..!!!!!!!!!!!!!!

موقعي که سوار شدم  آروم گاز داد ورو کرد بهم و با اخم عميقي گفت :

-   خوووب ؟؟؟!! تعريف کن !!!

نميدونم چرا ولي يه لحظه اون حس سرکشم بيدار شد پيش خودم گفتم اتفاق بوده افتاده چه دليلي ذاره براي اين توضيح بدم؟؟!! چيکاره ي منه!! بعدشم چه دليلي داشت خودمو از تک و تا بندازم!!! واسه ي همين با لحن آروم و ريلکسي گفتم :

-   چيو تعريف کنم ...؟؟؟

عصبي يه دونه زد رو فرمون و تقريبا داد زد :

-   قصه ي حسين کرد رو .. 

توي همين لحظه رسيديم دم ويلا و تقريبا ماشين رو نگه داشت واسه ي همين معطل نکردم و پياده شدم و تند تند رفتم سمت ويلا که وسطاي راه مجد مچمو محکم گرفت و ر حالي که فشار ميداد برم گردوند سمت خودش .. تقلا کردم که دستمو از دستش در بيارم که  داد زد سرمو گفت :

-   يه سوال ازت کردم ..اون جواب من نبود ... يه بار ديگه ازت ميپرسم ... تعريف کن تو بغل اون آشغال چه غلطي ميکردي ..

عصباني شد و داد زدم :

-   بيست بار ديگم بپرسي هيچ تعريفي ندارم که بکنم.. ولم  کن تا اون روم بالا نيومده ...

يه ابروشو داد بالا و در حاليکه از زور عصبانيت نفس نفس ميزد  گفت :

-    ااا؟؟؟ اون رو ي تو بالا نيومده .. ؟؟؟؟ مثلا بياد چه غلطي ميکني؟؟؟؟؟

بعدم در حاليکه من رو کشون کشون ميبرد سمت ويلا رو کرد بهم و گفت :

-   دارم واست خانوم مشفق ... 

-   رسيديم دم ويلا کليد انداخت و در رو باز کرد و تقريبا هولم دادتو عصبي جيغ زدم و گفتم :

-    ببين آقا ي مجد تا الان احترامتو نگه داشتم هر غلطي کردي هيچي نگفتم .. بهتره ازين جا به بعد پاتو از گليمت درازتر نذاري ...

با يه لبخند عصبي نگام کرد و گفت :

-   ا؟ گليم؟؟؟!!! پس کارته يه شب با من دل ميدي قلوه ميگيري يه روز با سروش يه روز با پوريا و خلاصه هرکي که  دم دستته رو داري نه ...

شوکه نگاش کردم ... خدايا اين چي ميگفت ... يعني واقعا راجع بهم اينجوري فکر ميکرد .. بغضم گرفته بود ولي الان وقتش نبود واسه ي همين در حالي که سعي ميکردم عادي باشم گفتم :

-   برام مهم نيست شما چه فکري ميکنيد ... اصلا حق با شما!!!! شما راست ميگي!!!.. چيکاره ي منيد؟؟؟! بابامين ؟ برادرمين ؟؟!!!

بعدم عصبي تر و با لحن بلندتر گفتم :

-   فردين مرد آقاي مجد... به زور منو آوردين اينجا که هر ساعتش يه بامبولي در آرين درست شما توي اين مدت لطف زياد در حق من کردين گربه کوره نيستم ولي اين دليل نميشه شما اينجور من رو متهم به کثافت کاري کنيد ...

عصبي  اومد سمتمو دستي به موهاش کشيد و محکم مشت زد به ديوار بغل منو در حاليکه دستا شو حائل کرده بود دو طرفم با لحني که سعي ميکرد خشونت و فريادش رو کنترل کنه گفت :

-   اگه کثافت کاري نبود پس چيه لعنتي .. خودم ديدم توي بغلشي تا ماشين رو ديدي خودتو کشيدي بيرون .. خوب ميموندي ديگه ... بد که نميگذشت ...

از اين همه وقاحت و از اين همه توهين خسته شدم ... بغض گلومو گرفته بود ... واسه ي همين ناخوآگاه سيلي محکمي زدم تو گوشش و رو کردم و گفتم :

-   کافر همه را به کيش خود پندارد ... شماييد که از هم آغوشي هاي مختلف لذت ميبريد نه من ... منم نه از شما نه از هيچ احدي جز خدا نميترسم بله .. من توي آغوش سروش خان بودم ولي نه به اون دليلي که ذهن کثيف شما ساخته و پرداخته ميکنه!!! فقط پام ليز و خورد و اگه ايشون نبود الان کمه کم يه جام شکسته بود!!! 

بعدم بدون اينکه   ديگه حرفي بزنم  يا منتظر بمونم اون چيزي بگه از پله ها رفتم بالا وارد اتاق که شدم .. بغضم ترکيد ... پيش خودم گفتم .. کيانا ببين به چه روزي افتادي که هرکسي به خودش اجازه ميده هر حرفي که دوست داره بهت بزنه ... با ياد آوري حرف هاي مجد بغضم شدت گرفت و بعد از اينکه يه دل سير گريه کردم با صداي بچه ها که امده بودن دست رومو  شستم و يکم وايسادم تا سرخي چشمام از بين بره و رفتم پايين..

پگاه با ديدنم اومد سمتم و گفت :

-   اي تنبل تا الان خواب بودي ...

-   نه بابا ..

-   برو چشمات پف داره ...

براي اينکه گريه کردنم معلوم نشه لبخندي زدم و گفتم :

-   حالا تو آبرومو نبر ... شما کجا بوديد ؟؟؟!!!

-   هيچي بابا اين بهروز کشت مارو هي گفت بريم برف بازي من ميخواستم اول بيام بيدارت کنم ولي ديديم خوابي دلم نيومد شروين خانم گفت پاشدي ببيني کسي نيست  حتما به به همراه اون زنگ ميزني اونم ميگه بهت ما کجايي تا اگه خواستي بياي پيشمون همين نزديکا بوديم ... دو سه تا اکيپ ديگم اومده بودن براي برف بازي و خلاصه حسابي جات خالي بود ديگه ...

لبخندي زدم و گفتم :

-   دوستان به جاي ما ...

قرار شد ساعت 1 همه راه بيفتيم سمت تهران و  ناهارم  سر راه  توي يه رستوران شناس که پاتوق قديم بچه ها بود بخوريم ...

خلاصه تا ساعت 1 همه حاضر شدن و قرار بر اين شد هرکي با ماشين خودش بره و اگرم همديگرو گم کرديم دم همون رستوران قرارمون باشه ... زود تر از بقيه لباسامو پوشدم رفتم بيرون ... منتظر شدم تا بقيم  لباس بپوشن و بيان ... سروش اولين نفر بود که به من ملحق شد در حاليکه يه کوله ي مشکي رو دوشش بود و لباس ورزشياي صبحش تنش بود اومد سمتم و يکه به صورتم خيره شد و گفت :

-   کيانا  خانوم؟؟؟!  گريه کردين؟؟؟!!

اخمي کردم و سرمو به نشانه ي نه تکون دادم که گفت :

-   ممکنه بقيه بذارن به حساب خواب ولي من که ديدمتون راحت ميفهمم گريه کردين ...

حرفي نزدم و رومو کردم اونور ... اونم ديگه چيزي نگفت ...

2-3 دقيقه بعد همه جمع شدن و پگاه رو کرد به من و گفت :

-   کيانا تو با ما بيا لااقل تا دم رستوران ..

نيم نگاهي به مجد انداختم ... قيافش اصلا راضي نبود از پيشنهادي که پگاه داده واسه ي همين گفتم :

-   شما با کي هستيد؟؟؟!! 

-   من و پژمان و بهروز و بهزاد!!! بيا ديگه!!!

-   مزاحم نيستم؟؟!

بهروز خنديد و گفت :

-   اين حرفا چيه کيانا .. مراحمي...

پيش خودم گفتم اين کي صميمي شد .. کلا مجد و دوستاشون توشون صميميت مکزيکي ميرفت!!!!

توي همين حين ... حميرا رو کرد به حسام و گفت :

-   ما که اومدن با حميد اينا اومديم ,  الان ماشين شروين خاليه با شروين بريم ديگه ؟؟؟

-   حسام نگاهي به مجد انداخت و گفت :

-   ايرادي نداره شروين ؟؟؟!!

مجد در حاليکه  توي صداش يه حرصي بود رو کرد به حميرا و گفت :

-   ايراد چيه .. خيليم عاليه !!!

ماشين  بهروز يه سانتافه ي سفيد بود و من و پگاه و بهزاد عقب نشستيم و پزمان جلو ... موقعي که از کنار ماشين مجد رد شديم ديدم حسام عقب نشسته و حميرا جلو ... پوزخندي زدم و ترجيح دادم فکرمو به يه سمت ديگه منحرف کنم ... تا رستوران به خاطر   بر في بودن مسير 2 ساعتي طول کشيد و واقعا با بهروز و شوخيهاش .. موجه گذر زمان نشديم و تمام مدت داشتيم ميخنديديم ... توي راه احساس کردم پگاه به بهزاد تعلق خاطر داره چون بر خلاف صميميتي که با بهروز داشت بهزاد که حرف ميزد گونه هاش گل مينداخت .. خودم از کشفم ذوق زده شدم و گذاشتم توي يه زمان مناسب  از زير زبونش بکشم ..

دن يه رستوران نسبتا بزرگ ولي قديمي نگه داشتيم و همه پياده شدي .. موقعي که حميرا از ماشين پياده شد رو کرد به مجد و گفت :

-   شروين سردمه ... 

-   مجد نگاهي بهش انداخت و گفت :

-   کاپشنتو ميخواي بدم از ماشين ؟؟!

عشوه اي اوند و گفت :

-   اون گرم نيست ... 

مجد نفسشو بيرون داد و کتشو در آورد و داد دست حميرا ... حميرا نگاهي انداخت         و گفت :

-   ميندازي رو دوشم ؟؟؟!!

-   توي کف اين همه پرروويي مونده بودم اگار مجدم دست کمي از من نداشت چون با چشماي يکم درشت کت رو انداخت رو دوشش و اومد که بره دست حميرا حلقه شد دورا بازوش ..

توي همين لحظه سرشو بلند کرد و نگاهش با نگاه من تلاقي پيدا کرد واسه ي اينکه حرصش بدم پوزخندي زدم و رومو کردم اونور و رفتم!! 

اول رفتم دستشويي بعد از اينکه دستمو شستم  رفتم سر ميز .. از شانس بده من يه جا خالي بود و اونم درست چسبيده به سروش.. هر چند بدم نبود وقتي حميرا کم مونده بود  رو پاي مجد بشينه منم ميشينم همين جا تا چشمش در بياد ... خلاصه اومدم بشينم که سروش متوجهم شد و بلند شد و صندليمو داد عقب و منم تشکر يواشي کردم و نشستم .. يکم نگذشته بود که گارسون منو ها رو آورد و هر کي مشغول انتخاب غذا شد من که از بچگي عاشق چنجه بودم  تصميم گرفتم همونو سفارش بدم که سروش يهو دم گوشم گفت :

-   حدس بزن من چي سفارش دادم ...

-   بازيه؟؟!!

-   آره ..

-   همممم.... برگ!؟؟!!

لبخندي زد  گفت :

-   نه !! سوختي ... باقالي پلو با گوشت!!!

-   آ؟ خوب شما بگو من چي سفارش دادم ..

يکم فکر کرد و گفت :

-   چنجه !!!

خدايي فکم وا مونده بود خنديدم و گفتم :

-   از کجا فهميدين ...

شونشو انداخت بالا و گفت :

-   فن استاده !! لو نميدن که ...

با اين حرفش خنديدم و توي خنده چشمم افتاد به چشماي مجد و منوي تو دستش که داشت فشره ميشد ... بدون اينکه عکس العملي نشون بدم رومو کردم اون سمت و پيش خودم گفتم حقته!!!!!

بعد از اينکه سفارش داديم  يهو بهزاد رو کرد به من و گفت :

-   کيانا خانوم بي زحمت جاتون رو با من عوض ميکنيد من با سروش کار دارم ...

-   باشه مسئله اي نيست ... از جام که بلند شدم تازه فهميدم بهزاد درست کنار مجد نشسته و وقتي به مجد نگاه کردم ديدم با خيال آسود ه روشوکرد اونور .. فهميدم هرچي هست بهزاد الکي و صرفا به دستور مجد جاشو با من عوض کرد ه...

از اين همه پليدي بدم اومد ... واسه ي همين رو کردم به پژمان و گفتم :

-   پس آقا پژمان زحمتتون نميشه بياين اينجا بشينين من برم پيش پگاه ..؟؟!

پژمان سري خم کرد و بلافاصله رفت کنار مجد .. اينبار من لبخند زير پوستي زئم به چشماي خشن مجد  که قشنگ نشون ميداد يه جاييش سوخته !!! موقعي که کنار پگاه نشستم تازه فهميدم درست روبروي سروشم و يه جورايي ازينکه مجد بيشتر  حرص ميخورد ذوق زائد الوصفي توي قلب نشست ... سروش آدم دنيا ديده اي بود  ممکن بود نگاش پاک نبود وي کلا معلوم بود خيلي توي خط نه من هيچکدوم از خانوماي حاضر توي جمع مثل پگاه و حميرا نيست ولي خوب ... مجد گويا تصور ديگه اي ميکرد ... شايدم اون مرد بود هم نوعاشو ميشتاخت به هر حال بعد از خوردن ناهار که مجد همه رو مهمون کرد را ه افتاديم سمت ماشين ها ... از تصور اينکه قرار بود با مجد تنها باشم .. يه حالي بودم ولي خوب نبايد از خودم ضعف نشون ميدادم بعد از خداحافظي طولاني با بچه ها و رد و بدل کردن شماره با ماهرخ و پگاه قرار بر اين شد ازين به بعد هر برنامه اي بود به منم خبر بدن تا بيشتر باهم آشنا بشيم و دور هم باشيم .. منم بدم نميومد دختراي خوبي بودن و از همه مهم تر ميدونستن من توي ساختمون مجدم و چيزي براي پنهان کردن نداشتم ... واسه ي همين باهاشون راحت بودم .. با غر غر هاي حميرا قرار بر اين شد که حسام و اونم با ما بيان و من بر خلاف  هميشه از حضورش خوشحالم شدم چون ديگه لازم نبود با مجد تنها باشم و از استرسم کلي کم شد... ولي درست بر عکس من اخماي مجد بد جوري تو هم بود  ... موقع سوار شدن حميرا زودي پريد جلو و من و حسام مجبور شديم عقب بشينيم ... من که ناهار خيلي بهم مزه کرده بود و سرما باعثکرختيم شده بود نيم ساعت نگذشته بود که نفهميدم چي شد و همين طور که سرمو چسبونده بودم به شيشه ي ماشين  خواب رفتم ...

نميدونم چقدر خوابيده بودم که توي يه دست انداز سرم گرومپي خورد به شيشه و  از خواب پريدم ... يکم که هوشيار شدم با ديدن جاي خالي حسام و حميرا و هواي تاريک حدس زدم که تقريبا رسيديم و خوشحال ازينکه مجبور نشدم تا اون لحظه مجد رو تنها تحمل کنم  , براي اينکه ازين به بعدم اين اتفاق نيفته  سريع خودمو زدم بخواب دوباره   .. ولي به محض اينکار.. صداش اومد  که ميگفت :

-   دوباره نخواب ديگه رسيديم!!!

پيش خودم گفتم اين ديگه کيه .. پشتشم چشم داره . بدون اينکه بهش محل بذارم دوباره چشمامو که ناخودآگاه با حرفش باز شده بود بستم ... چند دقيقه نگذشته بود که ماشين متوقف شد و از صداي در فهميدم که رسيديم بلافاصله چشمامو باز کردم و از ماشين پياده شدم ... اومدم که از پله ها بالا برم .. مجد از پشت سر گفت :

-   کارت دارم کيانا!!!

محلش ندادم و بدو رفتم بالا داشتم قفل  حفاظ رو باز ميکردم که بهم رسيد .. بدون توجه بهش کليد انداختم و در رو باز کردم و رفتم تو تا اومدم در رو ببندم دستشو حائل کرد و با يه زور هم در رو باز کرد همم خيلي راحت اومد تو!!!

اخمي کرم و گفتم :

-   برين بيرون!!!

يه نفس عميق کشيد و گفت :

-   کاريت ندارم!!! ميخوام باهات حرف بزنم!!!

-   من با شما حرفي ندارم ... همه ي حرفاتون رو زدين ....!!!!1

نگاش غمگين شد و گفت :

-   کيانا دست خودم نبود!!!! درست !!! من نه برادرتم نه پدرت ... ولي قبول کن 8-9 سال اختلاف سن ... باعث ميشه .. چطور بگم .. من مردم .. دنيا ديده ترم ...

عصباني نگاش کردم و گفت :

-   چون مردين و دنيا ديده به خودتون اجازه ميدين هر قضاوتي بکنيد ؟؟؟؟!!  به خودتون اجازه ميدين به من توهين کنيد؟؟؟؟!!!!  من هربار تو بغل يه مردم؟؟؟!!!!! پشيمونم آقاي مجد پشيمونم بعد از اون تعرضي که به حريم خصوصيم کردين بازم بهتون اعتماد کردم .. ازتون گذشتم!!!!!

يهو لبخند زد يه لبخند محو ... رو کرد سمتم و گفت :

-   چرا باز اعتماد کردي؟؟؟؟!!!  دليلت چي بود؟؟؟!!

بعدم عين کسي که منتظر شنيدن جوابيه که مد نظرشه زل زد به صورتم ...اخمي کردم و گفتم :

-   چون... چون رئيسم بودين!!!

يهو جدي نگام کرد وگفت :

-   يعني تو هرکس ديگه اي جاي من رئيست بود اينکارو ميکرد اکي بود واست ؟؟؟؟!! آره؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

-   نه!!!

-   پس چي؟؟؟!! 

-   هيچي!!!

-   هيچي جوابم نيست کيانا .. جوابمو بده!!!!!

-   چرا ... چرا !! هيچي جوابتونه ...نميدونم... جوابتونه فهميدين؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

سرشو يکم خم کرد و زل زد بهم ....

نميدونم چم شده بود .. مچم بد جوري باز بود .. چي ميگفتم ؟؟؟؟ ميگفتم دوست داشتم؟؟!! يا ميگفتم .. دختر بديم و ميخواستم ...!!!! هر جوابي جز اين دو بي معني بود واسه ي همين فقط نگا ش کردم کلافه دستي به موهاش کشيد و يه قدم اومد جلو و درست روبروم قرار گرفت و گفت :

-   جز اينکه از من خوشت مياد ؟؟!! کيانا بگو ... از من خوشت مياد؟؟... بگو کيانا ...حرف بزن لعنتي....

بغضم گرفت ...تنم ميلرزيد تمام اين مدت عين يه فيلم از جلوي چشمم گذشت .. من نميتونستم ... يعني نميخواستم قبول کنم  عشق مجد ذره ذره توي تک تک سلولام جاري شده  و براي اولين بار واقعيته عريان .. روبرو شدم .. بر خلاف محمد که اومد از عشقش گفت و حتي نپرسيد منم ميتونم دوستش داشته باشم اينبار  يکي روبروم وايساده بود که ميخواست ازم اعتراف بگيره ...کسي که  مدت ها بود صبح ها که چشم باز ميکردم اسم اون ميومد توذهنم و شبا با روياي  اون ميخوابيدم ...  با اين فکرا ناخود آگاه يه قطره اشک از چشمم چکيد ... مجد آروم دستمو گرفت توي دستش و با يه دست ديگش قطره اشکم. پاک کرد و با  لبخند گفت :

-   چرا يخ کردي ؟؟؟!! اينقدر ترسناکم ؟؟؟؟!! اينقدر بدم که گريت ميگيره از حضورم؟؟؟

دلم ميخواست داد ميزدم و خودمو خلاص ميکردم ... ولي چيزي نگفتم و واسه ي اينکه بيشتر ازين دستم رو نشه رومو کردم اونور .. ولي  صورتمو برگردوند سمت خودش    و گفت :

-    خانوم موشه حرف بزن!!!! حرف بزن .. من داغونم... يه چيزي بگو...

براي يه لحظه چشم انداختم توي چشمش ...  چشاش تب دار شده بود و برق اشک رو به وضوح ميشد ديد ... نگاش .. نگاش مهربون بود  و منتظر... نفسام به شماره افتاده بود و به زور بغض تو گلوم رو فرو دادم ... و  توي يه لحظه باپايين اومدن سرش و قرار گرفتن لبش روي گونم ... زمان وايساد  ..... ...

با صداي در به خودم اومدم ... مجد رفته بود ولي عطرش همه جا پيچيده بود ... مجد رفته بود ولي روي گونم جز جز ميسوخت ... مجد رفته بود و من .... داغوووون شده بودم ... براي يه لحظه نفسم بالا اومد و سيل اشک دوييد تو چشمام و ديگه پاهام وزنمو تحمل نکرد و  روي زمين زانو زدم و هق هق شروع کردم گريه کردن ... خدايا اين چه آتيشي بود به جونم انداختي ... من چم شده بود ... اينجام قياس دست از سرم بر نداشت .. محمدم گونمو چند بار بوسيده بود ولي اين کجا و اون کجا .. خدايا  چرا قلبم اينجوري ميزد ... باورم نميشد .. يعني مجد ... براي يه لحظه عصباني شدم ... چطور بهش اجازه دادم ولي بعد از درون يکي بهم نهيب ميزد مطمئني عصباني هستي ؟؟؟    ....گريم شدت گرفت چرا من دوست داشتم اين بوسرو .. چرا دوست داشتم تکرار ميشد ..

اينکه اونشب چه بر من گذشت بماند ... اينکه ميتونستم بازم با مجد روبروشم يا نه رو نميدونستم فقط اين رو ميدونستم من بين دوتا احساس گير کرده بودم ... تمام مدت به اين فکر ميکرم که نجابتم لکه دار شده ولي ته تهش ميدونستم خدا از ته دل من و اينکه اين بوسه برام يه خاطره ي خوبه  خبر داره ... اونشب با خودم به اين نتيجه رسيدم مجد اونقدر برام عزيز هست که تا ته دنيا با همين يه مهري که رو گونم گذاشت به پاش بشينم ... ولياينکه  واقعا مجد لياقتشو داشت ؟؟؟؟ يا نه  .. اين چيزي بود که بايد ميسپردم به زمان ...   واميدوار بودم خدا خودش هوامو داشته باشه...

فصل هجدهم :

صبح روز بعد  در حاليکه آفتاب پهن  بود توي اتاق از خواب پاشدم .. تمام تنم کوفته بود و انگار از يه بلندي پرت شده بودم  پايين .. با ياد آوري ديشب .. سرمو کردم زير پتو ... و دوباره اون صحنه مثل فيلم سينمايي از جلوي چشمم رد شد .. نفس عميقي کشيدم ... و از جام پاشدم ... توي  اتاق يه چرخي زدم و  با ديدن قيافم  شوکه شدم .. چشماي ورم کرده موهاي ژوليده ... نميدونم چرا ولي تصميم گرفتم يه تغييري توي قيافم بدم .. واسه ي همين بي خيال شرکت رفتن شدم.. از طرفيم ساعت نزديکاي 10 صبح بود و اگرم ميخواستم برم  مسخره بود ... از پله ها پايين اومدم و بعد از يه تماس کوتاه با خونه گوشيمو خاموش کردم و بعد از خوردن صبحانه  يه پالتوي خاکستري گرم با شلوار جين و نيم بوت پوشيدم و زدم بيرون .. هوا خيلي سرد بود ولي از خرت خرت برفاي يخ زده  زير پام لذت ميبردم ..مغزم خالي بود .. از همه چي .. نميدونم چجوري حسم رو توصيف کنم ... کار سختيه ... فقط ميدونم اونقدر توي فکر بودم که نفهميدم چجوري رسيدم دم يه آرايشگاه که از ساختمون و تابلو و ايناش معلوم بود بد نيست ... شونه هامو بالا انداختم  و رفتم تو .. وارد که شدم  منشي رو کرد بهم و گفت :

-   عزيزم کاري داشتي ؟؟؟!!!

تقريبا منگ نگاهي بهش کردم و گفتم :

-   ميخوام يکم عوض شم ... 

رو کرد به يه خانوم مسن  که گويا مدير سالن بود  و براش توضيح داد.. مدير سالن لبخندي زد و در حاليکه روسريمو ميزد کنار گفت :

- عزيزم مش لايت ؟؟؟! رنگ ؟؟؟! کدوم رو دوست داري؟! ميتونم يه کوپ محشرم برات بکنم !!!

منگ نگاش کردم ... يه لحظه قيافمو توي آينه ديدم .. گفتم :

-   اول ابرو و اصلاح  بعدم ميخوام موهامو رنگ کنم و يکمم زيرش رو مرتب همين!!

بلافاصله رو کرد به ابرو بردارش و منو سپرد دستش .. تنها چيزي که از دهنم در اومد اين بود که نازک نکن!! و مشغول شد ..بعد از ابرو برداشتن بدون اينکه خودمو نگاه کنم  رفتم  و رو يه صندلي ديگه نشستم يه دختر جوون ديگه  صورتمو اصلاح کرد بعد از اون همون خانوم مسن بردتم توي يه قسمت ديگه و هزار مدل آلبوم مدل و رنگ مو گذاشت جلوم تا انتخاب کنم .. دلم نميومد موهام مشکي بود و براق . واسه ي همين تصميم گرفتم فقط  يه لايت بلوطي روش بکنم وقتي نظرمو به  اون خانوم گفتم بلافاصله قبول کرد و گفت به نظرش خوبه ومشغول شد تقريبا دوساعتي طول کشيد و آخرم از زير موهام يک سانتي کوتاه کرد و بعد ا اينکه سشوار کشيد  چرخوندتم سمت آينه تا خودمو ببينم!!! خيلي تغيير کرده بودم واقعا ابرومو قشنگ برداشته بود کلفت و يکم هلالي .. صورتمم باز شده بود تا آخرين باري که ابروهامو مرتب کرده بودم واسه ي عروسي فريبا بود  ... واسه ي همين اينقدر تغيير کرده بودم از طرفي هاي لايت موهامم صورتمو روشن تر نشون ميداد آرايشگرم راضي به نظر ميومد و مدام از توي آينه لبخند ميزد و ميگفت خيلي عوض شدم .. بعد از اينکه مو هام با گيره بستم و هزينه ي کارمو حساب و روسريمو سر کردم و از اونجا اومدم بيرون .. نميدونم چرا ولي حس بهتري داشتم  و دوست نداشتم برم خونه ... تحمل تنهايي نداشتم ... واسه ي همين  راه افتادم سمت تجريش و از اونجايي که پياده چندان راهي نبود واسبي خيال تاکسي شدم سر راهم  واسه ي اينکه ضعف نکنم يه ساندويچ گرفتم و خوردم ساعت نزديکاي 4 بود رسيدم تجريش اول يه سري به قائم زدم و يه ژاکت قرمز خريدم و بعدم رفتم سمت تنديس و در جا از يه مغازه يه پالتو يه باروني گرفتم ... بعدم با خريد دو تا شلوار جين تتمه ي پول تو جيبم رو هم خرج کردم  .. خندم گرفته بود  ... حالا با اين همه خريد چجوري ميرفتم خونه ... ؟؟؟!!! فقط 4 هزار تومن برام مونده بود و با گرفتن يه دربستي و چک وچونه زدن بالاخره راضيش کردم با اين مبلغ منو برسونه خونه ... ... ساعت نزديکاي 9 بود که داخل ساختمون شدم .. ازونجا که دستم بند بود چراغ رو روشن نکردم  و کيسه هارو با هن هن از پله هل بردم  بالا درست  روي آخرين پله سينه به سينه ي مجددر اومدم... توي تاريکي معلوم  نبودم واسه ي همين خوشحال بودم قيافه ي جديدمو نميبينه زير لب   گفت :

-   کجا بودي؟؟؟!!!

روم نشد نگاش کنم ...منم آروم جواب دادم :

-   بيرون ..

خم شد و کيسه هامو گرفت .. منم بدون مقاومت دادمشون دستش .. داشتم در رو باز ميکردم  صداي نفساش از پشت سرم ميومد رفتم تو و در رو باز گذاشتم ..  از همون جا کيسه هاي خريدم رو گذاشت تو منم چراغ ها رو زدم .. سرش رو که بلند کرد يهو نگاش رو موها و صورتم ثابت موند و لبخندي به پهناي صورت زد و با تحسين نگاهم کرد .. نميدونم چم شده بود از نگاهش گرمم شد ... تاب نياوردم و سرمو انداختم پايين که گفت :

-   ديدم تحويل نميگيري .. نگو رفتي..... بعدم خنديد .. يه خنده ي مهربون ...

دلم ضعف رفت و سرمو که آوردم بالا درست روبروم بود ...آّب دهنمو قورت دادم که گفت :

-   ميشه امشب يه چايي مهمونت باشم؟؟؟!! 

سرمو به نشانه ي مثبت تکون دادم و رفتم بالا يه شلوار و بلوز قهوه اي سوخته که به لايت موهام بياد تنم کردم و ناخودآگاه يکمم عطر زدم به خودم و بدو اومدم پايين ... و رفتم سمت آشپزخونه و کتري رو گذاشتم و اومدم کنارش .. لبخندي زد و گفت :

-   کيانا ؟؟؟! رئيس کشکه ديگه؟؟؟!!نبايد يه زنگ بزني بگي نمياي؟؟؟!!

-   خواب موندم!!!

-   خوش بحالت من ديشب تا صبح نخوابيدم!!

ناخود آگاه گفتم :

-   چرا؟؟؟!!!

نفس عميقي کشيد و گفت :

-   از خودت بپرس!!!!!

ابرو هامو دادم بالا و ديگه چيزي نگفتم ...

با صداي سوت کتري رفتم و چايي  رو دم کردم و دوباره اومد نشستم روي کاناپه ...

 خيلي راحت انگار که خونه ي خودشه تلويزيون رو روشن کرد و زد کانال 3 فوتبال و مشغول شد به ديدن منم چايي ريختم و گذاشتم جلوش ... تقريبا نيم ساعتي گذشت و ديدم خيال رفتن نداره .. رو کردم بهش و گفتم :

-   شروين  شامم ميموني؟؟!!

يهو نگاهي بهم نداخت که تا ته قلبم آتيش گرفت ... بعدم عين فشنگ پاشد وايساد و 

گفت :

-   نه ... مرسي از چايي .. 

بعدم رفت سمت در و براي يه لحظه برگشت و نگاهي بهم کرد و از در بيرون رفت!!!!

با بهت نگاهي به در بسته کردم ... نميدونم کار درست بود يا نه ولي عکس العملش نشون ميداد که انگار ناراحت شد هر چند توي نگاهش اين نبود .. اونقدر منگ بودم که بي خيال شدم و بعد از جمع کردن ليوانا و شستنشون يه تخم مرغ نيمرو کردم و خوردم و اونفدر از پياده روي خسته بودم که تا رفتم تو اتاق سرم به بالشت نرسيده بيهوش شدم ... 

فرداش يادم نيست چه ساعتي پاشدم ولي ميدونم قد مرگ کار  داشتم بايد براي فردا دانشگام 3 تا طرح ميکشيدم واسه ي همين تقريبا از صبح بدون اينکه سر بلند کنم مشغول شدم طرفاي ساعت 1.5 با صداي غر غر شکمم ياد نهار افتادم و زنگ زدم برام غذا بيارن .. نميدونم چقدر گذشته بود که زنگ آپارتمان زده شد و به خيال اينکه يارو پيک رستورانه روپوش روسري سر کردم و در رو باز کردم .. با ديدن مجد و کيسه ي غذايي که دستش بود ناخودآگاه لبخندي زدم و اونم با لبخند جوابمو داد و کيسرو گرفت سمتم ...:

-    بيا داشتم از بيرون ميومدم غذاتم از پيکه دم در گرفتم ...

-   مرسي چقدر ميشه ؟؟؟!!

اخمي کرد و روسريمو کشيد رو صورتم و خنديد ... در حاليکه روسريمو ميدادم عقب گفتم :

-   لوس اين چه کاريه ؟؟؟!!!

بدون اينکه جواب بده گفت :

-   شب دورهمي با بچه هاست .. مياي توام!!!؟؟؟ 

-   وااي نه 3 تا طرح دارم تازه يکيشو کشيدم ... خيلي داغونم...

-   ميخواي کمکت کنم؟؟؟؟! البته اگه منو قبول داشته باشي .. بعدم لبخند شيطوني زد ... 

راستش از خدام بود ولي خوب ... دو به شک بودم .. سکوتم رو از رضايت ديد و اومد تو و رو کرد بهم گفت :

-   تو برو ناهارتو بخور فقط به من بگو چيه طرحت ..

 بعد از اينکه براش توضيح دادم کاپشنش رو درآورد و رفت سمت طبقه ي بالا اتاق کارم .. يه جين سرمه اي تنش بود با پليور يقه هفت زرشکي زيادي خوشتيپ بود!!!! اين فکارو با تکون دادن سرم  ريختم کنار و رفتم آشپزخونه و با بوي غذا.. تازه يادم اومد چقدر گشنمه و با ولع مشغول خردن شدم ... يه ربع بعد با شکمي سير و چشماي خمار از ناهار رفتم بالا و يه سرکي توي اتاق کشيدم خم شده بود رو نقشه و داشت ميکشيد ... بعد از چند ثانيه احساس کرد حضورمو و سرش رو بالا و آورد با خنده گفت :

-   نميخواي مانتو روسريتو در بياري جغله؟؟؟!! با روسري عينه خاله سوسکه ميشي!!!

بعدم ادامه داد :

-   اوني که خودت داشتي ميکشيدي رو گذاشتم کنار الان دارم دومي رو ميکشم .. تو برو يکم استراحت کن ... 

لبخندي زدم و با يه لحني که واسه ي خودمم ناشناخته بود گفتم :

-   نميدونم چجوري تشکر کنم .. مرسي .. بعدم خنديدم و ادامه دادم :

-   چايي قهوه اي چيزي ميخوري؟؟!!!

چشماش برق زد وگفت :

-   واي قهوه عاليه .. اگه زحمتي نيست بدو رفتم توي اتاقم بعد ازاينکه مانتو روسريمو درآوردم رفتم پايين و يه قهوه ريختم با يه ظرف شکلات براش بردم بالا . گذاشتم کنار دستش اومدم برم که دستمو گرفت و يه لحظه گذاشتش رو لپش ... بعدم خنديد و گفت :

-   دستات هميشه خنکه ... دوست دارم..

من که گونه هام داشت آتيش ميگرفت سرمو انداختم پايين که دستمو آروم ول کرد و گفت :

-   جوجو برو بخواب چشمات خماره خوابه بعد از اون غذاي چرب و چيلي که خوردي ..

خندم گرفت ولي به روم نياوردم و رفتم سمت در که دوباره گفت :

-   اينقدر آت و آشغال بيرون رو نخور حيف دست پخته به اون عالييه خودت نيست ؟؟!؟ بعدشم چاق ميشي ... من دوست ندارم!!!

برگشتم و ابروهامو با تعجب دادم بالا که قهقه اي زد وگفت :

-   کلا مردا منظورم بود!! اونوقت ميموني رو دستمون!!!

از حرفش حرصم گرفت و گفتم :

-   نترس رو دست کسي نميمونم ...

يه تاي ابروش رو برد بالا و گفت :

-   چرا رو دست من ميموني!!!

ايهام جملش رو نديد گرفتم و از اتاق اومدم بيرون ... چقدر عزيز بودم برام .. چقدر اين نگاههاي مهربونش دوست داشتني بود!!!

بايد اعتراف ميکردم از اينکه باهاش تا ابد زير يه سقف باشم  خسته نميشدم ... يه عالمه فکر و خيال شيرين وتلخ هجوم آورد به ذهنم ... براي اينکه دورشون کنم چشمامو محکم بستم و روهم فشار دادم و بعد يهو باز کردم ... امتحان خوبي بود ... همشون از ذهنم پريدن .. رسيده بودم دم اتاق که يهو يادم افتاد نمازم مونده بي صدا وضو گرفتم و رفتم توي اتاقم  و مشغول شدم ...

نماز دومم که تموم شد داشتم ذکر ميگفتم که احساس کردم يکي پشت سرمه برگشتم و ديدم مجد تکيه داده به چهار چوب و در حاليکه دستاشو جمع کرده تو سينش داره نگام ميکنه با ديدنم لبخندي زد و اومد سمتم و زانو زد روبروم و گفت :

-   خال قزي تو نمازم ميخوني؟؟؟!!

ابرومو دادم بالا چيزي نگفتم که پايين چادرمو گرفت تو دستشو برد دم بينيش و بو کرد و با يه لحن عجيبي  گفت :

-   بوي چادر نماز خانوم  جون , مادر بابامو ميده ... خيلي برام عزيز بود ... مثل تو ...

نفسمو تو سينم حبس کردم و سرمو انداختم پايين که آروم دست برد چونمو گرفت و داد بالا و گفت :

-   کيانا اومدم صورتتو توي خواب ببينم ولي ازون قشنگ تر نصيبم شد .. چقدر اينجوري معصومي.. علي الخصوص با اين ابروهاي کمونيه جديدت!!

نميدونم ولي حس خوبي بود اينکه يه مرد بفهمه دقيقا چه کارايي کردي اينکه واسش مهم باشه مدل ابروت عوض شده يادم اومد مامانم هميشه آرزوش بود بابا تغييراتي رو که ميکرد بفهمه ولي بابام هيچوقت متوجه نميشد ..و حالا ميفهميدم مامانم از چه لذت شيريني محروم بوده ....سکوتم و گونهاي داغم که مطمئن بودم قرمز شده باعث شد که مجد از جاش پاشه و رو کنه بگه :

-   هر وقت خواستي بيا ... طرح دوم تموم شد سومي رو ميخوام شروع کنم توام اگه خوابت نمياد بيا اوليت که نصفست  رو تموم کن تا 6 باهم بريم يه چند تا چيز ميز بخريم بچه ها 8-8.5 ميان!!!

سرمو تکون دادم و تا موقع بيرون رفتن نگاش کردم بعدشم يهو عين بختک پريدم جلوي آينه  چادرم سفيد و بلند بود و گل هاي ريز و درشت بنفش داشت و راست ميگفت با چادر قيافم معصوم تر ميشد .. نميدونم چرا ولي ازينکه منو اينجوري ديده بود دلم يه حالي بود يه نسيم خنکي توش پيچيده بود ...و ذوق داشتم .. 

بعد از اينکه جا نمازمو جمع کردم دستي به موهام کشيدم و از اتاق رفتم بپيش مجد  .. رو کرد بهم و گفت :

-   ببين خوبه اين ؟؟؟!!

با ديدن طرح دوم ذوق زده نگاش کرد عالي بود ... بعد يهو اخمام رفت توهم و گفتم :

-   يعني استادمون باور مبکنه ابن کار منه ؟؟!!1

لبخندي زد و گفت :

-   چرا نکنه ؟؟؟! دست کمي از کار خودت نداره ...

انگار با تاکيد مجد خيالم راحت شد لبخندي زدم و طرح خودم که نصفه کار بود رو برداشتم و گفتم :

-   من ميرم پايين اينو تمو کنم ...

-   نه بيا ... بيا يکم جمع و جور ميشينيم با هم  انجام ميديم ...

چجوري ميگفتم از خدامه کنارت بشينم ولي حواس برام نميذاري؟؟!!! لبخندي زدم و گفتم  :

-   نه مرسي پايين راحت ترم .. 

داشتم از در بيرون ميرفتم که گفت :

-   کيانا يه آهنگ ميذاري؟؟؟!!!

لبخندي زدم و گفت :

-   چه سبکي؟؟؟! ايراني؟؟ خارجي ؟؟؟

-   ايراني بيشتر دوست دارم .. هر چي خودت دوست داشتي ....

سرمو تکون دادم از اتاق اومدم  بيرون نميدونم چرا بد جور هوس يکي از آهنگ هاي ابي رو کرده بودم  از طرفيم ميدونستم با توجه به سن مجد  آهنگهاي ابي واسش خاطره انگيزه واسه ي همين معطل نکردم  و سريع  سي ديش رو گذاشتم و بلند کردم :

تو اي بال و پر من 

رفيق سفر من 

ميميرم اگه سايت 

نباشه رو سر من 

 -----

تو اي خود خود عشق

که بي تو نفسم نيست 

کجا تو خونه داري ؟؟ 

که هر جا ميرسم نيست 

-----

اهل کدوم دياري 

کجا تو خونه داري

که قبله گاه همون جا 

هر جا که پا ميذاري 

 -----

آي دلبرم آي دلبر

اي از همه عزيزتر 

اي تو مرا همه کس

داشتن تو مرا بس

-----

همينطور که مشغول انجام دادن کارم بودم زير لبم آهنگ رو هم زمزمه ميکردم ....

با تموم شدن آهنگ سرمو بلند کردم  که کش و قوسي به خودم بدم و خميازه اي بکشم که با ديدن  مجد دم در  که داشت با  يه لبخند با نمک و شيطون نگام ميکرد ... بزور قورتش دادم ... داشت با  يه لبخند با نمک و شيطون نگام ميکرد ... نميدونم توي نگاش چي بود ولي ... نگاش عين کسي بود ک مچ گرفته واسه ي اينکه خودم رو از تک و تا نندازم گفتم :

-   تموم شد؟؟؟!!

سرشو تکون داد و گفت :

-   اين سوميه چي بود؟؟؟؟!!! در حد دانشجوي فوق ديپلم بود !!!!

-   بالاخره اين رو بايد بدن که يکي که تو دوتاي ديگه مشکل داشت لااقل ازين يه نمره اي بگيره ..

شونشو انداخت بالا و گفت :

-   تموم نشد ؟؟؟!! چرا يکم مونده .. 

دست گذاشت رو شونم و گفت :

-   جوجو برو حاضر شو بريم دير ميشه .. اينم تا تو حاضر شي من ميکشم ..بدو ...

نگاه قدر شناسانه اي کردم و دوييدم رفتم بالا تا لباش بپوشم ... يه پليور ليمويي بلند پوشيدم با شلوار جين مشکي و بارونيه مشکي .. دکمه هاي جلوي بارونيمم باز گذاشتم و يه شال پشميه ليمويي ام انداختم سرم و موهامم يکم ريختم تو صورتم .. آرايشم گذاشتم واسه ي وقتي اومديم و مهمونا ميخواستن بيان .. بدو رفتم پايين که ديدم طرحمو لوله کرده و داد وداره مياد سمت پله ها .. همون  دم ازش گرفتم و بعد از اينکه گذاشتم روي دو تا طرحه ديگه گوله اومدم پايين ... موقعي که داشتم کفش ميپوشيدم با صداي جدي گفت :

-   شما هميشه ميري بقاليه سر کوچ اينقدر به خودت ميرسي؟؟؟!!!

يهو وارفتم ... پيش خودم گفتم .. اين ديگه کيه .. واسه ي همين رو کردم و گفتم :

-   من همشه سعي ميکنم مرتب باشم ...

يه ابروشو داد بالا و گفت :

-   مرتب بودن با قرتي بودن فرق داره ...

-   از نطر خودم من مرتبم!!!

لبخندي و زد و سرشو آورد و جلوي صورتمو و گفت :

-    از نظر من تو قرتي شدي!!!!

يه ابرومو دادم بالا و گفتم :

-   همين اختلاف سليقه هاست که جهان رو زيبا ميکنه!!!

خنده ي بلندي کرد و گفت :

-   کلا بچه پررويي!!!

از اونجا که زحمت کشيده بود واسم ... چيزي بهش نگفتم ولي يه اخمي کردم که باعث شد بلندتر بخنده ..

موقعي که سوار ماشين شديم .. رو کرد بهم و گفت :

-   قضيه ي اين آهنگ عهد بوق ابي چي بود گذاشتي ...

وا رفتم زهي خيال باطل منو باش فکر ميکردم خوشش مياد واسه ي همين براي اينکه حرصش بدم خيلي عادي گفتم :

-   ازش خاطره داشتم !!!!!

خنده ي بلندي کرد و گفت :

-   وا.. تا اونجا که من يادم مياد  اين آهنگ زماني که تو بورس بود سرکارعليه يه الف بچه بيشتر نبودي .. حالا موندم توي جوجه چه خاطره اي ميتوني از اين آهنگ داشته باشي ؟؟؟!! حالا باز منو بگي يه چيزي اون موقع تازه اول جووني و شيطنت و عشق و عاشقي و هال و هول و اينجور چيزامون بوده ...

نگاهي بهش انداختم ... يعني شرارت از چشماش ميباريدآآ واسه ي همين با حرص گفتم :

-   وا.. شيطنت و هال و هول شما که اول و وسط نداره ...

لبخندي زد و با صداي آرومي گفت :

-   شايد ولي حتما آخر داره ....

بعدم نگاهي بهم کرد که تا مغز استخوونم تير کشيد ...

با رسيدن به فروشگاه نزديک خونه از ماشين پياده شديم و رو رد بهم و گفت :

-   کيانا خريد با تو هر خوراکي که فکر ميکني خوبه بگير..

-   راستي شام چي؟؟؟!!

-   از بيرون ميگيرم!!!

-   نه نه !! اصلا حرفشو نزنيد ؟؟!!

با تعجب نگام کرد و گفت :

-   وا چرا ؟؟؟!!!

شيطون خنديدم و گفتم :

-   ا؟؟ خوب نميخوام بمونم رو دستتون!!! ... بعدم شونه هامو انداختم بالا و گفتم :

-   والُا!!!

خنده ي بلندي کرد و مثل هميشه با دستش موها و روسريمو بهم رخت ...

تو ي همين حين وارد فروشگاه شديم و منم بدو رفتم يه چرخ دستي برداشتم  و با ذوق گفتم :

-   حالا بريم!!!

لبخندي زد و با تعجب گفت :

-   اين چي چيه دختر مگه ميخواي واسه ايل بور بور خريد کني؟؟؟؟!!!

از حرفش خندم گرفت و گفتم :

-   نه!!! وي من عاشق اين چرخام بعدم هدايتش کردم سمت قفسه ها ...

تقريبا 45 دقيقه اي خرديمون طول کشيد با اينکه گاهي وقتا احساس ميکرئم کلافست از اينکه من اينقدر دم هر قفسه معطلش ميکنم ولي هر بار که ميفهميد دارم نگاش ميکنم لبخند مهربوني تحويلم ميداد... 

کارمون که تموم شد گوله رفت طرف خونه و ساعت نزديکاي 7:15 بود که رسيديم .. بلافاصله رو کرد بهم و گفت :

-   کيانا تو برو بالا حاضر شو زودي بيا اونور ... منم خريدارم ميبرم بالا ... اينجوري کلي زمان به نفعمونه ... بچه ها تا يه ساعت ديگه ميان ..

سرمو به نشانه ي مثبت تکون دادم با يه فعلا دوييدم بالا و رفتم توي خونه ...

موهام ازديزور تميز و مرتب بود واسه ي همين بي حيال حموم رفتن شدم دلم ميخواست امشب ر اوج سادگي قيافم معقول به نظر بياد واسه ي همين يه شلوار پارچه اي پاچه گشاذکرم و يه کفش پاشنه بلند همرنگش پوشيدم و يه پليور چسبون يقه  اسکيه قهوه اي هم به رنگ موهام ميومد هم به پوستم .. يه گوشواره ي آويز داره طلاييک انداختم به گوشم و با يکم رژگونه ي صورتيه تيره و ريمل ريالهوه اي آرايشمو تکميل کردم .. خوب شده بودم . تازه موهام داشت خودشو نشون ميداد ... از توي آينه بوسي واسه ي خودم فستادم و دوييدم سمت در که همزمان تلفن زنگ خورد خواستم بر ندارم که با ديدن شماره ي همراه کتيه ذوق کردم و باشادي گفتم :

-   سلاااااام!!!!!

-   سلام!!! به به  کبکت خروس ميخونه آبجي ..

خنده ي سرخوشانه اي کردم و به شوخي  گفتم :

-   چيه ؟؟؟!! به ما نمياد؟؟؟!!!؟؟؟ يعني نميتوني شاديه يدونه خواهرتو ببيني!!!!

خنده اي کرد و گفت :

-   اي بابا .. ما مخلص اين يدونه خواهريم!!! ببين کيانا ميخوام برات نامه بنويسم !! پلاکت چنده ؟؟؟!!

-   اه اه!!! چه غلطا!!!!! نامه؟؟؟

-   آره بابا .. بگو ديگه!!!

-   24 جديد  37 قديم ... خوب خودت چطوري مامان اينا چطورن قطع کن من خونرو بگيرم!!!! با موبايل چرا زنگ زدي حالا؟؟!!

-    نه نميخواد ديگه برو مزاحمت نميشم!! کار دارم..

تا اومدم جوابشو بدم صداي بوق بوق تلفن نشون ميداد که کتي قطع کرده راستش نگران شدم واسه ي همين بلافاصله شماره ي خونرو گرفتم که کسي جواب نداد توي هول و ولا بودم که با صداي زنگ در پايين 50 متر از جام پريدم و بدو رفتم سمت آيفون چون شب بود خيلي معلوم نبود ... ولي به نظر يه خانوم ميومد ... آيفون رو برداشتم و گفتم :

-   کيه؟؟!! بفرماييد!!!

يهو صورت زن برگشت سمت آِيفون با ديدن کتي جيغ  کوتاهي کشيدم  و گفتم :

-   قربونت برم تو اينجا چي کار ميکني؟؟!!!

شکلکي درآورد و گفت :

-   ناراحتي بر گردم؟؟؟!

-   خنده ي سر خوشانه اي کردم و در رو باز کردم دوييدم توي راه پله ها ..وفتي ديدمش ديديم جيغ کوتاهي زديم و همديگر و بغل کرديم  و دماآآچ .. آخر سرم صداي کتي در اومدم رو به من گفت :

-   بسه بابا بي جنبه ..گونمو کندي!!!

خنديدم باز و گفتم :

-   چي شد يهو ياد من کردي ؟؟!!

-   حالا تمام اين سوال هارو بايد توي اين دالون تاريک کني .. خوب لامصب يه تعارف بزن تو ديگه!!!

دستشو گرفتم و بدو بردمش از پله ها بالا  داشتيم ميرفتيم سمت در آپارتمان من که چراغ هاي راهرو روشن شد و مجد با تعجب دم در اول به من و بعد به کتي نگاهي انداخت .. از اونجايي که آدم باهوشي بود يهو  لبخندي روي لبش نشست و خيلي مردونه و متشخص رو کرد به کتي و گفت :

-   سلام عرض کردم خانوم مشفق کوچک!!!

کتيم که تيز بود نگاه بانمکي به من کرد و رو کرد مجد و گفت :

-   سلام ... بعدم خنديد و گفت :

-   کيانا جون اين آقا همون پيرمرد مهربون يه مقدار کنجکاون که ميگفتي تو همسايگيته ؟؟؟!!

من که حرف کتي رو گرفتم رو کردم بهش و گفتم :

-   نه ايشون خونه بغلين!!! اين آقاي مجد همسايه و رئيس شرکتيه که توش کار ميکنم!!

-   کتي ابرو ها شو داد بالا و گفت :

-   آهان!!!! خوشوقتم جناب!!!

مجد که از زور خنده شونه هاش ميلرزيد نگاهي بهم کرد و گفت :

-   زود باش دختر الان مهمونا ميرسن!! بعدم رو کرد به کتي و گفت :

-   خانوم افتخاريه براي بنده امشب تو جشن کوچک ما حضور داشته باشيد ..

کتي لبخند نمکيني زد و گفت :

-   کدوم جشن ؟؟!!

من براش توضيح دادم که يه سري از دوستاي مجد دارن ميان و منم دعوتم .. سري تکون داد و روکرد به مجد و گفت :

-   لطف داريد  .. حتما ميرسم خدمتتون!!!

مجد سري خم کرد و رفت تو ... موقعي که وارد آپارتمان شديم کتي نيشگوني از بازوم گرفت و گفت :

- تو روووحت کيانا عجججب تيکه ايه!!!بعدم يهو تازه يادش افتاد که براي اولين باره توي خونه ي من اومده و با ذوق نگاهي به سرتا سر خونه انداخت و با ذوق گفت :

-   خوش يه سعادتت .. اين از خونه .. اون از همسايه ... اين از خواهر به اين نازي..(اشاره به خودش!)

خنده اي کردم و ساکش رو گرفتم و بردم بالا .. دنبالم اومد در حاليکه به همه جا سرک ميکشيد مدام راجع به خونه و سليفه ي بابا و تزئينات خونه اظهار نظر ميکرد .. بعد از 5 -6 دقيقه رو کردم بهش و گفتم :

-   بسه ديگه بگو ببينم چطوري؟؟؟ مامان ؟؟ بابا؟؟ چي شد  که اومدي؟؟ .. داشتي سکتم ميدادي با اين حرکتت!!!

-   خوبم .. اونام خوبن ..امشب خونه ي خاله بودن فريبا جوون از ماه عسل برگشتن پاگشا بود!!! اومدنمم ... راستش ميان ترمام تموم شد ديدم اگه الان نيام تا اسفند نميتونم بيام داشتم از کنجکاوي ميمردم واسه ي همين اين هفته درس و زندگي رو تعطيل کردم و حقيقتشو بخواي هم ديشب ميخواستم بيام بليط گيرم نيومد!! واسه ي همين امشب اومدم و  تا جمعه ي ديگه ام در خدمتتونم!!! 

با ذوق يه بوس ديگش کردم و رو کرد بهم و گفت :

-   اين مهموني چيه ؟؟!!

يهو زدم تو صورتم و گفتم :

-   واي کتي بدو بيچاره منتظره .. يه دور هميه با چند تا از دوستاش!!

کتي نگاهي بهم کرد و گفت :

-   کيانا ؟؟! تو با مجد دوست شدي؟؟؟!!

-   نه بابا...

ابروهاشو داد بالا و گفت :

- ولي جون آبجي بد جووري خاطرشو ميخواي اصلا از چشمات معلومه!!!

ناراحت شدم و با اخم گفتم :

-   ا؟ کتي منو بازو خواست نکن ... من خواهر بزرگما!!!

-   جون آبجي بازخواست نميکنم ... خوب واسه ي مني که ميشناسمت تابلوئه!!! نميگمم حق نداري اتفاقا حق داري منم بودم...

خنديدم و گفتم :

-   حالا برو حاضر شو بريم شب برات همه چي رو تعريف ميکنم!!

مهربون بوسيدتم و يه ربع بعد با يه شلوار جين تيره و يه بوت قهوه اي تا سر زانو که روي شلوار پوشيده بود و يه بلوز قهوه اي که روش ژاکت سرمه اي پوشيده بود اومد پايين ...و خدايي عين مجسمه ها شده بود از زيبايي .. لبخندي به روش زدم و رفتيم سمت آپارتمان مجد .. با اولين زنگ در باز شد و مجد  با يه شلوار مخمل کبريتيه مشکي و يه بلوز مردونه ي آستين کوتاه  سفيد با راه راه  هاي مشکي  ظاهر شد جلو در ...يه لبخند به من زد و بعدم با کتي دست داد .. کتيم جعبه ي يوخه اي( شيريني شيرازي!) رو که آورده بود بهش  داد و گفت :

-   قابل دار نيست ...توي اين فرصت کم .. ببخشيد خلاصه!!

مجد سري خم کرد و گفت :

-   شما همين که قابل دونستيد تشريف بياريد لطف بزرگي کرديد .. ممنونتونم ..

کتي که ازين همه تواضع و ادب به وجد اومده بود لبخندي زد و با خجالت سرش رو انداخت پايين .. مجد من و کتي رو راهنمايي کرد سمت هال و بعدشم وقتي نشستيم رو کرد به کتي و گفت :

-   نوشيدني چي ميل دارين خانوم؟!!

کتي نگاهي به من کرد و گفت :

-   يه ليوان آب از شيراز تا الان همش بدو بدو کردم خيلي تشنم .. مجد سري خم کرد و رفت سمت آشپزخونه  با رفتنش کتي رو کرد به من و گفت :

-   کيانا .. اين چي ميگه ؟؟؟! چقدرر آقاست .. از نظر من که اکيه ..

خنده اي کردم و گفتم :

-   چرت نگو.. همچين ميگي انگار باطبق طبق نقل و نبات اومده خواستگاريم...

کتي نگاهي بهم کرد و گفت :

-   نترس امشب از نگاهاش ميفهمم دوستت داره يا نه!!وايسا تو هنوز کارآگاه کتي رو نشناختي مادام کيانا!!!

با اين حرفش ريسه رفتم از خنده که همزمان مجدم اومد و با ديدن خنده ي من لبخندي زد و بعد از اينکه يه ليوان آّ ب به کتي و يه ليوانم آب پرتقالم به من تعارف کرد رو کرد به کتي و گفت :

-   خانوم مگه شما بياييد ما اين خنده رو .. روي لباي کيانا ببينيم!!!

کتي لبخندي زد و گفت :

-   اختيار داريد کيانا که نخنده اموراتش نميگذره !!!

چپ چپي نگاش کردم که باعث شد خندشو قورت بده که گويا اين نگاه من به کتي از چشم مجد دور نموند و رو کرد به کتي و گفت :

-   عرض نکردم ... کيانا خانومه و اين نگاه خصمانه!!!

با اين حرف اينبار هرسه زديم زير خنده که صداي خنده هامون با صداي زنگ در يکي شد و مجد با يه با اجازه رفت سمت آيفون .. 

از فرصت استفاده کردم و واسه ي کتي توضيح دادم براي اينکه دوستاي مجد راجع به رابطه ي ما دچار سوتفاهم نشن بهشون گفته که من دختر دوست قديم پدرشم .. کتيم که اصولا تيز بود چشمکي زد و با يه لبخند رو به حميد و نسترن که اولين گروه از مهمونا بودن کرد و بعد از سلام عليک و معرفيه کتي از سوي مجد تازه صحبتامون گل انداخته بود که دوباره زنگ به صدا در اومد و اينبار سروش و رضا و ماهرخ و بلافاصله بعدشونم بهزاد و بهروز با پژمان و پگاه اومن ..من که مهر پگاه بد جوري به دلم نشسته بود  با ذوق رفتم و بعد از روبوسي , آوردمش بين خودم و کتي و بعد از معرفيه کتي شروع کرديم حرف زدن ... کم کم جمع زنونه مردونه شد و  صحبت ها گل انداخت ... اين وسط گه گاه مجد نگاهي بهم ميکرد و با يه لبخند همراهيم و همين لبخنداي کوچيک باعث ميشد يه ذوقي تو دلم بشينه و دلگرم شم .. تقريبا ساعت نزديکاي 9 بود که بهروز رو کرد به جمع و گفت :

-   ببينم کسي پايه ساز و آواز نيست؟؟!!!بقيه که انگار اين قسمت جز لاينفک دورهمي هاشون بود با ذوق دست زدن و بهروز گيتارش رو در آورد و همه دور نشستن.. مجدم دونه دونه چراغارو خاموش کرد و فقط آباژورا روشن موندن ...توي همين حين هرکي پيشنهاد يه آهنگ رو داد اما در کمال تعجب من بهروز رو کرد به کتي و گفت :

-   خانوم کتايون ... شما چه آهنگي دوست داريد؟؟؟!!!

کتي لبخندي زد و با وقار گفت :

-   نميدونم .. چي بگم ...اگه يه روز بري سفر فرامرز اصلاني رو بزنين ...!!

بهروز خنديد و گفت :

-   ديدين!!! بهترين پيشنهاد ...

بعدم شروع کرد هم زمان زدن و خوندن البته يه جاهايي ماهرخ و حميدم همراهيش ميکردن .. 

اگه يه روز بري سفر 

بري زپيشم بي خبر 

اسير روياها ميشم 

دوباره باز تنها ميشم 

به شب ميگم پيشم بمونه 

به باد ميگن تا صبح بخونه 

بخونه از ديار ياري

چرا ميري تنهام ميذاري!!!

اگه فراموشم کني 

ترک آغوشم کني

پرنده ي دريا ميشم

تو چنگ موج رها ميشم

به دل ميگم خاموش بمونه 

ميرم که هر کسي بدونه

ميرم به سوي اون دياري

که توش من رو تنها نذاري

اگه يه روزي نوم (نام!!) تو 

 توو گوش من صدا کنه 

دوباره باز غمت بياد 

که منو مبتلا کنه 

به دل ميگم  کاريش نباشه

بذار درد تو دوا شه 

بره توي تموم جونم 

که باز برات آواز بخونم 

اينجاي آهنگ که رسيد کتي سقلمه اي بهم زد و من ناخودآگاه رو کردم سمت مجد که براي يه لحظه نگاهامون توي هم قفل شد ... احساس ميکردم توي نگاهش پرده از خيلي چيزا برداشته شده و توي اون نور کم ميتونم خيلي از درونياتشو که تا به اونروز آرزوم بود ببينمو رو خوب تماشا کنم ولي چه بد که زود پلک زد و چشم ازم برداشت ودر عوض توي بيت بعد شروع به همراهيه بچه ها کرد الحق صداشم براي من دلنواز بود .. هرچند که از حقم نگذريمم واقعا گيرا بود ..

اگه  بازم دلت مبخواد 

يار يکديگر باشيم

مثال ايوم قديم 

بشينيم و سحر پاشيم

بايد دلت رنگي بگيره

دوباره آهنگي بگيره 

بگيره رنگ اون دياري 

که توش منو تنها نذاري

اگه ميخواي پيشم بموني

بيا تا باقيه جووني ( تا جواني باقي هست!)

بيا تا پوست به استخوونه

نذار دلم تنها بمونه

بذار شبم رنگي بگيره 

دوباره آهنگي بگيره

بگيره رنگ اون دياري 

که توش منو تنها نذاري

موقع خوندن اين قسمت ها گه گاهي که نگاهش به من ميفتاد حس ميکردم لبخند کمرنگي ميشينه رو لباش و اين باعث شده بود ضربان قلبم تند تر از حد طبيعي بزنه نميدونم چرا تاب نگاشو نداشتم و تاب اين حرفا که معنيش برام زيادي ملموس بود از همه بد تر اون شکه آخر توي دلم بود که آيا تموم اين رفتارا تعبيرش اونيه که من ميکنم .. يا نه .. منم و يه خيال دخترونه .. با اين فکربغضي تو گلوم نشست و سوز آهنگ ناخودآگاه باعث شد يه قطره اشک از چشمم بياد که زود پاکش کردم و بعد برا ي اينکه ببينم کسي ضعفمو ديده يا نه نگاهمو توي جمع چرخوندم خوشبختانه همه حواسشون به آهنگ بود و تنها کسي که ديدم نگاهش رو منه خود مجده که تا ديد رومو کردم سمتش نگاهشو دزديد .. خدا خدا ميکردم که چيزي نديده باشه ... و اميدوارم بوذم که فکرم راجع به احساسش به خودم همون باشه که تمام و کمال طالبشم! بعد از تموم شدتن آنگ همه با سوت دست و بهروز رو تشويق کردن و بعد از اونم با خوندن چند تا آهنگ شاد کارشو رو تکميل کرد با تموم شدن آخرين آهنگ  رضا که تا اون لحظه ساکت بود رو کرد به مجد و گفت :

-   ببينم شروين امشب که مهمونتيم نميخواي دستي به پيانوت ببري؟؟؟!!!

شروين اخمي کرد و خيلي جدي گفت :

-   نه !چند بار بايد بهت بگم !!!

ماهرخ رو کرد  به رضا و گفت :

-   ولش کن رضا اينو که ميشناسي مرغش يه پا داره!!!

بهزاد در حاليکه ميخنديد دوتا زد پشتش و گفت :

-   به اين داداش شروين ما ميگن مرد!!! حرفش يکيه!!! 

همه با خنده سراشون رو تکون ميدادن که بهروز رو کرد به بهزاد و گفت :

-   ميدوني بهزاد اينجور مواقع چي ميگن!!؟؟!

بهزاد سرشو به نشانه ي نفي تکون داد که بهروز گفت :

-   به روباه ميگن شاهدت کيه ميگه دمم!!! چه نوشابه اي واسه ي رفيقش باز ميکنه !! بعدم رو کرد سمت پژمان و گفت :

-   پژي ياد بگير!!!!!

همه به اين حرکت بهروز خنديديم ...جز من که تو فکر پيانو و دليل رد درخواست از طرف مجد بودم ... توي همين حين مجد از جاش بلند شد و با يه اخم مردونه رو کرد به من و آروم گفت :

-   کيانا بي زحمت چند لحظه بيا!!

بعدم رفت سمت آشپز خونه!!! منم  از تو فکر دراومدم و از خدا خواسته از جام بلند شدم و بعد از اينکه شلوارمو مرتب کردم رفتم پيشش!!

موقعي که وارد شدم رو کرد به من و گفت :

-   به نظرت غذا چي سفارش بدم؟؟!

شونمو بالا انداختم و گفتم :

-   پيتزا ميتزارو بي خيال شين!!!! من ميگم زنگ بزنين يه جا 4 مدل غذاي ايراني بيارن !!!

رو کرد به من و گفت :

-    چيني چي؟؟؟!!

-   نه بابا يهو مونده بود اين رو اونرو ميشن!!! چند مدل کباب بگيرين !! از همه بهتره!!

در حاليکه نميخواست صداي خندش بره بيرون رو کرد به من و گفت :

-   اين اصطلاحات رو از کجات در مياري ؟؟؟..باشه خودمم هوس کردم!! 

موهامو دادم پشت گوشمو گفتم :

-   حالا از هرجا که در ميارم ... زنگ بزنين  10.5 شد!!

در حاليکه شماره ميگرفت نگاهي بهم نداخت و روي صورتم خيره شد بعدم همينطور که داشت با رستورانيه حرف ميزدو سفارش ميداد آروم يهو دست برد و با انگشتاش گوشم رو لمس کرد يکم سرمو کشيدم عقب که همزمان شد با قطع تلفن  و گفتم :

-   چي کار ميکنين؟؟! 

لخند زد و گفت :

-   جون شروين بيا جلو!!!! 

يکم سرمو بردم جلو که ديدم خيره شده به گوشامو آروم با نوک انگشت لمسشون ميکن!! تنم ازين کارش مور مور شد واسه ي همين دوباره سرمو کشيدم عقب و گفتم :

-   اسکل کردين منو!!!؟؟؟

-   با يه لبخند نگام کرد و گفت :

-   نه...نه به خدا!! کيانا چقدر گوشات خوشگله و کوچولوئه!!!!!

دهنم وامونده بود!! اين ديگه کيه توي اين گير و دار به گوشه من چيکار داشت!!! خندم گرفت ...رو کردم و گفتم :

-   پس ميخواين اين جثه گوشاش عين فيل باشه ؟؟!!

لبخندي زد و رو کرد بهم و گفت :

-   يه چيزي ميخوام بگم .. منتها!...هممم

اخم کردم و گفتم :

-   منتها چي؟؟؟!!

يهو نگاش شيطون شد و سرشو آورد دم گوشم و گفت :

-   گوشات جون ميده آدم گازش بگيره!!!

نميدونم چرا ولي ازين حرفش.. قلبم ناخودآگاه شروع کرد به کوبيدن و تنم يخ بست يه قدم رفتم عقب و محکم خوردم به ميز که باعث شد در اثر ضربه ليواني که لبه ي ميز بود بيفته و صد تيکه شه!!!!

با صداي شکستن مجدم به خودش و اومد و اون نگاه کذايي که باعث ميشد نفس آدم بند بياد رو از من گرفت يه لحظه چشم دوخت به زمين و بعدم با خنده گفت :

-   اه اه !!!چه شدت اثري داشت!!!

اخمي بهش کردم و اومدم دوتا دري وري بارش کنم که با سر رسيدن بقيه که از صداي شکستن ترسيده بودن اومدن حرفمو قورت دادم بعدم با کمک کتي و پگاه شيشه هارو جارو زديم!!

تمام اونشب ديگه خيلي سعي کردم طرف مجد نرم و باهاش دهن به دهن نذارم حتي موقعي که غذارو آوردنم منو کتي و پگاه با کمک هم غذاهارو رو ميز چيديم و مجد رو راه نداديم توي آشپزخونه .. بعد از شام تقريبا ساعت طرفاي 12.5 بود که بالاخره همه عزم رفتن کردن و منم به کتي که داشت به مجد تعارف ميکرد که ظرفارو جمع کنه اشاره زدم که بي خيال شه وبريم واقعا هم برام جوني نمونده بود وگرنه به جبران تمام زحمتايي که اونروز واسم کشيده بود کمکش ميکردم .. البته خستگيه منم از چشم تيزبين جناب مجد دور نموند چون توي يه فرصت مناسب دم گوشم گفت :

-   بهتره زودتر بري کيانا وگرنه از خستگي از حال ميري اونوقت مجبورم ببرمت تو تخت!!!

نميدونم کلامش ايهام داشت يا نه .. ولي دوباره شده بود همون مجد شيطون پرروئه دريده!!! و من!!! ... هر جور که فکر ميکردم .... عاشقه اين مجد بودم!!!!

فصل نوزدهم :

تقريبا يه ماهي  از اون شب گذشت  ... توي اون مدت اونقدر سرم شلوغ  بود که به مجد که سهله به براد پيتم فکر نميکردم  طفلک اين وسط کتي که اومده بود من رو ببينه ولي من يا سرم توي پروژه هاي دانشگام بود و يا شرکت بودم .. البته جور من رو اون مدت پگاه کشيد و چون هم سن کتيم بود حسابي باهم جور شده بودند و مدام اينور اونور بودن و خلاصه بخير گذشت وگرنه اگه پگاه نبود کتي کلمو ميکند و نميذاشت به کارام برسم.....البته اينم نا گفته نماند مجدم کلا ستاره ي سهيل شده بود .. فرداي روز مهموني واسه ي يه کار اورژانسي رفت اصفهان تقريبا يه هفته اي نبود بعد از اون هم اونقدر توي شرکت کاراي عقب افتاده .. مربوط به پارت 2 پروژه ي ايران پايا بود که هر کدوم از کارکنان 2 تا دست داشتن دو تا ي ديگم قرض گرفته بودن و خلاصه روزاي قاراشميشي سپري شد و تقريبا بلافاصله بعد از اين همه کارم .. تا اومدم استراحت کنم .. امتحانات پايان ترم و تحويل ها و  چشم بهم زدم يک ماه گذشت...

اونروز خوب يادمه آخرين امتحان تئوريمو صبحش داده بودم و  بعدشم يک ساعتي سر توضيح پروژه ي همون درس توي اتاق استادش آويزون بودم و از اونجايي که شب قبلش  اصلا نخوابيده بودم داغونه و له داشتم از پله هاي روبروي در اصلي دانشکده  ميومدم پايين که با ديدن هاله ي يه آقا که به نظر خيلي آشنا ميومد و داشت از توي حياط به سمت دانشکده ميومد  يهو خواب از سرم پريد و هوشيار  شروع کردم به وارسي  از اونجايي که فاصله زياد بود چشمامو ريز کردم  و با دقت بيشتري نگاه کردم ... با ديدن چيزي که ميديدم شوکه نيشگوني از رونم گرفتم و با نزديکتر شدن مرد  بدو از پله ها پايين رفتم و پشت يه ستون قايم شدم... خداي من مجد اينجا چيکار ميکرد!!!؟؟ خيلي وقت بود که مکالماتمون در حد يه سلام عليک و احوالپرسي دوستانه  و حرفاي مربوط به کار بود و يه جورايي  احساس ميکردم مشغله ي دو طرف از اون صميميت قبليمون کم کرد ..  توي همين افکار بودم که مجد از کنارم رد شد و بدون اينکه من رو ببينه رفت سمت دفتر آموزش دانشکده ... نميدونم چرا ولي حس کنجکاويم بدددد جوور !!! داشت قلقلکم ميداد اينکه اينجا چيکار ميکرد و چرا اومده بود و ... از همه مهتر از تصور اينکه نکنه اومده باشه راجع من پرش و جو و کنه  هزار و يه جور فکر که فقط  ميتونه زاييده ي ذهن يه دختر باشه ...  به همين خاطر شديد دنبال يه راهي ميگشتم تا ببينم چجوري ميشه سر از کار اين بني بشر در بيارم .. همونطور که با خودم درگير بودم با صداي يکي از هم کلاسيام به اسم ريحانه به خودم اومدم ...

-   سلام کيانا!

-   سلام ...

-   خوب دادي؟؟!!

-   اي!! بد نبود!

-   رفتي پيش سبحاني (استاد درس!)؟

-   آره ..  يه يک ساعتي پيشش بودم .. توچي رفتي؟!

-   نه الان وقت داده برم! راستي؟؟!!! رفتي آموزش ؟؟! دروس اختياري که به حد نصاب نرسه ارائه نميشه واسه ي همين برو آموزش ببين تو پيش ثبت نام درست به حد نصاب رسيده يا نه .. اگه نه  بايد عوضش کني!!

با اين حرف ريحانه از خوشحالي شش متر پريدم هوا دلم ميخواست صورتش رو ماچ کنم که خوب بهانه اي داده بود دستم.. براي سرک کشيدن واسه ي همين بيش از حد معمول ازش تشکر کردم و راه افتادم سمت دفتر آموزشد م در بعد ا اينکه يه نفس عميقي کشيدم تا به خودم مسلط باشم خيلي ريلکس در زدم و وارد شدم ... بلافاصله نگاهم افتاد به صندلي که مجد روش نشسته بود ..سرش پايين بود و متوجه ي اومدن من نشد گويا منتظربود که بره  توي اتاق رئيس آموزش .. منم مخصوصا واسه ي اينکه تجهش رو جلب کنم  رفتم پيش مسئول انتخاب واحد ها و با صداي رسايي گفتم : 

-   ببخشيد ميخواستم ببينم مديريت مصالح و مواد که جز دروس اختياريه به حد نصاب رسيده .. خانومه بعد ا اينکه نگاهي به چارتش انداخت رو کرد به من و گفت :

-   آره تنها درسيه که به حد نصاب رسيده .. اگه دوستاتو ديدي چيزي غير از اين برداشته بودن بو بيان عوض کنن..

لبخندي زدم و تشکر کردم ...

همزمان که برگشتم برم سمت در با مجد چشم تو چشم شدم و نهايت سعيمو کردم که نخندم  و عادي باشم ولي نميدونم چرا يهو يه لبخند نشست رو لبم!!! ولي بر خلاف تصور مجد بدون هيچ عکس العملي روشو از من گرفت و کرد يه سمت ديگه ...

خيلييي بهم بر خورد .. اونقدر که ناخودآگاه تمام حرصمو سر در دفتر آموزش خالي کردم و گرومپي بستمش... ب خودم هر چي فحش بلد بودم نثار اول مجد و بعدشم به خودم که اون لبخند احمقانه رو زدم!!!!!  اونقدر عصباني بودم که بي خيال شرکت رفتنم شدم و تصميم گرفتم با گرفتن در بست يه راست برم خونه ...

وقتي رسيدم خونه ساعت از يک گذشته بود و سرم از بيخوابي داشت از درد ميترکيد واسه ي همين بعد از قطع کردن زنگ تلفن و موبايلم خزيدم زير لحاف و با فکر حرکت زشت مجد بيهوش شدم ... نميدونم طرفاي ساعت چند بود فقط هواتاريک بود که با صداي زنگ در آپارتمان از خواب پريدم ... و خوابالو در حاليکه گيج ميزدم رفتم سمت در و باز کردم .. مجد پشت در بود ...اخمي کردم  که گفت :

-   کيانا خوبي؟؟؟!! چرا اين شکلي اي؟؟!

با صداي دورگه از خواب گفتم :

-   فکر ميکنم خواب بودم!!!

خنده اي کرد و گفت :

-   راست ميگن دختر و دست رو شسته موقعي که از خخواب پا ميشه بايد ديدا!!!!!

خميازه اکشيدم و با اخم گفتم :

-   خوب .. امرتون!!!!!!!!؟؟!

-   هيچي بابا ميخواستم بگم بابت امروز توي دانشگاهتون شرمنده نميخواستم آشنايي بدم .. يعني واسه ي خودت بد ميشد ..!!!

چشمامو ماليدم و گفتم :

-   باشه مسئله اي نيست!!!

انگار نميخواست بره چون رو کرد و گفت :

-   امروز آخرين امتحات بود؟؟!!

سري تکون دادم که گفت :

-    پس چرا امروز نيومدي شرکت ..

جوابي ندادم که دست کرد تو جيبشو و با يه نگاه مهربون گفت :

-   از من دلخور بود خاله سوسکه؟؟!!!

نميدونم چم شده بود لبامو به نشونه ي غصه دادم  جلو و سرمو به نشونه ي آره تکون دادم که باعث شد بلند بخنده و آروم با دستش موهاي ژوليده از خوابمو بيشتر بهم بريزه ...

دلم تنگش بود خيلي ... انگاري حس نتقابل بود چون همون موقع گفت :

-   کيانا امشب دعوت يه همسايه به يه شام اسپشيال رو توي يه ستوران درجه يک قبول ميکني؟؟؟!!!!

خنديدم و گقتم :

-   اين شکلي؟؟؟!!

اخمي کرد و گفت :

-   نه ديگه!! ليدي وار .. منم از شرت اومدم ميرم خونه يه دوش بگيرم ... ساعت 8.5 ميام دنبالت بريم .. خوبه ؟؟؟!!! سرمو به عقب برگردوندم ساعت نزديک 6 بود .. لبخندي زدم و گفتم :

-   باشه قبول .. همم فقط ..

-   فقط چي؟؟!!

-   مهمون من باشه !!!

اخم مردونه اي کرد و گفت :

-   هييييييييييييييييييسسسسس!!!!!

خنديدم .. اونم خنديد و گفت :

-   پس تا 8.5  مادمازل!!!

وقتي در رو بستم يه ذوقي کردم و با ديدن قيافم خندم گرفت ... چقدر زشت بودم  با گفتم ماشاا... اعتماد به نفس رفتم سمت حموم ...

تقريبا نيم ساعت بعد از حموم اومدم بيرون و بعد از اينکه يه آهنگ شاد واسه ي خودم گذاشتم مشغول شدم.. اول يه حوله بستم به سرم و بعد م يه لاک قرمز خوشرنگ برداشتم و بعد از مدت ها  يه لاک دبش زدم و تا خوش شه شروع کردم واسه خودم جلو آيينه قر دادن و با آهنگ خوندم!!!! آب موهام که گرفته شد يه سشوار توپم کشيدم و موهامو لخت ريختم دورم و بهد از يه آرايش محو در کمدم رو باز کردم و با دقت شروع کردم لباس انتخاب کردن تا اونروز تقريبا همه ي پالتو ها و بارونيامو مجد ديده بود .. جز يک ژاکت بافت طوسي با راهها ي قرمز .. هرچند يکم کوتاه بود و تقريبا تا وسطاي رونم ميومد ولي خوب بانمک بود يه پليور قرمز زيرش پوشيدم با يه شلوار جين طوسي  و يه چکمه ي و يه کيف کوچولوي مشکي و با يه روسري قرمز طوسي مشکيه در هم  تيپمو تکميل کردم .. از پله ها که اومدم پايين ساعت 8.25 دقيقه بود و به محض اينکه ضبط رو خاموش کردم زنگ در زده شده و براي آخرين بار خودمو برانداز کردم و در رو باز کردم با ديدن مجد نفسم يه لحظه حبس شد يه بلوز سفيد آستين بلند با يه ژيله ي اسکاچ سرمه اي با خطوط قرمز پوشيده بود و يه شلوار مردونه ي سرمه اي ام تنش بود و يه کت اسپرت سرمه اي سيرم دستش!!! بوي ادکلنشم که نگو .. ابته ناگفته نمونه اونم خيره خيره نگام ميکرد .. بعد از يه مدت  به خدون اومديم و رو کرد بهم و گفت :

-   بريم  خانوم خوشگله ؟؟؟!!!

لبخندي زدم و سمو تکون دادم .. توي پارکينگ بعد از اينکه در ماشين رو برام  باز کرد و سري خم کرد و با خنده گفت :

-   خانوم مشفق بفرماييد!!!

ار حرکاتش خندم گرفته بود سوار شدم  و وقتي راه افتاديم لبخندي هم زد و با لحن شوخي گفت :

-   ميدوني اولين دختري که اين افتخار نصبش ميشه من در رو براش باز کنم؟؟!!!

ابرومو دادم بالا و گفتم :

-   شمام ميدونيد اولين پسري هستيد که افتخار باز کردن در براي اينجانب رو داشته؟؟؟!!

خنديد و با يه لحن عجيبي گفت :

-   کيانا ميدوني از چيت خوشم مياد؟؟!!!  خودتي ..  رک حرفت رو ميزني و ..کمم نمياري.. بعدم خنديد و گفت :

-   بي شيله اي پيله اي جوجو!!!!

-   

لبخندي زدم و چيزي نگفتم .. تا موقع رسيدن هر دو ساکت بوديم  هر چند منم فقط به در کنارش بودن راضي بودم .. ولي فکرم بد جوري مشغول حرفي بود که بهش زدم . واقعا مجد اولين مرد بود؟.. مسلما نه .. پس محمد چي.. با خودم فکر کردم کاش ميشد با پاک کن ميفتادم به جون اون قسمت از زندگيم کاش محمدي نبود و مجد اولين  و آخرين مرد بود ... اونوقت اونقدر دوستش داشتم که روحمم .. تقديمش کنم .. بعدم اينجوري توجيه کردم که خوب مجدم قبل از من با ده نفر بوده ... پس چرا بايد عذاب وجدان ميداشتم .. اين چه آتيشي بود که به جون ما زن ها ميفتاد ... چرا يه عمر تو گوشمون فرو کرده بودن خدا يکي يار يکي!!!!! براي اينکه اين افکار مزخرف رو از خودم دور کنم سرمو آروم تکوني دادم و به مجد نگاهي انداختم اونم با لبخند جوابمو داد  ..تقريبا رسيديم به محل مورد نظر ...

باهم وارد يه رستوران با سبک سنتيه خيلي قشنگ شديم که انواع غذاها شمالي و کباب ها رو داشت جاي قشنگي بود .. مجد بلافاصله زير گوشم گفت :

-   بريم اون گوشه بشينيم ؟؟؟! دنج تر از بقيه ي جاهاست ..

سرمو به نشانه ي موافقت تکون دادم بعد از اينکه صندليمو عقب کشيد و نشستم خودشم به جاي روبروم صندليشو کشيد سمت من و تقريبا کنارم نشست...چند لحظه بعد  گارسون اومد و من که از غذاهاش شمالي جز مرغ ترش چيزيش رو نخورده بودم واسه ي همين  تصميم گرفتم همون رو سفارش بدم  ولي بر خلاف من مجد انگار وارد بود و رو به من گفت :

-   کيانا چي ميخوري؟؟!!

-   مرغ ترش!!!(يک غذاي شمالي با مغز ران مرغ و لپه و آبغوره و سبزي پلويي)

-   کال کبابم خوبه ها !!(كال كباب يك غذاي اشتها آور شمالي است كه از بادنجان، آب انار ترش، سبزى، سير و مغز گردو درست  مي شود)

-   نه دوست ندارم!!

يهو ابروش و برد بالا و گفت :

-   جون شروين تا حالا خورديش؟؟؟!!

خنديدم و يه تچ گفتم  که  باعث شد يه دونه با انگشت بزنه رو دماغم و بگه :

-   همون مرغ ترش رو بخور ميترسم يه چيزي بگم بياره بدت بياد من خودمم ازون جايي که کلا از جنس لطيف علي الخصوص ريزه ميزه هاش خوشم مياد ..يه ناز خاتون ميخورم!!!(غذاي شمالي خوش طعم  با مغز ران و بادمجون و سبزي )

با گفتن اين  جمله نگاه معنا داري به من کرد و لبخند زد  ... بعدشم يهو جدي شد و با اشاره به گارسون سفارشارو داد و رو کرد به من و گفت :

-   کيانا تا شروع ترم جديدت چند روز تعطيلي ؟؟؟!

-   تقريبا بيست روز!

-   خوب خوبه!! پس ميتوني..

-   ميتونم چي؟؟!!!

-   راستش قراره يه جلسه ي يک هفته اي  توي اصفهان برگزار بشه و تمام شرکت هايي که توي پروژه هستند روند کارشون رو براي هم توضيح بدن .. درواقع يه نوع ايجاد هماهنگي .. از اونجام که بعد از من تو تنها کسي هستيم که روي همه ي نقشه ها اشراف کامل داره  و توام تعطيلي من و تو جمعه ميريم اصفهان!!!! فردام که پنج شنبست و نصفه روزه نميخواي بياي سرکار!! استراحت کن که يه هفته بکوب کار داريم!!! 

با تعجب نگاش کردم و گفتم :

-   ولي من ميخواستم برم شيراز!!!

لبخندي زد و گفت :

-   مسئله اي نيست اگه اونجا کارمون زود تموم شد ميريم سمت شيراز و تو يه ديداري با خانوادت تازه و کن بر ميگرديم .. چون واقعا ديگه بيش از حد بهت مرخصي دادم .. من توي کار زيادي جديم ولي نميدونم چرا تو که مرخصي ميخواي ...

بعدم يه نگاهي بهم کرد و سرشرو يکم خم کرد و گفت :

-    بعدم من دلم براي اين همسايه ي شيطونم تنگ ميشه!!!! نميخوام از خودم دورش کنم!! روشنه!!!؟

-   اخمي کردم و گفتم :

-   وا يعني چي؟؟؟!!

-   يعني همين .. بعدم خنديد و گفت :

-   نيست که توام بدت مياد !!!

چپ چپ نگاش کردم ... ولي واقعا کدوم دختري از اينکه مردي رو  که عاشقشه بگه دوست دارم نري جايي پيشم بموني يا ابراز دلتنگي کنه بدش مياد؟؟!! جز اين نبود و دلم از ذوق غنج رفت!!!!! 

شام رو که آوردن .. مجد تمام مدت يا داشت برام گوشت ميذاشت يا هي ميگفت : "بخور" " ميخواي بازم بگم بياره " و خلاصه کلافم کرده بود .. آخرشم که تموم شد خيلي راحت باقي مونده ي نوشابمو که توي ليوان بود رو خورد وبعدم خنديد و گفت :

-   چيه؟؟؟!!! ايدز که نداري!!!!؟؟؟! .... به به !! عجب نوشابه اي بود!!!

-   از کجا ميدوني ايدز ندارم؟؟!!!

بلند خنديد و گفت :

-   از اونجا که معتاد  نيستي ... تصادفم نکردي خون بد بهت تزريق کنن ...ميمونه يه راه که اونم ... مااال اين حرفا نيست!!!

خندم گرفت ولي قورتش دادم وگفتم :

-   پرررو!!!!! خجالت بکش!!!!

چشماش خمار شد و گفت :

-   از چي؟؟؟!!! يه نيازه ديگه!!!! 

ازين حرفش بدم اومد ... يه اخمي کردم و گفتم :

-   واقعا که!!!! فقط يه نيازه ؟؟ يا .. 

-   روم نشد حرفمو ادامه بدم که يهو خنديد و دستش رو گذاشت رو دستم و من دستمو سريع کشيدم واسه ي همين صاف نشست و تو شمام خيره شد و گفت :

-   تا زماني که عاشق يکي نشي آره!!!! ولي وقتي طرفتو بپرستي ميشه .. يه جور ابراز احساسات!!! و اونموقع چيز زيبايي ميشه .. ولي فقط واسه ي اون دونفر!!!

بعدم مهربون خنديد و گفت :

-   پاشو بريم ديگه وگرنه مجبور ميشم قضيرو بشکافم واست ...

خندم گرفت .. اينبار نتونستم جلوي خندم رو بگيرم يه دونه با مشت ناخودآگاه زدم به بازوش که با يه لبخند مرموذي نگام کرد و آروم دستامو که تقريبا يک  سوم دستاش بود توي  دست گرفت  و اين بار مقاومتي نکردم و از رستوران اومديم بيرون ..

موقعي که به ماشين رسيديم سوئيچ رو داد دستم و زير گوشم گفت :

-   پايه ي يه دور دور هستي؟؟؟!!!

خنديدم و سرمو با ذوق تکون دادم و پريدم بالا و شروع کردم روندن ...راهنماييم کرد تا رفتيم سمت  سعادت آباد .. شلوغ بود و قيافه ي دختر پسرام ديدني ... دم يه آب ميوه فروشي که گويا پاتوق بود اشاره کرد که بزنم کنار .. منم که بد جور هوس آب انار کرده بودم با ذوق پارک کردم

 ... منتظر سفارشمون بوديم که يهو يه دختر قد بلد با پاشنه هاي ده سانتي و يه پالتوي کوتاه مشکي و آرايش غليظ اومد سمتمون و زد روي شونه ي مجد و گفت :

-   شرويييين ... عززززيززم!!!! 

مجد لبخند زورکي زد و گفت :

-   ملودي!!!!!!

-   خوبي عشششقم؟؟؟!!!

-   ممنون!!!

دختره نگاه گذرا و خشني به من کرد و بعد دوباره با لبخند رو به مجد گفت :

-   نميدوني چقققدر چند وقت پيش يادت ميکردم ...  کجايي تو بي معرفت؟؟؟!!!

مجد لبخند تمسخري زد و از فرصت استفاده کرد توي يه لحظه  دستاشو دور شونم حلقه کرد و من رو چسبوند به خودش و گفت :

-   ملودي جان اين خانوم کياناي عزيز همسرمه... درگير مراسمامون بودم  ..

بعدم يه نگاه عاشقانه بهم کرد و رو به دختر گفت :

-   بعدم کيانا اونقدر عزيز و خانوم هست که کامل دوران مجرديم رو بريزم دور!!!

حرفش زيادي دو پهلو بود و دخترم کاملا متوجه شد ولي خودش رو از تک و تا ننداخت و رو کرد به من و با اکراه  گفت :

-   تبريک ميگم!!!!!!!!!!!

بعدم به مجد نگاهي کرد و گفت :

-   من ديگه برم .. .. بچه ها منتظرن!!!

هردو سري تکون داديم و تا رفت من خودم از تو بغل مجد در آوردم و گفتم :

-   اه لهم کردي توام.. اين ديگه چه عجوبه اي بود!!!

مجد که نميدونم چرا ولي يکم گرفته بود رو کرد بهم و گفت :

-   يه عجوبه که لنگش پيدا نميشه!!!

نميدونم چرا غمم گرفته بود پيش خودم گفتم هميشه بايد يه چيزي باشه  که بزنه تو حالم!!!1

 ناخوآگاه  با حرص زير لب ادامه دادم :

-   ازون عجوبه ها که براي رفع نيازن ديگه!!!

يهو غش غش شروع کرد خنديدن و گفت :

-    کيانا توام  وارديااااااااااا!!! 

زير لب يه  پرررو نثارش کردم که همزمان شد با صدا کردن شمارمون و مجد رفت تا آبميوه هامون رو بگيره اشتهام کور شده بود چندان ميلي نداشتم مجدم ازونجا که ازون مرداي پر خور نبود نصفه آب ميوشو خورد و رفتيم سمت ماشين اينبار هر چقدر اصرار کرد من بشينم نشستم .. يه جورايي فهميده بود ازش دلخورم ولي اونقدر غد بود که نميخواست بروش بياره و تا رسيدن به خونه تو سکوت گذشت .. نميدونم چم شده بود ... انگار تازه تازه داشت دوزاريم ميفتاد ... حرصي بودم  واسه ي همين به محض اينکه رسيديم و ماشين رو توي پارکينگ پارک کرد سريع پياده شدم و بي خداحافظي رفتم سمت پله ها و  بهش که هي صدام ميزد و ميگفت وايسا !کجا ميري؟؟؟چت شد ؟؟!  توجهي نکردم توي پاگرد پله ها بودم که شونمو گرفت و با خنده گفت :

-   وايسا دختر تو چت شد يهو؟؟؟!!

با اخم نگاهي بهش کردم و گفتم :

-   هيچي خستم!!! ميخوام برم بخوابم!!!

-   آهان يعني هيچيت نيست؟؟!! اگه حرفي هست بگو ميشنوم!!

لجم گرفته بود حتي اون لحظم حاضر نبود از خودش مايه بذار و توضيح بده .. ميخواست من بگم .. بگم که با ديدن اون دختر ناراحت شدم .. و اينم يه نوع اعتراف غير مستقيم بود به دوست داشتنش ديگه وگرنه اگه برام مهم نبود که ... با حرص رومو برگردوندم و گفتم :

-   نه چيزي براي شنيدن نيست ..

بعدم رفتم سمت آپارتمان که دنبالم اومد و هيمنطور که داشتم در رو باز ميکردم   خم شده بود داشت نگاه ميکرد .. در رو که باز کردم .. سريع رفتم تو و يه شب بخير تند گفتم و اومدم در رو ببيندم که دستشو حائل کرد و گفت :

-   از حضور اون دختره ناراحت شدي؟؟!!

شونه هامو انداختم بالا و گفتم :

-   نه !! به من چه!!

خيلي جدي گفت :

-   يعني واست مهم نيست من قبلا باهاش يه شيطونيهايي داشتم؟!!!

نفسمو دادم بيرون و گفتم :

-   نه مگه من مفتش کاراي ديگرانم يا مثلا باباي شما يا دخترم!!!؟

اين بار اون نفسشو داد بيرون و سکوت کرد منم واسه ي اينکه دست پيش رو بگيرم رو کردم و گفتم :

-   وا .. عينه اينه که من يه پسر رو تو خيابون ببينم از آشناهامون باهاش بگم  و بخندم شما ناراحت شين ... خوب منم ناراحت نشدم ديگم!!

يهو عصبي در رو هول داد و در با ضرب باز شد و گفت :

-   يا خري  واقعا...که بعيد بدونم .. يا خودتو زدي به خريت !!!

اخمي کردم و گفتم :

-   چتونه ..!!! ا نکنه ناراحتين من بودم ...نتونستين با ملودي جون مرور خاطرات کنيد؟؟!!

عصباني شد و با حرص گفت :

-   آخه بيشعور!!! من اگه ميخواستم تجديد خاطره کنم اونجوري سر اون زنيکرو ميزدم به طاق و ميگفتم تو زنمي؟؟؟!!! واقعا خري!!!!

منم عصبي نگاش کردم و گفتم :

-   بسه .. هر چقدر توهين خواستين کردين !! ممنون از شب زيبايي که با هم داشتيم همسايه!! خوب خستگيه امتحانا رو از تنم درآورديد!!!

بعدم محکم در رو بستم و با صداي گرومپ در ناخودآگاه يه خنده  ي موذيانه نشست  رو لبم!!!! 

راضي بودم  حرفاش بوي خوبي ميداد ... و از همه مهمتر تونسته بود يه نقطه از ذهنيتم راجع به علاقش به من رو روشن کنه البته هنوز نقاط ابهامي زيادي وجود داشت ... من که دستم پيش خودم رو بود و ميدونستم دوستش دارم .. ولي  مهم دست اون بود که پيش من رو شه  بدون اينکه من مجبور باشم به علاقم پيشش اعترافي بکنم!!

اونشب اول با خودم تصميم گرفتم که فردا برم دنبال بليط  و مجد رو بپيچونم و برم شيراز ولي هيجان سفر با مجد بد جوري افتاده بود به جونم واسه ي همين بي خيال شدم فقط با خودم قرار گذاشتم سر رفتن  نرفتنم بامبول دربيارم و حسابي حرصش بدم ...  واسه ي همين با هزاران نقشه توي ذهنم اونشب خواب رفتم ...

فردا ش طرفاي ساعت 12 بود دراز کشيده بودم و داشتم فيلم ميديدم که تلفن زنگ زد و با ديدن شماره ي شرکت .. پريز رو کشيدم و موذيانه خنديدم تقريبا يه ربع بعد موبايلم زنگ خورد مجد بود .. جوابش رو ندام ..دو سه بار ديگم زنگ خورد و جواب ندادم.. ميخواستم فکر نکنه هميشه در دسترسم.. حتي يه sms ام به اين مضمون زد " کيانا خانوم کارت دام به م زنگ بزن!!!" پيش خودم گفتم نکنه کار واجب داشته باشه !!! ولي بعد بي خيال شدم و گفتم اگه خيلي واجب بود توي پيغامي داد بهش اشاره ميکرد واسه ي همين با خيال راحت نشستم و بقيه فيلمم رو ديدن طرفاي ساعت 3 بود که چشمم گرم شد و نميدونم چجوري خوابم برد که با صداي زنگ درآپارتمان .. از خواب پريدم و بدو اول يه نگاه توي آينه انداختم و موهامو مرتب کردم بعدم  در رو باز کردم ...

با استرس نگام کرد  و گفت :

-   تو خونه اي؟؟؟؟!! پس چرا جواب ندادي؟؟!!

-   خواب بودم!!!!پريز رو کشده بودم موبايلمم  سايلنت بود

-   نگرانت شدم دختر!!!

-   حالا چيکار داشتي ؟؟!!

شونه هاشو انداخت بالا و  گفت :

-   چيز خاصي نبود يکي از نقشه ها که قرار بود تا 3 بفرستيم اصفهان  نصفه بود .. زنگ زدم بگم راننده ميفرستم بياد دنبالت که کاملش کني شانس آوردم فرهمند به نقشه اشراف داشت!!

ناراحت شدم به خاطر من فاطمه کارش زياد شده بود ...رو کردم و گفتم :

-   همش تقصير شماست مرخصي ميدين ديگه !! وگرنه فاطمه جور من رو نميکشيد!!

خنديد و گفت :

-   ببخشيد خانوم .. ديگه مرخصي نميدم بهتون!!

از لحنش خندم گرفت با ديدن خندم رو کرد بهم و گفت :

-   راستي فردا طرفاي 9 شب را ميفتيم سمت اصفهان !! من توي شب راحت ترم ! حاضر باش ديگه!!

سرمو تکون دادم و گفتم :

-   حالا واقعني من بايد بيام؟؟؟!!

-   آره بايد بياي!!!

شونمو انداختم بالا و گفتم :

-   باشه!!

خنده اي کرد  و گفت :

-   کيانا تنبل شديا!!!!!  قرار نيست اينجوري باشي با انرژي دختر!!!

سرمو تکون دادن و گفتم :

-   به خدا ميخوام با انرژِي باشم !!! دل و دماغ ندارم... خستم!!!

خنديد و ازون نگاه هاي شيطون کرد و گفت :

-   ميخواي سر کيفت بيارم؟؟؟!!

چپ چپي نگاش کرم که خنديد و دستي تکون داد و گفت :

-   من امشب بر ميگردم باز شرکت با حسام کار دارم.. شب دير ميام .. فردام بايد ماشين رو ببرم سرويس واسه ي همين تا فردا شب شايد نبينمت!! مواظب خودت باش..!

-   باشه .. تا فردا !!!

اونشب تا آخر شب فيم ديدم و تخمه شکستم و با مامان اينا حرف زدم .. فرداشم  تقريبا ظهر پاشدم از خواب و اسبابمو رو بستم و رفتم خريد براي توراه ..  رفتم حموم و بعدشم شامم درست کردم که بخوريم بريم طرفاي ساعت 7 بود که به مجد زنگ زدم  و نا خودآگاه بعد از اينکه صداي مردونه ي قشنگش توي گوشي پيچيد گقتم :

-   شروين شام پختم مياي  اينجا ؟؟؟!!

بعد  از يه سکوت طولاني ...بالاخره گفت :

-   آره!! تا يه ربع ديگه!!!

لبخندي زدم و گوشيرو قطع کردم!!!

ميز رو قشنگ چيدم و خودمم يه بلوز سفيد ساده با يه جين تنم کردم و موهاي خيسمم ساده بستم پشت سرم ... درست راس يه ربع زنگ زده شد و با يه گرمکن طوسي و تي شرت مشکي اومد تو .. نگاهي بهم انداخت و گفت :

-   جوجو چطوره!!؟؟!

-   خوبه !!!

-   شما چطوري ..!!؟؟

-   عالي !!! بخصوص که دعوت شدم به صرف شام با يه خانوم خوشگل!!

خجالت کشيدم و سرمو انداختم پايين که يهو دنب موهامو گرفت تو دستشو گفت :

-   کيانا موهات خيسه خشک کني بعد بريما هوا سرده!

خنديدم و گفتم :

-   باشه!!!

-   قول؟؟؟!

-   قول نميدم!!

انگار که فهميده بود تنبلم دستمو يهو و گرفت و بردتم بالا و توي راه گفت :

-   بيا بيا!!! من به تو اطمينان ندارم!!!

بردتم توي اتاقمو نشوندتم روي صندلي ميز توالت و رو کرد و گفت :

-   کجاست سشوارت؟؟!!

دست کردو از کشوي اول دادم دستش ..

زد به برق و شروع کرد به خشک کردن موهام و آروم دست ميکشيد به موهام ... نميدونم چم شده بود قلبم تند ميزد و گونه هام داغ شده بود يه لحظه از توي آينه بهش نگاه نداختم که ديدم اونم چشماش يه برقي داره آروم خنديد و گفت :

-   موهات شبيه ابريشم.. چه برقي داره!!!... هيچوقت کوتاه نکن ... باشه؟؟!!

-   سرمو تکون دادم .. يهو سشوار رو خاوش کرد و سرشو کرد توي موهام .. عين مجسمه يخ بستم ... آروم سرمو بوسيد و با يه ببخشيد رفت از اتاق بيرون ... 

چقدر توجهاش شيرين بود!!! چقدر دوستش داشتم... نميدونم چرا ولي تاب مقاومت موقعي که اينجوري محبت ميکرد رو نداشتم .. چشماش بي ريا بود!!! زيادي بي ريا!! لبخندي تو آينه به گونه هاي سرخم زدم و موهامو با کش جمع کردم بالا ورفتم پايين!!!

روي مبل نشسته بود و سرشو گرفته بود توي دستاش ..با حس حضورم  سرش رو بلند کرد و با يه لبخند بي رمق گفت :

-   شام چي پختي؟؟؟!!

خنديدم و گفتم :

-   کتلت .. دوست داري؟؟!!

مهربون خنديد و گفت :

-   آره!!!

بي صدا نشستيم و خورديم!! اونم حرفي نميزد فقط گاهي واسه ي منم لقمه ميگرفت و ميذاشت گوشه ي بشقابم ... الحقم لقمه هاش گوشت ميشد به تنم!!!

غذا که تموم شد پاشد ظرفارو بشوره که رو کردم بهش و گفتم :

-    شروين تو مهموني برو بشين من خودم ميشورم!!

با تعجب ابروشو داد بالا و همون جا نشست و تا آخر ظرف شستنم زل زد به من!! ظرفا که تموم شد رو کردم و گفتم :

-   چايي دم کنم؟؟!!

-   نه بايد بريم ديگه !!!! من برم حاضر شم توام حاضر شو شير گاز و اينارم ببند!!

-   باشه بابا بلدم  !! 

دم در رو کرد بهم و گفت :

-   مرسي بابت شام!!

اخمي کردم و گفتم :

-   وا چيزي نبود که !!

لبخند عجيبي زد و آروم با پشت دست گونمو ناز کرد!!!

در رو بستم .. تمام وجودم نياز بود!! نياز روحي نياز به حضورش حرفاش محبتاش!! يعني دوسم داشت؟؟؟! با ذوق ساکمو بر داشتم همه جارو چک کردم و سبد خوراکيو فلاسک چاي و چندتا ساندويچ رو هم برداشتم داشتم از در ميومدم بيرون که ديدم مجد دمه دره .. رو کرد بهم وگفت تو برو من اينارو ميارم .. خنديدم و ازش تشکر کردم ... 

موقعي که سوار شد و حرکت کرديم بر خلاف تصورم از در پارکينگ که اومد بيرون آروم زير لب بسم ا.. گفت و بعدم يه دوهزارتومني گذاشت توي داشبورد  .. برام عجيب بود .. پس واقعا من مجد رو هنوز نشناخته بودم تا نزديکاي جاده راجع به کارمون توي اصفهان حرف زديم موقعي که وارد جاده شديم رو کرد بهم و گفت :

-   کيانا خانوم خوابت مياد برو عقب قشنگ بخواب خوبيه دختراي ريز ميزه اينه اون پشت قشنگ جا ميشن!!!

خنديد م و گفتم :

-   نمرديم و يه حسن اين قد کوتاه رو هم ديديم!!!

خنديد و گفت :

-   نه محاسنش زياده .. يکي ديگش اينه که تو بغل جا ميشين ..

بعدم خنديد و گفت :

-   بازم بگم!!

دستمو آوردم بالا و گفتم :

-   نه نه ... مرسي..

خنديد و زد کنار تا برم عقب منم که بد جور خوابم ميومد تا رفتم و دراز کشيدم  با تکون هاي  گهواره وار ماشين خواب رفتم...

نميدونم چه ساعتي بود .. فقط يادمه داشتم توي خواب هق هق ميکردم خواب بدي ديده بودم ... خواب اينکه محمد و مجد روبروي هم بودن و توي يه لحظه محمد يه اژدها شد و مجد رو خورد و من با همه ي وجودم توي خواب اشک ميريختم!!! که با احساس يه آغوش گرم از خواب پريدم .... مجد منو تو بغلش گرفته بود و آروم نوازش ميکرد و اشکامو پاک ميکردو زير گوشم ميگفت :

-   هييس .. عروسکم آروم .. خواب ديدي خانوم.. آروم خوشگلم!! آروم!!!

تازه هوشيار شده بودم با نوازشايي که رو ي موها و گونه هام ميکرد تنم داغ شد طاقت نياوردم و چشمامو باز کردم!! با باز شدن چشمام لبخندي به پهناي صورت زد و گفت :

-   کوچولو خواب بد ديدي !!! داشتي جيغ ميدي ترسيدم اومدم آرومت کنم .. از جام پاشدو نشستم  که رو کرد بهم و گفت :

-   خواب چي ميديدي؟؟؟!!

-   چيزي نبود..

شيطون نگام کرد و گفت :

-   آخه همش منو صدا ميکردي!! معلوم نبود تو خوابت چه خبر بود!!!

اولش  نفهميدم چي ميگه ولي بعد دوزاريم افتاد و چپ چپ نگاش کردم اونم خنديد و گفت :

-   تا دوساعت ديگه ميرسيم .. ميخواي بخوابي؟؟!!

با صداي دورگه گفتم :

-   ساعت چنده؟!

-   نزديکاي شش!!

-   نه ديگه .. خوابم نمياد گشنت نيست؟؟؟ چاي اينا داريم  بساط صبحونه ام آوردم!!

لبخند مهربوني زد و در حاليکه از قيافش خستگي ميباريد گفت :

-   نيکي و پرسش ..

بعد از خوردن صبحانه با انرژي مضاعف دوباره پشت فرمون نشست و تقريبا طرفا  8 رسيديم  اصفهان...

با رسيدن به مقصد يه راست رفتيم سمت هتل ... مجد رو کرد به من و گفت :

-   کيانا برامون هتل عباسي جا رزرو شده دوست داري ؟؟ يا بريم جاي ديگه؟؟!!

-   نه بابا جا به اين خوبي..

لبخندي زد و بلافاصله به سمت هتل روند!!

موقعي که رسيديم ماشين رو پارک کرد و ساک هارو برداشت و راه افتاديم سمت  قسمت رزرو هتل .. توي لابي منتظر بودم تامجد بياد که يهو با يه صداي آشنا به خودم اومد..

-   سلام آبجي خانوم!!!

برگشتم و با ديدن محمد خندون  قلبم شروع کرد تند زدن!!! نه براي اينکه دل تنگش بودم يا ازين چيزا.. از مجد ترسيدم.. ازينکه بفهمه من .. دست و پام رو گم کردم و با لکنت گفتم :

-   سلام! تو اينجا چيکار ميکني؟؟؟!!

-   واسه ي کار از طرف شرکتمون ماموريت دارم!!! باورم نميشه اينجا ديدمت!!!

بعدم خنديد!!!! نگاهي بهش انداختم چشماش از دفهعه ي پيش خيلي آرومتر بود ..گفتم :

-   منم براي ماموريت اومدم!!!! فکر نميکردم ببينمت!!

توي همين گير و دار مجد از دور با اخمي که به وضوح معلوم بودبا گام هايي محکم اومد سمتمون و ضربان قلب من شدت گرفت ... قبل از اينکه محمد حرفي بزنه رو کردم به مجد و گفتم :

-   آقاي  ناطق از اقواممون!!!

بعدم رو کردم به محمد و گفتم :

-   جناب مجد رئيس شرکتمون!!

محمد بلافاصله نگاهي به من  کرد و گفت :

-   ميدونم .. ميشناسمشون!!!

بعدم به مجد دست داد وخيلي سرد ..دو طرف با هم  احوالپرسي کردن!!!!

مجد با اخم و خيلي جدي نگاهي بهم انداخت و گفت :

-    کيانا کليدارو گرفتم ..دم آسانسور منتظرم!!!

مجد که رفت محمد رو کرد به من و گفت :

-   تو توي آتيه کار ميکني؟؟؟!! 

-   آره چطور!!!

-   بابا کيانا خانوم... ميدوني  اونجا چه جاييه درسته که کاراشون عاليه ولي همه ميگن از لحاظ اخلاقي مشکل داره ... اونم با يه همچين رئيسي!!!!! مرتيکرو نزديک بود فکشو بيارم پايين .. آشغال به تو ميگه کيانا .. خجالت نميکشه!!

عصبي شدم و رو کردم بهش و گفتم :

-   دقيقا شما کي باشيد؟؟ اين چه طرز قضاوت راجع به آدماست ... مگه تو اومدي شرکت مارو ديدي که اينجوري ميگي.. ميدوني نديده و نشناخته به چند نفر تهمت زدي؟؟!!

محمد در حاليکه ميخواست مجابم کنه و يه جورايي حرف نسنجيدش رو ماست مالي گفت :

-   بابا آخه تو نميدوني که دوماه پيش گنده رابطه ي همين آقا با دختر رئيسه  ايران پايا در اومد ... بعدم با غيط نگاهي به مجد انداخت و ادامه داد :

-   کيانا خانوم حواست باشه ها .. گول امثال اينارو نخور ... حيف توئه روحت آلوده بشه!!

از حرفاش عصبي شدم و تقريبا با لحن بدي گفتم :

-   اون آدم بد!!! درست ولي اوني که به روح من آسيب زد تو آدم خوبه بودي!!! نه اون!! 

اينقدرم راجع به آدما بد قضاوت نکن .. من که زنم گاهي وقتا اشکال رو از هم جنسام ميبينم!!!! ولي تو يه جوري داري مطلب رو ادا ميکني که انگار دختره رئيس ايران پايا قديسه بود و اين بابا شيطون!!!

خدايي لااقل رامش رو خووب ميشناختم و ميدونستم چه جور آدميه .. واسه ي همين دوست نداشتم کسي به مجد تهمت اغقال و اين مزخرفات رو بزنه!!محمدم که اصولا ذاتا آدم بدي نبود رو کرد به من و با لبخند گفت :

-   به خدا آبجي نخواستم به کسي توهين کنم!1 دست خودم نيست نگرانت شدم !!!

نگاهي بهش کردم!!!! احساس کردم توي همون لحظه با حضورم روبروي محمد و گوش دادن به حرفاش دار به الهام خيانت ميکنم ...درست اون .... ولي خوب اگه منم همون کار رو ميکردم که ميشدم عينه اون ... با اين فکر رو کردم به محمد و گفتم :

- حالا بگذريم ازين حرفا مامان اينا چطورن الهام چطوره ؟؟!

لبخند غمگيني زد و گفت :

-   خوبن!! سلام ميرسونن!!

-   سلامت باشن .. من ديگه برم!!! 

-   باشه .. راستي آره منم از طرف شرکت نوين سازه توي شيراز اومدم .. يه طرفه قسمت از پروژه ام دست ماست ايشاا.. ميبينمت بازم!

لبخندي زدم و گفت :

- به سلا متي!! باشه !تا بعد !

با اين حرف راه افتادم سمت مجد که با يه اخمي  عميق دم در آسانسور وايساده بود موقعي که وار شديم رو کرد به من و گفت :

-   ايشون از اقوام بودن ؟؟!!

احساس ميکردم رنگم پريده  سرمو انداخم پايين و گفتم :

-   آره گفتم که!!

-   دقيقا با چه نسبتي!!!؟؟؟

-   نوه داييه  شوهر دختر خالم!!!

مجد در حاليکه صداش عصبي بود گفت :

-    آهان واقعا هم چه نسبت نزديکي!!!!!!! احساس نميکني يکم صميمي تر از اين  نسبت فاميلي بوديد با هم؟؟!!

خودمو کنترل کردم و گفتم :

-   نه!!  بعدشم پسر خوبيه!!!

مجد دستي به موهاش کشيد و اومد چيزي بگه که با باز شدن در سکوت کرد و ساک بدست رفت سمت راهرو اتاقامون درست روبروي هم بود اول در اتق من رو باز کرد و ساکمو گذاشت تو بعدم بدون حرف اضافه رفت سمت اتاق خودش که طاقت نياوردم و گفتم :

-   شروين؟؟!!

رو کرد سمت و بعد از چند ثانيه اخماش باز شد و گفت :

-   جانم؟؟؟!!

با اين حرفش سرمو انداختم پايين که اومد سمتمو و چونمو گرفت تو دستش و گفت :

-   اخممو نبين .. ترسيدم کسي ذهنت رو نسبت بهم مسموم کنه.. کيانا .. من رو بازي ميکنم!!! ولي باور کن 90 % آدما ...

-   لبخندي زدم  که باعث شد آروم دستي به صورتم بکشه و بعدشم با شيطنت گفت :

-   برو تو ديگه!!!!!  به من اعتباري نيست!!!

با اين حرفش با تعجب نگاش کردم که باعث شد بلند بخنده ... بعدش تقريبا خودش هولم داد تو و با گفتن ساعت 1 حاضر باش واسه ي  ناهار در رو بست و رفت!!!

نميدونم چه سري بود تا در رو بست دلم تنگش شد!!! با خودم خدا خدا کردم زودتر به عشقش اعتراف کنه وگرنه به خودم اعتباري نبود..

با تکون دادن سرم به خودم اومد و بعد از باز کردن ساکم و چيدن لباسام توي کمد .. رويتخت دراز کشيم تا ساعت 1 يکم استراحت کنم .. ولي تمام مدت ذهنم روي اين حرفش ميچرخيد .. راست ميگفت آدم روراستي بود و همين رو راستي  و صداقتش تو حرفا و عملش باعث ميشد دوست داشتني باشه ولي بر عکس اون من بودم که محمد رو ازش قايم ميکردم .. چجوري بهش ميگفتم .. طبق معمول خودمو با اين فکر که به موقع بهش ميگم گول زدم و با خيال آسوده اي به خواب رفتم..  

طرفاي  ساعت 12.5 بود با صداي زنگ گوشيم از خواب پريدم .. به شماره نگاهي کردم به نظر آشنا ميومد ولي اون لحظه  خواب آلود بودم و حضور ذهن نداشتم که کيه بعد از اينکه صدامو صاف کردم دکمه ي اتصال رو زدم :

-   بله!!

-   سلام کيانا خانوم

محمد بود .. يادم اومد که دفعه ي آخري که باهاش حرف زدم شمارمو از توي ليست تماسام پاک کرده بودم واسه ي همين اسمش نيافتاده بود گفتم :

-    سلام کاري داشتين؟!

-   نه ! راستش ميخواستم ببينم افتخار ميدين امروز ناهارو باهم بخوريم؟؟!!

راستش دوست نداشتم باهاش تنها باشم از طرفيم مجد رو چيکارش ميکردم .. دلشم نميخواستم بشکنم براي همين گفتم :

-   راستش رئيسم براي ساعت 1 قرار ناهار گذاشته اگه دوست داشتي شمام بيا با ما!!!

اونجور که اون از مجد بد گفت مطمئن بودم که منصرف ميشه ولي در کمال تعجب ديديم که موافقت کرد و گفت که براي ساعت 1 توي سالن غذاخوري منتظرمه!!!

بعد از اينکه تماس رو قطع کردم دلم تازه به شور افتاد!!! مجد چي ميگفت ... نکنه ناراحت ميشد يا قاطي ميکرد!! بي خيال شدم  و با گفتن هر جه بادا باد پاشدم تا حاضر شم!!

راس يک صداي زنگ اتاقم اومد و با همراهي مجد  رفتيم پايين دل تو دلم نبود و نمبدونستم چجوري بهش بگم که محمد هم با ما مياد!!! توي آسانسورم تا اومدم بگم همراهش زنگ خورد مشغول شد واسه ي .. همين به هيچ عنوان موقعيتي پيش نيومد .. با باز شدن در آسانسور و ديدن محمد ضربان قلبم چند برابر شد و توي دلم هرچي فحش بلد بودم نثار خودم کردم!! مجدم تعجب کرد چون بلافاصله سر و ته صحبتش رو هم با يه بعدا من با شما تماس ميگيرم هم آورد و با يه اخم به محمد که داشت سمتمون ميومد خيره شد!! 

محمد تا رسيد سلام گذارايي به مجد کرد و بعدش رو به من گفت :

-   به خاطر قضيه ي گردهمايي يکم شلوغ شده واسه يهمين يکم زود تر اومدم و براي خودمون جا گرفتم !!

لبخند زورکي زدم و از ش تشکر کردم!! محمد جلو راه افتاد من و مجدم پشتش توي راه مجد زير من گفت :

-   تو اين مرتيکرو دعوت کردي؟؟!!

-   نه به موبايلم زنگ زد گفت بريم ناهار منم گفتم قراره با شما برم ...

يه لحظه نگام افتاد توي صورتش چشماش  عين شمر داشتن نگام ميکرد واسه ي همين منم باقي حرفمو خوردم اونم نفسشو محکم داد بيرون سر ميز که نشستيم من و مجد کنار هم و محمد درست روبروي ما نشست و گفت :

-   کيانا خانوم سلف سرويسه ميخواين  بگين چي ميخوريد من براتون بيارم!!

اومدم حرفي بزنم که مجد رو کرد بهش و گفت :

-   هرکسي خودش بهتره بره!!!!

يعني که يعني با اين حرف محمد رو کرد بهم و گفت :

-   پس بيا بريم چون من دارم ميميرم از گرسنگي و لبخندي زد !!!

منم رو به مجد کردم و گفتم :

-   شمام تشريف مياريد ؟؟! مجد م از جاش بلند شد .. دور ميز داشتم غذا ميکشيدم که مجد زير گوشم گفت:

-   نميدونم  چي تو ذهنت بود با اين کار احمقانت !!!!!!!!! ولي اگه براي اذيت من اين کارو کردي و قصدي داشتي بدون تلافي نميذارم کارت رو!!!

عادتش بود!! هر وقت که چيزي خلاف ميلش بود ميخواست در صدد تلافي ر ميومد و لااقل من يکي دو تا نمونه از تلافياش رو ديده بودم!!! واسه ي همين رو کردم بهش و گفتم :

-   شما ذهنت مسمومه به من چه؟؟!!! بعدشم محمد آشنامونه زنگ زده چي بهش ميگفتم؟؟؟!!!

نگاه عصبي کرد و بدون حرف برگشت سر ميز..تمام مدت نهار هم من و همن مجد تقريبا با غذامون بازي کرديم و بر خلاف ما محمد قشنگ غذاش رو خورد و گه گداري با لبخند به من نگاه ميکرد منم براي اينکه جو رو يکم آروم کنم رو کردم و گفتم :

-   از مامان اينا بگو .. از الهام!!!

لبخندي زد و گفت:

-   شکر خدا مامان خيلي بهترو بقول معروف خطر از بيخ گوشش گذشت!! الهامم بد نيست .. با هم کنار اومديم!!! تازه يه خبر ديگم دارم!!!بعدم با يه خنده که بيشتر شبيه پوزخند بود ادامه داد :

-   دارم بابا ميشم!!

نميدونم چرا ولي خيليييييييييي ذوق کردم ... با شادي و خنده گفتم :

-   واي مبارک باشه!!!! ايشا.. به سلامتي ... تو هميشه عاشق بچه بودي !!!!

لبخندي زد و زير لب جوري که فقط من بشنوم گفت :

-   آره .. ولي نه بچه ي هر کسي!!!!

يهو مجد ليوان آّب رو کوبوند رو ميز و با اين حرکت شک نکردم که اين حرف رو بر خلاف تصورم شنيده!!!! و وقتي نگاش کردم با چشماي به خون نشسته گفت :

-   ببخشيد  از دستم ول شد!!!!

و با اخم به محمد نگاه کرد!!!

راستش ازحرف محمد يه حالي شدم .. اينکه هنوز به اين چيزا فکر ميکرد  و نگاها و کلامش رنگ محبت داشت نشون ميداد زمان زيادي لازمه تا من رو فراموش کنه ...تازه داشتم به اين حرفش ميرسيدم که براي اون خيلي سخت تر از منه .. چون من خيلي وقت بود که ديگه بهش فکر نميکردم و چه بسا دوست داشتم اون زمان از زندگيم رو  کلا فراموش کنم ... هرچند که محبت هاي محمد رو نميشد منکر شد يا از ذهن پاک کرد!!!از طرفي مجدم رفتارش ديگه داشت ميرفت رو اعصاب .. خودش تا يه ماه پيش با دخترا دل مبداد و قلوه ميگرفت ...ولي تا نوبت من ميشد ... قبول داشتم سر سروش شايد تا حدودي حق با اون بود و سروش رو ميشناخت و از اين حرفا ولي محمد .. اون  نه تيپش نه رفتارش مثل ساير آدما بود با تمام ضربه اي که ناخواسته به من زده بود هنوزم به عنوان يکي از بهترين  و نجيب ترين مردايي  که تا حالا ديدم ...ميدونستمش!!!

توي همين فکرا بودم که مجد يهو پاشد وايساد و رو کرد به من و با يه لحن نه چندان جالب گفت :

-    شما تشريف نمياريد؟؟؟!!

اونقدر لحن و حرکتش ناپسند بود که بهم بر خورد و براي تلافي رو کردم بهش و گفتم :

-   نه!!! شما بريد!!

نفسش رو داد بيرون بدون کلامي اضافه رفت ..

محمد لبخندي زد و رو به من گفت :

-   خوب حالش رو گرفتي با امثال اينا بايد همين جور حرف زد وگرنه يکم نرم باشي ميخوان سواستفاده کنم!!

نميدونم با اين حرفش صورتم يا نگاهم چه شکلي شد که يهو محمد با تعجب گفت :

-   کيانا خانوم شما که ازين مرتيکه خوشتون نمياد که ؟!!

جواب ندادم!!!! چي ميگفتم؟؟؟!!

يهو محمد چشماشو ريز کرد و با يه ناراحتي گفت :

-   کيانا؟؟!!

با عصبانيت گفتم :

-   چيه ؟؟!! نکنه من ديگه حق ندارم عاشق بشم!!!

رنگ نگاهش غمگين شد و لي لبخندي زد و گفت :

-   نه!! من همچين حرفي نزدم!!! هميشه آرزوم بوده بهترين زندگي رو داشته باشي ..

فقط... فکر ميکني.. اون لياقت عشقت رو داره!؟؟؟؟!!

عصبي شدم و گفتم :

-   تو چي؟؟؟!! وقتي منو دوست داشتي فکر ميکردي من لياقت عشقت رو دارم يا نه؟؟؟!! 

صامت نگام کرد و سرش تکون داد و گفت :

-   واسم مهم نبود!!! هر چند حس ميکردم که داري...

بغضم گرفت ... جالبيش اينجا بود هيچ واهمه اي نداشتم جلوش گريه کنم ... محمد اونقدر مناعت طبع داشت و بزرگ بود که هيچ وقت از گريه کردن جلوش هراسي نداشته باشم واسه ي همينه دو قطره اشک از چشمام چکيد و گفتم :

-   محمد !!من داغونم!!من دست خودم نيست بدياي شروين رو ديدم ...ولي بهش علاقه مند شدم!! اينو ديدم که رفتارش و احترامي که گاه گداري يواشکي به من ميذاره با همه فرق داره ... درسته مستقيم نگفته دوستم داره ولي ميفهمم از من بدش نمياد مغروره .. خيلي مغرور..

محمد غمگين بود ... خيلي غمگين ... ولي يه دونه ازون لبخنداي پدرونش رو زد و گفت :

-   نميخوام وارد جزئيات روابطتون بشم .. يعني جونش رو ندارم... هنوزم ناخودآگاه روت ...بگذريم!!! ولي کيانا توام مغروري ..خودت رو دست کم نگير توام با غرورت ميتوني اونو از پا درآري... خواهش ميکنم نشکنش!!!! بگذار اگه عشقي هست خواسته اي هست اون اول زبون باز کنه و از راهش پيش بره!!!

با بغض نگاش کردم و گفتم :

-   موندم تورو چجوري بهش بگم!!!!ميترسم...

محمد يکم فکر کرد و بعدش گفت :

- فکر نکنم لزومي داشته باشه بگي ... اون حودش اونقدر قبل از تو ... يه سر داشته و هزار سودا که نامزدي من و تو پيششون هيچه بعدشم بين ما که ... چطور..

منظورش رو فهميدم با تکون دادن سر نشون دادم و اون در ادامه گفت :

-   واسه ي همين دليلي نميبينم بگي!!! 

يکم فکر کردم و گفتم :

-   اگه من موقعي که ميخواستيم نامزد کنيم اينو از تو قايم ميکردم و بعدا ميفهميدي ناراحت ميشدي؟؟؟!!

يکم فکر کرد و گفت :

-   رک ميگم!!! صد در صد!!! ولي اونقدر دوست داشتم که برام مهم نباشه!!! بعدشم!!! اون يه ذره ايم که ناراحت ميشدم مال اين بود که منم خودم قبل ازدواج هيچ رابطه اي از هيچ نوعي رو تجربه نکرده بودم!!ولي امثال مجد که ماشاا.........!!! استغفرا... اينجوري بودن  کلا مسخرست اگه ناراحت شن!!

حرفا ي محمد يه دوگانگيه بدي توم ايجاد کرده بود!!!راستش موقعي که از گفتن چيزي ميترسي ... کافيه يه نفر فقط يه نفر دليلي بياره که اون حرف رو نزني و توي اون لحظه دليلش يا نوع بيانش جوري باشه که قانعت کنه ... تو رو هوا ميزني ...منم از اين قاعده مستثني نبدم و حرف محمد رو رو هوازدم و مطمئن تز از فبل دليلي براي بيان رابطه ي قبليم پيش مجد نميديدم!!بعدشم .. دوباره ذهنيتم به مجد برگشته بود .. از کجا معلوم ... ميخواست من رو بازي بده مثل بقيه ي دخترا ... ولي نگاهاش چي.. مونده بودم نفس عميقي کشيدم و از محمد بابت حرفاش تشکر کردم بعدم با هم راهي شديمسمت اتاقامون از اونجا که محمد اتاقش سمت ديگه ي  هتل بود ... و آسانسور جدا داشت رفت همون سمت و منم سوار آسانسور قسمت خودمون شدم و با ذهني درگير رفتم بالا ... موقعي که کليد انداختم تا برم تو تو ي يه لحظه مجد از اتاق اومد بيرون رو به من کرد با لحن زننده اي گفت :

-   خوش گذشت؟؟؟!!!

عصبي شدم!!! اخمي کردم و گفتم :

-   اين چه طرز بيانه؟؟!!

پوزخندي زد  گفت :

-   ببين کيانا من خر نيستم!!!! احمقم نيستم يه دفعم گفتم ازاينکه يکي من و احمق فرض کنه بيزارم!!!! نگو که  نميفهمي با عشق نگات ميکنه!!!

کلافه شدم و گفتم :

-   اون زن داره ميفهمي!!

خنده اي کرد و گفت :

-   يه دليل موجه تر بيار الان خيليا زن دارن و ...

با حرص  جواب دادم  :

-   اصلا هر جور نگام ميکنه !! به خودش ربط داره بعدشم .... شما اين وسط چيکاره اي!!!

 يه لحظه شوکه نگام کرد و بعد گفت :

-   من اين وسط چيکارم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!

-   آره!!! شما !! وايسادي دم در.. توي راهروي هتل من رو سين جيم ميکني؟؟؟!!!! واسه ي يه نگاه که زاده ي خيالاتتونه!!!

 توي يه حرکت هولم داد توي اتاقم و در روبست!!!

 بعدم من رو بين دوتا دستاشو ديوار زندوني کرد و تقريبا غريد و گفت  :

-   بيا!! اينم توي اتاق !!! بعدشم ببين کيانا تو ممکنه توي شناسنامه 24 سالت باشه!!!!! ولي اندازه ي يه دختر 18 سالم تجربه نداري .. بر عکس تو من!!! من ممکنه اسما 32 ساله باشه ولي قد يه مرد 50 ساله تجربه دارم پس به من نگو خيالاته!! اگرم فکر ميکني!!! من اين وسط کاره اي نيستم!! پس از همين الان ميشم هموني که کاره اي نيست!!

نفس عميقي کشيدم و خيره نگاش کردم بعد از چند ثايه اي که به صورت هم خيره شد يم تاب نياوردم و با عصبانيت دستش رو  پس زدم.. از ديوار جدا شد و از حصاري که ساخته بود اومدم بيرون و بي تفاوت شالم رو در آوردم و رفتم توي اتاق خواب و در رو بستم!! چند ثانيه بعد صداي در اتاف خبر از رفتنش رو ميداد .... توي دلم يه حس بدي داشتم... يه حس شبيه ترس .. نميدونم چرا ولي يهو ترسيدم با اين کار مجدم از دست بدم واسه ي همين سريع در اتاق رو باز کردم و اومدم برم دنباش که محکم خوردم به چيزي و تعادلم رو از دست دادم  و نزديک بود بخورم زمين که  توي يه لحظه مجد رو ديدم که با يه حرکت من رو کشيد تو بغلش... به نفس نفس افتادم و با تته پته گفتم :

-   شما که رفته بوديد؟؟؟!!1

لبخندي زد ازونا که قلبم  مي ايستاد و گفت :

-   ميخواستم ببينم طاقت مياري اونجوري نگام کني بعدم .. پشتت رو بهم بکني و بر توي اتاق  در روببندي؟؟؟؟!!!

از اينکه دستم رو شده بود خجالت کشيدم ولي ته دلم خوشم اومد از اينکه نرفته بود .. از اينکه يه در صد پيش خودش  اين فکر رو کرده بود که برگزدم و برم دنبالش .... ولي خوب چه ميشه کرد بايد انکار ميکردم!!!

خواستم از تو بغلش بيام بيرون که محکمتر گرفتتم و گفت :

-   کجا؟؟؟!!! جات اينجاست!!!!! کجا در ميري؟؟؟!!!! 

بعدم خنديد!!!

بد جور معذب شده بودم!! بيشتر فشارم داد و تا حدودي دردم اومد  بعد با لحن آمرانه گفت :

-   کيانا ؟؟!!! گفتم جات اينجاست !!! ولي تا زماني که دختر خوبي باشي ... مهربون بغلت ميکنم!! بخواي پا رو دمم بذاري ... 

بعدم بيشتر فشارم داد .. احساس کردم استخونام داره خوورد ميشه ... توي چشمام از درد اشک جمع شد .. يکم که بهم زل زد يهو تقريبا پرتم کرد اونور و اينبار واقعا در رو زد بهم و رفت!!!

دلم ميخواست هر چي فحش بلدم نثار روح پر فتوحش کنم!!!!! مرتيکه!!! به ديوونه ها يه سور زده بود!! در حاليکه داشتم بازوهامو که از درد ضعف ميرفت رو ميماليدم  پيش خودم فکر کردم اين محمدم بيراه نميگه ها به اين  مردک اصلانميشه اعتماد کرد نه به اون لبخندش نه به اين که يهو انگار انار داره آب لمبو ميکنه!!!

راستش يه حس بدي بهم دست داده بود از اينکه يه مرد قدرتش رو به رخم بکشه متنفر بود م .. واسه ي همين همون جا تصميم گرفتم تلافي کنم!!!!! ...  

دو سه ساعتي بود توي اتاق روي تخت دراز کشيده بودم  و هي کانالاي تلويزيون رو اينور اونور ميکردم  کم کم داشتم کلافه ميشدم که با صداي زنگ گوشي از جام پريدم و سريع بدون اينکه حتي نگاه کنم دکمه ي اتصال رو زدم :

-   بله؟؟؟!!!

-   سلام!! خوبي!!!

محمد بود!!! 

-   سلام مرسي! تو چطوري؟؟!!

-   ممنون!! ميخواستم بگم مياي بريم سي و سه پل؟؟؟!!!

-   سرد نيست؟؟؟!!

خنديد و گفت :

-   لباس گرم بپوشي .. نه خيلي !! بعدم اگه راضي باشي بريم يه بريوني بخوريم که از فردا کار شروع ميشه.. 

-   باشه ميام .. حوصلمم بد جور سر رفته!!

خنديد و گفت :

-   اونم تو که يه ربع نميتوني سر جات بند شي...

-   ا؟؟؟!! قرار نشد..

-   چشم چشم!! ببخشيد!! پس تا نيم ساعت ديگه پايين باش!! فقط...

-   باشه .. فقط چي؟؟؟؟!

-   به مجد ...

-   نه بابا !! اون رو بي خيال!!!

احساس کردم نفس راحتي کشيد ...

بعد از اينکه گوشيو گذاشتم يه حسي داشتم .. هم دوست داشتم از مجد انتقام بگيرم .. همم... نميدونم ... يه حس گناه بدي داشتم ... ولي توي يه لحظه با ياد آوري شبايي که رامش و سارا و... پيشش بودن شونمو انداختم بالا و تنها چيزي که به ذهنم رسيد اين جمله بود!!

گهي پشت به زين و گهي زين به پشت!!!!

تقريبا بيست دقيقه بعد حاضر و آماده دم در بودم مخصوصا با سر و صداي از حد معمول بيشتر از در اتاق اومدم بيرون .. نميدونم ولي يه حسي بهم ميگفت که مجد از توي چشمي زير نظرم داره و يه جورايي ... سنگينيه نگاهش رو حس ميکردم ...

موقعيه که رفتم توي لابي محمد طبق معمول با يه لباس ساده و يه لبخند منتظرم بود ... نميدونم چرا ولي نگاهش من رو درست ياد روز نامزديمون انداخت ... نفس عميقي کشيدم و با سلامي که دادم سعي کردم اين افکار رو از خودم دور کنم!

نميگم اونشب شب بدي بود .. ولي خلا حضور مجد  بد جوري حس ميشد !! رک ميگم با همه ي حرصي که  ازش داشتم دوست داشتم به جاي محمد اون باشه وشونه به شونش.. ...دلم براي شيطنتاش تنگ شده بود....براي نگاه هاش... نميدونم چرا ولي براي يه لحظه با احساس حضورش به عقب برگشتم .. نميدونم درست ديدم يا نه  ولي حس کردم  سايه ي مجد توي تاريکي گم شد  ..محمد که از رفتار من متعجب شده بود با لحن گيجي پرسيد :

-   کيانا؟؟!1 چيزي شده؟؟!!

با يه نه سر و ته سوالش رو هم آوردم ...يه حس دروني ميگفت خودش بوده توي يه لحظه ذهنم جرقه زد برا ي همين  سريع گوشيم رو از کيفم  در آوردم و شمارش رو گرفتم ...برقرار شدن تماس همانا و پيچيدن اکو وار زنگ گوشيش زير پل همانا!!!

نا خودآگاه لبخند مرموذي رو لبم نشست و مخصوصا برگشتم و تا هرجا که داره کشيک من رو ميکيشه لبخندم رو ببينه!!!! ... خوشبختانه تمام اين ها اونقدري طول نکشيد که محمد پاپيم بشه !! از طرفيم مجد رو اونقدر دوست داشتم که جلوي محمد ضايعش نکنم ..ممکن بود ازش راجع بهش کمک بخوام .. ولي کنف کردن رودر رو!!! نه!!!! اونم مجدي که هم از محمد بزرگ تر بود و هم مغرور تر .. بعدشم ... من با تمام حرفايي که محمد زده بود و به نظر تا حدود زيادي عاقلانه بود. ... ولي هنوز به شدت تابع دلم بودم!!! 

اونقدر از حرکتي که زده بودم  و مچي که باز کرده بودم ذوق داشتم که رو کردم به محمد و با شادي و صداي يم بلند گفتم :

-   من بريوني ميخوام!!پس کي ميريم!!!

محمد که کلا هر وقت  چيزي ميخواستم از همون زمان عادت نداشت نه بياره با ذوق نگام کرد و گفت :

-   اي به چشم!!

بعدم بلافاصله سمت خيابون حرکت کرديم و با گرفتن تاکسي در بست رفتيم يکي از رستوران هاي شهر که بريونياش مشهور بود و تا اونجايي که دقت کردم توي خيابون چار باغ قرار داشت...

اونشب به خاطر موفقيت بزرگي که با گرفتن مچ مجد کبير کسب کرده بودم به خودم يه دونه بريوني کامل جايزه دادم با ولع شروع کردم خوردن ... محمد طبق معمول قديم اونقدري که از خوردن بريوني  لذت ببره   از خنده و شادي با ولع خوردن من داشت لذت ميبرد .. تقريبا آخراي غذامون بود که موبايلش زنگ خورد و با ديدن شماره اخمي کرد  و بعد از سايلنت کردن گوشي رو گذاشت کنار... يه لحظه عين قديما به شوخي گوشيشو بر داشتم و با خنده گفتم :

-   کيه که من هستم جواشو نميدي؟؟؟!

اما با ديدن اسم تماس گيرنده خنده رو لبم خشک شد و حس گناه سر تاپامو رو گرفت ... الهام بود!!!! نميدونم چرا ولي با عصبانيت رو کردم بهش   و گفتم :

-   واسه ي چي گوشيو رو زن حامله بر نميداري ؟؟؟!! 

پوزخندي زد و گفت :

-   زن حامله!!!!!!

عصباني تر  از قبل با صدايي که سعي ميکردم بلند نشه گفتم :

-   مثل اينکه بچه مال توئه ها!!!!!! 

يهو سرش رو گرفت تو دستاش و با عصبانيت گفت :

-   کيانا شبمو خراب نکن!!!!

-   شبتو خراب نکنم؟؟؟!! زنتو تنها گذاشتي با يه بچه تو شکمش اومدي شهرستان بعدشم چون با عشق قديميت خلوت کردي جوابش رو نميدي؟؟؟؟!!!!!! بعد تازه مدعي شبتو خراب نکنم ... خاک تو سر من که نشستم اينجا و  دل به دل تو دادم!!!! 

از جام پاشدم و از در مغازه زدم بيرون ... داشتم ميرفتم سمت خيابون که يهو محمد از پشت دستمو گرفت .. با اين کارش برگشتم  و اونم بلافاصله دستش رو کشيد  يه معذرت خواست ... بعدم رو کرد بهم و گفت :

-   کيانا !!خواهش ميکنم!! يه طرفه به قاضي نرو!!!!

اخمي کردم و گفتم :

-   همه چي روشنه!!1 مگه تو نقطه ي ابهاميم گذاشتي!!!

نميدونم توي چشماش چي بود!!ولي يه چيزي وراي غم بود !!! يهو سرش رو بالا کردو با صداي زمزمه واري گفت :

-   نميدوني چيکار کردم که خدا داره اينجوري عذابم ميکنه!!!!

بعدم  رو کرد بهم و گفت :

-   کيانا!!!! تو منو ميشناسي!!!... بهت قول دادم به الهام برسم .. گذشترو مثل يه يادگاري.... اما!!! باور کن اين من نيستم که بدم!!!!

سرشو تکون داد .. ميخواست حرف بزنه ولي انگار نتونست ... !!!!

نميدوم چرا ولي بغضم گرفته بود!!!محمد تنها بود!!!! اينو ميشد راحت از  نگاهش خوند!!!

آروم دستش رو توي دستم گرفتم  ...

-   محمد؟؟؟!!

سرشو آورد بالا ... جشماش پر از اشک بود...

نميدونم چرا ولي با هم بغضمون ترکيد....گريه ميکرد و دستمو فشار ميداد... انگار ميخواست تمام دردي که توي وجودش بود با اين فشار به من بفهمونه ... 

خيابون خلوت بود ولي معدود رهگذراييم که از اونجا ميگذشتن با تعجب نگاهمون ميکردن ... 

بالاخره بعد از گريه ي مفصلي که کرد با هق هق شروع کرد حرف زدن ...

بعد از اونشب توي پارک و حرف هاي تو با خودم تصميم گرفتم سعي کنم الهام رو دوست داشته باشم!!!! سخت بود ولي ميشد!!! من مرد بودم يه مرد بيست و خرده اي ساله با کلي نياز!!! ولي قبلش يه تصميمي گرفتم!!!! اينکه همون جور که اون من رو از داشتنه تو محروم کرد!! منم اون رو از داشتن بچه محروم کنم!! واسه ي همين قبل از اينکه بهش دست بزنم وازکتومي (نوعي عمل جراحي در مردان براي پيشگيري از بارداري است )کردم ...

با اين حرفش... با بهت نگاش کردم ... سرش و آورد بالا و با چشماي سرخش نگام کرد و گفت :

-   کيانا خيلي تنهام .... داشتم خفه ميشدم!!!! امروز وقتي توي لابي هتل ديدم بعد از مدت ها .................دوباره بغضش ترکيد ... طاقت نياوردم و آروم پشتش رو ناز کردم که يهو صاف نشست و گفت :

-   نکن کيانا!!!! نکن !!!! نابود ميشم!!! 

تا حدودي منظورش رو ميفهميدم .. شايد يه جورايي خوب...

اشکاش رو پاک کرد و رو کرد بهم و گفت :

-   برات در بست ميگيرم بري هتل ... باشه؟؟؟!!

بي هيچ حرفي سرمو تکون دادم ..

توي تاکسي تمام مدت تو فکر محمد و غم توي دلش بودم!! باورم نميشد کسي که زندگيه من رو به خاطر يه عشق آتشين بهم زده بود ... خيلي زود .. يادم افتاد  هميشه مادرم ميگفت تب تند زود عرقش در مياد و مال الهام  زيادي زود بود ... هر چند که احساس ميکنم برقرار نکردن رابطه از طرف محمدم ميتونست دليلي باشه بر اينکه .. الهام ... اونم سنش کم بود و چه بسا غريزش زياد... 

تقريبا نزديکاي 10 بود که با ذهني در گير و تني خسته وارد اتاقم شدم و بدون اينکه لباسام رو در بيارم ولو شدم رو تخت ... با صداي زنگ پيام گوشيم ... بي حال دست کردم تو کيفم ...   6 تا  sms داشتم اوليش محمد بود که ميخواست ببينه رسيدم يا نه ولي 5 تاي ديگش ....

مجد .. بود!!!

از اول به آخر  شروع کردم خوندن!!

" کي مياي؟؟؟!!!"

-   وقت گل ني!!!!

" کيانا بايد بشينيم رو نقشه ها صحبت کنيم!!  جواب بده!!!

-   اه !!! باريکلا!!!! يادش افتاد جز زاغ سياه چوب زدن کارم داره!!

" ببين خانم مشفق!!! نقشه ها توي اتاق توان !!! وگرنه ....

به اينجاي پيام که رسيدم تقريبا از جام پريدم ... راست ميگفت نقشه ها توي اتاق من بودن و قرار بود مجد از روشون يه شرح عملکرد بنويسه!!!! 

سريع نقشه هارو برداشتم و بدو  رفتم از اتاق بيرون ... دم در يه نفس عميق کشيدم ... نميدونم چرا ولي يه مرتبه ضربان قلبم بالا رفته بود!!

آروم تقه اي زدم به در ... تفريبا  سي ثانيه بعد مجد در حاليکه موهاش يکم در هم بود و گرمکن و تي شرت مشکي تنش بود در رو باز کرد و با اخم گفت :

-   ميذاشتي فردا مياوردي اينارو!!!!

با استرس سلام کردم که بي جواب موند و بعدم نقشه ها رو گرفتم سمتش!!

عصبي نگاهي بهم انداخت و گفت :

-   واقعا فکر ميکني اين کار رو من بايد انجام بدم؟؟؟!!! نه خانوم اين کار شماست!!!

-   کدوم کار؟؟؟!

کلافه پوزخندي زد  گفت :

-   نوشتن شرح عملکرد!!!

شاخام داشت در ميومد تقريبا با داد گفتم :

-   چييييييييي؟؟؟؟!!!

عصبي شد و با لحني که سعي ميکرد کنترل کنه ... گفت  :

-   چرا داد ميزني؟؟؟!

بعدم از جلوي در کنا رفت و گفت :

-   بيا تو !!! 

بي هيچ حرفي وارد شدم و تا در رو بست گفتم :

-   شروين واقعا تو فکر کردي من ميتونم اصلا شرح عملکرد بنويسيم؟؟؟!!

يهو يه ابروشو داد بالا و بعدم تبديلش کرد به اخم و گفت :

-   تا اونجا که من ميدونم آدم رئيسش رو با فاميل صدا ميکنه اين يک!! بعدم اين کار جز وظايفتونه!!!!!

نفسمو محکم دادم بيرون و گفتم :

-    من تاحالا يه دونه شرح عملکردم ننوشتن بعدم مگه نگفته بودين باهم!!! توي پيامتون!!!

يهو بي تفاوت در حاليکه توي ته چشمش طوفان به پا بود از عصبانيت بهم خيره شد و گفت :

-   اين مال قبل از اون بود که ...

چشمامو ريز کردم و گفتم :

-   که چي؟؟؟!! شروع کنيد به تعقيب کردنم؟؟؟!!

يهو پوزخندي زد و گفت :

-   نه!!! شروع کنم به باز کردن چشمام!!ميدوني!!! از امشب از ديد من تو هيچ فرقي با رامش و امثالش نداري.... توام با هرکي دم دستت باشه راه ميفتي توي خيابونا پرسه زدن .. حالا من باشم.... راد.... سروش... محمد آقا  فاميل گرامي!!... اينطور نيست؟؟؟؟؟!!!

تنم يخ بسته بود ..... چي ميگفت اين؟؟؟؟!!!!!

ميدونستم اينجور مواقع رنگم ميپره ... گلوم رو انگار يکي داشت فشار ميداد...

تصميم گرفتم برم از اتاقش بيرون .. چون ترسيدم يهو بزنم زيرگريه ... از خودم و از محمد متنفر شده بودم  ... از فکر اينکه مجد ديگه محلم نذاره  و منم واسش يکي بشم عين بقيه ...اشک تو چشمام جمع شد اومدم از در برم بيرون که يهو جلو مو گرفت و خيلي خونسرد گفت :

-   منو نگاه کن ...

سرم رو بيشتر انداختم پايين جوري که تقريبا چونم حورد به سينم ...

اينبار آروم دستش خزيد زير چونمو و سرمو گرفت بالا ...

نگاش بر خلاف تصور ديگه عصبي نبود ...

يواش گفت :

-   دوست داري عين امثال رامش باشي؟؟؟؟!!!

همونجور که صورتم روبروش بود نگامو انداختم پايين ...

مهربون ادامه داد :

-   تو که دوست نداري .. پس چرا يه رفتاري ميکني که آدم فکر کنه مثل اوني؟؟؟!!!

با صدايي که ميدونم از بغض ميلرزيد گفتم :

-   مگه چه رفتاري کردم؟؟؟!!

لبخند زد و گفت :

-   ارزش تو خيلي بيشتر از اينه که هر کي بهت گفت بيا بريم بيرون بپري باهاش بري... بعدشم شايد رئيست ميخواست امشب به عنوان اولين  شب مسافرت کاري واسه ي دوست داشتني ترين همکارش يه برنامه ي مفرح تر تيب بده...

نميتونم حالم رو توي اون لحظه توصيف کنم شايد اين اولين بار بود که مجد داشت ...مستقيم ....نفسم به شماره افتاده بود و ميدونستم بر خلاف چند دقيقه پيش خون به صورتم دويده واسه ي اينکه خودم رو از تک و تا نندازم و يه جوري به هيجاني که توي وجودم بود غلبه کنم جواب دادم :

-   حتما برنامه ي مفرح همون .. شرح عملکرده ديگه ...

خنده ي بلندي کرد و از من يکم فاصله گرفت .. در حاليکه تو چشماش از زور خنده اشک جمع شده بود و همين زيباترش کرده بود خيره نگام کرد و گفت :

-   کيانا ... تو واقعا يه دختر کوچولوئه  خيليييييييي شيطوني هستي!!!!

بعدم در حالي که هنوز با خودش ميخنديد نقشه هارو از دستم گرفت و انداختشون روي ميز خودشوم روي صندلي کنارش لم داد ... نگاهي بهش انداخم و در حاليکه از نگاه شيطونش معذب بودم گفتم :

-   مگه قرار نبود ...

لبخندي زد و وسط حرفم پريد :

-   اون مال وقتي بود که عصباني بودم!!!

-   يعني الان ...

لبش رو تر کرد و گفت :

-   نه!!! الان دلتنگم!!!

-   دلتنگ؟؟!!

-   آره!!!

-   دلتنگ چي؟؟!!

لبخندي زد و نگاهشو دزديد ...

-   بهتره بگي کي!!!!!؟؟!

با تعجب نگاش کردم که خنديد و گفت :

-   نترس غريبه نيست !!!

-   ناخودآگاه اخمي کردم که باعث شد از جاش بلند شه و بياد سمتم ...

-   چيه؟؟!! جي توي اون فکر نازته کيانا خانوم؟؟؟؟!!!

با همون اخم گفتم :

-   هيچي!!!

سرشو يکم آورد پايين و گفت :

-   ميخواي من بگم!!!!

سرمو به نشانه ي بي تفاوتي تکون دادم که آروم تو چشمام خيره شد و گفت :

-   نه !!! دلتنک رامش و سارا و اون خرايي که تو فکر ميکني نيستم .. دلتنگه دو تا چشم سيام  ... دلتنگه يه خندم .. که آدم دوست داره چال گوشه لپش رو ببوسه ...

مطمئن بودم قلبم وايساده ... اگه اوندفعه فقط يه بوسه اش لپمو آتيش زد .. اينبار با حرفاش تمام تنم انگار توي تب ميسوخت... تاب نياوردم و با صداي گرفته اي گفتم :

-   ميشه برم خيلي از کارا مونده ....

خنديد و گفت :

-   کدوم کارا؟؟؟!!

-   شرح ...

-   نترس نوشتم!!!! تهران نوشتم .. امشبم فقط مسخواستم بهت ياد بدم!!!! هرچي باشه توام پس فردا قرار شرکت خودت رو بگردوني!!! نبايد بلد باشي...؟؟

ناخودآگاه ازين حرفش يه لبخند روي لبم نشست و يه لحظه نگاش کردم ولي با ديدن نگاه خيرش به چال گونم سريع خندم رو قورت دادم و گفتم :

-   من ديگه برم!!!

از اين کار من خنديد و گفت :

-   برو شيطون!!! وگرنه ديدي ...بعدشم  صبح 8 حاضر باش که بعد از صبحانه جلسست!!

با گفتن باشه از در اومدم بيرون و  با يه دنيا  دلگرمي و فکر و خيال ... اومدم توي اتاق خودم..

اونشب وقتي توي تخت دراز کشيدم به خيلي چيزا فکر کردم .. از جمله مشکلات محمد ولي مهمترينشون رفتار مجد و عکس العملش از بيرون رفتن با محمد بود که بر خلاف تصور من که فکر ميکردم يه جوري تلافي کنه و عصباني شه ولي نشد و فقط محبتش رو بيشتر نشونم داد ... نميدونم ... ولي اين نشون ميداد که مجد زيادي کار کشتست .. ميدونست که اگه اونم يه جوري ديگه تلافي کنه ... ذات لجباز من  باعث ميشه اين عمل و عکس العمل ادامه پيدا کنه تا جايي که ديگه نشه جلوش رو گرفت ... اونشب براحتي با اون چند تا جمله ي پر مهري که گفت باعث شد من نه تنها از ضايع کردنش پشيمون شم بلکه کلا پشيمون بشم که چرا به جاي اون با محمد رفتم بيرون ....و اين اوج تجربه ي يه مرد بود و البته باعث ميشد نياز روحي اي که يه زن نسبت به يه مرد داره تا حد ماکزيمم ارضا بشه...

فصل بيست و يکم :

روز دوم سفر نزديکاي ساعت 7 با نور آفتابي که تو چشمم افتاده بود از خواب پريدم .. تا بيدار شدم اولين چيزي که تو فکرم اومد  شروين بود و باعث شد بلافاصله ناخودآگاه لحاف رو بکشم تو بغلم و تنم گرم شه!!! پيش خودم گفتم ... يعني تا حالا دختري اونقدري که من دوستش داشتم .. دوستش داشته ... نميدونم چجوري بيان کنم ولي من شروين رو بيش از همه بخاطر خودش ميخواستم نه چشمم رو پول و مقامش گرفته بود نه ژست و دک و پزش .. شخصيتش رو دوست داشتم ... با اينکه ميدونستم با لفظ عامي آدم هوس روني بوده ... 

فکر و خيالارو کنار زدم زمزمه کنان حولم رو برداشتم و با يه دوش حال خوب صبحم رو تکميل کردم ...نميدونم چرا ولي تا ميومدم به محمد فکر کنم ... فکر شروين ميومد و تمام  تيرگي ها رو از بين ميبرد... بعد از حموم با حوله روبروي آينه قدي توي اتاقم ايستادم و آروم زير لب چند بار گفتم :

-   شروين!!

شروين!!

با تکرار اسمش دلم فرو ميريخت و قلبم ضربانش شدت ميگرفت و بيشتر از هر وقت ديگه اي خودم رو زن ميديدم و اون و يه مرد واقعي ..

لباس زيادي با خودم نياورده بودم ولي از بينش يه باروني مشکي با يه روسريه ابريشم با رنگ هاي مخلوط مشکي و قرمز و طلايي سرم کردم و با يه شلوار و کفش پاشنه بلند مشکي تيپم در عين رسمي بودن تر تميز بود ... دلم بد جئر هوس رژ قرمز کرده بود  .. اسه ي همين يه لايه زدم و بعدم با دستمال پاکر کردم تا هاله ي قرمزيش روي لبم باشه!!! و بعدم مظه هامو با يه ريمل مشکي حالت دادم .. بيش از اين آرايش رو جايز نديدم .. ساعت 2-3 دقيقه  به هشت بود که با صداي زنگ در اتاق با يه بار ديگه به خودم نگاهي انداختم و با لبخند در رو باز کردم که با ديدن مستخدم .. تقريبا وارفتم ..

-   بله؟؟؟!

-   آقاي مجد فرمودن ... بعد از صبحانع ساعت 9 حاضر باشيد ميان دنبالتون ...براي جلسه..

تشکري کردم ودر رو بستم!! برام عجيب بود يعني کجا غيب شده بود تا اونجا که يادمبود ديشب گفته بود صبحانه با هميم ... با فکر اينکه کار فوري پيش اومده شونه هامو بالا انداختم و از در زدم بيرون ... از شانس بدم توي لابي و دم درسالن سرو صبحانه سينه به سينه ي محمد در اومد .. لبخندي زد و سلامي داد چشماش پف آلود بود و نشون ميداد کل ديشب نخوابيده .. ولي با اين حال خنده از رئ لبش پاک نميشد .. جواب سلامش رو دادم که رو کرد بهم و گفت :

-   صبحانه خوردي؟؟؟!!

-   نه!! تازه اومدم ...

-   ا؟ من خوردم ولي عيبي نداره واسه ي اينکه تنها نباشي همراهيت ميکنم!!!

خيلي مايل نبودم ولي راستش واقعا دلم نميومد بهش حرفي بزنم .. وسه ي همين قبول کردم!!

بعد از اينکه بساط صبحانمو آوردم سر ميز  مشغول شدم .. محمد رو کرد بهم و گفت :

-   فهميدي جلسه توي خود سايت برگزار ميشه؟؟؟!!

-   نه .. ولي داشتم ميومدم مستخدم اومد گفت 9 ميان دنبالم!!

-   آره جلسه ساعت دهه!!

بعدم با يه لحني گفت :

-   رئيس شرکتتون صبحي خيلي سراسيمه رفت فرودگاه !!!!

با تعجب نگاش کردم که ادامه داد :

-   گويا دختر حجت اومده بوده!!!

نميدونم چرا ولي ناخودآگاه چايي پريد تو گلوم و به طرز مفتضحانه اي از تو دماغم زد بيرون ..

محمد که ترسيده بود آروم با دست يکم زد پشتم تا سرفم بند اومد چشمام پر از اشک شده بود ولي ميدونستم همش واسه ي اين نيست که چايي پريده توي گلوم ... دلم ميخواست چشماي محمد که نگاهاش معني دار و يه جورايي سرزنش بار بود رو از کاسه در بيارم!!!

نتونستم و خودم رو کنترل کنم وناخودآگاه با لحن نه چندان دوستانه اي گفتم :

-   حالا چي نصيب تو ميشه  مجد رو جلوي من خراب کني؟؟؟!!!

با تعجب نگام کرد و اومد حرفي بزنه که با اشاره دست هش فهموندم ساکت باشه و بلافاصله از جام پاشدم و رفتم سمت آسانسور محمد دنبالم دوييد تا حرفي بزنه ولي سريع سوار آسانسور شدم و رفتم بالا عصبي بودم خيلي عصبي .... وقتي رفتم توي اتاقم اولين چيزي که دستم بود يعني گلدون بغل در رو پرت کردم زمين و چند تيکه شد!!!! دلم ميخواست جيغ بزنم ....

کثافت زبون باز!!!!! اين تنها کلمه اي بود که لايقش بود .. يکم که گذشت و تا حدودي آروم شدم با خو دم گفتم شايدم اونجوري نبود که محمد گفته شايدم ... محمد يه جوري بيان کرده که من ديدم به مجد بد بش ... از رفتارم پشيمون شدم .. بايد ميذاشتم مجد توضيح بده!!! توي اين گير و دار خندم گرفت!! از اينکه بين مجد و شروين نوسان داشتم!!! تيکه هاي گلدون رو  از روي زمين جمع کردم نزديکاي ساعت  9 بود دوباره نگاهي به خودم انداختم توي آينه رژ قرمز رو زدم و پاک کردم لبام از دفعه ي قبل خوشرنگ تر شد .. کيفم رو برداشتم و خيلي خونسرد رفتم توي لابي تا منتظر بمونم بيان دنبالم .. به محض خروج از آسانسور  جلوي ميز اطلاعات مجد و حجت و رامش رو ديدم ... مجد يه شلوار مردونه ي خيلي خوش دوخت طوسي  با يه کت  سرمه ي تنش  بود و زيرش يه بلوز مردونه ي آّبي..  دستشم يه اور کت خاکستري بود ...و نميدونم شايد براي اولين بار بود موهاش و ژل زده بود و واقعا هم بهش ميومد .... عولي به نظرم عصبي بود  و حجت انگار داشت براش چيزي توضيح ميداد و رامش بد فرم پکر بود .. از قيافه ي در هم رامش يه لبخندي موذيانه اي رو لبم نشست و بلافاصله بدش از بد ذاتيه خودم بدم اومد .. ولي واقعا دست خودم نبود ... توي همين افکار بودم که با سنگيني نگاه سرمو چرخوندم .. مجد يا بهتره بگم شروين بدون توجه به حجت که عين راديو داشت حرف ميزد زل زد به من و با تکون آروم و يه لبخند بهم سلام داد .. بعدم بلافاصله با دست گذاشتن رو ي شونه حجت به سکوت دعوتش کرد و با يه ببخشيد اومد سمت من ... با هر قدمش قلبم تند و تندتر ميزد ... وقتي بهم رسيد .. نفسمو توي سينه حبس کردم و ناخودآگاه لبخند زدم ... با لبخند جوابمو داد و بعدش  آروم گفت :

-   ميبخشيم؟؟؟!!

با تعجب نگاش کردم ..

-   واسه ي چي؟؟؟!!

-   واسه ي ايکه بد قول شدم  ؟؟؟!!

لبخند آروکي زدم که باعث شد آروم سرشو رو بياره جلو زير گوشم بگه ...

-   اين لبخنداي خانومانت ديوونم ميکنه دختر ..يه جورايي تازه يادم ميندازه توي فقظ يه دختر کوچولوئه شيطون نيستي ...

بعدم با مهربوني روشو کرد اونور و گفت :

-   رامش رو از سرم باز کنم ميام با هم بريم سمت سايت .. تو برو بشين ... تا بيام .. بعدم با يه لبخند بر گشت سمت حجت  و جدي چيزي بهش گفت که باعث شد حجت پکر بشه و رامشم عصبي ساکش رو برداره بره سمت آسانسور ..

شروينم سري براي حجت تکون داد  و در حاليکه ميرفت سمت من اشاره زد که بيام ..

سوار ماشين که شدم لبخندي زد و گفت :

-   ماشين حجت خراب شده بود!!!  صبح از من خواست ببرمش فرودگاه دنبال رامش!! منم مجبوري قبول کردم ... الانم ميخواستن با ما بيان ولي من حاضر نبود رامش و دير شدن رو بهونه کردم ... دوست نداشتم معذب باشي..

خوشحال بودم از اينکه عاقلانه رفتار کردم و اجازه ي توضيح بهش دادم واسه ي همين لبخندي زدم و گفتم :

-   ممنون!! ولي درسته از رامش خوشم نمياد ولي مسئله اي نبود!!!

بلند خنديد و گفت :

-   ولي واسه ي من مسئله بود ... بعدم نگاه عميقي بهم کرد  و گوشه ي خيابون نگه داشت و کامل برگشت سمتم!!!

چشماشو ريز کرد و با يه لبخند براندازم کرد .. بد با لحن آرومي گفت :

-   ميدوني الان لبات چجوري شده؟؟؟!!

با تعجب نگاش کردم که ادامه داد :

-   شبيه لبي شده که با بوسه رژش رو خوردن ...

بعضي وقتا زيادي بي پرده حرف ميزد ...سرمو انداختم پايين و ناخود آگاه دستم رفت به لبم که آوم دستم رو گرفت تو دستش و گفت :

-   کيانا؟؟؟!!

نگاش کردم که خنده ي آرومي کرد و سرش رو انداخت پايين ...

بعد دوباره راه افتاد و  باقي راه به سکوت گذشت ...

باورم نميشه يه روز شروين مجد .. اينجوري با خجالت رو از من بگيره ... نميدونم چش شده بود ...

فقط ميدونم هيچ وقت توي اين مدت چنين نگاه ملتهبي رو ازش نديده بودم حتي شبي که گونم رو بوسيد ...شروين ديگه فرار نميکرد ...

يه موقعيت هاي هست که دوست داري زمان متوقف بشه و تا اونجاي که ميتوني از اون لحظه اي که توش هستي لذت ببري اونروز توي ماشين هم همينجوري بود دوست داشتم اون جاده هيچوقت تموم نشه و من شروين توي اون سکوت پر از حرف تا ابد بمونييم ...

تقريبا يه ربع بعد رسيديم سايت ... يه محوطه ي خيلي بزرگ که تا چشم کار ميکرد پلان هاي نيمه کاره در حد خاکبرداري و بتن ريزي پي بودن و فقط کوشه ي سمت راست محوطه و درست روبروي ما يه ساختمون کامل فوق العاده شيک با نماي گرانيت مشکي  که بزرگ روش نوشته شده بود ساختمان مرکزي بود ... 

شروين رو به من کرد و گفت :

-   تقريبا 5 ساله که براي اين پروژه  دارن برنامه ريزي ميکنن واسه ي همين اول  اين ساختمون رو ساختن تا بتونن نظارت مستقيم به کار داشته باشن و بعد کلنگ اينجارو زدن!!!  در ضمن اين ساختمون خودش يکي از شاهکارهاي معماري و تمام معيارهاي روز يه بناي خوب  توش اجرا شده..

وارد که شديم .. به صحت حرف هاي شروين رسيدم واقعا داخلشم عين بيرونش شيک بود ... بگذريم ظبق علائمي که روي ديوارها بود فهميدم داريم ميريم سمت سالن کنفراس همراه  با ما چند نفر ديگم داشتن ميرفتن اون سمت موقع ورود  دم در راد رو هم ديدم که از اونجايي که شروين عين عقاب چشم دوخته بود به لب من حرفي اضافه تر از سلام و عليک روتين از دهنم در نيومد .. البته رادم انگار که از شروين حساب ميبرد سخن کوتاه کرد  ...

شروين به عنوان رئيس شرکت آتيه بايد ميرفت جايگاه مخصوصش روي سن ... ولي حواسش به جاي منم  بود و درست رديف اول روبروي خودش من رو نشوند و رفت ...

بعد از تقريبا 30 دقيقه همه ي اعضا اومدن و جلسه شروع شد ... 

تمام طول جلسه سنگيني نگاهش رو روي خودم احساس ميکردم و همين باعث شده بود کلافه بشم ... گرمم شده بود .. منم دوست داشتم نگاش کنم .. ولي مخصوصا اين کار رو نميکردم و واقعا لذت بخش بود ... و حس خوبي بهم ميداد .. بالاخره با خوندن اسمش نوبت به اون رسيد تا نقشه ها  و پيشرفت  قسمت کاري خودشون رو توضيح بده سرفه اي کرد و وقتي رومو کردم سمتش سرشو نا محسوس تکوني داد و با لبخندي به من شروع کرد ... اگه بگم هيچي از حرفاش نفهميدم دروغ نگفتم تمام مدت محو صورتش و صداش بودم ... دلم تنگ بود ... دوست داشتم بخزم توي بغلش و سر بذارم روي شونش... راستش از اينکه چنيني افکاري داشتم خجالت ميکشيدم ولي واقعا دست خودم نبود ... 

تقريبا يک ساعت ديگم گذشت و ساعت نزديکاي يک بود که جلسه تمام شد و از مهندس ها تقاضا کردن براي پذيريي و صرف نهار به سالن غذاخوري برن ... داشتم از جام بلند ميشدم که محمد اومد سمتم و  بعد از سلام رو کرد بهم و گفت :

-   من معذرت ميخوام باور کن اونجوري که تو فکر ميکني نبود!!! يعني اگه بود دست خودم نبود!!! من هنوزم ... منو ببخش... 

دلم گرفت .. از اين همه صداقت ...نگاهي بهش کردم ... غم چشماش بي پايان بود ..

نا خود آگاه دست گذاشتم رو بازوشو  با لبخندي که ميدونستم آرومش ميکنه گفتم :

-   من هيچوقت از تو دلگير نميشم ... خيالت راحت ..

چهره اش باز شد و ازم تشکر کرد ..توي همين حين چشمم افتاد به مجد که بالاي سکو داشت با اخم نگام ميکرد و در عين حال به حرفاي يه آقايي هم گوش ميداد .. ناخودآگاه نگاه جفتمون رفت سمت دست من روي بازوي محمد و .. آروم دستمو کشيدم  و محمدم سخن رو کوتاه کرد و بعد از تشکر دوباره به همراه يکي ديگه از مهندسين شرکتشون رفت ...

يه اضطراب بدي تو وجودم بود ... نگاهي به مجد انداختم ديگه به من نگاه نميکرد ولي اخم عميقي رو پيشونيش بود ... 

تمام مدت ناهار با خودم فقط به يه موضوع فکر ميکردم اونم اينکه هرچي سريع تر داستان محمد رو براي شروين تعريف کنم و يه جورايي اين بار سنگين روي دوشم رو زمين بگذارم!!!

تقريبا ساعت نزديکاي 3 بود که همه راهي هتل شدن ... منم منتظر شروين شدم تا با هم بريم ولي هر چي چشم انداختم پيداش نکردم ... واسه ي همين رفتم سمتم ماشين و گفتم مطمئنن اگه آخرش مياد اينجا ده دقيقه اي منتظر موندم که ديدم همراه محمد اومدن بيرون و بعد از اينکه با هم دست دادن شروين با اخم اومد سمت ماشين ... وقتي رسيد بهم ناخودآگاه از اخمش سريع گفتم :

-   سلام!!

خيلي جدي سلام کرد و اشاره کرد سوار شم .. به محض سوار شدن خواستم مقدمه چيني کنم تا داستان محمد رو بگم که يهو عصبي گاز داد و بلافاصله رو کرد سمتم و گفت :

-   تو قضيت با اين مرتيکه چيه؟؟؟!!! مطمئني فقط فاميل دوره؟؟!!!

اومدم حرف بزنم که يهو وسط حرفم پريد و گفت :

-   کيانا باهات شوخي ندارم ... من هرچي کوتاه ميام چيزي نميگم تو بد تر ميکني!! بعدم برگشت سمتم و بازوم رو گرفت تو دستشو گفت :

-   به خدا کيانا اگه اين مرتيکه  بيش از يه فاميل باشه من ميدونم وتو فهميدي؟؟؟؟!!! اونوقت پشيمون ميشم چرا همون شبي که اومدم توي خونت .... کاري نکردم .....بعدم محکم کوبوند رو ي فرمون و ادامه داد ....هيچکس تا حالا نتونسته منو دور بزنه ...ميفهمي؟؟!!

بغضم گرفته بود ... با اين حرفاش دهنمو بسته بود ... نميدونستم چيکار کنم... من شروين و دوست داشتم .. اون عصبانيت اين رفتار نشون ميداد کوچکترين حرفي بهش بزنم قيدم رو ميزنه .. ميدونستم طاقتشو ندارم!!!واسه ي همين سکوت کردم .. نميدونم چرا ولي ناخودآگاه بغض کردم و نتونستم کنترل کنم .. برا اينکه اشکم رو نبينه رومو کردم سمت پنجره .. توي همين حين ماشين رو کشيد گوشه ي خيابون و آروم زير لب صدام کرد و گفت :

-   کيانا؟؟!

موقعي که ديد جواب نميدم .. آروم برم گردوند سمت خودش و براي چند لحظه خيره شد به چشماي خيسم و بعد آروم با نوک انگشتاش اشکام رو پاک کرد و جدي گفت :

-   يه دفعه مهربون بهت تذکر دادم ...ولي... امروز وقتي ديدم دستت رو بازوي اون ياروئه .. دست خودم نيست ... ميدونم چيزي بينتون نيست .. ميدونم تو پاکي ...ولي باور کن دست خودم نيست ... من مردم!!! من رو کسي که ...

باقي حرفش رو خورد و رو کرد سمت جاده ...منم حرفي نزدم آروم تکيه دادم به پشتي صندلي يکم که گذشت راه افتاد و  تقريبا نيم ساعت بعد رسيديم هتل ... دم در اتاقمون رو کرد بهم و گفت :

-   امشب افتخار ميدي يه گشتي باهم توي شهر بزنيم؟؟؟!!

لبخندي زدم  سرمو تکون دادم ... که دوباره رو کرد بهم و گفت :

-   ديگه گريه نکن!!! ولي هميشه بخند بعدم آروم دست کشيد روي چال گونم!! حرفي نزدم باز خنديدم ... و رفتم تو!!!

ساعت طرفاي 6 بود که شروين پيام داد و گفت که 7 حاضر باشم تا بريم .. منم بعد از اينکه يه چايي خوردم  يه شلوار ورزشي سبز سربازي با يه بارونيه همرنگش تنم کردم و يه شال سفيدم انداختم رو سرم و يه آرايش مليح کردم و منتظر شدم ... راس 7 زنگ در اتاقم رو زد و بلافاصله در رو باز کردم و بعد از حال و احوال راهي شديم ...

موقعي که سوار ماشين شديم رو کرد بهم و گفت :

-   اول يه خبر خوب بهت بدم اونم اينکه .. ديگه جلسه اي در کار نيست !!!

با تعجب نگاش کردم  گفتم :

-   وا؟؟!! پس من رو واسه ي چي آوردين ؟؟! مگه قرار نبود من ..

وسط حرفم پريدو گفت :

-   خوب آخه اينو نميگفتم که باهام نميومدي!!! ميومدي؟؟؟؟!!

ابروهامو دادم بالا !!! اين ديگه کي بود ... اومدم حرف بزنم که انگشتش رو گذاشت رو لبم و گفت :

-   هيچي نگو کيانا!!!! ... رک ميگم نميتونستم ازت دور باشم!!! 

لبخند زدم و سرمو انداختم پايين که گفت :

-   حالا يه خبر ديگه .. فردارم اصفهانيم ميريم ميگرديم ... ولي پس فردا صبح ميبرمت شيراز ...

يهو ذوق کردم و با خنده دستامو زدم بهم و و گفتم :

-   آخ جووون مرسي شرويييين!!!!

خنديد و دست کشيد به گونم و گفت :

-   يعني اينقدر تحملم سخته که دارم ميبرمت خونتون اينقدر ذوق ميکني؟؟!!

-   نه نه نه بخدا!!!! 

خنديد و يهو منو کشيد تو بغلش... تنم داغ شد ...اومدم بيام که محکم تر بغلم کرد و زير گوشم گفت :

-   کجا؟؟؟!! مگه نگفتم جات اينجاست ؟؟!! 

-   آخه ..

-   هيييس .. آخه بي آخه ... به همين زوديا سندشو ميزنم به نامت جوجو!!!

قلبم تپش گرفت .. منظورش چي بود .. اوني بود که من فکر ميکردم؟؟؟؟!!! انگار ذهنم رو خوند ... زير گوشم گفت :

-    اونيکه تو ذهنته درسته ...

يه حال خوبي بودم ... خندم گرفته بود ...اين بشر همه چيزش عجيب بود .. توي همين افکار بودم که آروم از تو بغلم درش آورد و شيطون نگام کرد و با خنده گفت :

-   چيه توي دلت قند آّب شد؟!!!!

در حاليکه گونه هام سرخ شده بود ولي سعي کردم خونسرد باشم واسه ي همين ابرومو دادم بالا و گفتم :

-   چه خوش خيال!! 

غش غش خنديد و گفت :

-   باشه!!!! بالاخره يه روزم از زير زبون تو اون جمله ي دو حرفي رو ميکشم بيرون!!!!

-   آخه نيست که از زبون شما اومده بيرون!!!

شيطون شد وگفت :

-   خانوم ها مقدمن!!!

خندم گرفت و گفتم :

-   تو خواب ببيني!!!!

موذيانه نگام کرد و گفت :

-   بهتره بگي قبل از خواب ...

روم نشد ديگه نگاش کنم! اينجوري که ميشد .. نميگم بدم ميومد.. خجالت ميکشيدم .. يه جوري بود ... ملموس نبود!!! مثل يه حس ناشناخته  ..گنگ و عجيب...

با يه خنده ي مردونه بالاخره راه افتاد اول از همه رفتيم ميدون نقش جهان ... اخلاق خوبي داشت تمام مدت بهم يادآوري ميکرد که براي مامان اينا سوغاتي بخرم و جالبيش اينجا بود که پول همه ي چيزايي ام که خريدم با اصرار حساب ميکرد ...  ماد ي نبودم ولي لذت بخش بود برام که پول براش در مقابل من هيچه و حتي حاضر ميشه تموم سوغاتيه ولو انتکه گرون باشن يا ارزون رو حساب کنه ... اونشب تا نزديکاي ساعت 10 توي ميدون از اين سمت به اون سمت ميرفتيم ..من که تقريبا نايي نمونده بود برام با رد شدن يکي از کالسکه ها يه نگاه پر حسرتي کردم که از ديد شروين دور نموند و بلافاصله براي کالسکه چي دست بلند کرد و يارو اول گفت که داره ميره خونه و کار نميکني ولي  با  مبلغ نسبتا زيادي که شروين پيشنهاد داد  قرار شد تا مارو ببره  نزديک ماشين خندم گرفته بود وقتي سوار شديم رو کردم بهش و گفتم :

-   تو ديوونه اي يه تيکه راه بود ميرفتيم ديگه ..

خنديد و گفت :

-   آخه من دلم مياد جوجورو بيارم اصفهان سوار کالسکه نکنمش؟؟؟!! بعدشم کي بود که داشت کالسکه رو با چشماش ميخورد؟؟؟؟!!

خنديدم ... يه دونه ازون خنده هاي ته دل .. همون موقع آروم سرش رو آورد پايين و چال گونمو بوسيد ... نميدونم چرا ولي توي يه لحظه خندمو قورت دادم و بهش خيره شدم ...

چشماش پر از اشک شده بود و توي شب يه برق خاصي ميزد  نوک دماغش از سوزيکه ميومد قرمز ...

آروم آروم لبخند محوي روي لبش نشست و سرشو آورد زير گوشم گفت :

-   دوست دارم ... کياناي من ...

فصل بيست ودوم :

اونروزم  مثل هميشه با نور خورشيدي که آروم آروم خزيده بود توي اتاقم از خواب بيدار شدم به عادت اين يه هفته ي اخير داشتم توي نور به تلالوي حلقه ي توي دستم نگاه ميکردم ... نزديک يک ماه مثل برق گذشت ... هنوزم باورم نميشد من و شروين نامزد شديم ... به همين سادگي ... تمام اين چند وقت عين يه فيلم از جلوم نظرم گذشت از اونشب توي کالسکه تا فرداش توي ماشين و رفتن به شيراز و خواستگاري شروين از من ...و صحبت تلفني با مادرش .. هنوزم باورم نميشه  تمام قرار مدارا براي عيد گذاشته شده  و من هنوز حرفايي که بايد ميزدم  رو نزدم ... اونقدر تو بهت بودم که حرفم نميومد ...

هنوز يادمه شب خواستگاريم بعد از رفتن شروين بابا محسن منو توي اتاق خواست و ازم  پرسيد :

-   از ديد من اين پسر کاملا تاييد شدست .. سخاوت هم از خودش و هم از خانوادش خيلي تعريف کرد ...توي کارم که آدم سرشناس و موفقي  ... فقط کيانا بابا ... قضيه ي نامزديت رو گفتي بهش ؟؟؟!!!

سرم رو انداختم پايين و با گردنبند توي گردنم  شروع کردم بازي کردن ... بدنم يخ بسته بود .. نميدونم چرا بغض گلومو نميکنم .. و وقتي سرمو آوردم بالا قطره هاي اشک چکيد رو گونم ... بابا  مغموم بود ... ميشناختمش آروم کشيدتم توي بغلش  و گفت :

-   نبينم قشنگه بابا گريه کنه ... ميخواي من بگم!!!

با هول گريم شدت گرفت و گفتم :

-   نه بابا!!! نه ... ميترسم ...

پشتم رو ناز کرد و گفت :

-    کيانا بابا دوستش داري نه؟؟؟!!

چيزي نگفتم ... روم نشد... واسه ي همين بابا ادامه داد :

-   ميدونم بابا ... ما هم اين دوران رو گذرونديم ...

بعدم از بغلش بيرونم آورد و اشکام رو پاک کرد  ... از در که داشتم ميرفت بيرون رو کرد بهم  گفت :

-   من جاي تو بودم نميذاشتم حرفي تو دلم بونه !!!

با بابا موافق بودم ...و ميدونستم  با اين يه جملش ميخواست بهم بفهمونه که هر چه سريعتر تا دير نشده به شروين همه چي رو بگم ... ولي من ... من واقعا ميترسيدم .. از  از دست دادنش ... وقتي يه لحظه به نبودش فکر ميکردم بغض گلومو و ميگرفت و نفسم بالا نميومد ... 

بگذريم ... قرار بر اين شد تا عيد که مادر شروين از فرانسه بياد يه نامزدي غير رسمي توي جمع خانوادگيه خودمون بکنيم و عيد  با حضور مادر شروين زمان عقد و عروسي رو تعيين کنيم ... و ما که براي يک هفته رفته بوديم اصفهان بعد از يک ماه حلقه به دست برگشتيم  ...

توي تختم جابجا شدم ... ساعت نزديکاي 10 صبح بود ..ديشب طرفاي ساعت 3 بود از شيراز برگشته بوديم  از جام پاشدم و بعد از يه دوش حاضر شدم و رفتم سمت دانشگاه ساعت 1 نوبت انتخاب واحد نهاييم بود و شبش شروين بخاطر کارم بهم گفته بود که نرم شرکت , قرار بر اين بود که ماجرا ي نامزديمون فعلا تا اومدن خانوم فرخي مسکوت بمونه ... 

توي راه بودم که گوشيم زنگ خورد  با ديدن شماره شروين سرحال گوشيو برداشتم و گفتم :

-   سلام رئيس!!!

خنديد و طبق معمول بدون سلام  گفت :

-   چطوري عروسک؟؟؟!!

لبخند محو و شيريني رو لبم نشست ...

-   ممنون خوبم!!!! شما!؟؟!

-   منم خوبم !!! زنگ زدم بگم بعد از انتخاب واحدت وايسا ميام دنبالت!!

-   بد عادت ميشم!!!

-   هييس!! فعلا!!

-   فعلا!!!

ساعت نزديکاي دو بود که از سايت داشگاه اومدم بيرون شروين  دم در دانشگاه منتظرم بود با ذوق دوييدم و سوار شدم  سلام کردم که ديدم اخم کرده .. با تعجب نگاش کردم که گفت :

-   بوس من کو؟؟؟!!!

ابروهامو دادم بالا و گفتم :

-   تو خواب ببيني!!!!

خنديد و گفت :

-   آهان اينم عين جمله دو حرفيست؟؟؟!!

-   دقيقا!!!!

با حرص گاز داد و گفت :

-   وايسا جوجه به وقتش!!!!

خندم گرفت.. راستش اونقدر همه چي زود اتفاق افتاده بود که من حتي هنوز روم نميشد بهش حرفي بزنم . .... يعني اصلا حرفي نزده بوديم .. شروين همون شب اول جوري راجع من حرف زد که انگار سالها منو ميشناسه و به پدرم قول داده بود از من بيشتر از چشماش مراقبت کنه .. جالبه اين وسط هيچ کس ار من نظري نخواسته بود مامان  بر خلاف ديدار اولش با محمد  که فقط شونه اي بالا انداخت و بي تفاوت گفته بود پسر خوبيه اينبار اونقدر با آب و تاب از شروين تعريف ميکرد که مهلت به بقيه نميداد .. کتيم که از همون دفعه ي اول شروين رو پسنديده بود و بابا م که با موافقت سريعش .. نشون داده بود تا چه حد راضيه ..ميموندم من که تو اوج رضايت تمام وجودم رو دلشوره ي بدي گرفته بود!!! جداي از داستان محمد من هيچي از خانواده ي شروين نميدونستم .. توي اين مدت هيچکدوم از اقوامشون رو نديده بودم يا حتي حرفيم ازشون به ميون نياورده بود ... 

اونقدر تو فکر بودم که متوجه نشده ام شروين خيلي وقته صدام ميکنه .. با نگاه گنگ خيره شدم بهش :

-   کيانا خوبي؟؟؟1 ميدوني چند بار صدات کردم!!!!؟؟؟!

سرمو بي ربط تکون دادم که يهو چشماشو ريز کرد و گفت :

-   کيانا؟؟؟!!  خانوم؟؟؟؟! چيزي شده؟؟؟!!

سرمو کج کردم و با دقت نگاش کردم :

-   شروين من تورو نميشناسم!!! يعني من هيچي از تو از گذشتت از خانوادت نميدونم!! شروين .. ...

-   جانم؟؟؟!1

-   خيلي زود نيست؟؟؟! 

مهربون نگام کرد ... آروم دستم رو گرفت توي دستش و گفت :

-   اين مدت  نشناختيم؟؟؟!!

با ترس گفتم :

-   نه!!! نشناختمت!!!! باورکن ...

انگشت گذاشت رو لبم و گفت :

-   هيييس!!1 ناراحت نباش الان ميريم خونه باهم حرف ميزنيم ...

تمام راه يه بغض بدي داشتم ... به محض اينکه رسيديم .. آروم تا دم درخونش همراهيم کرد و گفت :

-   اينجا راحت تري يا بريم سمت تو!!!

برام فرقي نميکرد سکوت کردم .. که در رو باز کرد و بعد از اينکه  لباسام رو در آوردم .. روي کاناپه نشستيم من رو گرفت تو بغلش... نميدونم چه حسي داشتم ولي به محض اينکه بغلم کرد گرمي اشک رو  رو گونه هام حس کردم ... اونم چيزي نگغت فقط آروم دست کشيد به سرمو  و يواشي زير گوشم  گفت :

-   نميدونم از کجا شروع کنم ...ولي از جايي شروع ميکنم که به تو مربوط ميشه .. چون شايد شروع دوباره ي زندگيم  باشي ..تميدونم کيانا توي اين دنيا چي ميتونه ياعث بشه من تورو  حتي براي يه لحظه دوست نداشته باشم  .. همه ي روح و جسم و وجودم رو فدات نکنم ... من اونقدر ... تجربه دارم که ميدونم اين علاقه ي من به تو حتي  توي اين چند ماه دليلي جز وجود ناز خودت نداره ... من خيلي دنيا ديده تر از اونيم که فکر ميکني.. کيانا من مهر و عشق توي وجودت رو ديدم  .. شايد منظورمو نفهمي .. تو به من نشون ندادي ولي اين جزئي از وجودته و فقط منتظره به پاي مردي که عاشقانه دوستش داري ريخته شه ..و من  اميدوارم بتونم اون مرد باشم ... براي من نه قيافه ملاک بود  نه مهم بود تو سي سانت  از من کوتاه تري ... يا اونقدرا که خودت فکر ميکني زيبا نيستي زيبايي تو اينجا تو قلبته .. .. و من همه رو از توي چشمات ديدم . خيلي وقته آدما چشماشون غبار گرفته و درونياتشون رو  مخفي ميکنن .. ولي تو .. تو با اون چشماي روشن مشکيت ... با اون نگاهت .. منو ديووونه کردي ... ميدوني کي؟؟؟!! همون شبي که اومدم توي اتاقت همون شبي که دستا ي ظريفتو حائل تنم کردي ... همون شب چشمات.... صدات وقتي که صدام کردي ... کيانا !!!... تازه فهميدم اين اون نگاهيه که ميتونه من رو تا ابد اسير خودش کنه ...اين همون صدايي که تا آخر عمر ميتونه آروم جونم باشه ...بعد از اون تا مدت ها با خودم ميجنگيدم ... نميخواستم عاشق شم اهلش نبودم ... مادرم عاشق پدرم  بود ... وقتي بابا رفت انگار روح اونم با خودش برد... ميترسيدم دل به کسي ببندم و اون بره ... طاقت نداشتم ... طاقتش رو ندارم کيانا!!!!! 

اشکام شدت گرفته بود ... دلم ميخواست همون موقع سفره ي دلم رو باز کنم ... اومدم حرف بزنم که آروم دستش رو گذاشت رو لبم و با صداي خفه اي  گفت :

-   اولين باري که با يه دختر رابطه برقرار کردم22 سالم بود ... درست يه سال بعد از فوت بابا بود و رفتن شاهين .. درسم تموم شده بود و خيلي تنها و غمگين بودم  ..خيلي ...اونقدر که همه ي اطرافيان نگرانم بودم ... به پيشنهاد يکي از دوستام بود و يه جورايي با اکراه  ... يه مدت   يه دختر از خودم يه سال بزرگتر  رو  که از شوهرش جدا شده بود صيغه کردم ... اوايل فکر ميکردم دوستش دارم ولي وقتي فهميدم که اين شغلش و شوهرشم بخاطر خيانت طلاقش داده حالم از خودم و خودش بهم خورد ... مادرم وقتي از کارم مطلع شد يه جورايي بايکوتم کرد و قصد کرد زنم بده ... ولي من واقعا هيچ حس عاطفي اي به هيچ دختري نداشتم از اينکه هر دختري رو پيشنهاد ميداد اول به چشم و ابرو جاذبه هاي زنونش نگاه ميکردم حالم از خودم بهم ميخورد رک ميگم  ميدونستم اگه باهاشم ازدواج کنم بعداز يه مدت برام خسته کننده ميشه عين يه عروسک خودخواهي بود دختري که ميتونست بهترين زندگي رو داشته باشه بدبخت کنم!!! توي همون موقع ها بود که فهميدم نصف بيشتر دخترام بخاطر تيپ و قيافم از من خوششون مياد و از اون جالب تر اين بود که بعد از اون زن ديگه  اين من نبودم که درخواست دوستي ميدادم بلکه بهم درخواست ميدادن و اونقدر ميرفتن و ميومدن تا بالاخره .. من مرد بودم... جوون بودم ... اين کار يه جورايي شده بود تفريح هرچند اصولا خيلي تفريح نميکردم  ...ب... بعد از اونم که براي فوق و دکترا  رفتم فرانسه و انجام  يه جورايي از اينجا بدتر ... و خلاصه شدم اوني که اول ديدي و ميدونم حرفهاي زيادي پشتم شنيدي ولي دروغ نگفتم دله نبودم ... من هيچکدومشون رو دوست نداشتم وباور کن يه کدومشون رو بي آّبرو نکردم ... همشون از قبل ... حتي به يه دونشون قولي ندادم ...اين من نبودم که ميخواستم وقتي خودشون ...بگذريم .. بعد از اينکه از پاريس برگشتم ... دوباره داستان زن گرفتن ادامه پيدا کرد ... وقتي مامان ديد اهلش نيستم ... اولش من رو از خونه بيرون کرد و گفت هر غلطيم ميخواي بکني برو توي سوئيت ولي بعد از يه مدت از کارش پشيمون شد و بهم اخطار آخر رو براي ازدواج داد و  وقتي گفتم  که من خواستگاري برو نيستم اگرم کسي رو بخوام  بايد خودم پيداش ميکنم  اونم لج کرد و گفت تازماني که زن خوب و در شان خانواده  که مورد تاييد  من باشه نگرفتي من مادرت نيستم و بعدشم که توي مدتي که من رفتم سفر خونرو فروخت و رفت فرانسه!!! البته شاهين به من گفته بود که مياد ولي نگفته بودن سوئيتم رو فروخته ... اونم  به يه دختر .. .. وقتي اولين بار توي راهرو تورو با اون سر و وضع ديدم اول فکر کردم که ميدوني من اينجام و مخصوصا .... ولي وقتي بهت طعنه لباست رو زدم و تو اونجوري سرتو انداختي پايين  و در رفتي شک کردم ... چون مامان با من حرف نميزد زنگ زدم به شهاب و اون ازش پرسيد و فهميدم تو کي هستي و با توجه به تعريفايي که سخاوت ازت کرده بود .. مطمئن شدم تو اونشب صرف ترسيدن اونجوري اومدي وگرنه روحتم خبر نداشته که من کي از سفر ميام .. ولي با اين حال اونقدر اونشب چشمات مصمم و گشتاخ بود که بدم نميومد يکم سر به سرت بذارم براي مني که هميشه مورد توجه اکثريت دخترا بودم و هر کدوم به نوعي سعي ميکردن دلبري کنن سخت بود ببينم يه دختر اونجوري جلوم وايساده و سرم داد کشيده ... 

گريم آروم شده بود ... ولي ذهنم درگير بود .. يه جورايي به خودم حق دادم ... راستش  احساس ميکردم  که اگه بهش حرفيم نزنم هيچ اتفاق خاصي نميافته ... نميدونم .. دستي به صورتم کشيد و گفت :

-   کجايي؟؟؟!!! نميخواي بقيش رو بشنوي؟؟؟!!!

لبخند زدم و گفتم :

-   مگه بقيم داره از اوجا به بعد که من خودم بودم!!!

خنديد و گفت :

-   تو هيچيت به دخترا ي ديگه نميره!!!! ميدونم اونقدري که من تورو دوست دارم براي جفتمون بسه!!!! ولي توام خوب يکم بيشتر من رو دوست داشته باش ديگه !!! دلم ميگيره ها!!!

از قيافش خندم گرفت ... ناخودآگاه دست انداختم دور گردنش و اولين بوسه  رو رو گونش نشوندم ... چشماش چراغوني شد ... محکم کشيد منو بغلش و فشارم داد و گفت :

-   نميدوني کيانا چه لذتي داره که بدوني اولين مردي هستي که يه دختر ميبوسدش!!!!!

با اين حرفش راه تنفسيم بسته شد !!!! من گونه ي محمد رو هم بوسيده بود ... کم!!!ولي بوسيده بودم ... درسته ازين فراتر نرفته بوديم ..ولي ... نميدونم چم شده بود .. از بغلش اومدم بيرون ... و زود مچم جلوي نگاه تيزش باز شد  و گفت :

-   چي شد ؟؟؟!! ناراحت شدي کيانا؟؟!!!

با من من گفتم :

-   شروين ؟؟؟!!! چرا من رو انتخاب کردي!!! توي حرفات از همه چي گفتي جز اينکه چرا من؟؟!

لبخندي زد و دوباره کشيدتم تو بغلش و ادامه داد :

-   اول از همه اينکه دوست داشتن دليل نميخواد!!!! دوم اينکه بر ميگرده به همون اولين ديدارمون ... رک ميگم اونشب تا صبحش يه جورايي بهت فکر کردم توي نگاه اول ازت خوشم اومده بود!!! از تيپت قيافت ... با نمک بودي .. ظرافتتم که جا خودش رو داره ... واسه ي همين در درجه ي اول تصميم گرفتم براي اولين بار محک يه دختر رو بزنم و ببينم اهلش هست يا نه ... ميدونم ممکنه از حرفم ناراحت بشي ولي اين طبيعت پسراست دوست دارن دختري رو که ذهنشون رو مشغول کرده در درجه ي اول محک بزنن که پا ميده يا  نه ... و جالبيش اينه اگه پا بده ... نميدونم يه جورايي تمام اين کشش  يهو فروکش ميکنه!! اما امان از اونروزي که پا نده اين کشش اونقدر ادامه پيدا ميکنه تا طعم  شيرينه عشق  رو حس ميکنن!!!! همه جوره امتحانت کردم و وقتي عکس العملات رو ميديدم ... لذ ت بخش بود ... تو اهلش نبودي .. حتي چند دفعه سعي کردم با تحريک حس حسادت تورو سمت خودم بکشم!!!! حتي اومدم توي خونت و رفتارت رو ديدم ... تو خانوم بودي .. در عين آزادي نجيب بودي...دوست داشتم اين رو ... اينم برام جالب بود که تو در کنار اينکه دختر خوبي بودي شيطنت هاي خوشگلي داشتي ... و من عاشق همين شيطنتات شدم. .... توي اين چند ماه همه جوره تحت نظرت داشتم  شايد اينو نبايد بگم  ولي اکثر روزا تا شرکت دنبالت ميکردم .... حتي چند شب بهت گفتم نميام و تا صبح دم در کشيک دادم ...به دانشگاهتم سر زدم ... تو اهلش نبودي ... داستان رادم ... همون موقعه ي رقص... چشمات از اون دور همه چي رو لو داد ...  من اين لو  دادن گاه و بي گاه چشمات رو ميپرستيدم ... فقط مونده بود توي يه جمع صميميم رفتارت رو بسنجم واسه ي همين شمشک رو بهترين موقعيت ديدم ... راستش اونروز ديدم سر خوردي و سروش گرفتت ولي براي اينکه اطمينانم 100 درصد باشه اونجوري رفتار کردم .... بعدشم تصميم رو همون موقعي که توي خونت گونت رو بوسيدم گرفتم .. با تمام وجود روح و جسمت رو ميخواستم ... ميخواستم بشي عروسک ناز خودم!!!! ميفهمي؟؟؟!! فقط توي  اصفهان محمد يکم ذهنم رو مشغول کرد که اونم براي اولين بار غرورم رو زير پا گذاشتم و باهاش حرف زدم و وقتي گفت که يه زماني هم کلاسيت بوده و بعدشم باهم دورادور فاميل شدين ... خيالم راحت شد .. و وقتي از اين صميمت پرسيدم .. گفت که يه بيماري داره و توام بخاطر همدردي اين چند روز همراهيش کردي .. راستش بهت حق دادم و از اينکه بيخودي مشکوک شده بودم به وجود نازنينت خجالت کشيدم ...

اتاق دور سرم ميچرخيد ... دلم ميخواست محمد اينجا بود و تمام حرص دنيرو رو سرش خالي ميکردم .. ر چند ميدونم اون اين حرف رو از روي محبت زده و چه بسا فکر ميکرد درست ترين کار رو انجام داده !!!

از توي بغل شروين در اومدم لبخند زورکي زدم و براي اينکه مسير حرف رو عوض کنم گفتم  :

-   تو گشنت نيست ؟؟؟!!

بلند خنديد و گفت :

-   اي شيکموو بريم بيرون؟؟!!

-   نه چي دوست داري واست بپزم؟؟؟!!!

-   محکم کشيدتم بغلش و و قلقلکم داد و با خنده گفت :

-   من دلم مياد زنم دست به سياه و سفيد بزنه؟؟؟!!

-   سياه وسفيد با آشپزي فرق داره !!! 

-   چه فرقي داره ... زن من فقط بايد خانومي کنه  و به شوهرش برسه و اگه واسه ي شوهرش کم بذار هيزي ميکنه ها!!!!

اخم کردم که خنديد و رو دستش منو بغل کرد و از جا بلند شد و بردتم سمت پله ها .. نميدونم چرا ولي يهو ترسيدم ... 

-   شروين ؟؟ جيکار ميکني؟؟؟!!1

شيطون شد و گفت :

-   ميخوام يکم باهم عشق بازي کنم!!!

گنگ نگاش کردم :

-    عشق بازي چيه ؟؟؟!!! شروين من رو بذار زمين ...

بدون توجه به حرفام رو دست بردتم بالا و هر چي تقلا کردم نتونستم ازش جدا شم قلبم عين گنجشک ميزد و يهو هق هق گريم گرفت ...

آروم منو سمت اتاقش برد و بعد از اينکه رو تخت گذاشتتم بلافاصله بغلم کرد و  اشکام رو پاک کردوگفت :

-   چرا گريه ميکني؟؟؟؟!!

-   ميخواي چيکار کني ..

مهربون خنديد و گفت :

-   به من اعتماد نداري؟؟؟!!!

نگاش کردم ... چيزي که توي چشماش بود  باعث ميشد که حس کنم تنها تکيه گاهم توي دنيا بعد از بابا محسن .. اونه ... 

سرمو آروم به نشانه ي مثبت تکون دادم ...

مهربون گونم رو ناز کرد و گفت :

-   الان ساعت 5 اگه بخوايم بريم ناهار همه جا جز اين فست فودها بستن .. پس اگه دوساعت صبر کني واسه شام ميبرمت يه رستوران خيلي شيک .. بعدم من ديشب تا 3 رانندگي کردم صبحم 7 پاشدم رفتم شرکت دارم بيهوش ميشم .. افتخار ميدي توي بغلم يکم بخوابي؟؟!!!

نگاش کردم ...نميدونم توي نگام چي ديد .. آروم از جاش بند شد و پليورش رو در آورد و  با بالا تنه ي لخت دراز کشيد اون سمت تخت ...

ميدونستم آسيبي بهم نميزنه ... دلمم براش تنگ بود ... آروم خزيدم رو تخت .. چشماش بسته بود ... براي اولين بار اينجور ميديدمش..سينش يواش  بالا پايين ميرفت نميدونم چم شده بود تمام تنم داغ بود .. براي يه لحظه تصميم گرفتم .. با طمانينه کنارش دراز کشيدم و خم شدم و سرمو گذاشتم رو سينش... بعد از چند لحظه دستش آروم دورم حلقه شد ومن نميدونم چقدر طول کشيد   ولي با صداي ضربان قلبش بيهوش شدم ...

شايد اونروز عصر شيرين ترين خواب زندگيم رو کردم ... شروين بلد بود ... ذره ذره پيش ميرفت و اين .. خيلي لذت بخش بود ... اينکه کم کم ترست بريزه .. اينکه يواش يواش به وجود يکي عادت کني ... و همين باعث ميشد اين عادت عميق و عميق تر بشه ... از همه بهتر اين بود که مرد بود .... نه نگاهش نه رفتارش حتي اون موقع ها با تمام شوخي هاش کثيف نبود ... با اينکه ميدونستم با دخترا ي زيادي بوده ولي واسه ي من پاک پاک بود و اين رو از ته قلب  دوست داشتم!!!

نميدونم ساعت چند بود که با ناز و نواشهاي شروين از خواب پريدم ... به پهلو دراز کشيده بود و آروم داشت گونم رو ناز ميکرد و موهاش پريشون ريخت بود توي صورتش .. آروم دستم رو بردم سمت موهاش و بيشتر بهم ريختمش و خواب آلو گفتم :

-   موهاي اينجوري بهت مياد ...

مهربون خنديد و اونم موهام رو بهم ريخت و گفت :

-   منم موهاي شلختت رو بيشتر دوست دارم ...

خنديدم ... که باعث شد سرش رو خم کنه و آروم چال روي لپمو ببوسه ... تنم گر گرفت .. و بلافاصله از جام پا شدم که محکم کمرمو گرفت و من رو کشيد توي بغلش ... بعدم با اخم شيريني گفت :

-   کجا؟؟؟!! در نرو!!! بد تره!!!! من عين يه شير گرسنم که هرچي آهو تند تر ميدوئه بيشتر دوست دارم به چنگش بيارم ... بعدم خديد و  گوشم رو کاز کرفت ...

بدم نميومد رک ميگم ... منم آدم بودم ... ولي .. درست نميديدم ...و بد جور خجالت ميکشيدم واسه ي همين رو کردم سمتش و گفتم :

-   شروين من.... ميشه همه چي باشه به وقتش...

مهربون خنديد موهامو از صورتم زد کنار و بعدم  وبازوم رو ول کرد و گفت :

-   پس تا سه ميشمرم برو وگرنه هيچ تضميني نميکنم!!!!

سريع در حاليکه ميشمرد از در رفتم بيرون که باعث شد صداي خندش تا راه پله ها بياد .. بعدم از همون بالا داد زد :

-   برو خونه تا نيم ساعت ديگه حاضر شو بريم شام !!! باشه جوجو؟؟؟!!

با گفتن باشه رفتم سمت خودم و بعد از اينکه دست و روم رو شست لباس مناسبي پوشيدم و نيم ساعت بعد با صداي زنگ در درو باز کردم ...

موهاش رو شلوغ ژل زده بود و يکمم ريخته بودشون توي صورتش... به پليور آسمانيه با يه شلورا جين سرمه اي سير تنش بود با خنده نگاش کردم و بعد از 5 ماه حرف دلم رو زدم :

-   تو چقدددرر لباس داري!؟؟! اينارو کي ميخري؟؟؟!!

خنديد و گفت :

-   نيست که تو نداري... اکثرشو شهاب پست ميکنه!!! ميدونه سليقمو اون ميفرسته فقط کت و شلوار اينارو خودم ميخرم!! بعدم با شيطنت اضافه کرد :

-   چيه ؟؟؟!! خوشتيپم ؟؟؟!!

-   نه!! لباسات قشنگن!!!!وگرنه خودت ....

خنديد و محکم دستم رو کشيد و برد سمت ماشين و توي راه گفت :

-   وايسا به وقتش دستم بهت برسه تمام اينارو تلافي ميکنم !!!

-   حالا کو تا وقتش ...

يهو وايساد و رو کرد سمتم و گفت :

-   ببين کيانا نذار زنم با بچش با هم بيان خونه ي بخت ها!!!!!!! هي رو مخ من نرو باشه؟؟؟!!

-   خنديدم و گفتم :

-   يه بار گفتم ..مال اين حرفا نيستي داداش ... 

نگاه شيطوني کرد و گفت :

-   مثل اينکه توهم بدت نمياد هي کشش ميدي ...

لبامو جمع کردم ودلم ميخواست تا ميخوره بزنمش که با ديدن قيافم بيشتر خنديد و با عصبانيت گفتم :

-   خدا .. کي دانشگاه  شروع ميشه من از شر تو راحت بشم يه دو ساعت وگرنه خونه و ..شرکت ...همش تو!!!

غش غش خنديد و بعد از اينکه از در پارکينگ اومد بيرون و گاز داد رو کرد سمتم و گفت :

-   ايشاا.. همونجوريه که توميگي و توي دانشگام از شر من خلاص ميشي بعدم ابروهاشو انداخت بالا و به يه لبخند زير پوستي به راهش ادامه داد ... 

انگار يه چيزي رو داشت از من قايم ميکرد .... بد جور مشکوک بود واسه ي همين با دقت شروع کردم موشکافامه  صورتش رو برانداز کردن ...که باعث شد با خنده برگرده  سمتم و بگه :

-   زور نزن!! سي سالم اينجوري بهم خيره شي نميفهمي توي کلم چيه .. همه که مثل من ازين هنرا ندارن!!!

شونه هامو انداختم بالا و گفتم :

-   مگه به اين يه هنرت بنازي!!!!

خنديد و گفت :

-   نترس هنراي ديگم دارم منتها به وقتش!!!!

چپ چپ نگاش کردم و با گفتن بي تربيت خندش شدت گرفت و گفت :

-   تو ذهنت منحرفه ... منظورم هنر خانه داري و بشور بساب و اينا بود بابا!!! تازه قلاب بافيم بلدم!!!

ديگه نتونستم خودم رو کنترل کنم زدم زير خنده که با نده ي من مهربون نگام کرد و گفت :

-   آهان حالا شد هميشه بخند ..جانم!!!

شام رو توي يه رستوران خيلي شيک و در عين حال يکم شلوغ خورديم راستش من خودم به شخصه از رستوران هاي خلوت خوشم نميومد و شروينم با من موافق بود و ميگفت اينجوري آدم اشتهاش بيشتر باز ميشه ... تمام مدت غذا خوردن نگاه هاي پر حسرت بعضي دختراي جوون رو روي شروين و خودم احساس ميکردم ..شروين ظاهرش حرف نداشت و از ظاهر گذشته فوق العاده رفتار و صداي گيرايي داشت و از اين لحاظ بهش ميباليدم .. متاسفانه هر چي محبتاش به من بيشتر ميشد ترس از دست دادن ونبودنشهم  افزايش پيداميکرد و باعث ميشد توي قايم کردن رابطه ي قبليم مصمم تر باشم... من نميخواستم ريسک کنم .. پيش خودم گفتم اگه يه روزيم بفهمه حداقل تا اون روز از حضورش لذت بردم .. چه الان چه 3 سال ديگه  اگه به خاطر اين موضوع ميذاشتم کنار من دق ميکردم .... مزيت سه سال ديگه به اين بود سه سال بيشتر از حضورش لذت ميبردم .. شروين مردي نبود که به آسوني بشه ازش گذشت .. اونقدر خوب بود که کارنامه ي بدشم ذهن من رو درگير نکنه ... هر چند مشوق خوبي براي نگفتن تنها راز زندگيم بهش بود ...

به هر حال اونشبم به يه برگ از خاطره هاي خوب زندگيم تبديل شد .. غافل از اينکه در هميشه  در روي يک پاشنه نميچرخه و زندگي  پر از فراز و فرودهايي  که زيباييش رو صد برابر ميکنه و تحمل سختي ها رو ساده ....

فصل بيست و سوم :

 يک هفته ي ديگم گذشت يه هفته اي  که با وجود کارهاي زياد شرکت و گرفتاري شروين مثل هميشه شيرين بود .. توي اون يه هفته فهميدم شروين علاوه بر خصا ئص ديگش .. بين کار رو زندگيش يه حريمي قائل ميشه و توي اوج خستگيم بازم هواي من رو داره ... 

اونشب موقعي داشتيم از شرکت بر ميگشتيم  شروين رو کرد بهم وگفت :

-   فردا کلاست شروع ميشه ؟؟؟!!! 

-   واي آره!!! شنيدم اين ترم خيلي  سخته و کارش زياد تازه سمينارم دارم ...

-   سمينارت رو با کي برداشتي؟؟؟!!

-   دکتر مقطعي ... فکر کنم پروژمم با اون بردارم!!!

-   خوب کاري کردي منم پروژه ي ليسانسم رو با اون برداشتم!!

بعدم ادامه داد :

-   ديگه  چيا داري؟؟؟!!

-   مديريت مصالح و مواد!!! 

ابروهاش رو داد بالا و گفت :

-   با کي؟؟!!

-   نميدونم قرار بود دکتر  اصغري ارئه بده!!! ولي توي پرينتم اسم کسي رو ننوشته!!!

هرچند فردا دارم معلوم ميشه استادش کيه  ...

سري تکون دادو گفت :

-   فردا مواظب خودت باشيا ... با پسرام حرف نزن!!!!

خندم گرفت ... 

-   حالا حرفم بزنم هم کلاسيامن ديگه!!!

اخمي کرد و گفت :

-   اونوقت منم ميرم با رامش همش حرف هاي خوب خوب ميزنما!!!

غش غش خنديدم . بازوشو نيشگون گرفت ... اونقدر عضله داشت که دست گوشتش نميومد توي دست و با حرص آخر يه مشت زد .. توي پارکينگ بودي که گفت :

-   روي شوهرت دست بلند ميکني ضعيفه .. بعدم  ماشين رو خاموش کرد و دوييد دنبالم توي راه پله قلبم تند تند ميزد و با تمام توان دوييدم  ولي سر پيچ آخر کمرمو رو گرفته و بلندم کرد انداختتم روي دوشش از اونجا که تا حدودي ترس از ارتفاع داشتم جيغ خفيفي کشيدم با مشتام يواش ک.بيدم پشتش و گفتم بذارتم روي زمين ولي گوشش به اين حرفا بدهکار نبود و بعد از اينک از توي کيفم کليدامو در آورد و در رو باز کرد يه راست رفتسمت کاناپه و من رو انداخت روش و خودش خيمه زد روي تنم .. با دستام در حالي که  سعي ميکردم فاصله رو حفظ کنم .. جيغ ميزدم و ميخنديدم .. اونم سرش رو بازور فور ميکد توي صورتم و گونه هامو ميبوسد بعدشم با خنده گفت :

-   که با پسراي دانشگاتون صحبت ميکني!! زبونت رو بچينم!؟؟؟!!بعدم پرو پرو دست روم بلن ميکني!!!

دستامو که حائل بود توي يه حرکت ... محکم گرفت و لباش رو آورد نزديک لبم ...و براي چند ثانيه بهم خيره شد و.. مطمئن بودم دوبه شکه که ببوسدم يا نه .. من تجربه ي بوس لب رو نداشتم و توي اون چند ثانيه تنها فرماني که مغزم بهم داد اينکه شيطون بخندم و آروم لبامو بذارم روي لبش... 

براي چند ثانيه انگار برق به تنم وصل کردن ...قلبم تند زد و حس شيريني توي وجودم پيچيد ... جشمام پر از اشک شد .. جدا که شدم .. آروم نگاش کردم .. توي چشماش چلچراغ روشن بود ...نميدونم چرا سرمو انداختم پايين و چند قطره اشک از چشمم چکيد ... ميدونستم غمگين نيستم  ولي نميدونستم چرا بغض کرده بودم .. ميدونستم از هميشه شاد ترم ... آروم دور تا دورم رو گرفت و محکم بغلم کرد و زير گوشم گفت :

-   دوست دارم خانوم من!!!

آروم اشکم رو پاک کردم و نميتونستم نگاش کنم .. اونم فهميد واسه ي همين حرفي ديگه اي نزد  هونجوري موهام رو نوازش کرد و زير لب قربون صدقم رفت ...خودم بيشتر توي بغلش جا دادم .. ميدونم منتظر بود ..منم بگم چقدر دوستش دارم .. خودمم توي گلوم گير کرده بود اين حرف ولي به سختي قورتش دادم و گذاشتم  به وقتش!!!!

يکم که گذشت مهربو زير گوشم گفت :

-   شنيده بودم دخترا وقتي براي اولين بار لباشون رو ميبوسن اينجوري اشک ميريزن علي الخصوص اگه طرف شون رو ... خيلي عزيزي خانوم!!! خيلي .. 

برگشتم و محکم دستام رو دورش گردنش اندختم و سفت بغلش کردم ... آروم گونش رو بوسيدم و بعدم دوييسدم سمت آَشپزخونه ...

اونشب يه شام ساده کنار هم خورديم .. شامي که بيشتر تي سکوت لبها و پرحرفيه چشم ها گذشت ... قلبم  هر روز لبريز تز از عشقش ميشد و ميفهميدم خدا گر زحکمت ببندد دري زرحمت گشايد در ديگري... شايد قسمت اين بود من عشق رو خودم تجربه کنم و  نه صرفا به  خاطر دوست داشته شدن علاقه مند بشم!!!

بگذريم  فردا صبح ساعت نزديکاي 6 بود از خواب پاشدم با وجود اينکه شروين گفته بود بيدارش کنم تا من رو برسونه ولي دلم نيومد و براي اينکه بيشتر استراحت کنه  بيدارش نکردم بعد از خوردن صبحانه حاضر شدم و راه افتادم سمت دانشگاه نزديکاي 7:15 بود رسيدم کلاسم ساعت 7:30 تا 12:30 بود و بخاطر 6 واحدي بودنش زمان طولاني اي داشت!!!بعد از اينکه شماره کلاس رو از روي برد ديدم رفتم سمت کلاس!! ريحانه هم گويا اين کلاس رو برداشته بود چون درست پشت من وارد شد و بعد از سلام و احوالپرسي يهو با يه ذوقي گفت :

-   واييييييييي کيانا نميدوني چيا شنيدم گويا استاد اين درس جيگريه که دومي نداره ..

ابروهامو دادم بالا و با خنده گفتم :

-   خوب اصلا تو بگو دل و قلوه چه دخلي به من و تو داره !!1

-   خره زن نداره !! يه کيس مناسبه!!!

-   حالا فاميليش چي هست ؟؟! 

-   نميدونم دکتر امجد ... دکتر ماجد يه همچين چيزايي!!!!

خنديدم و گفتم :

-   خوبه پس برنامه ي اين ترمت امجده!!!! اون ترم که ازون پسر سال دوميه خيري نديدي!!!

اخماش رفت توهم و گفت :

-   اه اه! من رو ياد اون مرتيکه از خود راضي ننداز فعلا امجد رو بچسب ...

نزديکاي ساعت 8 بود که تقريبا همه اومده بودن ولي از استاد بقول ريحانه جيگر خبري نيست ..داشتيم ديگه کم کم نا اميد ميشديم ه ن رو به  جمع دخترا کردم و گفتم :

-   بهتر نيست يکي بره پايين بپرسه  ببينيم اصلا مياد يا نه ؟؟؟!!

ريحانه رو کرد بهم و گفت :

-   قربون دستت خودت برو ديگه!!!

يکي از پسرام رو کرد سمت من و گفت :

-   خاونم کمالي راست ميگن اگه مقدور شما تشريف ببريد ..

-   شونه هام رو بالا انداختم  و رفتم سمت دفتر آموزش و بعد از اينکه وارد شدم از کي از خانوم ها پرسيدم استاد درس مديريت مصالح نيومدن ...

-   چرا اتفاقا چند لحظه پيش بود رفتن سمت کلاس ... 

من کسي رو تو راه نديده بودم سرم رو تکون دادم و بع از تشکر از دفتر اومدم بيرون نگاهي به دور و بر انئاختم و بدو رفتم بالا موقعي که رسيدم دم کلاس  .. از در بسته و سکوت ميشد فهميد استاد سر کلاسه ...واسه ي همين نفسي تازه کردم و آروم در زدم که با صداي بفرماييد  وارد شدم .....سر که بلند کردم  با ديدن شروين سلام توي دهنم ماسيد......

بر خلاف من اون اصلا شوکه نشد هيچ با يه اخم رو کرد به من  و گفت :

-   خانوم محترم ديرکه مياييد  ... سلامم که بلد نيستيد ... چرا خشکتون زده .. بفرماييد سر جاتون ...

به خودم اومدم و با اخم غليظي گفتم :

-   من دير نيومدم بچه ها ميدونن رفتم بپرسم شما که دير کرديد کي تشريف مياريد ...

سرشو تکون داد و گفت :

-   هرچي وقت کلاس رو نگيريد 

بعدشم بي توجه به من شروع کرد ادامه صحت کردن ... نميدونم چرا بد جورييي حرصم گرفته بود پرررو!! با خوم فکر کردم انگار نه انگار من نامزدشم .. حالا اون بخوره توسرش نميتوست بهتر  صحبت کنه ؟؟؟!!!! با صداي ريحانه به خودم اومدم که گفت :

-   ديدي چه تيکه اي .. توام دم در شوکه شدي ديديش!!! راستي اسمشم مجد بود نه امجد!!!

هييييس غليظي و گفتم و کلافه به حرفاي استاد گرامي گوش جان سپردم .. الحقم صداش اونقدر گيرا بودو  اونقدر خوب مطلب رو ادا ميکرد که دلخوريم رو گذاشتم کنار و تمام حواسم رو دادم به درس ...اونروز شروين  به جز ده دقيقه آنتراکت يه سره تا ساعت 12:30 د رس داد و جالبش اينجا بود هيچ کسم اعتراضي نکرد و يه جورايي همه مشتاق ادامه ي کلاسام بودن ... وقتي که کلاس تموم شد شروين نيم نگاهي بهم انداخت و از در کلاس رفت بيرون وسيل عظيم بجه هام دختر و پسر پشت سرش!!!!

توي همين حين ريحانه رو کرد به من و گفت :

-   ديدي طرف چه جنسيه!!!!!!؟؟؟؟!!

حرصي بودم واسه ي همين گفتم :

-   Fake ( تقلبي!) بابا!!! ازين چيني بنجلاست ..

ريحانه اخم الکيه با نمکي کرد و گفت :

-   به عشخه!!! من تووهين نکن کلامون ميره توهم!!!

خنده اي کردم و گفتم :

-   پاشو پاشو که اين عشق و عاشقيا واسه ي حاجي تنبون نميشه ترم پيش رو هم بکن آويزه ي گوشت ..

شکلکي در آورد  و با هم راهي شديم سمت در خروجيه دانشگاه و دم در به خاطر مختلف بودن مسير ها از هم جدا شديم... 

اصلا حوصله ي شرکت رو نداشتم واسه ي همين پياده رفتم سمت تاکسي خطيا تا برم خونه ... ميخواستم از خيابون رد شم که با بوق ممتد ه ماشين برگشتم و با ديدن شروين خندون پشت رول ... اخمي کردم و در تلافيه حرکت صبحش بي توجه از خيابون رد شدم   تازه رفته بودم اونور و داشتم از رو پل رد ميشدم که برم توي پياده رو که شروين بازومو و گرفت و تقريبا با عصبيانيت گفت :

-   چرا عين بز سرتو ميندازي پايين ميري؟؟؟؟!! اين حرکت يعني چي!!؟؟ 

با عصبيانيت بازومو از دستش کشيدم بيرون و گفتم :

-   نه با اون توهين هاي سر کلاست عين طاووس ديدمت ...پلک پلک بزنم؟؟؟!!!

يهو بلند خنديد و گفت :

-   آآآآآهاااان .....  خدايي داشتي جذبه رو تو کلاس..!!!

-   هر هر هر !!!!!  

-   اون رفتارم مال اين بود که ... مگه من بهت نگفتم بيدارم کن؟؟!! گفتي باشه!!! منم ديگه ساعت نذاشتم روز اولي نيم ساعن دير اومدم!!!!

چپ چپ نگاش کردم  و گفتم :

-   اولن شما اونقدر موذي تشريف داري که به من نگفته بودي واسه ي چي بيدارت کنم منم فکر کردم ميخواي برسونيم گفتم مزاحم خوابت نشم ... حالا از قردا صبح ميدونم چجوري بيدارت کنم!!!

باز خنديد و در حاليکه دستم و به نرمي توي دستش گرفت و داشت از خيابون رد ميکرد گفت :

-   خواستم جوجو رو سورپريز کنم!!!!

-   بله!! شوکه شديم!!!

موقعي که سوار ماشينش شديم  .. رو کردم بهش و گفتم :

-   حالا چي شد اومدي درس برداشتي دانشگاه؟؟؟؟!!!

خنديد و گفت :

-   به پيشنهاد استادم ...اونروزم که تو من رو توي آموزش ديدي اومده بودم بگم کارم زياده قبول نکنم ولي وقتي ديدم تو اون درس رو برداشتي ..

بعدم شيطون خنديد  ....

چقدر وقتي اينجوري ميخنديد دوستش داشتم ... مهربون شد نگام و آروم خم شدم سمتش  و گونش رو بوسيدم ...

دستم و گرفت تو دستش و برد نزديک لبش و بوسيد ...بعدم بدون حرف خودش رفت سمت خونه موقعي که داشتم پياده ميشدم .. رو کردم سمتش و گفتم :

-   شروين؟؟؟!!

-   جانم؟؟؟!!

-   چه غذايي دوست داري؟؟؟!!!

لبخند مهربوني زد و گفت :

-   تو خودت يه چيزي درست کن!!! من همه چي دوست دارم!! هر چند که راضي به زحمتت نيستم !!!

مهربون خنديدم و گفتم :

-   من از ته دل گفتم!!!!

-   ميدونم خوشگلم!!! مواظب خودت باش درسم بخون که استادتون سخت گيره!!!

خنديدم و دست تکون دادم و رفتم توي خونه!!!وشب شروين طرفاي  8 بود که اومد و خونه ويه راست اومد آپارتمان من .. نميدونم چرا ولي بد جور گرفته بود .. با ديدنش لبخندي زدم و گفتم :

-   چيه استاد کشتيات غرق شده؟؟؟!!

لبخند محوي زد و گفت :

-   هيچي خانوم .. خستم!!! بعدشم رفت سمت دستشويي ...

توي همين حين اومدم کتش رو آويزون کنم که موبايلش لرزيد و از توي جيبش درآوردم با ديدن  اسم رامش روي صفحه يهو تمام تنم يخ بست و ضربان قلبم شدت گرفت ... به خودم مسلط شدم  خزيدم توي آشپزخونه و دکمه ي اتصال رو زدم که صداي جيغ رامش توي گوشم پيچيد ....:

-   سواستفادهات رو از من کردي  و حالا زنگ ميزنم سر بالا جوابم رو ميدي زن نيستم اگه اون شرکت رو رو سرت خراب نکنم!!معلوم نيست سرت با کدوم آکله گرفته اي گرمه که ديگه محل من نميذاري.. ولي مهندس مجد .. از مادر زاده نشده کسي رامش رو بذاره سر کار ...

نميدونم چرا ولي يه بغض بدي چنگ انداخته بود توي گلوم به گوشي خيره بدم که يهو شروين از پشت بغلم کرد و آروم گوشي رو از دست گرفت و گذاشت رو ميز اومدم از بغلش بيام بيرون که محکم تر من رو چسبوند به خودشو سرمو گذاشت رو سينش... 

نفس نفس  ميزدم و کم کم اشکم سرازير شد ... آروم توي گوشم نجوا ميکرد :

-   گريه کن قربونت برم بذار آروم بشي... ميخواستم بهت بگم گفتم شام بخوريم بعد ... 

شروين مال توئه ها!!! نبينم اشکاتو!!!!! با هق هق گفتم :

-   شروين من رو بيشتر ... نذاشت حرفم ادامه پيدا کنه و با خشونت چونمو گرفت تو دستشو سرمو گرفت جلو صورتش ... با عصبانيت گفت :

-   - ببين دختر کوچولو هر مردي توي زندگيش يه بار اينجوري عاشق ميشه .. ميفهمي؟؟؟!! من واسه ي اونايي که قبل تو بودن ترم خورد نميکنم!!!!!!! کيانا بفهم .. من 32 سالمه ... وقتي بهت گفتم دوست دارم يعني تا آخرش هستم .. هرچي پيش بياد!!! ميفهمي؟؟؟!!! اينو تو مغزت فرو کن!!! هر اتفاقي بيفته من از جونم دست ميکشم ولي از تو نه...

بعد از اين حرفاش محکم لباشو گذاشت رو لبم ... فقط اينو ميدونم انگار يه آرامش بخش قوي بهم تزريق شد ... رک ميگم از محبتاي ناگهانيش غرق لذت ميشدم ....و دلم ميخواست زمان وايسه ....!!!!!!!!!!  

اونشب ديگه نه من حرفي از رامش زدم نه اون صحبتي کرد ... شب بعد از اينکه رفتش توي تخت دراز کشيدم به تنها چيزي که فکر ميکردم حرفها و بوسه ي آخرش بود ... نميدونم خيلي لذت بخش بود يه نفر اعتماد رو مثل يه بذر تو دلت بکاره و بعدش شروع کنه به آيبياريش و کم کم اين اعتماد يه نهال زيبا بشه توسينت و ميوه اش يه عشق ناب باشه ... من همه جوره شروين رو دوست داشتم و خندش اخمش .. همش برام دوست داشتني بود و از همه مهمتر تجربش بود نه تنها ناراحت نبودم بلکه خوشحال بودم که با يه مرد پخته طرفم که تمام حرکات و رفتارش به جاست!!!!!

فصل بيست و چهار :

بهار در راه بود و خيابون ها  توي هفته هاي اول اسفند جاي سوزن انداختن نبود ... قرار بر اين بود طرفاي 20 اسفند خانوم فرخي از پاريس بياد واسه ي تعطيلات بريم شيراز و همه چي رسمي بشه  ... بابا محسن به خاطر شرايط خوب شروين معتقد بود عقد و عروسي باهم باشه و من يه جورايي احساس ميکردم به خاطر تجربه ي تلخ دوران  نامزديه قبلي دوست داره که هر چه زود تر ما بريم سر خونه زندگيمون هرچند اينا هيچ کدوم دليلي بر دوام زندگي نبود ولي خوب خيالش اينجوري راحت تر بود!!! جالبيش اينجا بود توي اين مدت روزي نبود که يکي از اعضا خانوادم چه مادر چه کتي و چه خود بابا بهم گفتن داستان محمد به شروين رو گوشزد نکنن  ولي من انگار با خودمم سر لج افتاده بودم ... يه جورايي توي سرم فقط اين جمله ميپيچيد!!! هر چه بادا باد .... 

تقريبا ده روز به اومدن خانوم فرخي مونده بود و کلي کار داشتيم شروين ميخواست  يه دست حسابي به سر و گوش خونه بکشه و بقول معروف براي اومدن مادرش آمادش کنه!!! منم  آمادگيه خودم رو اعلام کردم چون ميدونستم آخر سال و کاراي شرکت  و حساب کتابا به شدت زياده دلم نيومد درگيره اينجام بشه کلاساي دانشگاهم که فقط دو جلسه قبل از عيد تشکيل شده  بود رو هم   با بهانه ي سفر  موکول کرده بود به بعد از عيد ....

خوبيش اين بود توي اون مدت شروين ماشين رو در اختيارم گذاشته بود و منم مدام يا توي خريد اجناس جديد براي خونه  بودم يا داشتم پا به پاي زينت خانوم چه توي آپارتمان خودم چه توي آپارتمان شروين کار ميکردم!!!! البته جسته گيخته سري به شرکت ميزدم .. اين وسط بچه ها يعني آتوسا و فاطمه و سحر بيش از همه از غيبت هاي گاه و بي گاه من شاکي بودن و ميگفتن معلوم نيست تو پيش مجد چه پارتي اي داري که اينقدر لي لي به لالات ميذاره..و منم با بهانه ي کلاساي دانشگام و اينکه قرار بر اين شده هرروز ميام حقوق بگيرم قضيرو ماست مالي ميکردم و اونام اونقدر خودشون درگيره روزمرگي بودن که به پروپام نپيچن!!!

از طرفي بعد از اون تماس رامش نميدونم شروين بهش چي گفت و چي گذشت بينشون ديگه توي شرکت آفتابي نشد و نقشه هاي پارت سوم پرژه ام با موفقيت تحويل داده شد و عملا قرار داد ما با ايران پايا به پايان رسيد و باعث شد شروين يه نفس فوق راحتي بکشه ..

بالاخره چشم بهم گذاشتيم بيستم اسفند شد شبش قرار بود خانوم فرخي از  فرانسه برگرده .. استرس بدي داشتم هرچند پاي تلفن که باهاش حرف زده بودم  ترسم تا حدودي ريخته بود ولي خاطره ي روز اول توي آژانس املاک آقاي سخاوت همش جلو چشمم بود .. شروينم انگار يه استرسي داشت ولي سعي ميکرد به خاطر من نشون نده ... واز صبحش وقت آرايشگه داشتم و علاوه بر تميز کردن ابروهام اون يکم لايت روش رو دوباره تجديد کردم و اين بار يکم پرتر ...علاوه بر رسيديگي به خودم تقريبا همه چي براي پذيرايي هم  مهيا بود و پرده هاي اون سمت رو عوض کرده بودم و  همچنين تمام ملحفه ها و کوسن هارو... هرچند سعي کرده بودم تم رنگ ها همون بشه ولي کلي به خونه روح داده بود و جالبيش اينجا بود که شروين خيلي راضي بنظر ميرسيد  و  مدام راه ميرفت و لپم رو ناز ميکرد و گاهي وقتا ميکشيد و ميگفت :

-  قربون سليقت برم کيانايي!!!!

ساعت نزديکاي هشت بود که شروين از سمت خودش زنگ زد و گفت تا نيم ساعت ديگه حاضر باشم که تا 10 فرودگاه باشيم ... 

ترجيح دادم لباس رسمي بپوشم واسه ي همين يه شلوار پارچه اي خوش دوخت قهوه اي  و يه پانچوي کرم تنم کردم و يه روسري صورتي کرم سرم و با يه کيف و کفش قهوه اي سوخته تيپم رو تکميل کردم ... آرايش ميح صورتي کرمم کردم و در کل بد نشدم!! حلقه اي که شروين خريده بود رو انداختم دستم رفتم پايين ... شروين که خيلي وقت بود کليد آپارتمانم رو داشت روي مبل نشسته بود و سرشو تکيه داده بود به پشتيش و چشماش رو بسته بود ..... يه جين مشکي پوشيده بود با پليور سبز ... بامزه شده بود .. توي خواب عين پسربچه ها ميشد.. بد جور هوس کردم ببوسمش ... واسه ي همين آروم لبام رو گذاشتم روي پيشونيش و اومدم برم کنا که مچ دستم رو گرفت و گفت :

-   کجا؟؟؟؟!!!

-   هيچي به خدا .. ميخواستم بيدارت کنم ...

-   نميخواي جوابش رو بدم؟؟؟!!!

لبخند زدم که از جاش بلند شد و پيشونيم رو بوسيد و  با خنده گفت :

-   تا يه ماه ديگه جواب اين بوسه ها خيلي شديد تر ازين حرفاست ... امشب آوانتاژ دادم!!!

نفس عميقي کشيدم و براي عوض کردن حرف گفتم :

-   دير ميشه ... بريم .. 

آروم سرش رو تکون داد پشت من از در امد بيرون .. توي راه تمام مدت به سکوت گذشت ... و موقعي که رسيديم .. نميدونم توي نگام چي ديد که آروم دستم رو توي دستش گرفت و گفت :

-   نترس کيانا مامان زن خوبين ... درسته با من قهر بوده ولي ... مطمئنم رفتارش با تو خوبه!!!

لبخندي زدم و سرم رو تکون داد ... تقريبا نزديکاي ساعت 11 بود که از دور خانوم فرخي رو ديدم به شروين نشونش دادم ... چشماش برق زد معلوم بود خيلي دلتنگه مادرش بوده و به روش نمياورده .. با رسيدن خانوم فرخي هر دو باهم سلام کرديم ... خانوم فرخي لبخند دلگرم کننده اي به من زد و نگاه طولاني به شروين کرد ... و بعد از چند ثانيه مادر و پسر همديگرو به آغوش کشيدن ..شروين حرفي نميزد ولي چشماش رو بسته بود و ميتونستم احساس کنم داره  عطر تن مادرش رو با تمام وجود بو ميکشه... بعد از تقريبا يک دقيقه خانوم فرخي در حاليکه داشت اشکاش رو پاک ميکرد ... به شروين گفت :

-   ولم کن بچه !!! خفم کردي بذار کيانارم ببينم ... 

شروين خنده ي بلندي کرد و مامانش اومد سمت  من و با مهربوني من رو بغل کرد و بوسيد ..

-   خوش آمديد خانوم فرخي ...

لبخندي زد و گفت :

- توام به جمع مجد ها خوش اومدي!!!! 

هر سه زديم زيز خنده چقدر با اون زن توي آژانس فرق داشت و سرزنده بود... نميدونم ولي احساس ميکنم از اينکه پسرش داره  سر وسامان ميگيره خيلي خوشحال بود...

شروينم خيلي شاد بود و تمام مدت راه با مادرش شوخي کرد و مارو ميخندوند ... تقريبا ظرفاي 1 بود که رسيديم و خانوم فرخي به دليل خستگي راه و سن زياد  زود رفت تا بخوابه و باقي صحبت ها رو موکول کرد به فردا ..

با خوابيدين مادر شروين منم قصد رفتن کردم که شروين جلومو گرفت و گفت  :

-   مامان اينجاست ... امشب رو همين جا بمون ..من رو ي کاناپه ميخوابم توام برو توي اتاق من ...

-   آخه ...

انگشت رو گذاشت روي لبم ... نگاش پر از خواهش بود ...

فبول کردم ... تا ساعت 2-2.5  باهم حرف زديم  حتي نگذاشت برم لباس راحتي بپوشم واسه ي همين يکي از تي شرت هاش رو داد تبه من و خودش از اتاقش رفت بيرون ... منم با لذت لباسش رو که برام تقريبا عين پيراهن بود رو تن کردم و رفتم توي تختي که بوي شروينم رو ميداد ... برام جالب بود حرکت امشب نشون ميداد که چقدر از تنها بودن توي اين چند وقت ناراحت بوده که دوست داشته امشب دور هم باشيم و چشماش اونجوري اصرار ميکرد ...توي همين فکرا بودم که از خستگيه اونروز نفهميدم چجوري بهواب رفتم ...

صبح با نوازش هاي که رو گونم ميشد از خواب بيدار شدم و شروين رو مثل هميشه مرتب و منظم کنار تختم ديدم ...  

لبخند به لب تا ديد چشمام رو باز کردم گفت :

-   راستش اگه ساعت 1 نبود و من و مامان گرسنمون نشده بود محال بود بيدارت کنم با اين حرف بدون توچه به لباسي که تنم بود از جام پريدم و گفتم :

-    آبروم رفت کتش زودتر بيدارم ميکردي ..

يه لحظه  با نگاه شروين که به پاهام خيره شده بود به خودم اومدم جيغ زدم و دوييدم توي دستشويي ... صداي خنده ها شروين پشت در ميومد که ميگفت :

-   حالا در چرا ميري؟؟؟؟!!! يه ماه ديگه ميدوني اگه در بري چي ميشه ...؟؟؟!!

سرمو از لاي در بيرون کردم  و خيلي جدي گفتم :

-   خواهش ميکنم برو بيرون شروين!!

لبخن مهربوني زد و با يه ببخشيد از در رفت بيرون ...

نيم ساعت بعد نميز و مرتب رفتم پايين خانوم فرخي با روي باز پذيرام شدو رو کرد به شروين و گفت :

-   تو برو غذا بگير ديگه شايد من و عروسم بخوايم يکم از خودمون حرف بزنيم ..

شروين چشماش رو ريز کرد و گفت :

-   واي به حالتون اگه پشت من صفحه بذارين و بدم با خنده کتش رو برداشت و رفت ..

بعد از رفتن شروين خانوم فرخي رو کرد به من و گفت :

-   کيانا جون خيلي خوشحالم  که شروين  يه زن خانوم و با لياقتي مثل تورو پيدا کرده رک ميگم چند ماه پيش که ديدمت ميترسيدم توام مثل دختراي ديگه باشي و سريع با دوتا شوخي و خنده ي شروين ... ولي وقتي بهم زنک زد و گفت يکي رو دوست داره و ميخواد باهاش ازدواج کنه فهميدم نجابتت ستودنيه ... شروين مرد زيرکيه و فوق العاده شبيه پدرشه ...

لخند زدم و گفتم :

-   شما لطف داريد ... 

خانوم فرخي دستم رو توي دستش گرفت و بي مقدمه گفت :

-   کيانا راجع به نامزد قبليت هنوز به شروين نگفتي؟؟؟؟!!

متعجب نگاش کردم که با محبت لبخندي زد  گفت :

-   من همه چي رو ميدونم يعني علاوه بر اين که پدرت زنگ زد ... سخاوتم بهم گفته بود ...اينکه ام شروين نميدونه به خاطر اينه که من به سخاوت سپردم رفي نزنه وگرنه اون دوماه پيش سخاوت رو براي تحقيق به شيراز فرستاده بود ...

خون توي رگهام حرکتش تند تر از هر وقت ديگه اي بود ... خانوم فرخي دستم رو توي دستش گرفت وگفت :

-   کيانا غصه نخور ... من به شروين حرفي نميزنم و اين نگفتن توروهم درک ميکنم!!! شروين پسر من پاره ي تن منه و بخاطر شباهتش با مجد يه حس متفاوت با پسرهاي ديگم بهش دارم!!! ولي من بهت حف بدم که نخواي بگي ... و ازت ميخام تا زماني که خودش نفهميده تو حرفي نزني...

تو نجيبي ... من اين رو ميدونم ... ولي شروينم مثل پدرش کمال طلبه .. اگه الان بفهمه همه چي رو بهم ميزنه ...ولي بعد از ازدواج اگه بفهمه .. بعيد بدونم جز يه مدت قهر کار ديگه اي بکنه ...

بغض کردم و گفتم :

-   از کجا اينقدر مطمئنيد؟؟؟؟؟؟!!! 

لبخندي زد و گفت :

-   از اونجا که با يه نمونش زندگي کردم ...مجد و شروين علاوه بر چهرشون  اخلاقاي مشابهي هم دارن ... مجدم قبل از ازدواج با من شيطنت ها زيادي داشت .. و همه ميدونستن ... ولي موقعي که من رو توي راه دبيرستان ميبينه عاشقم ميشه و با خودش عهد ميبنه اگه من بهش جواب مثبت بدم توبه کنه ... من نامزد نداشتم ولي عاشق پسر عموم بودم  و بخاطر اختلاف و عمو و پدرم همه با اين وصلت به شدت مخالف بودن علي الخصوص زن عموم که چشم ديدنم رو نداشت ...بهر حال  متاسفانه يا خوشبختانه ازدواج سر نگرفت و پسر عموم به زور عموم يه زن از فاميل هاي مادريش رو گزفت بعد از اون داستان من مدت ها افسرده و مغموم بودم  و  با خودم عهد بستم که اولين خواستگاري که اومد بهش بله بدم و اون شخص کسي نبود جز مجد ...پدرم اول بخاطر سابقه ي بدش با مجدم مخالف بود ولي وقتي بيماري و ضعف من رو ديد کوتاه اومد من و مجد عقد کرديم ... کم کم محبتاي وقت بي وقتش به حدي در من اثر کرد که عشق قديميم رو به کلي به خاک سپردم و معبودم شد خودش ... ولي توي شب عروسي نميدونم از کي و از کجا فهميد که من پسر عموم رو دوست داشتم و به خاطر فرار از دست پدرم زنش شدم هزار و يک حرف ديگ که تهمت هاي ناروايي بيش نبود ... اولش برخوردش با من تند و بد بود ولي کم کم وقتي بهش ثابت کردم چقدر دوستش دار اونم شد همو آدم با محبت زمان قبر محبتي که هيچ وقت توي دوران زندگيم ذره اي کمرنگ نشد ...

خانوم فرخي بغض کرده و بود ميدونستم شديد دلتنگ همسرش واسه ي همين سکوت کرم تا خودش دوباره شروع کنه و توي اين مدت با سبک سنگين کردن حرفاش به اين نتيجه رسيدم خودم درست ترين راه رو پيش گرفتم و باخودم عهد بستم تا زماني که خود شروين متوجه نشده حرفي نزنم ...

اونروز تا زماني که شروين بياد خنوم فرخي از شروين و خاطره هاي زمانن کودکيش گفت با اومدن شروين و بيان دوباره ي بعضياشون از زبون خودش بازار خنده به راه بود و بعدشم نوبت به سوغاتي هايي بود که خانوم فرخي برامون آورده بود و الحقم براي من يکي سنگ تموم گذاشته بود و يک چمدون پر از انواع کفش و کيف و لباس  از بهترين مارک ها آورد بود و جالبيش اينجا بود همه فيت تنم بودن و کسي جز شروين نميتونست ايقدر دقيق سايز بده ... حالا اون از کجا با اين همه دقت سايز من رو ميدونسته ... ديگه الاه و اعلم!!!!!  و خوش نکته اي بود!!!!

همچنين اونشب  قرار بر اين شد تا سه روز ديگه شروين کاراي شرکت رو جمع و جور کنه روز 24 اسفند راهي شيراز بشيم ... 

توي اون چند روز در نبود شروين با خانوم  فرخي بيش از پيش آشنا شدم  برخلاف تصور اوليه به معناي واقعي کلمه با محبت و خانوم بود و فوق العاده با شعور و دنيا ديده ... از طرفي احساسم بهم ميگفت که ايشون هم من رو پسنديده و يه جورايي محبتاش بهم من رو ياد محبتاي مامان نوشين به خودم ميانداخت ....

سه روز ديگم  عين برق گذشت و بالاخره رفتيم شيراز و روز خواستگاري رسمي من فرا رسيد همه بالاخص شروين و بابا محسن بي نهايت خوشحال بودن و خودمم که ديگه هيچي ... رو ابرا ... طبق صحبت هاي دو خانواده قرا بر اين شد که  عقد و عروسي روز پنج شنبه اول ارديبهشت توي شيراز برگزار بشه تا توي اين فرصت يک ماهه شروين  و خانوم فرخيم بتونن ترتيب کارهارو بدن .. از طرفيم طبق در خواست شروين نيازي به جهيزيه نبود و قرار شد توي خونه ي فعلي شروين که از هر حيث مجهز و کامل بود زندگي کنيم .. مهريه ي من هم طبق خواسته ي خودم 14 سکه ي بهار آزادي به نيت چهارده معصوم شد که نگاه هاي پر حترام با محبتي چه از سوي شروين و مادرش و چه از سوي خانواده ي خودم رو به همراه داشت ... بابام براي اينکه جبران جهيزيه رو بکنه قرار بر اين شد مبلغي معادل با اون رو به حساب مشترک من و شروين براي آيندمون واريز کنه هر چند که شروين با درامدي که داشت واقعا نيازي به اين پول نداشت ...ولي نخواست که روي بابا رو هم زمين بندازه .....

فصل بيست و پنجم :

جلوي آينه ي آرايشگاه وايساده بودم و داشتم به خودم نگاه ميکردم ... باورم نميشد يک ماه به همين زودي بگذره ... يه ماهي که اونقدر توش بدو بدو بود که بيشتر ازجشن عروسي به يه خواب طولاني نياز داشتم .. هرچند بيشتر کارها با تمام مشغله ي کاري که شروين داشت با اون بود ولي خوب بالاخره توي خريد ها منم همراهش بودم ...نظر من توي تمام اين مدت به يه عروسي جمع و جور بود ولي شروين با اينکه کل اقوامش به برادرها و مادرش و دوستانش خلاصه ميشد ولي اصرار داشت عروسي مفصل برگزار شه .. البته به خاطر شيراز بودن عروسي خيلي ها مثل فاطمه و سحر و ... چند تا از دوستاي شروين   همون اول معذوريت خودشون رو ابراز کردند و نيومدند  ...

 بگذريم ...از صبح يه دلشوره ي بدي توي وجودم بود هر چند ميدونستم براي چيه و چرا .... توي همون لحظه کتي از پشت بغلم کرد و گفت :

-   چيه آبجي خانوم خوشگل شدي خودت رو گرفتي ...

نفس عميقي کشيدم و گفتم :

-   نه بابا ديوونه ... خستم!!!! دلم ميخواست لباسامو ميکندم ميخوابيدم!!

کتي رو کرد بهم و گفت :

-   دلشوره داري ؟؟؟!!

سرمو  تکون دادم که با ملايمت گفت :

-   کيانا به خدا هيچ وقت براي بيان حقيقت دير نيست .. اينکه داري با دست خودت خودت رو دار ميزني بده ميدونم که ميدوني دير يا زود اين قوم الظالمون توي عروسي از روي حسادتم شده ماجراي محمد رو لوميدن!!!!

از اولم ميدونستم به احتمال زياد شب عروسي يکي از دهنش حرفي بپره ولي بازيه بدي رو شروع و رو ي اون چند درصد خلاف تصورم قمار بزرگي کرده بودم...

بالاخره به زور لبخندي توي آينه به خودم زدم و با صداي آرايشگر که ورود شروين رو اعلام ميکرد به خودم اومدم ...

شايد عجيب باشه ... ولي با تمام اينکه من و شروين قبل از امروز همه جوره هميديگر رو ديده بوديم ولي وقتي توي اون کت شلوار طوسي سير با موها ي مرتب شونه زده ديدمش يه لحظه چشمام از ذوق پر از اشک شد ... حس ميکنم اونم دست کمي از من نداشت .. اينو از برق چشماش و خنده اي که از روي لبش محو نميشد .. ميشد فهميد ....  موقع سوار شدن ماشين به خاطر شاسي بلند بودنش يکم سخت بود و توي يه لحظه شروين دستاش رو دور کمرم حلقه کرد و من رو عين بچه ها نشوند روي صندلي و بعدم لباسم رو مرتب کرد ... براي چند ثانيه نگامون توي هم گره خورد ...توي نگاش اونقدر خوشحالي و آرامش بود که براي يه لحظه ... از کارم پشيمون شدم ...کاش بهش ميگفتم .... نميدونم با کي لج کرده بودم انگار دليل اينکارم توي  يه قسمت تاريک از مغزم محو شده بود و خودمم نميدونستم  کجاست ... و هر چي دنبالش ميگشتم  نميتونستم پيداش کنم!!!!

توي ماشين رو کرد بهم و گفت :

-   کيانا باورت نميشه اگه بگم دوست دارم از همين جا سر ماشين رو کج کنم ببرمت تهران خونمون و بي خيال مجلس و آدماي توش بشم ... ببرمت يه جا که خودم باشم و خودت ...

لبخندي زدم و گفتم  :

-   من حرفي ندارم!!!

مهربون دستم و گرفت :

-   6 ماه صبر کردم يه شبم روش!!!!

نميدونم ولي ترس همه ي وجودم رو گرفت .. نه از تنهايي با شروين از اينکه همه چي اونجوري که ميخواد پيش نره اين ترس توي تک تک عکسامون از چشمام معلومه .. هر چند که احساس ميکردم  فقط خودم ميفهمم ... ولي خوب بعدا بهم ثابت شد احساسم غلط بوده و شروينم به خوب اين ترس رو به خوبي ميفهميده و به روم نمياورده ....

از ادامه ي اونشب و صداي آهنگ هاي شاد و صورت هايي خندوني که بعضياش از ته دل بود و بعضيام به ظاهر ...چيز خاصي يادم نمياد و شايد فقط بتونم لحظه لحظه ي چهره ي شروين رو و محبت ها و مهربونياش رو  بازگو کنم ... تا اون زماني که همه چي يهو عوض شد ...

ظرفاي ساعت 1 شب بود و داشتم از خستگي ميمردم و خوشحال بودم از اينکه تا الان همه چي بخير گذشته.... کم کم مهمون ها قصد رفتن داشتن البته بجز اونهايي که ميخواستن دنبال ماشين عروس يه دوري توي خيابون بزنن ... قرار بر اين بود ما امشب خونه  پدريم باشيم و فردا صبح شيراز رو به مقصد تهران ترک کنيم ... خانم مجدم تصميم داشت  يک هفته اي شيراز بمونه و بعد از يه هفته برگرده و سه روز بعدشم تهران رو به مقصد پاريس ترک کنه .. در واقع يه جورايي ميخواست مزاحم تازه عروس داماد نباشه وگرنه ميدونستيم شيراز بودنش توي اون يه هفته دليل خاصي نداره!!!  

بگذريم همين طوري که داشتيم با مهمون ها خداحافظي ميکرديم با ديدن خالم و چهره ي عبوسش که از دور داشت ميامد نميدونم چرا ولي يهو بند دلم پاره شد و دستام يخ کرد ... موقعي که نزديم شد بدون روبوسي رو کرد به من و گفت :

-   خوشبخت شب خاله بعدم نيم نگاهي به شروين کرد و با بغض ساختگي گفت :

-   آقاي مهندس دختر گلمون رو سپرديم دست شما .... ايشاا... جبران شکست قبليش رو بکنيد و بر خلاف اون مرتيکه ي نامرد شما در حقش مردونگي کنيد ....

يه لحظه با اين حرف خاله مامان و بابا و کتي و خانوم مجد که يکم اونور تر وايساده بودن ساکت شدن و با چشماياز حدقه در اومده به خالم خيره شدن ... من که تحمل نگاه کردنم نداشتم بدون حرف فقط سرمو انداختم پايين ... عکس العمل شروين رو نفهميدم ولي بعد از کمتر از چند ثانيه به خالم رو کرد و گفت :

-   ممنون از الطفاتتون کيانا اونقدر عزيزه برام که نميذارم آب توي دلش تکون بده ..

با اين حرفش يهم خون توي تنم دويد و با خوشحالي سينه ستبر کردم و زل زدم به خالم که عين چتر جمع شده بود توي چشماش عقده و حرص موج ميزد و براي اولين بار لبخن پيروزي بهش زدم که باعث شد زود دمش رو بذاره رو کولش و با دخترش لز در بره بيرون ...

توي اون لحظه به هواي اينکه شروين ميدونسته و به روم نمياورده نگاهي بهش انداختم که با ديدن آتيش چشماش .. دهنم بسته شد و وقتي دستم رو آروم توي دستش فشار خيلي محکمي داد فهميدم که فقط به خاطر حفظ ظاهر بوده که اون حرف رو زده و دوباره تمام تنم يخ کرد ... 

اونشب تا پايان خداحافظي ها شروين نيم نگاهي هم بهم نکرد و بعدشم که سوار ماشين شديم فلاشر ها رو روشن کرد و رو به من با صداي دورگه از عصبانيت  گفت :

-   بهتره بخندي و دست تکون بدي چون براي آخرين باره که روي لبت خنده ميبينن!!!

با اين حرفش براي يه لحظه برق سه فاز بهم وصل شد ... منظورش چي بود ..؟؟؟!!! 

بغض بدي توي گلوم بود و خندم نميومد ولي با دادي که سرم کشيد :

-   بهت ميگم بخخخخخخخخخخخخخخند!!!!

لبخند زورکي زدم و خودم رو شاد نشون دادم!!!!

باورم نميشد اين لحن بيان مال همن شرويني باشه که .... بعد از يکم گشت زدن توي خيابون ها که قد يه عمر گذشت ... با سرعت سر سام آوري مسير مون منحرف شد سمت جاده با ترس نگاهي بهش انداختم و گفتم :

-   کجا ميريم!!!

برا يه لحظه نگاهي بهم اندخت که چسبيدم به شيشه و ديگه حرفي نزدم ..

بعد از تقريبا ده دقيقه همراه شروين زنگ خورد ..

-   بله ؟؟!

-   .........................

-   بله .. راستش اينجوري بهتره ..

-   ...............................

-   باشه  ممنون   حتما رسيديم خبر ميديم..

-   .........................

-   ميدونم ...ولي ...

-   ..........................................

-   ممنون!!!

-   ............................

-   شب بخير...

بعدم گوشي بدون هيچ نگاهي گرفت سمت من ....

با بغض گفتم :

-   بله؟؟؟!!

-   کيانا مادري؟؟؟!!1

دلم ميخواست گريه کنم ... آرزوي هر دختري بود پدر مادرش دستش رو بذارن توي دست شوهرش .. خودم رو کنترل کردم و گفتم :

-   جانم مامان...

-   غصه نخوري مامان ها ... يادته چقدر بهت گفتيم ...

بغض مامان ترکيد ... داشتم خفه ميشدم .. ولي گريم نميومد!!!

اينبار بابا گوشي رو گرفت و محک گفت :

-   بابا به شوهرت حق بده ... برو به سلامت ... من مطمئنم تو از پس همه چي بر مياي!!!!

ما همه اين موقعيت رو پيش بيني ميکرديم ... خودت اين تصميم رو گرفتي و ميدونم توانايي درست کردن شرايط رو داري ...

نميدونم اين کارا براي چي بود ... مگه قرار بود چي بشه ؟؟!! مگه من چيکار کرده بودم .. مگه شروين توي زندگيش اين همه خلاف نرفته بود؟؟؟!! مگه من حرفي زدم .. مگه من اونقدر دوستش نداشتم که از همشون گذشتم .... ؟؟؟!!!

تازه انگار داشت اون قسمت تاريک مغزم روشن ميشد ... ارتباط خيلي وقت بود قطع شده بود و من بدون اينکه باقي حرف هاي بابا رو بشنوم مات به رو برو خيره شده بودم .. براي يه لحظه به خودم اومدم و موبايل رو گذاشتم کنار و با دست به شروين که با اخم به روبرو خيره شده بود و بي هيچ حرفي با سرعت نور مي روند اشاره کردم که وايسه ... به محض پياده شدن تمام محتويات دلم که چيز خاصيم نبود گوشه ي جاده خالي کردم و تمام اون مدت به اين فکر ميکردم اينم مجازات شروينه به خاطر تمام بدياش به خاطر تمام دختر بازياش ... حيف بود دختري نصيب شروين بشه که دست احدي بهش نخورده باشه حيف بود ... اونوقت عدالت خدا زير سوال ميرفت ....من به مجد هيچ حقي نميدادم ... جالبش اين بود دوباره شده بود مجد ... همون مجدي که اوايل اذيت ميکرد ... تا زه فهميدم من هنوز بازي رو تموم نکردم ... من بايد بازي رو تموم ميکردم... با اين فکر يه قطره اشکي که از چشم پايين چکيده  بود رو پاک کردم و بي توجه به مجد که کنار ماشين وايساده بود و داشت تماشام ميکرد .. رفتم در عقب رو باز کردم و  بي هيچ حرفي .. ولو شدم  عقب ماشين ... اونقدر ذهنم در هم و برهم وخسته بود که نفهميدم چجوري بخواب رفتم ....

نميدونم ساعت چند بود ولي با آفتابي که توي چشمم خورد از خواب پريدم ...براي يه لحظه مکان و زمان رو فراموش کردم ... تنم يخ بسته بود و استخوونام خورد و خمير بود ... سرمو خم کردم با ديدن لباس سفيد عروسيم تازه همه چي  از ديشب تا حالا عين فيلم از جلوي چشمم گذشت ... به شدت تشنم بود به خاطر حاله بهم خورده ي ديشبم معدم ميسوخت ولي دلم نميخواست  کلمه اي حرف بزنم ... از طرفيم بي نهايت سردم بود ... نامرد نکرده بود بخاري رو بزنه ..  حتي کتشم در آورده بود انداخته بود اونور ولي حاضر نشده بود بندازه رو من!!!! 

دلم بيش از پيش گرفت ... از جام بلند شدم .. بدون اينکه نيم نگاهي بندازه يا چشمش رو از روي جاده برداره .. به راهش ادامه ميداد براي يه لحظه از اين همه نامردي خشم تمام وجودم رو گرفته و از توي آينه نگاه پر نفرتي بهش  انداختم که با نگاه سردتر از نگاه خودم مواجه شدم ... نميدونم چرا ولي قلبم سوخت .. بدون اينکه به روم بيارم .. چشم ازش برداشتم  و سرمو تکيه دادم به پنجره ... نزديکاي ساعت  8صبح بود که تقريبا رسيديم نزديکاي تهران و جاده شلوغ شد .. برا ييه لحظه صداي کتش رو گرفت پشت و با صداي عصبي و درعين حال خسته اي گفت :

-   کت و بپوش خيابون ها شلوغه ... تورتم بکش سرت!!! کله ي سحر  حوصله ي نگاه هاي مردم رو ندارم ...!!!

کت رو پس زدم و بدون حرف دراز کشيدم ... اينجوري کلا ديده نميشد ... عصباني کت رو پرت کرد رو صندلي کناريش و با سرعت نورروند سمت خونه ... به خاطر سرعت و حالتي که دراز کشيده بودم دوباره معدم بهم و خورد به محض اينکه دم خونه نگه داشت از ماشين پريدم بيرون و صفرا بالا آوردم ... فشارم بشدت افتاده بود پايين و تنم مثل يخچال بود!!!

از ماشين پياده شد و با کليد در رو باز کرد ... با حال زار رفتم اومدم برم تو که کليد رو گرفت طرفم و بعد از اينکه گرفتمش بي هيچ حرفي سوار ماشين شد و رفت ...

با رفتنش خزيد تو  و روي پله ي اول نشستم و با جون نداشتم بغض از ديشب تا حالا رو خالي کردم ... زار ميزدم و تنم از زور ضعف ميلرزيد ...

بعد از اينکه يکم گريه کردم احساس کردم اگه الان نرم بالا ديگه جوني نميمونه واسه ي همين با بد بختي پله هارو رفتم بالا و رفتم سمت آپارتمانم ... اومدم در رو باز کنم که ديدم کليداي سمت من توي دسته کليد نيست .. با بغض چندتا کوبوندم به در و هر چي فحش بلد بودم نثار مجد کردم .... تا اونجا که يادم بود توي دست کليدش کليداي سمت منم بود و مطمئتن بود يه جورايي از قصد اونارو برداشته ... ديگه نميتونستم رو يپاهام وايسم واسه ي همين سريع رفت اون سمت و با باز کردن در ... ولو شدم رو زمين ... فشارم به شدت پايين بود ... همين جوريش صبحانه نميخوردم فشارم پاين بود واي به حال اينکه از ديشب تا حالا نه تنها چيزي نخوردم بلکه حاللم بهم خورده بود... به سختي خورم رو به آشپزخونه رسوندم بعد از خوردن يکم آّ ... يه تيکه بيسکوييت از توي کابينت برداشتم و خهمونجا روي زمين نشستم و خوردمش ... يه ربع بعد سرگيجم قطع و کم کم تنم داغ شد!!!1 نگاهي به لباسم که  خاکي شده بود انداختم ... پوزخندي زدم و  دست رو زانوهام گذاشتم و با بسم ا... از جام پاشدم ... ولي نميدونم چي شد که سرم گيج رفت .. با سر خوردم زمين ...  ... داغي خون رو روي صورتم احساس کردم ... ولي جالبيش اين بود ذره اي دردم نيومد ... اينبار آؤوم تر از جام بلند شدم ... روي لباس عروسم بغير از گرد و خاک خونم نشسته بود .. خنديدم ... ازون خنده هاي تلخي ک آخرش توي هق هق گم ميشه ... آروم آروم با کمک ديوار خودم رو رسوندم دم يکي از اتاق خواب هاي بالا که ميدونستم مال مهمون و يه سرويس جدا هم داره !!!  تصميم گرفتم تا زماني که تکليف خودم و دلم مشخص بشه توي همين اتاق بمونم چون اونجور که معلوم بود .. در خونه ي خودم فعلا به روم بسته بودم  وبايد مجد رو عين سوهان روح تحمل ميکردم!!!

آروم آروم لباسم رو ... لباسي رو که هر دختر تازه عروسي دوست داره همسرش با يه دنيا عشق و محبت از تنش در بياره در آوردم و پرتش کردم اونور خودم رفتم توي حموم ... همه جا به لطف زينت خانوم برق ميزد  واسه ي همين با خيال را حت بعد از اينکه پيشونيم که به نظرم شکسته بود رو ضد عفوني کردم .. وان رو از آّ داغپر کردم و توش لم دادم ...  يه لحظه آروم آروم سرمو کردم زير آّب ... دلم ميخواست خودم رو خفه کنم ... دلم ميخواست همه رو راحت کنم ... نميدونم از همه ناراحت بودم حتي از پدرم!!!!! پدري که اول از همه فرار رو يادم داد .. فرراي که 6 ماهه نميدونم براي چيه!!!!.. تقصير من چي بود!!!!!!؟؟؟!! بغضم زير آّب ترکيد .. توي تموم اين مدت به بد بختي يه دختر ايراني فکر ميکردم .. و با خودم اين جمله رو تکرار ...

پسر پسر قند عسل .... دختر دختر کپه خاکستر ....

زار ميزدم و تموم مدت اين فکر توي ذهنم بود که اگه من کارايي که مجد ميکردم رو کرده بودم و اون جاي من بود ... حاضر بود عاشق دختري بشه که تا حالا با چند تا پسر رابطه داشته؟؟؟؟؟!!! 

نميدونم چرا لغت هرزه به زن بد کاره گفته ميشد ... يعني مرد بدکاره نداشتيم؟؟؟؟!!!!!

با اين فکر ها عصبي از زير آّب اومد بيرون با خودم زمزمه کردم ... نه ... نبايد از خودم ضعف نشون بدم .. نبايد کوتاه ميومد ..

بعد از اون سريع خودم رو شستم و اومدم بيرون  تازه يادم افتاد حولم ندارم  واسه ي همين همونجوري خيس رفتم سمت اتاقي که قرار بود اتاق خوابمون باشه و  از توي کمد حوله ي نويي که خريده بودم رو برداشتم و با پوزخند روبان دورش رو باز کردم  و تنم کردم ... بعدم تصميم گرفتم سر فرصت لباسامو از توي کمد اين اتاق منتقل کنم توي اتاق خودم ...ولي واسه ي اون لحظه  فقط لباس گرمي  برداشتم و برگشتم تو اتاق خودم ... بعد از اينکه خودم رو خشک کردم لباسارو پوشيدم و دوباره زخمم رو شستم و چسب روشو عوض کردم .. در اتاق رو قفل کردم و خزيدم زير لحاف و تقريبا بيهوش شدم!!!

ساعت نزديکاي 4 بعد از ظهر بود که با سر درد  بدي از خواب پاشدم .. خودمم مونده بودم چرا اينقدر خوابيدم ... از اتاق اومدم بيرون و از پله ها سرازير شدم .. بنظر ميومد هنوز مجد نيومده خونه ... بي خيال شونه انداختم بالا و بعد از پاک کردن خون کف آشپزخونه يه چايي دم کردم و با بيسکوييت خوردم و بعد از اينکه يکم جون گرفتم و سردردم بهتر شدن سرکي به يخچال زدم که خدارو شکر براي نو عروس پرش کرده بودن .. پوزخندي زدم ... اصلا  حوصله ي آشپزي نداشتم واسه ي همين يه بسته سوسيس و چندتا تخم مرغ از  توي يخچال برداشتم ويکمم نون از توي فريزر و بي خيال مشغول خرد کردن سوسيس ها شدم ... تقريبا نيم ساعت بعد داشتم سوسيس هاي خرد شدرو سرخ ميکردم که با صداي در يه لحظه ضربان قلبم شدت گرفت و نوک انگشتام يخ بست .. زير لب بسم ا.. گفتم ... با يه نفس عميق کمي خودم رو آروم کردم و بي خيال به کارم ادامه دادم ....

بعد از چند ثانيه مجد وارد آشپزخونه شد و بدون نگاه به من ليواني برداشت و از آّخوريه يخچال توش آب پر کرد و مشغول  خوردن شد ..

توي همي حين منم برگشتم به سمت ميز تا تخم مرغ ها رو بردارم که براي چند ثانيه نگاش روي چسب زخم گوشه ي پيشونيم خشک شد ولي خيلي زود بي تفاوت نگاه ازم گرفت و ليوان رو کوبيد رو ميز و از آشپزخونه رفت بيرون!!! 

بايد کنار ميومدم !!!! واسه ي همين منم رويه ي بي خيالي رو پيش گرفتم و بعد از اينکه تقريبا يه 6 تا سوسيس با سه تا تخم مرغ رو خوردم ..سر حال ظرف هارو شستم و از در آشپزخونه اومدم بيرون ... براي اينکه روي مجد رو نبينم ... راه افتادم سمت پله ها تا برم بالا توي اتاق ..

توي هال نشسته بود و داشت تلويزيون ميديد مجبوري از جلوش گذشتم و اومدم برم سمت پله که با صداش براي يه لحظه سر جا ميخکوب شدم !!

-   بشين کارت دارم!!!

با خودم گفتم ... اه اه!!! پررو چه دستوريم ميده واسه ي همين بدون توجه به راهم ادامه دادم که دفعه ي بعد همزمان با اينکه گفت بشيييييييييين ... بازومم گرفت و محکم فشار داد... مطمئن بودم که جاي انگشتاش فردا روي دستم ميمونه و در حاليکه براي يه لحظه از درد لبمو به دندون گرفتم بي حرف رومو کردم اونور...که با لحن عصبي تر و صداي دورگه اي گفت  :

-   ببين بچه من با هيچکس شوخي ندارم ... بهت کفته بودم از اينکه دورم بزنن متنفرم و  از اينکه بهم دروغ بگن بيزار ولي تو ... تو به بدترين نحو اين کار رو کردي .. الانم رک حرفم رو ميزنم ... چون تو با اين کارت  .. با اين دروغت همه ي حرمت هارو شکستي ... تا واسم از پزشکي قانوني نامه نياري ....من نميتونم به عنوان زنم قبولت کنم ...

داشتم آتيش ميگرفتم ... توهين تا چقدر ..ولي نبايد ضعف نشون ميدادم واسه ي همين خيلي آروم دستامو جمع کردم توي سينم و با نگاه پر از نفرتي گفتم  ... 

-   ا؟؟؟!!! پس نامه ي شما چي.....؟؟!!!

پوزخندي زدم و ادامه دادم :

-   اين يکي رو تو خواب ببيني آقاي مجد!!!!! مجبور نيستي زندگي کني ... ميتوني طلاقم بدي .. من از همه ي حق و حقوقمم ميگذرم ...

با اين حرفم يهو بهم حمله کرد و بلوزم رو گرفت  و  محکم چسبوندتم به ديوار و با عصبانيت داد زد و گفت :

-   هه!!! طلاقت بدم که بري هر گه ديگه اي که دلت ميخواد بخوري .. من تا اين سن زن نگرفته بودم که طلاقش ندم .... ميفهمي ... 

بعدم مشت محکمي به ديوار بغل گوشم زد و اينبار نعره زد :

-    اين پنبرم از  تو گوشت بکش بيرون يا کاري رو که گفتم ميکني ... يا اينکه توي همون اتاقي که نيومده واسه ي خودت درست کردي ميپوسي و تا آخر عمر  شاهد عشق بازياي من توي اتاق بغلي ميشي...خوبيش اينه که مادر پدرتم معلوم نيست چقدر از دست هرزگريات کشيدن که تورو تمام و کمال دست من سپردن و.... 

نذاشتم حرفش تموم شه ... با تمام تواني که توي خودم سراغ داشتم محکم خوابوندم توي صورتش ... نفس نفس ميزدم ... ميدونم از چشمام آتيش ميباريد ... بدون هيچ حرفي هولش دادم عقب  و از زير دست اومدم بيرون دوييدم سمتراه پله روي پله ي سوم چهارم بود که براي يه لحظه برگشتم و رو بهش گفتم :

-   تو از مردي جز بغل خوابي چيزي ياد نگرفتي ... برات متاسفم آقاي مجد ....

بعدم بدون حرف اضافه اي مجد رو با نگاه پر از کينه و چشماي از فرط عصبيانيت از حدقه در اومده تنها گذاشتم  ...

تمام مدت اونشب توي رختخواب فقط اين دنده اون دنده ميشدم  و به اتفاقات اخير و حرکت آخر مجد فکر ميکردم ... احساس ميکردم با اين حرفش تمام پل هاي پشتش رو خراب کرده ..  بخصوص با حرف آخرش و توهيني که بهم کرده بود ... از همه مهمتر اينکه حتي حاضرنشد از خودم يا کس ديگه اي داستان رو بپرسه .. اونقدر خودخواه و مغرور بود  که يه طرفه قضاوت کرد  و بعدم حکم رو صادر.... ولي کور خونده بود ... توي اين چند وقت شده بودم فولاد آب ديده و جلوي هرکيم که نميتونستم وايسام ناخودآگاه جلوي اين بشر يه اعتماد به نفس خاصي پيدا ميکردم!!!

 اونشب ياد کلاسمم که هفته اي دو جلسه ي5 ساعت داشتمم افتادم .. اول به اين فکر افتادم حذقش کنم و ديگه سر کلاس نرم .. ولي توجه به اينکه 6 واحد بود و من کلا اون ترم نه واحد بيشتر نداشتم از خيرش گذشتم ... 

 بخاطر بي خوابي ديشب صبح نزديکاي هشت بود که از خواب پريدم و با ديدن ساعت گوله از جام پاشدم  ... بدو آبي به سر و صورتم زدم  و روي کبوديه پيشونيم يکم کرم پورد ... لباسام رو پوشيدم و بعد از يه لقمه نوني که گذاشتم توي دهنم بدو از خونه رفتم بيرون که تا در رو بستم آه از نهاد بلند شد .. کليداي خونرو جا گذاشته بودم .. با عصبانيت لگدي به در زدم و کلافه دوييدم  سمت خيابون اصلي واسه ي اولين تاکسي دست بلند کردم .. که يهو يادم افتاد ..ممکنه پول نداشته باشم با عجله در کيفم رو باز کردم و خوشبختانه اون ته مهاي کيفم به پنج هزار تومني بود .. نميشد با دربست رفت پس تا کسي رو رد کردم  و از خير ساعت اول گذشتم و با تاکسي و اتوبوس رفتم سمت دانشگاه ساعت طرفاي 9:15 بود رسيدم  ميدونستم معمولا ساعت 9:30 استراحت ميده ... واسه ي همين رفتم و دم در کلاس منتظر بودم ... خوشحال بودم از اينکه به بچه هاي دانشگاه حرفي از ازدواجم نزده بودم ... توي همين فکرا بودم که در باز شدو مجد بدون اينکه من رو ببينه رفت سمت پله ها ... با رفتنش خزيدم توي کلاس ريحانه با ديدنم از جاش بلند شد و گفت :

-   کجايي تو دختر هفته ي پيشم که نبودي...

لبخند محوي زدم و گفتم :

-   سلامت کو دختر؟؟؟؟!!!

مهربون خنديد و گفت :

-   سلام به روي ما هت .... ميدوني جقدر نگرانت شدم؟؟!1 دو دفعم پيام دادم جواب ندادي...

سري تکون دادم و واسه ي اينکه بيش از پيش سوال پيچم نکنه گفتم :

-   آره ... پدرم مريض بودن ... مجبور شدم برم شيراز پيغامت رو ديدم ولي اونقدر درگير بودم يادم رفت جواب بدم ..

بيچاره کلي ناراحت شد و يکم از حال پدرم پرسيد و بعدم رو کرد بهم و گفت :

-   راستي کيانا استاد گفت که بخاطر غيبتات بري باهاش حرف بزني گويا ميخواد حذفت کنه ... بهتره تا نيومده سر کلاس يه سر بري پيشش...

مخم داشت سوووت ميکشي .. پررروووو!!!!  ولي نبايد کم مياوردم واسه ي همين ..  از جام بلند شدم و رو کردم سمت ريحانه و گفتم :

-   باشه بذار برم ببينم چيه حرف حسابش و بعدم راه افتادم سمت دفتر اساتيد ...

موقعي که رسيدم دم در اول سرمو کردم تو .. مجد داشت با يکي از اساتيد خانوم حرف ميزد و لبخند ژکونديم رو لبش بود ... آشغال!!!  اخمي کردم و نفس عميقي کشيدم .... چاره اي نبود ... واسه ي همين ... با تقه اي به در وارد شدم .. با ورودم سر همه ي اساتيد از جمله مجد برگشت سمتم و... با ديدنم اخمي کرد .. رو کردم سمش و گفتم :

-   ببخشيد آقاي مجد  ( مخصوصا بدون بکار بردن دکتر – مهندس يا استاد صداش کردم ...)

انگار به مذاقش اصلا خوش نيومد .. چون اخمش پررنگ تر شد و رو کرد سمت من ... 

-   بيرون خانوم  منتظر باشيد مزاحم اساتيد ديگه نشيد ... بعدم روشو کرد سمت همون استاد زن و با لبخند يه جوري که من بشنوم  گفت :

-   ميفرموديد خانوم دکترباهري ...

استاد زنم که تا اون لحظه چپ چپ به من که پابرهنه پريده بودم وسط نطقش نگاه ميکرد لبخنده مليحي زد و با صداي ريزش .. شروع کرد به ادامه  دادن حرفش .. 

از در رفتم بيرون و تکيه دادم به ديوار بغلش ... زنيکه ازو استادا بود که به پسرا بيست ميداد دخترارو مينداخت .. ترشيده ... عصبي بودم تمام بد  و بيراه زندگيمو سر دکتر باهري خالي کردم .... البته مجدم از فحش هاي کش دار و بيکشم در امان نبود ... توي همين عوالم بدم که يهو جلوم سبز شد و با نگاه تحقير آميزي گفت :

-   فرمايش؟؟؟!!

بدون اينکه نگاش کنم گفتم :

-   مثل اينکه ميخواين حذفم کنين ....

لبخندي موذيانه ولي در عين حال عصبي زد و گفت :

-   اومدي التماس کني ؟؟؟!!!

خونسرد نگاش کردم و گفتم :

-   شنيده بودم آدماي عقده اي از التماس ديگران خوششون مياد ولي نه تا اين حد ...

اومدم برم که سرفه اي کرد و گفت :

-   يه فرصت ديگه بهت ميدم  يه غيبت ديگه يا حتي تاخير .. حذفه .. ميدوني شوخي نميکنم!!!!!!

محلش ندادم و بدو از پله ها رفتم بالا .. بلافاصله بعد از من وارد کلاس شد و يه نفس تا 12 درس داد .. خداييم اونقدر مسلط بود و سوادش بالا که نا خودآگاه آدم گوش ميکرد ...واسه ي همين زمان سريع ميگذشت ... کلاس که تموم شد از در رفت بيرون تازه يادم افتاد که بهش نگفتم کليدم رو جا گذاشتم ... پووووفي کردم و بي خيال شدم ... ميتونستم يه سر برم شرکت ... ولي حوصله ي سين جيماي بچه ها رو راجع به شب شيرين!!! عروسيم نداشتم ... واسه ي همين راه افتادم سمت خونه و سر راه براي اينکه معدم قار و قووورش بخوابه يه بسته چيپس گرفتم مشغول شدم ... نميدونم چقدر عرض و طول کوچرو طي کرده بودم ولي تقريبا داشت پاهام از خستگي قطع ميشد ...ساعت نزديکاي 4 بود که با ديدن پاجروي مشکي مجد که پيچيد توي خيابون ذوق کردم و دوييدم سمت خونه ... نزديکاي خونه نفسي تازه کردم و بي خيال بعد از اينکه در پارکينگ رو باز کرد بره تو .... کيفم رو رو دوشم جابجا کردم و وارد شدم ..موقعي که از پله ه ميرفتم بالا ... نگاه سنگينشو روي خودم احساس کردم ولي به روي خودم نياوردم تا اينکه اومد بالا و با ديدن من که کنار در وايساده بودم براي چند صدم ثانيه متعجب نگام کرد و بعد بي خيال در رو باز کرد و رفت تو ..منم پشتش وارد شدم و بي صدا بعد از اينکه کقشام رو در آوردم ... رفتم سمت اتاقم ...

ارديبهشت بود و هوا تقريبا گرم ... منم که اصولا عادت به تاپ  و شلوارک پوشيدن داشتم و اين چند وقتم بخاطر حضور وفت و بي وقت مجد نا خودآگاه پوشيده ميپوشيدم ... دوباره تصميم گرفتم مطابق عادت رفتار کنم واسه ي همين سرکي کشيدم توي اتاق خواب مجد و رفتم سر کشو يه شلوار برموداي طوسي سير با يه  تاپ مشکي و چند دست لباس ديگه برداشتم و برگشتم توي اتاقم ... يه دوش گرفتم و موهامو خيس بالاي سرم جمع کردم و تاپ و شلوارم رو پوشيدم و يه آرايش مليحم کردم و بعد از زدن عطر از پله ها اومدم پايين ... مجد بي خيال با لباس  راحتي پوشيده بود و  لم داده بود روي کاناپه و داشت هي اين کانال اون کانال ميکرد .. با اومدن من براي يه لحظه نگاه گذرايي بهم کرد و بعد دوباره رو کرد سمت تلويزيون ...

رفتم توي آشپزخونه .. راستش اولش نميخواستم غذا درست کنم ولي  يکم که فکر کردم ديدم از آت و آشغال خوردن خيلي بهتره ...واسه ي همين مشغول شدم گشنم بود واسه ي همين تصميم گرفتم کتلت که سريع حاضر ميشه درست کنم .. با پليدي تمام مايع کتلت رو درست نکردم چهار تا  دونه انداختم توي تابه و سرخ کردم روي باقي مايع سلفون کشيدم و گذاشتم توي يخچال و با خودم زمزمه کردم هرکي ميخواد خودش درست کنه و ريز خديدم در يخچال رو که بستم ... سينه به سينه ي مجد شدم که با پوزخند نگام ميکرد ..و دستش بشقاب هاي کتلت من بود .. لبخندم و خوردم و اخمي کردم و گفتم ...

-   بدشون به من .. مال منن!!!

دستش و برد بالا تا نتونم بگيرمش و با عصبانيت گفت :

-   ببين .. مفت خوردن و مفت گشتن خبري نيست ... زنمي .. بايد غذا درست کني ... فهميدي؟؟؟!!

اخمم عميق تر شد و گفتم :

-   ا؟؟؟ يادمه که ميگفتي ...

غش غش خنديد .. هرچند خندش عصبي بود رو کرد بهم و گفت :

-   اون مال وقتي بود که نفهميده بودم ميخواي خودت رو قالب کني...

اشتهام کور شد ... دلم ميخواست ...نفس عميقي کشيدم  و بدون ايکه نگاش کنم از زير دستش اومدم اينور و از آشپزخونه زدم بيرون توي راه صداش رو شنيدم که گقت :

-   فکرم نکن ازون مردام که با يه تاپ و يه خط چشم دلم ميره ....

عصبي رفتم توي اتاقم و زير لب گفتم :

- آره ميدونم کلي قبل من حوريه بهشتي دورت بوده... ولي مطمئن باش همينجوري به زانو در ميارمت!!!  ... 

 دراز کشيدم روي تخت .....نميدونم چقدر گذشته بود ... که بي هوا در اتاق باز شد و  تکيه داد به در و گفت :

-   بيا شامتو بخور ...

بدون اينکه حرکتي کنم با لحن سردي گفتم :

-   برو از اتاقم بيرون!!

تک خنده ي عصبي اي کرد و گفت :

-   اتاقتتت؟؟؟!!! ببين اينجا توي خونه من هيچ حد و مرزي نيست .. پس سعي نکن ..

-   باشه!!! 

صداي تقي اومد و بعدم احساس کردم رفت سر برگردوندم ديدم نيست از جام بلند شدم در رو ببندم و قفل کنم که ديدم کليد نيست ... يه لحظه اونقدر عصبي شدم که بدو بدو رفتم سمت پله ها و رفتم پايين ... توي آشپزخونه نشسته بود و داشت کتلت هارو با ولع ميخورد  که نه ميلمبوند!!! هوس کردم بد جور گشنم بود ... ولي  بيخيال شدم تقريبا با صداي بلندي گفتم :

-   واسه ي چي کليد رو برداشتي ... بدش به من ... زوود ...

ابروهاش رو داد بالا و با دهن پر گفت :

-   جووون؟؟؟؟!!!!! زوووود؟؟؟؟!!!!! برو برو .. تا اون روي سگم بالا نيومده ... 

با نفرت نگاش کردم و گفتم :

-   بهتر تو کليدارو بدي تا اون روي سگ من رو نديدي...

خنده ي بلندي کردي و گفت :

-   اه اه !! کي ميگه  مرده نميگووزه!!!! چه غلطا!!!

اونقدر عصبي شدم که ليوان روي کابينت رو برداشتم و پرت کردم سمتش ... واقعا اگه  جاخالي نداده بود صاف ميخورد تو سرش ...

براي يه لحظه با بهت نگام کرد و بعد با چشمايي که از توش آتيش ميباريد خيره شد به من که با چشماي گشاد شده نگاش ميکردم ... يهو از جاش بلند شد و  اومد سمتم ترسيدم و بلافاصله دوييدم سمت پله ها ... اونم دنبالم دوييد و درست روي پله چهارم پنجم بود که پامو گرفت و با سر خوردم زمين و دوباره همون جا که اوندفعه خورده بود روي سنگفرش آَشپزخونه خورد به لبه ي پله ... گرميه خون رو روي پيشونيم حس کردم و از درد لبمو گزيدم يه آخ آروم گفتم شروين هينجور که من رو ميکشوند سمت خودش ... با داد ميگفت :

-   چه غلطي کردي احمق؟؟؟!! هااان؟؟؟؟ افسار پاره کردي ...

پشت بهش بودم و سر گيجه ي بدي داشتم .. محکم منو برگردوند که  يهمو چشماش گرد شد و با هول و ولا گفت :

-   کيانا ؟؟؟!! کيانا چي شد!!! دختره ي ...

کم کم صدا ها گنگ و گنگ تر مشد و مجد تيره وتيره تر .. و  ديگه چيزي نفهميدم .... 

نميدونم کجا بودم و يا چقدر گذشته بود ... فقط اينو ميدونم سرم سنگين بود و انگار پيچش کرده بودن به زمين ... 

نگامو که چرخوندم اول از همه فهميدم که خونه نيستم و با ديدن مجد کنار م رومو کردم اونور .. اونم حرفي نزد و خيلي سرد گفت :

-   اگه حالت خوبه پاشو بريم دارم از خواب ميميرم!!!

چپ چپي نگاش کردم ... که اخمي کرد و روشو کرد اونور .. با اومدن يه خانوم سفيد پوش حدسم به يقين تبديل شد و آروم دست کشيدم به سرم و با  لمس بانداژ همه چي يادم اومد... پرستار رو کرد به مجد و گفت سي تي اسکنش اومد شکر خدا مشکلي نداره ميتونيد بريد از دکترش هم جواب سي تي شو بگيرين همم اگه نکته اي جامونده باشه ايشون ميگن هرچي باشه بيمار بيهوش شده ..

بعد از رفتن مجد پرستار نگاهي بهم انداخت و گفت :-

-   شوهرته .؟؟؟!!

جه واژه ي غريبي بود!!!! سرمو به نشونه ي مثبت تکون دادم که گفت :

-   کتکت زده!!!!

شيطنتم گل کرد ... هرچند کار مجد بود ولي خوب کرم از من بود!!!! سعي کردم ناراحت بشم و رومو کردم اونور .. 

خانوم پرستار با صداي پر از غمي گفت :

-   من جاي تو بودم فردا ميرفتم پزشک قانوني طول درمان ميگرفتم!!! اومديم و پس فردا زد  ناقصت کرد .. ميدوني اگه يه سانت اونورتر خورده بود الان ديگه اينجا نبودي؟؟!!!

سرمو تکون دادم و نفس عميقي کشيدم ... 

پرستارم مثل اينکه دلش ار دنيا پر بود ..

-   بهش نمياد اين تيپي باشه هرکي نگاش کنه ميگه چه آدم حسابيه ...همشون خوب بلدن ...

نميدونم چرا ولي با اومدن مجد خوشحال شدم  پرستار خيلي حرف ميزد ... ولي طول درمان رو خوب اومده بود و دم نميومد يکم سر به سر مد بذارم!!! يه لبخندي رو ي لبم نشست ... فردا بايد بهش فکر ميکردم ... 

با کمک زن پرستار از جام پاشدم مجد با لحن خيلي خوبي از خانومه مرتب تشکر ميکرد زنم با يه اخم بدي نگاش ميکرد حتي انعاميم که مجد بهش ميخواست بده رو قبول نکرد ... سر گيجه داشتم واسه ي همين جبور شدم تکيه بدم به مجد  تا ماشين .. هرچند اونم چيي نگفت و شايد واقعا دلش به حالم سوخت .. توي راه زير گوشم گفت :

-   امان از شما زنا معلوم نيست من رفتم چي بلغور کردي که اين پرستار انگار شمر ديده!!!! خوب نميدونه تو چه عايشه اي هستي ...

دلم مبخواست زبونش رو از توي حلقومش بکشم بيرون ... سرمو انداختم پايين که با ديدن  شلوار عوض شدم .. يهو تنم داغ شد .. باز اين لباس من رو عوض کرده بود ... فکر کن توي اون خون خونريزي به شلوار مام کا داشته ... نميدونم چرا خندم گرفته بود ولي به روي خودم نياوردم .. سوار ماشين که شدم رو کرد بهم و گفت :

-   دکترت گفت سرت رو پايين نگير و استراحتم بکن يه قرص ضد سر گيجم داد!!

بعدم بدون حرف تا خونه روند ...

موقعي که رسيديم هم تا توي خونه کمکم کرد و از پله هام رفتيم بالا ..  ولي راشو کج کرد سمت اتاق خود ش که عصبي گفتم:

-    من ميرم اتاق خودم ...

کشيد کنار و با دست اتاقم رو نشون داد و گفت بفرما .. قدم يک به دو دوباره سرم گيج رفت توي يه ثانيه افتادم تو بغلش ... نگاه سردي بهم کرد و گفت :

-   امشب رو اينجا بخواب شب يه وقت حالت بد نشه ..  از فردا برو هر جا دوست داشتي...

بي هيچ حرفي دراز کشيدم که يه لحظخ شيطون شد و گفت:

-    با همين شلوار ميخوابي؟؟؟!!!

نگاه عاقل اندر سفيهي بهش کردم و گفتم :

-   تو که يه چندين بار به ديدن لنگ و پاچه ي من نائل شدي .. خوب خودت عوضش کن واردي که ...

بلند خنديد و بي هيچ حرفي  بلوزش رو در آورد و خواست شلوارش رو در بياره و شلوار راحتيش رو بپوشه که رومو کردم اونور ..همون موقع با تمسخري که تو صداش بود گفت :

-   همچين روتو ميگيري نيست که تا حالا نديدي...شما که واردي!!!!!!!!!!!!!!!!

عصبي شدم يهم از جام پاشدم .. شرم گيج رفت محل ندادم .. اومدم از تخت بيام چايين که از اونور تخت بازومو گرفت و گفت :

-   بخواب...!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

صداش عصبي بود . بدون اينکه نگاش کنم .. دراز کشيدم .. ولي بغض بدي تو گلوم بود... چطور جرات ميکرد اينقدر تهمت بزنه .؟؟؟!!... چطر به خودش اجازه ميداد ..؟؟

بوي عطرش توي دماغم پيچيده بود ...نفس عميقي کشيدم و سعي کردم بخوابم ... ولي نميشد ... دوست داشتم يکي بهم دلداري بده و بگه همه چي تموم ميشه .. ولي مجد ازونا نبود که کوتاه بياد ... حرفاش زخم زبوناش... همش داشت ديوونم ميکرد .. 

با خودم گفتم کيانا نبايد کم بياري .. تو ميتوني چطور تو تونستي چشمت رو رو همه چي ببندي .. ولي اون... مگه عشق ارزشش بالاتر از اين حرفا نيست .. با اين فکرا دوباره نيروي تازه اي گرفتم ... و بوي عطرشم انگار از بين رفت ... با خودم پوزخندي زدم و گفتم ... وايسا آقاي مجد .. فردا واست  برنامه دارم .. بعدم با اين خيال وآرامش ناشي از اون بيهوش شدم ....

فصل بيست و ششم :

طرفاي ساعت 11 بود  که از خواب پاشدم نميدونم چرا  ولي ناخودآگاه رومو کردم سمت مجد و با ديدن جاي خاليش  بي خود  دلم گرفت .. از جا پاشدم سردرد و سر گيجم بهتر بود .. داشتم از پله ها ميرفتم پايين که تلفن زنگ زد ... بعد از اينکه يکم دنبال گوشي گشتم بالاخره پيداش کردم با ديدن پيش شماره ي شيراز با ذوق دکمه ي اتصال زدم و بعد از گفتن بله ..صداي مامان تو ي گوشم پيچيد :

-   سلام قشنگم ... خوبي؟؟؟!!!

بغضم گرفت چي ميگفتم ؟؟؟!!! ولي واسه ي اينکه دل مامان رو خوش کنم گفتم :

-   آره مامان .. قربونت برم ...

-   کيانايي بخدا ميخواستم زود تر بهت زنگ بزنم ولي ميدوني که تا سه روز شگون نداره ...امروز که ديدم شب سومم گذشت گفتم زنگ بزنم ببينم تو و شروين جان  چطورين ..

-   خوبم مامان .. م..ج ...شروينم خوبه ..

-   ميدونم مادري بهش زنگ زدم .. آخه اول زنگ زدم خونه ديدم کسي بر نداشت .. زنگ زدم شروين جان گفت که خوابي  کيانا جون مادري شروين که خيلي سرحال بود .. عکس العملش چي بود از حرف خالت؟؟؟... بحثي که پيش نيومد حرفي حديثي آخه اونشب که عروس رو دزديد برد تهران خيلي عصبي بود صداش... من داشتم دق ميکردم اين سه روز!!!!

-   نه خيالتو راحت هيچي  پيش نيومد .. اولش عصبي شد ولي بعد ازم سوال کرد منم توضيح دادم اونم گفت بهتر بود قبلش ميگفتي!!!

نميدونم ولي دروغم اون چيزي بود که از صميم قلب دوست داشتم اتفاق بيفته که .. اتفاق نيفتاد ....

-   خدارو شکر بس که آقاست اين جوون ... اگه بدوني چقدر سر حال بود و شارژ...

بعدم صداش رو آروم کرد و ازم سوالي پرسيد که نميدونستم جوابش رو چي بدم ... واسه ي همين سکوت کردم که با مهربوني گفت :

-   قربون خجالتت برم  ميدونم مادري خسته اي من و بابات همش نگران يه چيز بوديم اونم اين  که نکنه شروين بزنه زير همه چي آخه مادري شوخي نبود .. چند بار من و بابات گفتيم بگو .. ولي تو و خانوم فرخي سر باز زدين .. الحمدا.. عکس العمل شروين خوب بود و بخير گذشت .. راستي کيانا .. خانوم فرخيم گويا پس فردا صبح ساعت 10 از شيراز پرواز داره به سمت تهران ...وسايل هاييم که جا گذاشتي و کادوهاي عروسيتم همرو  برات ميفرستم باهاش ... اولين تعطيليم اواسط خرداد که بايد بياي شيراز واسه پاگشا .. از الان گفته باشم!!

-   باشه مامان حتما .. ممنونم از زحمتاتون ... بعدم تشکر کردم از تماسش و بعد از اينکه همين سوالارو براي کتيم توضيح دادم  و سعي کردم خودم رو به بي خيالي بزنم و بخندم .... گوشي رو گذاشتم ...

خوشحال بودم از اينکه مجد لااقل جلوي مادر پدرم آبرو داري کرده و نشون داده که همه چي آرومه ولي از يه طرفم ناراحت بودم که چرا هيچکس رو ندارم باهاش درددل کنم تنها اميدم خانوم فرخي بود که اونم پس فردا صبح ميومد و سه روز بعدشم ميرفت پاريس و من ميموندم و اين ميدون جنک ....البته تصميم داشتم توي اولين فرصت لااقل موضوع رو به کتي بگم .. هر چند که نميدونم چرا انگار به زبونم قفل زده بودن!!! 

 توي همين افکار بودم که ياد ديشب و حرفاي اون خانوم پرستار راجع به طول درمان افتادم .. ساعت نزديکاي 12 بود و 2500 تومن بيشتر پول نداشتم نميدونم اونجا ازم پول ميگرفتن يا نه  ... واسه ي همين به ريسکش نميارزيد .... کسل شدم و رفتم سمت آشپزخونه.. که با ديدن جواب سي تي اسکنم و دوتا تراول 100 تومني که که رو ي ميز بود از خوشحالي جيغي کشيدم و سريع يه چيزي خوردم و بدون هيچ آرايشي حلقم رو که از همون روز اول درآورده بودم دست کردم  راهي کلانتري شدم .. اونجا از مجد شکايت کردم که به عنوان شوهر کتکم زده و آدرس شرکت و خونرم دادم ... بعدم در جواب اينکه مدارک شناساييم کجاست تاکيد کردم که دست شوهرمه ... اونام بلافاصله ... با نامه ي دادستاني معرفيم کردن به پزشکي قانوني شمال تهران سمت خيابون ملاصدرا و منم سريع با دربست رفتم اونجا و بعد از واريز يه مبلغ جزئي به حسابشون  ومعاينه به مدت 3 ماه بهم طول درمان دادن و قرار بر اين شد مجد رو براي تکميل پرونده و اثبات شکايت من احضار کنن ... موقع برگشت سر راه يه جعبه شيريني واسه ي خودم خريدم و از روي نامه ي پزشکي قانونيم دوتا کپي گرفتم ...پيش خودم گفتم :

-   بفر ما جناب مجد اينم از نامه ......و با خودم از تصور قيافش ريز ريز خنديدم .. نميدونم کارم تا چه حد درست بود ولي از بازي با مجد بيش از اينکه غصه بخورم داشتم لذت ميبردم و همين باعث ميشد .. سرشکسته نشم و بتونم روحيه ي خودم رو حفظ کنم .. آب که از سرم گذشته بود ...چه يک وجب چه صد وجب .. بدشم من هنوزم حق رو تمام کمال به خودم ميدادم  و هيچ احساس گناهي نميکردم...

ساعت نزديک 4 بود که رسيدم خونه .. هنوز نيومده بود ...يکم از مايع کتلت توي يخچال برداشتم 5-6 تا دوه واسه ي خودم درست کردم و با ولع خوردم و بعد از اونم يه چايي دم کردم و لم دادم جلوي تلويزيون و با شيريني نوش جان کردم ....

دراز کشيده بودم و پاهامو انداخته بودم رو پام و با لذت داشتم نون خامه اي ميخوردم و به آهنگي که از تلوبزبون پخش يشد گوش ميدادم که با تق وتوقي گوشام رو تيز کردم .. مجد بود ... بي توجه بقيه ي شيرينيم رو خوردم  تا اينکه با قطع شدن صداي آهنگ رومو کردم اونور و ديدم در کمال پررويي تلويزيون رو خاموش کرد و چپ چپيم به من نگاه کرد ....

اخمي کردم که گفت :

-   تو مگه ديشب ضربه مغزي نشدي .. چرا اينقدر صداي اين لامصبو بلند کردي ...

بدون حرف در حاليکه دلم ميخواست کلشو بکنم که عيشمو بهم زده بلند شدم برم بالا که با يه قدم بازومو گرفت و گفت :

-   کجاآآآآ؟؟؟؟؟!!!! باز ميخواي بري بچپي تو لونت؟؟؟!!! يه چايي بريز ببينم!!!

با عصبانيت بازومو شيدم بيرون و گفتم :

-   اولين  يه همچين طويله اي اتاقاش جز لونه چيز ديگه اي نيست!!! در ثاني ... مگه فلجي برو بريز!!!

لبخند کجي زد و گفت :

-   کيانا جووون تنت ميخاره نه ؟؟؟؟!!!

پوزخندي زدم و بي هيچ حرفي از روي کابينت آشپزخونه نامه ي پزشکي قانوني رو دادم دستش!!!!

با ديدن نامه لبخند موذيانه اي زد  گفت :

-   خوشم مياد بچه ي حرف گوش کني هستي !!!!! بعدم در حاليکه داشت پاکت رو که با چسب چسبونده بودم رو باز ميکرد گفت :

-      خوبه لا اقل تکليف معلوم ميشه !!!

من که احتمال ميدادم عصبي شه يواش يواش رفتم سمت پله ها ... مجد کاغذ رو که در آورد لم داد رو کاناپه و يه نگاه بد جنسي به من کرد و  شروع کرد خوندن ... 

توي همين حين در حاليکه هم قلبم تند ميزد و همم .. تنم يخ کرده بود خندمم گرفته بود و سعي ميکردم قورتش بدم ... دست خودمم نبود ...

مجد هر ثانيه اخماش بيشتر ميرفت توهم و از عصبانيت قرمز تر ميشد ... يهو سر بلند کرد و با عصبانيت گفت :

-   تو چه غلطيييي کردي کيانا هاااااااااااااااان؟؟؟؟!!!!!

يواش رفتم روي پله ي اول و باخونسردي  گفتم :

-   اين کپيش باشه علي الحساب خدمتتون  ..تا متوجه بشين  خاروندن تن من ... عاقبت جالبي نداره!!!!

از جاش بلند شد که همزمان منم دوييدم از پله ها بالا توي پاگرد اول يادم افتاد کليد در اتاقمو برداشته واسه ي همين سريع رفتم توي اتاق خودش يا بهتره بگم اتاقمون و درروبستم وقتي ديدم اونم کليد نداره آه از نهادم بلند شد ... صداي قدماش نزديک و نزديکتر ميشد  نفسام از ترس به شماره افتاده بود  يهو با ديدن دستشويي ... انگار دنيارو بهم دادن تا رفتم سمتش .. دستم به دستگيرش رسيد يهو  از چشت دست انداخت دور کمرمو نميدونم با چه زوري از جا کندتم و پرتم کرد ر و تخت و با عصبانيت خيمه زد رومو و گفت :

-   ببين ... من از نامردي متنفرم!! اگه واقعا کتکت زده بودم  حرفي نبود... پاش وايميسادم  ولي .. 

عصبي نگاش کردم و گفتم :

-   نامردي  رو از تو ياد گرفتم جناب مجد!!!!  از تويي که از من نامه ...

-   آره بهت فرصت نامه دادم ... ولي خودت چراغشو سوزوندي ... حالام ميرم سراغ روش خودم ... يهو چشماش به حد مرگ پليد شد و گفت :

-   ميدوني که من خودم بهتر از هر پزشک قانوني اي هستم!!!

ترس بدي تو وجودم نشست و گوشام زنگ خطر زدن ... تقلا کردم تا از   بغلش در بيام که  که محکم شونم رو فشار داد رو ي تخت و گفت :

-   الان چرا؟؟!!! مگه من شوهرت نيستم!!! حق ندارم يکم با زنم ... تفريح کنم ...

بعدم آروم بلوزم رو داد بالا ... و دست داغش رو يواش  کشيد به شکمم  و احساس کردم حنده ي مهربوني کرد ...... تنم مور مور شد ... نميخواستم التماس کنم ولي نا خودآگاه با صداي جيغ مانند خفه اي گفتم :

-   نه .............!!!

براي يه لحظه توي چشمام خيره شد .. کلافه بود ...  نميدونم چي توي نگام ديد که يهو از رو تخت بلند شد و عصبي نگام کرد ...

-   اگه واست معاينه ي دکتراي پزشکي قانوني لذت بخش تره يه دفعه فقط يه دفعه ديگه اين فرصت و بهت ميدم ...بهترم هست بري شکايتت رو پس بگيري... چون .. انوقت ...

بد ميشه!!!! خيلي بد !!! بعدم سري تکون داد و از اتاق رفت بيرون...

يکم توي  اتاق موندم تا داغيه تنم و سرخي گونه هام از بين بره و بعدش رفتم پايين نشسته بود و داشت تلويزيون ميديد ولي انگار حواسش جاي ديگه بود ... با صدايي که خودمم به زور ميشنيدم گفتم :

-   مامانت پس فردا ميان!!!

-   ميدونم!!

بعدم رو کرد بهم و گفت :

-   امروز مامانت زنگ زد ..

-   ميدونم!!!

بي هيچ حرف ديگه اي رفتم سمت آشپزخونه نميدونم چم  بود با همه ي اتفاقاي اين چند وقت دلم تنگ بود ... بين دو تا احساس گير کرده بودم .. کاش پسش نميزدم .. چقدر به آغوشش احتياج داشتم ... از طرفيم به اندازه ي دنيا دلم ازش گرفته بود .. از خودخواهيش از غرور بي جاش .. از توهيناش ... توي همين فکرا بودم و ميخواستم باقيه مايع کتلتم سرخ کنم که يهو بي هوا يه يکه انداختم توي تابه  رون پري رو دستم و دستم سوخت ... ناخودآگاه جيغ زدم .. که در جواب جيغم مجد از توي هال داد زد :

-   خونرو آتيش نزني!!!!؟؟!!!

اييييشيي زير لب گفتم دوتا فحشم تو دلم بهش دادم ... 

کار کتلتا تموم شده بود و داشتم سالاد درست ميکدم که احساس کردم کسي پشتمه .. وقتي برگشتم سينه به سينش شدم ... اخم پر جذبه اي کرد  و گفت :

-   امشب که به اميد خدا به ما غذا ميدي؟؟؟!!!

نگاهي کردم بهش و سرمو به نشانه ي مثبت تکون دادم ... اونم روبروم نشست .. احساس ميکردم داره نگا ميکنه لي بي توجه مشغول خورد کردن خيار و گوجه ي سالاد شدم ...يهو بي هوا ازم پرسيد :

-   با نامزد جونتون تا کجاها پيش رفته بوديد ..

با تعجب نگاش کردم که تکيه داد  به صندلي و دستاشو تو ي سينش جمع کرد و ادامه داد :

-   منظورم اينه که چقدر شيطوني کرديد ...

بغض تو گلومو فرو دادم .... با خودم گفتم کيانا کوتاه نيا ... کيانا نبايد کم بياري .. بعدم نفس عميقي کشيدم و خونسر رو کردم بهش و گفتم :

-   ميدوني ... تا جاهاي خوب خوبش!!!!!

پوزخندي زد و گفت :

-   دوستش داشتي؟؟؟!!!

يه تيکه خيار گذاشتم دهنم و گفتم :

-   همممم!!!!! عاشقش بودم!!!!!!

لبش رو تر کرد و يکم اخم کرد و گفت :

-   چند سالش بود؟؟!!

بدون اينکه نگاش کنم گفتم :

-   همسن بوديم!!!

با بدجنسي گفت :

-   جالا تو نامزدي رو بهم زدي يا اون!!!

نميدونستم چي بگم!!!! ولي بيخيال شدم و گفتم :

-   اون!!!

خنده ي عصبي کرد و گفت :

-   لابد اونم دور زده بودي!!!!

رنجيدم!!!! بد جوور رنجيدم!!!!! سرمو انداختم پايين و چيزي نگفتم!!!

ادامه داد :

-   ميدوني ... منم اگه ميشد حتما همه چي رو بهم ميزدم!!! ولي حيفه!!! يعني اينجوري بهم  حال نميده ... بايد ادب بشي بعد!!!

بغضم داشت سر باز ميکرد ... لحنش خيلي سوزوندم!!!! خيلييييييييي!!!!

بدون اينکه نگاش کنم سالاد رو که تموم شده بود گذاشتم جلوش و يه بشقاب از توي کابينت برداشتم و توش چند تا کتلت گذاشتم و با ظرف نون گذاشتم جلوش و اومدم از آشپزخونه بذم بيرون که گفت :

-   خودت چي؟؟؟!!

ميدونستم اگه لب باز کنم ميفهمه گريم گرفته واسه ي همين بي حرف رفتم از پله ها بالا و رفتم توي دستشويي اتاق خواب و بغضم سر باز کرد ... چقدر خودمو ميزدم به بي خيالي؟؟؟!! نميتونستم .. مني که دستش بهم ميخورد گر ميگرفتم از دلتنگي ... چجوري ميتونستم از پس زخم زبوناش بر بيام ...نميدونم چقدر داشتم گريه ميکردم و با خودم حرف ميزدم که تقه اي به در خورد .. سريع اشکام و پاک کردم با صداي دورگه گفتم :

-   بله؟؟؟!

-   کيانا نيم ساعته اون تو چيکار ميکني؟؟؟!!

-   شما معمولا تو دستشويي چي کار ميکني ... همون کار!!

-   بيا بيرون بابا!!! بيا شامتو بخور !!!

دست و رومو آب زدم  هر چند ميدونستم چشمام قرمز شده و پف کردن ... از در که اومدم بيرون سرمو انداختم پايين و از جلوش رد شدم که آروم بازومو گرفت و گفت :

-   ببينمت!!!؟؟!

بعدم چونمو گرفت و صورتمو برگردوند سمت خود و با لحن بدجنسي گفت :

-   آخيييييييييي!!1 خيلي دوستش داشتي نه؟؟؟!! بد پيچوندتت؟؟؟!!

زد به خال ... لبم از زور حرص بغض شروع کرد تکون خوردن .. اومدم برم که اينبار محکم تر کشيد من ر و سمت خودش با صداي عصبي گفت :

-   من کجاي زندگيت بودم؟؟؟!! هااان؟؟؟!

ميخواستم حرف بزنم ... ميخواستم بگم ... ولي نميذاشت .. نميپرسيد مدام متهمم ميکرد ... با صداي گرفته گفتم :

-   تو سر جات بودي و هستي!!!

-   جام کجاست؟؟؟!!

-   نميدوني؟؟؟!!

بعدم نگاش کردم!!!! کلافه چشم دوخت تو چشمامو بعد ولم کرد و دستي به موهاش کشيد و گفت :

-   فکر ميکردم بدونم ولي الان هيچي نميدونم!!!

بعدم  خير ه با نگاهي که توش رمجش بود نگام کرد يه لحظه تاب نياورد و دستم رفت به گونش که سرشو کشيد عقب و سريع از در اتاف رفت بيرون .... مهارت خاصي داشت توي شکستن غرور!!!!  از کاري که ردم پشيمون شدم ... ولي سعي کردم فراموش کم مسلما ازين بدترا ممکن بود پيش بياد ... 

اونشب ميل چنداني به شام نداشتم هرچند که دو سه لقمه اي خوردم  و بعدم در کمال پررويي رفتم و توي اتاق مشترکمون خوابيدم .. فکر اتاق ديگرو از سرم بيرون کرده بودم .. يعني اوتقدر دلم تنگ بود که به همين کنار هم بودن ظاهري راضي باشم ... وقتي رفتم براي خواب توي دستشويي داشت مسواک ميزدن بي خيال کش موهام رو بازکردم و خزيدم زير لحاف .. موقعي که از دستشويي اومد بيرون زير چشمي ديدم که متعجب بهم نگاه کرد و بعدم بلوزش رو در آورد و منتهي اليه اون سمت دراز کشيد .. نفس عميقس کشيدم .. عطر تنش ميومد .. لبخندي زدم و چشمامو بستم ... خيلي طول نکشيد که بيهوش شدم...

صبح نميدونم چه ساعتي بود از واب پاشدم .. يه لحظه يادم اومد که امروز کلاس دارم واسه ي همين سريع به خودم اومد و با ديدين مجد ک تو فاصله ي کمي از من بخواب رفته بود و موهش ژوليده شده بود  جذاب تر .. خيالم راحت شد  که هنوز زوده .. سلعت نزديکاي 6 بود ... هر چقدر تقلا کردم خوابم نبرد واسه ي همين بلند شدم و بعد از درست کردن صبحانه نزديکاي 6.5 رفتم تا مجدم بيدار  کنم ... نميدونستم بايد چي کار کنم .. دلمم نميومد يهو از خواب بپرونمش...واسه ي همين آروم موهاشو ناز کردم و يواش صداش کردم :

-   شروين؟؟؟!!

يهو همونجور که دستم رو چيشونيش بود و چشماش بسته دستم رو گرفته و محک کشيدمت رو تخت و بغلم کرد و با صداي خواب آلود گفت :

-   يکم ديگه بخوابيم .. فقط يکم و بعدش بيهوش شد ... مونده بودم چيکار کنم يه يه ربعي از موقعيت سواستفاده کردم  و توي بغلش چشمام رو بستم و يه جورايي زخم دلم رو التيام دادم ولي بعد از يه ربع با ديدين ساعت احساس کردم کم کم  داره دير ميشه واسه ي همين گفتم :

-   - استاد مجد  مگه کلاس ندارين؟؟!!

-   با اين حرفم يهو هوشيار شد و چشماشو نيمه باز کرد  بعدم سريع از جاش پاش و رفت سمت دستشويي ... بدون اينکه به من حتي نيم نگاهي بکنه يا حرفي بزنه!!!

پيش خودم گفتم اينم با خودش درگيره .. شايدم خواب ديده بود من رو يهو بغل کرد .. شونه هام رو انداختم بالا و با ذهني درگير تخت رو مرتب کردم و رفتم پايين چند دقيقه بعد مجدم اومد و بي هيچ حرف و سلام و چيزي صبحانه رو حورديم ... بعد از صبحانه نگاهي بهم کرد و گفت :

-   نميخواي حاضر شي بري قبل از استادت وارد شي رات نميده ها!!!!

چپ چپ نگاش کردم  رفتم بالا که ديدم پشتم داره مياد ... با هم رفتيم توي اتاق .. اون راحت شروع کرد لباس عوض کردن ولي من ديدم نع روم ميشه نگاش کنم نه روم ميشه جلوش لباس عوض کنم ... واسه ي همين لباسام رو زدم زير بغلم و اومدم برم بيرون که گفت :

-   چيه لباساتو بعچه کردي داري ميري؟؟؟!! آخه نيست که منم تا حالا نديدم!!!!  تو ايم همه با حيا بودي .... بعدشم .. زير لب چيزي گفت که نشنيدم...

واسه ي اينکه فکر نکنه کم آوردم عصبي رفتم گوشه ي اتاق لباسام رو دونه دونه عوض کردم .. جالبيش اينجا بود خيلي ريلکس تکيه داد به چهارچوب در و نگام ميکرد ... يه لبخند محويم رو لبش بود و گفت :

-   خوشم مياد از اين سرکشيات ....

جواب ندادم کارم که تموم شد اومدم آرايش کنم که با کمال پرروي ريمل رو از دستم گرفت و گفت :

-   لازم نکرده اون پسره شهرياري هي نگات ميکنه .. 

-   چيه غيرتي شدي؟؟؟!!!

-   آره !!! بايد مواظب امثال تو بود!!!

دلم ميخواست ... پوفي کردم و اومدم برم که گفت :

-   کجا؟؟؟!!

-   زود تر برم استاد رام نميده!!!

-   ميرسونمت !!!

-   نه ...

-   چس نکن خودتو....

بعدم دستم رو گرفت و با خودش تمام مسير تا ماشين رو برد..منم از خدا خواسته ...

اونروز سر کلاس براي اولين بار متوجه چيزي شدم که دلم رو بد جوري قلقلک داد... داشتم جزوه مينوشتم که يهو ريحانه محکم زد بهم و با صداي نسبتا بلندي گفت :

-   اين که ازدواج کرده؟؟؟!!

گنگ نگاش کردم که آرومتر گفت :

-   استاد ...

يه لحظه به دست چپ مجد خيره شدم و با ديدن برق حلقه ي عروسيمون يهو يه چيزي ته دلم فروريخت و يه لبخند محوي رو لبم نشست  راستش تا اونموقع اصلا توجه نکرده بودم خودمم که در کمال پررويي حلقم رو گذاشته بودم کنار... شايدم امروز انداخته بود وگرنه دوروز پيش لااقل بايد ريحانه ميديد و ندا رو ميداد ... توي همين افکار بودم که با سقلمه ي ريحانه به خودم و اومد و با گفتن هان من کلاس رفت رو هوا .. ريحانه لب به دندون گرفت و سرش رو انداخت پايين که با صداي مجد که ميگفت :

-   خانوم مشفق حواستون کجاست؟؟؟!!!

فهميدم خيلي وقته گويا صدام ميکنه و من در عالم هپروتم با  خجالت لبخند احمقانه اي زدم و گفتم :

-   ببخشيد استاد!!!

اخمي کرد و گفت :

-   اگه کلاس مفيد نيست بفرماييد بيرون!!!

منم  با صداي کمي عصبي گفتم :

-   نه استاد !! کلاس مفيده ... مشکلات زندگي ذهن آدم رو بدجور مشغول ميکنه!!!!

سري تکان داد و با گفتن .. اميدوارم مشکلاتتون حل بشه درس رو ادامه داد.. 

يه دلگرمي اي داشتم .. اينکه براش اونقدر هنوز ازدواجمون سنديت داره که حلقش رو دستش کنه ..ولي من چي!!! من که سريع حلقمو درآوردم از اينکه اون به زندگيمون پايبند تر بود تا مني که هيچي نشده حلقم رو کنار گذاشتم يه حس شيريني بهم دست داد .. البته من نه تنها خودم رو سرزنش نکردم بلکه راضيم بودم ... تا کي قرار بود زن ها فقط براي حفظ اساس خانوادشون بجنگن يه دفعم مردا ... اونم از نوع دون ژوان تازه سر به زير شدشون  اين کار رو بکنن ....با اين افکار خنده ي موديانه اي زدم که با ديدن مجد که نگاش به من بود .. قورتش دادم!! بعد از کلاس پيام داد که :

" حوصله داري بياي شرکت؟؟؟! دوستات سراغت رو ميگيرن!!!"

"نه !!! خستم!!!"

"ميخواي برسونمت؟؟؟!!"

" نيکي و پرسش!!!!"

موقعي که سوار ماشين شدم جدي نگام کرد و گفت :

-   تو چي کار ميکني دقيقا که همش خسته اي!!!!؟؟؟

-   روحم خستست ميفهمي؟؟؟!!

-   نه!!!

براي اولين بار دلم ميخواست يکم ازش گله کنم غرورم رو کنار گذاشتم و گفتم :

-   دلم ميخواد منم زندگيم مثل تازه عروساي ديگه بود!!!!

نگاهي بهم کرد و پوزخندي زد و گفت :

-   خودت اينجوري خواستي!!!!!!! بهت هشدار داده بودم!!!

ساکت شدم دلم گرفت !!!!

دلم ميخواست ازش ميپرسيدم چرا هيجي ازم نپرسيده .. چرا بجاي حرف اينکارارو ميکنه .. اين زخم زبونارو ميزنه ...

ششه ماشين رو دادم پايين هوا محشر بود ..يه هواي بهاري خوب .... ا.نم شيشه رو داد پايين و دستش رو ز ماشين برد بيرون .. .. يهو بي هوا ازم پرسيد :

-   از من بدت مياد؟؟؟!!!

جواب نداشتم!!! من دوستش داشتم ... زياااد!!! خيلي زياااد ...

نگاش کردم و گفتم :

-   واسه چي ميپرسي؟؟؟؟!!!

نگاه آزرده اي کرد  وگفت :

-   همين جوري!!!!

بدم گاز داد و بي هيچ حرفي شروع کرد لايي کشيدن ... به جرات ميتونم بگم سرعتش بالاي 150 بود و من داشتم براي اولين بار سمته ميکردم نا خود آگاه به بازوش آويزون شدم و گفتم :

-   شروين خواهش ميکنم من ميترسم .. 

در همون حين از بغل يه اتوبوس با شتاب رد شد و  پيچيد توي يه دور برگردون و من به خاطر نيروي جانب مرکز ولو شدم روش ... يه دست رو از فرمون برداشت و دور شونم حلقه کرد و گفت :

-   يه مرد دوست داره يه زن بهش تکيه کنه ولي نه از روي ترس!!!!

بعدم دستش رو برداشت و ديگه چيزي نگفت تا رسيديم خونه!! موقع پياده شدن رو کرد بهم و گفت :

-   من امشب نميام!!! صبحم ميرم دنبال مامان!!! طرفاي يازده خونه ايم!!1 اگه خسته نبودي ناهار درست کن .. واسه ي من نه!!! بخاطر مامان!!!

خيلي دلم ميخواست بپرسم شب کجاست اومدم حرف بزنم که انگار فکرم روخوند ونگاه شيطنت باري بهم کرد و گفت :

-   نگران نباش فعلا تو فکر خيانت نيستم!! بعدم!! من رو بازي ميکنم!!!!

نفس عميقي کشيدم .. اين آدم نميشد عصبانيتم رو سر در خالي کردم که پنجررو داد پايي و گفت :

-   کيانا اگه پول لازم داشتي توي کشوي ميز توي اتاقمون هست!!! 

از لفظ اتاقمون ذوق کردم... و از اينکه نگرانم بود ولي هيچکدوم نتونست غصه نيومدن امشبشو از دلم پاک کنه .. بي حرف کليد انداختم و رفتم تو ...

اونم چند لحظه اي وايساد و بعد صداي کشيده شدن لاستيک ها روي آُفالت خيابون خبر از رفتنش رو داد ...

فصل بيست و هفتم :

اونروز بعد از رفتن مجد با افسردگي هر چه تمام تر وارد خونه شدم .. دلم براش تنگ شده بود و غصه داشتم از اينکه شب نمياد يه جور خيلي بدي به حضور و کل کل ها و حتي زخم زبوناش عادت کرده بودم و همه رو دوست داشتم .... با نبود مجد ميلي به ناهار و شام نداشتم ولي خوب از صبحش چيزي نخورده بودم و ضعف داشتم ... واسه ي همين  يه کوکو درست کردم  و خوردم و بعد يه تماس با فاطمه و همچنين خونه گرفتم و تا نزديکاي 8 يه جوراي وقت تلف کردم وبعدم تا نزديکاي 12 نشستم يکم  به درس و کاراي دانشگام رسيدم که اين چند وقت خيلي عقب افتاده بود ... 

نميدونم ساعت چند بود ... ولي  با صداي تق و توق از خواب پريدم  ... يکم که دقت کردم  ديدم صدا از پايينه ... قلبم عين بچه گنجشک ميزد و يه جورايي داشتم سکته ميکردم ... اولين چيزي که دم دست بود يعني راکت تنيس شروين رو برداشتم و يواشي از اتاق  اومدم بيرون و آروم از پله ها رفتم پايين چراغ آشپزخونه روشن بود ... و از توش صدا ميومد ... آّب دهنم خشک شده بود ولي خوب يه چند درصدم احتمال ميدادم شايد شروين باشه واسه ي همين رفتم بغل ديوار و يواش سرک کشيدم ... خودش بود و يه ليوان و يه بطري که حدس زدم مشروب باشه گذاشته بودجلوش .. براي اولين بار بود که ميديدم سيگار دستشه ... از سيگار خيلي بدم ميومد ... نفس راحتي کشيدم رفتم توي آشپزخونه و در حاليکه  يه دستم به کمرم بود و يه دستم راکت تنيس گفتم :

-   توکه امشب نميومدي ...

اخمي کرد و   گفت :

-   نمييييدونستم از توو بايد اجازه بگيرم!!!

چپ چپ نگاش کردم و گفتم:

-   بحث اجازه نيست بحث اينه ترسيدم!!! بعدشم اين چيه تو  دستت!!!

نگاهي به سيگارش کرد ويه پک عميق بهش زد وفوت کرد سمت من وگفت :

-   سيگار!!!! 

-   نميدونستم سيگار ميکشي!!!

با لحن بدي گفت :

-   منم نميدونستم تو نامزد داري... 

عصبي شدم ... و رو کردم بهش و گفتم :

-   امشب يا اين حالت حق اومدن توي اتاق نداري بهتره همين پايين بخوابي!!! فهميدي؟؟؟!!

از جاش پاشد ... چشماش قرمز بود ... دو قدوم برداشت و اومد روبروم و گفت :

-   مثلا اگه نفهمم يا اگه بيام چه غلطي ميکني؟؟؟!!1

نميخواستم توي اين حالش باهاش دهن به دهن بذارم واسه ي همين ... اخمي کردم و  اومدم از آشپزخونه برم بيرون که وحشيانه بازومو چنگ زد و من رو کشيد سمت خودش و گفت :

-   عين گاو سرتو ننداز پايين برو!!!

ترسيدم ....ميدونستم سر به سر مرد مست نبايد گذاشت واسه ي همين با ملايم ترين لحني که توي اون موقعيت ميتونستم حرف بزنم رو کردم سمتش و گفتم :

-   ولم کن !! تو حالت خوب نيست!!!

-   اتفاقا حالم از هميشه بهتره .... بخصوص با وجود تو !!!!

-   باشه... ايشا.. هميشه خوب باشي ... من برم  بخوابم  خوابم مياد ... اومدم بازومو از تو دستش در بيارم .. که محکم تر گرفتتم و گفت :

-   هيج جا نميري .. امشبم فکر خواب رو از سرت بيرون کن !!!!! در ضمن  تو زنمي.... يه وظايفي داري!!!! ميدونستي؟؟؟!!

-   خوب که چي؟؟؟!!!!!!  بعدم تقلا کردم  دستمو بکشم بيرون ولي نميشد .. نميدونم دلشوره ي بدي داشتم  نگاهاش ترسناک بود واسه ي همين با صدايي که ميدونم توش ضعف و ترس بود گفتم :

-   - شروين جان بذار برم بخوابم .. خستم ..

لبخندي رو لبش نشست و سيگار که توي اون دستش بود رو خاموش مرد توي زير سيگاري و يه قلپ از بطريش خورد و رو کرد بهم و گفت :

-   با هم ميريم ... ميخوام خستگي رو از تنت در بيارم...

عصبي گفتم :

-   تو امشب حالت خوب نيست... ولم کن لعنتيه ديووونه ...

خنده ي بلندي کرد و با يه حرکت از زمين بندم کرد و انداختتم رو کولش و رفت سمت پله ها  ...

-   اتفاقا از هميشه بهترم ... و دوباره خنديد ...

تمام مدت رو کولش  جيغ ميزدم و ناخودآگاه  با التماس و فحش و خلاصه هر چي که بلد بودم ازش ميخواستم بذارتم زمين ...اونم ميخنديد و ميگفت :

-   ميدوني اين کارات  بيشتر تحريکم ميکنه که امشب حتما خستگي رو از تنت در بيارم؟؟؟!!!

دلم گواه بد داد ...احساس کردم امشب شوخي نداره .... موقعي که رسيديم توي اتاق پرتم کرد رو تخت و در اتاق رو بست اومدم پاشم در برم که خيمه زد رومو محکم شونمو چسبوند به تخت ..... اولش تقلا کردم و جيغ زدم تا شايد مثل دفعه هاي قبل ولم کنه ولي وقتي ديدم مصممه  بعدش آروم فقط اشکم سرازير شد .. موقعي که ديد گريه ميکنم  با انگشتش اشکم و پاک کرد و با لحن آرومي گفت :

-   - زنمي .. نترس نميذارم بد بهت بگذره ...

بعدم خنديد  و توي تاريکي چشماش برق زد .... آروم دست داغشرو کشيد به پوست تنم و نوازشم کردم ... قلبم عين جوجه ميزد زير لب با هق هق گفتم نه ... ولي بدون توجه  به من  سرش رو آورد جلو و لبامو بوسيد .. اولش از بوي الکل چندشم شد ولي بعد از چند دقيقه ناخوذآگاه منم همراهيش کردم ... منم 24 سالم بود توي اوج نياز بودم ... بخصوص که شروين رو دوست داشتم  و از همه مهمتر همسرش بودم .. هرچند بغضم گرفته بود هر چند ميترسيدم ولي نميتونم بگم از بوسه هاي داغش لذت  نميبردم حتي يه جام که اون سرش رو کشيد عقب  و نگام کرد ناخودآگاه من سرم و بلند کردم و بوسيدمش که باعث شد مهربون تر به آغوشم بکشه ....و مردونه تر ببوسدم ...اينکه اونشب چجوري بود  بماند ... فقط اين رو ميدونم من بالاخره قدم به دنياي جديدي گذاشتم  و تسليم شروين شدم ...درسته  يه جورايي نحوه ي اين قدم گذاشتن چندان جالب نبود و ترس اينکه نکنه شروين .. اونقدر مست باشه که صبحش چيزي يادش نياد کل مدت معاشقه همراهم بود ...ولي ميتونم بگم يکي از زيبا ترين شباي زندگيم بود ...بخصوص که شروين در عين با محبت و پر احساس بودن ... خيلي  به موقع خشن و جدي بود و اين نه تنها باعث ناراحتيه من نميشد بلکه مشتاق ترم ميکرد ....

 فصل  بيست و هشتم  :

با تن درد از خواب بيدار شدم .. براي يه لحظه ... زمان و مکام رو فراموش کردم ... کش و قوسي اومدم و با ديدن بدن لختم  يهو همه چي يادم اومد ... باورم نميشد ...نا خودآگاه ملافرو پيچيدم  دورم و با استرس به بغل دستم نگاه کردم ....شروين نبود .... نميدونم چرا ولي دلم فرو ريخت ... ترسيدم ... اومدم از جام پاشم .. که با عضله هاي گرفتم از درد لبمو گزيدم .... بغضم گرفته بود... در حاليکه ناخودآگاه قطره قطره اشک از چشمم ميومد لباسام رو پوشيدم و ملافه ي تخت رو جمع کردم و گذاشتم توي سب رخت چرکا و سلانه سلانه از پله ها رفتم پايين .. ساعت نزديکاي 8 بود با استرس شروين رو صدا زدم ولي نبود ... همه جارو گشتم .. ولي نبود .. يهم بلند زدم زير گريه نميدونم چرا ولي اشک ميريختم و به زمين و زمان بد و بيراه ميگفتم ... هزار تا فکر و خيال جورواجور به ذهنم رسيد ... نميدونستم چيکار کنم .. ناخودآگاه دستم رت سمت تلفن و شماره ي همراهش رو گرفتم ... خبا دومين زنگ صداش پيچيد توي گوشي :

-   بله؟؟!!

-   شروين تو کجايي؟؟؟!

-   کجا بايد باشم؟؟؟!! شرکت!!

-   آخه ... ممم... 

-   چيه بگو کار دارم!!!!

-   هيچي!!!

-   واسه هيچي زنگ زدي؟؟!!

بعدم گوشي رو گذاشت ... 

همونجا تلفن به دست نشستم روي زمين و به پهناي صورت اشک ريختم ... داغون بودم!!! درد تن و بدنم يه طرف ...  اونا جسمي بود .. روحم در هم شکسته بود ...

يکم که آروم شدم ... به خاطر خانوم فرخي که امروز ميومد دوتا لقمه صبحانه خوردم و بعدم رفتم سمت حموم.. توي آينه از قيافه يخودم وحشت کردم .. گردنم دوتا دايره خون مرده شده بود  ... لبمم گوشه ي پايين سمت راستش کبود بود و ورم کرده بود ... دوتا قطره اشک ديگه ريخت رو گونم ...

-   حيوون عوضي ... نگاه کن با هام چيکار کرده ...

هرچند نميگم بي لذت بود ... 

بعد از اينکه يه دوش گرفتم بدن دردم يکم بهتر شد .. پيرهن ليمويي يقه گرد آستين گوتاهي تنم کردم و موهام رو خوش کردم و ريختم دورم و دور گردنمم براي اينکه کبوديا معلوم نشه يه دستمال گردن سفيد بستم و يه کفش عروسکي سفيدم پام کردم بايد لااقل جلوي خانوم فرخي مرتب ميبودم يه آرايش مليحم کردم و به خاطر کبودي لبم با يه ماتيک قرمز  تکميلش کردم ...

نزديکاي ده بود که توي آشپزخونه داشتم تدارک نهار رو ميديدم ... با صداي در به خودم اومدم ... ميدونستم شروينه!!! نبايد محلش ميذاشتم ...واسه ي همين سرمو به شستن ظرفا گرم کردم ... که يهو توي چهار چوب در آشپزخونه ظاهر شد و خيلي بي تفاوت نگاهي به سر تا پام انداخت و گفت :

-   دارم ميرم دنبال ماما .. چيزي لازم نداري؟؟؟!!

سرمو به نشانه ي نفي تکون دادم که ادام داد :

-   توهم مياي ...

با صدايي که از ته چاه در ميومد گفتم :

-   نه ...

يکم نزديک تر شد و کنارم ايستاد و گفت :

-   باز اين  ماتيک آتشين رو زدي؟؟؟!!!

نا خود آگاه برگشتم سمتش بر خلاف لحنش نگاش سرد و بي تفاوت بود ...  تو همين حين چشمش رو ي دستمال گردنم خشک شد و آروم دست برد و بازش کرد از گردنم ...

براي چند لحظه خيره به گردم زل زد و بعد يه ابوشو داد بالا و با اخم گفت :

-   چي شده؟؟؟!!

بغضم گرفت ... يعني نميدونست؟؟؟؟!! واسه ي همين دستمال رو از دستش گرفتم و رومو کردم اونور و بعد از بستن دوبارش .. زير لب گفتم :

-   هيچي!!!!

چند لحظه اي پا اون پا کرد و بعدم رفت .... با صداي بسته شدن در اشک دوييد تو چشمام ... يعني يادش نبود ... نکنه ... هزار جور فکر تو سرم بود ... با تکون سرم سعي کردم فراموششون کنم .. ولي نميشد ... واسه ي همين خودم رو مشغول غذا کردم ..براي ناهار خورشت کرفس دورست کردم با سالاد حسابي  و ميز توي ناهار خوري رو به بهترين نحو ممکن چيدم و سعي کردم هيچ چيز کم و کسر نداشته باشه ... خاونم فرخي رو ناخودآگاه دوست داشتم... تقريبا نزديکاي يک بود که اومدن ... با ديدن خانوم فرخي محکم بغلش کردم و بوسيدمش ... بوي مامان نوشين رو ميداد ... غم داشتم يه غم بزرگ... واسه ي همين لحظه آغوش گرفتنش اشک دوييد توي چشمام که از ديد شروين جا نموند و بي تفاوت سري تکون داد و رفت ...

خانوم فرخي با نگراني نگام کرد  گفت :

-   خوبي عروس خانومم؟؟!!

-   ممنون!!! خوبم!!1

-   پس اين غم چيه تو چشمات؟؟!!

-   لبخند زورکي زدم . گفتم  :

-   - کدوم غم!!! خوبم!!!

سري تکون داد و نشست ... جو سردي بود شروين خيلي بي تفاوت بود و منم مگه چقدر ميتونستم حرف بزنم .. رفتم توي آشپزخونه تا ظرفارو آماده کنم که مادر شروين اومد تو آروم گفت :

-   اين جرا مثل برج زهرماره؟؟؟!!

خندم گرفت ...:

-   نميدونم!!!

-   اونشب چي شد؟؟!!

-   بذارين بره توضيح ميدم!!!

سرشو به نشانه ي توافق تکون داد.. بعد  از نهار شروين با بهانه ي شرکت رفت و من موندم و خانوم فرخي براش از اول تا ديشب قبل از اومدن شروين رو توضيح دادم ... 

تمام مدت لبخندي رو لبش بود و بعد از تموم شدن حرفام يهو گفت :

-   ديشب چي؟؟؟!!

لپام گل انداخت  و جسته گريخته يه اشاره هايي کردم ... مهربون دستمو توي دستش گرفت و رفت تو فکر!!!

بعد از چند ثانيه رو کرد بهم و گفت :

-   شروين تورو دوست داره!!! در اين شکي نيست .. راجع به ديشبم مطمئنم که مستيش در اون حد نبوده که يادش بره!!  يعني پسر خودم رو ميشناسم .. ولي اينکه چرا به روت نمياره .. فکر ميکنم اونم ناخواسته اينکار رو کرده يعني چجور بگم .. ميخواسته در برابرت مقاومت کنه نتونسته هر چي باشه مرد و اينم يادت نره که تورو زياااد دوست داره .. خيلي زياااد!!!

-   دوسم داره که اينقدر اذيتم ميکنه؟؟؟!

لبخندي زد و گفت :

-   يه طرفه به قاضي نرو توام کم اذيتش نکردي توام بجاي اينکه اين چند وقت سعي کني بابت پنهان کاريت عذر خواهي کني حالا به هر نحوي شمشير رو از  رو بستي ..من نميگم کار غلطي کردي .. اصلا اتفاقا من دوست داشتم همينجورم باشه ... تا پسرم ادب شه .. 

آروم شده بودم حداقل   بالاخره با يکي حرف زدم ... و اين خيلي خوب بود  ... شب طرفاي 8 شوين اومد .. احساسم ميگفت با مادرشم سر سنگينه چون گويا فهميده بود که مادرش ميدونسته .. خانوم فرخيم البته محل نميداد و اسش مهم نبود .. تا آخر شب حرف هاي عادي بينمون رد و بدل شد البته نه بين من و شروين مخاطب هردومون همش مادرش بود ... ساعت نزديکاي 10 بود که خانوم فرخي شب بخيري و گفت و رفت منم  تنها موندم رو جايز نديدم و رفتم ظرف هاي شام رو شستم و تا 11 يه جورايي خودم رو توي آشپزخونه معطل کردم ....

بعد از انجام کارا از جلوي شروين رد شدم تا برم سمت پله ها براي استراحت که يهو صدام کرد و بدن اينکه نگام کنه گفت :

-    ميخواي تو اتاق من بخوابي؟؟؟!!!

دلم فرو ريخت ...

-   نه!!!!

يه لحظه شوکه نگام کردم .. يا شايدم من فکر کردم متعجب شد ... نميدونم بعد سرش رو انداخت پايين و گفت :

-   کار خوبي ميکني!!!!!

-   نميخواي جلوي مامانت فيلم بازي کنيم؟؟؟!!

-   نه!!!! باهاش رو در واسي ندارم!!!

عصبي نبودم .. سر خورده بودم .. از اينکه عين احمقا ديشب ....

دستي به پيشونيم کشيدم .. خيس عرق سرد بود ... قلبم کند ميزد .. رو کردم بهش  و با نا اميدي گفتم :

-   شروين... من ....

-   هيچي نگو!! شب بخير!!!!

نگام کرد .... طاقت نياوردم ... از چشمم يه قطره اشک چکيد سريع پاک کردم و حنده ي احمقانه اي تحويلش دادم ... حرفي نزد .. روشو برگردوند و پاشد رفت توي آشپزخونه ...

بغضم ترکيد و جلوي دهنم رو سريع گرفتم و دوييدم بالا .....

اونشب تا صبح چشم رو هم نذاشتم نا خودآگاه صحنه هاي شب قبل و محبت هاي شروين ميومد توي ذهنم و بعدش اين همه سردي رفتار و بي محلي ... نميدونستم چيکار کنم زمان ميبرد تا با خودم کنار بيام .. اينکه واسه ي هيچي جسمم رو تفديمش کردم هيچ روحمم ذره ذره تسخيرش شده بود  ... دو دل بودم .. ميترسيدم يادش نباشه ولي حرف هاي خانوم فرخي تا حدود زيادي اين احتمال رو نقض ميکرد .... پس اين رفتارش چي بود ... نبايد کم مياوردم .. ولي چجوري؟؟!! تا کجا ميتونستم ؟؟!!! ... اونشب بعد از هزار و يک راهي که بررسيشون کردم به اين نتيجه رسيدم بايد از اين موضوعم مثل خيلي از موضوع هاي ديگه بگذرم و اين خاطره ي شيرين رو يه جايي توي ضمير ناخودآگاهم قايم کنم تا به وقتش .. به هر حال بازم برگ برنده دست من بود .. حتي اگه ازم کام هم  گرفته بود .. بازم اووون بود که طاقت نياورده و اومد بود سمتم!! نه من !!! و خوشحال بودم که هنوز اونقدر ضعيف نشدم که اظهار عجز کنم!!!!  با اين فکرا اندکي آروم شدم و دم دماي صبح بود که بخواب رفتم .. 

نميدونم چقدر گذشته بود که از بوي ادکلن و نفساي داغي که رو گونم ميشد از خواب پريدم ...

شروين بالاي سرم بود و داشت با يه اخم نگام ميکرد .... هوشيار شدم و بدون هيچ لبخند و سلامي گفتم :

-   چيه ؟؟!! چي شده؟؟؟!!

-   هيچي!! نميخواي پاشي؟؟!!

-   مگه ساعت چنده؟؟؟!!

-   12

يهو از جام پريدم ..ناخودآگاه تو اوج صداقت گفتم :

-   ببخشيد ... ديشب تا صبح خوابم نميبرد!!!!!

با اين حرفم پوزخندي نشست رو لبش و رو کرد بهم و گفت :

-   تو روياي نامزد سابقتون بودين؟؟؟!!

شوکه نگاش کردم ... بعدم با ياد آوري تصميم ... نفس عميقس کشيدم و گفتم :

-   آره داشتم فکر ميکردم چقدر لااقل شعورش از تو بيشتر بود!!!

اخم دلنشيني کرد و گفت :

-   از چه لحاظ ..؟؟!!

نميدونم چرا!! ولي بد جوري يه حرفي قلقلکم ميداد واسه ي همين با پليديه هر چه تمام تر گفتم :

-   از اون لحاظ که لااقل يه کاري نميکرد که مجبور شم دستمال گزدن ببندم يا ماتيک سرخ آتشين بزنم به لبم تا کسي نفهمه ....باقي حرفم رو خوردم نگاه نفرت انگيزي به کردم!!!

چشماش آتيشي شد .. ترسيدم ولي به روم نياوردم ... اومدجلو و يهو گردنم و گرفت و چسبوندتم به ديوار و هر لحظه فشارو زياد کرد و براي اينکه کسي نشنوه با صداي پچ پچ مانند عصباني گفت :

-   ميترسم خونت حلال شه!!! پس بهتره حرف دهنت رو بفهمي ...!!!!

بعدم  در حاليکه ديگه نفسي برا م نمونده بود و به دستش چنگ مينداختم تا از رو گلوم بردارهتوي يه لحظه رام کرد و بي معطلي رفت ...

تند تند نفس فس ميزدم .. پيش خودم فکر کردم .. جدي جدي داشت خفم ميکردا ... ولي از حرصي که خورد لذت برده بودم ... و يه حس شيريني ته قلبم بود!!! از طرفيم فهميدم که يادشه .. فقط نميخواد به روم بياره!!!!

دست رومو که شستم  توي آينه نگاهي به خودم انداختم به اون دوتا خونمردگي روي گردم يه خط باريک کبود هم اضافه شده بود .. خندم گرفت ... پيش خودم گفتم با اينام برم يه طول درماني بگيرم .. از اونروز هنوز نرفته بودم شکايتم پس بگيرم ..با اين فکر يهو تنم لرزيد!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! نه!!!!!!!!!!!!!!!!!!11

يادمه طبق گفته ي دادستان ظرف 48 ساعت احضاري ميومد دست شروين ... يه فکري عين خوره افتاده بود تو وجودم .... .نکنه صبح ديروز ... قلبم ضربانش رفته بود روي 2000 بدو از پله ها رفتم پايين شروين نبود و مامانش داشت چايي ميخورد سريع براش خلاصه اي از داستان رو شرح دادم که اون بنده خدام بدتر از من افتاد توي هول و ولا!!! نميدونم چجوري لباس پوشيدم و آماده شدم ولي دزست ساعت 1.5 بود که رسيديم کلانتري و از قضا حدس من درست بود و ديروز ساعت 8 صبح احضاري رفته بود دم شرکت ... بغض بدي چنگ انداخت بود توي گلوم نکنه تمام اين سرد بودن ها مال اين بود ... بي اختيار چند قطره اشک ريختم و مدام خانوم فرخي دلداريم ميداد  ميگفت کاري که شده  اشکال نداره به درک .. هرچيم باشه اون نبايد اينجوري ميکرد .. خوشحال بودم از اينکه ميديدم اين زن اينقدر با شعوره ...و پشيمون از قضاوت اولي که در موردش کرده بودم .. 

ساعت 3 بود که من در حالي که شکايتم رو پش گرفته بودم برگشتيم خونه و  مامان شروين با ديدن حالم زنگ زد و  سفارش غذا   داد و نذاشت دست به سياه و سفيد بزنم بعد از ناهارم با هم کمک کرديم تا وسايلش رو براي فردا که ساعت 2 صبح پروازش بود جمع کنيم بهم پيشنهاد داد اگه شروين زياد اذيتم کرد بهش زنگ بزنم و با درخواست ويزا برم چند وقتي پيشش..ساعت نزديکاي 8 بود شروين اومد و با کلي خريد که بعدا فهميديم سوغاتيهاييه که ميخواد براي برادراش و زن هاشون بفرسته ... خلاصه چند ساعتيم بسته بندي و مرتب کردن اون ها طول کشيد و طرفاي ساعت 10 بود که  شروين و مادرش قصد رفتن به فرودگاه رو کردن و منم هرچي اصرار به اومدن کردم مادرش گفت که راضي به زحمتم نيست وبهتره خونه باشم و ستراحت کنم ... دم رفتنيم زير گوشم گفت :

-   مردا از زن هاي سرکش خوششون مياد ... ولي نه اونقدر سرکش که افسار زندگي از دستشون خارج بشه ... پس بهتره اعتدال رو رعايت کني ولي سر تسليمم فرود نيار .. بذار هميشه اون باشه که قدم پيش ميذاره و وقتي مطمئن شدي ازش.. . فهميدي خواستار وافعيته .. اونوقت جونتم با پاش بذاري شک نکن جاي دوري نميره!!! 

بعد از رفتن شروين و مادرش کمي خونرو جمع و جور کردم  و بعدم برگه ي پس گرفتن شکايتو گذاشتم روي ميز اتاف خواب شروين و طرفاي دوازده رفتم بخوابم .. ولي بازم فکر و خيال اونقدر دوزش بالا بود که تا مدتي اين دنده اون دنده بشم ... و نهايتن با صداي بسته شدن در پايين و اطمينان از اومدن شروين ... خواب رفتم!!!!

صبح ساعت نزديکاي شش بود که پاشدم نميدونم ولي به صورت لحظه اي تصميم گرفتم که امروز برم شرکت حوصله ي خونه رو نداشتم .. اصلا!!!! واسه ي همين بلافاصله از تخت اومدم پايين و آبي به دست و صورتم زدم و بعدم يه صبحانه ي مفصل درست کردم و ميز رو چيدم .. تقريبا از 6.5 گذشته بود که رفتم توي اتاق شروين .. به چهلو خوابيده بود و طبق معمول بلوز تنش نبود .. آروم کنار تخت نشستم و دست کشيدم به تنش .. يهم هوشيار شد و لاي چشماش رو باز کرد :

-   چيه کيانا ؟؟؟!!! چي شده؟؟؟!!

-   هيچي!! صبحانه حاضر بيا بخوريم بريم شرکت ...

خميازه اي که داشت ميکشيد رو با اين حرفم فورت داد و گفت :

-   چييييييييييييي؟؟؟؟!!!! بريم؟؟!!

-   آره !! من حوصلم سر ميره تو خونه!!!

نگاهي بهم انداخت و با اخم بي هيچ حرفي سرش رو تکون داد و از جاش بلند شد و  رفت توي حموم!! 

تقريبا يه ربه بعد با يه جين سرمه اي چيرهن مردونه ي آستين کوتاه سفيد با راه هاي سرمه اي اومد پايي موهاش رو ژل زده بود ناخودآگاه به دستش نگاه کردم و با ديدن جاي خاليه حلقه ي توي دستش دلم ريخت ...انگار متوجه شد به چي دارم نگام ميکنم چون بلافاصله پوزخندي زد و مشغول شد ... صبحانه که تموم شد گفت :

-   من تا ده دقيقه ديگه ميرم .. بدو حاضر شو وگرنه خودت بايد بري...

-   چرا اينجوري ميگي ... خوب خودم ميرم .. منت نذار!!!

اخمي کرد و منم بي هيچ حرفي بعد از جمع کردن بساط صبحونه رفتم بالا با يه شلوار جين آبي کمرنگ با يه مانتو سرمه اي يه روسري درهم سرمه اي سفيد آبي و کفش و کيف اسپرت آماده ي رفتن شدم .. موقعي که اومدم پايين به ساعت نگاهي انداختم بيست دقيقه از اون ده دقيقه گذشته بود و شروين کما کان منتظرم بود موقهي که اومديم از در بريم بيرون براي يه لحظه به دستم خيره و شد با نديدن حلقه اخم عميقي روي صورتش نشست .. مثل خودش منم پوزخندي زدم که باعث شد عصباني رو کن بهم و بگه :

-   فکرنميکني واسه ي آبرو داريم که شده بد نيست انگشترت رو دستت کني؟؟؟؟!!

بي تفاوت نگاش کردم و گفتم :

-   وقتي از ديد شماي 32 ساله تشخيص داديد دست نکنيد حلقتون رو پس منم به تبع بزرگترم...

با حرص وسط حرفم پريد و گفت :

-   ا؟؟!!1 چي شد بزرگتر شناس شدي .. 

-   بودم ..منتهي ديدم بعضيا لياقت ندارن ...نگاه تندي بهمم کرد و با عصبانيت گاز داد و  باقي راه صحبتي رد و بدل نشد ...

وقتي  با هم وارد شرکت شديم شمس بدون اينکه به شروين سلام کنه با خوشحالي پاشد و اومد سمت ومن بغلم کرد منم با محبت هر چه تمام بغلش کردم و بعد از يه خوش و بش زولاني با سرفه ي شروين به خودمون اومديم و شمس با يه لبند برگشت سر کارش و منم با يه چشم غره رفتم  سر کارم موقعي که وارد اتاق شدم همه سرها به طرفم برگشت و اول از همه فاطمه با ذوق امد سمتم وبعدم با ساير آقايون سلام عليک کردم در اخرم ديدم سر ميزم يه دختر جووني که نميشناختمش نشسته به اونم سلامي دادم که به سردي جواب داده شد و با اشاره از فاطمه پرسيدم که گفت بريم بعدا واست تعريف ميکنم .. بعد از خبر کردن سحر و آتوسا  سريع چپيديم توي آشپزخونه و خلاصه بازار بغل و بوس  خنده داغ داغ بود که يهو يادم افتاد رو کردم به فاطمه و گفتم :

-   سه روزه مياد ... اسمش  مليحه مقدمه  از اقوام يکي از بچه هاي کار گزينيه!!!

-   حالا چرا جاي منه؟؟!!

-   نميدونم شوهر جونت اينجوري خواست!!1

بعدم خنديد و يهو نگاش رو ي دستم ثابت موند 

-   ااوووي!!1 تو چرا حلقت دستت نيست؟؟!!

خودمو زدم به کوچه ي علي چپ و گفتم ..:

-   وايي صبح يادم رفت دستم کنم..

-   آتوسا و فاطمه نگاه معني داري بهم کردن و خنديدن .. منم چپ چپ نگاشون کردم که باعث شد  سحر صداش در بياد و خندمون بيشتر بشه .. بعد از تقريبا يه ربع  بيست دقيقه بچه ها رفتن سر کاراشون از اونجا که جاي من رو  دختر تازه وارد گرفته بود .. رفتم سمت دفتر شروين و بعد از تقه اي به در وارد شدم داشت با تلفن حرف ميزد و معلوم بود راجع به يه پروژه ي جديده 3-4 دقيقه بعد صحبتش تموم شد و رو کرد بهم و گفت :

-   کارتو بگو!!!

-   من کجا بايد کار کنم؟؟؟ 

-   کادرا همه تکميله!!!

اخمي کردم و گفتم :

-   يعني چي؟؟!!

-   يعني اينکه شما بدليل غيبت هاي مداوم  اخراجي 

-   بعدم يه برگه گرفت سمتم ... با ديدن نامه ي کارگزيي و فرم تسويه حسابم ... شوکه مگاهي بهش کردم و گفتم :

-   شوخي ميکني ديگه؟؟!!

-   نه اتفاقا .. خيلي جديه .. خانوم مقدمم جاي تو با ما همکاري ميکنن و فوق دارن نه دانشجوي فوق!!!!!

نفسم رو بيرون دادم برگه هارو از دستش گرفتم و اومدم بيرون و بعد با بچه ها خداحافظي کردم و با بهانه ي داشتن کلاس و فشرده شدن درسام ... از شرکت زدم  بيرون ... هنوز توي باورم نميگنجيد ... شوکه بودم ... اين چيکار کرد؟؟؟!!!!

براي اينکه فکرم رو متمرکز کنم توي يه پارک نشستم و با دوباره و سه باره ديدن نامه ها .. نم نم به اتفاقي که افتاده بود پي برد... شروين داشت زياده روي ميکرد .. پيش خودم گفتم :

" بد داري ميکني آقا گربه!!! بد داري ميکني!!!"

عصبي ولي مصمم از جام پاشدم ... بايد پوزش رو به خاک ميماليدم بلافاصله دربست گرفتم و رفتم خونه و از توي پرونده هاي توي اتاقش شماره ي يکي از شرکت هاي درجه يک پيمانکاري توي تهران رو  برداشتم اسم شرکت فرافرم بود و ميدونستم رياستش ازون طراح هاي کله گنده است ... بلافاصله تماس گرفتم و از منشيش يه وقت براي ملاقات مدير عاملش گرفتم ... از شانس خوبم براي يک ساعت ديگه بهم وقت داد و من بلافاصله مدارک لازمم رو برداشتم و با يه سري از نمونه کارام راهي شدم .. دفترشون توي خيابون آرژانتين بود  يه ساختمون دو طبقه فوق العاده شيک با نماي عجيب چوبي موقعي که وارد شدم و خودم رو معرفي کردم  بلافاصله با راهنمايي  منشي وارد دفتر مدير عامل شدم .. براي يه لحظه استرس بدي بهم وارد شد نميدونم چرا .. ولي از کارم پشيمون شدم و از اينکه شتابزده تصميم گرفتم به خودم لعنت فرستادم .. ولي من کسي نبودم که تا اينجا بياد و زيرش بزنه ....حتي اگه پشيمونم شده بودم بايد تا اخرش ميرفتم ...

چند دقيقه اي ميشد که دم در وايساده بودم ... جناب مدير عاملم که انگار رونما ميخواست چون پشت به من توي صندلي قرو رفته بود و با صداي بمي داشت با تلفن حرف ميزد و ونجور که از لحنش نشون ميداد آم سختگيريم بود چون توي اوت 4-5 دقيقه همش ايراد گرفت ... تقريبا ديگه داشت پاهام ضعف ميرفت که بالاخره تلفن رو قطع کرد و با يه چرخش رو برگشت طرف من ....

يااااااااااااااااااااا خدا!!!!!!!!!!!  روبروم يه پسر 30 ساله بود با موهاي مشکي و چشم هاي خاکستري فوق العاده گيرا .. پيش خودم گفتم الان اگه کتي بود .. ميگيفت عجججب تيکه اي بنازم خلقت خدارو ... تقريبا داشتم با چشم هاي گرد جناب مدير عامل رو بنداز بر انداز ميکردم که با سرفه و اخمي که کرد ...  با حواس پرت  بي مقدمه گفتم :

-   من رو استخدام ميکنيد؟؟؟!

لبخندي رو لبش نشست و گفت :

-   سلام خانم!! ارفع هستم !!!

حول شدم و اومدم جوابشو بدم که کاغذام از تو چوشه سزخ خوردن و اومدم اونار بگيرم نمونه کارام همه پخش زمين شدم در حاليکه سعي ميکردم اونارو جمع کنم گفتم :

-   بله ... سسسلام... منم .. کيا .. ميبخشيد مشفق هستم!!

توي همون لحظه از جاش بلند شد و با قدم هاي محکم اومد سمتم و آخرين کاغذ لوله شده  که افتاده بود رو زمين رو برداشت و گرفت سمت من و بعدشم با دست اشاره کرد و گفت :

-   بفرماييد بشينيد خانم مشفق اينجوري راحت تر صجبت ميکنيم..

-    بله مرسي..

بعد از اينکه نشستيم رو کرد بهم و گفت :

-   خوب حالا بهتر شد .. امرتون رو بفرماييد !!

بعد از اينکه اين حرف رو زد تمام کاغذ ها وئ رزومه ي کاريم رو گذاشتم جلوش و بعد گفتم :

-   من براي کار اومدم ..ميدونم شايد مسخره باشه ... ولي من مين امروز از شرکت آتيه اخراج شدم بخاطر لجبازيه مدير عاملش و واقعا به کار نياز دارم!!!

لبخندي زد و گفت :

-   با دکتر مجد دعواتون شده ؟؟؟!!!

-   بله ... پس ميشناسينشون ...

سري تکون داد و در حاليکه چشماش بيشتر ار لباش ميخنديد گفت :

-   اي کما بيش بعدم سرش رو انداخت پايين و مشغول بررسي کارام شد ...

بعد از تقريبا يه ربع رو کرد بهم و گفت :

-   راستش کاراتون خوبه نميگم عااالي ولي خيلي خوبه ... نشون ميده خانوم خلاقي هستيد اما حقيقتش من امروز جاي پدرم اينجام و يه جورايي از وظايف من نيست که تصميم بگيرم شما با ما همکاري کنيد يا نه .. براي همين اين برگه ي رزومتون رو نگه ميدارم و بعد از اينکه با پدر صحبت کردم به خانوم دادگر منشيمون ميگم باهاتون تماس بگيره و نتيجه رو بهتون بگه ...

لبخندي زدم کاچي بعض هيچي بود هرچند بايد منتظر ميموندم .. واسه ي همين گفتم - -- اگه مقدور ميشه تا فردا خبرش رو بهم بديد؟؟؟!!

سري تکون داد و گفت :

-   حتما .. 

-   ممنونم از لطفتون ..

اومدم پاشم برم که يهو گفت :

-   مشکلتون با مجد چي بود؟؟؟!!!

چند ثانيه اي خيره نگاش کردم و گفتم :

-   ايشون خيلي از خود راضين !!!!

بلند خنديد و گفت :

-   اون که صد البته ...

بعدم سري تکون داد و تا دم در همراهيم کرد ...

از شرکت که اومدم بيرون يکم حالم بهتر بود يعني احساس آرامش بيشتري داشتم .. نميدونم چرا حتي اگه قبولمم نميکردن از اينکه ضربتي يه کاري رو انجام دادم راضي بودم.. ساعت نزديکاي 1 بود .. هواي خوب ارديبهشت بد جوري وسوم کرده بود از طرفيم اصلا حوصله ي خونرو نداشتم واسه ي همين با گرفتم يه ساندويچ رفتم توي يه پارک و مشغول خوردن شدم .. نميدونم چرا ولي با ديدن دختر و پسر هاي دست تو دست و خندون بد جوري دلم گرفت ... يه جورايي دلم براي شروين تنگ شد .. و باز ياد اونشب کذايي افتادم ...از خودم خجالت کشيدم .. ديگه ميلي نداشتم واسه ي همين نصفه ي ساندويچم رو انداختم توي سطل شروع کردم قدم زدن ... طرفاي ساعت 3 بود که از جلوي يه سينما رد شدم و هوسي بليط گرفتم و رفتم تو ... فيلمش جالب نبود ولي لا اقل 2 ساعت از وقتم رو کشت ... تمام مدت توي سينما با ديدن دختر و پسراي جوون به  اين فکر ميکردم چرا من و شروين تا حالا سينما نيومديم . غم عجيبي تو دلم نشسته بود ... موقعي که از سينما اومدم بيرون نفس عميقي کشيدم ... کسل شده بودم ديگه حوصله ي بيرون رو نداشتم واسه ي همين دربست گرفتم به سمت خونه ... خيابون ها اونشب ترافيک بدي بود واسه يهمين نزديکاي 7 بود که رسيدم ... موقعي که کليد انداختم وارد شدم با ديدن ماشين فهميدم شروين خونست ... هم دلتنگ بودم هم حوصلش رو نداشتم ووو انگار يکي به پام وزنع بستع بود .. هر جور بود خودم رو رسوندم بالا و بدون کليد انداخت دست گذاشتم و زنگ .. بعد از چند دقيقه شروين در رو باز کرد ... طبق معمول اخم داشت ... پووفش کردم بي حرف رفتم تو ... ياد کار صبحش افتادم ... سري تکون دادم .. و اومدم برم از پله ها بالا که با گفتن وايسا کارت دارم برگشتم سمتش... 

پوزخندي زد و گفت :

-   ميبينم دنبال کار ميگزدي؟؟!!

چهار شاخ شدم ... با تعجب نگاش کردم که گفت :

-   ميدوني اشتباهت چيه ... اينکه هنوز نميدوني من نفودم زياده ..شايان ارفع ... از صميمي ترين هم دوره اي هاي منه ...

مخم داشت سوت ميکشيد ... واسه ي اينکه کم نيارم خيلي ريلکس گفتم :

-   خوب که چي؟؟؟!! تو من رو اخراج کردي ... جز اينه ؟؟!! منم به کار نياز داشتم!!!

-   ميشه بپرسم دقيقا چه نيازي؟؟!!

نميدونم چرا يهمو منفجر شدم و داد زدم :

-   نياز روحي ... اينکه بگم منم آدمم منم هستم .. اينکه لااقل تو محيط کارم عين آدم باهام رفتار کنن نه عين آشغال!!!!!!!!!!! نياز به پولش تا پولي با منت تورو  خرج نکنم!! در ضمن بدون من از امشب ميرم سمت خودم تا مزاحم تو نشم تا با ديدن من اخم نکني.... پشتتو بهم نکني .. سو استفادت رو نکني رهام کني... 

بغضم داشت ميترکيد واسه ي اينکه اينجور نشه بدو رفتم بالا از بين وسايلي که خانوم فرخي با خودش آورده بود کليد آپارتمانم رو درآوردم و بلافاصله اومدم پايين از کنار شروين که نميدونم چرا خشکش زده بود .. ردشدم و رفتم سمت آپارتمانم....

موقعي که رسيدم جلوي در براي يه لحظه برگشتم ديدم شروين تکيه داد به چهار چوب و داره نگام ميکنه ... عصبي رو گرفتم و کليد انداختم قفل حفاظ رو باز کنم که هر کاري کردم ديدم باز نميشه... دوباره و سه باره امتحان کردم که يهو با ديدن مارک قفل دوزاريم افتاد .... قفل عوض شده بود .... برگشتم  سمت شروين با ديدن لبخند رو ي لبش و نگاه پليدش ... خدااااااااا.. چي کار ميکردم .... نفس عميقي کشيدم ... نبايد کم مياوردم چشماش منتظر بود ... نميدونم منتظره چي ... ولي اون موقع هيچ چيز جز انتظارش براي ديدن ضعف من به ذهنم نميرسيد ...با اينکه خسته بودم با اينکه بيش از هرچيزي بهش نياز داشتم .. ولي ..

رو کردم بهش و گفتم :

-   چي گيرت مياد ميچزونيم ؟؟!! هان؟؟؟؟!!! عقده ي چي رو خالي ميکني؟؟!! ميخواي کثافت کاري هاي قبل از عروسيت رو لوث کني ؟؟؟!! خودت که ديدي ديدي پاکم ... ميدوني توي اين يه هفته فقط يه چيزي توي ذهنم مياد اينکه تو لياقت من رو نداري .. بعدم با نفرت نگاش کردم و گفتم :

-    ازت متنفرم شروين مجد... متتتتتتنفر!!!!

با اين حرف  از کنارش رد شدم  و رفتم توي خونه ... هنوز چند قدم نرفته بودم که يهو بازومو گرفت و با خشمي غير قابل وصفي گفت :

-    ولي من توي احمق رو دوست داشتم ... لااقل تا قبل از اين حرفاي ابلهانت ... فکر کردم شعورت اونقدر هست که  عين آدم لااقل يه معذرت خواهي خطر پنهون کاريت بکني ولي تو ... تو يه دختر خودخواه بي عاطفه هستي يه نفر که تو دنيا جز خودش به هيچکس فکر نميکني .. امثال تو بايد تو زندگي تو دهني بخورن تا آدم شن .. از اين موقع ميترسيدم .. از ين موقع که بخوام من اوني باشم که بهت تو دهني ميزنم و مثل زن هايي مه قبلا باهاشون بودم باهات رفتار کنم ...

-   بعدم بي هيچ حرفي سعي کرد من رو بندازه رو کولش اول تقلا کردم ولي با کشيده اي که توي صورتم خورد منگ شدم اونم بلافاصله من رو انداخت رو کولش  و از پله ها بالا رفت ....

فصل بيست و نه :

ساعت چند بود نميدونستم .. فقط ميدونستم نميتونم از جام تکون بخورم .. تمام تنم درد ميکرد و بدنم ضعف ميرفت ... چشمه ي اشکم از بس گريه کرده بودم خشک شده بود و صدام از بس جيغ زده بودم والتماس کرده بودم  در نميومد.... به اندازه ي مرگ سردم بود ... 

بديش اين بود .... با همه ي اين تفاسير هنوز اين حيووني رو که بغلم خوابيده بود و صداي نفس هاي منظمش ميومد دوست داشتم ....

حيووني که امشب ....

شروين به من به معناي واقعي کلمه بهم تجاوز کرد ...

نميدونستم چي کار کنم!!! نميدونستم چي بگم ... فقط جيغ زدم... گريه کردم ... من جلوش گريه کردم ...

با ياد آوري تک تک اون صحنه ها عرق سردي نشست روي صورتم ...ودوباره شروع کردم به هق هق ... هق هق بي صداي بدون اشک ... به سختي از جام بلند شدم .. دستم رو به ديوار گرفتم ... براي يه لحظه گرمي خون رو رو ي پام احساس کردم ... چندشم شد ...

ضعف داشتم ... با خودم فکر کردم ...اگه بگن بهم مرگ رو توصيف کن اين لحظه رو براشون تعريف ميکنم .. با اين فکر يه قدم ديگم برداشتم و خلاصه به سختي رسيدم دم در ... احساس ميکردم ديگه خوني تو رگام نيست ... دستامم جون نداشتن ... با قدم بعدي تنها چيزي که يادم مياد جيغ خفه ي توي گلوم بود و بس .............................

با نور آفتابي که خورد توي چشمم ... بيدار شدم .... برا ي يه لحظه همه جا سفيد بود .. عين برف .. عين پاکي .. فکر کردم شايد همه چي تموم شده .. ولي کم کم فهميدم که اشتباه کردم و با قيافه ي خانومي که بهم لبخند ميزد با خودم گفتم :

-   به دنيا خوش اومدي .... اونم دنياي آدماي بي معرفت !!!!

با صداي زن به خودم اومدم :

-   ظهر بخير خانومي!!!!

چندشم شد .. از لفط خانوم بودن ...

نگاهي بهش انداختم و با صدايي که شبيه قار قار کلاغ بود گفتم :

-   من اينجا چيکار ميکنم؟؟!!

-   بيهوش بودي که شوهرت آوردتت ... بعدم لبخندي زد  و ادامه داد :

-   بنده خدا رنگ به رو نداشت ...عزيزم بايد زمان هاي عادتت رو دقيق بدوني و از شب قبلش حواست باشه .. تا اينجوري ضعف نکني ..

عصبي بودم .. سري تکون دادم ...و با خودم گفتم :

آره ... بيچاره ....!!!!!!!!!!!!!!!!!!  کثافت .... رنگ به رو نداشته ... اون موقع که ...

با ياد آوري ديشب ... حالم دوباره بد شد و نوک انگشتام يخ بست!!!

چشمامو بستم .. پيش خودم  گفتم مثل اينکه چشمش شروين رو گرفته ... چه بنده خدا بنده خدايي را انداخته ... با اين افکار نفسمو محکم دادم بيرون ... و اومدم اين دنده اون دنده شم که از بدن درد ...جيغم رفت هوا...

وقتي اينوري شدم همزما شروينم از در اتاق اومد و تو و خانوم  پرستار با يه لبخند فوق مليح از در رفت بيرون ...

-   چطوري جوجو؟؟؟؟!!

از اين همه وقاحت  کف کرده بودم ...

بدون اينکه نگاش کنم رومو کردم اونور که اومد نزديکتر و آروم دست کشيد به گونم ....

با اون صداي نخراشيدم و تقريبا با صداي بلند گفتم :

-   دستتو بکش وحشي...

لبخندي زد و سرش رو آورد دم گوشم و گفت :

-   نيست که توهم بدت اومد ...

بغضم گرفته بود ...

با صدايي که ميلرزيد گفتم :

-   از اين کثافت کاريات اونايي خوشون مياد که اين کارن نه مني که ...

بعدم رومو کردم اونور... و لحاف رو کشيدم سرم ... دوباره چشمه ي اشکم جاري شد ... چقدر تحقير شده بودم ...

يکم ديگخ بالا سرم موند و سرمو از روي لحاف نار کرد ولي بعد از چند دقيقه بي صدا رفت از اتاق بيرون و در روبست .. لحاف رو از ري سرم کشيدم کنار .. اشکامو پاک کردم ... و يواش از جام پاشدم ... سوزن سرم رو از دستم کندم و آروم از روي تخت اومدم پايين گلوم خشک بود اول يکم آب خوردم و آبيم به صورتم زدم ... قيافم ديدني بود تمام گردنم کبود و ميدونستم دستامم همينجوريه ... لب پايينم کامل خون مرده بود .. حالم از شروين بيش از پيش  بهم خورد چجوري ميرفتم دانشگاه ؟؟؟!!

روسريم رو از رو ي چوب لباسي برداشتم و لنگون لنگون رفتم سمت در و تا در رو باز کردم شروين که رو ي صندليه بغل در نشسته بود خبردار وايساد  گفت :

-   خانوم موشه کا بايد بذاري دکتر بياد ...

عصبي نگاش کردم و گفتم :

-   يا همين الان ميبريم خونه يخودم يا اونقدر جيغ ميزنم اينجا تا بميرم!!!!

نميدونم توي نگام چي ديد..ولي  سريع  برگه ي ترخيصم رو گرفت  و بردتم و سوار ماشين کرد...

12 ظهر بود که رسيديم خونه ...از پله ها بالا رفتيم و من يه راست رفتم سمت در اپارتمان و با عصبانيت گفتم کليد ...

ابروهاش رو داد بالا و گفت :

-   از کليد خبري نيست ... بعدم رفت سمت در و بازش کرد و در حاليکه بهم اشاره ميکرد برم تو گفت :

-   - يا مياي توي خونت ... يا هر چقدر خواستي ميتوني جيغ بزني ..

جون نداشتم ... واسه ي همين بي هيچ حرفي رفتم تو و يه راست رفتم طبقه ي بالا و در رو بستم و افتادم رو تخت .... ته دلم خالي شده بود ... تهي بودم از هر حسي و نميدونم اسم اون لحظه و اون احساس رو چي بذارم ... با همون لباسا خزيدم زير لحاف و چشمم و روي همه ي افکار و خاطره ي بدي که از ديشب توي ذهنم وول ميخورد بستم و از ضعف خيلي سريع خوابم برد ...  

فکر ميکنم ظرفاي 3 بود که از خواب پريدم .. با تن خورد و خاکشير از جام پاشدم ..دل و کمرم به شدت درد ميکرد .... دل ضعفه ي بدي داشتم واسه ي همين بعد از درآوردن مانتوم  رفتم سمت آشپزخونه ... روي در يخچال يه دست نوشته بود .. خط شروين بود ... 

" کياناي عزيز .. کاري پيش اومد رفتم شرکت ... برات ناهار گرفتم توي يخچاله.. گرم کن بخور ...

ميبوسمت  .. 

پ.ن : به چيز ديگه اي لازم داشتي به کمد توي دستشويي اتاقمون سر بزن!!! "

با تمام حرصي که تو وجودم بود کاغذ رو هزار تيکه کردم ... منظورش چي بود؟؟؟!! دوباره رفتم بالا و رفتم توي دستشويي کمدش رو که باز کردم بيشتر از 10 بسته پد بهداشتي بود ...نميدونم چرا ولي براي يه لحظه تنم داغ شد ... يه دلگرميه خيلي زود گذر که با ياد آوري ديشب بلافاصله از بين رفت ...

ناهارم رو که خوردم تصميم گرفتم يه زنگ به مامان نوشين بزنم ... راجع به اين قضيه که با کتي ديگه نميتونستم حرف بزنم .. يعني روم نميشد ولي لااقل شايد مامان نوشين کمکم ميکرد ... با اين فکر تلفن رو برداشتم و بي معطلي شماررو گرفتم ... با زنگ دوم صداي مامان تو گوشم پيچيد و بعد از سلام و احوالپرسي و يکم مقدمه چيني گفتم :

-   مامان من ديشب ....

-   بگو مامان خجالت نکش..

-   شروين به من اهميت نميده ... 

-   مطمئني اين از ديد تو نيست؟؟!!! شايد اون چيزي که از ديد تو اهميت نيست ازديد اون توجه تمام باشه ...

بغضم گرفته بود ....

-   نه مامان شروين ....ماما ن اون عين حيوونه!!!

-   يعني چي؟؟؟!!! عزيزم شايد اين ترس توئه که باعث ميشه اينجوري فکر کني...

-   ماااا مان؟؟؟!!

دلم گرفت ....و ادامه دادم :

-   بهتون ميگم  بدون رضايت من بود .

-   ببين کيانا مامان خوب وقتي تو هيچ رغبتي نشون نميدي .. وقتي به شوهرت محبتي نميکني ..دارم پشيمون ميشم از اينکه فکر کردم اونقدر بزرگ شدي کهبفهمي کي يه مرد به زنش محبت ميکنه ...

-   مامان چرا نميفهمي ميگم ... من  گريه کردم ...تمنا کردم ... ازش خواستم اذيتمن نکنه ميفهمي چه حالي بودم؟؟؟!!!

از اين جبهه گيريه مامان به سطوح اومدم ... با غيظ گفتم :

-   شما شريک گرگين يا رفيق قافله ؟؟؟؟؟!!! طرف کي هستين؟؟؟!!! اينکه من يه نامزيم رو پنهان کردم و شروين طلاقم نداده و با شما مهربونه و... يعني گل روزگاره؟؟؟!! من چي؟؟؟! رضايت من چي مامان؟؟؟!!! آماده کردن روحم چي؟؟!! من جسما يه زنم ولي هنوز روحم يه  دختره ميدوني چه ضربه اي خوردم .. من بين دوتا دنياي کاملا متفاوت گير کردم مامان!!!!!

-   مادري هم اين رو هم اون يکي رو خودت انتخاب کردي ... چيه ؟؟!ميخواي از اينم چون از زنش توقع محبت داره جدا شي؟؟؟!!

حرف هاي مامان رو درک نميکردم ... يعني من رو از سرخودشو ميخواستن فقط وا کنن؟؟؟!!!! اين چه لحني بود؟؟؟!!

بعدشم آب پاکي رو ريخت رو دستم :

-   ببين مادري تو 24 سالته ... ميدونمم لجبازي ميکني با اون مرد ... بهم گفته يه کلمه بخاطر پنهون کاريت معذرت نخواستي ... اگه من بهت زنگ نميزنم ولي همش از سمت شروين جوياي احوالتم ... ميگه سردي سمتش نميري ميگه کم کم دارم فکرميکنم کيانا فقط بخاطر اينکه اون نامزديه نا موفق رو از سرش باز کنه با من عروسي کرده وگرنه علاقه اي بهم نداره ....

-   شما ميدونيد شروين با من چيکار کرده؟؟؟!!!

-   کيانا جان اين کاريه که پيامد هر ازدواجه!!!

-   ولي مامان من آماده نبودم!!!! 

چي ميگفتم؟؟؟!!! مامان حرفم رو نميفهميد ...نفس عميقي کشيدم و گفتم :

-   باشه مامان ...مهم نيست .. شايد م سخت ميگيرم ... 

بعد از ماما ن دو سه دقيقه ي با بابا حرف زدم ... خيلي دلم ميخواست سفره ي دلم رو براش باز ميکردم ولي روم نشد .. هرچي بود مرد بود ... کتيم نبود ... و قرار شد بعدا بهم زنگ بزنه ...

 تلفن رو که قطع کرد با ديدن ساعت 5  رفتم سمت حموم و بعد از يه دوش نسبتا طولاني آب گرم از حموم تازه اومده بودم بيرون که با شنيدن صداي در فهميدم شروين اومده نميدونم چرا دلم فرو ريخت در  اتاق رو بستم ... ولي کليد نبود قفلش کنم ... نفس عميقي کشيدم با ديدن خودم توي آينه از اين همه ضعف چشمام ترسيدم ... جرا اينجوري شده بودم .... از چي ميترسيدم ؟؟؟!!

بخودم نهيب زدم ... تا قبل از عروسيم هميشه شروين تر و تميز ميديدم اين يه نمود قدرت بود الانم نبايد ميفهميد کارش پريشونم کرده پس بلافاصله يه پيرهن  آستين کوتاه سفيد کتون  تا سر زانو پوشيدم و موهاي خيسمم بالاي سرم جمع کردم و بعد از يه آرايش کلي کرم پودر به گردنم زدم و  يه ماتيک قرمزم ماليدم به لبام ... دل درد داشتم واسه ي همين از توي کشو يه مسکن خوردم .. رنگمم پريده بود که با کمي رژگونه حل شد ..يه کفش رو فرشي سفيدم پام کردم و يه لبخند زدم .. هر چند که ميدونستم ذره اي از ته دل نيست و بعد از زدن عطر از پله ها سرازير شدم ... شروين به خيال اينکه هنوز خوابم داشت بي صدا تلويزيون ميديد .. با ديدنم چشماش برقي زد و از جاش بلند شد .. موهاش ريخته بود روي صورتش و کلا يکم تيپش بر خلاف هميشه شلخته بود ...لبخندي زد و گفت :

-   اه اه !! سلام  خوشگل خانوم!!!

خلي جدي و در عين حال سرد جوابش رو دادم که بي توجه گفت :

-   نميشه اينجوري که ... منم بايد برم يه دستي به سر  و روم بکشن نگن زن از مرد سره!!!

لحنش شده بود شبيه قبل از عروسيمون!!! ولي ... نفس عميقي کشيدم و شونم رو انداختم بالا و رفتم سمت آشپزخونه که پشتم اومد و دست انداخت دور کمرم و از پشت خم شد روم و دم گوشم  گفت :

-   شام ميريم بيرون با اين حالت راضي نيستم چيزي درست کني .... 

خودم رو از توي بغلش کشيدم بيرون .. لعنتي ...... نميدونم چرا اينجوري شده بود .. به هرحال تنهام گذاشت و رفت و منم از خدا خواسته با بي خيال شام شدم ... عوضش يکم آشپزخونه رو مرتب کردم و يه چايي دم کردم .. داشتم چايي با بيسکوييت ميخوردم که يهو جلوي درطاهر شد .. موهاش رو ژل زده بود بر خلاف من سر تا پا مشکي پوشيده بود که خيلي خيلي بهش ميومد .. دوباره يه جوري شدم ولي با ياد آوري ديشب نا خدا گاه اخمي کردم که اومد سمتم بعد از ناز کردن  گونم  دستش رو حائل ميز کرد و کمي خم شد و گفت :

-   گشنت که نيست ؟؟!! زنگ بزنم غذا بيارن يا بريم يه جاي شيک و پيک ؟؟!!

سرمو برگردوندم اوور که آروم با دستش چونم گرفت و ملايم رومو کرد سمت خودش و گفت :

-   عروسک با من قهري؟؟؟!!

تو دلم گفتم مرتيکه آلزايمر داره گويا .. ديشب رو يادش نيست ... با اين فکر اخمي کردم که با انگشتش شروع کرد باز کردنش و خنديد و گفت :

-   اينجوري اخم نکن ... کياناي من هميشه بايد بخنده ... حيف اين چال رو ي گونت نيست ؟؟!!

شوکه شده بودم اين چقققدددر پرووو بود!!

کلافه گفتم :

-   دقيقا به چيه اين زندگي بخندم؟؟؟!! هان؟؟!!! به اينکه درک ميشم؟؟!! به اينکه بهم بها ميدن ؟؟؟!!!  يا به  اينکه يکي عين حيوون باهام رفتار ميکنه ...

با قي حرفم رو خوردم .. ناخودآگاه تو چشمام اشک جمع شده بود  ... 

اونم حرفي نزد فقط آروم سرمو گرفت تو سينش .. منم ناخودآگاه مقاومتي نکردم و اشکام جاري شد ...

بعد از اينکه گريه کردم خوب آروم سر از روي سينش برداشتم و رفتم بالا و.. دنبالم نيومد ولي از پايين با صداي گرفته گفت :

-   بريم بيرون؟؟!!

با گفتن بريم لباس پوشيدم و حاضر شدم .. موقعي اومدم پايين چشمش افتاد به گردنم ... براي يه لحظه کلافه به صورتم خيره شد و بعد دستش و کشيد به گردنم و گفت :

-    نميخواستم کبود بشه

-   حالا که شده...

-   ديشب ناراحتت کردم؟؟؟!!

چپ چپ نگاش کردم که بي حرف سرش رو انداخت پايين و رفت از در بيرون منم روسريم رو سرم کردم و رفتم ...

توي ماشين هر دو سکوت بوديم ... براي شام بردتم دل و جگري .. با تجب نگاه کردم که گفت :

-   چيه ؟؟؟!! نياز داري به چيزاي مقوي ... اونم توي اين شرايط ... کاچي که بلد نيستم درست کنم لا اقل ...

پوزخند زدم ... و گفتم :

-   بعد از چند روز يادت افتاد ...

نگاهي بهم کرد ...

-   تو ديشب تازه قدم به دنياي متاهل ها گذاشتي  .. نگو که نفهميدي!!!

گنگ نگاش کردم ...

مهربون خنديد و زير لب گفت :

-   جوجوي بي سواد!!!!

با غيض گفتم :

-   آخه من عين شما 70 تا پيرهن پاره نکردم که!!! 

خنديد بلند .... ازون خنده هاي قديميش .. بعد از اين چند وقت اين اولين بار بود اينجوري ميخنديد .. محلش ندادم و از ماشين اومدم پايين ... يادم نيست چند تا سيخ دل و قوه اينا خوردم فقط ميدونم اونقدر بود داشتم ميترکيدم و شروينم هي ميگفت آقا 5 تا ديگه آقا 6 تا ديگه و رفته بود به شدت رو اعصاب .. موقعي که تموم شد از سيخاي رو هم تلنبار شده خندم گرفت ولي حس خوبي داشتم انگار واقعا جون گرفته بودم ...

موقعي که اومدم توي ماشين ولو شدم رو ي صندلي که شروين چپ چپي نگم کرد و کفت :

-   خلال دندون بدم حاجي؟؟!!

با تعجب نگاش کردم که بلند خنديد و گفت :

-   آخه دختر خوب اين چه وضع نشستنه ... شبيه اين حاجي بازاريا بعد از زدن چلوکباب با پياز و نوشابه .. لم دادي يه آروغم بزن کيفور شيم ...

بعد از اين چند وقته نتونستم خودم رو کنترل کنم و زدم زير خنده و يواشي صاف نشستم ديدم شروين توي چشماش يه چراغونيه ...خندم و قورت دادم تبديلش کردم به يه لبخند و گذرا و بعدم رومو کردم اونور...

بازم تا خونه سکوت بود و سکوت ... موقعي که رسيديم رفتم بالا تا لباسام رو عوض کنم که لافاصله پشتم اومد تو ودر رو بست .. ترسيدم .. اونقدر زياد که چسبيدم به ديوار .. مهربون خنيد و اومد سمتم  وآروم گونمو ناز کرد  و گفت :

-   ديشب اوخت کردم؟؟!!!

با ترس نگاش کردم ... ميخواستم بگم اگه اون اوخ که چه عرضکنم که حرفم  و خوردم و سرمو به نشانه ي مثبت تکون دادم ...

دوباره خنديد و آروم گونم رو بوسيد و گفت :

-   حالا که ديشب اوخت کردم .. امشب بوست کنم خوب شي؟؟؟!!

نا خودآگاه گفتم :

-   نه!! خواهش ميکنم ...

محکم تر فشارم داد و گفت :

-   کيانا ديگه بهت دست نميزنم تا خودت بخواي ...باشه؟؟!!

براي يه لحظه سرمو آوردم بالا که سرش رو دزديد .. براي اولين بار چونش رو گرفتم و سرش رو برگزدوندم .. توي چشماش اشک بود .. حرفي نزدم .. ولي خوب يکم تسکين بود ... اينکه ميديدم  پشيمونه ...

فصل سي :

با اينکه شروين ازم خواست برگردم شرکت ولي به هيچ صراطي مستقيم نشدم و قبول نکردم ...تقريبا يه هفته اي از صلح ما ميگذشت و توي اين مدت توي دو تا اتاق جدا ميخوابيديم کامل ميفهمم شروين هر شب منتظر بود تا برگردم سر جام ... ولي خوب ... هنوز کششي بهش نداشتم ... چه روحي چه عاطفي چه هر چي ...

اونروز يکشنبه اولين روز کاريم توي فرافرم بود ... توي هفته ي گذشته با تماس منشيشون خانم دادگر مطلع شدم بصورت پاره وقت قبولم کردن ... اونم نه به اين صورت که هرروز تا نيمه ي وقت اداري بلکه روزهاي فرد ( يعني دقيقا روزهايي ک دانشگاه نداشتم!!!) بصورت تمام وقت .. البته ميشد حدس زد که اين پيشنهاد رو کي داده .... شروين سفارشم  رو کرده بود  و با اينکه          دوست نداشتم اون مداخله اي کنه ولي چون ميدونستم هيچ شرکتي حاضر به همکاري با من با شرايط اشتغال به تحصيل نيست و از طرفيم نميخواستم برم اتيه و حوصله ي خونرم نداشتم پس قبول کردم ... حقوق چنداني نميدادن البته در برابر اون حقوقي که من اون موقع از شروين ميگرفتم .. وگرنه در برابر حقوق ساير شرکت ها خيلي خوب بود  و بايد کلامو مينداختم هوا!!!

بگذريم صبح ساعت 6 پاشدم و بعد از يه دوش آب گرم ... لباسام رو که از شب قبل آماده کرده بودم رو تنم کردم .. نميدونم چه حکمتي بود که  هر وقت ميخواستم يه جاي جديد و يه محيط تازرو تجربه کنم بد جور استرس ميگرفتتم  اونروز يه مانتوي سرمه اي پوشيدم با يه جين سرمه اي و يه کتوني سفيد . يه کيف و شال سفيد  براي روز اول دلم  ميخواست مرتب باشم واسه ي همين يه آرايش مليحم کردم و  از پله ها سرازير شدم ... 

توي آشپزخونه شروين با يه شلوار کوتاه و بدون بالا تنه نشسته بود و داشت چايي ميخورد ... نميدونم چرا ولي نا خودآگاه عصبي گفتم :

-   اين چه طرز گشتن توي خونست ؟؟!!

سرش آورد و بالا وبعد از اينکه بر اندازم کردم يه تاي ابروش رو داد بالا و گفت :

-   جان؟؟؟!!! 

-   همين که شنيدي يعني که چي اينجوري ميگردي تو خونه؟؟؟!!

چپ چپي نگام کرد و گفت :

-   ببخشيد نميدونستم جلو شما بايد چادر سر کنم!!!  بعدم اخمي کرد با اشاره به من گفت :

-   کسيم بخواد حرفي بزنه ...اون منم که هفت قلم بزک کردي بري  شرکت اجنبي...

خندم گرفته بود واسه ي اينکه حرصش بدم گفتم :

-   چيه خوشگل شدم ؟؟؟!!!!

لبخندي زد   سري تکون داد و گفت :

-   اون که بودي اگه نبودي که ..

سرمو به نشانه ي تاسف تکون دادم  و گفتم :

-   اي ظاهر بين بد بخت ...

خنده ي بلندي کرد و اومد چيزي بگه که پشيمون شد ... و سرش رو انداخت پايين و مشغول شد .. منم چايي ريختم بعد از دو سه لقمه خوردن با ديدن ساعت 7 سريع از جام پاشدم و گفتم :

-   من برم ديگه کاري نداري؟؟؟!!

بدون اينکه نگام کنه گفت :

-   بشين تموم کن صبحانت رو ميرسونمت!!!

-   نه مزاحمت نميشم ...

يه تک خنده کرد و گفت :

-   مراحمي ... آدم زنش که مزاحمش نيست .. بعدم  ميخواي ماشين روزاي فرد دست تو باشه روزهاي زوج دست من ؟؟؟!!

با پررويي گفتم :

-   باشه فکر خوبيه بعدم سوئيچ رو برداشتم تا برم ...

 رو کرد با خنده گفت :

-   لااقل يه بوسي يه چيزي يه تشکري!!!!

نميدونم چرا ولي دلم براي چشماي شيطونش سوخت ... و  از پشت سر خم کردم و گونش رو بوسيدم ... و رفتم ..

توي راه صداش ميومد که ميگفت :

-   اين قبول نيست .... !!! ا؟؟؟!! خيلي بدي...

در رو بستم و ديگه نشنيدم چي گفت ... سوار ماشين که شدم يه آهنگ شاد گذاشتم و با خوشحالي گاز دادم ... چقدر اونروز بنظرم خوب بود ... موقعي که رسيدم شرکت تقريبا ساعت نزديکاي 8 بود ماشين رو توي پارکينگ مخصوص کارکنان پارک کردم و وارد شدم ... خانوم دادگر با ديدنم لبخندي زد  و راهنماييم کرد سمت اتاق کارم ... يه اتاق کوچيک آبي رنگ با دوتا ميز کار و يه ميز نقشه کشي و يه پنجره رو به حياط داشت رو به خانوم دادگر کردم و گفتم :

-   ببخشيد ميشه يه توضيح از کارم به من بديد 

لبخند با محبتي زد و گفت :

-   من که در جريان نيستم الان جناب ارفع خودشون ميان خدمتتون!!

تشکري  کردم  اونم مجدد لبخندي زد و از اتاق رفت بيرون... ذوق داشتم ... درسته شرکت شروين بزرگ شيک  بود ولي اينجا به خاطر منطقه ي خوش آب و هوا و ساختمون بزرگ و حياط دارش و طرح سنتي معماري داخليش يه صفاي ديگه داشت ... جلوي پنجره ايستاده بودم که تقه اي به در خورد و ارفع وارد شد ...

بر خلاف تصورم  که  ارفع بزرگ وارد ميشه شايان ارفع اومد تو با لبخند گفت :

-   سلام خانوم مشفق ..

-   سلام ...خوبين شما؟!

-   ممنون ...روز اول کاريتون رو تبريک ميگم!!

لبخندي زدم .. اونم با لبخند جوابم رو داد و گفت :

-   راستش بر خلاف تصورم شروين خيلي از شما تعريف کرد و گفت از کارمنداي نمونه اش بودين و خيليم سعي کرده ازتون عذر خواهي کنه اما  شما .... قبول نکرديد برگرديد آتيه ... به هر حال من با توجه به حرف هاي شروين و تصميمي گرفتم شمارو به همون صورتي که خانوم دادگر براتون توضيح داد استخدام کنم و بخاطر کمبود فضاي شرکت ... اتاقم رو هم با شما قسمت کردم ..... 

باورم نميشد اين اتاق اتاق کار يه مرد باشه با اين رنگ آبي و اين شعر هاي قاب شده به ديوار ... لبخندي زدم و گفتم :

-   ممنون!!! نميخواستم باعث زحمت بشم ....

لبخندي زد و بعد از شرح وظايفم  و دادن يه طرح کوچيک براي دست گرمي براي شرکت در جلسه اتاق رو ترک کرد.. نميدونم چرا ولي يه حس غريبي بهم ميگفت شروين از ازدواج من باخودش حرفي نزده و ميدونستمم اونقدر صميمي نيستن که کسيم به گوشش رسونده باشه يا اگرم  بدونه نميدونه زن شروين کيه ... حس خوبي نداشتم ... ناخودآگاه بعد از اين افکار گوشي رو برداشتم و شرکت رو گرفتم ... شمس با روي خوش جوابم رو داد و بعدم بلافاصله وصل کرد  به شروين .. 

-   جانم 

بي مقدمه گفتم :

-   تو به ارفع گفتي من زنتم؟؟!!

سکوت کرد و بعد از چند دقيقه گفت :

-   نه چطور؟؟؟!!

-   همينجوري!!!

-   حرفي زده؟؟!!

-   نه ...

-   راضي هستي از اونجا؟؟!

-   هنوز که آشنا نشدم ولي فضاش خيلي قشنگه سنتيه !!! خوشم مياد!!

-   از اينجا قشنگ تره ؟؟!!

-   اونجا مدرنه اينجا سنتي .. نميشه باهم قياس کرد ...

-   بله خانوم مهندس متوجه ام ...

توي همين حين يهو تقه اي به در اتاقش خورد که شروين گفت بفرماييد همون موقع صداي ريز زنونه اي اومد که گفت :

-   شروين يه نگاه به اين نقشه ها ميندازي؟؟!!

نميدونم چرا ولي نفسم توي سينم حبس شد ... يهو تنم مور مور شد و با صدايي که برام عجيب بود لحنش پرسيدم :

-   شروين ؟؟! اين کي بود اومد؟؟!!

خيلي جدي يهو گفت :

-   من کار دارم بعدا باهات تماس ميگيرم...

بيشتر از يه ربع گوشي به دست مات بودم .... يه حس بدي سراسر وجودم رو پر کرده بود ... صدا آشنا نبود ... پس تنها کسي که احتمال ميدادم ...مليحه مقدم بود ... نميدونم چرا ولي دست بر قضا اسمش از اونروز خوب توي ذهنم مونده بود ...

تقريبا از اون ساعت به بعد نفهميدم چيکار دارم ميکنم ... تمرکزي نداشتم مدام ذهنم ميرفت روي اينکه نکنه بخاطر رفتار من شروين ... بعدم به خودم نهيب ميزدم به تو چه !!!!!!!!!!!!!! اون خودش اينکارست !!! هزار و يه نقشه هزار يه فکر داغون بودم از طرفيم ميدونستم طرح زير دستم مهمه و جنبه ي حياتي داري براي حسابي که توي شرکت روم باز کنن ... واسه ي همين بعد از يه ساعت خودخوري بالاخره حواسم رو تا اونجا که ميشد   دادم به کار و شکر خدا ارفع با ديدن کارم سري به نشانه ي رضايت تکون داد و اونروز بخير گذشت ...

ساعت طرفاي 6 بود اومدم خونه ....دستم به کار نميرفت ولي ... بالاخره با خودم کنار اومدم لباس مرتبي پوشيدم و مشغول شام درست کردن شدم ...

با صداي در قلبم ريخت ... تنم يخ کرده بود و ميترسيدم از اينکه  با شروين روبرو شم ميدونستم اينجور حرفا توي دلم نميمونه   بي توجه به کارم مشغول شدم که صداي شاد شروين اومد :

-   به به !! چه بوي خوبي مياد!!!!! خانوم خوشگل ما چه کرده و همزمان با اين حرف دستاش دور کمرم حلقه شد و گونم رو بوسيد ...

-   خودم رو آروم از توي حصار دستاش بيرون کشيدم وزير لب سلام دادم که يهو نگام کرد و گفت :

-   کيانا؟!! تو خوبي؟؟؟!!

-   آره !! چرا بد باشم؟؟؟!!

شونه هاش رو انداخت بالا و گفت :

-   از سر کار جديدت راضي اي؟؟؟! نميخوام مجبورت کنم ولي نميدوني چقدر دلم ميخواد پيش خودم بودي ....يادته با هم ...

-   آره يادمه ... ولي اون مال قبل از اين بود که تو ...

حرفي نزد ولي نگاش گوياي همه چي بود ... 

بعد از اون نگاه با صداي آروم گفت :

-   من برم لباسام رو عوض کنم ...

سري تکون دادم که رفت ... نميدونم چرا ولي .. دلم براش تنگ بود .. شايد اشتباه ميکردم ... شايد ...ميگن زن ها مردشون خيانت ميکنه ميفهمن ... ولي من فقط اون چيزي که شنيده بودم شک تو وجوودم انداخته بود .... 

نفس عميقي کشيدم و سعي کردم افکار بد رو بندازم دور ...دو سه بار زير لب  آروم گفتم ...

شروين ...

شروين ...

شروين...

توي دلم هربار فرو  ميريخت ... تازه داشت يه حس گنگ از گذشته ي نه چندان دوري که به نظر من يه قرن ازش ميگذشت  توي وجودم جوونه ميزد ...

لبخندي زدم که همزمان شد با ورود شروين ...اونم خنديد .. به چي ؟؟ نميدونم ...

غذارو کشيدم و سالاد اينارم گذاشتم ... براي اولين بار بشقاب شروين رو من پر کردم و گذاشتم جلوش .. نگاههاش يه جوري بود ... سر شام بهش زل زده بودم .... با تمام گذشته ي بد نامش ولي بازم معصوميتش گاهي وقتا مثل بچه هاي ده دوازده ساله بود ...

خيره بودم بهش که يهو سر بلند کرد و با خنده گفت :

-   جوري نگام ميکني که انگار تاحالا نديديم!!!

خنديدم ... 

-   چرا ديدمت .. ولي تا حالا شوهر خودم رو نديده بودم ...

به پهناي صورت خنديد .. قلبم يه جوري شد ... نفس عميقي کشيدم بعد از مدت ها با اشتها غذا خوردم ... وسط غذا رو کردم و گفتم :

-   امروز ارفع از کارم خوشش اومد!!

-   باريکلا .. حاج ارفع خيلي سخت گيره ...

-   راستش پسرش کارمو ديد...

يه تاي ابروشو داد بالا و گفت :

-   شايان مگه بود؟؟!!

-   آره!! راستش اتاق کارمون يکيه ...

سرش رو انداخت پايين يه نمه اخم داشت نفس عميقي کشيد و گفت :

-   يعني توي شرکت  به اون در اندشتي اتاق ديگه نبود...

شونه هام رو انداختم بالا که گفت :

-   حلقت دستت بود ؟؟!!

-   نه!!

-   دستت کن!!!

-   چشم!!!

لبخندي زد ... بي حرف دوباره مشغول شد ... يهو بي مقدمه گفتم :

-   امروز چرا يهو قطع کردي؟؟!!

يهو ابروشو داد بالا و گفت :

-   مطمئني چيز ديگه نميخواستي بپرسي؟؟؟!!

از اين همه تيزيش شوکه شدم ... ابروهامو در هم کشيدم و گفتم ..

-   نه  چطور...

مهربون نگام کرد .... 

-   ميخوام مقدم رو اخراج کنم ولي دلم ميسوزه ... ميترسم اگه اين کار رو بکنم وضعش از ايني که هست بدتر بشه ...

-   مگه وضعش چطوريه؟؟!

-   جالب نيست ... به من و چند تا از کارمندا نخ داده!!!

با تعجب نگاش کردم و گفتم :

-   يعني اينکه ..

خنديد .. با مهربوني گفت :

-   آره يعني همون!!!

يهو گفتم :

-   پس واسه ي همين امروز تورو به اسم صدا کرد ؟؟!

مهربون خنديد و گفت :

-   منم واسه ي اين قطع کردم که يه بار قضيه رو فيصله بدم و خلاص!! 

-   شروين .. دروغ که نميگي؟؟!!

-   من اگه ميخواستم دروغ بگم ... يا پنهون کاري کنم اون پرونده ي سنگينم رو از تو مخفي ميکردم  جوجو!!!

لبخند زدم...

يهو ازم پرسيد :

-   کيانا نامزدت کي بود؟؟؟!!چيکاره بود ....

قلبم ريخت ....

نميدونم ولي ترسيدم ..

انگار فهمد چون سريع اومد و آروم بغلم کرد و سرم رو گرفت به سينش ..بعدم با خنده گفت :

-   ول کن!!!! ببخش ... نترس ... بخدا دست خودم نبود ...

نميدونم چرا صداي تپش قلبش آرامش عجيبي بهم داد ... نا خودآگاه گفتم :

-   امشب ميذاري بيام سر جام؟؟!!

يهو ازسينش جدام کرد و مهربون خنديد و گفت :

-   چرا نذارم ؟؟؟!! اگه به خودم بود نميذاشتم يه ثانيه از اينجايي که هستي جدا شي...

اونشب شروين همه ي ظرفارو شست و از ذوقش از ساعت 9 هي الکي خميازه ميکشيد دلم براش سوخت .. واسه ي همين تلويزيون خاموش کردم و گفتم :

-   بريم بخوابيم؟؟؟!!

عين فنر از جاش پاشد خندم گرفت خودشم  خنديد و گفت :

-   نگاه کن توروخدا ببين يه الف بچه شروين مجد رو چجوري رام خودش کرده ...

خنديدم ... از ته دل ...

اونشب عين يه بابا مهربون من رو کنار خودش خوابوند موهام رو نازکرد و راجع به گذشتهاش بچه گياش و خانوادش حرف زد بر خلاف انتظارم  توقعي نکرد  فقط نوازشم کرد و توي آغوش هم خواب رفتيم ...

فصل سي و يکم :

ميگن فراز و نشيب زندگيه که هيجانش رو زياد ميکنه و يه جورايي بهش زيبايي ميده ... ولي من توي اين مدت اونقدر خسته بودم که ديگه تواني براي تحمل نشيب ها نداشتم  ... 

تقريبا  سه هفته از اون شب گذشت ...توي اون سه هفته  من و شروين  رابطمون عين گذشته شده بود البته هنوز روال عادي زندگي زن و شوهري رو پيدا نکرده بود از لحاظ عاطفي يه پاي من بد جوور ميلنگيد ولي شروينم هيچ اصراري نداشت و به نوعي من رو به خوبي درک ميکرد ... هنوزم  اصرارش براي برگشتن به شرکت رو بي جواب گذاشته بودم ولي در عوض توي شرکت جديد با دست کردن حلقه ي عروسيم حال ارفع رو بد جور کرده بودم تو قوطي ... هرچند هنوز مطمئن نبودم اصلا از من خوشش اومده بود يا  اينکه صرفا توهم بود ....

يادمه اون هفته سه شنبه و چهارشنبه اش تعطيل بود و به همين خاطر پنج شنبه رو هم تعطيل کرده بودن ... مامان اصرار داشت که بريم شيراز براي پاگشا ولي شروين پاش رو کرده بود تو يه کفش که بريم شمال ..خودمم با شمال بيشتر موافق بودم .. براي همين تصميم بر اين شد که مامان اينام براي عوض کردن آب و هوا بيان شمال ... از طرفي ازونجا که ويلاي شروين اينا با بهزاد دوستش توي يه شهرک بود ... با پيشنهاد شروين اونام قبول کردن بيان و اين وسط کتي از اومدنشون از همه خوشحال تر شد که خوب ميشد يه حدسايي زد دليلش رو !! قرار بر اين شد که ما دوشنبه عصر حرکت کنيم و مامان اينام يه جوري بيان که سه شنبه، طرفاي ظهر  برسن ... 

اونروز  بعد از کلاس دانشگاه شروين رفت شرکت ومنم ماشينش رو گرفتم و رفتم خريد واسه ي مسافرت .. خوشم ميومد ازش بهم نميگفت چقدر پول ميخواي و از اين حرفا بلکه بي هيچ حرفي کارت بانکش رو ميداد دستم و ميگفت هر چي لازمه بخر... تقريبا يه عالمه چيز خريدم و اين وسط خودمم با يه مانتو ي نخي خنک و يه دامن از همون جنس براي شمال خجالت دادم ...طرفاي 6 کوفته رسيدم خونه و  بلافاصله لباسام رو جمع کردم   شزوينم تقريبا  سه ربع بعد از من اومد و اونم بعد از بستن ساکش ,توي بستن ساير وسايل کمکم کرد و نزديکاي 9 شب بود راه افتاديم سمت  شمال....

اوايل کرج بوديم که شروين رو کرد بهم و گفت :

-   اين يه نيمچه ماه عسله ولي قول ميدم واسه ي اواسط مرداد تا شهريور يه ماه عسل درست حسابي ببرمت... 

لبخندي زدم و خميازه کشيدم که نگاهي بهم کرد و گفت :

-   اگه دوست داري بخواب واسه ي شام بيدارت ميکنم .

لبامو جمع کردم و با غصه گفتم :

-   نميشد صبح راه بيفتم لطف شمال رفتن به ديدن جادشه ... توي تاريکي شب چيزي معلوم نيست واسه ي همين خوابم گرفته از الان...

دستم و گرفت توي دستش و گفت :

-   به جون کيانا نميشد کلاس امروز رو بپيچونم !! همين الانم کلي عقبين!!!!

سري تکون دادم و همينجوري که دستم توي دستش بود کم کم خواب رفتم  ...

ساعت نميدونم چند بود که با نوازش هاي شروين بيدار شدم ... خواب آلود نگاش کردم و گفتم :

-   وقته شامه؟؟؟!!

-   نه!! دلم نيومد بيدارت کنم يه نفس روندم .. رسيديم!!!

ابرومو دادم بالا و با تعجب گفتم :

-   ساعت چنده؟؟!!

-   12.5 !!

با اخم نگاش کردم و گفتم :

-   چجوري روندي مگه ؟؟؟!!!

خنديد  با شرمندگي گفت :

-   خواب بودي از فرصت سو استفاده کردم!!!

چپ چپ نگاش کردم پريدم از ماشين پايين ...تازه يادم افتاد رسيديم به ويلا واسه ي همين نگاهي به اطراف انداختم جاي قشنگي بود البته تو شب خيلي معلوم نبود ولي خود ويلا که چراغاش روشن بود نماي چوب و سنگ زيبايي داشت .. داخل که شدم بسيار چشمگير تر بود به نظر ميومد ديزاين خودشه تا برگشتم ازش بپرسم انگار که ذهنم رو خونده باشه گفت :

-   کار خودمه!! اولين طرحي که پياده کردمه!!! خوبه؟؟؟!!

ابرومو دادم بالا و خيلي جدي گفتم :

-   داشتيم ميرفتيم نظر ميدم!!!!

بلند خنديد و گفت :

-   بله !!! حتما خانوم مهندس!!!

لبخندي زدم و گفتم :

-   خوب!! شام چي داريم ؟؟ من گشنمه !!!

اومد حرف بزنه که گفتم :

-   ببين !!! من الان يه ماهه دارم کار خونه ميکنم!! مسافرت مال استراحت زنه!!!

دستش رو گذاشت رو چشمش و گفت :

-   بله !!! به روي چشم!!!!

صبح روز بعد با صداس خنده هاي کتي عين فنر از جام پاشدم بدون حتي يه نگاه به آينه شيرجه رفتم از پله ها پايين  ..

کتي با ديدنم جيغي کشيد  و هردو همديگر رو بغل کرديم ... همين جور که تو بغلش بودم زير گوشم گفت :

-   بيچاره شروين صبحا چه لعبتي رو بغلش ميبينه!!!

نميدونم شروين چجوري شنيد که زد زير خنده و رو کرد به کتي و گفت :

-   نه بابا هميشم اينجور نيست ...

چپ چپ نگاشون کردم که مامان از در اومد تو و با ذوق اونم بغل کردم و بوسيدم و توي همين حين خودمم توي آينه يه ديد زدم.. واي کتي راست ميگفت .. موهام توهم پيچيده بود و چشمام پف بدي داشت ... رو کردم به کتي و گفتم :

-   شما که قرار بود ظهر بياين؟؟!!

-   ميخواي بريم .. ظهر بيام؟؟ خوب زود رسيديم ديگه .. بابا دلش براي بچه ي ارشدش تنگ شده بود .. عين جت يه کله از شيراز تا اينجا روند ... الانم فکر کنم  بيهوش شده دم در ...

با اين حرف کتي همه زديم زير خنده و همون موقع بابا از در اومد تو و انگار حرف هاي کتي رو شنيده بود گفت :

-   معلومه دلم براي کيانا خانوم يه ذره شده بيا بابا ببينم!!!

محکم بغلش کردم و بوسيدمش .. چقدر دلم براي عطر تنش تنگ بود ... بعد از چند دقيقه با صداي کتي که ميگفت :

-   ا ؟؟! کيانا بسه!!! بابام رو تموم کردي !! تو برو شوهرت رو اينجوري بغل کن!! 

با خنده از بغل بابا در اومدم و رو کردم سمت همگي و گفتم :

-   چون بنده خيلي زشتم .. يه نيم ساعتي اين حقير رو عفو بفرماييد يه دوشي بگيرم تميز برسم خدمتتون!!!

کتي دستي به آسمون برد و گفت :

-   برو فدات شم خدارو شکر خودت بالاخره متوجه شدي...

با اين حرکتش همه خنديدن و منم يه چپ چپ نگاشون کردم از پله ها با خنده اومدم بالا .. وسط پله ها دولا شدم رو به شروين گفتم :

-   خانه داريت رو نشون بده تا من بيام!!!

شروين چشمکي زد و با سري تکون داد ... منم براي جبران بوسي فرستادم واسش که رو هوا گرفت و چسبوند به لبش .. نميدونم چرا ولي از اين کارش خيلي خوشم اومد و آوازخون رفتم توي حموم ... تقريبا 20 دقيقه بعد با يه دامن آبي کمرنگ  و يه بلوز سفيد آستين حلقه اي و موهايي که حکم پشت سرم جمع کرده بودم تا توي هواي شمال وز نکنه از پله ها اومدم پايين .. بابا رفته بود بخوابه و مامان و کيانا داشتن توي آشپزخونه   وسايل جابجا ميکردن .... وارد شدم و دوباره جفتشون رو بوسيدم و پرسيدم :

-   شروين کجاست ؟؟!!

کتي با لبخند گفت :

-   بهزاد دوستش با برادرش  اومدن !!!!

شيطنتم گل کرد و گفت :

-   بهروز؟؟!!

گونه هاش سرخ شد و گفت :

-   آره!!!

شيطون نگاش کردم که لب به دندون گرفت و اشاره به مامان کرد منم ديگه حرفي نزدم که مامان رو کرد بهم و گفت :

-   راستي خاله ات اينام ميان ...

يهو من و کتي باهم گفتيم :

-   چييييييييييي؟؟؟!!!

کتي عصباني شد و گفت :

-   اين قوم الظالمين کجا دارن راه ميفتن که بيان؟؟؟؟؟!!! مامان شما هنوزم  براتون عبرت نشده رفتارشون ...

دست کتي رو گرفتم و  زير لب گفتم :

-   آروم ... بعد رو کردم به مامان و ادامه دادم :

-   چي شد که اونام خواستن بيان؟؟؟!!

مامان نفس عميقي کشيد و گفت :

-   ديروز زنگ زد و گفت کيانا براي تعطيلات مياد اگه مياد ميخوام پاگشاش  کنم و اين حرفا منم براي اينکه از سر بازش کنم گفتم نه ... نميان دارن با شروين ميرن شمال و ماهم داريم ميريم اونجا ببينيمشون که يهو نه گذاشت و نه برداشت گفت :

-   فريبا و شوهرشم ميخوان برن شمال پس منم باهاشون ميام و اونجا کيانا رو دعوت ميکنم!! منم ديگه نتونستم چيزي بگم!!!

کتي زير لب غريد و گفت :

-   آره اونجا دعوتش ميکنم تا بچزووونمش!!!!

ناخودآگاه استرس گرفته بودتم واي براي اينکه مامان و کتي رو آروم کنم شونه بالا انداختم و با لحن آرومي گفتم :

-   بي خيال کتي مهم نيست!!! شروين که ديگه حرفي راجع به اون قضيه نزده و به نوعي انگار کنار اومده الحمدا... باهمم خوشبختيم!! در ضمن اون ذات خاله رو هم خوب شناخته من مطمئنم!!!

نميدونم چرا ولي اون لحظه احساس کردم مامان رفت تو فکر کتيم که انگار با حرفاي من تا حدودي قانع شده بود از اون تب و تاب افتاد ...

من که تا اون لحظه با ديدن مامان اينا به کل يادم رفته بود  اومديم شمال براي عوض کردن حال و هواي خودم و خودشون رو کردم و گفتم :

-    ببينم مثل اينکه اومديم شمال ... بريم يه چرخي بزنيم؟؟؟!!

کتيم مثل من انگار که تازه يادش افتاده بود دستي بهم کوبيد و گفت راست ميگيا .. بعدم بدو با گفتن من ميرم حاضر شم از آشپرخونه زد بيرون .. مامانم و رو کرد بهم و گفت :

-   من صبر ميکنم محسن بيدار شه با اون برم بيرون ... شما برين مادري... داشتم ميرفتم سمت در که صدايم کرد :

-   کيانا ؟؟!

-   جان مامان؟؟؟!

-   با شروين ديگه مشکل نداري؟؟!

-   نه مامان .. راستش انگار همه چي يادش رفته ... خيلي خوب شده ...

-   توي روابطتون چي؟؟!!

-   نه ... يعني .. ازش فرصت خواستم ... تا بتونم کنار بيام!!

سرش رو تکون داد و زير لب گفت :

-   نذار زندگيت سرد بشه !!! سعي کن زود تر نيازهاي شوهرت رو قبول کني...!!!

لبخندي زدم و با گفتن  باشه رفتم سمت اتاق .. از بين لباسام  يه مانتوي سفيد کوتاه نخي بيرون آوردم و پوشيدم و با يه صندل و شال آبي کمي آرايش تيپم رو تکميل کردم  رفتم دم در ..يکم بعد از من کتيم با يه جين برمودا و يه مانوتي نخ آبي سرمه اي و يه شال سفيد و آرايش ملايم اومد و با هم راه افتاديم ... 

تازه فهميدم ديشب هيچي نديده بودم .. ويلاي قشنگي بود از خود ساختمون فضاي سبز اطرافش قشنگ بود و از اونجا که خرداد يکي از زيباترين فصل هاي شمال عطر گل مستمون کرده بود ... داشتيم توي راهي که به دريا ختم ميشد ميرفتيم که با صداي شروين برگشتيم عقب ..... شروين خندون اومد سمتمون و گفت :

-   به به!! تنها تنها؟؟؟!!

بعدم به دست من که دور بازوي کتي حلقه شده بود با حسادت نگاه کرد و رو به کتي گفت :

-   خوب زن مارو از چنگمون درآوردي ... 

کتي همون موقع با حرکت با نمکي من رو يکم هول داد و گفت :

-   بيا بيا !! نميري از حسادت  ارزونيه خودت!!! بخيل!!!

هر سه زديم زير خنده که کتي يهو با ديدن بهروز که از ان دور ميومد سمت ما خندش رو خورد و لپاش گلي شد ... شروين که هفت خط عالم بود نگاهي به عقب کرد و بعدم نگاه معني داري به من انداخت که باعث شد بخندم و شونه هامو بالا بندازيم .. بعد از اينکه بهروز اومد جلو با همه سلام عليک کرد رو کرد به کتي و گفت :

-   داشتين ميرفتين لب آب ..

کتي شيطون بل بل زبون با لحن مودبانه و غير قابل باوري گفت :

-   بله ..

بهروز خنديد و کفت :

-   ايرادي نداره منم بيام؟؟؟!

کتي مليح خنديد و گقت :

-    خواهش ميکنم!!

توي همين حين شروين  رو کرد به کتي و بعدم بهروز و گفت :

-   شما برين من و کيانا منتظر بهزاديم ... اومد پشتتون ميايم!!

بهروز نگاه تشکر آميزي به  شروين کرد و کتيم نگاه پرسشگري به من .. سرمو به نشانه موافقت تکوني دادم و اونام با گفتن با اجازه دور شدن ...

با رفتنشون رو کردم به شروين و گفتم :

-   تو کي فهميدي اينا از هم خوششون امده!!!

-   همون شب مهموني!!! داد ميزد!!

-   توام زيادي تيزيا!!!!

خنديد و انگشتش رو به نشانه ي تهديد تکون داد و گفت :

-   پس حواست باشه .. 

بعدم يهو جدي شد و با لحن  عصبي گفت :

-   اون يه بارم همتون دست به دست هم دادين!! تو .. مامانم ... وگرنه ...

نميدونم چرا ولي از لحنش رنجيدم!! پس هنوز تمومش نکرده بود ... ناراحتيم رو  فهميد واسه ي همين اينبار آروم تر از قبل گفت :

-   بهم حق بده ديگه!!! خيلي گرون تموم شد برام کارتون!! 

اومدم حرفي بزنم که با ديدن بهزاد از دور پشيمون شدم...

بعد از سلام عليک ماهم راه افتاديم سمت دريا ... تمام ذوقم کور شده بود و تمام مدت ذهنم حول و هوش اين ميچرخيد که اگه خاله توي اين چند روز حرفي بزنه و داغ دل شروين رو تازه کنه ..چي ميشه .. هر چي بود شروين هنوز خيلي چيزا رو نميدونست و از اين داستان فقط و فقط يه تصوير کلي  داشت و جزئيات علي الخصوص اسم نامزد سابق من براش روشن نبود ...واسه ي همين با خودم عهد بستم در اولين فرصت ... تا قبل از ديدن خاله همه چي رو تا اونجا که بشه براش توضيح بدم  و نذارم ديگه چيزي از دهن کسي بشنوه ... چون توي اين مدت تقريبا با دلم به طور کامل کنار اومده و آماده بودم براي اعتراف به عشقي ک توي اين 9 ماه خورد خورد ذره ذره ي وجودم رو تسخير کرده بود ...

موقعي که رسيديم بهروز و کتي روي شن ها با فاصله نشسته بودن و داشتن حرف ميزدن ... 

اونجور که از ظواهر امر و خنده ي مليح رو ي صورت کتي پيدا بود .... بد جور همديگرو پسنديده بودن .. بهروزم خيلي موقر حرف ميزد و اونجور که شنيدم داشت راجع به شغلش توضيح ميداد ...

توي همين حين بهزاد و شروين با هم دست به يکي کردن رو به بهروز که اصلا متوجه حضور ما نشده بود يورش بردن و بلندش کردن و يکم جلوتر انداختنش تو آب ... من و کتي ريسه رفته بوديم از خنده و بيشتز کار اون دوتا به خط نشون هاي بهروز ميخنديديم ... همون موقع شروين رو کرد به ما و گفت :

-   نخندين چون اگه خودتون با پاي خودتون نياين آب تني من . بهزاد .....

-   بعدم با ابرو اشاره به بهروز معلق در آب کرد ...

کتي با ذوق پاچه هاي شلوارش رو زد بالا و رفت لب آب و پاش رو کرد تو آب... ولي من .. نميدونم ... شايد بدم نميومد شروين بغم کنه و ببرتم ...

همون موقع شروين بالا تنش رو درآورد و با يه نگاه به من رفت توي آب و اونقدر شنا کرد و کرد .. تا يه نقطه شد ...

دلم براي آغوشش تنگ شده بود اونقدر که نفهميدم چجوري زدم به آب و شنا کنون رفتم دنباش ... اواسط راه بودم چشم انداختم ببينم کجاست که يهو  يه چيزي از زير آب منو کشيد پايين ... زير آب موقعي که به خودم اومدم  صورت شروين رو روبروم ديدم .. که آروم سرش رو آورد نزديک و لبام رو بوسيد ... و بلافاصله بعدش هردو نفس زنون سرامون رو از آب آورديم بيرون ...

-   تو مگه نرفتي ... اون دور..

-   چرا ولي ديدم زدي به آب اومدم سمتت ... نگران شدم .. اين دريا کلا خطرناکه ... نميدونستم شنات در چه حده ...

خنديدم و موهاي خيس که توي صورتم بود رو زدم کنار و گفتم :

-   حالا در چه حد بود ؟؟؟!!

بي هيچ حرفي فقط نگام کرد و آروم دستش رو دور کمرم حقه کرد و من رو کشيد سمت خودش...

از اينکه تو آغوش عضله ايش زندوني شدم يه حس خوبي بهم دست داد .. واسه ي همين آروم سرم رو گذاشتم رو شونش .... اونم با گفتن آماده دوباره بردتمون زير آب و دوباره لبم رو بوسيد ....

اينبار بيشتر از دفعه ي پيش نگهم داشته بود ... نفسم تموم شده بود ولي دلم نميومد لبم رو از لبش جدا کنم ... ناخودآگاه بعد از چند ثانيه از آب اومديم بيرون و هر کدوم در حاليکه نفس نفس ميزديم و گه گاه سرفه ميکرديم به اون يکي خيره شديم ...

ناخود آگاه بريده بريده گفتم :

-   شر   ... وين .... م ...ن .... دو .... ست ..... دا ......... رم ...

-   چ... يييييي؟؟!!

آب دهنم رو قورت دادم يه نفس عميق کشيدم ...

شنا کرد سمت و دوباره بغلم کرد و گفت :

-   بگو .... چييي گفتي؟؟؟!!

بازم نگاش کردم .. اونم ديگه حرفي نزد... فقط بعد از چند ثانيه رو کرد بهم و گفت  :

ميخواي بياي رو کولم تا ساحل ؟؟؟!!

 با ذوق از پشت آويزونش شدم و تمام مدت راه به عضله هاش که از حمل يه بار اضافه برجسته تر شده بود نگاه ميکردم ...

موقعي که به ساحل رسيديم بدون حرف اضافه رفتم و روي شن ها نشستم و زانوم رو بغل کردم ... اونم اومد  با يکم فاصله روي شن ها سمت آفتاب دراز کشيد ....

بهزاد و کتي و بهروزم تقريبا نقطه شده بودن و بهزاد يه سمت بود و کتي و بهروز نزديکاي هم شنا ميکردن .... توي سکوت ساحل براي چند لحظه احساس کردم شروين خوابيده آروم موهاش رو از روي صورتش زدم کنار و سرمو دولا کردم تا پيشونيش رو ببوسم که يهو صورتش رو آورد بالا و دوباره لبام  رو بوسيد ..

گونه هام سرخ شد و آروم گفتم :

-   نکن يکي مارو ميبينه ...

همونجور که چشماش بسته بود زير لب گفت :

-   کسي نيست !!! بعدشم .. خلاف شرع نکردم زنمي!!!! 

-   ولي آخه ...

يهو از جاش  نيم خيز شد و رو به من گفت :

-   زنمي .... بفهم ... زنمي... بعد از خدا نزديکترينمي ... ولي... دوري نکن ازم کيانا ... من مردم مغرورم ... نميخوام بروم بيارم .. ولي داغونم ... داغونم ازين  دوريه نزديک!!!!

توي ذهنم بهترين فرصت ديدم تا حرف دلم رو بزنم واسه ي همي گفتم :

-   شروين ... خاله اينا اومدن شمال ..

کلافه دستي کشيد به موهاش و پفيييييي کرد  و دوباره پخش رو زمين گفت :

-   منوّر  کردن مجلسو ... خوب؟؟!!

-   ميخوام بگم ... من ...

توي همين حين يهو صداي بهزاد اومد :

-   به به مادام موسيو ..... چه خلوت کردين ...

حرفم رو خوردم  با خنده ي زورکي اي سرم رو چرخوندم ... شروينم از جاش پاشد و بدون نگاه به من .. رو کرد به بهزاد و گفت :

-   اون دوتا مرغ عشق بعد از اينم صدا کن بريم ناهار ... بد گرسنمه ...

با اشاره ي بهزاد کتي و بهروزم اومدن سمت ساحل و هر 5 تا عين موش آب کشيده راهي ويلا شديم .. تمام مدت به شانس گندم فحش ميدادم که اين بهزاد عين خروس بي محل چي ميگفت اين وسط ..

وقتي رسيديم  قرار بر اين شد بعد از دوش گرفتن دوتا برادرام بيان ويلاي ما و نهار رو دور هم بخوريم ... 

سر ميز نهار مامان رو کرد به من  و گفت :

-   کيانا جون خالتون واسه ي شام دعوت کرده ...

يهو  ناخودآگاه قاشق از دستم افتاد توي ظرف و صداي بدي داد که باعث شد بابا بگه :

-   کيانا بابا اگه نميخواي بريم نميريم...

سرمو تکون دادم با نگاه به شروين که  لبخند محوي رو لبش بود و انگار يه جورايي بهم ميگفت آروم باش .. رو کردم به بابا و گفتم :

-   نه مسئله اي نيست ميريم تازه آقا بهزاد و بهروزم با ما ميان ...

اين بار کتي به سرفه افتاد که با چشمک من دوزاريش افتاد .. بدم نبود ديدن بهزاد و بهروز ميتونست چشماي خالرو از کاسه در بياره علي الخصوص بهروز که کتملا از نگاهاش ميشد فهميد از کتي خوشش مياد!!!

فقط ميموند اون چيزي که من قرار بود به شروين بگم ... که گذاشتم واسه ي استراحت بين روز .... ساعت نزديکي 2 بود که همه توي پذيرايي نشسته بوديم بهروز و شروين داشتن تخته بازي ميکردن و مامان و بابام داشتن آماده ميشدن تا برن قدم بزنن و من و  کتي و بهزادم داشتيم با هم صحبت ميکرديم که کتي خميازه اي  کشيد و رو به من بهزاد گفت :

-   واي بچه ها من خيلي خوابم مياد ... ديشب تو ماشين اصلا نتونستم بخوابم ...

با اين حرف کتي بهروز يهو پاشد وايساد و رو به بهزاد گفت :

-   بهزاد بريم بچه ها ميخوتن استراحت کنن ...

واي خدا ... يهو همه  زديم زير خنده ... شروينم ازون قهقهه بدجنساشو ميزد ... بهزادم ميخنديد و دست بهروز گرفته بود و کشون کشون با خودش ميبرد و ميگفت :

-   بهروز آبروي هرچي مرده رو بردي تو!!!!

بعد از اينکه دوتا برادر رفتن کتيم رفت بخوابه من موندم و شروين .. بهترين فرصت بود که بهش همه چي رو بگم ... دفتم کنارش نشستم که يهو ابروهاش رو داد بالا و گفت :

-   کيانا ... تو خوابت نمياد؟؟!!

سرمو به نشانه ي نفي تکون دادم که لبخند موذي اي زد و گفت :

-   ولي من خوابم مياد ... 

نگاهي بهش کردم ... کم کم داشت نگاش رنگ و بوي نا اميدي ميگرفت که يهو لبام رو گذاشتم روي لباش .. و تصميم گرفتم از همون ساعت زندگي زناشوييم رو به روال عاديه همه ي زن و شوهر ها بر گردونم ...

قفط ميموند يه چيز و اونم تصميمي که گرفته بودم و بيشتر از چند ساعت فرصت نداشتم .. چند ساعتي که در آغوش شروين اونقدر زود گذشت و شيرين که به کل حرفايي که بايد زده ميشد رو فراموش کردم ... پس چاره اي نبود جز توکل به خدا و اميد اينکه خالم حرف نا مربوطي نزنه ....

ساعت نزديک 7 بعد از ظهر بود که با تقه اي که به در خورد اول من و بعد هم شروين از خواب پريديم و از جامون نيم خيز شديم نميدونم چرا بي خودي ترسيدم انگار شروين حالم رو درک کرد چون با صداي رسايي گفت :

-   بله ؟؟!!

-   کيانا ... پا نميشين؟؟؟!! 8 قراره بريم ويلاي خاله ايناها ...

صداي کتي بود  نا خود آگاه خجالت کشيدم و با صداي آرومي گفتم 8 پايينم!!!

کتي نشنيد واسه ي همين شروين لبخندي به من زد و گفت :

-   8 پايينيم کتي .. مرسي...

کتي خنده اي کرد و از  صداي پاش فهميدم که رفت پايين ... با بغض رو کردم به شروين و گفتم :

-   خيلي بد شد ...

آروم من رو بين بازوهاش گرفت و گفت :

-   هيچم بد نشد .. وا .. کتي از تو بيشتر ميدونه چون احساس ميکنم اگه بر عکسش بود تو عين چي يهو در رو باز ميکردي...

با اين حرفش و لحن کلامش زدم زير خنده و  باخجالت در حاليکه پتو دورم بود دوييدم سمت حموم .. شروينم خيلي ريلکس به پهلو خوابيده بود و دستش رو حائل سرش کرده بود و داشت رفتنم رو نگاه ميکرد ... موقعي که در حموم رو بستم صداش از پشت در اومد  :

-   نري اون تو سه ساعت عين پيرزن ها کيسه بکشيا زود بيا منم بايد يه دوش بگيرم ...

باشه اي گفتم و اول خودم رو توي آينه نگاه کردم .. اينبار نه کبود شده بودم نه چنگي .. عين يه گل بهم دست ميزد .. ذوق کردم با يه لبخند و يه آهنگ که زير لب زمزمه ميکردم رفتم زير دوش ... تقريبا  يه ربع بعد از حموم اومدم و بلافاصله بعد از من شروين رفت تو .. موقعي که از بغلم گذشت زير گوشم گفت :

-   اين آخرين دفعست که تنها ميري حموم .. امروز وقت تنگ بود ...

چپ چپي نگاش کردم که ابروش رو داد بالا و خنده ي موديانه اي کرد و  رفت توي حموم ..

زير لب گفتم :

-   بچه پررو!!!!

تقريبا نيم ساعت بعد من و شروين حاضر و آماده داشتيم خودمون رو توي آينه  بر انداز ميکرديم براش ادکلن زدم و اونم گردنبندم رو بست بعدم پيشونيم و بوسيد و با هم از اتاق اومديم بيرون ...

با ديدن ما بابا لبخندي زد و گفت :

-   بريم بچه ها؟؟؟! 

سري تکون دادم و بعد از اينکه بهروز و بهزادم به ما پيوستن  قرار بر اين شد ما همه  با ماشين شروين بريم و اونام پشتمون  با ماشين خودشون ...

توي راه هر لحظه که به ويلا ي اجاره اي خاله اينا که تقريبا بيست دقيقه فاصله ي زماني با ما داشت  نزديک ميشديم ضربان قلبم تند تر ميشد نميدونستم  چرا ولي دست خودم نبود ... انگار شروين حالم رو فهميد چون بلافاصله دست يخم رو توي دستش گرفت و با لبخند گرمي يکم آرومم کرد ...

موقعي که رسيديم ... خاله و شوهر خالم و فريبا و شوهرش اومدن دم در استقبالمون و منم براي اينکه پي به درونياتم نبرن لبخندي زدم و خيلي عادي باهاشون خوش و بش کردم خاله بيييش از حد شروين رو تحويل گرفت که خوشبختانه ازون جا شروين آدم شناسيش خوب بود .. خيلي معمولي و تا حدودي سرد جواب چرب زبونياشون رو داد ...  با ورودمون به ويلا براي يه لحظه دم در خشکم زد  و احساس کردم خوني تو رگهام نيست .... محمد اينجا چيکار ميکرد !!!!...  از دفعه ي پيشي که ديده بودمش خيلي تپل تر شده بود و نگاهش آروم بود ... توي همين حين زنشم با شکم برامده از آشپزخونه بيرون اومد و سلامي داد ... شروين  با گفتن کيانا دم گوشم من رو به خودم آورد و سعي کردم با تسلط به خودم جلو برم و خيلي عادي و تا حدود زيادي رسمي باهاشون سلام عليک کنم .. برعکس من شروين خيلي گرم با محمد دست داد و به خانومش تبريک گفت  و با لبخند کنار محمد نشست .. منم کنار کتي تقريبا وا رفتم البته ناگفته نماند مامان و بابا و کتيم حالي بهتر از من نداشتن .. توي اين گير و دار براي چند لحظه نگام توي نگاه خاله گره خورد که داشت با رذالت نگام ميکرد ... منم پوزخندي زدم و ناخود اگاه با صداي فريبا روم به سمتش چرخيد ... طرف صحبتش شروين بود که گفت :

-   مثل اينکه محد آقارو ميشناسين شروين خان ...

شروين لبخندي زد و گفت :

-   يه پروژه ي مشترک باهاشون داشتم توي اصفهان ...

فريبا قري به سر و گردنش داد و گفت :

-   پس لابد ميدونستيد فاميل شوهر منه ؟؟؟!!

شروين پوزخندي زد و گفت :

-   بله ...و اقعا چه افتخاري ...

محمد که معني حرف شروين رو درک کرد خنده اي سر داد که باعث شد فريبا تا حدودي اخماش تو هم بره ...تو ي همون موقع الهام از توي آشپزخونه با يه سيني چايي اومد  توي هال که سريع محمد پاشد و گفت :

-   تو چرا بشين من تعارف ميکنم .. بعدم لبخند مهربوني بهش زد ... تعجب کرده بودم نه از محبت محمد چون ذاتا با محبت بود از اينکه اگه اون چيزي که راجع به زنش گفته بود واقعيت بود چجوري پس ..با صداي خاله افکارم پاره شد ... نگاه گنگي بهش کردم که دوباره گفت :

بردار خاله محمد آقا خسته شد ...

نا حود آگاه نگاهي به محمد انداختم .. لبخندي زد و گفت :

-   کيانا خانوم بردار کمرم شکست .. شروين جاي من دست دراز کرد و  دوتا ليوان برداشت و  از محمد تشکر کرد ... بعدم بازوش رو دور من حلقه کرد و يکم کشيدتم سمت خودش و نگاهي بهش کردم توي چشماش هيچي نبود .. نفس عميقي کشيدم .. تا اينجا که به خير گذشته بود ...

تا شام که قرار بود آقايون کباب درست کنن فقط حرف هاي عادي زده شد..  و منم تا حدودي آرومتر شدم و رفتم توي جمع کتي و الهام و فريبا ... ولي نا خودآگاه زير چشمي گاهي محمد و گاهيم شروين رو زير نظر داشتم .. توي همين ديد زدن ها يه بار شروين موقعي که خيره بودم به محمد مچم رو گرفت و با اخم روشو ازم برگردوند .. ولي باقي دفعه ها فکر کنم کسي متوجه شده بود .. بي خيال حضور محمد که ميشديم داستان الهام بدجوري عين خوره افتاده بود به جونم و يه جورايي داشتم از فضولي ميمردم ... 

بعد از شام به پيشنهاد بهروز قرار بر اين شد جوونا بريم لب آب منم از خدا خواسته براي فرار از دست خاله سريع  موافقت کردم و بعد از منم  همه خوشحال از پيشنهاد شال و کلاه کردن و را افتادن ... فقط زن محمد بخاطر بارداريش مون و بقيه را افتاديم سمت دريا... موقعي که رسيديم همه ي مردا جز محمد بلوزاشون رو درآوردن و زدن به آب کتي و فريبام پاچه ها ي شلوارشون رو زدن بالا و شروع کردن توي آب قدم زدن و با هم حرف زدن ... ابرام عجيب بود که کتي چه حرفي با فريبا داره چون ازون موقعي که اومده بوديم يه نفس داشتن با هم حرف ميزدن ...تنها کنار ساحل روي شن ها نشسته بودم که با صداي محمد سرمو گرفتم بالا ... لبخندي زد و گفت :

-   اجازه هست ؟؟؟!!

خوشحال ازينکه موقعيتي پيش اومده تا حس فضوليم رو ارضا کنم گفتم :

-   آره بشين ...

موقعي که نشست رو کرد بهم و گفت :

-   تبريک ميگم ... 

لبخندي زدم و گفتم :

-   مرسي ...

با ديدن قيافم ... سري تکون داد و گفت :

-   معلومه راضي اي!!! 

-   شروين چي؟؟!!

-   اون؟؟!! خيلي دوستت داره !!!

-   از کجا فهميدي ...

لبخندي زد و به دريا خيره شد و گفت :

-   فکر کنم منم يه زماني . همونقدر ....

سرفه اي کردم که گفت :

-   ببخشيد ...

بعد يهو انگار که چيزي يادش افتاده باشه گفت :

-   تا يه ماه  و نيم ديگه بابا ميشم .. باورت ميشه ؟؟؟!!

توي چشماش نگاه کردم ... توي تاريکيه شبم از برقي که ميزد ميشد فهميد چقدر خوشحاله ...يهو از دهنم پريد :

- پس داستان اينکه تو بچه دار نميشدي چي؟؟!!

لبخندي زد و گفت :

-   به خاطر قضاوت زودم ... هم به الهام تهمت زدم هم خودم رو عذاب دادم ... الهام از سر تقصيرم گذشت اميدوارم خدام بگذره ...

بعدم برام توضيح داد که دکتر يادش رفته بوده بگه حداقل تا 6 ماه قدرت باروري داره  با اون عمل و بعدش از بين ميره و بيچاره الهام رو برده بوده واسه ي تست دي ان اي  و خلاصه ...

خنده ي از ته دلي کردم و گفتم :

-   خدارو شکر ... خيلي خوشحال شدم ....اين باعث ميشه ديگه هيچوقت زود قضاوت نکني ...

توي همين حين با ديدن شروين که داشت از توي آب ميومد سمت ما يهو دست پاچه شدم و نا خودآگاه از جام بلند شدم و اينقدر تند اين کار رو کردم که پام پيچ خورد و اگه محمد نگرفته بودتم سرم خورده بود به تيکه سنگي که توي ساحل بود ... شروينم با ديدن اين صحنه بدو اومد سمتم چند ثانيه اي که توي بغل محمد بودم تمام وجودم از ترس و خجالت گر گرفت شروينم موقعي که رسيد  با اخم از محمد تشکر کرد و من رو کشيد تو بغلش و گفت :

-   اووووه چقدر هولي .... درست راه برو نزديک بود مغزت متلاشي شه !!!

از محمد تشکر زير لبي کردم و اونم با گفتن خواهش ميکنم پاشد رفت ... رو کردم به شروين و گفتم :

-   ببخشيد ...

لبخندي زد و گفت :

-   چي رو ببخشم ؟؟؟  ترسيدم ...مواظب باش ديگه ...

کلافه گقتم :

-   ناراحت شدي محمد من رو ...

-   هيييييييييييييسسس ... غيرتي شدم ولي ناراحت نه ...ازشم ممنونم ..وگرنه نميدونم چه بلايي سر خانوم موشه ميومد ...

نفس عميقي کشيدم .....

خدارو شکر بخير گذشته بود ....پيش خودم گفتم اين شروينم اونقدرام که نشون ميده گير نيستا و به وقتش گيره !!!!  با اين حرفم يه لبخند محوي رو لبم نشست!!!

تقريبا نيم ساعت بعد همه به قصد ويلا ساحل رو ترک کرديم ... من و کتي و فريبا سلانه سلانه عقب راه ميرفتيم و  بغير از بهروز و محمد که پشت ما ميومدن باقي آقايون تند تند جلو ميرفتن ... و تقريبا به فاصله ي پنج دقيقه از هم رسيديم .. درست يادمه از پيچ آخر مسير ويلا تا ساحل که گذشتيم شروين رو دم در ديدم که خاله داره باهاش حرف ميزنه و اونم سرش رو تکون ميده .. ميدونم چرا ولي يهو قلبم ريخت .. چند ثانيه اي نگذشته بود که شروين متوجه حضورم شد ... گاه بي تفاوتي بهم انداخت و بعدم نگاش رو به پشت دوخت رد نگاش رو گرفتم ديدم داره به محمد گاه ميکنه ... دلم بدجور گواه بد ميداد ... به دم در که رسيديم ..خاله لبخندي بهم زد و گفت :

-   خاله جون داشتم به آقا شروين ميگفتم تو چقدر حساسي هواتو بيشتر داشته باشه .. بالاخره ...

ميدونستم ادامش و چي ميخواد بگه واسه ي همين وسط حرفش پريدم  و گفتم :

-   لطف داريد ... واقعا ايشاا... يکي مثل خودتون پيدا شه که به دامادتون اين حرفارو بزنه ...

از اونجا که گربه دزده چوبو که برداري حساب کار دستش مياد .. خاله لبخندي زورکي زد و در حاليکه کنف شده بود  به همه تعارف کرد بريم تو ... 

 آخر از بقيه داشتم ميرفتم تو که شروين که  تا اون لحظه سرش پايين بود و به ديوار کنار در تکيه داده بود  بازومو و گرفت و با لحن سردي گفت :

-   يه جوري که مامانت اينا ناراحت نشن  بهشون بگو بلند شيم بريم من خستم ...

سرمو تکون دادم و براي چند ثانيه به موهاي خيسش که روي صورتش ريخته بود خيره شدم و بعد در حاليکه دلم مثل سير و سرکه ميجوشيد رفتم تو ..راستش رو بخواي روم نشد به مامان بابا بگم ولي زير گوش کتي تقريبا داستان رو تعريف کردم ...  اولش کتي عصباني شد  و خواست به خاله بتوپه ... ولي بعد که گفتم مسئله اي نيست و نميخوام فکر کنه نقطه ضعفم اينه  آروم شد و بعد از جند دقيقه با عشوه ي دخترونه رفت و زير گوش بابا و گفت که خستست و ميشهبرن يا نه ... بابام به مامان و گفت مامانک رو کرد به من و گفت :

-   کيانا جون کتي خستست از ديد و تو آقا شروين ايرادي نداره بريم خونه ..

همون موقع شروين از در اومد تو و گفت :

-   نه مامان چه ايرادي .. ساعت 12 است مزاحم خاله جون اينام شديم ...

خاله که از لحم خاله جون سر يف اومده بود گفت :

-   قربون تو برم خاله مراحمي .. بعدم رو کرد به مامان و گفت :

-   - حالا بود ي نوشين تازه سر شب لاتاست  .. و خودش از حرف خودش ريسه رفت..مامان که تقريبا به جاي خنده زهر خندي رو لبش بود در جواب گفت : 

-   نه نيره جون بريم کتي بچم ز ديشب نخوابيده  خيلي خستس ...

خالم که کلا نميدونم چه هيزمي تري ما دو تا دختر بهش فروخته بوديم با نيم نگاهي به بهروز رو کرد به مامان و گفت :

-   واي نوشين ..بس که اين دختر شيطونه ... ماشااو. يادش رفته 20 سالشه ...

کتي رو ميگي کارد ميزدي خونش در نميومد .. مامانم با گفتن جوونن ديگه پر انرژي ... نگاهي به فريبا که اصولا دختر ساکتي بود  انداخت و ادامه داد  :

- اتفاقا ميگن از آن نترس که هاي هوي دارد و ...  

بعدم بلند شد با پوشيدن لباسش خالم رو بوسيد و با خداحافظي از بقيه و  زود تر از همه از در خارج شد ... بعدشم بهزاد و بهروز و بابام و کتي رفتن و آخر سرم من و شروين بعد از روبوسي زورکي با خالم از شوهرش تشکر کرديم و با خداحافظي از بقيه از در اومديم بيرون ... يادمه اونقدر توي دلم دلهره داشتم که محمد رو از قلم انداختم و باهاش خداحافظي نکردم   از ترس شروين .. البته انم از اونجايي که آدمي بود که رعايت کنه چيزي نگفت و صرفا با شروين دست داد...

اونشب بعد از رسيدن به ويلا اصلا لم نميخواست با شروين تنها باشم وسه ي همين با حرف کتي که به شروين گفت بال در آوردم ... يادمه تازه از در اومده بوديم تو که کتي يهو رو کرد به سمت شروين و با يه لحنه بانمکي گفت :

-   دکتر شروين ؟؟؟!!! ميذاري امشب خانومتو قرض بگيرم ..

شروينم خنده ي خيلي محوي کرد فقط سر تکون داد ... بعدم با يه شب بخير رسا رفتبالا ...حتي نگاهمم نکرد ...اونشب پيش خودم گفتم :

-   شايد فرصت ميخواد شايد ميخواد با خودش کنار بياد  و هزارتا ذهنيت مثبتي ديگه .. فقط و فقط  واسه ي اينکه يکم از اين دلشوره اي که داشتم کم  بشه ....

فصل سي دو  :

 داشتم خونرو جمع جور ميکردم  يه ساعتي ميشد  مامان اينا راه افتاده بودن سمت شيراز و شروينم تقريبا نيم ساعت بعد از اينکه اونا رفتن بدون اينکه بگه کجا ميره از خونه زده بود بيرون ... تمام مدت تو فکر دو سه روزي اخير بودم دو سه روزي که  ميتونست يکي از به ياد موندني ترين سفرايي باشه که تا بحال داشتم .. ولي به لطف و محبت خاله ي عزيزم .... تا 5 شنبه که شمال بوديم  شروين خيلي سرد بود البته جلوي ديگران  برخورداش خوب بود و چه بسا تا حدود زيادي مهربون ولي خوب چشماش زيادي بي تفاوت بود و  فهميدن اين موضوع براي من که همسرش بودم کار سختي نبود  ... اين وس خدارو شکر  کردم که براي اولين بار مامان من رو درک کرد و به پيشنهاد خاله که گفته بود جمعه همگي با هم راه بيفتيم سمت تهران جواب رد داده بود .. تصميم بر اين بود پنج شنبه بيايم سمت تهران  و يه شبم مامان اينا  خونه ي ما باشن و عصر جمعه بخاطر کتي که کلاس داشت برگردن شيراز ...

بعد از جمع آوري خونه يه دوش گرفتم و يه چايي دم کردم و رفتم سر درس ... فردا قرار بود شروين ميان ترم بگيره و خدا خدا ميکردم لااقل يکم راهنماييم کنه ولي با اين قيافه اي که اين چند روزه گرفته بود بعيد ميدونستم ... هر چند تصميم داشتم به محض اينکه برگشت  قدم پيش بذارم  و يکم باهاش صحبت کنم ...ولي  وقتي با اون چشماي مغرورش بهم زل ميزد دلم ميخواست خفش کنم ... 

تقريبا ساعت 10 بود با چرخش کليد توي قفل در از جام پريدم داشتم فکر ميکردم که برم استقبالش يا نه که اومد تو هال ... لبخندي زدم و بهش سلام کردم ... سري تکون داد و پله ها رو دوتا يکي کرد و رفت بالا ... از پايين صدش کردم و گفتم :

-   شروين شام خوردي؟؟؟!!!

-   ميل ندارم!!!

-   چايي ميخوري؟؟؟؟!!

-   نه!!

شونه هام رو بالا اندخم و دوباره لم دادم رو کاناپه و جزوم رو گرفتم دستم ... بعد از يه ربع با لباس راحتي از پله ها اومد پايين لبخندي بهش زدم و گفتم :

-   نميخواي يه پارتي بازيه کوچولو کني و بگي از کدوم بخش ها بيشتر سوال مياد؟؟!!

ابروشو داد بالا و بي تفاوت در حاليکه لم ميداد رو مبل و تلويزيون رو روشن ميکرد :

-   نه !!!

خودم و لوس کردم و رفتم سمتش و دستامو حائل دسته هاي مبل کردم سرمو مقابل صورتش گرفتم و گفتم :

-   حتي يه کوچولو ؟؟؟!! بعدم خنديدم ...

کلافه دستي تو موهاش کشيد و بي حوصله گفت برو جزوت  رو بيار ... با ذوق دستامو زدم به هم و جزومو گرفتم سمتش .. يه چند صفحه ايش رو علامت زد و گفت :

-   اينا جاهاي مهم ترشن ... ولي تو همرو بخون ... 

دلم براش تنگ بود نا خود اگاه دولا شدم گونش رو بوسيدم ... نگاهي بي تفاوتي بهم کرد و سرش رو تکون داد و مشغول تلويزيون ديدن شد ... 

يک ساعتي به همين منوال گذشت طرفاي ساعت 11.5 بود که رو کرد سمتم و گفت :

-   تو نميخوابي؟؟؟!!

لبخندي زدم بهش و گفتم :

-   يه دور دوره کنم چرا ... آخه استادمون خيلي سخت گيره ...

بازم بدون لبخند .. نگاهي بهم کرد و گفت :

- پس بهتره خواستي بخوابي بري  اون يکي اتاق نميخوام بد خواب شم ...

وارفتم ... نگاهي بهش کردم با اون غرور مسخرش چند ثانيه اي بهم خيره شد و با گفتن شب خوش زير لب از پله ها رفت بالا .. دلم ميخواست با جزوه هام بزنم تو سرش ... با خودم گفتم اصلا خوب کردم نامزد داشتم اصلا خوب کردم نگفتم محمد بوده  ... يه موي گنديده ي اخلاق اون بيچاره شرف داره به تو .... اه !!!! بعدم ناخودآگاه با گفتنه خوش به حال الهام بغض کردم ... 

سريع اشکام و پاک کردم و سعي کردم با تمرکز رو جزوه هام به هيچي فکر نکنم ... حتي به اون  خرسي که اون بالا خوابيده .... با اينفکر از تصور قيافه ي شروين موقعي که بفهمه خرس خطابش کردم خندم گرفت .. خنده اي که فقط گردي از لبخند بود ...

صبح با تکون هاي شروين هوشيار شدم نور آفتاب چشممو زد و  واسه ي اينکه اذيتم نکنه دستم رو حائل صورتم کردم و گفتم :

-   ساعت چنده ؟؟؟!

-   7:15 ...چرا اينجا خوابيدي ؟؟!!

ياد ديشب افتادم ... با لحن  دلخوري گفتم :

-   تا اونجا که شنيدم گفتين نميخواين بد خواب شين ...

براي چند ثانيه بهم خيره شد .. نميدونم چرا دلم براي اين نگاه مغرورش ضعف ميرفت .. من چم شده بود اول صبحي ...؟؟!!!

تاب  نياوردم و چشمم رو دزديم و پاشدم رفتم سمت دستشويي بعد از اينکه صورتمو شستم بدو لباسام رو پوشيدم واز پله ها اومدم پايين دم در منتظرم وايساده بود دلم داشت قار و قورميکرد  ولي بروم نياوردم و بدون اينکه چيزي بخور از در زدم بيرون ... توي ماشين مدام سرم رو جزوه هام بود که يهو شروين جزوه ها رو از زير دستم کشيد و پرت کردش پشت ...

-   بسه تا الان هر چي خوندي...

-   بابا ..

-   وسط حرفم پريد و گفت :

-   حوصله ي بحث ندارم ... 

حرفش يه چيزي تو مايه هاي خفه شو بود واسه ي همين با دلخوري رومو برگردوندم ... يکم بعد ماشين رو نگه داشت و پياده شد و رفت توي يه بقالي و بعد از چند دقيقه برگشت .. موقعي که سوار شد يه کيسه که وش يه شير کاکائو و يه کيک بود گرفت سمتم و بدون نيم نگاهي گفت :

-   بخور ... رنگت پريده ...

باورم نميشد اينقدر دقيق باشه که بدونه من بدون صبحونه فشارم ميفته ... لبخندي زدم و کيسرو ازش گرفت هر چن که اون نگاش جلو بود يکم که گذشت با تغير گفت :

-   بخور ديگه .. پس چرا منتظري ..

بي هيچ حرف اضافه اي شيرمو با نصف کيک  خوردم و باقيش رو گذاشتم تو کيفم واسه ي سر جلسه ... 

امتحان راس ساعت 8 شروع شد و مدتش يک ساعت و نيم موند ... همه ي سوال ها از همون بخش هايي بود که برام علامت زده بود و تقريبا همرو نوشته بودم جز يکيش رو  که هر چي فکر ميکردم انگار ذهنم از همه چي پاک شده بود .... 5 دقيقه موندم بود و بغير از من و يکي ديگه از بچه ها کسي نمونده بود ... داشتم با خودکارم آروم ميزدم رو ميز و فکر ميکردم که سايه ي يکي افتاد روي برگم ... سر بلند کردم ديديم داره با دقت به بورقه ي امتحانيم نگاه ميکنه .... نگاه يه نمه ملتمس بهش کردم و آروم زمزمه کردم:

-   هرچي فکر ميکنم يادم نمياد ... 

اخمي کرد و بي هيچ حرفي از بغلم گذشت و جواب اون يک نفر ديگرو که باقي مونده بود رو داد ... وقت امتحان که تموم شد با دلخوري برگم رو دادم .. آخرم نتونسته بودم چيزي بنويسم و با حساب کتابي که کردم تقريبا 3 نمره از دست ميدادم ...

کسل از در دانشگاه اومدم بيرون ... ميدونستم شروين بعد از امتحان ميره جلسه ي اساتيد و بعدم شرکت  واسه ي همين خودم مجبور بودم برم خونه ولي قبلش سر راه بايد ميرفتم يکم خريد بعد از مسافرت تقريبا ديگه هيچي تو يخچال نداشتيم و اون دخيره هاي مرغ و گوشتيم که مامان براي عروسيم توي فريز گذاشته بود تقريبا به انتها رسيده بود ...

تقريبا نزديکاي دو بود که با دستي پر از مايحتاج زندگي!!!! رسيدم خونه ... هلاک بودم از گرما به محض رسيدن مقنعم رو کندم و رفتم جلوي کولر ووايسادم ... يه حس خوبي بهم دست و داد و بعد از تعويض لباس مشغول شدم اول به املت قارچ واسه ي خودم درست کردم و بعدم شروع کردم مرغ و گوشتارو پاک کردن ... و بعد ار بسته بنديشون  ميوه ها رو شستم و خلاصه وقتي کارم تموم شد با ديدن ساعت 6.5 شاخام در اومد ... واسه ي همين بلافاصله دست به کار شدم و واسه ي شام زرشک پلو با مرغ درست کردم که ساده بود و به نسبتم سريع آماده ميشد .. طرفاي 8 بود که شروين اومد با اخلاق خوش جديدش سلام زير لبي کرد  و کليد وموبايل و  يه پوشه رو گذاشت رو ميز و رفت بالا ... فضوليم گل کرد و رفتم لاي پوشه رو باز کردم با ديدن سوال هاي امتحاني يه لبخند موذيانه اي نشست روي لبم بدم نميومد سوالي رو که خالي گذاشتم رو دوباره بنويسم .. واسه ي همين .. بدو بدو دنبال برگه هام گشتم که با صداي جدي شروين از پشت سر ميخکوب شدم :

-   زحمت نکش جزوت پيش منه پيداشم کني  چيزي نميتوني بنويسي...

اي تف به ذاتت ... حالا خندمم گرفته بود .. بي خيال غرور  شدم غش غش زدم زير خنده و رو کردم بهش و گفتم :

-   توهم ذاتت بد خرابه ها!!!

خيلي جدي نگاهي بهم کرد و گفت :

-   اون که صد البته ...منکرش نيستم... ولي بهتر از اينه که يکي ذات پر خورده شيش رو ...بعدم پفي نفسش رو داد بيرون و روشو کرد اونور ...

راستش از ديدم بهترين فرصت که بحث نامزدي رو تمومش کنم واسه ي همين رو کردم و گفتم :

-   ببين شروين من يه نامزد داشتم حالا چه فرقي ميکنه کي بوده .. محمد يا ...

با اوردن اسم محمد  نگاهي بهم کرد که  قلبم داشت از جا کنده ميشد ... احساس ميکردم يک کلمه ديگ بگم دهنم رو پر خون ميکنه ... واسه ي همين سکوت کردم و سرم رو انداختم پايين ...

بي صدا ميز شام رو چيدم اشتهام کور شده بود واسه ي همين يه بشقاب گذاشتم و خودمم وا سه ي اينکه شروين  بيش از اين باهام بد نشه نشستم کنارش ... داشت واسه ي خودش غذا ميکشيد که بي تفاوت نگاهي انداخت و گفت :

-   تو نميخوري؟؟!!

-   نه ميل ندارم ...

جوابي نداد و مشغول شد ...تمام اون مدت به ظرف سالاد خيره شده بودم  ...داشتم سبک سنگين ميکردم ... حوصلم سر اومده بود  .... هر چند ته دلم دليلي براي توضيح بيشتر نميديدم يهو بي مقدمه گفتم :

-   محمد از هم کلاسي هاي دانشگام بود .... گه گاه با هم سلام عليک داشتيم و جزوه اي رد و بدل ميکرديم  ... تا اينکه  ترم آخر بوديم ازم خواست باهام حرف بزنه و منم قبول کردم همون دفعه از علاقش بهم گفت و  حرفي که از دل برآيد لاجرم بر دل نشيند .... محمد اولين پسري بود که بهم ابراز علاقه ميکرد منم ناخودآگاه دلم لرزيد .. بعدشم  که خواستگاري و کشمکش دو خانواده و بالاخره نامزدي .. من و محمد بهم محرم بوديم ولي حريمي که محمد رعايت ميکرد ... از قبل از ازدواج ما خيليي  سفت و سخت تر بود ...

با صداي دورگه ي عصباني اي همين جور که سرش پايين بود گفت :

-   نميخوام ديگه بشنوم ...

عصبي شدم و تقريبا با بغض و داد  گفتم :

-   نه ...بايد بشنوي ...ميفهمي بايديه ...خستم از بس اينارو توي دلم نگه داشتم .. خستم ..حتي به مادر پدرمم حرف نزدم  ...پدري که حالا ميفهمم براي فرار  بار مسئوليتي که بعد از بهم خوردن نامزديم داشت من رو دک کرد تهران مادري که حتي حاضر نشد پاي درد و دلم بشينه حتي حاضر نشده يه دفعه تو دهنه اونايي بزنه که پشت من حرف ميزنن ميفهمي؟؟؟؟!!!  من تنها بودم ... موقعي که اومدم اينجا يه مدت که گذشت دوبار حمايتاتو ديدم فکر کردم ميتونم بهت تکيه کنم ... ولي تو چيکار کردي؟؟؟!!! پس سنگ صبور من بايد کي باشه ؟؟؟!!! هان؟؟؟!!! نقش من توي زندگي با تو چيه ؟؟؟؟!!!! اينکه نيازاتو بر طرف کنم؟؟؟!! من آدمم از قبل از عروسيمون نذاشتي حرف بزنم نذاشتي اوني که تو دلمرو بريزم بيرون ..ترسونديم هي گفتي من براي تو اولينم .... من چي ؟؟!! مگه من براي تو اولين بودم؟؟؟!!

-   فکر ميکني چون مرده و غيرت زن بايد بي رگه بي رگ باشه ؟؟؟!! چطور اونروزي که تو از کثافت کارياي قبل از ازدواجت حرف زدي ... من چيزي نگفتم چطور چيزايي که ديده بودم رو نديد کردم ... اونوقت مني که تو اوج پاکي به هر دليلي نامزديم بهم خورده نبايد حرف بزنم ... از همون اول تو نداشتي ... تو باعث شدي بهت نگم ... مادرت خوووب ميشناختت واسه ي همين اونم تاييد کرد که بهت نگم ...

بغض راه گلومو بسته بود انگار بالاخره اين دمل چرين داشت سر باز ميکرد شروين زل زده بود  بهم ... اشک از گونم سرازير شد و گفتم :

-   توي اون مدتي ک فهميدي نامزد دارم يه کلمه توضيح خواستي ؟؟؟!!!.. فقط زور مردونگيت رو به رخم کشيدي و به بدترين نحو من از دنياي دخترونه ي خودم بيرون آوردي بعدشم تو کثيف ترين کار رو کر دي ....فکر کردي نفهميدم اول ميخواستي با اون کار کثيفن نطق بکشي و بد که ديدي جواب نميده از در مهربوني وارد شدي... کاري که اول بايد ميکردي رو اخر کردي شروين خان  ... موقعي که  ديگه دست ودلم به حرف نميرفت ميفهمي ؟؟؟!!!...

-   آقاي مجد 32 ساله تو روحم رو زخمي کردي ... الانم ميگم ... آره من محمد رو زمان خودش دوست داشتم ... ولي دوست داشتنم از شدت محبتي بود که اون به پام ميريخت سر منشا دوست داشته شدن بود ... ولي تو ... تويه .... من با تو طعم ...

-   به هق هق افتاده بودم ....

مرتب سيل اشکامو با دست پاک ميکردم ... صدامو يکم آروم تر کردم و ادامه دادم :

-  آره با تويه از خود راضي  خوخواه طعم عاشق شدن رو چشيذم .. اينکه هر دو در امتداد هم از هم خوشمون بياد نه يکي در ادامه ي اون يکي ... ميفهمي اينارو يا تموم زندگيتو توي تخت ميبيني؟؟؟!!

تختي که هميشه  يه نقطه ي تاريک توي ذهنم ميمونه ... ....ميدوني ... از بعد از ديدن محمد  تو شمال يه کلمه مياد تو ذهنم اونم حسرته !!! آره من حسرت ميخورم چرا قسمتم محمد نبود ... محمدي که تجربيات سرکار رو نداشت ولي اونقدر روحاني فکر ميکرد که در درجه ي اول محبت و عشق رو مبنا قرار ميداد نه  اينکه ....

براي يه لحظه برق از چشمام پريد و نصف صورت از گريه خيسم ... به شدت سوخت .. با صداي در به خودم اومدم ... شروين بهم سيلي زده بود و از خونه رفته بود ... خنديدم ... يه خنده ي خيلي تلخ ... 

دلم براي خودم ميسوخت .... حق من از زندگي چي بود ؟؟؟!!

اونشب بعد از رفتن شروين ... تا يه ربع سر جام نشسته بودم ... انگار  تمام وجودم خالي از انرژي شده بود  .... نميتونستم تکون بخورم .. بالاخره با خودم کنار اومدم ... ذهنم خاليه خالي بود  بي اراده از جام پاشدم ظرفارو جمع کردم آشپزخونرو مرتب کردم ... سرم درد ميکرد ... واسه ي همين رفتم سر کمد داروهاي شروين مسکن نداشت  واسه ي همين جاش يه قرص خواب برداشتم ..و از عطش زياذ با دوتا ليوان آب خوردم ... سردم بود .. کولر رو خاموش کردم و  رفتم بالا خودم لباس زمستونيام توي چمدون بود و هنوز آويزونشون نکرده بودم واسه ي همين رفتم سر کمد شروين و يه پليور برداشتم پوشيدم .. و خزيدم زير لحاف ... 

کنار پاتختي آلبوم عروسيمون بود مامان از شيراز اورده بود و هنوز وقت نکرده بودم ببينمش ... دستم رو دراز کردم  و برش داشتم هر صفحه ايش رو که ورق ميزدم ...هق هقم شدت ميگرفت .... و اونقدر گريه کردم تا کم کم قرص خواب اثر کرد و بيهوش شدم .....

هوا گرگ و ميش بود از خواب پاشدم ... بدنم خشک شده بود کش و قوسي به خودم دادم آلبوم عکس رو کنار گذاشتم ... جاي شروين دست نخورده بود ... خيس عرق بودم پليورش رو از تنم در اوردم و بعد از سرکشي به اتاقاي بالا  نا اميد  از پله ها رفتم پايين که ديدم رو کاناپه خوابيده ...

با همه ي غصه اي که داشتم  دلم ميخواست ميرفتم توي بغلش ...يکم نگاش کردم .. که با تکوني که خورد سريع به خودم اومدم و رفتم توي آشپزخونه ...چايي رو که دم کردم ساعت نزديکاي 6 بود وضو گرفتم و بعد از خوندن نماز صبحم که بعد از مدت ها قضا نشده بود ... رفتم و دو سه لقمه به زور چايي  صبحانه خوردم و حاضر شدم برم شرکت نميخواستم شروين بلند شه و باهاش رودر رو بشم  ساعت  6:40 دقيقه از خونه اومدم بيرون و پياده راه افتادم سمت خيابون اصلي ... و تقريبا نيمي از راه رو پياده رفتم هواي صبح نسبتا خنک بود و پياده روي ميچسبيد ... نسبت به ديشب آرامش بيشتري داشتم .. بالاخره همه چي گفته شده بود ... ديگه از هيچي نميترسيدم .. الان ميموند شروين و وجدانش  و تصميمي که ميخواد بگيره ... بي خيال شونه هام رو انداختم بالا ... ديگه جون نداشتم ...با گفتم يه توکل به افکارم پايان دادم ...

ساعت طرفاي 7 بود که رسيدم دم در شرکت کار عقب افتاده زياد داشتم واسه ي همين به محض رسيدن مشغول شدم توي اون مدت با ارفع بيشتر آشنا شده بودم پسر نجيبي بود و اهل دوز و کلک و هيز بازيم نبود و توي همين مدت کم راحت باهاش حرف ميزدم و اونروز موقع استراحت طرفاي ده نميدونم چرا  ولي ناخوداگاه  براي اولين بار توي اين چند وقت رو کردم سمتش و گفتم :

-   آقاي مهندس شما چند وقته شروين رو ميشناسين؟؟!

رو کرد سمتم و با لبخند گفت :

-   هم دوره اي دانشگاه بوديم البته من توي اکيپ اونا نبودم ولي خوب از  تقريبا  4 سال دانشگاه و 10 سالم دورادور ازش خبر داشتم ....

سرم و تکون دادم   که ادامه داد :

-   شروين توي دانشگاه خيلي محبوب بود جوري که تقريبا چه پسر و چه دختر احترام خاصي براش قائل بودن البته نه صرفا به خاطر ظاهرش ...

پيش خودم گفتم معلومه ...خوب  چون ظاهر توام دست کمي از شروين نداره ...

-   به قول ما تهرانيا شروين از اون جووناي لوطي روزگار بود و ازونجا که پدر من پدرش رو دورادور ميشناخت ... با توجه به تعريف هايي که جسته گريخته از پدرش ميشنوم  احساس ميکنم شخصيتش خيلي نزديک به پدرش بود ...

بعدم لبخندي زد و گفت :

-   مطمئنا شما که همسرشين اينارو بهتر از من ميدونيد ولي دوست داشتم منم نظرو رو راجع بهش بگم ...

-   ممنونم از لطفتون ولي براي منم جالبه بدونم شوهرم زمان دانشجويي چه تيپي بوده ...

نميدونم لحن کلامم چجوري بود .... ولي يهو ابروشو داد بالا و با خنده گفت :

-   اه اه .... نکنه ميخواين از زير زبون من بکشيد ببينيد دوران دانشجويي با دختري ... امان از دست شما خانوما ...

من که ناراحت شده بودم از اينکه اشتباه منظورم رو فهميده با ناراحتي گفتم :

-   نه بخدا!!!! نه !!! اشتباه متوجه شديد ..

بعدم پيش خودم فکر کردم بد بخت کجاي کاري بنده بصورت زنده ديدم خانوما ميرفتن و ميومدن خطرش به چند منه؟؟!!!!

نميدونم شايد لحن کلامم صادقانه بود که گفت :

-   پس اگه اينجوري باشه شمارو ميتونيم سواي خانوماي ديگه بدونيم ... بعدم  همينطور که تو فکر بود گفت :

-   من مردم ... ولي شروين يه مرده به تمام معنا بود ... از بچه هاي دانشگاه کسي نبود که مشکلي رو باهاش مطرح کنه و اون روشو زمين بندازه يعني تا اونجا که ميشد .. کمکش ميکرد ... البته اين راجع به پسرا بود ولي رک ميگم به دخترا رو نميداد و يه جورايي زيادي مغرور بود و  برام جالبه بعد از اتمام درسمون يه خبرايي ازش ميشنيدم که مخم سوت ميکشيد ميگفتم شروين ... شروين مجد و دختر بازي ...؟؟؟!!

وسط حرفش نگاهي بهم کرد انگار ناخواسته اين تيکه ي آخر از دهنش پريده بود  وقتي ديد من خيلي ريلکس دستم زير چونمه و دارم گوش ميدم  صداش رو صاف کرد و گفت :

-   البته اين تيکه که گفتم همش در حد شايعه بود و من خودم چيزي ازش نديدم.... همه فکر ميکنن اين زنا هستن اهل غيبت و يک کلاغ چهل کلاغن ولي توي مردام ازين چيزا هست علي الخصوص اگه  يکي از لحاظ و موقعيت اجتماعي از ديگران بالاتر باشه باعث ميشه پشتش حرف درارن ... و فقط نحوه ي اين حرف درآوردنا فرق داره و ديگه اون شکل زنونه رو نداره !!!!

لبخندي زدم و سرم رو تکون دادم ... ناخودآگاه پرسيدم :

-   شما چي ؟؟! به موقعيت شروين...

نذاشت ادامه بدم .. و گفت :

-   ما مردا بيشتر از حسادت حسرت ميخوريم که چرا جاي اون طرف نبوديم .. من جايگاه اجتماعيم رو در حال حاضر دوست دارم ولي خوب ميدونيد دوست داشتم جاي شروين بودم صرفا بخاطر اينکه الان زير دست پدرمم اگرم به جايي برسم و از خودم ايده بدم و هرچي نميگين کار خودشه ميگن کار پدرشه يا پدرش بوده اين شده وگرنه .... خوب اين باعث ميشه منم گاهي حسرت موقعيت شروين رو بخورم!!!! و رک ميگم خانوم مجد من اگه جاي شما بودم به جاي اينجا الان کنار همسرم ميبودم ... چون چيزي که اون ميتونه توي زمينه ي شغلي بهتون ياد بده .... نه من نه  هيچکس ديگه نميتونه ....

بد فکريم کرده بود ... لجم ميگرفت همه يه جورايي فقط و فقط شروين مجد رو ستايش ميکردند ... حتي با وجود اون خصيصه ي بعد اونقدر جنبه هاي مثبت وجوديش رو زياد ميدن .. که از از اونم چشم پوشي ميکردند چيزي که من در مقام يه همسر چشم پوشي ازش برام خيلي دشوار بود!!!!! 

ولي خوب يه خوبي اي که داشت حرف هاي خانوم فرخي بهم ثابت کرده بود شروين مجد ازون آدماييه که بر خلاف شخصيت اجتماعيه بسيار موفق توي زندگيه شخصيش ميلنگه و يکي از دلايي که با وجود موقعيت هاي صد برابر بهتر از من تن به ازدواج نداده بوده ...همين  نکته بوده ... 

يه چيز ديگه ايم که اون لحظه به ذهم رسيد اين بود که دليل انتخاب من منهاي علاقه اين بوده که در کنار هم بوديم و بعد علاقه مند شده .. و براي همين اين باعث شد با احساس اعتماد به نفس بيشتري با من برخورد کنه ...

خندم گرفته بود انگار با کنار رفتن ابرهاي تيره ي ذهنم و دور ريختن دغدغه هايي که ديشب به زبونشون آوردم ... ميتونستم خيلي بهتر فکر کنم ...و اميدوار بودم بتونم دل شروين يه دنده رو باز به دست بيرم .. هر چند خود منم توي لجبازي دست کمي از جناب مجد نداشتم ... 

هييي .. جناب  شروين مجد ...  چقدر اسمش دور تر از اسم يه همسر بود ...

فصل سي وسوم 

 اونروز مجبوري اضافه کاري وايسادم و  آخرم بخاطر تموم نشدن کارم  مجبوري با يه بغل نقشه ي لوله شده راه افتادم سمت خونه ... نميدونم چرا ولي تو دلم مدام شروين رو بد و بيراه ميدادم اول به خاطر اينکه توي دوران دانشجويش اينقدر محبوب بود دوم به خاطر اينکه اينقدر موفق بود سوم به خاطر اينکه يه ماشين واسه ي من نميخريد ... خودم به فکرام ميخنديدم و خلاصه يه جورايي سر کيف بودم ... بار سنگيني رو گذاشته بودم  زمين  و اين احساس سبکي خيلي حس خوبي بود ... يا احتساب ترافيک طرفاي 8 بود رسيدم خونه .... ناهار درست حسابيم نخورده بودم و داشتم ضعف ميکردم ... همينطور که نقشه ها زير يه بغلم و کيفمم روي اون دوشم بود داشتم کليد رو بزور ميکردم توي قفل که با صداي سرفه سر برگردوندم شروين بود ... بدون اينکه نگام کنه با تنش  هولم داد کنار و بعد در رو باز کرد و جلوتر از من رفت تو ... زير لب گفتم :

-   بي فرهنگ!!! Ladies first!!! حالا اونا بخوره تو سرت کمکي چيزي!!

انگار شنيد يه لحظه بر گشت و با تمسخر نگام کرد بعدم از پله ها رفت بالا ... از لجم وارد شدم و درو با نهايت قدرت با پام بستم و سلانه سلا نه  از پله ها رفتم بالا در خونه باز بود وارد شدم و با حرص اين درم با پام محکم بهم کوبيدم که صداي شروين امد :

-   بلانسبته خر!!!!!

شيطنتم گل کرد و گفتم :

-   بلانسبت شما ....

صداي قدم هاي تندش اومد قلبم داشت از جا کنده ميشد .. کاغذ ها رو ريختم زمين و رفتم توي دستشويي بغل در و درش رو قفل کردم .. هيجان داشت ... خندممم گرفته بود ...

اومد پشت در و تقه اي به در زد و با صداي آروم ولي محکمي گفت :

-   مياي بيرون ديگه ....

غش غش بي صدا خنديدم و بعد از اينکه رفت آروم سرم رو از لايه در  دراوردم .. نبودش .. نگاهي به چايين در انداختم ... کاغذامم نبود ... ترسيدم و بدو رفتم سمت هال ... نبود به آشپزخونه سرکي کشيدم نبود رفتم توي اتاق خواب نبود با ديدن چراغ روشن اتاق کارش يواشي رفتم اونجا و از لايه در يواشکي نگاهي انداختم .. نقشه ها رو باز کرده بود جلوشو  داشت نگاشون ميکرد ناخودآگاه لبخندي زدم  اومدم برم که گفت :

-   بيا تو !!!

سر جام وايسادم دو دل بودم برم ... يا نه ...ولي خوب .. شروين ... شوهرم بود!!!

خزيدم تو اتاق ... 

-   بيا جلو ...

رفتم کنارش ...

-   ببين اين نقشه اي کشيدي براي يه خونه 21 * 8 و دو واحدي که تو طرح زدي رو شهرداري ايراد ميگيره اينجاشو ببين ..

راست ميگفت ... اونقدر سريع بايد کار رو  تحويل ميدادم که  يه بي دقتيه خيلي برزگ کرده بودم ...

چند دقيقه اي خيره شدم به نقشه .. که زير لب گفت :

-   از تو بعيد بود اين اشتباهات ... خوب شد از شرکت رفتي ...

ابرو هامو دادم بالا و با عصبانيت مخلوط با تعجب نگاش کردم که زير پوستي يه لبخند موذيانه زد و گفت :

-   اگه فکر ميکني از پسش بر نمياي ميخواي من ...

-   نخير لازم نکرده ...

بلند يه تک خنده اي کرد و از اتاق رفت بيرون ... يکم ديگه به نقشه نگاه کردم .. چشمام از زور خستگي و گرسنگي سياهي ميرفت واسه ي همين لولش کردم و گذاشتمش کنار و رفتم پايين ... موقعي که وارد آشپزخونه شدم ديدم شروين نشسته و داره دو لپي شاندويچ ميخوره نگاهي به ميز انداختم ببينم ساندويچم من کجاست که انگار فهميد و گفت :

-   نگرد يه دونست ...!!!

با نفرت نگاش کردم ... از بوي ساندويچ دلم داشت ضعف ميرفت ... بروم نياوردم و رفتم سمت يخچال تا يه تخم مرغ نيمرو کنم که ديدم  اي دل غافل از تخم مرغم خبري نيست ...

دلم ميخواست کلشو بکنم .... با عصبانيت گفتم :

-   4  تا تخم مرغ داشتيم چيکارشون کردي ...؟؟؟

-   گذاشتم زيرم جوجه شن.... خوب خوردم ديگه ..

-   کي؟؟؟!!!

چپ چپ نگام کرد  و گفت :

-   صبح!!!!

نميدونم ناخودآگاه گفتم :

-   صبح ؟؟؟!! 4 تا تخم مرغ رو با هم خوردي؟؟؟!!!! کارد بخوري خوب!!!!

يه تاي ابروش و داد بالا و خشن نگام کرد و با عصبانيت رو صندلي نيم خيز شد که من جيغي کشيدم و از توي آشپزخونه زدم بيرون ... موقعي که ديدم دنبالم نيومد ... با آرامش رفتم بالا ودوباره لباس پوشيدم و از روي دراور سوئيچ ماشين رو برداشتم .. تصميم داشتم براي اينکه بسوزونمش برم يه رستوران خوب .... مخصوصا  يکمم آرايش کردم ... تا بيشتر حرص بخوره و خلاصه آماده و کيف به دست از پله ها اومدم پايين و واسه ي اينکه قشنگ بفهمه دارم ميرم بيرون سرمو کردم توي آشپزخونه و گفتم :

-   چي شد نيومدي دنبالم؟؟!!

نيشخندي زد و گفت :

-   جوجرو چه بزني  چه بترسوني يکيه ...

-   آهآآآن !!!!

بعدم سوئيج رو رو هوا تکون دادم و با گفتن با اجازه  رفتم سمت در ... توي راهرو بودم که بازومو گرفت آروم در حاليکه بين انگشتاش فشار ميداد گفت :

-   اين وقت شب کجا ميري؟؟؟!!

بي تفاوت نگاش کردم و گفتم :

-   ميرم يه چيزي کوفت کنم!!!!

بازومو ول کرد و گفت :

-   پس وايسا باهم بريم ....

بدون اينکه وايسم از در زدم بيرون .. داشتم ماشين رو از توي پارکينگ در مياوردم که ديديم يه تيشرت و شلوار ورزشي سفيد تنش کرده و داره از پله ها  مياد پايين ... تيپ زده بود به افتخار ما آيا ؟؟؟!! هرچي بود بهش ميومد ... دلم ميخواست سر به سرش بذارم ...

تا اومد سوار شه يکم گاز دادم رفتم جلو ... دوباره  اومد جلو که سوار شه يکم گاز دادم رفتم جلو ... احساس کردم خندش گرفته ... ولي به روش نياورد و دست به سينه اينبار رفت و  درست روبروم وايساد ... آروم آروم رفتم جلو و ماشين رو مماس با پاش نگه داشتم ... توي نگاش رنجش بود .. سرد بود ... کلافه .. چند ثانيه اي خيره نگام کرد و اينبار خيلي راحت سوار شد ... گاز دادم و يکم مخصوصا تند ميروندم و يه سري سبقت هاي احمقاته ميگرفتم ... بي خيال بدون اينکه نگام کنه گفت :

-   ميخواي بکشيمون؟؟!!! 

-   آره ديدم کفن پوشيدي گفتم ديگه آماده اي ...

اشارم به لباس سفيد سر تا پاش بود .. پوزخندي زد و روشو کرد اونور ...نفسمو با صدا دادم بيرون تو دلم گفتم کيانا لال از دنيا بري... ببند اون حلقتو ...

سرعتم  رو يواش کردم چند دقيقه اي گذشت که به سي دي برداشت و يکم باهاش ور رفت و روي يه آهنگ تنظيمش کرد ...

مراقبه تو بودم 

غصه تورو نبينه ..

اما تو بي تفاوت 

فرق من و تو اينه ...

چند وقتي ميشه ديگه 

تو چشمات سادگي نيست ...

اين زندگي کنارت 

شبيه زندگي نيست ...

من عاشق شدم با تو ...

کنار تو آرامش  رو تجربه کردم 

تو ميري دنبال زندگي تو

اين منم که تنها با دردم ....

فکر تو دور از اينجاست ...

تو ديگه نيستي پيشم 

من چجوري بتونم ...

باز عاشق کسي شم ...

دنيامو عاشقونه به پاي تو گذاشتم ..

من از تو انتظار اين سردي رو نداشتم!!!

من عاشق شدم با تو ...

کنار تو آرامش  رو تجربه کردم 

تو ميري دنبال زندگي تو

اين منم که تنها با دردم ....

يعني واقعا  روي اين آهنگ با من بود ؟؟!!!! نميدونم تو دلم قيلي ويلي رفت ... ولي يکم پررو و خودخواه نبود ..؟؟!!!

پيش خودم گفتم چه همه ي حقارم داد به خودش و نسخه ي مارو پيچيد و ماشديم شخصيت منفي داستان .. دلم ميخواست يه آهنگ بذارم که حالش رو بکنم تو قوطي ولي سي دي هاي آهنگه توي ماشين رو خيلي نميشناختم .. واسه ي همين بي خيال شديم تقريبا رسيده بوديم به  رستوراني که مد نظرم بود .. پارک کردم و سريع پريدم پايين و يه همبرگر و مخلفات گرفتم و برگشتم .. شروين به ماشين  سمت در راننده تکيه داده بود و اخم عميقيم رو ي صورتش بود تا رسيدم رو کرد و گفت :

-   چرا عين يابو سرت رو ميندازي پايين من ميرفتم واست ميخريدم کوفت ميکردي ديگه ... ميري آرايشتو به 4 تا گردن کلفت نشون بدي ...

صداش هر لحظه بلندتر ميشد ... اخمي کردم و گفتم :

-   آروم مردم ميشنون ..

داد زد و گفت :

-   بشنون ..  به درک ... بعدم رو به دوتا خانوم و آقا که داشتن با تعجب نگامون ميکردن داد زد .و گفت :

-    چيرو نگاه ميکنيد بي کاره ها زنمه ...

بعدم سوار شد و با سر اشاره زد سوار شم .. خيلي عصبي بود از تنها بودن باهاش ميترسيدم با طمانينه سوار ماشين شدم کههنوز در رو نبسته گازشو گرفت و رفت ... داشتم سکته ميکردم ... با سرعت نور ميرفت و  هي ميچسبوند پشت ماشينا و خلاصه ... طاقت ناوردم و داد زدم ...:

-   ديوونه داري چه غلطي ميکني؟؟؟!!

پوزخند زد و گفت :

-   کفن مگه نپوشيده بودم ميخوام بميرم .. ولي شک نکن تورم با خودم ميبرم .. نميذارم آب خوش از گلوت پايين بره ... 

 سرعتش هر لحظه بيشتر ميشد ... بغضم گرفته بود ترسو نبودم ولي واقعا شروين حال عادي  نبود نا خودآگاه اشکم سرازير شد تورو خدا  يواش برو من ميترسم ..

خنده ي بلندي کرد و گفت :

-   تو از چيزيم ميترسي ما خبر نداريم ؟؟؟...

با ديدن عقربه ي کيلومتر شمار که روي 180 بود ديگه کم کم داشتم قالب تهي ميکردم .. قلبم عين چي ميزد ... بلند ميون هق هق  جيغ زدم :

-   يواشششششششششششش بروووو لعنتي ديوووونه .....

 توي همين موقع يهو وسط اتوبان زد رو ترمز و من پرت شدم جلو و ديگه يادم نيست ...

با سردرد شديدي چشمام  رو باز کردم ...براي يه لحظه همه جا  سفيد سفيد بود کم کم يه هاله اي از آدماي دور و برم ديدم ...اصوات نامفهومي شنيدم ....

-   مورد خاصي نيست يه ضرب ديدگي .. منتها شدت ضربه زياد بوده باعث بيهوشي شده ...  پيشونيش که شکسته بود رو هم بخيه زديم جواب سي تي شونم الحمدا.. مورد مشکوکي رو نشون نميداد... بهوش اومد ميتونيد ببرينشون ...

تازه يادم افتاد چي شده بود ... شروين .. سرعت ... عصبانيت و اون ترمز لعنتي ....

توي همين حين صداي شروين اومد که گفت :

-   آقاي دکتر مثل اينکه بهوش اومد ...

نگاهي انداختم به اونسمت که هاله اي از يه مرد سفيد پوش بود ...

با صداي خش داري گفتم:

-   خيلي تار ميبينم ...

دکتر رو کرد بهم و گفت :

-   ميدونم خانوم شما يه ضربه ي محکم به سرتون خورده ....در چه حد تار  ....از بين 1 تا 10 يه عدد بگين ...

-   8 فقط يه هاله اي ميبينم ...

صداي عصبي شروين اومد :

-   کيانا دروغ نگو تار ميبينم ... سي تي اسکنت هيچ مشکلي نداشته ...

عصبي جيغ  زدم :

-   به قرآن تار ميبينم!!!!!!!!!!!!!!!!!! اين آشغال رو بفرستيد بيرون نميخوام صداي نحسشو بشنوم ..

دکتر به آرومي به يه نفر ديگه که اونم سفيد پوش بود گفت :

-   بهتر اين آقا رو از اتاق ببريد بيرون و يه ليوان آب بهشون بديد ... 

شروين بي هيچ حرفي رفت بغض کردم و گفتم :

-   من خوب ميشم؟؟؟!!

-   معلومه خوب ميشي... اين طبيعيه بعد از ضربات محکم و بي هوشيه دو ساعته ممکنه تا يه ساعت تار ببيني حالا بهتره استراحت کني .. يک ساعت ديگه بر ميگردم ...

خواست بره که ناخودآگاه گوشه ي ي  لباسش رو گرفتم و گفتم :

-   نذار شوهرم بياد تو!!!

آروم دستم رو توي دستش گرفت و با گفتن خيالت راحت باشه ... رفت ...!!!

از جام با سر گيجه بلند شدم ... هي اطرافو گاه ميکردم چشمامو باانگشتم باز ميکردم .. يبستم باز دوباره بازشون ميکردم ولي همه چي .. بازم تار بود ... 

اونقدر گريه کردم تا رفته رفته دوباره خواب رفتم ...

نميدونم ساعت چند بود که هوشيار شدم ... سرم سنگين بود و براي يه لحظه همه چي اومد تو ذهنم ... ميترسيدم چشمام رو باز کنم ... ولي بايد ميفهميدم چه بلايي سرم اومده ... آروم دوباره لاي چشمام رو باز کردم ... هنوزم همه جا تار بود ولي نه به اندازه ي اول ... دلم ريخت .. شايد داشتم رفته رفته خوب ميشدم .. ولي بازم انگار به همه جي رو از پشت يه مه نگاه ميکردم شروين کنارم روي يه صندلي خواب رفته بود ... با نفرت صورتمو کردم اونور و زنگ مخصوص پرستار رو فشار دادم .. چند ثانيه اي نگذشته بود که خانومي وارد شد و من رو که ديد رو کرد و گفت :

-   چطوري عزيزم؟؟؟!!

-   هنوز تار ميبينم!! نه در حد اول ولي ... بغض کردم ..مگه نگفتم شوهرم ...

-   آروم باش!!!! الان ميگم دکتر کشيک بياد ..شوهرتم .. ما از پسش بر نيومديم .. حق داره نگرانته ...

پيش خودم گفتم ... آره خودش کرده.. نگرانم هست .. ...

با رفتنش شروين که از خواب پاشده بود دستم رو گرفت و گفت :

-   بهتري ...؟؟؟!!

دستم رو محکم کشيدم از توي دستش بيرون و پشت بهش دوباره دراز کشيدم ...

دلم گرفته بود ... اگه تا آخر عمر همه چي اينجوري تار ميموند چي؟؟؟!!  خدايا ... خوب شم!!!!! نميدونم چرا ولي همون لحظه دلم مشهد و حرم امام رضا خواست .. .. دوباره بغض کردم ... فکر نميکردن اينقدر ضعيف شده باشم .... 

چند ساعتي به همين نحو گذشت .. کلافه بودم .. با اينکه ديشب شام نخورده بودم ولي ميلي به صبحانه اي که برام آوردن نداشتم حتي لقمه اي که شروين برام گرفته بود رو با عصبانيت پرت کردم رو زمين و سرش داد زدم :

-   ازت متنفرم!!!!!!!  محبتت ارزونيه خودت ... گمشو از اينجا بيرون ...

اونم بي حرف رفته بود ...

استرس داشتم .. خيلي زياد دکتر کشيک گفته بود صبح متخصص مغز و اعصاب مياد  و الان نميتونن نظري بدن ...

نرديکاي يازده بود که يه مرد نسبتا جوون و بسيار خوش پوش که فکر کنم به زور سنش به 40 ميرسيد  وارد شد و با لبخند و لهجه ي يکم نا ملموس فارسي  و خنده ي روي لب گفت :

-   خانوم کيانا ... من دکتر قهرماني متخصص مغز  اعصاب هستم ..

-   سلام ..

جواب سلامم رو با يه لبخند  داد و بعدش با يه چراغ قوه چشمم رو معاينه کرد و درباره ي ميزان تاريه ديدم و نوعش سوال کرد و بعدم چيزي نوشت و  داد دست پرستار ... و قرار شد يک ساعت ديگه چشمم رو با دستگاه توي اتاقش معاينه کنه ...

موقعي که داشت ميرفت رو کردم سمتش و با صداي نالوني گفتم :

-   فکر مکنيد خوب بشم ...

برگشت سمتم و  بي رو در بايستي از شروين دستم رو توي دستش گرفت و با لبخند گفت :

-   کياناي عزيز ... من نميذارم دختر خانومي با چشماي به  زيبايي چشم  شما که نماد کشورم و شرقه اتفاقي براش بيفته .. به احتمال زياد به اعصاب چشمت صدمه وارد شده   برخي موارد اين صدمه در کوتاه مدت ترميم ميشه و گاهيم ... مادام العمر باقي ميمونه که اونوقت بايد يا کانتکت لنز بذاري .. يا اينکه ..عينک بزني ... ولي من احتما ميدم  مال شما با گذشت زمان بهتر ميشه ...هر چند نظر قطعيم رو بعد از معاينه با دستگاه بهتون ميگم .. بعدم نيم نگاهي به شروين کرد و انگار از پرستارا چيزي شنيده باشه گفت :

-   شاخه گلي مثل شمارو بايد باغبون خوب ازش نگه داري کنه... نه اينکه باعث پژمردگيش بشه !!

موقعي که دکتر از اتاق رفت بيرون شروين .. با عصبانيت روکرد به من و گفت 

-    مرتيکه اسم دکتر رو يدک ميکشه اومده دست تورو گرفته و لبخنده دختر کش ميزنه !!! 

بر خلاف تصور شروين به نظرم دکتر قهرماني با اون لهجه اي که داشت بزرگ شده ي خارج از کشور بود و توي فرهنگي که بزرگ شده بود دلداريه دکتر به بيمارش ازين طريق امر عادي بود و چه بسا تاثير گذار .. چون واقعا يه آرامش نسبي اي پيدا کردم .. البته اگه شروين  ميذاست ... واسه ي همين رو کردم بهش و گفتم :

-   شمام اسم دکتر رو يدک ميکشيدي با 500 نفر .. بله!!!!

-   کيانا اينقدر گذشته اي رو که مو به مو برات  تعريف کردم رو نزن تو سرم ... از صداقتم پشيمونم ....

عصبي گفتم :

-   من از همه چي پشيمونم ... حالام برو زنگ بزن به مامانم بگو بيان تهران ... نميخوام ريخت تورو تحمل کنم .. مگه نشنيدي اعصاب چشممه ... بيشتر ازين عصبيم نکن ...

حرفي نزد ولي موقع بيرون رفتن از اتاف در رو محکم کوبيد ...

احمق ... فکر نميکنه اينجا بيمارستانه ... با گفتن اين حرف دوباره رو خت ولو شدم و با کلافگي چشمام رو بستم و منتظر شدم براي معاينه ببرنم اتاق دکتر قهرماني ..

تقريبا يکم بعد از نهار که از گرسنگي زياد و دل ضعفه چند لقمه به زور فرو دادم يه پرستار با ويلچير اومد دنبالم  و من رو با خودش برد سمت اتاق دکتر البته شروينم بعين عجل معلق همون موقع سر رسيد ولي با گفتن تنها ميخوام برم ... پشت در نشست و کلافه دستي تو موهاش کرد و منم بي توجه به پرستار اشاره کردم و و ارد شديم ...

دکتر لبخندي زد و معاين رو شروع کرد با بيشتر از چهارتا دستگاه چشمم رو معاينه کرد و بعدش لبخندي زد و گفت :

-   خوشبختانه اعصاب چشمت صدمه اي انچناني نديدن و به مرور ظرف 3-5 روز چشمت به حالت اول ب ميگرده ... ولي به خاطر اين ضربه اي که به سرت خورده و باعث شده اعصاب چشمتم  صدمه ببينن  فشار قرنيه داري ... البته نه در اون حد که مشکلي پيش بياد ولي بد نيست يه متخصص چشمم نگاهي به چشمت بندازه ... به هر حال من تخصصم اعصابه و تا اونجا که مربوط به من بود خيالت رو راحت کردم ...

ازش تشکري کردم که باعث شد سري به نشانه ي تواضع خم کنه .. اومدم که از در برم بيرون ناخودآگاه برگشتم سمتش و گفتم :

-   دکتر يه خواهش به شوهرم نکين من خوب ميشم ... ميخوام يکم ادب بشه !!!

خنده اي کرد و با مهربوني گفت :

-   خيالت راحت خانوم کيانا ...

لبخندي زدم و خداحافي کردم و به محض خروج از اتاق لبخندم رو با اخم ناراحتي عوض کردم و به پرستار گفتم :

-   کي بايد چشم پزشک رو ببينيم ... ويلچير رو حرکت داد و گفت :

-   اگه ميخواي الان توي اتاقشونن ...

-   پس من رو ببريد ...

شروينم دوباره پشتمون راه افتاد و موقعي که داشتم ميرفتم تو دم در نشست ...

دکتر چشم پزشکم که دکتر محتشم نام داشت تمام حرفاي دکتر قهرماني رو تاييد کرد و گفت :

-   ضربه باعث فشار قرنيه شده بايد سعي کنيد عصباني نشيد و داد نزنيد چون اين دو عامليه که سبب ميشه به قرنيه بيش از پيش فشار بيد .. از نظر من هم تاري ديدتون تا نهايت يک هفته کامل از بين ميره و لزومي نداره هيچ دارويي مصرف کنيد و ميتونيد مرخص بشيد ...

بعد از اينکه از اتاق اومدم بيرون رو کردم به شروين و گفتم :

-   برو دنبال کاراي ترخيصم ميخوام برم خونه ..

با تعجب نگاهي بهم کرد و گفت :

-   يعني مشکلي نداري؟؟!!

-   چرا لي دکترا کاري ازشون بر نمياد من رو ببر خونه !!! فهميدي؟؟!!

-   کيانا لج بازي نکن!!

-   لج بازي نيست اگه تو نبري خودم ميرم و با اين حرف از جام پاشدم که باعث شد سرم گيج بره و ناخودآگاه بيفتم تو بغل شروين !!!

با اکراه سريع خودم رو از تو بغل کشيدم هرچند تازه متوجه شده بودم چقدر به گرماي بدنش نياز دارم ... 

خلاصه دوباره نشستم روي صندلي و به پرستار گفتم :

-   لطف ميکني بري؟؟؟!!

لبخندي زد و هولم  داد وسط راه سرش رو نزديک گوش کرد و گفت :

-   اي ناقلا خوب گربرو دم حجله کشتيا!!

عصبي نگاش کردم و گفتم 

-   کسي که باعث شده پام اينجا باز شه خودش بوده!! ميفهميد!؟؟؟؟!! لااقل کم کمش اين بود که بياد معذرت بخواد دلداريم بده ولي ... عصبي رومو برگردوندم و پرستارم ديگه چيزي نگفت .. احساس ميکردم رفته رفته از غلظت مه  ديدم داره کاسته ميشه و موقعي که به اتاق رسيديم آروم خودم لباسام رو تنم کردم  و حاضر روي صندلي نشستم تا شروين بياد ... 

تقريبا نيم ساعت بعد اومد تو و گفت :

-   بريم؟؟!!

-   آره!!

اومد و زير بازومو گرفت حرفي نزدم و گذاشتم  يکم آرامش پيدا کنم لااقل به اسم کمک مام از حضور شوهرمون يه فيضي ببريم ...

موقعي که رسيدم دم ماشين   با ديدن ترک روي شيشه ي سمت من ياد ديشب افتادم و دلم گرفت .... چجوري  شروين تونسته بود  اونجوري ترمز کنه ؟؟!!!

 سرمو تکون دادم  و ترجيح دادم عقب بشينم ... شروين که نشست رو کرد سمتم و گفت :

-   چرا عقب؟؟؟!!

-   راحت ترم!!!

سري تکون داد و ديگه پشت حرفش رو نگرفت .. توي راه, ديد  دورم  هم کم کم واضح ميشد  و ازين بابت خيلي خوشحال بودم ... احساس کردم به امام رضا مديونم .. چون ديشب توي اوج نا اميدي و ترس يادش کرده بودم چه بسا اون کمکم کرده بود واسه ي همين تصميم گرفتم حتما در اولين فرصت يه مشهد برم .. با اين افکار ته دلم يه نسيمي رد شد و زير لب  خدارو شکر کردم!!

فصل سي و چهارم :

 خيلي جالبه که سه روزه نه من با شروين حرف زدم نه اون توي اين سه روز که داشتم خاطرات اين چند وقت رو با خودم مرور ميکردم  ... خيلي نقاط تاريک ذهنم روشن شده ...

دوماه از ازدواجم ميگذره و توي فرجه ي امتحان هاي دانشگاهيمم .. چشمام  خوب شده و الحمدا.. ديگه چيزي رو تار نميبينم... نميدونم شروين اين رو فهميده يا نه ... ولي منم سعي نکردم بهش بگم ... خوب اونم حالم رو نميپرسه شايد اگه ميپرسيد ميگفتم !!!! نمره هاي ميان ترمم با شروين اومده بهم شانزده داده ... موقعي که نمرم رو ديدم خندم گرفته بود ... مرده ي اون وجدان کاريش شدم .. يه چيز ديگه به شرکت ارفع زنگ زدم و بعد از فرستادن نقشه هايي که دستم بود و شروين زحمت تکميلش رو کشيده بهشون گفتم که ديگه نميتوم بيام و مشکل دارم  ... اونم بدون حرف اضافي و سوال جواب قبول کرد .. خوشحال بودم طرف حسابم مرده چون اگه زن بود تا اون دليل اصلي رو کالبد شکافي نميکرد دست از سرم بر نميداشت ...

کش و قوسي به بدنم ميدم و از تخت ميام بيرون از ساعت 8 بيدارم و الان يازده ولي دوست نداشتم از جام پاشم .. .. مگه چيه ؟؟! هميشه که نبايد سحر خيز بود ...

نگاهي توي آينه به خودم ميکنم ... ابروهام در اومده و ريشه ي موهامم دوسه سانتي زده بيرون ... دلم براي موي مشکيم تنگ شده ... بلوز و شلوار کوتاه تامو جري تنمه .. لباس خواب دوران دبيرستانمه .. خندم ميگيره .. رو تام دست ميکشم ... :

-   مجد کوشولو !!!

ريز ريز ميخندم و ميرم سمت آشپزخونه ..چايي رو دم ميکنم و توي همين حين به مامان زنگ ميزنم ... نيستن ... پيغام ميذارم ... توي دلم به اين فکر ميکنم خدارو شکر شروين خيلي حرف گوش کن نيست و اونروز توي بيمارستان به مامان اينا زنگ نزد .. وگرنه خدا ميدونه چقدر بايد توضح ميدادم ..

ساعت 12 لباس پوشيدم .. بايد اول برم بيمارستان و بخيه هام رو بکشم و بعدم ميخوام يه سر به آرايشگاه بزنم ...

توي تاکسي نشستم و دارم ميرم به آرايشگاهي که آدرسش رو  از فاطمه گرفته بودم ... بخيه کشيدن درد نداشت .. اينو نميدونستم و خوشحالم ازين بايت ... آفتاب تابستوني توي چشممه و يه حس خوبي دارم حس تولد دوباره .. شايد يه تلنگر هميشه لازم باشه تا  آدما قدر سلامتيشون رو بدونن ... نزديکاي آدرسم با ديدن تابلو به راننده ميگم نگه داره و بعد از حساب کردن کرايه از ماشين پياده ميشم ...

وارد آرايشگاه که ميشم توضيح ميدم که ميخوام رنگ موهام شبيه رنگ طبيعيش بشه و ابروهامم بردام  وبدنم رو اپيلاسيون کنم ...

بهم پيشنهاد ميده آخر از همه موهام رو رنگ کنم  قبول ميکنم ...

نزديکاي 6 بعد از ظهره از در خونه ميام تو و بعد از تعويض لباس نگاهي به موهاي بلند مشکي سشوار شدم ميکنم ...  ابروهامم کموني شدن .. دوست دارم ... از اينکه شروين نيست خوشحالم .. يه جين خيلي کوتاه سرمه اي برميدارم و پام ميکنم ... يه بلوز مدل مردونه ي بي آستين  سفيدم ميپوشم و ميکنم توي شلوار و يه کمربند قهوه اي هم ميبندم ... موهام رو ميريزم دورم ... و يه آرايش نسبتا غليط ميکنم و ميرم پايين ... جالبه ... هنوز نميدونم شروين چه غذايي دوست داره ...  ولي خوب خودم خورشت بادمجون هوس کردم ... يه اهنگ ميذارم ....و همينجور که باهاش ميخونم .. دارم کارمم ميکنم ... 

نميدونم چقدر گذشته که ظرف سالاد  تويه دستمه و ميخوام بذارم  تو ي يخچال .. برميگردم ...

وايييييييييييييييييي !!!!

 شروين تکيه داده به در و داره نگام ميکنه ... اين کي اومد ؟؟.. هردو همزمان به ظرف سالاد متلاشي شده ي جلو پام نگاه ميکنيم ...

بي صدا مياد جلو .. منم بي صدا جارو خاک انداز رو ميگيرم طرفش ...

بي حرف !!!!

اگه بگم دلم براش تنگ نيست دروغه ... اگه بگم از دستش ناراحت نيستم اونم دروغه ... شونه هام رو ميندازم بالا و دوباره مشغول ميشم خورشت رو ميچشم و بعد زيرش رو کم ميکنم .. ديگه کاري توي آشپزخونه ندارم .. ميام برم از بيرون سينه به سينه ي شروين ميشم که شيشه خورده ها رو جمع کرده و ميخواد بريزه توي سطل .. براي يه لحظه سر بلند ميکنم .. اون سر ميندازه پايين و ميره کنار .. منم بي صدا و با دروني آشفته ميرم   توي هال .. آهنگ رو قطع ميکنم ... لم ميدم رو کاناپه  پاهام که ميدونم خوش ترکيبه حتي با وجود قد کوتام ميندازم رو هم و جزوه ي درس شروين رو ميذارم جلوم و شروع ميکنم خوندن ...نيم ساعتي ميگذره  يه نگام به در آشپزخونست و يه نگام به جزوه .. پس چرا نمياد ... لجم ميگيره .. حتما از من خوشش نيومد .. توي دلم ميگم به درک .. ميخواست بره يکي ازون خوشگل شاسي بلنداي دورش رو بگيره ... خودم حال خودم رو ميگيرم .. کلافه جزورو پرت ميکنم رو ميز و ميرم سمت آشپزخونه که باز باهاش سينه به سينه ميشم ... مردونه  ميره کنار و با دست اشاره ميکنه بفرماييد ... نگاش نميکنم و بي تفاوت سينه سپر ميکنم و ميرم تو .. با ديدن يه ظرف سالاد روي ميز براي يه لحظه نگام ميره سمت در .. تکيه داده بهش و لبخند موذيانه اي رو لبشه ... اخمي ميکنم ... شونه هاش رو ميندازه بالا و باز سرد نگام ميکنه ... منم!!

  ميز غذارو با سر و صداي بيش از حد معمول ميچينم تا خودش بفهمه و بياد ... تموم که ميشه يکم منتظرش ميشم خبري ازش نيست .. ميرم توي هال که.... داره از پله ها مياد پايين  يه شلوار کوتاه سفيد با يه تي شرت آبي تنش کرده ... دوست دارم قربون قد و بالاش برم ... ولي به جاش اخمي ميکنم ميرم توي آشپزخونه ... مياد دنبالم ... 

شام توي سکوت خورده ميشه ... نميدونم آخرين لقنه چي ميشه که غذا ميپره تو گلوم ... بي تفاوت يه ليوان آب ميريزه ميذاره جلوم .. لجم ميگيره حتي نگران نميشه نگام کنه .. منم آب رو بي تشکر ميخورم و پاکيشم تا ظرفارو بشورم ... مياد کنارم .. يواش بعد از  سه روز ميگه ... :

-   برو درست رو بخون امتحان پس فردات سخته!! ميان ترمت که خوب نشدي ...

لجم ميگيره .. براي يه لحظه نگاش ميکنم .. چشماش ثانيه اي بهم خيره ميشه و مهربون ولي سريع باز جدي ميشن .. منم .. سرمو ميندازم پايين و دستکشايي که دستم کرد رو  در ميارم و از آشپزخونه ميرم بيرون ... !!! کلافم ...  هميش دو خط ميخونم دو خط ياد نگلهش ميفتم آخرم بعد از يه ربع ميرم بالا و يواشکي ادکلنش رو بو ميکنم!!!

روي تخت دراز کشيدم ساعت طرفاي 12 شبه .....خيلي بد شد ... يه جورايي ضايع شدم ... داشتم ادکلنش رو بو ميکردم يهو اومد توي اتاق ... ترسيدم هم جيغ زدم هم ادکلن از دستم افتاد و شکست .. همم کلي نگاه با تمسخر بهم کرد.... امشب اين دومين چيزيه که ميشکنم .. بايد يه صدقه بذارم کنار... غلطي ميزنم و به جاي خاليش کنارم نگاه ميکنم... کاش ميومد بالا ... دلتنگم ... حتي با اينکه ...دستي رو جاي زخمم ميکشم ....نفسم رو با صدا ميدم بيرون و آروم زير لب ميگم ...

-   اينم به بادگاري از تو شروين مجد ... 

توي اين عوالمم که تخت تکون ميخوره بر ميگردم شروينه ... ميخزه زير لحاف ... سرد نگام ميکنه و ميگه :

-   اگه ناراحتي برو توي اون اتاق من جز اين اتاق جايي خوابم نميبره ...

فکم منقبض ميشه ... يعني واقعا ميمردي اين حرف رو نميزدي ... ميام برم توي اون اتاق که دستم رو ميگيره .. نگاش ميکنم ... هنوز بي تفاوته ... ولي نه !! انگار يه کوچولو چشماش داره ميخنده .... عينه خودش يه دونه ازون نگاههاي يخ بندون بهش ميکنم و پشت بهش دراز ميکشم ... اونم بر ميگرده و پشت به من ميخوابه ...

خندم ميگيره ... حداقل فايده ي  اون ادکلن شکسته اينه بود که الان کل اتاق بوشو ميده  و من راحت ميخوابم ....

                 *********************************

آفتاب زده توي چشمم ... چشمام رو باز ميکنم و خميازه ميکشم .. اولين چيزي که از ذهنم ميگذره شروينه .. سريع رومو ميکنم سمتش ... جاش خاليه .. دلم ميگيره ... به ساعت نگاه ميکنم 10 صبحه ... پيش خودم ميگم کاش اونم تعطيل بود و شرکت نميرفت از تخت ميام پايين .. شونه اي به موهام ميزنم ... چقدر موي تيره بيشتر بهم مياد ...ميخندم ... چشمم به عکسش ميفته ... آروم بر ميدارم .. براي چند ثانيه خيره ميشم بهش .. 

-   بميرم ..بي صبحانه رفتي خره؟؟؟!! 

با خودم ميخندم و ميرم پايين !! ميز چيده شدست ...

-   باريکلا!!! به اين ميگن مرد زندگي !!!!الکي غصه خورديما !!!

چايي ميريزم و مشغول ميشم .. صبحونه بهم ميچسبه خيلي !!! آخه شروين ميز رو چيده !!!! 

بعد از صبحانه ظرفارو ميشورم و به مامان زنگ ميزنم .. مثل هميشه يه مشت دروغ بهش تحويل ميدم همه چي آرومه ... زندگي بر وفق مراده شروين عاليه و ....

گوشي رو که قطع ميکنم با خيال راحت بابت ناهار که از ديشب مونده ميرم سر درس ... اين تنها درس تئوريمه بخصوص که استادش ... عشقمه ... با گفتن اين کلمه با خودم ...به فکر فرو يرم !!! يکم مزه مزش ميکنم!!!

عشق !!!

يعني من عاشقم؟!!!

 اصلا عشق چيه ؟؟؟!!!

بي خيال سرمو تکون ميدم!!! سرمو فرو ميکنم توي جزوه !!!

ساعت 3 شده ...ناهارم رو ميخورم ... و دوباره ميام سر درس .... فردا 8 صبح امتحانمه و هنوز  70 صفحه از جزوم مونده ... به شدت خوابم مياد سعي ميکنم نخوابم .. بزور چشمامو باز نگه داشتم .. ولي ...

صداي شروين مياد ... ولي نميبينمش .. از خواب ميپرم  .. بالاي سرم وايساده و داره صدام ميکنه ...

اونقدر منگم فقط تکون خوردن لبهاش رو ميبينم ...بالاخره هوشيار ميشم و با صداي دورگه ميگم :

-   چيه بابا ؟؟!!

اخم داره ... 

-   چرا اينجا خوابيدي رو به کولر سرما ميخوري هيچيم روت ننداختي !! سه ساعتم دارم صدات ميکنم!!!

راست ميگه استخوونام خشک شدن کش و قوسي به بدنم ميدم و با ديدن ساعت 6 يهو از جام ميپرم ...

-   واي ساعت شيشه؟؟؟!!

-   آره!!! مگه از کي خوابي ..

-   نميدونم يهو بيهوش شدم!!!

سري تکون ميده و يه تاي ابروشو ميده بالا و با لحن عصبي اي ميگه :

-   پس از شامم خبري نيست ديگه!!

-   از غذاي ديشب داريم ... زياد درست کردم ...

بي حرف ميره بالا منم که از باد کولر سردم شده خاموشش ميکنم .... بعد از خوردن يکم آب يه ظرف ميوم براي خودم ميارم و مشغول ميشم  به درس و خوردن ...

از پله ها مياد پايين يه ژاکت ميگيره سمتم و ميگه :

-   اينو بپوش من از بيرون اومدم گرممه ...ميخوام کولر رو روشن کنم!!

از ژاکت هاي خودشه ... خوشم مياد .. اول يواشکي بوش ميکنم و بعد با ذوق ميپوشمش ... 

يه ساعتي ميگذره که از توي آشپزخونه صدام ميکنه ...

-   کيانا!! شام!!

اي ول ... به اين ميگن مرد!!!  جزورو تقريبا شوت ميکنم کناري با سعي در بي تفاوت نشون دادن  صورتم وارد آشپزخونه ميشم ..

گذرا نگام ميکنه ... سرمو  به غذا کشيدن گرم ميکنم ... شام توي سکوت خورده ميشه و تا تموم ميشه عين فشنگ ميره دم ظرفشويي ...

لبخندي ميزنم و نگاش ميکنم ... بدون اينکه نگام کنه با صداي جدي اي ميگه :

-   برو سر درست هر جا اشکال داشتي بپرس...

موذيانه ميخندم و ميگم :

-   جاهاي مهمش رو علامت نميزني؟؟!

شيطون عين قديم نگام ميکنه و ميگه :

- روش فکر مينم و دوباره جدي ميشه ...

ته دلم غوغاست ... دلتنگشم ... کاش آغوشش رو از اول تجربه نميکردم .. وگرنه اينقدر دلتنگ نميشدم .. با اين فکر دوباره ميرم سر  درس... يه ساعتي ميگذره تقريبا بيست صفحه مونده از بالاي سرم سرک ميکشه .. 

نگاش ميکنم ... آروم جزورو از توي دستم ميکشه بيرون و بعد جوري که دستش دستم رو لمس کنه خودکارم رو ميگيره و بعد از چند دقيقه ورق زدن برام يه سري چيز توي چزوم مينويسه و بهم برش ميگردونه.. و بي حرف از پله ها ميره  بالا ساعت نزديکاي دوازدست  و ميدون ميره که بخوابه ... لبخندي ميزنم و به جزورو زير و رو ميکنم!! و اونجاهايي که علامت زدرو ميخونم خيلي طول نميکشه چون از اون قسمت هايي که مونده سوال نداده .... به ساعت نگاه ميکنم!!  يه ربع به يکه و شايد خواب نباشه ... واسه ي همين بدو ميرم بالا ... چراغ اتاق روشنه واسه ي همين خيالم راحت ميشه و آروم ميرم تو .... درزا کشيده و به سقف حيره شده با ديدن من .. بي تفاوت روشو بر ميگردونه و بي حرف ميره زيره لحاف و پشت به جاي من به پهلو کيشه ... مسواکمو ميزنم و ميخزم زير لحاف و پشت به اون به پهلو ميخوابم ... ساعت رو کوک ميکنم روي 7 امتحان   8.5 شروع ميشه و با اين فکر زود بخواب ميرم ....

=========

نصفه شبه ...حس ميکنم يکي دستاشو دورم حلقه کرده و گرماي نفساش به گردنم ميخوره ... آروم اسمم رو زير گوشم ميگه نه يه بار چند بار ... به خودش فشارم ميده ... صدا آشناس .. عطر تنش آشناست ....ولي من خوابالوتر ازين حرفام ... و دوباره ...بخواب ميرم ...

==========

صبح با صداي زنک از خواب بلند ميشم ياد امتحان ميفتم سريع از جام بلند ميشم .. شروين کنارم نيست ... تعجب ميکنم .. هوا از روشن موندن کولر تا صبح سرده واسه ي همين بازم پيورش رو ميپوشم و از پله ها ميرم پايين ... 

به آشپزخونه سرک ميکشم ... نميبينمش ... ميام برم بيرون که سينه به سينش ميشم ...

-   بيداري؟!

-   آره!

بي هيچ حرفي ميره سمت گاز و زير کتري رو روشن ميکنه .. منم عقب گرد ميکنم ميرم توي آشپزخونه و ميز رو ميچينم ...

جزوم رو ميارم سر ميز و همينطور که دارم صبحانه ميخورم ميخونمش ...

يهو از دستم ميگيرتش و ميگه :

-   با دقت بنويسي بيست ميشي...

ميخندم .. ولي اون جدي روشو ازم ميگيره ...

لباموميدم جلو ... کنف ميشم!!!!! ولي سرمو تکون ميدم و افکار منفي رو سعي مينم بريزم دور ولي ناخودآگاه يه اخم مهمون ابروهام ميشه ...

بعد از صبحانه از جاش بلند ميشه و ميره منم بعد از يه مرتب کردم فوري فوتي يه نگاه ديگه به چزوه ميندازم بعد از 10 دقيقه ميذارمش کنار و ميرم بالا تا حاضر بشم ...

 يه مانتو يخنک سرمه اي و يه مقنعه ي سرمه اي در کمال سادگي ... از اتاق که ميرم بيرون يه لبخند ميزنه با غيض ميگم :

-   خنده داره؟؟؟1

پوزخند ميزنه و ميگه :

-   با اين لباس سرمه اي عين دختر بجه هاي دبيرستاني شدي و بعدم از پله ها سرازير ميشه ..

نميدونم اين حرفش رو بذارم به پاي تعريف يا تحقير ولي اينبار .. براي اينکه ذوقم کور نشه ميذارم پاي تعريف و بدو از پله ها ميرم پايين ...

توي ماشين منتظرمه .. سوار ميشم ... در حاليکه جلو رو نگاه ميکنه ميگه :

-   جزوت کو؟؟!

-   بلدم!!

مرموز ميخنده!!!

يه حس بدي پيدا ميکنم حسي که سر جلسه با ديدن سوالاي متفاوت با اونچه که بهم گفته به يقين تبديل ميشه ....

هرچي فحش بلدم از ذهنم رد ميشه و نثار شروين ميکنم .. دوست دارم تمام نفرتم رو توي نگاهم بريزم ... سرمو ميارم بالا نگام باهاش گره ميخوره ... تو چشماش پليدي موج ميزنه و دندونام رو روهم فشار ميدم نميخوام بيش از اين از نگاه پر از حرصم لذت ببره واسه ي همين سرمو ميندازم پايين و شروع ميکنم به نوشتن اون قسمت هايي که بلدم ... اونقدر توي ذهنم افکار متعدده که به سختي جواب هر سوال رو از توي پستو هاي حافظم ميکشم بيرون و رو برگه مينويسم!!!

يه ربع به پايان امتحان مونده تقريبا همه رفتن ... صداي پاش رو ميشنوم داره مياد سمتم ...سرمو فرو ميکنم تو برگه در حدي که احساس ميکنم دماغم داره ميخوره به برگه يکم بالاي سرم وايميسه و بعد از چند دقيقه احساس ميکنم نفساش ميخوره پشت گوشم و آروم ميگه... ناراحت شدي!!!!

خودکار رو توي دستم فشار ميدم ... کاش ميتونستم سرش داد بزنم!!! بر ميگردم و براي يه لحظه باهاش چشم تو چشم ميشم ...

زمان متوقف شده و به هم خيره شديم ... بعد از چند ثانيه لبخند مردونه اي ميزنه و ازاونجا دور ميشه ... مغزم از کار افتاره ... تنم داغ شده .. ديگه نميتونم بنويسيم و خودکار رو ميذارم رو ميز!!!!

قلبم بد جور به سينم ميکوبه .... 

وقت امتحان تموم شده با صداي ممتهن  به خودم ميام ... نگاهي به سالن ميکنم همه جا خاليه و فقط من موندم ... ممتهن مياد سمتم ....

-   خانوم خوابي؟؟؟!!  برگتو بيار بده ديگه ..حتما من بايد بيام؟!

بي صدا معذرت ميخوام .. داره از در ميره بيرون که ميگم :

-   ببخشيد خانوم استاد مجد....

-   رفتن توي دفتر .. بابا ول کنيد اساتيد رو ...و با دهن کجي از سالن خارج شد ...

کيفمو ميندازم روي دوشم .... سلانه سلانه از پله ها ميام پايين ..ناراحتم ولي هر بار که ياد خندش ميفتم .. دلم يه جوري ميشه ... 

توي تاکسي نشستم خيرم به خيابونا .... همه جا صورتش رو ميبينم ناخوداگاه خاطرات عشق بازيمون رو دوره ميکنم و براي يه لحظه با توهم اينکه نکنه راننده ذهنم رو بخونه بهش نگاه ميکنم ... غرق رانندگيه ... منم از خودم خجالت ميکشم سعي ميکنم افکارم رو منحرف کنم به يه سمت ديگه ... ولي ... نميشه!!!!

کليد ميندازم ميام تو خونه  ... خسته مقنعمو از سرم در ميارم و ميرم سمت حموم ... 

با باز شدن آب ولرم روي تنم احساس آرامش بيشتري ميکنم ... بازم بيادشم ...خيلي از خانوم ها با شوهراشون ميرن حموم .... براي يه لحظه کنارم تصورش ميکنم .. بغضم ميگيره ... ميذارم اشکام با قطره هاي آب يکي بشن ... با هر قطره آروم تر ميشم ...همين چند قطره اشک مثل مسکن آرومم ميکنم ....

ظهر رو با خوردن  حاضري سپري ميکنم و منتظر عصرم .. ترجيح ميدم بخوابم تا زمان زودتر بگذره ... دقايقي که توش شروين نيست ... 

ساعت 5 بعد از ظهره روبروي آينه وايسادم ... يه پيرهن صورتيه حرير جلومه ... ميخوام بپوشمش .. با خودم کلنجار ميرم ... 

-   خيلي کوتاهه!!!

-   خر!!! شروين شوهرته ...

-   آخه!!

-   بپوشش

بالاخره پيروزمندانه تنش ميکنم ... موهام رو دم اسبي بالاي سرم ميبندم ... با آرايش ملايم همه چي تکميل  ميشه ...

از پله ها ميام پايين ... تصميم دارم شام  ماکاروني درست کنم ... همش که نميشه پلوچلو ...!!ميخندم .. و مشغول ميشم ...

نزديکاي 8 شبه و غذام حاضره ... زيرش رو شعله پخش کن ميذارم تا بيش از حد ته ديگ نشه ... از انتظار بدم مياد .. کم کم عصبي ميشم .... تلفن رو برميدارم ... دو به شکم ...

زنگ بزنم؟؟؟!! يا نه.. بالاخره دکمه رو فشار ميدم و شماررو  ميگيرم ...

-   بله؟؟!!

-   کجايي ؟!

-   شرکت .. کار دارم!!!

-   .....

-   چي کار داشتي؟؟؟!

-   هيچي!!

-   مطمئني؟؟؟!!

-   .....

-   تا 10 ميام ...

با صداي بوق ممتد توي گوشي .. با عصبانيت پرتش ميکنم اونور ... با حرص زير غذا رو خاموش ميکنم و بعد از شستن دست و  صوزتم گرسنه ميخزم زير لحاف ....

اشکام ميريزه رو گونم ... خدا چم شده ؟؟؟!!!! با بغض از خدا گله ميکنم!! از زمين از زمان از همه گله ميکنم!! .... حالم از خودم بهم ميخوره از اينکه اون همه به خودم رسيده بودم ... بهانه ميگيرم و با  مشت ميکوبم رو بالشت و اونفدر گريه ميکنم که کم کمک بيهوش ميشم ....

هوا هنوز تاريکه که از خواب ميپرم ... اولين چيزي که يادم مياد شروينه ... سرمو ميکنم سمت ديگه ي تخت .. با ديدن جاي خاليش تپش قلبم ميره بالا ... و دهنم خشک ميشه ... چراغ خواب بغل تخت رو سريع رو شن ميکنم و با ديدن ساعت 3 صبح نفسم بالا نمياد ...

يعني کجاست ؟؟؟!!!

 از جام پا ميشم و ميرم از پله ها پايين ... 

به همه جا سرک ميکشم .. غذا دست نخوردست .. قلبم ميريزه .. يعني نيومده ؟؟؟!1

بغضم ميگيره .. ناخودآگاه مشينم وسط هال و آروم آروم هق هق ميکنم ... هزار تا فکر و خيال مياد توسرم ...لغت خيانت جلو چشمم رژه ميره فکراي ديگم هست ولي نميدونم چرا از بين همشون اين بارزتره ... و همه رو تحت الشعاع قرار ميده  .. قلبم ميگيره ... از بين دندونام اسمش رو صدا ميکنم... سريع ميرم سمت تلفن ... شمارش رو ميگيرم ... 

" دستگاه مشرترک مورد نظر خاموش ميباشد ...."

گوشي رو قطع ميکنم و ميندازم رو ميز ....

تنم يخ کرده ... شروع ميکنم لرزيدن ... 

دوباره با حالت عصبي اي گوشي رو بر ميدارم و شمارو ميگيرم ...

" دستگاه مشترک............."

دوباره  ...

" دستگاه ...."

با گفتن :

- لعنت بهت اينبار گوشي رو پرت ميکنم ... ميخوره به ديوار و از هم ميپاشه ... 

از بالا صدا مياد صداي گروپ گروپ اونقدر غرق خودمم که اول توجهي نميکنم ولي بعد ناخودآگاه ميترسم .. کز ميکنم گوشه ي مبل ... صدا نزديک و نزديک تر ميشه و سايه يه نفر ميفته روي پله ها براي يه لحظه از ترس اينکه جيغ بزنم لبم و به دندون ميگيرم و فشار ميدم ... قلبم داره از جا کنده ميشه و توي يه ثانيه با ديدن شروين ... 

نفس نفس ميزنم .. بغضم ميترکه .. نميدونم از چيه از خوشحالي اينکه دزد نبوده يا از خوشحاليه اينکه شروين خونست ... يا اون ته تهش از دلتنگي ................

بلند تر گريه ميکنم که بدو از پله ها مياد پايين و ميشينه کنارم .. تو يه شکه ... ميقهمم از چيه واسه ي همين با گريه ميرم سمتش .. اونم بي هيچ مقاومتي من رو ميکشه تو بغلش ... با بغض ميگم :

-   لعنتي کجا بودي ... کجا بودي ... فکر کردم نيستي .. فکر کردم رفتي ... گوشيت خاموش بود ... 

به هق هق مي افتم و بريده بريده ادامه ميدم :

-   داشتم سکته ميکردم ... فکر کردم بلايي سرت اومده فکر کردم ... رفتي با کس ديگه ... 

با اين حرف گريم شديد تر ميشه به سينش مشت ميزنم .. مقاومت نميکنه .. اونقدر با گريه به سينش مشت ميزنم تا دستم خسته ميشه و تمام اين مدت آروم نگام ميکنه و بعدش يهو ميکشدم تو بغلش و با گفتن آروم... من اينجام ... سرم رو نوازش ميکنه ...بعد از چند دقيقه گريه کردن و گرميه وجودش رو با ذره ي ذره ي وجودم حس کردن سرمو بلند ميکنم ... نگام ميکنه با انگشتش اشکام رو پاک ميکنه و دوباره تو بغلش فشارم ميده ...

-   ده اومدم ديدم خوابي ... شام ميل نداشتم ...يعني ميدوني .. من ماکاروني دوست ندارم!!!!

سرمو بلند ميکنم و با تعجب نگاش ميکنم ... ميخنده و شونه هاش رو ميندازه بالا!!!

منم ميخندم ... دو به شکم که دوبار ه خودش سرمو ميگيره به سينش و ميگه :

-   حلاصه ... کلي کار داشتم رفتم توي اتاق کار . واسه ي اينکه سر و صدا بيدارت نکنه .. در رو بستم ... نميدونستم نصفه شب خواب نما ميشي  و با خودت و چشمات اينجوري ميکني...

جوابي نميدم ... دوست ندارم از آغوشش در بيام .. انگار ميفهمه چون يواش همينطور که به سينش چسبيدم  يه دستشم ميندازه زير پاهام و از رو راحتي بلندم ميکنه و ميبرتم بالا ... تقلا نميکنم!! برام لذت بخشه ... 

ميذارتم رو تخت ... موهام رو از صورتم ميزنه کنار  و با لبخند لحافم رو ميکشه روم ...مياد که بره ... بي هوا دستش رو ميگيرم ...

نگام ميکنه ...

هردو مغرور ... حرفي نميزنه ... چشاش منتظره ...يکمم پر استرس ... نميدونم اينجور به نظر مياد  ... ميدونم دارم کم ميارم .. پس .. بي تاب ميگم ...:

-   بمون!!!

چشماش آروم ميشه ...ميخنده و يواشي از سمت من ميخزه زير لحاف و منو ميکشه تو بغلش ... 

آروم ميگه :

-   ميمونم تا بخوابي ... بعد ميرم کارامو ميکنم!!

لبخند ميزنم ... سرم رو نوازش ميکنه ... اونقدر که تنم کم کم گرم ميشه و پلکام ميفته روهم ....

فصل سي و پنج :

هوا گرگ و ميشه که از خواب پا ميشم .. اول از همه به جاي شروين که خاليه نگاه ميکنم!!! 

-   بميره کيانا واست  ... 

هنوز نيومده بخوابه ...

از جام بلند ميشم .. نزديکاي ساعت شش صبحه ...ميرم سمت اتاق کارش ..

با ديدن سرش که  روميزه و خواب رفته انگار يکي قلبم رو چنگ ميندازه ... يواشي طرح نيمه کارش رو از زير دستش بر ميدارم و  بي صداي ميبرمش پايين و بعد از دم کردن چايي ... شروع ميکنم کشيدن ... 

ساعت 7:15 شده کشو قوسي به گردنم ميدم و سرم رو از رو ميز بر ميدارم .. نقشه  کامل شده و خوشحالم شروين رو کمک کردم .. ميدونم ديرش ممکنه بشه .. واسه ي همين پله هارو دوتا يکي ميرم بالا و بعد از اينکه نقشه رو ميذارم کنارش آروم سرش رو نوازش ميکنم و با پشت دستم مهربون گونش رو ناز ميکنم ...

-   آقا شروين ؟! بلند ميشي؟؟! ديرت نشه ..

يهو هوشيار ميشه و سرش رو از رو ميز بلند ميکنه :

-   ساعت چنده؟

-   7 و بيت دقيقه ...

با گفتن کاش زود تر بيدارم ميکردي از جاش بلند ميشه و ميره سمت دستشويي منم ميرم پايين تا هر چه زودتر صبحانش رو  آماده کنم ...

ميز رو که ميچينم .. ميرم بالا  تا صداش کنم ... با صداي شر شر آب ميفهمم حمامه .. براي اولين بار با سليقه ي خودم براش لباس ميذارم رو تخت .. 

يه بلوز مردونه ي زرشکي با يه شلوار مردونه ي مشکي ..

لبخندي ميزنم و از بين ادکلانشم اوني رو که از همه بيشتر دوست دارم ميذارم کنار لباسا ...

توي آشپزخونه منتظر نشستم تا بياد ... با صداي پاهاش انگار اولين باره که ميخوام باهاش روبرو شم قلبم تند تند ميزنه و لبم رو با زبونم تر ميکنم ..

موقعي که مياد براي يه لحظه محوش ميشم ... لباسايي که گذاشتم رو پوشيده .. و عطرش ..يوونم ميکنه ..

ميخندم ... اونم ...

-   سلام  !!

جز معدود دفعاتيعه که بهم سلام ميکنه با ذوق جوابش رو ميدم که ميگه :

-   بهتري؟! ديشب ..خوب خوابيدي؟!

-   عالي .. ممنون!! شما چي .. اصلا خوابيدي؟!

با لفظ شما ابروش ميره بالا و سر تکون ميده و با يه لبخند نه چندان محسوس مشغول صبحانه خوردن ميشه ...

منم ديگه چيزي نميپرسم ...

چند دقيقه اي توي سکوت ميگذره که يهو يه لقمه ميگيره سمتم و ميگه :

-   چرا درست نميخوري؟؟!! بيا ! سفارشيه ...

ميخندم ... شيطنتنم گل کرده ... دهنم رو باز ميکنم و چشمام رو ميبندم 

همزمان با لقمه اي که گذاشته ميشه توي دهنم .. گونمم داغ ميشه  ... دوست نداشتم چشمام رو باز کنم ... نفسم کش دار شده ... و قلبم ...بالاخره جرئت ميکنم و آروم لاي چشمم رو باز ميکنم!!

نيستش!!!

خندم ميگيره ... عين شبح ...لقمم رو تا اونجا که ممکنه آروم ميخورم تا مزش رو با همه ي وجود حس کنم.. خوشحال دارم .. ميز رو جمع ميکنم که يهو  مياد تو  با خوشحالي بر ميگردم سمتش که با ديدن چشماي به خون نشستش ناخودآگاه يه قدم به عقب بر ميدارم ...

-   واسه ي چي به نقشه ي من دست زدي؟؟؟!!!

گيچ نگاش ميکنم ... ميام حرف بزنم که اينبار بلند تر از قبل داد ميزنه :

-   ميدونستم همه ي اين کارات دروغه !! ميخواستي ديروز رو تلافي کني؟؟!؟! آررره ...؟؟؟!من خر رو باش که ميخواستم بهت بيست بدم .. من خرو با ش فکر کردم توي الاغ آدم شدي ...رفتاراي مزخرف و بچه گونت رو گذاشتي کنار ....به خودت اومدي ....يک ماهه دارم روي اون نقشه ي لعنتي که امروز موعد تحويلشه کار ميکنم اونوقت تو ... چجوري اينقدر پليدي کيانا ؟؟؟!! هان؟؟؟!!  چطوري ميتوني؟؟؟!!!

بغضم گرفته .. بزور دارم حرفاش رو حلاجي ميکنم ... خدايا چي ميگه ... کم کم  دوزاريم ميفه...مياد که از دربره ميرم جلو دستش رو ميگيرم و با بغض ميگم :

-   بخدا شروين جان من ...

-   خفه شو .... فقط خفه شو!!!!

بغضم ميترکه ... من که فقط ميخواستم کمکش کنم ... من که ...

با صداي مهيب بهم خوردن در به هق هق ميفتم ...

چقدر فاصله ي خوشبختي و بد بختي کمه .... 

نميدونم چقدر گذشته ...همون جا روي صندلي تشستم و دارم به خورده نون ها نگاه ميکنم ... هزار يه جور فکر از ذهنم رد ميشه ... درست .. نبايد به نقشه شايد دست ميزدم ولي ... من که قصدم ... نفسم رو با شدت ميدم بيرون .. اشکام رو پاک ميکنم ... و ميرم سمت تلفن ...

شماره ي شروين رو ميگيرم ....

يه بوق ...

دو بوق...

ريجکتم ميکنه ...

دوباره شماررو ميگيرم ...

اين بار بوق اول بر ميداره :

-   کارت رو کردي چي ميخواي؟؟!

سکوت ميکنم...

-   چرا ساکتي پس؟!

صداش عصبيه .....

-   شروين من ..

-   تو چي؟؟؟!!

-   بخدا قصدي نداشتم ...

زهر خند ميزنه و ميگه :

-   آره ... باورم شد  که نميخواستي امتحان رو تلافي کني ...

-   باور کن .. ديدم خوابي ... دلم ... شروين به خدا ... 

به گريه افتادم از خودم بدم اومد ولي ياد نوازشاش که افتادم ... نميتونستم انکار کنم  دلم هر لحظه براش تنگ بود لحظه هايي که لااقل واسه ي من اسمشون هميشه بود!!! هميشه ي هميشه !!!

-   گريه نکن کيانا!! حوصله ي آبغوره ندارم!!! شب ميام حرف ميزنيم ...

فين فين ميکنم و گوشي  بي حرف گوشي رو ميذارم  ....

نزديکاي نه شبه .. چشمم به در خشک شده ... بنظرم دير کرده .... ولي خوب بيش از اين نميخوام غرورم رو بشکنم و پس صبر ميکنم تا بياد .....

امروز تمام مدت با کار روي تحويلاي پايانيم سرمو گرم کردم و عصر بع بعدم با درست کردن غذا و کار خونه ... شدم مثل همه ي زناي ديگه ...

نگاهي به کاغذام ميندازم ... دنبال اون کياناي جاه طلب ميگردم .. هموني که دوست داشت  يه زماني جز نقشه کشاي برجسته باشه ... پوزخندي ميزنم .. کي گفته بود که شروين با بقيه فرق داره ... شروينم عينه مرداي ديگه ... دوست داره زنش توي خونه باشه ... ياد حرفش ميفتم  که ميگفت من بدم مياد زن توي خونه باشه و زنم عين مرد ميتونه کار کنه ولي الان عملا شدم همسر خانه دار آقا ...

با اين فکرا دلم بيش از پيش ميگيره ... نگاهي به ساعت ميکنم نزديکه ساعت ده شده ... ناخوداگاه تلفن رو از کنارم بر ميدارم و شماره ميگيرم ...

بوق پنجم گوشي برداشته ميشه ...

صداي همهمه ميپيچه توي گوشم و بعدش از بين اين همه صدا صداي ظريف زنونه اي که ميگه :

-   بله ؟؟!!

اول فکر ميکنم اشتباه گرفتم ... در حاليکه ضربان قلبم شدت گرفته قطع ميکنم و دوباره ميگيرم...

-   بله ؟؟!!

دوباره همون صداست و اينبار آهنگ تند و شادي پس زمينشه ...

دلم رو ميزنم به دريا و با صدايي که سعي ميکنم نلرزه ميگم :

-   ميتونم با شروين صحبت کنم ؟؟؟!!

-   شما ؟؟!!

-   من همسرشم...

قهقه ي جلفي سر ميده و ميگه :

-   عزيزم شروين دستش بنده ... بعدا ميگم تماس بگيره ..

تا ميام حرف بزنم صداي بوق اشغال ميپيچه تو سرم ... 

شوکم ... نفس عميقي ميکشم و سرمو تکون ميدم ... صدا به نظر خيلي آشنا بود ....

به مغزم قشار ميارم ولي انگار خاليه خاليه و جز صداي شلوغي و صداي خنده ي زن هيچي رو پردازش نميکنه ...

منگ به پشتي مبل تکيه ميدم ... بايد منتظر باشم ... هرچند هميشه از انتظار متنفر بودم!!!!!!

نميدونم چقدر گذشته ... فقط ميدونم چشمام از زور خيره شدن به صفحه ي سياه تلويزيون نمناک شدن و ميسوزن ... شايدم سوزش دلمه ... نميدونم ... با صداي چرخيدن کليد تو قفل در ناخودآگاه چشم از سياهي تلويزيون بر ميدارم و به ساعت نگاه ميکنم ...

1 نصف شب!!!

شروين مياد تو هال ....

نگاش مينم ... از دو کيلومتري بو گند مشروب ميده ... پوز خندي ميزنم ... 

با لحن نه چندان جالبي ميگه :

-   چيه آدم نديدي؟؟!!

-   آدم؟؟؟!!

چشماش ترسناک نگام ميکنن ..

ياد تجربه ي دفعه ي قبلم ميفتم که باهاش موقعي که مست بود داشتم .. واسه ي همين پشيمون ميشم از زدن حرف اضافه و از جام بلند ميشم ...

اونم همزمان با من ميره سمت پله ها ناخودآگاه سرعتم تند ميشه  ولي اون با دو تا قدم بزرگ راهم رو صد ميکنه ..

-   کجا؟؟؟!!

ازش ميترشم ... لبم و تر ميکنم و ميگم :

-   1 شده ميخوام برم بخوابم ...

سرش رو خم ميکنه و با نگاه خمارش زل ميزنه تو چشمام  :

-   موقعي ميري که من بگم!!!

نميخوام بحث کنم ... پس عقب گرد ميکنم تا برم بشينم ...که مچ دستم رو ميگره و ميکشوندتم سمت خودش و برم ميگردونه ...

توي چشمام خيره ميشه و ميگه :

-   کجا؟؟؟!

سرمو ميندازم پايين تا نبينمش  که آروم دست ميبره زير چونم و  چشمامو ميگيره روبروي چشماش ...

-   ميگن عدو شبب سبب خير ...

منتظر بقيه ي حرفشم ...که  تک خنده اي آرومي ميکنه و ميگه  :

-   نقشت قبول شد مهندس کوچولو ...

ميخوام بي حرف از حصارش در بيام  که دوباره محکمتر ميگيرتم ...

-   ولم کن شروين ... 

نميدونم توي نگام چي ميبينه که يهو ولم ميکنه ..

نميدونم چمه عصبيم .. چند قدم ميرم عقب و ميگم ...

-   نقشه اي که صبح به خاطرش اون کارارو کردي پذيرفته شده .. ميخوام چي کار؟؟! هان؟؟؟!! ميخوامش چي کار؟؟؟!!  به چه قيمتي ... به قيمت اينکه شب مست  پاتيل بياي خونه ؟؟؟!!!!  که زنگ بزنم بهت ... يه زن گوشيت رو برداره و بگه شروين دستش بنده ... من ميخوام تورو آزار بدم ؟؟؟!!! آره ؟؟؟!1 تو خيلي وقته داري آزارم ميدي ... از وقتي زنت شدم .... توکه هفت خطي تو که کلاغ و رنگ ميکني جاي قتاري ميفروشي ... نميفهمي .. هرکاري ميکنم دلت رو به دست بيارم ؟؟؟!! نفهميدي؟؟؟!!! ....

تنم ميلرزه ... بي صدا رو پله نشسته و با يه آرامش خاصي داره نگام ميکنه ... لجم ميگيره ... دلم ميخواد ...

-   دلت ميخواد کلمو بکني؟؟!!

يه لحظه با تعجب نگاش ميکنم.. ميخنده ...

با عصبانيت رومو بر ميگردونم که ميگه :

-   براي تحويل نقشه اونا نيومدن ... بجاش از من و حسام دعوت کردن بريم مام نميدونستيم طرف حسابمون مهموني داده و مارو دعوت کرده يعني حرفي نزد ه بود ... 

پوزخندي ميزنم ...

-   راستش  من نميدونم کي گوشي من رو برداشته و به تو جواب داده ....

بيشتر دلم ميگيره ...

سرد شدم ... عين يه تيکه سنگم ... ته دلم ميدونم کاري نکرده .... ولي يه حسي بهم اخطار يه شيطنت کوچيک رو ميده ...

نميدونم ساعت چنده ولي ميدونم ساعت هاست توي جام بيدارم و انگار به قلبم يه وزنه ي سنگين آويزونه ... شروين کنارم بيهوش شده و داره خرناس ميکشه ... 

اين وسط خوشحالم که بهم دست نزد ... وگرنه... بيش از اين خورد ميشدم ...

پيش خودم ميگم کاش ديشب براي هميشه متوقف ميشد و شروين تا ابد اونجوري نوازشم ميکرد ...

بي خيال خواب از جام پاميشم و ميرم سمت دستشويي ... بعد از وضو آروم از اتاق ميخزم بيرون و ميرم توي اتاق مهمان و در رو ميبندم ... توي اين چند سالي که نماز ميخونم ياد ندارم نماز شب خونده باشم .. 

نميدونم چرا ولي به محض اينکه بسم ا... ميگم بغضم ميترکه ... با هق هقاي  فروخورده اي که نميخوام صداش بيرون بره نمازم رو ميخونم و بعدش توي سجده ي شکرم اونقدر گريه ميکنم که ديگه نايي واسم نميمونه ... و بعد از نماز همون جا رو سجادم دراز ميکشم و آروم پاهامو توي شکمم جمع ميکنم ... نميدونم چقدر گذشته که دستي دور تنم حلقه ميشه ... چشمام که از زور گريه ورم کردرو به سختي باز ميکنم که با ديدن چشماي خيس شروين دوباره بغضم ميترکه ... سرمو فرو ميدم تو سينش .. اونم شونه هاش ميلرزه ...

هيچکدوم حرفي نميزنيم ... 

نميدونم چشه .... نميدونم چمه ... فقط ميدونم ... الان ديگه آرومم ... 

خيلي آروم ...

شايد خوابه ... شايد روياست ...

ولي خيلي شيرينه ...

نور خورشيد افتاده روي صورتم ... آروم لاي چشمامو باز ميکنم ... رو تختم ...يادم نمياد ديشب  کي خواب رفتم کي اومدم رو تخت ... ولي هنوز گرماي تن شوهرم رو دورم حس ميکنم ... 

دست شروين دور کمرم حلقست و سرش روي شکمم و خوابيده ... آروم با يه دستم موهاش رو نوازش ميکنم .. ضربان قلبم تند ميشه ... نفس عميقي ميکشم ... و لبخند محوي ميزنم ... دستش دورم سفت ميشه و صداي دورگش مياد :

-   جوجو پاشدي؟؟؟!!

ميخندم!!!

-   جوجوي شيطون ...

بازم ميخندم ...

همزمان با اينکه سرشو رو بلند ميکنه و نگام ميکنه ميگه :

-   جوجوي من !!!

اينبار  عين بچه ها دستام رو دور گردنش حلقه ميکنم و اونم محکم ميگيرتم تو بغلش ...

-   امروز بر ميگردي سر کارت؟؟؟!!

نگاش ميکنم که ميگه :

-   چجوري دلم بياد يه مهندس با استعدادي که مال خودمرو ول کنم ... برم مهندس غريبه بيارم؟؟!!

-   يعني من مال توام ؟؟؟! مگه مسواکتم؟؟!!

ميخنده و آروم موهامو روميزنه پشت گوشم و ميگه :

-   نخير ... جونمي!!!! عمرمي..!!! خانوممي..وروجکمي...بازم بگم؟؟!!

ناخودآگاه ميگم :

-   اون زنه کي بود؟؟!!

ميخنده ... ازون خنده مردونه ها که دلم ضعف ميره ...

-   حميرا!!!! واقعا صداشو نشناختي؟؟!!

اخم ميکنم .. راست ميگه صداي خودش بود ...

-   نه !!! اونموقع مامانمم بر ميداشت اونقدر ...

-   اونقدر چي؟؟!!

-   هيچي!!!!

سرمو ميگيره تو بغلش و موهامو بهم ميريزه ...

-   شيطوووون!!!

-   نکن يه لحظه .. حميرا اونجا چي کار ميکرد؟؟!!

-   اومده بود پيش حسام شرکت ... حريفش نشديم نبريمش .. اومد!!ميشتاسيش که !! ميخواي بهش زنگ بزني الان بپرسي؟؟؟!!

رومو ميکنم اونور ... ته دلم خوشحالم ... ولي هنوز اون حس شيطنت کردن شروين .. 

-   ولي تو يه کاري ديشب کردي ...

ابروشو ميده بالا و کلافه دستي تو موهاش ميکشه ...

-   آره!!!

قلبم ميريزه ....

ميفهمه و ميگه :

- نبينم رنگ از گونت بپره ... 

بعدم لبش و تر ميکنه و ادامه ميده :

-   با نوه ي طرف قرارداد توي رو دربايستي رقصيدم ... 

دلم نمياد چيزي بگم .. ناراحت شدم ... ولي چشماش ... 

فقط سرمو ميذارم رو سينش ... سينه اي که صداي کوبش قلبش بلند تر  از هميشست ....

اولش با شک ولي بعدش مطمئن تو بغلش فشارم ميده  و روي موهام بوسه ميزنه ...

فصل سي و شش :

اواسط تابستون بود  و يک ماهي ازون شبي که بالاخره با همه ي وجودم  به سمت شروين کشيده شدم ميگذشت  ...تقريبا دوروز بعد از اونشب توي شرکت مجدد مشغول به کار شدم اين باعث شد اون حس تنهايي و بي کسي اي که قبلش داشتم رواز بين بره   با اينکه زندگي ماهم مثل خيلي از زوج هاي جوون ديگه بدور از روزمرگي نبود ولي من اين آ رامش و ثبات رو دوست داشتم  و حتي گاهي که يه زن باردار ميديدم براي آينده ي اين زندگي و نجات ازين سکون...ايده هاي جالبي به ذهنم ميرسيد .... هرچند از به زبون آوردن اين ايده ها جلوي شروين هنوز خجالت ميکشيدم و سکوت رو ترجيح ميدادم ..

توي اون چند وقت فقط به نظرم يه مشکلي بود  اونم اينکه  به نظر نميرسيد شروين  به اندازه ي من از اين يکنواختي که تو زندگيمون به وجود آمده بود  خيلي راضي باشه... درست  مثل خيلي از تازه عروس و دامادايي که بعد از چند وقت حسرت دوران مجرديشون رو ميخورن و به همه ميگن اون دوران چيزه ديگه اي ..... و شايد اين ديدگاهشون صرفا  به خاطر فراز و نشيبايي باشه که بخصوص قبل از ازدواج يه جوون و شروع تجربه ي عشق  بوجود مياد ... و بعد از ازدواج يهو همه چي آروم ميشه ...و اين آرامش سبب به وجود آمدن يه حس خلا!!!

 بگذريم  درست يادمه 5 مرداد بود و حدود سه روز بعدش تولد شروين و قصدم اين بود براش  بدون اينکه خودش بفهمه تول بگيرم .. از سه روز قبلم همه رو دعوت کرده بودم و با حسامم هماهنگ شده بود که روز مهمني سر شروين و يه جا گرم کنه و به وقتش يارتش خونه .... احساس ميکردم با اين تول ميتونم يه ذره لااقل از اين تکرار هرروزه ي زندگيمون رو جبان کنم  و البته اميدوار بودم .. از طرفيم  تقريبا از يک هفته قبل تمام زندگي رو زير و رو کرده بودم تا ببينم شروين  چي نداره که براش  به عنوان هديه ي تولد بخرم که از يک طرف خوشحالش کنه از طرف ديگه به عنوان اولين کادوي همسرش آبرومند باشه ... جالبيش اين بود از شانس بده من شروين منبع انواع لباس و کفش و کيف و کراوات بود و از اونجا که کلا به تکنولوژي ارادت خاصي داشت از لپ تاپ و تبلت و گوشي  موبايلم  غني و مخلص کلام اينکه  آپديت آپديت بود!! ... منم جز اينا چيز ديگه اي لااقل براي يه مرد به ذهنم نميرسيد .. ولي خوب با توجه به وقت سه روزم و کاراي مهموني  ... بايد حداقل تا فردا يا پس فردا يه چيزي براش ميخريدم ...هرچند که کتي براي مهموني اومده بودو الحمدا.. تنها نبودم ...

توي همين فکرا بودم که فاطمه سرش رو از روي پلاني که روش کار ميکرد آورد و بالا رو به من گفت :

-   واي کيانا کشتي منو!!! هنوز تو فکر کادويي؟؟؟!! 

-   با تکون دادن سرم به نشانه ي مثبت ادامه داد :

-   خري ديگه .. بابا تولد باي مردا مفهومي نداره .. ما زناييم که روز تولدمون چشممون به دست مردست ببينيم اون تک برليانه که شش ماه پيش از جلوي مغازش رد شديم و با برق نگاهمون ازش خوشمون اومده رو خريده يا نه.. بعدم خودش خنديد و گفت :

-   - حالا بنده خدا کافيه اون برق متصاعد شدرو نديده باشه و جاش يه دستبند ظريف طلا خريده باشه ... قشقرقي به پا ميشه که نگووو.

با حرفاي فاطمه خنديدم و گفتم :

-   حالا خوبه خودت اين تيپي نيستي ... داري اين همه خزعبل ميبافي..

-   از کجا ميدوني ... اتفاقا شوهرم از دستم بيچارست و با خنده چشمکي بهم زد و دوباره سرش رو کرد تو پلان ...

نفس عميقي کشيدم و دوباره رفتم تو فکر که اين بار صداش در حاليکه داشت کارشم انجام ميداد اومد که ميگفت :

-   ببين ... نشين اينجا هي فکر کن برو چهارتا پاساژ رو ببين شايد يه چيزي خوشت اومد ...

با اين حرفش يکم چشمامو ريز کردم و رفتم تو فکر و بعد از چند دقيقه يهو از جام پاشدم و کيفم رو برداشتم ...

فاطمه با خنده رو کرد بهم و گفت :

-   جني شدي؟؟؟!! 

-   دارم ميرم پاساژ ديگه ...

ريز ريز خنديد و گفت :

-   حالا نگفتم الساعه که ...بمون بعد از وقت اداري باهم ميريم ...

-   نه !! تمرکزم ميره تو باشي !!!

-   کوفت و تمرکزت ميره!! اييش!! برو اصلا به درک ...

از لحنش خندم گرفت و بعد از اينکه گونش رو بوسيدم رفتم سمت اتاق شروين واسه ي گرفتن مرخصي .. هرچند فرماليته بود ولي دوست داشتم هم ببينمش همم بدونه دارم ميرم بيرون ...

تقه اي به در زدم با شنيدن بله ي بلند و جديش سرمو کردم از لاي در تو  با خنده گفتم :

-   اجازه شرفيابي ميفرماييد؟؟؟!!

لبخندي زد و گفت :

-    بيا تو شيطون ...

-   احوالات شما مهندس مجد ؟؟؟!!!

-   اگه اين زنا واسه ي ما حاليم بذارن مهندس مجد ...

آروم به بازوش مشتي زدم و گفتم :

-   دلتم بخواد مگه چيکارت ميکنم؟؟!!

ابروشو داد بالا و گفت :

-   هيچي ... کتکم ميزني ... بعدم تو مهندسي ... من دکترم !!! يادت نره .. اين تيترها خيلي مهمن!!!!

خندم گرفته بود از لحنش .. آروم گونش رو بوسيدم و گفتم :

-   بگذريم ... شرويني؟؟؟ ميذاري برم بيرون ؟؟؟!ميخوام برم خريد...

لبخندي زد و گفت :

-   اجازه ي منم دست شماست کوچولو.. بعدم من که ميدونم بخواي بري ميري و اومدي اينجا دل من رو ببري با اين اجازه گرفتنت ... آره عروسک برو!!! فقط زود بيا شب ... 

با ذوق دستامو بهم کوبيدم و باطم بوسش کردم و گفتم :

-   مرسي خوشتيپ!!!

لبخند محوي زد ... داشتم از در ميرفتم بيرون که يهو انگار که چيزي يادش رفته باشه اومدسمتم و گفت :

-   وايسا کيانا ... بعدم دست کرد تو جيبش و اول سوئيچ ماشين و بعدم کارت بانکش رو گرفت سمتم و گفت :

-   بيا خانوم لازمت ميشه ...

-   نه بابا پول دارم ...

-   بگير !!!! 

-   تشکري کردم و اومدم برم که يهو بازومو گرفت و دوباره کشيدتم سمت خودش و گفت :

-   بوس نداده ؟؟؟!!! تو نميدوني من يه گوله آتيشم ؟؟؟!

-   بعدم خيره شد به لبام ... با اين رفتاراش توي اين چند وقت عادت کرده بودم واسه ي همين رو پنجه بلند شدم و بعد از يه بوسه ي طولاني لبخندي زدم و از در اومدم بيرون ....

به محض اينکه سوار ماشين شدم ياد کتي افتادم که خونه تنهاست هرچند دلم ميخواست  خودم برم ولي دلم نيومد و باهاش تماس گرفتم .. فرار بر اين شد نيم ساعته ديگه حاضر باشه تا برم دنبالش و با هم به چند تا از پاساژهاي معروف سري بزنيم...

 با بوق دوم کتي از خونه پريد بيرون و با سلام شدن با صداي شادي گفت :

-   به آبجي خانوم واي کيانا کاش از خدا يه چيز ديگه خواسته بودم ... داشتم کپک ميزدم توي خونه ...

لبخندي زدم و بلافاصله گاز دادم و رفتم سمت يکي از پاساژ هاي خوبي که فاطمه بهم معرفي کرده بود ...

نميدونم چقدر گذشته بود ولي ميدونم از بس  از اين مغازه به اون مغازه رفته بوديم نايي واسم نمونده بود .. بر خلاف من کتي هنوزم  با انرژي هر چه تمام تر  من رو دنبال خودش ميکشيد البته نا گفته نماند که توي اين گير و دار واسه ي خودش زير تا رو خريد تابستانه کرده بود و خلاصه حسابي خودش رو خجالت داده بود ... 

من که تا اون لحظه هيچي چشمم رو نگرفته بود با خلق گرفته روي يه صندلي نشستم و در حالي که زانوم رو ميماليدم رو کردم به کتي و گفتم :

-   خودت برو کفشارو ببين من ديگه نميکشم ...

-   لوس نشو ديگه بيا ...

-   کتي ميزنماتا ... پام تاول زد از بس من و اينور اونور بردي ...

-   وا؟؟؟! خوبه بخاطر شوهر تو اينجاييما ...

اشاره اي به کيسه ها کردم و گفتم :

-   کاملا مشخصه ...

قري به گردنش داد و با خنده گفت :

-   باشه بابا پس تو بشين اينجا من کفشارم ببينم اگه طول کشيد بدون دارم ميخرم يکيشو ...

سري به نشانه ي مثبت تکون دادم و لم دادم  به پشتيه صندلي ... همين جور که داشتم با خودم فکر ميکردم که آخر چي واسه ي شروين بگيرم چشمم به يه مغازه ي لوازم کامپويتر فروشي افتاد  که پشت شيشه ي مغازش يه کاغذ چسبونده بود  ايکس باکس 2  موجود است ....

نميدونم چرا ولي يهو با ذوق رفتم سمت مغازه و احساس کردم اين همون چيزيه که ميتونه شروين رو خوشحال کنه هر چي باشه مرد بود و اقلب مردا از بازياي کامپوتري و پلي استيشن خوششون ميومد ... 

خريدم بيشتر از 4 دقيقه طول نکشيد و با خوشحالي از مغازه اومدم بيرون ....خيالم راحت شده بود و از اونجايي که ميدونستم کتيم حالا حالا ها  نمياد به سمت يه قسمت رفتم که کاغذ کادوهاي خوشگلي داشت و خيلي با سليقه کادو ها رو ميپيچيد ..

 تقريبا يه ربع بعد ... با فراغ خاطر و ايکس باکس کادو پيچ شده برگشتم سر جام و لم دادم رو ي نيمکت و منتظر کتي شدم ....

ساعت از نه گذشته بود که رسيديم خونه ... يواشکي کادوم رو بين کيسه هاي خريد کتي که لااقل به يه درد خورد اين وسط قايم کردم و و ارد شديم ...شروين جلوي تلويزيون نشسته بود و با شنيدن صداي در و ورود ما  رو کرد بهمون و گفت :

-   کجا بودين ؟؟! ديگه داشتم نگران ميشدم .. ميز شام چيدست بريد بخوريد ....

کتي خنده اي کرد و با گفتن :

-   خدا بده شانس به اين ميگن مرد خونه از پله ها رفت بالا و منم از فرصت استفاده کردم  از پشت مبل دولا شدم و شروين رو يه ماچ آبدار کردم و رفتم دنبال کتي ....

بالاخره روز تولد رسيد... اونروز يادمه از صبح فاطمه و پگاه براي کمک اومده بودن و من خوشحال از اينکه بعد از مدت ها  توي يه جمع دوستانه ي زنونه ام با ذوق هم به کارها ميرسيدم و هم کلي با بچه ها حرف ميزدم و ميخنديديم ... 

يه جورايي  بعد ار مدت ها احساس ميکردم هنوز دوران مجرديمه و ياد اولين مهموني اي که خونه ي شروين  برگزار شده بود افتادم ....و اين تجديد خاطره يه حس شيريني رو تو وجودم زنده کرده بود ..

طرفاي ساعت دو بود که  همه ي کارها تموم شد و بعد از يه چرته يه ساعته نوبتي حموم رفتيم و شروع کرديم به حاضر شدن و هر کي راجع به مدل آرايش و لباس اون يکي نظري ميداد و خلاصه بساطي شده بود ...

براي اونشب يکي از لباسايي که خانوم فرخي برام سوغات آورده بود رو انتخاب کردم يه پيرهن حرير دکلته ي زرشکي رنگ که تا کمر چسبون بود و از کمر تا سر زانو يکم کلوش ميشد .. موهامم ساده سشوار کشيدم و با يکم ريمل و خط چشم و يه ماتيک همرنگ لباسم تيپم رو تکميل کردم و تقريبا  بين بچه ها  اولين نفري بودم که حاضر شد...

 بعد از من پگاه و کتي حاضر شدن و از اونجايي که مجرداي جمعم محسوب ميشدن و هر کردومم ميخواستن به نوعي دل يکي از آقايون مجرد يعني بهزاد و بهروز رو ببرن  با وسواس خاصي به خودشون رسيده  بودن .. پگاه يه دامن تنگ تا سر زانوي مشکي با يه بلوز ساتن سفيد تنش کرده بود و کتيم يه پيرهن دخترونه ي تابستوني با زمينه ي سفيد و گلهاي ريز بنفش ... و الحقم جفتشون خيلي ناز شده بودن .. فاطمم يه پيرهن مشکي ماکسي تنش کرده بود و مثل هميشه ساده و شيک  به چشم ميومد ... 

ساعت نزديکاي هفت بود که اولين گروه مهمونا از راه رسيدن و طبق برنامه همه بايد تا ساعت 8 که شروين همراه حسام ميومد خودشون رو ميرسوندن ...اولين نفراتي که اومدن حميدو نسترن بودن و من خوشحال از دوباره ديدنشون ... با نسترن روبوسي و با حميد دست دادم و به کمک فاطمه شروع به پذيرايي کرديم .. بعد از اونها شوهر فاطمه و بهزاد و بهروز و  پژمان وبه فاصله ي پنج دقيقه آتوسا و سحر و شوهر آتوسا  از راه رسيدن و  بعد از معرفيه دو گروه به هم حسابي همه مشغول صحبت شدن .. تقريبا نزديکاي هشت بود که  رضا و ماهرخ  به همراه سروش که براي تعطيلات تابستون به مدت دو هفته برگشته بود ايران از راه رسيدن و بر خلاف انتظارم  توي لحظه ي اولي که سروش رو ديدم , سروش  خيلي موقر و متين باهام احوالپرسي کرد و بهم تبريک گفته يه بسته ي کادوييم به عنوان کادوي عروسي بهم داد .. که باعث شد کلي شرمنده بشم ....

توي اين جمع فقط حميرا نيومده بود و البته بود و نبودشم خيلي لاقل براي من يکي فرق نميکرد ... بگذريم با اومدن  تمام مهمونا همه تقريبا لحظه شماري ميکردن براي رسيدن  شروين و هرکي به نوعي با شوخي قيافه ي شروين رو در لحظه ي اول ورود توصيف ميکرد ... نزديکاي 8:15 بود که حسام که از قبل قرار بود ورودشون رو با يه تک زنگ به خونه اعلام کنه ... زنگ زد ... همه توي هال جمع شدن و چراغارو خاموش کرديم و کتي مسئول اين شد با ورود شروين چراغ ها رو روشن کنه و خلاصه براش تولد مبارک بخونيم ..

استرس گرفته بودم توي اين زمينه ها شروين رو اونقدر نميشناختم و ميترسيدم از کارم ناراحت بشه... بالاخره انتظار به پايان رسيد و با چرخش کليد توي در نفسم براي يه لحظه تو سينم حبس شد و ناخودآگاه چشمام رو بستم ...

با صداي دست سوت به خودم اومدم و با بسم ا.. چشمام رو باز کردم از همون فاصلم برق شادي  تو چشماي شروين معلوم بود و من ازين خوشحالي بي نهايت خوشحال ....

بعد از اينکه شروين با همه احوالپرسي و خوش و بش کرد امد سمت من و با يه لبخند ازونا که دلم براش ضعف ميرفت همينطور که گونم رو ميبوسيد زيز گوشم گفت :

-   خوشگل خانومه شيطون شب تلافيش رو در ميارمآآآ... بعدم گونه ي ديگم رو بوسيد و اينبار زير گوشم گفت :

-   مرسي کيانا ...

ته دلم نسيم خنکي رد شده بود و احساس رضايت از اينکه شروين رو خوشحال کردم  يه حس شيريني رو تو سلول سلول وجودم جاري کرده بود جوري که باعث شده بود يه لحظه خنده از رو لبم پاک نشه .. اما نميدونستم اونشب قراره اتفاقي بيفته که .... 

فصل سي و هفت :

نزديکاي ساعت 9 بود که با صداي زنگ در کتي با تعجب به من نگاه کرد و آروم گفت :

-   ديگه کي مونده ؟؟؟

 همون موقع حسام رو کرد به بقيه و گفت فکر ميکنم  حميراست و به سمت آيفون رفت و در رو باز کرد رو به جمع گفت :

-   نگفتم!! کلا مدله ديره ... بعدم با خنده گفت :

-    آخه کلاس داره ...

همه ي دوستاي شروين که انگار به نوعي از حميرا خوششون نميومد با اين حرفه حسام که گويا حرف دلشونم بود خنديدن ...

براي استقبال از حميرا شروين که اصلا حرکتي نکرد و ناچارا خودم رفتم سمت در که با صداي پچ پچ حسام و حميرا لحظه اي از حرکت وايسادم ..

-   حميرا اينو چرا برداشتي آوردي؟؟؟!

-   چي کارش کنم خونمون بود نميتونستم که بگم نميشه بياي...

-   لعنت بهت ميدوني اگه شروين ...

حسام جمله ي آخرش رو با صداي سلام ظريف و زنونه اي نا تمام گذاشت و منم که تقريبا از حرفاشون چيزي سر در نياورده بودم  شونه هام رو با لا انداختم و  از پيچ راهرو پيچيدم و با ديدن حميرا لبخندي زدم بعد از احوالپرسي رو کردم بعد رو کردم به سمت کسي که همراهش بود و براي يه لحظه محوش شدم  يه دختر حدودا 25 يا 26 ساله  با قد تقريبا متوسط و چشماي درشت و مغروره آبي که توي قاب سفيد صورتش جا گرفته بود و لباي قلوه اي برجسته و آرايش فوق العاده غليظ که بر خلاف تصور نه تنها زشتش نکرده بود بلکه به خاطر  مهارت توي آرايش کردن بي نهايت زيبا به نظر ميومد ...

با سلام دختر به خودم اومدم و لبخندي زدم و سلا مي کردم که دستش رو آورد و جلو و گفت :

-   پرناز هستم  دختر عمه ي حميرا .... شما بايد کيانا باشيد زن شروين ...

با سر تاييد کردم در حالي که با دستم مسير رو نشون ميدادم گفتم بفرماييد .. پرناز لبخندي زد و با گفتن :

-   مرسي راه رو بلدم جلوتر از بقيه راه افتاد  و بعد از اون حميرا و بعدم حسام .. نميدونم چرا  براي يه لحظه  با اين جمله ي پرناز سر جام ميخکوب شدم و نوک انگشتام يخ بست و با خودم گفتم :

- يعني چي بلده ؟؟؟!!!! يعني  تاحالا اينجا اومده ؟؟؟!

 دستي به صورتم کشيدم و با بيرون دادن نفس حبس شدم ... وارد سالن شدم .... براي يه لحظه از سکوت حاکم بر سالن تعجب کردم ناخودآگاه چشمام رفت سمت شروين که با تعجب همراه با عصبانيت به پرناز که حالا داشت با دونه دونه افراد حاضر درجمع احوالپرسي ميکرد  نگاه ميکرد ... نميدونم چرا ولي دلم بدجور شور ميزد ...  به جز اکيپ دوستاي شروين که  خيلي سرد باهاش سلام عليک کردن  الباقي خيلي عادي برخورد کردن و يه جورايي مطمئن شدم دوستاي شروين اين دختر رو خوب ميشناسن توي همين حين نگاه نگران ماهرخ به من... شکم رو بيشتر به يقين تبديل و کرد....

با رفتن پرناز به سمت شروين ..براي يه لحظه نفسم توي سينم حبس شد و همه ي وجودم چشم .. شروين خيلي به ظاهر سرد ولي با نگاه عصبي سلامي کرد  و براي چند ثانيه به دست دختر که جلوش دراز بود خيره شد و خيلي کوتاه بهش دست داد ... پرناز  با اشاره به من رو به شروين گفت :

-   تبريک ميگم ... دختره سبزه ي با نمکي رو انتخاب کردي ...

-   نميدونم چرا ولي احساس کردم لغت سبزه ي بانمک يه نوع تحقير بود بيشتر تا تعريف خلاصه بعد از چند دقيقه بالاخره جمع به حال و هواي اولش برگشت و هرکسي سرگرم صحبت با يکي شد و منم براي پذيرايي از مهمون هاي جديد رفتم توي آشپزخونه ..متاسفانه کتي و پگاه با ديدن بهزاد و بهروز سرشون گرم شده بود و ديگه براي کمک نيومدن توي آشپزخونه فاطمم که از صبح به اندازه ي کافي زحمت کشيده بود ... همينطوري که داشتم شربت ميريختم تو ليوانا .. با حس بوي عطر زنونه اي برگشتم به عقب که با ديدن پرناز توي آشپزخونه جا خوردم :

-   اينجا هيچ تغييري نکرده ... يعني شما جهيزيه اي نياوردين؟؟؟!!

از حرفش تعجب کردم .... اگه مهمونمون نبود مسلما جواب دندان شکني ميدادم .. ولي سعي کردم در کمال آرامش لبخندي بزنم بگم :

-   نه راستش همه چي اينجا مهيا بود و به جاش با پول جهيزيه  براي خودم و شروين يه حساب مشترک باز کرديم ...

خنده اي کرد و گفت :

-   وا ؟؟؟! شروين و حساب مشترک ؟؟؟!! اون به سايشم اعتماد نداره ....

لبخندي زدم و گفتم :

-   خوب بحث همسر فرق داره ....

پوزخندي زد گفت  :

-   آهان ... راستي از زندگيت راضي اي؟!!

محو خنديدم و گفتم :

-   آره .. معلومه ...

اونم لبخندي زد و گفت :

-   شروين عاليه ...

بعدم با چشمک گفت :

-   تو همه چي!!!!!

همزمان با حمله آخرش شروينم توي چهارچوب در ظاهر شد و با اخم به پرناز نگاهي کرد و بعد رو به من گفت :

-   نمياي کيانا پيش مهمونا ؟؟؟!!

-   من که هنوز داشتم جمله آخر پرناز رو توي ذهنم مرور ميکردم  براي يه لحظه مات به شروين نگاه کردم  و بعد از چند ثانيه سري تکون دادم  و سيني رو برداشتم ... پرناز جلوتر از من از در رفت بيرون موقع خروج نميدونم سهوا يا عمدا به شروين تنه زد و بعد با خنده ي ريزي ببخشيد گفت و رفت ... از کنار شروين  که رد شدم .. شروين ملايم بازوم رو گرفت و گفت :

-   کيانا ... اين دختره چي ميگفت ؟؟؟؟!!!

-   هيچي از تو تعريف ميکرد ميگفت خوبي تو همه چي ...

نميدونم احساس کردم زير لب گفت کثافت واسه ي همين گفتم :

-   چي گفتي ؟؟!!

-   هيچي ... برو  پيش مهمونا ...

با ورود به پذيرايي با اينکه همه مشغول صحبت بودن ولي احساس ميکردم هنوز جو يکم سنگينه .. بعد از تعارف کردن شربت بهروز بلند شد و گفت :

- ببينم امشب کسي نميخواد برقصه و بلافاصله رفت سمت ضبط و با گذاشتن يه آهنگ شاد دونه دونه همرو بلند کرد ....

اون وسط .. تنها کسي که بي دعوت پاشد براي رقص پرناز بود و الحقم قشنگ و با ناز ميرقصيد نميدونم چرا ولي يه لحظه دلم خواست ببينم شروين رقصيدنش رو ميبينه يا نه براي همين رومو چرخوندم سمتش ....

دلم ريخت .. شروين با يه اخمي تکيه داده بود به ديوار و داشت پرناز رو نگاه ميکرد توي يه لحظه چشم ازش برداشت و دستي توي موهاش کشيد و رفت سمت هال ...

نميدونم چرا ولي دلم گرفت شايد انتظار داشتم با شروع آهنگ شروين به من خيره شه يا بياد سمت من ... زنگ هاي حطر انگار يکي يکي تو گوشم به صدا در ميومد و حس زنانم  ... فکراي نا خوشايندي رو بهم القا ميکرد ....

تمام تنم سنگين شده بود و قدم برداشتنم برام سخت بود چه برسه پذيرايي... نميدونم چرا احساس ميکردم نگاه شروين به پرناز با نگاهي که به ساير دوست دختراي سابقش ميکرد يکم .. متفاوته .... براي اينکه از ظاهرم کسي به درونياتم پي نبره پناه بردم توي آشپزخونه ... سينم تحمل وزن سنگين قلبم رو نداشت يه ليوان آب ريختم و يه نفس خوردم  و براي چند لحظه روي صندلي نشستم ...

کيانا ... به خودت بيا .... اين زن هرکيم بوده .... شروين الان مال توئه ... با اين فکر و يادآوري اسمش که توي شناسنامه ي من .. فقط من بود ... انرژي گرفتم و بعد از رفتن بالا و تجديد آرايشم ... با احساس جذاب تر شدن برگشتم پايين ... درست دم آخرين پله با سروش روبرو شدم .. لبخند موقري زد و گفت :

-   شما زيباييد و با يه کم رنگ و لعاب دادن زيبا ترم ميشيد ... شروين بايد همسري مثل شمارو رو چشمش بذاره ...

نميدونم چرا بر خلاف شروين و بقيه من از سروش بدم نميومد و به نظرم آدم دنيا ديده اي بود ... جواب لبخندش رو دادم  و گفتم :

-   محبت شماست ...

نگاهي به من و بعد به سالن انداخت و گفت :

-   محبت نيست واقعيت .. شما آدم توانايي هستيد ..

نفهميدم منظورش چيه .. چشمام رو ريز کردم و بعدم براي بجا آوردن ادب سري تکون دادم و رفتم سمت پذيرايي ..

پام رو که روي اولين پله گذاشتم ناخودآگاه نگام رفت سمت شروين ...باورم نميشد داشت ليوان پرناز رو پر ميکرد و پرناز با خنده ميگفت :

-   بيشتر بريز خسيس .. نترس طوريم نميشه....

هر چند حالت خوشايندي نبود ولي لبخندي زدم و با قدم هاي استوار رفتم سمت شروين و گفتم :

-   شروين جان چيزي کم و کسر نيست ؟؟؟! من توي آشپزخونه ام هستم ممکنه حواسم نباشه ...

آروم دستش رو انداخت دور کمرم و با نگاه پر آبي گفت :

-   نه خوشگلم ....اگه بود بهت ميگم ...

لبخندي زدم و نيم نگاهي به پرناز که داشت با حرص من و بعدم شروين  رو نگاه ميکرد انداختم ...

بعدم موهام رو با عشوه زدم کنار و گفتم :

-   ممنونت ميشم .. و با محبت ساختگي رو کردم به پرناز و گفتم :

-   پرناز جون از خودتون پذيرايي کنيد ... 

لبخند عصبي زد و گفت :

-   من با شروين تعرف ندارم ..

منم در جوابش  رو کردم به شروين که حالا يکم عصبي بنظر ميومد گفتم :

- پس شروين جون هواي مهمونمونرو داشته باش ...

شروين با پوزخندي گفت :

-   نترش ايشون .. باقيه حرفش رو با دست کردن توي موهاش خورد و روشو کرد سمت و رضا و رفت اونور ... منم لبخند ديگه زدم و رفتم توي آَشپزخونه ...

-    داشتم بساط شام رو آماده ميکردم که کتيم که از رقصيدن زياد خيس عرق شده بود وارد شد و گفت :

-   - کمک نميخواي ...

نميدونم ولي ناراحتيم رو ناخوداگاه سر اون خالي کردم و با لحن بدي گفتم :

-   نه شما برو برقص!!!

بر خلاف من لبخندي زد و گفت :

-   ببخش کيانايي ... تقصير بهروزه ...

يه ابرومو دادم بالا و گفتم :

-   چه صميميتي ... لااقل فکر ميکردم تو يکم ...

حرف رو خوردم و فقط سرمو تکون دادم اونم بي حرف مشغول کمک شد و بالاخره ماهرخو پگاه   و نسترنم اومدن و با کمک هم ميز رو بهترين شکل ممکن چيديم و جالبيش اينجا بود که تمام مدت غيبت من از سالن يکي دوباري که سرکي کشيدم ديدم پرناز مخ شروين رو به کار گرفته ... برام عجيب بود اون چرا به حرفاش گوش ميده و نميره پيش رضا و حميد وحسام ...

با تموم شدن شامي که تقريبا هيچي ازش نخورده بودم ..و جمع کردن ظرف ها .. بالاخره يکم  وقتم آزاد شد که خودمم برم توي جمع.. واسه ي همين به محض ورودم رفتم و زير گوش بهروز گفتم يه آهنگ شاد بذاره تا يکم شب تولد شوهرم باهاش برقصم ...

با شروع آهنگ با شادي رفتم سمتش و دستش و گرفتم و با صداي سوت و کف بچه ها رفتيم وسط سالن ... اولش يکم دوتايي رقصيديم و بعدم کم کم باقي زوج ها اومدن وسط ... نگام به پرناز بود که داشت با سروش ميرقصيد .. که شروين زير گوشم گفت :

-   ميدوني امشب باهام چيکار کردي  عروسک ...

سرم رو بالا گرفتم ... قلبم از نگاهي که داشت بهم ميکرد ...کوبش گرفت و لبحند پر از خجالتي زدم و گفتم :

-   کاري نکردم که ....

-   آروم با دستش چونم رو گرفت بالا و گفت :

-   اينجوري نگووو ... ميخورمتا ...

خندم پررنگ تر شد اومدم حرفي بزنم که يهو بهروز آهنگ رو فطع کرد و گفت :

-   ببينم اينفدر که شما دارين عاشقونه ميرقصين همتون... فکر کنم يه آهنگ آروم بذارم سنگين تر باشيم .. همه زوج ها خنديدن و تاييد کردن و با گذاشتن يه آهنگ آروم همه رفتن تو بغل هم ....

دودل بودم که يهو شروين دستش رو انداخت دور کمرم و من رو کشيد سمت خودش .. منم ناخوداگاه سرم رو گذاشتم رو سينش و آروم باهم رقصيديم ... 

يکم حالم بهتر بود واسه ي همين چشمام رو بستم و براي چند دقيقه .. آرامش رو با همه ي وجودم بلعيدم .... 

با تموم شدن آهنگ سر از روي سينش برداشتم و براي يه لحظه نگاش کردم و با ديدن اخم و  نگاه رکش.... رد نگاهش رو گرفتم با ديدن پرناز توي بغل سروش و خنده ي بي مهاباش ... دوباره دلم مچاله شد ...

چه دليلي داشت که شروين از اين حالت اون دوتا ناراحت بشه .. چز غيرتي که ممکن بود رو پرناز داشته باشه ؟؟؟؟.. با اين فکر عصبي از بغل شروين اومدم بيرون و بي توجه به اينکه آروم صدام زد رفتم سمت آشپزخونه .... نفسم به شماره افتاده بود .... داشتم خودم رو ميباختم .. شروع کردم ليوان هارو توي سيني چيدن و چايي ريختن ... اونقدر عصبي بودم که دوبار چايي داغ رو ريختم رو سيني و دستم ... همزمان با سوختن دستم ماهرخ با چهره ي آروم ونگاهي که ازش نگراني کاملا مشخص بود اومد توي آشپزخونه و رو کرد بهم و گفت :

-   کيانا جون چيزي شد؟؟! ديدم يهو اومدي تو آشپزخونه ؟؟!!

بدون اينکه نگاش کنم گفتم :

-   نه ترسيدم چايي بجوشه مزش عوض شه ...

آروم دستش رو گذاشت رو دستم و گفت :

-   تو برو تو سالن پيش شوهرت من چايي ميريزم ... کم کمم کيک رو بياريم ... 

نميدونم چرا ولي ناخودآگاه گفتم :

-   پرناز کيه ماهرخ ؟؟؟؟!!

رنگش پريد و گفت :

-   از اقوام حميرا عزيزم .. چطور ؟؟؟!!

-   اون رو که ميدونم ... چرا اين خونرو بلده ؟؟!!چرا يه جوري رفتار ميکنه ....اه ... چرا شروين کلافه نگاش ميکنه ؟؟؟!

ماهرخ نگاهش رو دزديد گفت :

-   خيالاتي شدي کيانا جون ...

عصبي گفتم :

-   خوب ميدوني خيالاتي نشدم !!

نگاهي بهم کرد ...و بعد از چند ثانيه سکوت گفت :

-   لازم باشه شروين همه چي رو ميگه بهت ...

انگار دوست داشتم با خنده خيالم رو راحت کنه  و   بازمتاکييد کنه رو خيالاتي بودنم ....ولي با شنيدن اين جرف قلبم گرفت و نا خوداگاه رو صندلي ولو شدم ... توي همون حين ... کتي وارد شد و انگار ميخواست حرفي بزنه که با ديدن ماهرخ خوردش .. ماهرخم که انگار متوجه شد سيني چاي رو برداشت و رفت بيرون ... با رفتنش کتي روشو رو ازدر گرفت رو به من گفت :

-   کيانا اين دختر معلوم الحاله  داره با شروين ميرقصه ... چقدرم صميمي!!!

با اين حرف کتي اون يه ذره جونيم که تو پاهام بود رفت ... نميدونستم چي کار کنم ولي واسه ي اينکه لااقل جلوي کتي که از همه جا بي خبر بود آبروم نره ... لبخند زورکي اي زدم و گفتم :

-   از بچه هاي قديمشونه ... خوب برقصن .. مسئله اي نيست ...

کتي که خيالش تا حدودي راحت شده بود .. لبخندي زد و گفت :

-   بابا دموکرات!!!! بهر حال پاشو بيا بريم تو سالن امشب شب تو و شوهرته ... بدو ... 

-   باشه برو الان ميام  .. با رفتن کتي .. اول رفتم سمت دستشويي .. رنگم پريده بود واسه ي هيمن نيشگوني از گونه هام گرفتم و يکم لبخند زدن رو با خودم تمرين کردم و برگشتم تو پذيرايي ... با ديدن صحنه ي جلوم براي يه لحظه نزديک بود خودم رو ببازم برم بزنم تو گوش پرناز ولي به خودم مسلط شدم شروين وايساده بود و داشت بشگن ميزد و فرنازم جلوش ميرقصيد و بهتر بگم عين مار به خودش ميپيچيد باقيم مشغول رقص بودن و خيلي کسي به اين دوتا توجه نداشت ... توي اين بين فقط سنگيني نگاه يکي اونم سروش رو روخودم احساس کردم که باعث شد ناخودآگاه برگردم سمتش ... 

با قدم هاي آهسته از بين جمع راه باز کرد و اومد سمتم آروم نزديک گوشم گفت :

-   افتخار يه دور رقص  رو ميدين ؟؟؟!!

دوباره نگام به شروين افتاد و اون نگاه ماتش به پرناز ... نفس عميقي کشيدم اين بار با يه آرامشي که انگار يهو تو وجودم جريان گرفته بود پيشنهاد سروش رو قبول کردم و با رعايت فاصله .. روبروي هم تقريبا دست و بشکن زديم ... بعد از چند لحظه ناخودآگاه نگاهم رفت سمت شروين اما تو يه زاويه اي بودم که به خاطر قد کوتاهم نميتونستم ببينمش .. انگار که سروش فهميد رو کرد بهم و گفت :

-   بياين جامون رو عوض کينيم تا راحت باشين ..

خجالت زده نگاهي بهش انداختم که گفت :

-   من درکتون ميکنم!! ولي اينو بدونيد شما از همه لحاظ از پرناز سرين ... حتي بر خلاف تصور.. در ظاهرم ...

حرفاش اعتماد به نفس خاصي بهم داد ... و باعث شد نگاهم رنگ  همون غروري رو که امشب کمرنگ شده بود رو به خودش بگيره و بعد بره سمت شرويني که داشت با عصبانيت و ابرو هاي گره کرده به من و سروش نگاه ميکرد .....

يعني دلم ميخواست زور داشتم با کله ميرفتم تو صورتش که اونجوري اخم کرده بود و به من و سروش زل زده بود .... توي دلم گفتم حيف آقا شروين شوهرمي ... حيف دوستت دارم .... حيف اهلش نيستم ... وگرنه همين جا يه ماچ آرتيستيم سروش رو ميکردم تا چشمات کلا بزنه از حدقه  بيرون ... 

عصبي بودم ولي نميدونم چرا باز اون حس سرکش لجبازي  تو وجودم داشت زبونه ميکشيد... مدام با خودم ميگفتم ... کيانا ... شروين شوهرته .. ولي فايده نداشت ...سروشم انگار متوجه درگيري منبا خودم و شروين  شده بود و نگاه مستقيمم به شروين که الان پرناز و عشوه هاش رو با دست  زده بود کنار و داشت به سمت من ميومد ....رد نگاهم رو گرفت با ديدن شروين خيلي خونسرد رو کرد سمتش و گفت :

-   ببخشيد شروين جان .. خانومت اومد باهات برقصه ديد ...شما ....خلاصه منم گفتم تنها نمونن...

از حرف سروش خوشم اومد ... ته مفهموش اين بود يعني بابا خوش غيرت!!!!!!

منم خيلي عادي رو کردم سمت سروش گفتم :

-   خيلي خوشحال شدم .. با اجازتون من برم آشپزخونه ... شروين با کينه به سروش نگاهي کرد و با صداي دورگه اي به من گفت :

-   - وايسا منم بيام کمکت ...

تو دلم خندم گرفته بود...حت حرف زدنش بيشتر به اين جمله ميخورد که بگه وايسا بيام کلتو بکنم ... ولي خوب ديگه مردم داري بود واسه ي خودش اين شروين خان!!!!

با قدم هاي محکم رفتم سمت آشپزخونه و جالبيش اينجا بود توي اون شلوغي و صداي آهنگ قدم هاي شروين پشت سرم به وضوح شنيده ميشد ....

با ورودم به آشپزخونه  صداي بسته شدن درش پشتم و اومد و به محض برگشتن سينه به سينه ي شروين شدم ... خيلي ريلکي گفتم :

-   جان.. عزيزم کاري داشتي؟؟؟!!

چشماشو ريز کرد  و گفت :

-   مگه من نگفتم ا اين مرتيکه خوشم نمياد ...

-   از کي؟؟!!

-   خودتو به خريت نزن از سروش!!!!!!!!!!

-   خوب که چي؟؟؟!!

عصبي زد رو کابينت و گفت :

-   واسه چي باهاش ميرقصيدي ؟؟!!

نفسم رو دادم بيرون و تو دلم چند بار تکرار کردم .. کيانا آروم ... بعد نگاهم رو بهش انداختم و گفتم :

-   از يه گوشه وايسادن و نظاره کردن شوهرم که محو رقصيدن يه دختره ديگست که بهتر بود!!!

براي يه لحظه خيره نگام کرد و گفت :

-   من رسم مهمون نوازي رو داشتم به جا مياوردم؟؟؟!!

دلم ميخواست زور داشتم اونقدر ميزدمش تا صداي سگ ازش در بياد ولي خودم رو کنترل کردم و گفتم :

-   آهان.. پس ميتوني تصور کني منم همون کار رو ميکردم!!!!

عصبي دستي تو موهاش کشيد و گفت :

-   حاليت ميکنم؟؟!!

پوزخندي زدم و گفتم :

-   از شما زياد به مارسيده ... بعدم به دوتا بخيه ي روي پيشونيم دستي کشيدم ...

به پيشونيم لحظه اي خيره شد و بعدم کلافه از آشپزخونه رفت بيرون ... 

نفس عميقي کشيدم ... تند رفته بودم بازم .... خودم ميدونستم .. ولي دست من نبود ... مگه چقدر ميتونستم تحمل کنم ... دوباره بين يه حس پشيموني و يه حس علاقه گير کرده بودم ...و اين بيش از همه آزارم ميداد ... با هر زحمتي بود از جام پاشدم و رفتم بالا و آرايشم رو خيلي سريع تجديدي کردم و اومدم پايين کيک رو از يخچال در آوردم و شمع ها رو روش چيدم و  بعد از ريختن دوتا سيني چايي پگاه و کتي رو صدا کردم تا چايي ها و ببرن و چراغ هاي سالنم خاموش کننن و خودمم بعد از آتيش زدن شمعها کيک رو گرفتم دستم ... 

با آهنگ تولد مبارک وارد شدم ... شروين نشسته بود رو مبل و حميرا و پرنازم دوطرفش ... 

نميدونم چرا ولي با ديدن اين صحنه دوست داشتم با همه ي وجود کيک رو بکوبونم تو صورت شروين ..

هنوز انگار ازم دلگير بود چون بر خلاف لباش که ميخنديد چشماش  خيلي جدي بود ... ولي من برعکس ته هنرپيشه شدم بودم .. با شادي کيک رو گذاشتم رو ميز و بعدم در کمال پررويي رفتم بين پرناز و شروين نشستم و عملا با باسنم  زدمش کنار .. کتيم با اون زبون چرب و نرمش حميرارو بلند کرد و خودش جاش نشست ..

همه دست ميزدن و يک صدا به شروين ميگفتن که آرزو کنه وشمع رو فوت کنه ...توي همين حين پرناز با زيرکي هرچه تمام تر از جاش بلند شد و رفت درست روبروي شروين نشست و پاهاش رو انداخت رو پاش و با يه لبخند مرموزي  من رو بعدم شروين رو نگاه کرد ... يه استرسي داشتم ميترسيدم شروين لحظه ي فوت کردن شمع ها نگاش به پرناز بيفته و .... افکار بد رو دور کردم و نا خودآگاه دستم رو دور بازوش حلقه کردم نميدونم  چه حسي کرد که برگشت سمتم و يه دونه ازون نگاهاي عاشقونش که دلم ضعف ميرفت بهم کرد و کيک رو از جاش بلند کرد و گرفت بينمون با خنده رو به جمع گفت :

-   من و کيانا آرزومون مشترک پس با هم فوت ميکنيم .. با اين حرفش نگاه پيروزمندانم رو انداختم به پرنازي که حالا با حرص داشت گوشه ي لبش رو ميجويد...

شروين نگاه عاشفونه اي بهم کرد و لبخند شيطوني زد و زير گوشم گفت :

-   فهميدي چيه آرزوم؟؟؟!!

سرمو تکون دادم و گفتم :

-   نه!! چيه ؟؟؟!!

آروم گونم رو بوسيد و گفت :

-   ديدن يه بچه که از بطن تو به وجود بياد و نيميش مال من باشه ...

نميدونم چرا توي اون لحظه گونه هام داغ شد و همه چي رو يادم رفت ... به شروين نگاه کردم که نور شمع ها افتاده بود تو صورتش و ميخنديد .. براي يه لحظه هردو چشمامون رو بستيم و شمع هارو فوت کرديم .... 

حس خيلي خوبي بود ... خيلي شيرين .. با بريدن کيک کتي و پگاه شروع به تقسيمش کردن و من و ماهرخم کادوهارو آورديم و گذاشتيم کنار .. تو چشماي شروين عين بچه ها ذوق بود به کادوها نگاه ميکرد دوباره با اقتدار رفتم کنارش نشستم براي کادو باز کردن ... توي اون فرصت نيم نگاهيم به پرناز انداختم که کيک رو با نگاه غضبناکي پس زد و به کتي گفت :

-   نميخورم ... رژيمم!!!

خندم رو خوردم و اولين کادو رو بالا گرفتم و گفتم اين مال کيه ؟؟!!

                ****

تقريبا همه ي کادو ها باز شده بود جز سه تا دونه که ميدونستم يکيش مال کتيه و يکيش مال من و سوميم با توجه به حاضرين مال پرناز ....

دست بردم تا مال پرناز رو بدم شروين باز کنه که با عشوه رو به شروين گفت :

-   چيز قابل داري نيست اگه ميشه باشه بعدا ...

شروين خيلي جدي گفت :

-   بعدا نداريم مجلس بي رياست !!!

پرناز که يکم عصبي شده بود گفت :

-   باشه عزيزم پس بذار آخر سر!!!

شروين با نارضايتي کادو رو گذاشت کنار و کادوي کتي که يه دونه ادکلن از همون مارکي که زده بودم شکسته بودمش بود رو باز کرد و با لبخند رو به کتي گفت :

-   به اين ميگن نون زير کباب .... بعدم کتي رو کشوند سمت خودش و سرش رو يه بوس پدرانه کرد که باعث شد کتي لپاش گل بيفته و لبخند بانمکي بزنه ....

بعد از کادوي کتي نوبت به کادوي من رسيد ... از اون دور بهزاد داد زد بازش نکن بذار حدس بزنيم ... خلاصه هرکي يه حدسي زد يکي ميگفت بمب دست ساز يکي ميگفت سر کاريه و... بعد از چند دقيقه نظر دادن شروين رو به جمع گفت :

-   ولش کن بابا ... بذار باز کنم دلم آب شد و مشغول شد ... با ديدن جعبه ي ايکس باکس پرناز زد زير خنده و رو به من گفت :

-   - عزيزم واسه ي بچتون کادو خريدي يا باباي بچه ...؟؟

 شروينم شوکه شده بود و داشت به من نگاه ميکرد و لبخند  بيجوني روي لبش بود ... براي يه لحظه همه سکوت کردن ... ضربان قلبم 50 برابر شده بود ....با صداي دست زدن رضا سکوت شکسته شد و همه رو کردن سمتش ... با قيافه ي خندوني گفت :

-   خدايي دمت گرم کيانا خانوووم ... عالي بود کادوت ... من هيچوقت فکر نميکردم يه زن اونقدر همسرش براش عزيز باشع  که به جاي عطر کراوات براي شوهرش يه کادويي بخره که فقط براي تفريحش باشه و وجودش حتي باعث بشه زنشم فراموش کنه  اين يعني اينکه شما خيلي شوهرت رو دوست داري و واست مهمه که صرفا بهت توجه نکنه و گاهيم تفريح کنه  ...

بهزاد و بهروزم تاييد کردن وبا صداي شوهر فاطمه که گفت يه کف مرتب همه دوباره شروع کردن به دست زدن ولي نميدونم چرا نگاه شروين گرفته بود و از کادوش ناراضي ...

 فقط  سرم رو بوسيد و ازم تشکر  بي جوني کرد و بلافاصله رفت سراغ کادوي پرناز ....

با باز شدن کادوي پرناز که يه ديوان مولانا با جلد زرين بود شروين چشماش برقي زد و ناخودآگاه گفت :

-   از کجا ميدونستي ؟؟؟!!

پرناز با عشوه خنديد و گفت :

-   يادم بود!!

با اين حرفش شروين سرفه اي کرد بعد دوباره رسمي تشکر کرد هم از پرناز و هم از بقيه.... و دوباره صداي اهنگ توي خونه پيچيد ...

فصل سي و هشتم :

به کابينت آشپزخونه تکيه داده بودم و به ظرفاي تلنبار شده  خيره شده بودم  و داشتم  به اتفاقات امشب و دو ساعت اخير فکر ميکردم ...به نگاه هاي گاه و بي گاه شروين به پرناز بعد از گرفتن کادو....به تو  فکر رفتناش ...به خيره شدناش ... خسته بودم ... از اين همه تنش بعد از ازدواج خسته بودم ... ناخودآگاه  صورت محمد ميومد جلوي چشمم ... نميدونم چرا ولي يه حسرتي تو وجودم بود ... حسرت از اينکه چرا بعد از محمد دنبال يکي مثل خودش نگشته بودم و اومده بودم درست با يکي نقطه ي مقابلش وصلت کرده بودم ....سرم به شدت درد ميکرد ...و تنم کوفته بود ...

 کتي اونقدر  رقصيده بود که با رفتن مهمونا اونم شب بخير گفت و رفت بالا شروينم که يه ربعي موقع رفتن پرناز به هواي بدرقشون دم در طولش داده بود .. آدم فضولي نبودم ذاتي ولي خيلي دلم ميخواست آيفون رو بر  ميداشتم و به حرفاشون گوش ميدادم ... ولي اينکار رو نکردم ..برام جالب بود شروين حتي نيومد توي آشپزخونه ازم تشکر کنه .... چه برسه  بعد از رفتن مهمونا بغلم کنه يا ببوسدم و عين مردهاي تو فيلم ها از اينکه غافلگيرش کردم با يه عشق بازي غافلگيرم کنه ...دلم گرفته بود ....  از اينکه پرناز آخر مهموني به شروين گفت که براش پيانو بزنه شروين کلافه به موهاش دستي کشيده بود و گفته بود باشه به وقتش ... يعني وقتش کي بود؟؟؟!!

هنوز نميدونستم پرناز کيه ... ماهرخ جوابم رو نداده بود ... شايد بهزاد ميداد.. اون آدم صادقي بود ... پسر خوبي بود ... با اين فکر بي خيال ظرف ها شدم و عين لشگر شکست خورده از  پله ها رفتم بالا ...  دوست نداشتم کنار شروين بخوابم .... ولي ... نميشد ميدون رو خالي کرد..

با باز کردن در چشماي شروين که باز بود و به سقف خيره سريع بسته شد شايدم من اينجور احساس کردم .. توي همون نور کم آباژور لباشم رو عوض کردم و لباس راحتي پوشيدم و بعد از شستن دست و صورتم و مسواک زدن خزيدم زير لحاف ... خوابم نميومد ... 

نا خوداگاه بلند گفتم :

- از کادوم خوشت نيومد؟؟!

بدون اينکه چشماش رو باز کنه يا به سمتم بياد جواب داد :

-   چرا .. ايده ي جالبي بود!!!

نفس عميقي کشيدم و آرومخزيدم طرفش و گونش رو بوسيدم 

روشو کرد سمتم با لحن خاصي گفت :

-   امشب نه !!!

-   چي نه؟؟؟!!

-   امشب نميتونم باشه بعد ...

چشمام گرد شده بود ... من مگه .. فکر کرده بود ازش ...پوزخندي زدم و خزيدم منتهي اليه تخت و سرم رو کردم زير لحاف ....

حتي چشمه ي اشکمم خشک شده بود ... فقط يه بغض بدي به گلوم چنگ انداخته بود  .... داشتم خفه ميشدم ... براي اينکه مجبور نباشم بيش از اين خورد شم از جام پاشدم و رفتم سمت در ...

-   کجا ميري؟؟!

با صداي گرفته اي که شنيدنش براي خودمم عجيب بود گفتم :

-   خوابم نميبره ميرم ظرفارو بشورم ...

-   باشه ... من خيلي خستم ميخوابم !!

-   باشه!!

از در اومدم بيرون رفتم سراغ ظرفا ساعت يه ربع به دو بود .. شروع کردم به شستنشون ... دق دليم رو با محکم اسکاچ کشيدن ظرفا خالي ميکردم ... يه نفس شستمشون تا اينکه بالاخره با  آب شيدن آخرين تيکه و بستن شير بغضم ترکيد .... سرم رو رو ميز گذاشتم و اونقدر گريه کردم که تمام صورتم و ميز خيس شد ....تقريبا نزديکاي 4.5 بود که با تن خسته و در هم شکسته رفتم سمت يکي از اتاق خوابا که مال مادر شروين بودو بعد از اينکه  يه کاغذ با اين مضمون " خيلي دير خوابيدم بيدارم نکنيد" چسبوندم روي درش  رفتم تو و در رو قفل کردم ....

اينبار ديگه اونقدر خسته بودم که سرم به بالشت نرسيده خوابيدم ...

نميدونم صبح ساعت چند از خواب پاشدم همه جا سکوت بود از آفتابي که توي اتاق بود ميشد فهميد که نزديکاي ظهره .. صورتم رو چرخوندم و با ديدن ساعت رو ميزي که 2:20 دقيقه رو نشون ميداد کش و قوسي به بدنم دادم و از جام پاشدم ...خسته بودم .... از اتاق اومدم بيرون کسي بالا نبود واسه ي همين رفتم سمت اتاق خوابم  با ديدن صورت پف کردم ... تازه ياد ديشب افتادم ... يه غم بزرگ توي دلم نشست ولي من بيدي نبودم که با اين بادا  بلرزم ... واسه ي همين بعد از يه دوش با حال بهتري يه لباس خيلي باز صورتي تنم کردم و موهامم ژل زدم و فر مانند  ريختم دورم يه آرايش مليح صورتيم کردم و از پله ها رفتم پايين از توي آشپزخونه صداي کتي و شروين ميومد معلوم بود دارن ناهار ميخورن ... لبخند زنون وارد شدم و بدون اينکه شروين رو نگاه کنم به هردو سلامي دادم و نشستم پشت ميز ....

کتي لبخندي زد و گفت :

-   از خواب پاشدم ديدم ظرفا شستس شوکه شدم .. ت چه جوني داري دختر ...

خنديدم و گفتم :

-   ديگه ما اينيم ديگه !!!!

بعدم  توي بشقابم از غذاي ديشب که کتي گرم کرده بود کشيدم و مشغول شدم ...

سنگينيه نگاه شروين رو حس ميکردم ولي به روم نياوردم ... 

همون موقع کتي رو کرد بهم و گفت :

-   راستي کيانا پگاه زنگ زد واسه ي شهر بازي .. قرار بذاره تو مياي؟؟؟!!

-   نه !!! کار دارم !!!

شروين گفت :

-   بيا  همه هستن!!!

-   کار دارم ... خستم !!! 

اونقدر قاطع گفتم که هردو ساکت شدن و تا آخر غذا حرفي نزدن....

بعد از ناهار ميز رو به کتي واگذار کردم و رفتم بالا و  در اتاق رو بستم و بلافاصله شماره ي بهزاد رو از گوشيه شروين پيدا کردم و با خط خودم بهش زنگ زدم ...

-   بله ؟؟؟!

-   سلام آقا بهزاد کيانام

-   سلام کيانا خانوم با زحمت هاي ما ميخواستم زنگ بزنم تشکر کنم که خودتون تماس گرفتين ...

-   خواهش ميکنم کاري نکردم ..

-   نفرماييد من آدم پر جنب و جوشي نيستم واسه ي همين خيلي به اطراف توجه ميکنم واقعا ديشب سنگ تموم گذاشتيد ...

پيش خودم گفتم بازم تو ... خوش به حال زنت ...بعدم ادامه دادم :

-   غرض از مزاحمت .. ميخواستم امروز که بچه ها  ميرن شهر بازي ببينمتون ...

-   مشکلي پيش اومده ؟؟!

-   نه !!! کارتون دارم !!! فقط نميخوام کسي مخصوصا شروين بفهمه ...

مکثي کرد .. فهميدم دو دله ... واسه ي همين گفتم:

-   من شمارو عين برادرم ميدونم آقا بهزاد مطمئن باشيد  خيلي مهمه که بهتون زنگ زدم ...

-   باشه کيانا خانوم فقط کجا ...

احساس کردم معذبه بياد خونمون واسه ي همين سريع گفتم :

-   پارک .... نزديکه همين جاست ...

-   باشه ... ساعتش ..

-   ساعت 7 چون قراره بچه ها 6 برن ...

-   باشه ..

-   پس ميبنمتون ...

-   حتما ... 

-   خداحافظ ...

گوشي رو گذاشتم ... قلبم تند تند ميزد .... اميدوار بودم نگراني صورتم لوم نده ... ولي خوب ...تقصير خودش بود ... نفس عميقي کشيدم و از پله ها سرازير شدم ...

ساعت راس شش بود که کتي و شروين حاضر شدن تا برن ... روي تخت نشسته بودم و به لباس پوشيدن شروين خيره شده بودم .... بلوزش رو تنش کرد و رو به من گفت :

-   مطمئني نمياي؟؟!

-   آره ... خيلي خستم ...

-   آخه ...

-   آخه بي آخه ... برو ..

-   دلم نمياد تنهات بذارم .... 

-   دلت بياد ...

-   چرا اينجوري اي ؟؟!!

سرد نگاش کردم ...

-   چجوري؟؟!!

اومد سمتم و پايين پام زانو زد و گفت :

-   بابت ديشب ناراحتي؟؟؟!!

-   کدوم قسمتش؟؟؟! چون ..

-   چون چي؟؟!!

-   هيچي؟؟!

-   کيانا نگام کن؟؟؟!!

بدون اينکه نگاش کنم از جام بلند شدم  رفتم سمت در اتاق ... يه لحظه  وايسادم و بعد رو کردم بهش و گفتم :

-   راستي ... اون ايکس باکسم  خواستي ببر به اون آدرسي که تو کارته توي جعبشه تا سه روز عوضش ميکنه ... 

بعدم پوزخندي زدم و از در رفتم بيرون ... دنبالم از پله ها اومد و دستم رو گرفت ... 

با گرفتن دستم اخمش به تعجب تبديل شد و نگاهي بهم کرد و گفت :

-   چرا اينقدر سردي؟؟؟!!

-   چيزيم نيست ...

انگار دوباره ياد حرفش افتاد اخمي کرد و گفت :

-   واقعا تو فکر کردي کادويي که تو برام خريدي رو پس ميدم؟؟؟!!

بازم پوزخند زدم .... 

چشماش و ريز کرد و گفت :

-   چته کيانا حرف بزن !!!

-   چيزيم نيست !!! 

همون موقع کتي با يه تيپ اسپرت از پله ها سرازير شد رو کرد به شروين :

-   آقا شروين من حاضرم بريم؟؟؟ کيانا نمياي؟؟!!

-   نه برين خوش بگذره ..

شروينم نگاهش رو از من گرفت و رو به کتي گفت :

-    تو برو تو پارکينگ من اومدم ..

کتيم که کلا آدم تيزي بود زود بي حرف خداحافظي کرد و رفت ...

با رفتن کتي دوباره شروين تکونم داد و گفت :

-   به من بگو چته ... حرف بزن ...

-   حرفي ندارم ... بعدم براي خاتمه دادن بحث گونش رو خيلي سريع بوسيدم و رومو کردم سمت ديگه و گفتم :

-   خوش بگذره ...

چند ثانيه وايساد کنارم و بعدش با گفتن لجباز زير لب از خونه رفت بيرون ....

خندم گرفته بود يه چيزيم طلبکار بود ... به ساعت نگاه کردم 6.5 بود واسه ي همين سريع يه جين پام کردم با يه مانتوي ساده و يه شالم انداختم رو ي سرم و از خونه زدم بيرون راس هفت رسيدم دم در پارک بهزاد منتظرم بود سريع رفتم سمتش و گفتم :

-   سلام ببخشيد خيلي وقته اينجاييد؟؟!

-   سلام .. نه منم تازه رسيدم ...

لبخندي زدم که گفت :

-   موافقين  بريم کافي شاپ پارک اينجوري من معذبم ..

حرفش رو تاييد کردم و راه افتاديم سمت کافي شاپ...

موقعي که نشستيم و سفارش داديم .. رو کرد سمتم  و گفت : 

-   خوب کيانا خانوم بفرماييد .. امرتون با من چي بود ...

بي مقدمه نگاهي بهش انداختم و گفت :

-   پرناز کيه؟؟؟!!

جا خورد!!! انگار انتظار هر سوالي رو داشت جز اين ... خيلي جدي رو کردم بهش و گفتم :

-   ديشب از ماهرخم پرسيدم جواب نداد ولي انتظار دارم شما  جواب بدين ...

نفسش رو داد بيرون و صاف روي صندلي نشست و گفت :

-   فکر نميکنيد بهتر باشه خود شروين بهتون بگه ؟؟!؟

عصبي نگاش کردم و گفتم :

-   اگه ميخواست بگه تا الان ميگفت نه ؟؟؟!1

-   زمان زيادي نگذشته  ا ...

-   من تحمل ندارم ... ميفهميد؟؟!!

لبخندي زد و دستاش رو برد بالا و  گفت :

-   تسليم ... 

بعدم به ليوان چاييش که توي همون مدت گارسون آورده بود روي ميزا آورده بود خيره شد وبعد از چند ثانيه که براي من قرن گذشت گفت :

-   پرناز زن صيغه اي شروين بود ....  خوب يادمه بعد از فوت پدرش يه جورايي داغون بود ... يه جورايي که نه خيلي ... تا اينکه حسام به حساب محبت برادرانه بهش پرناز رو پيشکش کرد .. اونموقع شش ماهي ميشد از شوهر اولش جدا شده بود .. توي يه مهموني خونه ي حسام اينا همديگر رو ديدن حسام به خيال خودش که مشکل شروين فقط فوت باباش نيست و نيازهاي ديگم هست که باعث شده اينجوري بشه .. اينکار رو کرد .. شروين بچه ي خوبي بود و هست و فقط به شرطي حاضر شد اين کار رو بکنه که پرناز زنش شه ... اوايل حرف از عقد ميزد که با برخورد شديد مادرش روبرو شد و بعدم يواشکي صيغش کرد .... کاري که کاش هيچوقت نميکرد .. پرناز زن جالبي نيست ... سابقه ي خوبيم نداره ... به شروين گفته بود شوهرش بهش خيانت کرده و هزار جور دروغ ديگه و شروين خرم باور کرده بود ...و خلاصه يه جورايي مسخش شده بود .. ما همه مرد بودديم و خارج گود .. ميديدم پرناز از شروين فقط سو استفاده ميکنه ولي خوب زيبايي و لونديش بد جور چشماش رو کور کرده بود .. رک ميگم کيانا خانوم تقريبا با همه ي ما از رضا گرفته تا من و حميد و سروش تيک ميزد و اين وسط فقط سروش پيشقدم شد تا به شروين حالي کنه پرناز دختر جالبي نيست ... اونم نه بخاطر شروين بخاطر ماهرخ که داشت رابطه ي دوستيش با رضا .. آخه اون موقع هنوز ازدواج نکرده بودن .. بهم ميخورد ...

بگذريم .. سروش به پرناز چراغ سبز نشون داد .....و  قرار شد يه روز که سروش پرنازم با هم ميرن کافي شاپ منم  شروين رو ببرم  تا با هم ببينتشون ... 

خلاصه نقشمون گرفت و ديدن همانا و با سروش دشمن خوني شدن شروين همانا و پرنازم که از زندگيش بيرون کرد ... صيغه رو فسخ کرد و ديگم طرفش نرفت .. البته خيلي ضربه خورد ولي پاي حرفش وايساد  بعدنا براي محکم کاري حتي چندتا عکس که پرناز داشت سروش رو ميبوسيد يا تو بغلش داشت ميخنديد رو هم بهش نشون داديم ... 

دستام ميلرزيد ... هميشه اولين تجربه موندگاره ....شايد اگه پرناز اولين تجربه ي شروين نبود .... اين حس کمتر بود ولي حالا ... ناخودآگاه با چشمايي که ميدونستم پر از استرسه به بهزاد نگاه کردم و گفتم :

-   شروين ... هنوزم ...

-   نه !! فکرشم نکنيد .. من با شناختي که از شروين دارم ....

-   ولي ديشب اين رو نشون نميداد..

-   اشتباه نکنيد کيانا خانوم !!! من اگه جاي شما بودم اين سوال هارو به جاي اينکه از من بپرسيد از خود شروين ميپرسيدم ... ما مردا علي الخصوص شروين که زيادي غيرتيه ... چجور بگم...

-   ميفهمم !!! 

يکم سکوت کرد و بعد يهو گفت :

-   بريم شهر بازي؟؟؟!!! آخه ... چجور بگم ...پرنازم هست !!!

با چشم هاي گرد شده نگاش کردم و گفتم :

-   نه!!! نميام!!!

-   بهتره بياين ... اينو برادرانه ميگم!!!

-   آخه به شروين چي بگيم ؟؟؟!

-   ميگم گوشيت در دسترس نبود زنگ زدم خونه کيانا خانوم گفت رفتي بعدم منم  تصميم گرفتم بيام و به ايشون اصرار کردم و قرار شد برم دنبالش و اين حرفا .. فقط زود بريم شک نکنن...

ذل تو ذلم نبود ... تمام طول راه سرم رو کيه داده بودم به پنجره و مرتب با فکرايي که ميکردم توي دلم خالي ميشد ... يه بغض بدي چنگ انداخته بود به گلو و نوک انگشتام يخ بسته بود .... موقعي که رسيديم بهزاد شماره ي بهروز رو گرفت و ازشون پرسيد که کجا هستن و ما هم بلافاصله بعد از پارک کردن ماشين به سمت همون محلي که بهروز گفته بود حرکت کرديم البته من بلد نبودم و پشت بهزاد ميرفتم .... از دور با ديدن بچه ها اول از همه دنبال شروين گشتم که ديدم نيست و بلافاصله دنبال پرناز ... اونم نبود ... ناخودآگاه قلبم ريخت و رنگم عين گچ سفيد شد ... قدمام رو تند تر کردم  که همزمان ماهرخ انگار متوجه حالم شد دوييد سمتم .. 

-   کيانا خوبي ؟؟!

-   آره عزيزم .. سلام!

-   سلام .. اخه رنگت .

-   مال کم خوابيه خوبم ...

بعدم رو به بقيه سلام دست جمعي کردم و توي يه فرصت مناسب کتي رو کشيدم کنار و گفتم :

-   شروين کو؟؟!!

-   رفته دستشويي !!

-   پرناز ؟؟!!

-   سوار يکي از بازي ها شديم کنار شروين نشست نميدونم اون بالا چي گفتن که تا پياده شد به حميرا گفت برن و رفتن ... البته بهترم شد ... زنيکه کم مونده واسه سوپورم عشوه خرکي بياد چه برسه شروين!!!!

خيالم راحت شده بود و احساس کردم گرميه خون توي رگ هام رو دوباره احساس ميکنم نفسم رو دادم بيرون و ناخودآگاه لبخندي رو لبم نشست ....

همون موقع شروينم از دور نمايان شد ... از همين فاصله ام ميشد تعجب رو توي چشماش ديد ... به محض اينکه رسيد با بهزاد دست داد واومد نزديک من و زير گوشم گفت :

-   تو چجوري اومدي؟؟؟!!

-   با بهزاد!

اخمي کرد و به بهزاد نگاه کرد .. بعدم رو کرد بهم و گفت :

-   خوب بقيش ؟؟؟!!

-   يعني چي بقيش ؟؟!!

-   تو زنگ زدي به بهزاد؟؟!

-   نه! گوشيت در دسترس نبود زنگ زد خونه و گفتم اينجايين گفت شما نرفتين ... خلاصه اصرار کرد منم غروب جمعه اي دلم گرفته بود اومدم!! ميخواي جزئياتشم کتبا بنويسم بدم خدمتتون!!!!!!!!

بدون اينکه اخمش باز شه سري تکون داد ....

لجم گرفته بود از اين همه .... رووووووووو!!!

موقع  برگشت سرم رو به شيشه چسبوندم.... شب خوبي بود بخصوص که هيجان بازي ها و جيغ هايي که کشيده بودم به نوعي باعث شده بود يکم تخليه ي روحي شم و يه آرامش خاصي تو وجودم جاري شه ... از خدا کلي بخاطر نبودن پرناز تشکر کردم .. هرچند ميدونستم اين  زن کنه تر از اين حرفاست و يه حس زنانه اي بهم ميگفت ... که ازدواج شروين  باعث شده بود فيلش ياد هندستون کنه  وتوي اين مدتم مطمئنا بهتر از شروين پيدا نکرده بود .  واسه ي همين با عزم راسخ ميخواست دوباره روابطشون رو حسنه کنه .....

با صداي شروين به خودم اومدم ..

-   نميخواي پياده شي؟؟!!

لبخندي زدم و از ماشين پريدم پايين ...

 داشتم لباسم رو عوض ميکردم که شروين اومد تو ... نيم نگاهي به بالا تنه ي لختم انداخت ويهو لبخند محوي زد و گفت :

-   يادم رفته بود رنگ پوست تنت اينقدر خوشرنگه ...

خجالت کشيدم و سريع بلوزم  رو تنم کرد م که اومد سمتم و گفت :

-   چي کار داري ميکني؟؟!! مگه من غريبم!!؟

دلم ميخواست ميرفتم توبغلش ... کشش بدي داشتم و با لبخند دومش وا دادم ... 

درد ما شروين بود درمان نيز هم!!!!!

خندم گرفته بود ... اين موجود واسه ي خودش ا عجوبه اي بود .. تازه داشتم طعم آغوش گرمش رو حس ميکردم که موبايلش زنگ خورد ... سرم رو بوسيد و با معذرت خواهي گوشيش رو جواب داد ...

-   ........

-   چي شده ؟؟؟!!

-   ........

-   حميرا برو من رو رنگ نکن !!!!

-   ........

-   ببين من نشناسمش بايد برم بميرم !!!!!

-   .........

-   لعنت بهش ... اومدم!!!

توي بهت و ناباوري شروين  سوئيچش رو برداشت و با يه نگاهي که معنيش رو نفهميدم  از اتاق رفت بيرون .... اونقدر حالم بد شد که ناخوداگاه  يکي از عطرامو محکم کوبوندم به شيشه ي ميز توالتم .... کتي بيچاره سراسيمه اومد و با  ديدن حال خرابم من رو بغل کرد ... اونقدر اعصابم خورد بود که تو بغل کتي اشکم عين سيل سرازير شد ....

تا صبح بيدار بوديم هم من هم کتي .. خيلي باهاش حرف زدم و تقريبا يکم آروم شده بودم .. بنده خدا ساعت 9 پروازش بود براي شيراز مدام ميگفت نرم .. بمونم پيشت ولي نميشد .. با وجود کتي نميتونستم خوب تصميم بگيرم براي همين ساعت 7 با زور من آژانس گرفت و رفت ... توان نداشتم دنبالش برم   به شروينم زنگ زده بودم که گوشيش خاموش بود .. اونم تماسي نگرفته بود .. با رفتن کتي همه ي غم هاي عالم ريخت تو دلم .. اونقدر حالم خراب بود که دوتا قرص خوردم و بلافاصله رفتم تو تخت .. به هيچي نميخواستم فکر کنم .. بخصوص به شروين که  ديشب کجا رفته و چرا يعني اونقدر از ديشب با کتي روش بحث کرده بوديم که ديگه فکري نمونده بود ....

با تکون هاي شديد از خواب پريدم و چشمام رو باز کردم .. شروين با قيافه ي پريشون روبروم بود ... 

-   چته؟؟؟!! جرا اينجوري بيدارم ميکني؟؟!!

-   نگران شدم يه ربع دارم صدات ميکنم!!!؟؟!

-   خوب بکني ديشب تا صبح بيدار بودم ....

بدون اينکه بپرسه چرا گفت :

-   کتي کجاست ؟؟!! 

-   تو لباساش برگشت شيراز ديگه 9 پرواز داشت ....

دستش رو زد به پيشونيش و گفت :

-   واي اصلا يادم نبود ... ديشبم شارژ گ.شيم تموم شد ..

نگاهي بهش کردم ... دلم نميخواست ازش بپرسم کدوم گوري بوده ... ميخواستم خودش بگه .....ولي اونم حرفي نزد ...

پتو رو زدم کنار و از جام پاشدم ...

اونم رفت سمت حموم ... نميدوم ولي تو اون لحظه هزار و يکي فکر منفي به ذهنم رسيد و بعضياش اونقدر  چندش آور بود که تنم مور مور شد...

نميدونم اين چه صبري بود که خدا بهم داده بود ... ولي سکوت کردم ... حتي بعد از اينکه شروين از حموم اومد سکوت کردم و حرفي نزدم ...البته اونم حرفي نزد حتي نپرسيد چرا آينه ي ميز شکسته ... منم  نبايد نسنجيده چيزي ميگفتم ... ناهار رو ساعت 2 در سکوت خورديم و بعدش شروين رفت شرکت و منم اونقدر له بودم که شرکت و کاراي خونرو بي خيال شدم و دوباره خوابيدم ....

هوا تاريک بود که از خواب پاشدم با صداي تلويزيون فهميدم شروين برگشته ...بعد از اينکه دست وروم رو شستم .. با همون لباس خواب رفتم پايين .. بعد از سلام  سرکي به اطراف کشيدم  ظرفاي ناهار شسته شده و خونه به طرز غيز فابل باوري تميز بود .... ولي ... احساس کردم تشکري لازم نيست ... پيش خودم گفتم مگه اونموقه که من برات تولد گرفتم  تو تشکر کردي ...

با اين فکر توي آشپزخونه مشغول گرم کردن شام شدم .. شکر خدا از پريشب اونقدر غذا مونده بود که تا فردا ناهارم جواب بده ... فکرايي زيادي داشتم ..   منتها بايد چند روزي صبر ميکردم .. شايد شروين خودش به حرف ميومد .. در غير اينصورت براي آخر هفته بايد برنامه ميريختم .. اولين جايي هم که براي رفتن به ذهنم ميرسيد مشهد بود بايد  ميرفتم اونجا و يکم باخودم خلوت ميکردم ...

اونقدر توي  برنامه ريزي و فکر و خيال بودم که متوجه اومدن شروين نشدم تا زماني که دستاش رو دور کمرم حلقه کرد و شروع کرد زير گلوم رو بوسيدن .... عصبي شدم  ولي نخواستم عکس العمل نشون بدم ... صدام و صاف کردم و گفتم :

-   شام ميخوري؟؟!!

-   آره خانوم  مگه ميشه دست پخت شمارو نخورد؟؟!!

-   زبون نريز کمک کن ميز و بچينم ...

-   نميخواد بيا توي يه بشقاب بخوريم ...

نميدونم چرا ولي کوتاه اومدم و سري تکون دادم ... بعد از ريختن غذا توي يه بشقاب هردو شوع کرديم خوردن .. شروين به اصرار قاشق قاشق غذا ميذاشت تو دهنم و بعدش آروم دست ميکشيد رو گونم منم که از ديشب تا حالا چيزي نخورده بودم   با ولع ميخوردم ... اونم هي قربون صدقم ميرفت ...

شب خوبي بود به شرطي که اتفاقاي اين دوروز رو از ياد ميبردم ... ولي مگه ميشد؟؟؟؟!!

با اين حال فيلم بازي کردم و منم خنديدم .. خنده هايي که شروينم احساس کرده بود از ته دل نيست ولي به روش نمياورد ...و از طرفيم حاضر نبود حرفي بزنه يا توضيحي بده ....

اونشب مثل يه زنه نمونه  در اختيار شوهرم بودم اونم فقط به يه اميد .... به اميد اينکه بتونم تصميمي بگيرم  که شروين  اين غرور لعنتيش رو کنار بذاره و بجاي اينکه منتظر باشه من ازش سوال کنم به حرف بياد ...

فصل سي و نهم :

تقريبا سه روزي از اون شب گذشت و توي اون سه روز اتفاق خاصي نيفتاده بود يه زندگيه معمولي با حرفاي معمولي تر !! انگار شروين قصد حرف زدن نداشت البته من نيز هم !!!

تنها کار مفيدم توي اون سه روز اين بود که با بيشتر از  چهل تا آژانس تماس بگيرم و دنبال بليط هواپيما بگردم که متاسفانه به خاطر اينکه اواسط تابستون بوديم وآخر هفتم مصادف با يکي از اعياد بود  دريغ از يه نصفه بليط ..براي همين  تصميم گرفتم قطار رو امتحان کنم ... اون روز  فاطمه مرخصي بود  و براي يکي ديگه از مهندسام کاري پيش اومده بود واسه ي همين از تنهايي توي اتاق استفاده کردم و با چند تا آژانس ديگه براي خريد بليط قطار و رزرو هتل تماس گرفتم خوشبختانه وضعيت قطار بهتر بود ولي خوب ساعتاش بد جور بود بخصوص اينکه اکثرا ي اون ها يا شب بود يا صبح خيلي زود ... بالاخره زدم به سيم آخر و يه دونه اش رو که  براي ساعت 8.5 صبح روز پنج شنبه بود رزرو کردم و براي اينکه مثل بليطاي شيراز دست شروين نيافته قرار شد ساعت 5 بعد از ظهر همون روز  برم از آژانس بليط رو بگيرم ... ساعت نزديکاي 4 بود براي اينکه شروين رو که اين چند روزي به طرز عجيبي به رفت و آمد من علاقه مند شده بود بپيچونم ..  از اونجايي که ميدونستم با سه تا از مهندسا جلسه داشت و  علي رغم اينکه بهم گفته بود وايسم باهم برگرديم زود تر از اون از در شرکت زدم بيرون ....اينجوري بعدا اگه غر ميزد ميتونستم بگم خسته بودم و نميدونستم جلست کي ميخواد تموم بشه ...با  اين فکر با بي خيالي تاکسي گرفتم و راس ساعت 5 جلوي آزانس بودم .. 

بعد از گرفتن بليط مثل يه محموله ي عظيم مواد مخدر  توي سوراخ هفتم کيفم قايم کردم و با در بست رفتم خونه ... از شانس بد من ترافيک وحشتناکي بود و خلاصه بالاخره نزديکاي 6.5 بود که رسيدم خونه ... با ديدن جاي خالي ماشين شروين نفس راحتي کشيدم و رفتم سمت پله ها که با صداي موتور ماشين که از پشت در ميومد و روشن شد چراغ ريموت پارکينگ ... ضربان قلبم ناخودآگاه  شدت گرفت و بلافاصله پله ها رو دوتا يکي بالا رفتم و سريع در رو باز کردم و رفتم سمت اتاق خواب ها ... اونقدر با سرعت مانتو و شلوارم رو درآوردم که يکي از دکمه هاي مانتوم کنده شد هم خندم گرفته بود و همم ناخودآگاه قلبم ميکوبيد با صداي در پايين سريع بدون اينکه شلوار توي خونم رو بپوشم با همون تاپ تنم خزيدم زير لحاف و خودم رو زدم به خواب ... 

چند دقيقه اي نگذشته بود که صداي پاي شروين اومد و فهميدم داره مياد سمت اتاق خواب ...نميدونم چم شده بود تنم يخ کرد و چشمام رو رو هم فشردم ... 

يکم بعد احساس کردم تخت تکون خورد و بعد نفس هاي داغ شروين  رو روي صورتم حس کردم و بعدم يه پاش رو دورم حلقه و از پشت بغلم کرد ....

اين چي ميگفت  اين وسط ...  منم که خودم زده بودم به خواب و نميتونستم عکس العمل نشون بدم ... ده دقيقه اي گذشت و نفس هاي منظم شروين نشونه ي اين بود که خوابيده و از اونجايي که  عين تار عنکبوت  دورم تنيده بود ... نميتونستم نفس بکشم ... 1 ساعتي به اين منوال گذشت  تا اينکه طاقتم تموم شد و به هر بد بختي بود خودم رو از توي بغلش آزاد کردم ... به محض اينکه اومدم از تخت بلند شم مچ دستم رو گرفت .. ناخودآگاه جيغ خفيفي کشيدم که خنديد و با صداي خواب آلود و نگاه شيطوني  گفت :

-   کجا کارت دارم ...

ساعت از دو شب گذشته بود ... شب خوبي رو گذرونده بودم دستم رو حائل سرم  کرده بودم و  با نگاه به شروين که غرق خواب بود داشتم رفتن يا نرفتنم رو سبک سنگين ميکردم ... نميدونم ولي دلم براش تنگ ميشد حتي اگه اين  دوري فقط يک يا دو هفته ميبود ... آروم دست دراز کردم و موهاش رو از روي صورتش کنار زدم ... دوستش داشتم ... ولي ... ميترسيدم ...  توي اين چند روز چند باري شده بود که موبايلش زنگ زده بود و  جوري که مثلا من نفهمم رفته بود يه گوشه و جواب داده بود .... نميدونم چرا ولي بعد از داستان پريناز ناخودآگاه ياد قبل از ازدواج و دخترايي که با هاش بودنم ميافتادم و هصبي ميشدم ... هر چند ميدونستم مال قبله ولي دست خودم نبود ... با اين افکار دستم رو کشيدم و پشت بهش لحاف رو کشيدم سرم و مطمئن از رفتن  کم کم پلکام رو هم افتاد...

بالاخره شبي که فرداش قرار بود برم رسيد يواشکي ساکم رو بسته  و توي کمد يکي از اتاق ها قايم کرده بودم .. از طرفيم تصميم داشتم  خاطره ي خوبي از خودم به جا بذارم .. حتي اگه قرار بود دوسه روزه برم ... واسه ي همين يکم به خودم رسيدم  و يه شام خوشمزه درست کردم ... بعد از خوردن شام و شستن رفتم توي هال  و از زير دست شروين که لم داده بود روي مبل  خزيدم تو بغلش ...

-   شروين ؟؟؟!!

-   جان؟

-   خوابت نمياد؟!!

براي يه لحظه چشماش گرد شد و بعد بلند خنديد و يه تاي ابروشو داد بالا و گفت :

-   از کدوم خوابا ؟؟؟!!

اخمي کردم و گفتم :

-   خواب خوابه ديگه ... وا ...

لبخند شيطوني زد و نگاش رفت سمت ساعت ....

منم ناخوداگاه نگاهي به ساعت انداختم هنوز نه نشده بود ....

توي فکر ساعت بودم که احساس کردم داره نگام ميکنه ... مخصوصا رومو کردم اونور که با دستش چونمو چرخوند سمت خودش و گفت :

-   ميدوني کيانا .. خيلي دوست دارم گاهي زن بياد و از مرد يه چيزايي بخواد ...

با دقت  داشتم به حرفش گوش ميدادم که ادامه داد :

-   ولي خوب امثال زنايي مثل تو ... ..... 

يهو خيره شد  بهم و گفت :

-   چه نقشه اي توي اون سر کوچيکته ؟؟؟!!

براي يه لحظه تعجب کردم ولي خيلي سريع اخم کردم و گفتم :

-   واقعا که ...اصلا نخواستيم ...

از جام پاشدم ... هنوز دو قدم نرفته بودم که از پشت  دستش رو دور کمرم حلقه کرد ....

با عصبانيت دستش رو سعي کردم و گفتم :

-   ولم کن شروين ... 

زير گوشم خنديد و گفت :

-   نه ديگه جوجو دست به مهره حرکته ....

دلم مي خواست کلشو بکنم ... ولي خوب خودمم دلم تنگ بود براش .... و ممکن بود براي چند وقتي که نميدونم چقدر بود طعم محبت مردونش رو نميچشيدم ... براي همين بعد از يکم تقلا که خودشم فهميد و زير گوشم گفت :

-   اين نازا و پس زدناي دخترونت جز اينکه دلتنگ ترم کنه هيچ اثر ديگه اي نداره پس دختر خوبي باش عروسک !!!... تسليمش شدم ....

صبح ساعت نزديکاي 7 بود که از خواب پاشدم اولين چيزي که يادم افتاد ديشب بود  و ناخودآگاه  به جاي شروين نگاه کردم .... که مرتب بود و يه جعبه ي قرمز روي بالشت و يه کاغذ زيرش ...

با هيجان  خودم رو کشيدم اونسمت و جعبرو برداشتم و بازش کردم ....

يه سينه ريز گل مانندطلا سفيد  با نگين هاي بنفش کمرنگ و زنجير طلا بود ... ذوق کرده بودم خواب آلو از جام پاشدم و اولين کاري که کردم امتحانش کردم ... خيلي قشنگ بودو توي گردن تلالوي خاصي داشت ... بعد از اينکه يکم توي آينه به خودم و کادوي شروين نگاه کردم ياد کاغذ زيرش افتادم ...سريع پريدم رو تخت و کاغذ رو باز کردم ....

                 "   قصه ي من قصه ي اون بوته  ي تشنه ي خشکه که بارون خنده هات سيرابش ميکنه   "                 

           "سيرابم کن .... شروين تو!"

نميدونستم چي کار کنم براي يه لحظه ياد بليط قطار افتادم . ناخود آگاه دستم به گردنبد رفت و چشمم دوباره افتاد رو کاغذ تو دستم ....

مونده بودم .... نفس عميقي کشيدم ساعت نزديک 7:15 بود ...  فرصت کمي داشتم براي اينکه رفتن يا موندن رو انتخاب کنم ....از جام بلند شدم و مثل مسخ شده  از جام بلند شدم .....

تقريا 5 دقيقه به رفتن قطار مونده بود که رسيدم .. بر عکس قبل که فکر ميکردم  رفتن ميتونه کمک کنه خيلي دو دل بودم ... با هر قدم سينه ريز توي گردنم رو جس ميکردم و نا خودآگاه نرفته دلتنگ بودم ... دلتنگ کسي که نميدونم چرا ولي هميشه توي غافلگير کرد استاد بود ... 

با بي انگيزگي توي قطار دنبال کوپم ميگشتم ... تا بالاخره پيداش کردم ... به محض ورود با ديدن مرد ي که روي سرش شمدي انداخته بود و معلوم بود خوابيده  تعجب کردم تا اونجايي که ميدونستم کوپه ي مشترک به مرد و زن تنها نميدادن ...با شک اينکه اشتباه اومدم دوباره شماره ي روي در رو ديدم ... 

نه درست بود!!!.... با احتمال اينکه مرد اشتباه سوار شده باشه   بليطش که کنار دستش بود رو  آروم  دولا شدم و بر داشتم ...

نه درست بود ... داشتم فکر ميکردم به مسئول قطار چي بگم .. يه خانوم و آقاي جوون ديگم وارد کوپه  شدن و با لبخند وسايلشون رو گذاشتن روي صندلي ها .. ناخودآگاه رو کردم وبا صداي آرومي گفتم :

-   توي کوپه ها مگه زن و مردمجردم ميتونن باشن ؟؟؟!!

زن لبخندي زد و گفت :

-   آره عزيزم ... قطارهايي که صبح حرکت ميکنن قانونشون متفاوته ...

سري تکون دادم و بعد از جا دادن ساکم نشستم روي صندلي کنار مرد غريبه .....

نزديک  سه ساعت از حرکت قطار گذشته بود که زن و شوهري که همسفرم بودن براي خورد ن ناهار  از کوپه بيرون رفتن ... مرد غريبه هم کماکان خواب بود انگار خر و پف هاي اين بشرم روي من اثر گذاشت خميازه اي کشيدم و سرم رو تکيه دادم به گوشه ي صندلي و با هزار تا فکر و خيال چشمام رو بستم ....

 تازه چشما گرم شده بود احساس کردم يه دست داره از يقم ميره تو ...  يه لحظه راه تنفسيم بسته شد و مغزم از ترس فرمان نميداد بالاخره به خودم اومدم  يه تکون به خودم داد که باعث شد همون دست محکم جلوي دهنم رو بگيره .. ناخودآگاه  تقلا  تا بتونم فرار کنم پيش خودم مدام ميگفتم کيانا تموم شد ... همين جنب و جوش ها باعث شد شالم سر بخوره روي صورتم و جلوي ديدم رو گرفت پيش خودم گفتم لااقل اين دم آخري قيافه ي قاتلمون رو ببينيم رفتيم اون دنيا بدونيم روحمونو بفرستيم سر وقت کي ... خلاصه ... شايد همه ي اين اتفاقا بيشتر از 20 ثانيه طول نکشيد که يه صدا ي آشنا پيچيد تو گوشم :

-   نترس بابا منم ...

خدايا صداي  کيه ؟؟؟!!!

دست از تقلا بر داشتم و با اين کارم دستي که دور دهنم بود بر داشته شد و شالم رو از جلوي چشمم زد کنار ...

فکر کنم يه ذره مونده بود  تخم چشمم بيفته کف دستم اونقدر که با تعجب داشتم به شروين که حالا خندون  با موهاي پريشون و چشماي خواب آلود روبروم بود ...

-   چيه ؟؟؟!!! شوکه شدي؟؟!!

زبونم بند اومده بود ... اين اجل معلق چي ميگفت ؟؟!!!

دستش رو چند بار تکون داد و گفت :

-   کيانا ؟؟؟!! خوبي ؟؟!!

-   تو و و و و اين .... جاااا ؟؟؟!!پس اوون بليط ...

تک خنده ي بلندي کرد و  کش و قوسي به بدنش داد و گفت :

-   اين بليط ... کف زمين افتاده بود ... نکته ي انحرافيه خوبيه .... بعدشم ... مردي که خبر نداشته باشه زنش چي کار ميکنه يا ميخواد بکنه مرد نيست ....

بعد صورتش و آورد جلو ي صورتم و با لحن خاصي  گفت :

-   شما که به مرد بودن من شک نداري؟؟؟!!!

بعدم چشمکي زد و خنديد ....

نميدونستم چه عکس العملي نشون بدم ... هم خندم گرفته بود هم عصباني بودم ... هم شوکه ... ولي آخر سر اخمي کردم  و رومو ازش گرفتم خيلي بي خيال از جاش پاشد و رو کرد بهم و گفت :

-   ميرم دستشويي در کوپرو قفل کن !

با  خشونت نگاش کردم و نفسم و با شدت دادم بيرون که خنده ي بلندي کرد و رفت ...

عجيب بود... من چطوري نفهميدم اين شروينه دوباره بليط کنارش رو برداشتم ... بليط بنام يه نفر ديگه و مال سه روز قبل بود...لعنتي ... شيطونم درس ميداد... 

يه حس مبهمي تو وجودم بود ... نميدونم چي ولي  ازين غافلگيري خيليم ناراحت نبودم ... يعني اگه يکم ميخواستم رو راست باشم ... خوشحالم بودم ... خنده اي کردم و در کوپرو بستم و قفل کردم .... تقريبا پنج دقيقه بعد تقه اي به در خورد پردورو زدم کنار و صورت سر حال شروين رو ديدم ... اخمي کردم و دوباره پردرو انداختم ... ميخواستم تلافي کنم واسه ي همين تصميم داشتم در رو باز نکنم تا زماني که اون خانوم و آقا بر گردن ... اونجوري ديگه نميتونست کار ديگه اي بکنه ...

اونم پي اش رو نگرفت و يه ربع ديگه دوباره تقه اي به در خورد و اين بار اون خانوم آقا بودن  با لبخند درو باز کردم و پشتشون شروين با حرص وارد شد و منم لبخند پيروز مندي زدم ... باقي سفر به سکوت گذشت ولي ازونجايي که کلا اين بشر آدم خوش شانسي بود دو تا ايستگاه بعد  يعني  طرفاي شاهرود و زن و شوهره از قطار پياده شدن ..موقعي که خانوم و آقا داشتن ساکاشون رو جمع ميکردن ... لبخند موذيه گوشه ي لبش از ديدم پنهن نبود ... با رفتن هم کوپه اي ها و تنها موندنمون از جاش پاشد و اومد سمتم و درست روبروم وايساد و گفت :

-   خوب حالا ميخواي چي کار کني ؟؟؟!!!

چپ چپي نگاش کردم و اومدم پاشم برم بيرون که مچه دستم رو گرفت و بازور نشوندتم و دولاشد و سرش رو آورد جلوي صورتم و گفت :

-   گفته بودم از اينکه يکي بپيچوندم بدم مياد ... ولي خوب دلم نيومد اين همه  فسفري که براي فرار از دست من سوزوندي  هدر بره ... گفتم بذار يکم دلت خوش باشه .... ديشبم ميدونستم اونکارت واسه  چي بود ولي خواستم خر شم .. خر توي خر!!!!! ميفهمي؟؟؟!!

-   بعدم محکم لبش رو گذاشت رو لبم و آروم از گوشه ي لبم يه گاز گرفت و بعدم بي خيال لم داد رو صندلي روبروم ... 

قلبم يه جور خاصي ميزد ... با عصبانيت نگاهي بهش کردم و گفتم :

- برام مهم نيست از کجا و چجوري فهميدي من اينجام يا ميخوام چي کار کنم ولي ...  اينو بدون دلم مبخواد اينجا باشي ... ميخوام تنها باشم ...

نگاه بي تفاوتي کرد و گفت :

-   ميتونستي همينارو به خودم بگي ... خيلي راحت ... ولي خوب چون نگفتي بايد ثانيه به ثانيه ي اين سفر من رو کنار خودت تحمل کني ...

-   مجبور نيستم!!!

-   چرا اتفاقا ... مجبوري ... چون رزروه هتلت رو  از طرف آژانس کنسل کردم و ازون جا که يه زن تنهايي همين جوريم  بهت اتاق نميدن ....

عصبي نگاش کردم که گفت :

-   ميدونستي عاشق اين نگاهاتم جوجو ؟؟؟!!!

دستم رو مشت کردم  و آروم کوبوندم رو رونم ... خنديد و مهربون خم شد سمت و  به سينش اشاره کرد و گفت :

-   ميتوني بکوبي اينجا !!! حيف رون هاي خوش ترکيبت نيست ؟؟!!

عصبي با صداي بلند گفتم :

-   تو چت شده ؟؟؟!!!!  اين حرکات چيه ؟؟؟!! اين حرفا ؟؟؟!!!انگار نه انگار که ما 4-5 ماهه ... 5-4 ماهه ....

چشماش رو ريز کرد و گفت :

-   آهان ... از اينکه تکراري نشدي ناراحتي ؟؟!!! از اينکه بعد از بقول تو اين 4-5 ماه هنوزم عين روز اولي برام و وقتي اين حرکاتت رو ميبينم دلم ميخواد با همه ي وجود بغلت کنم و ببوسمت ؟؟!!! از اين  داشتي در ميرفتي ؟؟!!! آره ؟؟؟!!

نميخواستم نرم شم ... اون حق نداشت خلوتم رو بهم بزنه ... ناخودآگاه ياد ديشب افتادم سعي کردم همه ي لذت هاي با شروين بودن رو از ذهنم پس بزنم و گفتم :

-   نياز دارم تنها باشم ...  من  تازه به خودم اومدم .. شک دارم از اول ميخواستم  با تو باشم يا نه ... تازه تازه داره يه چيزايي برام .. يه چيزايي ...

-   چه چيزاييي ؟؟؟!! اينکه شوهرت زن باره بوده .... کيانا بيش از اين من رو از خودت نا اميد ... نکن!!!!!!!! اگه اومدم مال اين بود شايد از ديدن شوکه شي و حرفايي رو بزني که دو هفتست رو دلت مونده و نميپرسي و بجاش اين عکس العمل بچه انرو از ودت نشون ميدي ....

سکوت کردم ... تيز بود ... ولي اونکه ميدونست چرا خودش چيزي نگفته بود ... نبايد ميپرسيدم ... نبايد غرورمو ميشکستم .. نبايد ضعف نشون ميدادم ....توي همي فکرا بودم که گوشيش زنگ خورد .. نگاهي به شماره کرد و با اخم تلفن رو نگاهي کرد و بعدم خاموشش کرد و دوباره گذاشت تو جيب کتش و.. پوزخندي زدم و رومو کردم سمت پنجره ... سنگينيه نگاهش رو حس ميکردم ....

ولي حرفي نزد و باقيه راه که تا زماني که احساس ضعف کردم و ساندويچي که واسه ي توراهم درست کرده بودم تا بخورم تو سکوت گذشت ...

-   چه بويي راه انداختي ؟؟!!

ساندوچ ميون هوا زمين معلق موند و نگام رفت سمتش ... داشت با شيطنت نگام ميکرد ... با حرص  دوباره نگام رو به ساندويچ دوختم و يه گاز محکم و گنده بهش زدم ...

-   خفه نشي حالا!!!

بي اهميت به حرش دوباره يه گاز ديگه زدم که بخاطر پر بودن دهنم .. پريد تو گلوم ... شروين در حالي که ميخنديد اومد سريع و کنارم نشست و آروم با دست زد به پشتم ...

-   گفتم يواش بخور .. بعدشم تا زماني که يه آدم گرسنه چشمش به اين ساندويچه ..

آروم سرش رو آورد جلو و يه گاز از ساندويچم زد ...

همين طور که داشت لقمرو ميجوييدلبخند پليدي زد و گفت :

-    ديدي با چه سياستي از ساندويچت لب گرفتم ؟؟

با لحن عصبي گفتم :

-   دقيقا با همون سياستي که ...

وسط حرفم پريد با خنده گفت :

-   که از تو لب گرفتم ؟؟؟!!!!!

-   نه !!!! من رو ... مثل خيلي از دختراي ديگه خر کردي...

نميدونم چرا ولي يهو خيره نگام کرد  .... و بعد با حرص گفت :

-   گاهي وقتا دوست دارم  جوري بزنمت که ... 

دستي لاي موهاش کرد و رفت از کوپه بيرون ....

نميدونم چرا ولي اشتهام کور شد ... ساندويچم رو دوباره گذاشتم توي کيسه و تکيه دادم ... يه لحظه با ديدن کتش که اونور افتاده بود وسوسه شدم تا ببينم توي گوشيش چه خبره ... کلا دختر فضولي نبودم ... توي اون مدتم خيلي به اين موضوع فکر نکرده بودم  که گوشيش رو چک کنم ....ولي خوب بعضي وقت ها ..  حس  قوي اي به اين کار ترغيبم ميکرد واسه ي همين بعد از اينکه در کوپه روقفل کردم و پردشو کيپ کتش رو برداشتم و گوشيش رو روشن کردم ...

تنم يخ کرده بود ميترسيدم چيزي باشه  که....

نفسم رو محکم دادم بيرون و با دستاي لرزون جعبه ي پيامش رو باز کردم .. چند تا جوک بد توش بود و چندتا تبليغ ...

نفسم رو آسوده دام بيرون که  با ديدن فولدر پيام هاي ذخيره شده دوباره تنم يخ کرد و بازش کردم .. چند تا پيام از يه شماره ي ناشناس بود :

اولين پيام رو باز کردم :

" يعني نميخواي جواب بدي ؟؟؟"

"  فکر نکن به خاطر خودمه ... خواهش ميکنم جواب بده !!!"

" شروين !!!!!!!!!!!!!به خاطره پسرت ...."

با ديدن پيام آخر .... گوشي از دستم افتاد ... شوکه بودم ... براي چند دقسقه مغزم قل کرد .... گوشي رو دوباره برداشتم و دوباره و سه باره  و چند باره خوندمش ....

واژه يپسرت مدام تو ذهنم ميچرخيد .... مطمئن بودن شماره مال پرنازه ...ولي با اين حال  موقعي که صداي ظريفش توي گوشي پيچيد تازه فهميدم ... براي اطمينان شمارش رو گرفتم  و با بغض تلفن رو قطع کردم ... اشک آروم آروم رو صورتم جاري شد .. با صداي زنگ تلفن سه متر ازجام پريدم و  با ديدن همون شماره گوشي رو خاموش کردم و گذاشتم سر جاش ... خدا جون ....  نفسم گرفته بود ... بغض بدي چنگ انداخته بود به گلوم که با يکي دو قره اشک از بين نميرفت ... اونقدر حالم بد بود که متجه صداي درنشدم و موقعي که صداي شروين از پشت در اومد که ميگفت :

-   باز کن کيانا دلواپس شدم به خودم اومدم و  قف در رو باز کردم ... توان روبرو شدن  باهاش رو نداشتم واسه ي همين چشمم رو دزديم رفتم دم پنجره نشستم و چشم دوختم به بيرون ....

-   کيانا ؟؟؟!! معلوم هست چته ؟؟؟! کم مونده  بود بازرسه قطار فکر کنه مزاحمت دارم ايجاد ميکنم...

-   کيانا ... با توام ...

-   کيانا ....

نميدونم چرا ولي  صداي شروين هر لحظه دور و دور تر ميشد  و کم کم قطع شد ... و همه جارو سکوت و تاريکي گرفت ....

فصل چهلم :

نميدونم چي باعث شد  که من بازم برگشتم به اين خونه ... نميدونم دليلش چي بود که حرفي به شروين نزدم ... نميدونم چي اين زندگي من رو فولاد آب ديده کرده .....

يه ساعتي ميشد که بر گشته بودم از مشهد ..  مشهدي که هنوز نيومده دلم هواي اون آرامش پر هياهوي حرمش رو کرده بود ....

يادمه توي اين سه روز تموم مدت از امام رضا يه چيز خواسته بودم ... اونم اينکه خودش يه جوري قفلي که به دهنامون زده شده رو باز کنه .... قفلي که دليلش رو نميدونستم ... مگه نه اين بود که زن و شوهر از همه ي دنيا بهم نزديک تر بودن ... ...دلم نميخواست زندگيم بهم بخوره ... با تمام اين کشمکشهايي که توي اين 5 ماه زندگي با شروين داشتم ولي هنوزم ... لعنت بهم ... چم شده بود ؟؟؟!!... به قديم که فکر ميکردم ... باورم نميشد.... چقدر عوض شده بودم .... شده بودم عين همه ي زن هاي ايراني که  هممون قبل از ازدوج مسخرشون ميکرديم ...مسخرشون ميکرديم و ميگفت بابا فلاني چرا حرف دلت رو به شوهرت نميگي ... يا فلاني برو رک بهش بگو اينه قضيه .... حالا ميفهميدم وقتي خودت وارد گود ميشي ....چققدر فرق داره تا زماني که از بيرون گود بگي لنگش کن !!!!

خندم ميگرفت ... شده بودم عين همونايي که با حرف نزدن با شوهرشون و انتطار درک شدن داشتن واسه ي خودشون يه قصر يخي از يه غرور پوشالي ساخته بودن ....حالا که بيشتر فکر ميکردم ميديدم ... غرور مرد کجا و غرور زن کجا ...خيلي وقت بود که بجز شروين کسي رو داشتم ...کسي که ذره ذره ي وجودم در تصاحبش بود ... پس چرا ازش دوري مي  کردم ؟؟؟!!

توي اين سه روز شروين ساکت و صامت همه جا دنبالم بود ... ترس رو توي چشماش ميديدم ترس اينکه من يه جايي دودرش کنم وبرم ...... شايد همين ترس باعث شد بمونم ... شايد همين ترس دلم رو به رحم آورد ... نميخواستم تو چشماش ترس باشه ... دلم شروين پارسال رو ميخواست ... همون شرويني که باهام از آينده ميگفت از اينکه يه روزي يه آرشيتکته بنام ميشم ... ولي چي شده بود بعد از ازدواج ... همش تنش ... همش ... يه جوري بودم .... اين زندگي بود که ما آرزوش رو داشتيم ..؟؟؟!! ميدونستم شروينم به اين چيزا فکر ميکنه توي اين مدت از نگاههاي خيرش به چشماي سرخم وقتي که از حرم ميومديم فهميده بودم ... اينکه اونم کلافست ....دلم ميخواست بر ميگشتم به همون موقعي که فقط يه همسايه بوديم ....من اونموقع رو با همه ي هيجاناتش بيشتر دوست داشتم ....اون شروين بهتر بود...اون کيانا .. لااقل اونقدر شجاعت داشت که رک حرف دلش رو بزنه ..... واي خدا !!!! داشتم خفه ميشدم ... دلم ميخواست باهاش درد و دل ميکردم ... از خودش به خودش شکايت ميکردم ... سرمو روي سينش ميذاشتم ... ... 

با صداي شروين که صدام کرد به خودم اومد .... خسته از روي تخت بلند شدم و رفتم پايين :

-   بله ؟؟!

-   کجايي يه ساعته دارم صدات ميکنم !!؟

-   تو فکر بودم ...

-   چه فکري ...

-   مهم نيست ...

نگاهي بهم کرد .... بغض داشتم ....

 سرش رو انداخت پايين و گفت :

-   برم شرکت ؟؟؟

معلوم بود منظورش چيه ... ميترسيد با رفتنش منم برم ....سکوت کردم ... بدون جرف نگاش رو ازم گرفت و با قدم هاي سنگين پشت کرد بهم تا بره ....

-   شروين ؟؟؟!!

مکثي کرد و بعد آروم بدون اينکه برگرده گفت :

-   جانم؟؟؟!

ميخواستم حرف بزنم ... ميخواستم ... بغض کردم ...  نا خودآگاه با بغض گفتم :

-   من ...

بر نگشت ....

-   تو چي کيانا ؟؟؟!!

سکوت کردم .... باز چم شده بود ....

اونم بر نميگشت ... منتظر من بود .... حرفي نزدم ... بعد از چند دقيقه  نفسش رو محکم بيرون داد و با  يه خداحافظي آروم از در رفت بيرون .....

پاهام توان نداشت با بسته شدن در منم روي مبل ولو شدم ومشت محکمي زدم رو رونم ... لعنت بهت ... باز لال موني گرفتي ؟؟!!!! 

يکم که گذشت و آروم شدم براي اينکه به کار احمقانه ي خودم بيش از اين فکر نکنم مشغول نظافت خونه شدم و  باز کردن ساک و تو ماشين ريختن لباسا .. اين وسطم يه زنگ به مامان  اينا زدم يه هفته اي ميشد باهاشون حرف نزده بودم و جالبيش اين بود که اونام سراغي از من نگرفته بودن ..با سومين بوق صداي مامان تو گوشم پيچيد ...

-   بله ؟؟؟!!

با صدايي  که سعي مي کردم شاد نشون بدم گفتم :

-   سلام مامان گلي يه وقت سراغي از ما نگيريا ...

-   سلام  مامان جان ... خوبي قربونت برم ... سفر خوش گذشت ... مامانم دعا کردي؟؟!!

يعني شروين امار لحظه به لحظه ميداد ... ولي واسه ي اطمينان پرسيدم ..

-   شما ازکجا ميدونستيد ؟؟؟؟!!

-   معلومه پسرم بهم گفت ... تو که دريغ از يه زنگ

حدسم درست بود  ...

خنده ي کردم و گفتم :

-   بخدا  مامان جون خيلي گرفتار بودم شرکت... خونه ... کاراي مسافرت ... 

-   ميدونم شروين ميگه خيلي زحمت ميکشي .... قربونش برم ... کيانا  نميدوني چقدر دوستش دارم ....

توي دلم گفتم شما اينجوري بگي پس ببين من چه حاليم ... دلم براش ضعف رفت يهو .. نميدونم اثر تعريف هاي مامان بود يا حسي از درون خودم  جوشيد ...

بگذريم بعد از تقريبا يه ربع صحبت با مامان و بابا و اخر سرم کتي تلفن رو قطع کردم و رفتم حموم ..

تمام مدتي که داشتم دوش ميگرفتم  به يه چيز فکر ميکردم اينکه من چشمم رو بسته بودم رو خيلي چيزا ... واقعا با چه ذهنيتي ميخواستم دور شم ؟؟ به اين فکر کرده بودم بدون شروين .... بغضم گرفت ... چقدر دوستش داشتم .... براي يه لحظه تمام نگاه هاي پر مهرش توي اين نزديک به يه سال توي خاطرم اومد ... من چي کار کرده بودم؟؟؟!!! حتي اگه  کارهاي بدشم ميذاستم توي کفه ي ديگه ي ترازو ... محبتاش اونقدر زياد بود که  کفه ي ديگه ي ترازو اصلا به چشم نميومد ... ولي خوب خيلي سوال توي ذهنم بود که بايد جواب ميداد... شايدم خيلي سوال توي ذهن اون بود و من بايد جواب ميدادم ... 

از حموم که اومدم بيرون احساس کردم از پايين صدا مياد ... براي يه لحظه ترسيدم  ولي حدس زدم که شروين باشه ... واسه ي همين از بالاي راه پله ها داد زدم  شروين تويي ...

بدون اينکه جوابي  دادشه صداي قدم هايي امد ... ترس برم دشت ولي به محض ديدن شروين توي پيچ راهرو نفس آرومي کشيدم و گفتم :

-   بابا يه جواب بده ... داشتم سکته مي کردم ...

سري تکون داد و آروم گفت 

-    ببخشيد !

بعدم يه نگاه بهم کرد و گفت 

-   نميخواي بري کنار؟؟!!

نميدونم زده بود به سرم .. با خنده گفتم :

-   نچ!!!!!

لبخند محوي زد و آروم  موهاي خيسم رو عين قديم  ها بهم ريخت و ريختشون تو صورتم بعدم سرمو کشيد سمت خودش و گونم رو بوسيد ...

وا رفتم ... چقدر دلتنگش بودم ... داشت ميرفت سمت اتاق کارش که دوييدم و از پشت بازوش رو گرفتم و گفتم :

-   شروين ... وقت داري يکم حرف بزنيم ؟؟؟!!

نگاش پر از غم بود .... اين چش شده بود ؟؟!

-   باشه براي بعد کيانا ... ذهنم بد جور درگيره ....

يه لحظه ترس برم داشت ... بازوش رو ول نکردم و گفتم :

-   خوب تو حرف بزن من گوش ميدم ...

نيم نگاهي بهم انداخت .. احسا س کردم سعي کرد پوزخند نزنه ... ولي نشد ... بدون اينکه جوابم رو بده رفت توي اتاق در رو بست ... 

 عين يه بادکنک که ميترکه  بادم خوابيد و با شونه هاي افتاده رفتم توي اتاق ....لباسام رو پوشيدم با همون موهاي خيس دراز کشيدم رو تخت ... توي افکار خودم بودم که احساس کردم يکي داره موهام  رو ناز ميکنه با اين حس برگشتم و صورت به صورت شروين شدم ....

در حاليکه چشمش به موهام بود گفت :

-   با موي خيس زير کولر؟؟؟!! نميگي سرما بخوري ... پاشو خشکشون کنم ..

-   نه نميخواد ... خوبه ...

-   بلند شو...

ياد قديم افتادم ... واسه ي همين با يه ذوقي از جام پاشدم و نشستم روي صندلي ... موهام رو که داشت خشک ميکرد گه گاهي از آينه نگاهي بهم مينداخت و يه لبخند محوي ميزد .... نميدونم چرا ولي با اين کارش يهو گفتم :

-   دلم براي دوران همسايگيمون تنگ شده ....

نگاه عميقي بهم کرد و نفسش رو داد بيرون ...و آروم گفت :

-   منم!!!

اون قدر توي نگاش حرف بود که ديگه حرفي نزدم ... اونم ...

بعد از خشک رکدن موهام يه کش از  توي سبد کش و گيره هام بر داشت و آروم موهام رو شروع به بافتن کرد و ب تهش رو بست ...و سرم رو بوسيد..

از توي آينه لبخندي زد و گفت :

-   چطوره ؟؟!

-   عاليه  عاليه.. بعدم برگشتم و يه بوس محکم از گونش کردم و گفتم :

-   - مرسي عشقم ...

چشماش يه برقي زد خودمم فهميدم .. تاحالا اينجوري  باهاش حرف نزده بودم ...

آروم کشيدتم تو بغلش و زير گوشم گفت :

-   شيطون !!! 

خنديدم و اومدم از تو بغلش بيام بيرون که محکم تر گرفتتم و گفت :

-   يه هفته اي از تولدم گذشته نميخواي کادوت رو راه اندازي کني؟؟!!

نميدونم چرا ولي يهو دلم گرفت و ياد اونشب افتادم .... واسه ي همين با لحن تلخي گفتم :

-   تو که کادوي مارو خوشت نيومد .... نميدونستم شما به ديوان اشعار بيشتر علاقه داري....

چشماش رو ريز کرد و بعد بلند خنديد و گفت :

-   واي خدا !!!

-   چيه چته ؟؟؟!! خنده داره ؟؟!!

-   آره !!!! نميدوني چقدر وقت هايي که حسودي ميکني با نمک ميشي...

ديوونه !!! بد بخت قاطي داشت !!!

-   بله ...

محکم گونم رو بوسيد و گفت :

-   خوب من رئيس يه سري ازون جماعت حاضر در مهموني بودم ... نميتونستم که پاشم عين بچه ها بپر بپر کنم واسه ي ايکس باکس ... اينکه خوشحال شدم بماند ... ولي خوب نميخواستم يه همچين کادويي رو جلو اونا بهم بدي ... حتي حسام!!!!

-   ا؟؟!! بعد ديوان رو چرا به به و چه چه کردين اون موقع ديگه ... رئييييييس نيستين ؟؟؟!!

يهو اخمي کرد و گفت :

-   واقعا نديدي انداختمش تو سطل ؟؟؟

تعجب کردم ... نديده بودم ... يعني داشت راست ميگفت ؟؟؟!!

انگار از نگاهم خوند ...

-    من کلا مولانا دوست دارم .. ولي بيشتر از اون برام مهم چه چيزي رو از دست کي بگيرم ... عکس العمل اونشبم تو لحظه ي باز کردن کادو غير ارادي بود ... ولي بعدش ... 10 دقيقه نشد کادورو جلو چشم کادو دهنده انداختم تو سطل ....

بايد باور ميکردم ؟؟؟! به چشماش خيره بودم خيلي خونسرد بود ...توي اين مدت شناخته بودش دروغ نميگفت ... الانم چشماش خيلي رک بود و بدور از تزوير ... بي حرف سرم رو برگردوندم  که چونم رو گرفت و دوباره مقابل صورتش قرار داد  و گفت :

-   سوال ديگه ي نداري؟؟؟!! از همونا که از بهزاد پرسيدي ؟؟!!

چشمام چهار تا شد ..اين از کجا فهميده بود ...

خيلي جدي گفت :

-   ميدوني يه مرد متنفره ازينکه زنش  بره سوالهايي که  فقط و فقط بايد از مردش بپرسه  رو از يه غريبه بپرسه ....

انکار فايده نداشت واسه ي همين گفتم:

-   بهزاد که غريبه نيست ....

چشماش رو ريز کرد و  از جاش پاشد و با عصبانيت گفت :

-   براي  تو هر کسي جز من و تا حدودي  پدرت غريبست .. اينو بفهم!!!! 

سر در نمياوردم ... عصبي گفتم :

-   براي توام همينجور ولي تو ....

-   من چي؟؟

از جام پاشدم که برم ... با عصبيانيت  دست گذاشت رو شونم و با لحن آمرانه اي گفت :

-   بشين و جواب بده !!!!!

دوباره سرتق شده بودم .... د ستش رو پس زدم و گفتم :

-   خودت ميدوني ... دليل نميبينم حرفي بزنم!!! و دوباره از جام پاشدم تا برم که اينبار توي يه حرکت محکم چسبوندتم به ديوار با چشماي  قرمز از عصبانيت گفت :

-   - وقتي بهت يه حرف رو ميزنم گوش بده ... تا الان خيلي باهات مدارا کردم ....تا الان خيلي سعي کردم بهت بفهمونه اين تويي  که با روراستيت  به من اين فرصتي ميدي که سفره ي دلم رو پيشت باز کنم اين تويي که به عنوان يه زن  زمينه رو براي باز کردن قفل دهن شوهرت بايد  آماده کني .. نه من ..

فقط نگاش کردم که همين باعث شد عصبي تر بشه و بگه :

-   کيانا ميدوني زندگي مشترک چيه ؟؟!! ميدوني من کيم؟؟؟!!

-   آره !!!ميدونم!!!

-   نه نميدوني .. اگه ميدونستي اينقدر بي فکر جواب نميدادي .. تا تقي به توقي ميخورد رختخوابت رو سوا نميکرده  زورت نميومدبجاي خودخوري و خيال پردازي از شوهرت راجع به بعضي از رفتاراش که باعث آزارت شده دليل بخواي ....زود ميدون رو واسه ي کسي که شايد بخواد زندگيت رو از هم بپاشه خالي نميکردي  و پا نمشدي بار و بنديلت رو ببندي و بري مشهد ... خسته شدم از بس عين جاسوس ها زير نظرت داشتم که اشتباه نکني ... ميدوني اگه نميفهميدم و ميرفتي تا ابد اسمت رو هم نمياوردم ...  دلم براي اون کيانا که همسايم بود  تنگ شده .. ولي الان چي؟؟! فقط سايه به سايه دارم دنبالت ميام .. خستم .. ميفهمي ... نميخوام آقا بالاسرت باشم ...ولي مجبورم ميکني ....مجبورم ميکني با تحکم باهات رفتار کنم .. کم کم دارم پشيمون ميشم چرا يه دختر 8 سال از خودم کوچيکتر رو انتخاب کردم .. البته هشت سال اسمي تو عقلا هنوز 18 سالتم نشده ....

دلم گرفت از حرفاش ولي خيليم بي ربط نميگفت ... اگه ميخواستم عادلانه قضاوت کنم  70 درصد حرفاش رو قبول داشتم .. نميدونم توي نگام چي ديد که يهو کشيدتم توي بغلش و سرم رو گرفت به سينش ..و زير گوشم گفت :

-   من عاشقتم کيانا ... عاشق اين نگاههاي معصومت  که آدم رو ياد دختر بچه هاي 6-7 ساله ميندازه ... ولي خانوم ... بايد آماده شي ... تو پس فردا مادر بچه هامون ميشي .. بايد  بزرگتر فکر کني ... مي فهمي منظورمو؟؟؟!! بايد اين معصوميت نگاهت بمونه واسه موقعي که در اين اتاق بسته ميشه و من وتو ميمونيم .... اونوقت  تا ته دنيا ناز اين نگاتو ميخرم .. ولي بيرون اين در بايد بشي مهندس مشفق ...... يه زن به تمام معنا ... زني که شروين هرچي داره ازونه...

حرف هاي شروين آرامش بخش بود شايد توي شرايط ديگه اگه شوهري اين حرفارو به زنش ميزد زن  دچار تحول بزرگي ميشد ... ولي ذهن من اونقدر درگير سوال هاي متعدد بود که  مجالي براي فکر کردن عميق روي اين حرفا نداشت ... براي همين بلافاصله که حرفاش تموم شد ... سرم رو از روي سينش برداشتم و براي چند لحظه خيره شدم بهش ...

لبخندي زد و گفت :

-   چيه ؟؟!؟! بگو ...

ناخودآگاه يه قدم ازش فاصله گرفتم و گفتم :

-    پرناز ...

يه قدم بهم نزديک شد ..

-   پرناز چي ؟؟!!

دوباره يه قدم عقب رفتم 

-   هر چي که اين اسم تورو يادش ميندازه ...

دستاش رو تو جيبش کرد ...

سرشو انداخت پايين  چند لحظه بعد که بالا کرد نگاش عصبي بود ... خيلي عصبي .. خيره بهم نگاه کرد و گفت :

-   اين اسم برام مساويه با  يه سري احساسات ضد و نقيض .... جنبشو داري؟؟؟!!

ابرو دادم بالا و سرمو تکون دادم ...

رفت سمت تخت و نشست ... يکم سرش رو بين دوتا دستاش گرفت و بعد از اينکه سينش رو صاف کرد رو کرد بهم و گفت :

-   بهت کليت داستان رو گفتم ... ولي جزئياتش .. بايد به وقتش ميگفتم ... وقتي که تو بپرسي ... چون اگه خودم ميمدم و همون شب ميگفتم پيش خودت 80 درصد فکر ميکردي ميخوام خودمو تبرئه کنم .... بگذريم ....10سال پيش درست شب تولدم بود ... حسام مرام گذاشته بود و ميخواست من رو از حال و هوايي که توش بودم در بياره ...  براي همين با کمک  ساير بچه ها يه تولد پر و پيمون برام گرفتن ... همون شب بود پرناز رو ديدم گويا 6 ماهي بود که از شوهرش جدا شده بود .. دختر خوشگلي بود ... هيچ پسري تو نگاه اول نميتونست چشم ازش برداره حتي مني که اصلا توي اين خطا نبودم ....

نميدونم چراولي احساس کردم معذبه واسه ي همين رفتم کنارش رو تخت نشستم و با خنده گفتم :

-   پس تو اصلا اهل اين حرفا نبودي و ... 

نگاه شيطوني بهم کرد  و يه لحظه از گذشته اومد بيرون و آروم بغلم کرد و لپم رو گاز گرفت و خنديد و بعد دوباره نگاش جدي شد و ادامه داد  :

خلاصه اونشب يه حس جديدي  رو تجربه کردم ... يه حسي که کلافم ميکرد يه حسي که باعث ميشد مدام به پرناز نگاه کنم و ناخودآگاه چشمم همه جاي مهموني دنبالش باشه ... از يه طرفم دلم براش ميسوخت از تصور اينکه يه دختر توي اين سن مهر طلاق توي شناسنامش باشه ... همون شب حسام که از نگاهام فهميده بود که نسبت به پرناز بي تفاوت نيستم بهم پيشنهاد داد يه مدتي باهاش معاشرت کنم ... حسام پسر راحتي بود مثل باقي دوستام پسراي بدي نبودن ... ولي خوب مرد بودن و براي رفع نياز ... بگذريم .. نميخوام ذهنيتت رو نسبت بهشون تغيير بدم ولي خوب توشون فقط من بودم که تا اون سن محل هيچ دختري نداده بودم ... شايد تربيت مامان بود و شايدم اينکه تا اون لحظه هيچ حس نيازي رو تو وجودم نميديدم ... بگذريم ... حسام يه ماهي رو مخم اسکي رفت تا بالاخره به پرناز زنگ زدم .. خيلي راحت پيشنهادم رو قبول کرد و با هم رفتيم بيرون ...  بلد بود!! خيلي بيشتر از من ... خوب تونست با رفتارش من رو اسير کنه ..اول ميخواستم عقدش کنم که با مخالفت مامان روبرو شد اون موقع دليل رو نگفت و فقط گفت زوده دهنت بو شير ميده ....ولي خوب من خودسر وبدم  واسه ي همين يه ماه بعد صيغش کردم ..  نميتونستم  قبول کنم همينجوري با يه زن باشم ... شايد ناراحت شي از حرفام ... ولي ميدونم کيانا تا اينارو تمام و کمال بهت نگم ... آروم نميشي پس .. خواهش ميکنم هيچ وقت اين حرفارو بر عليه خودم استفاده نکن ... 

دلشوره داشتم .. ميدونستم چي  قراره بشنوم ... ديگم شروين همسايم نبود که بي خيال ازش بگذرم ... دلم يه حالي بود ... ولي خوب ..مرگ يه بار شيونم يه بار ...

-   بعد از اولين رابطمون شب و روزم شده بود پرناز ...  عطش اين بيست و دوسالم بهش اضافه کني... ديگه هيچي ... تمام مدت همرو ميپيچوندم و با پرناز ... ميدوني يه جوون اون سني تو اوج نيازه و  پرناز با اون زيبايي يه وسيله بود .... الان که دارم فکر ميکنم ميبينم من بيش از اينکه پرناز  رو دوست داشته باشم خودم رو دوست داشتم .. اونم مثل يه آب شور بود که هر چي بيشتر ميخوردم تشنه تر ميشدم .. اون موقع چشمم رو روي همه چي بسته بودم ... اونقدر به فکر خودم بودم که حتي نميدونستم با کي دم خورم ... پرنازم دختري بود که دست رد به سينم نميزد.. هر چند که هر کدوم از بايي که کنارم بود واسه فردا قول يه چيز جديد رو ميگرفت  از لباس کفش و کيف و .... کم کم اين خواسته ها بزرگ و بزرگ تر شد تا رسيد به ازدواج موقعي که دوباره  با مامان مطرح کردم  قيامتي شد ... ازونجايي که آدم تيزي بود زود فهميده بود من توي اين مدتم از صرافتش نيوفتادم و زودتر از من راجع به پرناز تحقيق کرده بود .. جالبيش اين بود که نه با يک سال بزرگتر بودنش مشکل داشت نه با طلاقش ... آدم روشني بود ... مشکلش با خود پرناز بود ... ميگفت آدم درستي نيست .. ولي خوب من اونموقع گوشي براي شنيدن اين حرفا نداشتم .. ميخواستم عقدش کنم تمام کارا انجام شده بود و درست يه روز قبل از اينکه بريم آزمايشگاه واسه ي مقدماتش توي يه کافي شاپ با سروش ديدمش ... حال بدي داشتم ... رو دست خورده بودم ... بدجوور ..فرداش به جاي اينکه بريم آزمايش واسه ي مقدمات عقد ... صيغه رو فسخ کردم ...  اوايل فکر ميکردم همه ي اين ناراحتيا مال اينه که پرناز نيست ... تمام اين کلافگيا .....خوب اولين رابطم با اون بود ... چيزي که  هميشه تو ذهن چه مرد و چه زن ميمونه .......ولي وقتي  بعد از سه ماه و برخوردم با  يه دختر ديگه که به زيبايي پرناز بود  ... تازه فهميدم نه  مشکلم  خيليم ربطي به پرناز نداره .... مشکل من ...  تازه  چشمام باز شد و و اقعيته پرناز رو ديدم ... ديگه ازون بتي که واسه ي خودم ساخته بودم خبري نبود و جاي اون زيبايي صورت زشتي درونش برام آشکار شده بود ....  واسه ي همين هر چيزي که يادي از اون رو تو وجودم زنده ميکرد گذاشتم کنار ..  از کادوهاش لباسايي که باهم خريده بوديم و خلاصه هرچي به ذهنم ميرسيد ... يکيشم اون پيانويي بود که توي سالن ديدي درست از همن موقع ديگه بهش دست نزدم و با خودم يه قراري گذاشتم ... تا به وقتش ...اونشبم که بعد از اين مدت ديدم ... يه لحظه محوش شدم .. ناخودآگاه خيلي چيزا برام يادآوري شد .. نميخوام ناراحتت کنم ولي من مردم ... دليل اينکه اونشب پست زدمم همين بود .. نميخواستم موقعي که با يه موجود عزيز تر از جونم دارم عشق بازي ميکنم حتي يه لحطه ياد يه زن ديگه تو فکرم بياد حتي براي يه ثانيه ...

نفسم در نميومد ... يه حس بد و خوبي داشتم .. حس خوب واسه ي اينکه شوهرم دوستم داره و حس بد ... نفس عميقي کشيدم که باعث شد شروين با لبخند  نگام کنه و زير گوشم بگه :

-   به کسي حسادت کن که لياقت داشته باشه ...

نگاش کردم و  از تو بغلش اومدم بيرون و گفتم :

-   بچه چي؟؟!!

بلند زد زير خنده و گفت :

-   بچه  چيه ؟؟!!

-   همون پسره که توي گوشيت بود ...

بلند تر خنديد و گفت :

-   نه مثل اينکه تازه تازه دارم برات مهم ميشم ... اونقدر که گوشيمو چک کني ... حالا کي اينکارو کردي؟؟!!

-   تو قطار ...

نگاه شماتت باري بهم کرد و گفت :

-   اونوقت الان ميپرسي...؟؟؟!!!

-   تازه عين تو که موضوعه ...

سکوت کردم .. نميدونستم  پيش کشيدن موضوع نامزدي کار درستيه يا نه ...

خنديد ... و نگاهشو دوخت بهم ... انگار داشت تا عمق مغزم پيش ميرفت که  نگام رو ازش گرفتمو گفتم :

-   چرا اينجوري آدم رو نگاه ميکني؟؟؟!!!

-   من ميدونستم !!! 

-   چي رو؟؟؟!!

-   هموني که تو  ذهنته !!

-   چي تو ذهنمه ؟؟؟!!

لبخندي زد و دست کشيد به موهام ...

-   از همون اول ميدونستم!!!! ولي خوب دوست داشتم از زبون خودت بشنوم !!!! يه سري چيزا رو حتي اگه بدوني ... شنيدن از زبون ديگران خوردت ميکنه .... 

شوکه نگاش کردم و توي چند ثانيه با عصبانيت از جام پاشدم و گفتم :

-   ميدونستي و اونقدر آزارم دادي؟؟؟؟!!! آآآآرررره؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

-   

شروين  در حاليکه بي خيال با يه لبخند کمرنگي نگام ميکرد ... از جاش پاسد .. هجوم بردم سمتش و با مشتاي گره کرد زدم تو سينش با هر ضربه ياد تک تک اون لحظه هايي که با استرس اشک ريختم ميفتادم ياد تک تک کاراش ... اونم هيچي نميگفت حتي سعي نميکرد جلوم رو بگيره اونقدر زدم که پيشونيم   عرق کرد و به نفس  نفس  افتادم .. صورتم از اشک خيس خيس بود ... توي يه چشم بهم زدن شروين بغلم کرد و ناي تقلا نداشتم آروم گذاشتتم رو تخت و کنارم دراز کشيد و در حاليکه اشکم رو پاک  ميکرد ..  با لحن آرومي گفت :

-   ميدونم اذيت شدي ...ميدونم ... همرو ميدونم ... چه شبايي توي اون مدت که تا صبح بالا سرت نشستم و نگات نکردم ... من خيلي وقت بود ميدونستم ... از همون دفعه اي که رفتي شيراز عروسي ....تعطيلي بود و منم .. دلتنگ بعضيا .. ..

مهربون گونم رو ناز کرد ...و  نفس عميقي کششد و ادامه داد :

-   ولي خوب ... وقتي بهم نگفتي يه گوشه ي دلم چرکين شد ... اونقدر صبر کردم و گوش به زنگ يه اشارت شدم تا از زبون خالت شنيدم و بعدشو ميدوني اونموقع بود که طاقتم تموم شد و دمل چرکي سر باز کرد ... بازم منتظر شدم ولي حرفي نزدي .. عجيب بود برام ... ميدوني اين فکرکه با من راحت نباشي يا واسه ي فرار از اينکه نامزديت بهم خورده و من اولين مردي بودم که بعد از اون ازت خواستگاري کردم زنم شده باشي خيلي آزارم ميداد ......ميدونم توهين بهت کردم .. با حرفام چزوندمن ولي خوب ....خنده ي تلخي کرد و گفت :

-  همش به خاطر همون افکار ماليخولياييم بود ... دست  خودم نبود ... درست مثل تو که با حرف نزدن من .. يه عالمه افکار ماليخوليايي به سرت زد ... ولي دليل ديگه ي اينکه من حرف نزدم اين بود که اگه زود واست توضيح ميدادم ازونجايي که تو يه خانوم هستي .. باور نميکردي و فکر ميکردم دارم خودم رو تبرئه ميکنم!!! بگذريم ...

حالا ميبخشيم؟؟؟!!  منم اشتباه کردم ...  

نگامو ازش گرفتم ... بايد با خودم کنار ميومدم ... تو فکر بودم که آروم لحاف رو کشيد رومو من رو گرفت تو بغلش و فشارم داد ... نا خودآگاه منم سرم رو فرو کردم تو سينش  و تنش رو بو کردم ...

زير گوشم گفت :

-   بيا همين امشب گذشترو بريزيم دور ...

بي اختيار لبخندي رو لبم نشست ...  سرم رو بلند کردم و آروم لباش رو بوسيدم ....

خيلي وقت بود که بخشيده بودمش .. قبل از اينکه خودش بفهمه ...

پايان ..

توي اتاقم تو شرکت وايسادم رو به پنجره و دارم به رفت و آمد هاي ماشين ها نگاه ميکنم 30 ام شهريور و  روزهاي پرترافيکيه ... 

ذهنم مدام  حول اين يک ماه اخير ميگرده .. يک ماهي که کم کم تمام نقاط تاريک ذهنم نسبت  شوهرم از بين رفته .. حالا ديگه من از جزئي ترين علائق شروين با خبرم و رازي توي زندگي جفتمون وجود نداره ... پرنازي هم که با هزار و يک ترفند خودکشي و بچه و اين خزعبلات سعي کرده بود شروين رو  مجدد به سمت خودش بکشونه از ميدون به در شده و  همه ي اين ها زندگي آرومي رو برامون رقم زده ...

نفس عميقي ميکشم .. ليوان چايي رو که دستمه و ميدونم ديگه سرد شده رو ميذارم روي ميز و بعد از برداشتن کيفم ميرم سمت در ... ميدونم امروز شروين نمياد دنبالم  و براي بستن قرار داد رفته شرکتي که قراره پروژه ي بزرگ بعدي رو بهمون محول کنه ... خوشحال از پله ها ميام پايين و با ورودم به خيابون نسيم خنک پاييزي ميخوره به صورتم ... لبخندي ميزنم و براي اولين تاکسي دست تکون ميدم و سوار ميشم ..

روز ها رفته رفته کوتاه ميشن ... تقريبا هوا تاريک شده که ميرسم خونه ... به محض ورود با ديدن ماشين شروين و يه ماشين ديگه درست از همون مدل با رنگ سفيد   ضربان قلبم بالا ميره .. نميدونم چرا ولي ...دست خودم نيست ...

پله ها رو با طمانينه ميرم بالا  هزار و يک جور فکر  مياد تو ذهنم  تا ميرسم پشت در آپارتمان .. در نيمه بازه ...  آروم هولش ميدم   .. با صداي قيژي باز ميشه به محض ورود صداي پيانو ميپيچه تو گوشم .... و بعد از چند لحظه صدايي که باورم نميشه صداي شروين باشه  ....

کشف تو سخته خوشگلم 

آره اين اعترافه 

فهميدن نگاه تو

مثل يه اکتشافه 

جادوي چشماي تو 

اين دل رو خالي ميکنه 

اين دل عاشق منو 

حالي به حالي ميکنه 

دستاي گرمتو بده 

بانوي عاشق سافر 

کوچ تو زوده نازکم 

توي اين روزهاي پر خطر

خنديدن چشماي تو 

يه موج انفجاره 

ميخوام که غرق تو بشم 

دوباره باز دوباره 

 آخر اعترافمه 

تو قديسه زميني 

اين نکته يک سواله ...

چرا تو بهتريني ؟؟!!!

آهنگش که تموم ميشه نگاه هاي پر آبمون تو هم گره ميخوره ... آروم مياد سمتم و اشک روي گونم رو پاک ميکنه و زير گوشم ميگه .. " تولدت مبارک  عشقم "

بعدم يه جعبه ميگيره سمتم ... ميون گريه ميخندم ....

-   مال منه ؟!!!

لبخند ميزنه ... باقي مونده ي اشکام رو  خودم پاک ميکنم و  جعبه رو از دستش ميگيرم .. پيشونيمو ميچسبونم به سينش و جعبه رو باز ميکنم .. با ديدن سوئيچ ماشين .. آروم لبمو از خوشحالي گاز ميگيرم ... و سرمو بالا ميکنم ... نميدونم تو چشماش چيه ... ولي هر چي هست  زبونم بند مياد و فقط نگاش ميکنم آروم پلک ميزنه و ميگه :

-   قول داده بودم يه روز بهترين ماشين رو برات بخرم .. مگه  نه ؟؟؟!!

يادمه ... لبخند ميزنم .. به پهناي صورت ... 

يه جشن دو نفره برام ترتيبب داده و بعد از خوردن يه شام رويايي  چراغارو خاموش ميکنه و کيک تولدم رو  مياره و خودش برام آهنگ تولد ميخونه .... موقعي که ميخوام شمع ها رو فوت کنم .. زير گوشم ميگه :

-    نميخوام  تو آروزوهات  فضولي کنم .. ولي بچه نباشه  لطفا !!!

با تعجب نگاش ميکنم که ريز ريز ميخنده ... اخم ريزي ميکنم که شونه هاش رو ميندازه بالا و ميگه :

-   به من چه  ...خوب خودتو هر چي که مربوط به توئرو دوست دارم!!!!!!

اول متوجه نميشم ... يکم بهش خيره ميشم زير نور شمع برق چشماش از هميشه بيشتره  ... 

يهو قلبم  ميريزه ....

20 روز از موعدش گذشته  ...

گونه هام داغ ميشن ...

آروم دستش رو ميپيچه دور کمرم و سرش رو  فرو ميکنه تو موهام ....

با قلبي لبريز از عشق ...

شمع هاي 25 امين سال زندگيم خاموش ميشن  ....

 تهران ديماه 1390 

_____________________________________________________________________

توضيحي چند در رابطه با شخصيت داستان هم سايه ي من : 

 کيانا : تلفبقي از شخصيت خودم و مادرم.. (خودم قبل از ازدواج کيانا !) و مادرم ( بعد از ازدواج!)

محمد  : شخصيت کاملا واقعيه و از کاربرهاي همين سايته !!!

شروين مجد :   شخصيت نيمه خيالي و نيمه واقعي !! 

اما داستان ..

  اين داستان از ترکيب دوتا داستان مختلف به وجود آمده که هر کدوم به نوبه ي خودشون واقعين !!  ولي خوب  داستان واقعي تنها چهارچوب قصه بوده و کليت .. و  ساير قسمت و ريزه کاري ... تخيلات نويسندست !!

پایان

« کتابخانه ی مجازی نودهشتیا »

wWw.98iA.Com